အခန်း (၆၈၅-၆၈၇)

Chapter 685: ဘုရင်ယောင်ဆောင်သော စာမျက်နှာ

မိုင်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်အကွာတွင်။

အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် အဝေးမှနေ၍ ရှန်မို၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

"သူက ကျမ်းစာကို ထိချင်နေတာလား… သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"

"ဟဲဟဲဟဲ… သူ သေသွားရင် ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်… အဲဒီအခါကျမှ ငါတို့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြတာပေါ့"

"ဒါက အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာရဲ့ စာမျက်နှာတစ်ခုပဲ… အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ ဒါကို ထိရဲတာ… သာမန် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ယင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရိုက်ခတ်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ"

"ဟဲဟဲဟဲ… စားပွဲတော်ကြီး စတင်ဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်စမ်းပါ”

"ခုနက သူ ငါ့ခေါင်းကို နင်းသွားတာ… ဒီကိစ္စကို ငါ မှတ်ထားတယ်"

ရေတွက်မရနိုင်သော အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှန်မိုသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ထိုစာမျက်နှာကို လက်လှမ်း၍ ထိလိုက်သည်။

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်အသိစိတ် ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုမှာ သူ၏စိတ်အစဉ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းအလယ်မှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ အချိန်မရွေး ပျက်စီးနစ်မြုပ်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်မိုမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။ လေပြင်းနှင့် လှိုင်းတံပိုးများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ ငါကတော့ အမြဲတမ်း မတ်မတ်ရပ်တည်နေမည်သာ။

အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် ရှန်မိုတစ်ယောက် ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ထင်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားသော်လည်း သူ လုံးဝ လဲမကျခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်သော အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးအချို့မှာ ဆက်လက် အောင့်အည်းမထားနိုင်တော့ချေ။ အတင့်ရဲဆုံး အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှာ ၎င်း၏ အစွယ်နှင့် လက်သည်းများကို ထုတ်ကာ ရှန်မို၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ့သခင်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့”

"ငါ အခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

ရွှေရောင်နဂါးပုံစံ ဝတ်စုံချပ်ဝတ်တစ်ခုမှာ ရှန်မို၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်နက်ဝိညာဉ် ဟေးရှီ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးမှာ နေရာမှာတင် လွင့်ထွက်သွားတော့၏။ ယင်းမှာ လေထုထဲ၌ပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရိုးစုများ မိုးရွာသကဲ့သို့ တဖြောက်ဖြောက် ပြုတ်ကျလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ နောက်ထပ် မိုင်တစ်ထောင်ခန့်အကွာသို့ အမြန်ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

"ဒီနေ့ ရာသီဥတုက တကယ်ကောင်းတာပဲ… လမ်းလျှောက်ထွက်ကြရအောင်"

"ဟိုတစ်ကောင်ကတော့ သေချင်ဇောနဲ့ ဒီလောက်သန်မာတဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူကို ရန်သွားစတာပဲ"

"နင့်ရဲ့ အရိုးတွေကို ခဏလောက် ငှားပါဦး… ဟေး… ငါ ပြန်ပေးမှာပါ"

"ဘာပြန်ပေးမှာလဲ… ငါ့အရိုးတွေက အသစ်ရှိသေးတာ… နင့်အရိုးတွေက ဆွေးနေတာ ကြာလှပြီ"

ဟေးရှီသည် ရှန်မို၏ ဘေးတွင် မခွာတမ်း စောင့်ကြပ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများကို မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့ကို ရှန်မိုအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် မရိုမသေ ပြုမူရန် အခွင့်မပေးချေ။

"တာအိုသူတော်စင်လက်နက်ကို သာမန် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ထိရဲရတာလဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စာမျက်နှာအတွင်းမှ ရှေးကျပြီး ခန့်ညားလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ရှန်မိုကို အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှန်မို၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ သို့သော် သူသည် ပြုံးနေဆဲပင်။

"မင်းသာ အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာ အပြည့်အစုံ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် မင်းကို ထိဖို့ ငါ စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာရဲ့ စာမျက်နှာတစ်ရွက်တည်းဆိုတာ မမေ့နဲ့"

"ဘာမှလည်း မဟုတ်ဘဲ ဆရာလုပ်ချင်နေတာလား… နှစ်တစ်ထောင်လိပ်က ဘာလို့ နှစ်တစ်သောင်းဘုရင်ကြီးလို ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ"

ရှန်မိုမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်း...!"

ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်ခုမှာ စာမျက်နှာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော် ယင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ရှန်မိုကို ပြန်လည် မချေပနိုင်ချေ။ သူပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာမှ တိုက်ပွဲအတွင်း ကွာကျလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤအဖြူရောင်အရိုးကန်အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းနီးပါး မကုန်ဆုံးခဲ့ပါက သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ် ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

"လူလေး… မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က သန်မာတယ်… ငါ မင်းကို မသတ်နိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ချင်တယ်ဆိုတာကတော့ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ”

ရှေးကျသော အသံကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ရှန်မို သူ၏လက်ကို ရုတ်တရက် ပြန်ရုပ်လိုက်၏။ ရှေးကျသော အသံကြီးမှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘယ်အချိန်မှာ လက်လျှော့ရမလဲဆိုတာ သိတာက တကယ့် ဉာဏ်ပညာပဲ"

"အခု ထွက်သွားတော့… ငါ မင်းကို မသတ်ဘူး”

ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"မင်းကို ငါက တော်တော်လေး အထင်ကြီးမိသွားပုံရတယ်… မင်းကို နည်းနည်း ညင်သာတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ"

"အခုတော့ မင်းလို မာကျောတဲ့ အရိုးတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုရင် ငါက မင်းထက် ပိုမာကျောဖို့ လိုအပ်နေပြီ"

ရှေးကျသော အသံကြီးမှာ တောင့်ခဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ရှန်မိုသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသည်။ ယင်းမှာ ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးတောက် ပင် ဖြစ်၏။

"ငါ မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်… ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံမလား ဒါမှမဟုတ် ဒီမီးတောက်ရဲ့ လောင်စာ ဖြစ်သွားမလား"

ရှေးကျသော အသံကြီးမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ချေ။ သို့သော် ရှန်မိုသည် ထိုစာမျက်နှာလေးမှာ တုန်ယင်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ ယင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော သာမန်လူတစ်ယောက်၏ တုန်ယင်မှုမျိုးပင်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ရှေးကျသောအသံကြီးမှ

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါက ကြောက်လို့ မင်းဆီမှာ အညံ့ခံလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ရှန်မို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ တုန်နေတာလဲ"

ရှေးကျသောအသံကြီးမှ

“လေတိုက်လို့လေ… လေတိုက်လို့ ငါလှုပ်သွားတာ"

ရှန်မို ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ အဖြူရောင်အရိုးကန်အတွင်း၌ လေပြေလေးတစ်ချက်မျှပင် လုံးဝ မရှိချေ။ သူပြောသည့် "လေ" ဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို သူ လုံးဝ မသိချေ။

ရှန်မို ထပ်မံပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက…"

သို့သော် ရှေးကျသောအသံကြီးမှ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ကြောက်လို့ ဒူးထောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

"ငါက အထင်ကြီးလေးစားလို့သာ အညံ့ခံမှာ" "သခင်ကြီး… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လက်ခံပေးပါ… သခင်ကြီးအပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားမှုတွေက မြစ်ကြီးတွေလိုပဲ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေပါတယ်”

ရှန်မိုသည် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်သပ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောတော့ချေ။ ထိုက်အာ သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး… ခင်ဗျားကတော့ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ… ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျား အရှုံးမပေးခင်မှာ သခင်ကြီးက အဲဒီ မီးတောက်ကို ခင်ဗျားနားအထိ ယူလာရလိမ့်မယ်လို့ ဟေးရှီနဲ့ လောင်းထားတာဗျ"

ရှေးကျသောအသံကြီးမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပုံရသည်။

ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းက အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာရဲ့ စာမျက်နှာတစ်ရွက်ကနေ ဖြစ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုပဲ… နာမည်လည်း မရှိသေးဘူး"

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို 'ရှုလင်' လို့ ခေါ်မယ်"

ရှေးကျသောအသံကြီးမှ ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့… ကျွန်တော့်ကို ရှုလင်လို့ပဲ ခေါ်ပါ" ထိုစာမျက်နှာလေးမှာ ရှန်မို၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးကာ စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းသော ပုံစံမျိုး ရှိနေတော့သည်။

အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ ခေါင်းများကို မြေကြီးထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်ကြသည်။

ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

တကယ့်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။

ဒီစာမျက်နှာက ငါတို့အပေါ်မှာ နေ့တိုင်း မောက်မာပြနေခဲ့တာလေ။

အခုတော့ တကယ့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်မြန် အရှုံးပေးလိုက်တာပဲ။

"မင်းတို့တွေလည်း ဒီကို လာခဲ့ကြဦး"

ရှန်မို လှည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းများကို အမြန်ခါပြလိုက်ကြသည်။

"မလာရင် ငါ မီးရှို့ပစ်မယ်"

ရှန်မို၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကိုးနတ်ဘုရား ရေခဲမီးတောက်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်လောင်လာသည်။

ဝူး! ဝူး! ဝူး!

ထိုအခါ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူ၏ထံသို့ အရှိန်အကုန်တင်ကာ လိမ့်လာကြတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ ရှန်မို၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အမူအရာမှာလည်း လွန်စွာ ရိုသေကိုင်းညွတ်လှပေသည်။

ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ရှုလင်… ဒီအဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ စာမျက်နှာထဲကနေ ထွက်လာတာ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့… သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပါ"

ရှုလင် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

ရှန်မို ခပ်အေးအေးဖြင့်

"သူတို့အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်တော့… တစ်ကောင်မှ ချန်မထားနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှုလင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုး အားလုံးမှာ စာမျက်နှာအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ရှန်မိုမှ ဆက်၍

"ငါ့ကို အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ပြောပြစမ်း" "ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့"

ရှုလင်သည် မငြင်းဆန်ရဲဘဲ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အပြည့်အစုံ ပြောပြခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ရှန်မို ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။

ဪ... ဒီလိုကိုး။

အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာတွင် စာမျက်နှာပေါင်း သုံးထောင့်ခြောက်ရာ ရှိပြီး တစ်မျက်နှာချင်းစီ၌ ရေတွက်မရနိုင်သော အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသည့် သီးခြားလွတ်လပ်သော အာကာသနယ်မြေတစ်ခုစီ ရှိသည်။ ယင်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင် စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာလျှင် အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုး သန်းတစ်ရာအထိ ဆံ့နိုင်သည်။ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်မူ သုံးထောင့်ခြောက်ရာ ဘီလီယံ (၃.၆ ထရီလီယံ) ပင် ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လွှတ်ထုတ်လိုက်ပါက တကယ့်ကို သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြ၏။ အချို့မှာ လူသားများမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၊ နတ်ဆိုးသားရဲများ၊ နဂါးပျံများ၊ သို့မဟုတ် တကယ့် နဂါးစစ်စစ်များမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားမှာလည်း အသက်ရှင်စဉ်က သူတို့၏ စွမ်းအားအပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အသက်ရှင်စဉ်က ပို၍ သန်မာလေ၊ သူတို့၏ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုး ပုံစံမှာ ပို၍ သန်မာလေဖြစ်ပြီး သူတို့ပါဝင်သော စာမျက်နှာမှာလည်း ရှေ့ပိုင်းသို့ ပို၍ ရောက်လေဖြစ်သည်။ ရှုလင် ပြောပြချက်အရ ယင်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင် အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာ၏ ပထမဆုံး စာမျက်နှာ၌ သေဆုံးပြီးနောက် ပြောင်းလဲလာသော ထျန်းထိုက် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးပင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤစာမျက်နှာမှာမူ အလွန်ရှေ့လည်း မရောက်သလို အလွန် နောက်လည်း မကျချေ။ ၎င်းသည် စာမျက်နှာ နှစ်ရာ့နှစ် နေရာတွင် ရှိ၏။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အလယ်အလတ်ပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။ ဤစာမျက်နှာသည် အဖြူရောင်အရိုး နတ်ဆိုးကျမ်းစာမှ ကွာကျလာခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ယင်းအတွင်းရှိ အဖြူရောင်အရိုးနတ်ဆိုးများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

Chapter 686: မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုကို အမြဲ အလေးထားပါတယ်

ဤအရိုးဖြူနတ်ဆိုးများသည် ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရိုးဖြူမိစ္ဆာများအဖြစ် အဆင့်နိမ့်ကျသွားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ခွန်အားများလည်း အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ရှန်မို၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအောက်တွင် ထိုအရိုးဖြူမိစ္ဆာများသည် အရိုးဖြူနတ်ဆိုးများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲလာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် နောက်ထပ် စွမ်းအားအရင်းအမြစ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

ကျမ်းစာမျက်နှာ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှန်မို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏လက်ထဲတွင် မွေးရာပါ ပုန်ကန်လိုစိတ်ရှိသော ထိုက်အာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ညစ်ညမ်းအုပ်စုမှ တာအိုသူတော်စင်လက်နက်၏ ကျန်ရှိနေသော ကျမ်းစာမျက်နှာတစ်ခု ထပ်တိုးလာခြင်းကိုလည်း သူ စိတ်မရှိပေ။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ခွန်အားသာ လုံလောက်မှုရှိနေလျှင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း။ အားလုံးကို နှိမ်နင်းထားလိုက်ရုံသာ ရှိ၏။

"မင်းတို့အားလုံး ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေးစေတီထဲကို သွားကြတော့"

ရှန်မို လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် နဂါးနက်ကတ်ကြေး၊ အရိုးဖြူကျမ်းစာမျက်နှာနှင့် ရွှေနဂါးအရှိန်အဝါချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့ကို ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေးစေတီအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ရှန်မိုသည် ရှန်းချင်းဂူကမ္ဘာတွင် ထိုစေတီကို ရရှိခဲ့ပြီးကတည်းက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်အများစုကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်ထားခဲ့သည်။

ရတနာရှစ်ပါး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေးစေတီသည် လက်နက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်များစွာသည်ပင်လျှင် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ တိုးတက်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေကြ၏။

ဟုတ်ပေသည်၊ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်အဆင့်မှ သူတော်စင်လက်နက်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန်မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှသည်။ စေတီတော်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုမှာ ထိုမျှအထိ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှန်မို ဘယ်တုန်းကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော်ငြားလည်း ဤပြုစုပျိုးထောင်မှုဖြစ်စဉ်အတွင်း ထိုလက်နက်များပေါ်ရှိ အပေါ်ယံပျက်စီးမှု အများအပြားမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း ခံနေရသည်။

"နတ်ဆိုးချည်နှောင်ကြိုး၊ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်တုတ်ကောက်၊ အရိုးဖြူကျမ်းစာမျက်နှာ…အားလုံး လက်ထဲကို ရောက်နေပြီ"

"အခုတော့ ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုဒေသဆီ သွားရမယ့်အချိန်ပဲ"

ရှန်မို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ အလယ်ဗဟိုဒေသ၌။

မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်၏ ရှေ့တွင် လူရိပ်အချို့ ရပ်နေကြပြီး သောင်းနှင့်ချီသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများကို ခုခံနေကြသည်။ ဤလူများသည် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများကို တားဆီးရန် ရှေ့တန်းမှ ခံစစ်ယူထားကြသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုမှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် သုံးဦး၊ ဖန်တီးရှင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၊ တုန်းလီမင်းဆက်နှင့် သံသရာသန့်စင်မြေတို့မှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ဦးစီ ပါဝင်ကြသည်။ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်သို့ ခရီးလှည့်လည်နေကြသော နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များဖြစ်သည့် ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းတို့လည်း ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာမူ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပိတ်မိနေသဖြင့် လာရောက်ကူညီနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

စုစုပေါင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ရှစ်ဦးတို့သည် ပြင်းထန်သော ဒီရေလှိုင်းများကြားရှိ ကျောက်ဆောင်များကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေကြသည်။ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်ပါစေ သူတို့သည် ခိုင်ခိုင်မာမာ ခုခံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ နတ်ဆိုးများသည် အဆုံးမရှိဘဲ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်လာနေကြသည်။ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ လျော့နည်းသွားမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမိုများပြားလာသည်။ အထူးသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်နေသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အိုကြီး လဲ့တောက်ဟန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကိုင်းညွတ်နေပြီး နားထင်မှ ဆံပင်များမှာလည်း ပို၍ ဖြူဖွေးလာခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာဟောင်းများပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသစ်များ ထပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ပေကျံနေ၏။ ထိုဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် မိုးကြိုးနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားများက ကုသမှုဖြစ်စဉ်ကို အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်နေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ခုနစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြသော်လည်း လဲ့တောက်ဟန်လောက် မပြင်းထန်ပေ။ သူတို့သည် လဲ့တောက်ဟန်ကို လေးစားမှုအပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ရပ်တည်ကာ ခုခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ဤအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အိုကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

"မျိုးဆက်သစ်တွေ တော်တော်လုပ်နိုင်ကြတာပဲ" "မိုးကြိုးနတ်ဆိုးတွေရဲ့ အရေအတွက်က သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီ"

လဲ့တောက်ဟန်သည် မိုးကြိုးလှံတစ်စင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးနတ်ဆိုး သုံးကောင်ကို ထိုးဖောက်ကာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ အသစ်တက်လာသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် လဲ့ကျင်းလုံမှ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်ပါတယ်။ မိုးကြိုးနတ်ဆိုး မျိုးစေ့တွေ အများကြီး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလို့ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက် ကျဆင်းသွားတာပါ"

"နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်ပြီး တောင့်ခံထားနိုင်ရင် ဒီသောင်းကျန်းမှုကို ငါတို့ နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ"

လဲ့တောက်ဟန်က လဲ့ကျင်းလုံကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ပြီး

"ကျင်းလုံ… ငါနဲ့ လောင်ဖုန်းတို့က အိုနေကြပြီ… မင်းက မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ"

လောင်ဖုန်း ဆိုသည်မှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် လဲ့ မျိုးရိုး မဟုတ်သော်လည်း ပြင်ပမှ ခေါ်ယူထားသော အထူးပူဇော်ခံ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံထားရသူ ဖြစ်သည်။

လဲ့ကျင်းလုံသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အိုကြီး… ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားက အမြဲတမ်း မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်… ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကျိုးစီးပွားက အရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်"

လဲ့ကျင်းလုံ၏ အဖြေကို ကျေနပ်သွားသော လဲ့တောက်ဟန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကွက်တိပင်။

အဝေးတစ်နေရာ၌ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်ဆိုးအလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

လဲ့တောက်ဟန်၊ ရှန့်ကူနှင့် အခြားသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များသည် အဝေးမှ ထိုနတ်ဆိုးအလင်းတိုင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း သူတို့သည် လောက၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သိရှိနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။ ထိုနတ်ဆိုးအလင်း၏ သိပ်သည်းဆမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ သိသာ၏။

မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများထဲတွင် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် တစ်ကောင် မွေးဖွားလာခြင်းလော။

၎င်းသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့် အဆင့်တူညီသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ရှိနေခြင်းကြောင့် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင်၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြိုင်ဘက်သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ကြောက်ရွံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရောက်ရှိနေသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် မရေရာမှုအချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်… တကယ်လို့ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် တစ်ကောင် မွေးဖွားလာတာဆိုရင် ငါတို့ အင်အားခွဲပြီး ချက်ချင်း သတ်ရလိမ့်မယ်"

ဖန်တီးရှင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လဲ့တောက်ဟန် လေးနက်စွာဖြင့်

"ငါပဲ သွားပါရစေ… ငါက မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်သလို ဒီအကျဉ်းထောင်အကြောင်းကိုလည်း ပိုပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တယ်"

လဲ့ကျင်းလုံ သူ့ကို တားလိုက်ပြီး "အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အိုကြီး… ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်နေတယ်… ဒီမှာပဲ နေသင့်ပါတယ်… ကျွန်တော်ပဲ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်… တကယ်လို့ မိုးကြိုးဖီင်္န်သခင် မွေးဖွားလာတာ မှန်တယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးဆီကို ချက်ချင်း အချက်ပြပါ့မယ်"

အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ စဉ်းစားကြည့်ကြရာ ဤအစီအစဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

"ငါ လမ်းဖောက်ပေးမယ်"

ရှန့်ကူ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမ ဆင်ကြီးပုံသဏ္ဌာန် နှာမောင်းကြီးက ဝေ့ယမ်းရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ရှေ့ရှိ လမ်းပေါ်မှ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ၏ အရေအတွက်မှာ အဆုံးမရှိလှပေ။ ခဏအတွင်းမှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အခြားမိုးကြိုးနတ်ဆိုးများက ထိုလွတ်သွားသော နေရာကို ဖြည့်ဆည်းရန် တိုးဝင်လာကြသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုလမ်းမှာ ပြန်လည် ပိတ်ဆို့သွားပေလိမ့်မည်။

"မြန်မြန်သွားတော့"

ရှန့်ကူ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လဲ့ကျင်းလုံက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများသည် သူ့နောက်သို့ မလိုက်ကြပေ။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖြိုခွဲရန်၊ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို လွှတ်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော မည်သည့် ရည်မှန်းချက်ကမျှ သူတို့ကို မလှုပ်ခါနိုင်ပေ။

လဲ့ကျင်းလုံသည် နတ်ဆိုးအလင်းတိုင် ပေါ်ထွက်ရာအရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွား၏။ မကြာမီမှာပင် သူသည် အလင်းတိုင် ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားလှသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ယဇ်ပလ္လင်အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စုပုံထားသည်။ သူတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများကိုလည်း ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ဆန်းကြယ်လှသော နည်းလမ်းများဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်ထားကြ၏။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆက်စပ်ထားသော သတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လဲ့ကျင်းလုံသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ့ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ငါးဦးလည်း ပါဝင်သည်။ ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့အိနေသော ရွှံ့စေးပုံကြီးများနှင့် တူပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံကျနေကြ၏။ ထိုရွှံ့စေးပုံကြီးများပေါ်တွင် နတ်ဆိုးများနှင့် မသက်ဆိုင်သော အမျိုးမျိုးသော ခြေလက်အင်္ဂါများကို မြှုပ်နှံထားကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများသည် လဲ့ကျင်းလုံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ အကြံအစည်ကို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုမှ သိသွားပြီဟု ထင်ကာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ သို့သော် ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ငါးဦးကမူ သူ့ကို မြင်သည့်အခါ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"လဲ့ကျင်းလုံ… မင်း တော်တော်မြန်မြန် ရောက်လာတာပဲ"

ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဟွေ့ရှဲ့က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

လဲ့ကျင်းလုံ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဘူး… မင်းတို့ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် တစ်ကောင်ကို မွေးဖွားပေးမယ်လို့ ငါ့ကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး… တကယ်လို့သာ ငါ ဒါကို သိခဲ့ရင် မင်းတို့နဲ့ ဘယ်တော့မှ ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွေ့ရှဲ့ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး

"လဲ့ကျင်းလုံ… စိတ်မဆိုးပါနဲ့… မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင်က ငါတို့အတွက် အရမ်း အရေးကြီးတယ်… တကယ်လို့သာ ငါတို့ သူ့ကို အပြင်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ… ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ သူ့ကို မွေးဖွားဖို့ ပြုစုပျိုးထောင်လို့ ရတာလေ"

ဟွေ့ရှဲ့မှ ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အတည်ပါပဲ… အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းနဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်တို့ ထပ်ပြီး ထိပ်တိုက်မတွေ့တော့ဘဲ လုံးဝ သီးခြားစီ ဖြစ်သွားအောင် ငါ အာမခံနိုင်ပါတယ်… ပြီးတော့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်… ဒီနည်းနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ့်အတွက် အရေးကြီးဆုံး အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ရကြမှာပဲ… ဒါကို ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ"

Chapter 687: မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ

လဲ့ကျင်းလုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စုမှ နတ်ဆိုးများသည် တစ်ကြိမ်က လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များမှတစ်ဆင့် သူ့ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ အကြောင်းကြားခဲ့ဖူးသည်။ မည်သူနှင့် ပူးပေါင်းရမည်ဆိုသည်ကို လဲ့ကျင်းလုံ သိပ်ဂရုမစိုက်ပါ။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို အာမခံချက်ရှိစေသရွေ့ နတ်ဆိုးများနှင့် လက်တွဲရသည်မှာ ဘာအရေးကြီးသနည်း။

အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်၏ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ငါးခုထဲတွင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု ဘာကြောင့် ဆုတ်ယုတ်လာရသနည်း၊ ဘာကြောင့် အင်အားနည်းလာရသနည်းဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်ထားသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းမှာ သူတို့အနေဖြင့် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တုန်းလီမင်းဆက်သည် နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာကို အသုံးချ၍ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စု၏ တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော သက်ရှိခပ်သိမ်းဖျက်ဆီးရာ အိုးကြီးကို နှိမ်နင်းထားသည်။ ဖန်တီးရှင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကမူ သူတို့၏ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခေါင်းတလားကို အသုံးချကာ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စု၏ တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော သေခြင်းတရားနတ်ဆိုးပင်လယ်ခွက်ကို နှိမ်နင်းထားသည်။ လောင်မြိုက်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် မိုင်ပေါင်းငါးသောင်းအထိ ရှည်လျားသော မြောက်ပိုင်းမီးတောင်တန်းကို အသုံးချ၍ ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုးသံသရာကန်၏ ဘယ်ဘက်တစ်ခြမ်းကို နှိမ်နင်းထားသည်။ သံသရာသန့်စင်ရာမြေသည် အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ ပေသန်းပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ကို အသုံးချ၍ ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုးသံသရာကန်၏ ညာဘက်တစ်ခြမ်းကို နှိမ်နင်းထားသည်။

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းသာလျှင် အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုလက်နက်ဖြစ်သော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုနေခဲ့ရ၏။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုအတွက်မူ ထိုအကျဉ်းထောင်သည် တစ်ချိန်က လေ့ကျင့်ရေးဆင်းရန် အဖိုးတန်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်စဲအချိန်က ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ်လျှင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မြေကမ္ဘာမှ ရတနာပစ္စည်းများ ထွက်ရှိခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ ထိုထဲသို့ဝင်ရောက်၍ မိမိကိုယ်ကို ပုံသွင်းလေ့ကျင့်သည့်အခါတိုင်း သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုများ တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ ကောင်းကင်အဆင့်သို့ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ သူတော်စင်ကိုယ်ခန္ဓာများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များမှာ ရှားပါးလှသည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်သည် အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို မဖြစ်မနေ နှိမ်နင်းထားရသည့် အချိန်မှစ၍ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လဲ့ကျင်းလုံသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို ပြန်လည်ရယူရန် အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု ပြန်လည်အင်အားတောင့်တင်းလာပြီး တစ်ကျော့ပြန် ခေါင်းမော့နိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စုက အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလာခဲ့ပြီ။ သူတို့က အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်သည်လည်း နှိမ်နင်းရမည့် တာဝန်မှ သဘာဝအတိုင်း လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စု၏ အကျိုးစီးပွားနှင့်လည်း ကိုက်ညီသလို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း အဆင်ပြေလှသည်။ သို့သော် လဲ့ကျင်းလုံ၏ တွက်ချက်မှုများမှာ ထိုမျှနှင့်တင် မပြီးဆုံးသေးပေ။

"ပစ္စည်းက ဘယ်မှာလဲ"

လဲ့ကျင်းလုံ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဟွေ့ရှဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လက်ညှိုးရိုးအပိုင်းအစတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ သူ့ အရှေ့တွင် လွင့်မြောနေသည်။

"ဒါက အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းရဲ့ ကျောရိုးပဲ… အဲဒီကျမ်းစာကို သွန်းလုပ်တုန်းက ဒီပိုနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး ကျန်ခဲ့တာ… ဒါကို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ရုံပဲ… ကျမ်းစာက သူ့ဘာသာ စုပ်ယူသွားလိမ့်မယ်… အဲဒီအခါကျရင် သူက တိုက်ခိုက်တာတွေ ရပ်သွားပြီး စာမျက်နှာတွေ ပြန်စုစည်းကာ ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မယ်"

လဲ့ကျင်းလုံ ၎င်းကို မယူသေးဘဲ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ့အတွက် ပစ္စည်းကရော"

ဟွေ့ရှဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ရယ်မောလိုက်သည်။ "မလောပါနဲ့ဦး"

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နောက်ထပ်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ လဲ့ကျင်းလုံရှေ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးပဲ့နေသော ဧရာမတူကြီး တစ်ခုဖြစ်၏။ တူခေါင်းတစ်ခြမ်းနှင့် လက်ကိုင်တံမျှသာ ကျန်တော့သည်။ သို့သော် ပျက်စီးနေသည့် အခြေအနေတွင်ပင် လေးနက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်လှသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကိုင်ဆောင်ခဲ့ပုံရသည်။

"ဒါက တစ်ချိန်က အကျဉ်းထောင်သူတော်စင် ကိုင်ဆောင်ခဲ့တဲ့ အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်လက်နက်ပဲ… သူ့ထဲမှာ သူတော်စင်ရဲ့ အရှိန်အဝါအကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေသေးတယ်… မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီ… မင်း ဒါကို အတွင်းထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ရင် သူက အကျဉ်းထောင်သူတော်စင် ပြန်လာပြီလို့ အထင်မှားပြီး တိုက်ပွဲတွေကို ရပ်တန့်လိုက်လိမ့်မယ်… ဒီလိုနည်းနဲ့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရော အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းရော နှစ်ခုစလုံး ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မယ်… အပြင်က မိုးကြိုးနတ်ဆိုးတွေလည်း တိုက်ခိုက်တာ ရပ်သွားကြလိမ့်မယ်… ငါတို့က အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို အေးအေးဆေးဆေး ယူမယ်… မင်းက မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ကို ရယူမယ်… အားလုံး ကျေနပ်စရာပဲ မဟုတ်လား"

လဲ့ကျင်းလုံသည် ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မိုးကြိုးနတ်ဆိုးတွေ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေဖို့ ငါလိုချင်တယ်… အဲဒီ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တွေကို ဆုတ်ခွာသွားအောင်အထိ ဖိအားပေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ်"

ဟွေ့ရှဲ့ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ်… လူသားတွေက သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားကြတာကိုး… မင်းက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာကို သူတို့ကို မသိစေချင်ဘူးပေါ့… အဲဒါအတွက်ကတော့ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် ရှိနေပါတယ်… သူ မွေးဖွားလာတာနဲ့ အမိန့်တွေ စပေးလိမ့်မယ်"

လဲ့ကျင်းလုံ ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… မင်းရဲ့ ကတိအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ… မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို မရနိုင်ရုံတင်မကဘူး… ဒီနေရာကနေ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွေ့ရှဲ့ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

လဲ့ကျင်းလုံ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟွေ့ရှဲ့သည် သူ၏ ဘေးရှိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ဟွေ့ဝူ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသံတိုးတိုးဖြင့်

"ဟိုဟာကို လွှတ်လိုက်ပြီလား"

ဟွေ့ဝူ ခေါင်းညိတ်ပြကာ

"လဲ့ကျင်းလုံ ဒီမှာ ၁၀၅ စက္ကန့်လောက် ရပ်နေခဲ့တယ်… သူက ညစ်ညမ်းပန်းတွေက ထွက်တဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ဝတ်မှုန်တွေ အများကြီး ကပ်ပါသွားပြီ… သူ့ကို လုံးဝ အကျင့်ပျက်ခြစားသွားအောင် လုပ်ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်"

ဟွေ့ရှဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်၏။ သူသည် လဲ့ကျင်းလုံ သွားရာဘက်သို့ ကြည့်ရင်း မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို ငါ သိမ်းပိုက်မယ်"

"မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

"ဒီမှာရှိတဲ့ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ရှစ်ယောက်လုံးကိုလည်း ငါ သတ်ပစ်မယ်"

"လဲ့ကျင်းလုံ… မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး မှားယွင်းချက်က ငါတို့ ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ"

အခြားတစ်နေရာတွင်။

လဲ့ကျင်းလုံသည် ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ ဗဟိုဒေသဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်နေခဲ့သည်။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အော့အန်လိုက်သည်။ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော အရာတစ်ခု သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ ၎င်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါလျက် လူးလွန့်နေသည်မှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှ၏။

လဲ့ကျင်းလုံ၏ မျက်နှာမှာတော့ ဂရုမစိုက်သည့်အသွင် ရှိနေသည်။ သူ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေလိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် ထိုအရာမှာ အရည်များ ပန်းထွက်ပြီး ကြေမွသွားတော့သည်။ ထိုမည်းနက်ပြီး ရွံစရာကောင်းသော အရာလည်း လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

လဲ့ကျင်းလုံမှာ ဟွေ့ရှဲ့၏ ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်ကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ မမြင်နိုင်သော ညစ်ညမ်းပန်းသည် ညစ်ညမ်းမျိုးနွယ်စု၏ နက်ရှိုင်းသော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤပန်းသည် မမြင်နိုင်၊ မထိတွေ့နိုင်သော ဝတ်မှုန်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ထိုဝတ်မှုန်နှင့် ထိတွေ့မိသော မည်သည့်သက်ရှိမဆို အကျင့်ပျက်ခြစားသွားမည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။ ကွာခြားချက်မှာ အချိန် မည်မျှကြာမည် ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့လျှင် ချက်ချင်းပင် အကျင့်ပျက်ခြစားသွားနိုင်ပေသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဝတ်မှုန်ကို ခုခံနိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို ဆောင်ထားခဲ့သဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ကူးစက်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ညစ်ညမ်းမှု အကြွင်းအကျန်အချို့မှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ သန့်စင်ပစ်ရန် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်နေသရွေ့ မည်သည့်စတေးမှုမျိုးမဆို ထိုက်တန်သည်ဟု သူ ယူဆ၏။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လဲ့ကျင်းလုံ ဗဟိုဒေသသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဟူချင်းမှ သူ၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ထုတ်ကာ ဧရာမအမြီးကြီးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ပေးလိုက်သည်။ လဲ့ကျင်းလုံလည်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ… ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှ မေးလိုက်သည်။

လဲ့ကျင်းလုံ လေးနက်သော အသံဖြင့်

"မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် မွေးဖွားလာတာ မှန်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သူက အစပျိုးနေတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်… ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

အခြားသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး

"ကောင်းပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တိုင်ကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။ ၎င်းမှာ လဲ့ကျင်းလုံ ပြောသကဲ့သို့ပင် အသစ်မွေးဖွားလာသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် သေဆုံးသွားသည့်ပုံမျိုး ပေါက်နေသည်။

ထို့နောက် လဲ့ကျင်းလုံ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သိမ်မွေ့လှ၏။ အသေအချာ ဂရုတစိုက် မကြည့်လျှင် မည်သူမျှ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ လက်ညှိုးရိုးနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော ဧရာမတူကြီးကို အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ဟွေ့ရှဲ့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းသည် အရိုးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ စာမျက်နှာများကို ပိတ်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်သည်လည်း ကျိုးပဲ့နေသော တူကြီးဆီမှ အကျဉ်းထောင်သူတော်စင်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါးကြာအောင် တိုက်ပွဲဝင်လာခဲ့ကြသည့် ဤတာအိုလက်နက် နှစ်ခုလုံးသည် ခဏချင်းမှာပင် သူတို့၏ တိုက်ပွဲများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဒီရေကဲ့သို့ စီးဝင်လာနေသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးခဲသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဦးခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ခဏတာမျှ ရည်မှန်းချက် ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည့် တာအိုလက်နက်နှစ်ခုက ရုတ်တရက်ကြီး ရပ်တန့်သွားသည်လား။

ဒါ နောက်ပြောင်နေတာလား။

သို့သော် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ အချင်းချင်း အကြံဖလှယ်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အချက်ပြမှုကို ရရှိလိုက်သည့်အလား ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြန်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်းကို ပြန်လည်ရယူရန် မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ရှစ်ဦးကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးများ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြတော့သည်။ အများအပြားမှာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာမှာပင် ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လက်သည်းများ၊ အစွယ်များကိုပင် အသုံးပြုရန် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များကို သူတို့နှင့်အတူ သေတွင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။