အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)

အပိုင်း (၁၄၇)

လျိုဟုန်ဟွာက ရုတ်တရက် ပိတ်ဟောက်လိုက်သဖြင့် ကောင်းယုံ၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းသွားပြီးနောက် ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။ သူu ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူတစ်စုသည် အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာကြ၏။ ကောင်းယုံသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူhစကားများကို မျိုချလိုက်ရသည်။

အခြားစက်ရုံမှူးတစ်ဦးက ကောင်းယုံ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ရှန်မော့အာကို ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောဆိုနေရသည်ကို သူမ နားလည်ထားလေသည်။

သို့သော် လျိုဟုန်ဟွာသည် သည်လို ဒေါသကြီးသူဖြစ်သောကြောင့် ရှန်မော့အာမှာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခွင့်ပင် မရလိုက်ချေ။

ထိုလူစု ဝင်ရောက်လာသောအခါ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ရှန်မော့အာက လူအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သေသပ်ကျနပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော အမျိုးသားကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တအံ့တဩဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိ၏။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဘေးနားရှိ လူတစ်ဦးထံမှ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်နေသော ဖုကျစ်ယွမ်သည် ခေါင်းမော့ကာ အခန်းထဲသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများသည် ရှန်မော့အာ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့ချိန်တွင် အခိုက်တန့် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးပြကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ယနေ့ အစည်းအဝေးတွင် သူမ၏ ယောက္ခထီး ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ရှန်မော့အာကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ဝန်ထမ်းများက ဖုကျစ်ယွမ်ကို သူ့နေရာသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ကျန်သူများကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

အစည်းအဝေး သဘာပတိက တက်ရောက်လာသော ခေါင်းဆောင်များကို ဦးစွာ မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ဖုကျစ်ယွမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "ဒုဝန်ကြီး၊ ခင်ဗျား အရင်စကားနည်းနည်းလောက် ပြောချင်ပါသလား"

ဖုကျစ်ယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ဒီနေ့ နားထောင်ဖို့ လာတာပါ။ အားလုံးရဲ့ အမြင်တွေကို ကြားချင်ရုံသက်သက်ပါ။ ကျွန်တော် ဒီမှာ မရှိဘူးလို့ သဘောထားပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောကြပါ"

ထိုအခါမှသာ သဘာပတိက အစီအစဉ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လေတော့သည်။

ပထမဦးစွာ စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဗျူရိုမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ဆွေးနွေးပွဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ၊ စီးပွားရေး ဖွဲ့စည်းပုံ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် လုပ်ငန်းများ၏ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် တိုးချဲ့ရေးတို့နှင့် ပတ်သက်ပြီး အားလုံးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စက်ရုံမှူး တစ်ဦးချင်းစီကို အလှည့်ကျ စကားပြောကြားရန် ဖိတ်ခေါ်လေသည်။

ရှန်မော့အာ၏ အလှည့်မှာ အလယ်လောက်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးဌာန ခေါင်းဆောင်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ စကားပြောဆိုသူ အများစုမှာ အပိုစကားများကို ရှောင်ကြဉ်ကြပြီး သူတို့၏ အမှာစကားများကို တိုတိုနှင့် လိုရင်းရောက်အောင်သာ ပြောဆိုကြသည်။ လေထုမှာ တက်ကြွနေသော်လည်း အလေးအနက်ထားစရာ ကောင်းနေလေသည်။

"လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောဆိုခြင်း" ဆိုသည်မှာတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည်က အမှန်ပင်။

တက်ရောက်လာသူများမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံတော်ကလည်း ဤကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်ပြီး သဘောထားကွဲလွဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမြင်အမျိုးမျိုးကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံကာ ပြန်လည်သုံးသပ်နေကြရ၏။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်၏ သင်ခန်းစာများက လူအများစုအတွက် "အမှန်တရားကို ပြောဆိုရန်" ခက်ခဲနေစေသည်။

အများစုမှာ အသုံးများသော စကားလုံးများကိုသာ ထပ်တလဲလဲ အသုံးပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။

မှတ်စုများ ရေးမှတ်နေစဉ် ရှန်မော့အာက သူမ၏ ယောက္ခထီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဖုကျစ်ယွမ်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီး ယခင်က ပြောကြားသွားသော စကားများနှင့် ပတ်သက်ပြီး လုံးဝ ကျေနပ်မှု မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။

သူမ အလှည့်ရောက်သောအခါ ရှန်မော့အာက မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး စတင်ပြောဆိုလေသည်။ "ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒက ကျွန်မတို့နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေး တိုးတက်မှုကို အလျင်အမြန် တွန်းအားပေးနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး"

သူမသည် ပုံမှန် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုပ်ငန်းများ၏ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို တိုးချဲ့ရန် အရေးကြီးမှု၊ လိုအပ်မှုနှင့် အရေးပေါ်အခြေအနေများကို အလေးပေး ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ သူမတို့၏ အထည်ချုပ်စက်ရုံကို ခေတ်နောက်ကျနေသော စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များက မည်သို့ ဟန့်တားထားကြောင်းနှင့် ၎င်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အနည်းဆုံး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် နှေးကွေးစေကြောင်း ဖော်ပြသည့် ခိုင်လုံသော ဥပမာ ၅ ခုကို အစီအစဉ်တကျ တင်ပြခဲ့သည်။ သူမသည် တိကျသော အကြံပြုချက် ၅ ချက်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

သူမ တင်ပြခဲ့သော အချက်တိုင်းသည် နိုင်ငံပိုင်နှင့် စုပေါင်းလုပ်ငန်းများ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရုန်းကန်မှုများနှင့် ထပ်တူကျနေသဖြင့် အခြားစက်ရုံမှူးများထံမှ သဘောတူထောက်ခံသော ခေါင်းညိတ်မှုများကို ရရှိစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သည်လောက် ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်များရှေ့တွင် သည်လို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုရဲသော သတ္တိကို ချီးကျူးနေမိလေသည်။

စကားမပြောရသေးသူများက ရှန်မော့အာသည် ပွင့်လင်းလွန်းသော်လည်း ဒုဝန်ကြီးဖုမှာ မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြကြောင်းကို မကြာမီ သတိပြုမိသွားကြသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် သေချာစွာ နားထောင်နေပြီး သဘောတူထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်ပြနေလေသည်။

ဤဒုဝန်ကြီးဖုသည် အပြင်ပန်းတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် တိကျပြတ်သားသူအဖြစ် နာမည်ကြီးလေသည်။ ယခု သူ့အမူအရာက ပွင့်လင်းရိုးသားသော ဆွေးနွေးမှုများကို အမှန်တကယ် လိုလားကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေပေသည်။

လူအုပ်ထဲမှ ဉာဏ်ပြေးသူအချို့သည် သူတို့၏ မှတ်စုများကို ဘေးသို့ အမြန်ချထားလိုက်ပြီး အစစ်အမှန် ပြဿနာများနှင့် အကြံပြုချက်များကို စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။ အထူးသဖြင့် ထိရောက်သော အချက်များ ပေါ်ထွက်လာသောအခါ အခြားစက်ရုံမှူးများကလည်း ဝင်ရောက်မဆွေးနွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့သဖြင့် အခန်းထဲတွင် အလွန်ပင် စည်ကားသွားလေတော့သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအောက်တွင် ဆွေးနွေးပွဲ၏ ပြည့်ကျပ်နေသော အစီအစဉ်များကို အချိန်မီ အဆုံးသတ်နိုင်သင့်ပေသည်။

သို့သော် ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများမှာ နေ့လယ်စာစားချိန်ကို ကျော်လွန်သည်အထိ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ တရားဝင် ပြီးဆုံးချိန်တွင် နေ့လယ်စာစားချိန်မှာ အတော်လေး လွန်နေလေပြီ။

စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဗျူရိုမှ ဝန်ထမ်းများက လူတိုင်းကို စားသောက်ခန်းမဆီသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မီးဖိုချောင်ဝန်ထမ်းများက အားလုံးကို အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ဖြင့် အပူပေးထားလေသည်။

အလုပ်တွင်း နေ့လယ်စာတွင် ဟင်း ၂ မျိုးနှင့် ဟင်းချို ၁ မျိုး ပါဝင်သည်။ ထူးထူးခြားခြားတော့ မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်းက ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာဖြင့် စားသောက်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ အလွန်အမင်း ဗိုက်ဆာနေကြပြီ။

"စက်ရုံမှူးရှန်က တကယ်ကို ငယ်ရွယ်ပြီး ရဲရင့်တာပဲ။ ကျောင်းတက်နေတုန်း မြို့တော်မှာ အထည်ချုပ်စက်ရုံ ထောင်ရဲတာ မဆန်းပါဘူး"

ကောင်းယုံသည် ရှန်မော့အာနှင့် စားပွဲတစ်လုံးတည်းတွင် အတူထိုင်နေမိသည်။ သူ၏ အစားအစာကို အမြန်စားပြီးနောက် သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "စက်ရုံမှူးရှန်က အစည်းအဝေးမှာ သူတစ်ပါးရဲ့ လုပ်အားကို ခေါင်းပုံမဖြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းဆိုတာ ဆိုရှယ်လစ် ပြည်သူ့ကဏ္ဍအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အထောက်အပံ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်တဲ့အပြင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ စက်ရုံမှူးရှန်၊ မင်းက အထည်ချုပ်စက်ရုံကို ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

စားပွဲဝိုင်းရှိ အခြားစက်ရုံမှူးများ၏ တူကိုင်ထားသော လက်များမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး ကောင်းယုံကို အံ့သြစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤစွပ်စွဲချက်မှာ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် အလွန်တရာ ကြီးလေးလွန်းလှပေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ကောင်းယုံသည် မတရားလုပ်နေသည်ဟု သူတို့ ထင်မြင်မိကြသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ရှန်မော့အာ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

ရှန်မော့အာက အလျင်စလို မရှိဘဲ ဆက်လက်စားသောက်နေပြီး မတုံ့ပြန်ခင် မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "စက်ရုံမှူးကောင်း၊ ရှင်က ပုံမှန်ဆိုရင် သီအိုရီပိုင်း လေ့လာတာတွေနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုပိုင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွေကို လျစ်လျူရှုထားလေ့ရှိသလား"

ကောင်းယုံသာမက ကျန်သူများအားလုံးသည်လည်း သူမ၏ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

ကောင်းယုံသည် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့၏။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း သင်ယူမှုကို အလေးထားတာပါ"

စက်ရုံမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သီအိုရီလေ့လာမှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို လျစ်လျူရှုထားကြောင်း သတင်းထွက်သွားပါက ရာထူးတိုးရေးကို မေ့ထားလိုက်ပါတော့။ အထက်လူကြီးများက သူ့ကို မကြာမီ အစည်းအဝေး ခေါ်ယူတွေ့ဆုံနိုင်ပေသည်။

ရှန်မော့အာက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အစည်းအဝေးမှာ ပြောခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းဆိုတာ ဆိုရှယ်လစ် ပြည်သူ့ကဏ္ဍအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အထောက်အပံ့တစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အမျိုးသား အလုပ်သမား အလုပ်အကိုင် ညီလာခံက စာရွက်စာတမ်းတွေမှာ အတိအလင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ ကျွန်မက စာသားကို ကိုးကားရုံသက်သက်ပါ။ တကယ်လို့ စက်ရုံမှူးကောင်းမှာ သံသယရှိတယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တွေဆီမှာ သွားရောက်စစ်ဆေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

ကောင်းယုံ : "..."

သူ အမှားလုပ်မိသွားပြီ။

ဤအငြင်းပွားမှုများမှာ လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်အတွင်း အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ သူတို့စက်ရုံမှ ဒုတိယစက်ရုံမှူးက အမျိုးသား အလုပ်သမား အလုပ်အကိုင် ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းယုံ ကိုယ်တိုင်ကတော့ စာရွက်စာတမ်းများ၏ အကြောင်းအရာကို ဂရုစိုက်ဖို့ နေနေသာသာ အစည်းအဝေးကိုပင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အခြားစက်ရုံမှူးများက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ဤငယ်ရွယ်သော စက်ရုံမှူးရှန်သည် ဝါရင့် ကောင်းယုံကို သည်လို လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူသွားနိုင်သည့်အပေါ် အံ့သြသွားကြလေသည်။

စားပွဲဝိုင်းတွင် အနေရခက်သော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကြီးစိုးသွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ဖုကျစ်ယွမ်၏ အတွင်းရေးမှူးက ရှန်မော့အာထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။ "ရဲဘော်ရှန်၊ ဒုဝန်ကြီးက ရှင်နဲ့ စကားပြောချင်လို့တဲ့။ သူ့မှာ မေးစရာရှိပြီး ရှင့်ရဲ့ အမြင်တွေကို ကြားချင်လို့ပါတဲ့"

အစားအစာကို စားပြီးသွားပြီဖြစ်သော ရှန်မော့အာက လင်ပန်းကို ယူကာ အခြားစားပွဲတစ်လုံးဆီသို့ ရွှေ့သွားခဲ့သည်။

အခြားသူများကတော့ သူမ၏ စောစောက စွမ်းဆောင်ရည်သည် ဖုကျစ်ယွမ်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူမ၏ အကြံဉာဏ်များကို ပိုမို ကြားသိလိုခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

သူတို့ စတင်နောင်တရလာကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ စောစောက ပိုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့မည် သို့မဟုတ် ပြဿနာများကို ပိုမို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည်လည်း ဒုဝန်ကြီး၏ သတိထားမိခြင်းကို ခံရနိုင်ကောင်းပေသည်။

ရှန်မော့အာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ဖုကျစ်ယွမ်က မေးမြန်းလာသည့် အကြောင်းအရာကိုတော့ သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ကြချေ။ "လျန်လျန်လေး မကြာသေးခင်က ဖျားသေးလား။ ရာသီဥတုက အေးလာပြီ၊ မနက်ပိုင်းနဲ့ ညနေပိုင်း အပူချိန်က အရမ်းကွာခြားတယ်။ ဟူထုန်ထဲက ကလေးတချို့ ဖျားနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်။ တစ်ယောက်ဆိုရင် အဖျားတောင် အရမ်းကြီးနေတယ်တဲ့"

သူမ၏ ယောက္ခထီးသည် သူ၏ မြေးမလေးကို လွမ်းဆွတ်နေရုံသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်မော့အာက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သူ လုံးဝ ကျန်းမာပါတယ်။ ကောင်းကောင်းစားတယ်၊ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်တယ်၊ ဖျားမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ဒီအပတ် ပိတ်ရက်ကျရင် ယုံနင်လမ်းကို သမီး သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်။ သူ အခုတလော ကလေးသီချင်းလေး တစ်ပုဒ် သင်ထားတာ။ အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ဘိုးဘိုးကြီးကို သီချင်းဆိုပြချင်တယ်လို့ တတွတ်တွတ် ပြောနေတာ"

ဖုကျစ်ယွမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။ "ကောင်းတယ်"

...

အပိုင်း (၁၄၈)

ဆွေးနွေးပွဲအပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့စက်ရုံအနီးတွင် လူတစ်ယောက် ချောင်းမြောင်းနေကြောင်း ကျောက်ကျိန့်ဟွေးက ရှန်မော့အာကို ပြောပြလာခဲ့သည်။ သူက ထိုသူကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီး ခြောက်လှန့်မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုသူက အလုပ်ရှာနေသည်ဟု အကြောင်းပြသော်လည်း စက်ရုံတွင် အလုပ်သမားခေါ်၊ မခေါ်ကိုတော့ တစ်ခွန်းမျှပင် မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

ထိုသူကို လွှတ်ပေးပြီးနောက် ကျောက်ကျိန့်ဟွေးက တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံလိုက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့တောင်ဘက်ရှိ စုပေါင်းခြံဝန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုခြံဝန်းသည် မြို့တော် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံပိုင်ဖြစ်ပြီး ထိုသူမှာ သူတို့၏ အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ကျောက်ကျိန့်ဟွေးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူတို့သည် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံနှင့် ဘယ်လိုမှ ပတ်သက်မှု မရှိသည့်အပြင် ထိုနေရာမှ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မသိကြပေ။ သူတို့ကြားရှိ တစ်ခုတည်းသော ဆက်စပ်မှုမှာ စက်ရုံစတင်တည်ထောင်ချိန်က အပ်ချုပ်စက်များကို အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံမှ တစ်ပတ်ရစ် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အမည်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခံခဲ့သော အတန်းဖော် ကော်ချီသည်လည်း ယခင်က အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့ဆိုလျှင် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံမှ လူတစ်ယောက်က သူတို့စက်ရုံအနီးတွင် ဘာကြောင့် ချောင်းမြောင်းနေရသနည်း။

ဤကိစ္စကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်မော့အာက စက်ရုံမှူးကောင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့သည်။

ဆွေးနွေးပွဲတွင် ဤစက်ရုံမှူးကောင်းသည် သဘောထားကြီးသူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သတိထားမိခဲ့သည်။ ယခင်က ဘာအဆက်အဆံမှ မရှိခဲ့သော်လည်း သူက သူမကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ရန်စခဲ့လေသည်။ လူအများရှေ့တွင် သူမ၏ အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် အခြားတစ်နေရာမှနေ၍ လက်စားချေရန် ကြိုးပမ်းလာမည်ဆိုလျှင်လည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ရှန်မော့အာသည် သူတို့စက်ရုံနှင့် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံတို့ကြားရှိ ဈေးကွက်ထပ်တူကျမှုကို ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သို့သော် ဆွေးနွေးပွဲအပြီးတွင် သူမ သေချာစုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဟွာချိုက်သည် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံထံမှ ဈေးကွက်ဝေစု အများအပြားကို အမှန်တကယ်ပင် လုယူထားကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယခင်နှစ်များကဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံများသည် စီမံကိန်းချမှတ်ထားသော ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ရောင်းချမှုများအတိုင်း လည်ပတ်နေကြပြီး ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ကြရသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်အတွင်း အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ "အိုးကြီးတစ်လုံးတည်းမှ အတူတူစားခြင်း" စနစ်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့တော်ရှိ နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံများသည် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ပိုမိုရရှိစေသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပထမဆုံး ခံယူခဲ့ရသည်။ လုပ်ပိုင်ခွင့်များ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ တာဝန်ဝတ္တရားများလည်း ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ စက်ရုံ၏ လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည်သည် ဝန်ထမ်းများနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူများ၏ သက်သာချောင်ချိရေးကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

အခြားသော အဓိက အထည်ချုပ်စက်ရုံကြီးများအတွက် ဤအချက်က အကျိုးကျေးဇူးများစေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်း သူတို့၏ လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည်များ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့လေသည်။

အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံ၏ ပြည်တွင်းစီမံခန့်ခွဲမှုမှာ အမြဲတမ်း ပြဿနာရှိနေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက မှတ်တမ်းများ ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် လူစားထိုးခြင်းကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ စက်ရုံခေါင်းဆောင်များ၏ အရည်အချင်းမှာ သာမန်မျှသာရှိသည်။ နိုင်ငံတော်စီမံကိန်းအောက်တွင် အဆင်ပြေသလို ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်ခြေထောက်ပေါ် ရပ်တည်ရသည့်အခါ သူတို့၏ အားနည်းချက်များမှာ အလွန်သိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံကဲ့သို့သော ခိုင်မာအားကောင်းသည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

မကြာမီနှစ်များအတွင်း အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံတွင် သက်သာချောင်ချိရေး အကျိုးခံစားခွင့်များမှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိဘဲ နှစ်စဉ်နှင့်အမျှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်မည့်အစား စက်ရုံသည် အရာအားလုံးကို ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံအပေါ် အပြစ်ပုံချခဲ့ကြသည်။ သတင်းများအရ အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံမှ အလုပ်သမားများသည် ဟွာချိုက်အပေါ် လုံးဝ ရန်လိုနေကြသည်ဟု သိရသည်။

ကျောက်ကျိန့်ဟွေး သတင်းစုံစမ်းနေစဉ်က သူသည် ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံအကြောင်းကို အမှတ်တမဲ့ ပြောမိလိုက်သဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်စုက တံမြက်စည်းများဖြင့် ခြံဝန်းထဲမှ နှင်ထုတ်ခြင်းကိုပင် ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဤသည်မှာ အမှတ်(၅) အထည်ချုပ်စက်ရုံမှ အလုပ်သမားတစ်ဦးက ပြဿနာရှာရန် ကိုယ်ပိုင်သဘောဖြင့် လာရောက်ချောင်းမြောင်းခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် စက်ရုံမှူးကောင်း၏ အမိန့်ဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို စုံစမ်းရန် လာရောက်ခြင်းလား ဆိုသည်ကို ရှန်မော့အာတစ်ယောက် အသေအချာ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ချက်တော့ သေချာသည်။ စေတနာနှင့် လာရောက်ခြင်းတော့ မဟုတ်ချေ။

ရှန်မော့အာက လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို ကင်းလှည့်ခြင်းနှင့် လုံခြုံရေးကို တိုးမြှင့်ရန်၊ အထူးသဖြင့် မီးဘေးအန္တရာယ်နှင့် ခိုးယူမှုများကို ကာကွယ်ရန် ကျောက်ကျိန့်ဟွေးကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ကျောက်ကျိန့်ဟွေးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ပြီး ၂၄ နာရီ ကင်းလှည့်မည့် အလှည့်ကျစနစ်ကို ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်လေသည်။

လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကလည်း မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံ၏ အကျိုးခံစားခွင့်များမှာ အမြဲတမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အချိန်ပိုကြေးမှာလည်း အခြားစက်ရုံများထက် ပိုများလေသည်။

သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုစိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့စက်ရုံကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေနိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ရင်ဘတ်ကိုထုကာ ပြဿနာရှာသူ မည်သူ့ကိုမဆို လာရောက်မိသည်ကို နောင်တရသွားစေရမည်ဟု ကျိန်တွယ်ပြောဆိုကြလေသည်။

ရှန်မော့အာမှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရ၏။ စီးပွားရေး ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။

နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လမ်းမများတစ်လျှောက် ရွှေရောင်သစ်ရွက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ကားက ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် မောင်းနှင်သွားစဉ် ရှန်မော့အာက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် မိုးထိအောင် မြင့်မားလှသည့် ကျန်းကော်ဟိုတယ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကျောင်းသားတို့၊ ကျွန်မတို့ ကျန်းကော်ဟိုတယ်ကို ရောက်ပါပြီ။ ကားပေါ်က မဆင်းခင် စကားနည်းနည်းလောက် သတိပေးပါရစေ" ဦးဆောင်လာသော ဆရာမက ဘတ်စ်ကားရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပထမအချက်၊ ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို လိုက်နာကြ။ စီးပွားရေးနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက ကိုယ်စားလှယ်တွေက ဒီကိစ္စကို ဦးဆောင်နေတာပါ။ မင်းတို့အနေနဲ့ ဝန်ထမ်းနေရာချထားရေးနဲ့ ခရီးစဉ်အစီအစဉ်တွေအတွက် သူတို့ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လိုက်နာရမယ်။ ဒုတိယအချက်၊ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက မြို့တော်တက္ကသိုလ်ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျောင်းသားတွေထဲမှာ ပါဝင်တယ်။ ဒီနေရာမှာ မင်းတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာမက မြို့တော်တက္ကသိုလ်နဲ့ ဟွာကော်နိုင်ငံရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျောင်းသားတွေကိုပါ ကိုယ်စားပြုနေတာပဲ။ ခေါင်းကို မတ်မတ်ထားကြ။ ကိုယ့်ကျောင်းနဲ့ ကိုယ့်နိုင်ငံကို အရှက်မကွဲစေနဲ့။ တတိယအချက်၊ ပြဿနာမရှာနဲ့၊ ဒါပေမဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကိုလည်း ခံမနေနဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်က အကြောင်းမဲ့ တောင်းဆိုတာတွေလုပ်လာရင်၊ ဒါမှမဟုတ် စည်းကမ်းဖောက်လာရင် တက္ကသိုလ်နဲ့ နိုင်ငံတော်က မင်းတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုပေးမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါ"

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ ကျင့်သုံးခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဗဟိုအစိုးရနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များ နှစ်ရပ်စလုံးက ကဏ္ဍအသီးသီးအတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ လေ့လာရေးခရီးစဉ်များကို တက်ကြွစွာ စီစဉ်ပေးနေခဲ့သည်။ ပြည်တွင်းနှင့် ပြည်ပ အခြေအနေများအကြား သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်က အနောက်တိုင်းကို အထင်ကြီးလေးစားသည့် အလေ့အထတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဆရာမ၏ စကားများမှာ ရင်ထဲမှလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများက ပြင်ပကမ္ဘာကို မြင်ပြီး မျက်စိကျိန်းသွားမှာကိုဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံတော်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ရရှိစေရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အရှက်ခွဲခံရမှာကိုဖြစ်စေ သူမက စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။

အထူးသဖြင့် အဖွဲ့ထဲတွင် အလွန်လှပချောမောသော မိန်းကလေးငယ်များ ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ဆရာမသည် တက္ကသိုလ်အပေါ်တွင်ပင် မကျေနပ်မှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ သူတို့က ဒီလို ချောမောသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စေလွှတ်လိုက်ရတာလဲ။

ကျောင်းသားများကတော့ သူတို့ ဆရာမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လုံးဝ သတိမထားမိကြဘဲ သဘောတူညီကြောင်း ပြိုင်တူပြောဆိုကြပြီးနောက် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ အလုအယက် ဆင်းသွားကြလေသည်။

မြို့တော်၏ နိုင်ငံခြားသားများနှင့် သက်ဆိုင်သော အဓိက ဟိုတယ်ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ကျန်းကော်ဟိုတယ်သည် ထိုခေတ်အခါက တွေ့ရလေ့ရှိသော ရိုးရှင်းမှုများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဒီဇိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဟိုတယ် ဧည့်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ရှန်မော့အာနှင့် အခြားသူများကို ဝန်ထမ်းများက ဒုတိယထပ်ရှိ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တစ်ဦးစီအတွက် ကျောင်းသားနှစ်ဦး လိုက်ပါကူညီရန် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက စီစဉ်ထားသည်။ နိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ်မှ တစ်ဦးနှင့် မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှ တစ်ဦးတို့ကို နှစ်ယောက်တစ်တွဲ အဖွဲ့များအဖြစ် တွဲပေးထားသည်။

တွဲဖက်ပေးမှုများကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရှန်မော့အာတို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဝန်ထမ်းများက ကျောင်းနှစ်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကို စာရင်းအတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့များအဖြစ် အလျင်အမြန် ခွဲဝေပေးလိုက်လေသည်။

ရှန်မော့အာသည် နိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ်မှ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူ မောက်ချွေ့မေနှင့် တွဲဖက်ကျလေသည်။

မောက်ချွေ့မေသည် ပွင့်လင်းသော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ခွဲပြီးသည်နှင့် သူမက ရှန်မော့အာအနားသို့ ချက်ချင်း ကပ်လာကာ တရစပ် စတင်ပြောဆိုလေတော့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် သူမ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ရှန်မော့အာအား ပြောပြမိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မောက်ချွေ့မေသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသော အထူးစီးပွားရေးဇုန်ဖြစ်သည့် ရှန်းကျန့်မှ လာသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ အပြောအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ မူလက လူအများစု ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးကြသော ခရိုင်ငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အထူးစီးပွားရေးဇုန် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များ နေရာအနှံ့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် ဒေသခံများမှာ အနာဂတ်အတွက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ ဟောင်ကောင်သို့ ခိုးဝင်သူဦးရေမှာမူ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပုံရလေသည်။

"မောက်ချွေ့မေ၊ ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ စက်ရုံမှူးရှန်နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျတာလား" လျိုယင်းရွှမ်းက တိုးဝှေ့ဝင်လာပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ကျွန်မက စက်ရုံမှူးရှန်နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းထားပေးဖို့ အသနားခံ တောင်းဆိုခဲ့သေးတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က စည်းကမ်းကို နည်းနည်းလေးမှ မလျှော့ပေးဘူး။ လုံးဝကို အလျော့မပေးတာ။ ကျွတ်... ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒ၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒတဲ့။ လူတွေက ဒီလောက် တောင့်တင်းခက်ထန်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒ လုပ်နိုင်မှာလဲ"

ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံတွင် ရာထူးတစ်ခု ရယူထားသော်လည်း လျိုယင်းရွှမ်းသည် လုံ့လဝီရိယရှိသော ကျောင်းသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝက တက္ကသိုလ်တက်ရောက်ခွင့် လုံးဝ မရရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤမျှ နာမည်ကြီးသော ကျောင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အလဟဿ အချိန်ဖြုန်းတီးပစ်ရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ထားပေ။

သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက အရာထင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အမှတ်များက အတန်းထဲတွင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ဤအခွင့်အရေးကို သူမ အရယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မော့အာ တက်ရောက်မည်ကို လျိုယင်းရွှမ်းက ကြိုတင်သိရှိထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝန်ထမ်းများကို သူတို့နှစ်ဦး တွဲဖက်ပေးရန် ဖျောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရလေသည်။

မောက်ချွေ့မေ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။ "အစ်မလျို၊ ရှင်က... ရှင်က အဖွဲ့ပြောင်းပေးဖို့ တကယ်ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာလား။ ကျွန်မတို့ ဆရာမက အထက်က ခိုင်းတဲ့အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ရမယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

နိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ်မှ ဆရာမကလည်း အလားတူ သတိပေးစကားများ ပြောကြားခဲ့ကြောင်း ပေါ်လွင်နေလေသည်။

လျိုယင်းရွှမ်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "အဲဒါပဲလေ၊ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ရမယ်ဆိုတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ မစရသေးဘူး မဟုတ်လား။ အဖွဲ့ခွဲတာက အလုပ်လုပ်တာမှ မဟုတ်သေးတာ။ အဖွဲ့ပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုတာက မျက်ကန်း အမိန့်နာခံတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မျက်ကန်း အမိန့်နာခံတယ်ဆိုတာက သင့်လျော်တဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို လျစ်လျူရှုတာမျိုးကို ခေါ်တာဆိုရင်တော့ အဲဒီအမိန့်တွေကို မနာခံသင့်တော့ဘူးပေါ့"

သူမက မောက်ချွေ့မေကို ဆုံးမစကားပင် ပြောလိုက်သေး၏။ "ရှင်က အပြင်လောက အတွေ့အကြုံ တော်တော်လေး နည်းတာပဲ။ ကျွန်မတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ နိုင်ငံရပ်ခြားက တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေကို ဘာသာပြန်ပေးဖို့နဲ့ ကူညီပေးဖို့လေ။ အဲဒီ နှစ်ချက်ကို သေချာလုပ်နိုင်ရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ တာဝန် ပြီးမြောက်ပြီပေါ့။ အဖွဲ့ပြောင်းတာလို သေးငယ်တဲ့ အသေးစိတ်လေးတွေက သင့်လျော်တဲ့ တောင်းဆိုချက်ပဲလေ။ ဘာလို့ မတောင်းဆိုရမှာလဲ။ သူတို့ ငြင်းတာက တစ်ပိုင်းပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကြိုးတောင် မကြိုးစားကြည့်ဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒါ ကိုယ့်အမှားပဲ"

မောက်ချွေ့မေမှာ သူမ၏ မလိမ့်တပတ် ယုတ္တိစကားများကြောင့် မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "အစ်မလျို ပြောတာလည်း တစ်မျိုးတော့ ဟုတ်တာပဲ..."

လျိုယင်းရွှမ်းက အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဟုတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ တော်တော်လေးကို ဟုတ်တာ"

သူမက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ထားပါတော့၊ ရှင်က ကံကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မတို့ စက်ရုံမှူးနဲ့ တွဲရတာဆိုတော့ ရှင့်တစ်သက်လုံးအတွက် စိတ်အေးရပြီပေါ့။ ခြေပစ်လက်ပစ်သာ အနားယူနေတော့၊ အခုဆို ရှင်က သေချာပေါက် အောင်မြင်ဖို့ အာမခံချက် ရသွားပြီလေ"

ဤစကားကို နားလည်ရန် မောက်ချွေ့မေ အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရသည်။ သူမ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် လျိုယင်းရွှမ်းနှင့် ရှန်မော့အာကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "သူ... သူ... အစ်မ၊ ရှင် ဆိုလိုတာက သူက..."

လျိုယင်းရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သူက ဟွာချိုက်အထည်ချုပ်စက်ရုံရဲ့ စက်ရုံမှူးလေ။ ရှင်က သူ့ကို အဲဒီလောက်တောင် လေးစားအားကျနေမှတော့ သူ့အဖွဲ့ထဲ ရောက်သွားတာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင် တွေ့ဆုံခွင့်ရသွားတာပဲပေါ့"

လျိုယင်းရွှမ်း၏ ကျန်စကားများကို မောက်ချွေ့မေ သိပ်မမှတ်မိတော့ချေ။ ရှန်မော့အာသည် စက်ရုံမှူးမှန်း သိလိုက်ရသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားခဲ့သည်။ "ရှန်... နေပါဦး၊ မဟုတ်သေးဘူး... စက်ရုံမှူးရှန်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်းလေးစားအားကျတာ၊ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ"

သူမက လေသံတိုးတိုးဖြင့် အသက်ရှူမှားမတတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အား! ကျွန်မ ဘယ်လိုများ ဒီလောက် ကံကောင်းသွားရတာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ တကယ်ကြီး တစ်ဖွဲ့တည်း တွဲကျသွားတာလား"

လျိုယင်းရွှမ်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ရှင်က ကံကောင်းတာ။ ရှန်းကျန့် ဒေသခံတစ်ယောက်လေ... မြေယာနဲ့ ဖြိုဖျက်ရေး လျော်ကြေးငွေတွေရပြီး အိမ်ခြံမြေ သူဌေးကြီးအဖြစ် ပိုက်ဆံတွေနဲ့ လူးလိမ့်နေတော့မှာ။ ဒီလို ကံကောင်းမှုမျိုးက ဘယ်သူများ ရနိုင်မှာလဲ"

သူမက ဘယ်သူမှ မကြားဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ရှန်မော့အာကတော့ အကုန်လုံးကို အတိုင်းသား ကြားနေရလေသည်။

ရှန်မော့အာက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေသော မောက်ချွေ့မေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "..."

လျိုယင်းရွှမ်း၏ လေသံထဲမှ မနာလိုဖြစ်မှုမှာ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်လောက်အောင်ပင် သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

အနာဂတ်တွင် ရှန်းကျန့်သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမည်မှာ သေချာနေပေသည်။

ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော အဖွဲ့ခွဲခြင်းများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းများက အားလုံးကို နေရာယူရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး စကားအသုံးအနှုန်းနှင့် ကျင့်ဝတ်များအကြောင်းကို အမြန် သင်တန်းပေးလေသည်။ ထို့နောက် သူတို့က အားလုံးကို နေ့လယ်စာစားရန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ အစားအသောက်စားပြီးနောက် အဖွဲ့သည် အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ပြန်လာကာ ခဏ အနားယူကြသည်။ နေ့လယ် ၂ နာရီတွင် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် စီစဉ်ထားသော ဗင်ကားများပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြလေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း ခရီးစဉ်မှာ မြို့တော်ရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အထင်ကရ နေရာတချို့သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ရှန်မော့အာနှင့် မောက်ချွေ့မေတို့သည် ကျန်းစူးပြည်နယ်မှ ပိန်ပိန်ပါးပါး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးကို ကူညီပေးရန် တာဝန်ကျလေသည်။ အဘိုးကြီးသည် နူးညံ့သော ဝူဒေသသုံးစကားဖြင့် စကားပြောဆိုပြီး စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက သူ့အတွက် စကားပြန်အဖြစ် နိုင်ငံခြားဘာသာကျောင်းသူတစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရသည်။ သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါက နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ဆယ်စုနှစ်ချီ နေခဲ့ပေမယ့် တရုတ်ပြည်ရဲ့ ဘာသာစကားကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ မိန်းကလေး၊ ဒီနေရာမှာ မင်းကို ငါ မလိုအပ်ဘူး"

မောက်ချွေ့မေမှာ ချက်ချင်းပင် အနေရခက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အတင်းအကြပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မကို အပြင်ထွက်ဝယ်ရတဲ့ ကိစ္စတွေ၊ အသေးအဖွဲ အလုပ်တွေမှာ ကူညီခွင့်ပြုပါ"

ရှန်မော့အာက အဘိုးကြီးကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ရဲဘော်ချွေ့၊ ကျွန်မတို့ ကျောင်းက ဒါကို ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ ထင်ပြီး ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်မတို့အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့တာပါ။ အပြင်ပန်းကြည့်ရင်တော့ ကျွန်မတို့က ရှင့်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးဖို့ ရောက်လာတာနဲ့ တူပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ ကျွန်မတို့လို လူငယ်တွေအတွက် လက်တွေ့ဘဝ အတွေ့အကြုံတွေရဖို့နဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေဆီကနေ သင်ယူဖို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က ရှင့်ဆီကနေ ပညာယူဖို့ တကယ် ရောက်လာတာပါ။ ရှင်က နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ဆယ်စုနှစ်ချီ နေခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်နော်။ သေချာတာပေါ့... အခက်အခဲတွေနဲ့အတူ အောင်မြင်မှုတွေ၊ အောင်ပွဲတွေလည်း ရှိခဲ့မှာပဲ။ ရှင်သာ စိတ်မကွက်ဘူးဆိုရင် အဲဒီအတွေ့အကြုံတချို့ကို ကျွန်မတို့ကို မျှဝေပေးနိုင်မလား။ ရှင့်ဆီကနေ ကျွန်မတို့ကို သင်ယူခွင့်ပြုပါလား"

အဘိုးကြီး ချွေ့ကျန့်ကျုံးသည် မျက်ခွံကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ ထို့နောက် မျက်ရည်မကျအောင် ခေါင်းမာစွာ အောင့်ထားသော မောက်ချွေ့မေနှင့် အစအဆုံး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးနေသော ရှန်မော့အာတို့ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူက ကျွတ်ခနဲ စုပ်သပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုလည်း နေကြပေါ့"

သူက ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မရှင်းပြတော့သော်လည်း သူ၏ စကားများက သူတို့ကို ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်ကြောင်း သက်ရောက်နေလေသည်။

မောက်ချွေ့မေသည် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှန်မော့အာကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

...