အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)
Vol. 13 Ch. 121-122
အခန်း (၁၂၁) မုန့်ပိုင်ဟွာနဲ့ ဆက်သွယ်ခြင်း၊ သခင်မရွှီ လက်နက်ကနေတစ်ဆင့် တာအိုထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း
"'ကောင်းကင်တာအိုကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်တာ' ဆိုတဲ့စကားက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ..."
"ပုတောင်ရဲ့ တာအိုအားလုံးက ဒီအထဲမှာ ပါဝင်နေတာပဲ..."
ဝမ်ရှန်းကန်သည် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုမှ နိုးထလာပြီး သူ၏ အကြည့်များတွင် လင်းရီအပေါ် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
လင်းရီ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများသည် တာအိုတစ်ရာလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် ပုတောင်၏ တာအို မပါဝင်ခဲ့ချေ။
ဝမ်ရှန်းကန်သည် လင်းရီအား ပုတောင်၏ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်စေချင်ခဲ့သည်။
ပထမအချက်မှာ သူသည် လင်းရီ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို ပုတောင်၏ တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်စေပြီး လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအိုကို ပိုမို တိုးတက်စေချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ တပည့်များအတွက် ပုတောင် ၏ တာအို အကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြောပြချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
၎င်းကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ တပည့်များကို လမ်းညွှန်ပေးချင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် ဗေဒင်တာအိုကို မကျင့်ကြံသော လင်းရီက ဗေဒင်တာအို၏ အနှစ်သာရကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
ထို့အပြင် သူသည် အရင်းအမြစ် အသီးသီးမှ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကိုးကားပြီး လောကရှိ တာအိုအားလုံး၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။
"တောင်သခင်လင်းရီက တာအို တစ်ခုတည်းနဲ့ တာအို တစ်ရာကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်နေပြီပဲ..."
"တောင်သခင်လင်းရီဟာ တောင်တစ်ရာ ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ အားလုံးကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို နဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်း ရှိမှာပါ..."
ဝမ်ရှန်းကန်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တပည့်များအားလုံး နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
"ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ဆိုတာ ရှည်လျားပါတယ်၊ ဒီမျိုးဆက်သစ်က တံခါးဝကို လှမ်းဝင်ရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်..."
လင်းရီက နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ တာလော့က ပြိုင်ဘက်ကင်းအင်မော်တယ် သန္ဓေသားတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ..."
"လင်းရီ..."
"ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်က ရှည်လျားပါတယ်၊ ငါတို့ အားလုံး အတူတကွ ကြိုးစားသင့်တာပေါ့..."
ဝမ်ရှန်းကန်လည်း စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
"တောင်သခင်ဝမ်... ဒီ မျိုးဆက်သစ်မှာ အရေးတကြီး ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ အရင် သွားခွင့်ပြုပါဦး..."
လင်းရီက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကျက်သရေရှိစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"တောင်သခင်..."
လင်းရီ ဝိုင်တောင်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တောင်ခြေတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူများမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ၏ ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးပင် ဖြစ်လေသည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ၏ တပည့်များ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်၏။
ဖူကန်ရှန်း နှင့် အခြားခြောက်ဦးတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဓားနှင့် စစ်သည်များ၏ ကပ်ဆိုး၏ စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေကြရာ သူတို့သည် ပထမ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေလေသည်။
ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦး ဝိုင်တောင်တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပင် ဖြစ်၏။
"အကြီးအကဲဖူ... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အချိန်ကိုက် ရောက်လာကြတာပဲ..."
လင်းရီသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး မှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"ကျွန်တော်တို့ လမ်းမှာ ဝိုင်တောင်က လူအင်အား မလုံလောက်ဘဲ လူတွေ ပြည့်လျှံနေတယ်လို့ ကြားခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် အထူးတလည် အမြန်လာခဲ့ပြီး အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့တာပါ..."
ဖူကန်ရှန်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"အားလုံးပဲ လမ်းခရီးမှာ ပင်ပန်းသွားကြပြီ..."
လင်းရီက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"တောင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်လဲ ဆိုတာသာ ပြောပါ..."
ဖူကန်ရှန်းက မေးလိုက်၏။
"အလျင်မလိုပါဘူး..."
"အားလုံးက ခရီးဝေးကနေ လာရတာဆိုတော့ အရေးအကြီးဆုံးက အရင် နားဖို့ပါပဲ..."
"ဒီလိုလုပ်၊ အားလုံး ကျွန်တော့်နောက်ကနေ တောင်သခင် အင်မော်တယ် လိုဏ်ဂူကို အရင် လိုက်ခဲ့ကြပါ... အားလုံးအတွက် ကြိုဆိုပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးပါ့မယ်..."
လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"တောင်သခင်..."
"ငါတို့က မိသားစုတွေပဲ၊ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
"ကြိုဆိုပွဲကို နောက်မှ လုပ်လို့ရပါတယ်..."
"ဟိုဘက်မှာ မြို့တစ်မြို့ တည်ဆောက်နေတာကို ငါတို့ မြင်တယ်၊ ပြီးတော့ ယစ်မူး အင်မော်တယ်အိမ်တော်မှာလည်း လူအင်အား မလုံလောက်ဘူးလေ..."
"အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို အရင် ပြီးအောင် လုပ်ကြတာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ ကြိုဆိုပွဲ လုပ်လည်း နောက်မကျပါဘူး..."
လင်းရီက သူတို့ကို ဆက်လက် ဖျောင်းဖျချင်သေးသော်လည်း ဖူကန်ရှန်းက သူ၏ တပည့်များကို ခေါ်ကာ ကူညီရန် သွားနေပြီ ဖြစ်၏။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရီလည်း ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ ဆူးလီကို ခေါ်လိုက်လေသည်။
"ဆူးလီ ... အကြီးအကဲ အင်မော်တယ် လိုဏ်ဂူ နဲ့ တပည့် အင်မော်တယ် လိုဏ်ဂူ တွေကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ဖို့ လူတချို့ ရွေးလိုက်..."
"ကြိုဆိုပွဲ ကို ပြင်ဆင်ထား..."
"ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် အကြီးအကဲ ဖူ နဲ့ အခြားသူတွေအတွက် ကြိုဆိုပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးချင်တယ်..." လင်းရီက ညွှန်ကြားလိုက်၏။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
ဆူးလီ က အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ထွက်သွားကာ လင်းရီကမူ တောင်သခင် အင်မော်တယ် လိုဏ်ဂူ သို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။
လင်းရီသည် ရွှီထျန်း ပေးထားသော ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ် ကို ထုတ်ယူကာ ပထမဆုံး အသံမက်ဆေ့ချ် တစ်ခု ပို့လိုက်သည် "မုန့်ပိုင်ဟွာ လား..."
"ဘယ်သူလဲ..."
တစ်ဖက်မှ မုန့်ပိုင်ဟွာ သည် လင်းရီ၏ အသံမှာ ရွှီထျန်း နှင့် မတူကြောင်း သဘာဝကျကျပင် သိရှိလိုက်၏။
"ဝိုင်တောင်ရဲ့ တောင်သခင်လင်းရီပါ..." လင်းရီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မုန့်ပိုင်ဟွာ လန့်သွားခဲ့၏။
ဝိုင်တောင် ဟုတ်လား...။
တာလော့မှာ ဘယ်တုန်းက ဝိုင်တောင် ရှိခဲ့လို့လဲ...။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မုန့်ပိုင်ဟွာနှင့် လင်းရီတို့သည် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ၏ လှိုင်းတစ်ခုတည်းတွင် အတိအကျ ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။
လင်းရီက ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသို့ သွားခဲ့ပြီး မုန့်ပိုင်ဟွာက သေမျိုးကမ္ဘာသို့ သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့ လွဲချော်သွားခဲ့ကြသဖြင့် လင်းရီက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို ဖန်တီးခဲ့ကြောင်းကို သူမ သဘာဝကျကျပင် မသိခဲ့ချေ။
"ကျွန်တော် အရိုးစစ်ဆေးခြင်းစင်မြင့်မှာ ဒွါဒသမအဆင့်ရခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်တောင်ကို တည်ထောင်ကာ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ..."
မုန့်ပိုင်ဟွာထံမှ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အကြောင်းပြန်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရီက ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။
"တပည့်မုန့်ပိုင်ဟွာက တောင်သခင် လင်းရီကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ပိုင်ဟွာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ကိုယ်ပိုင်တောင်ကို တည်ထောင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို ဖန်တီးခြင်း။
ဤသည်မှာ တာလော့၏ ရှေးဟောင်း ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်ပြီး မုန့်ပိုင်ဟွာ မှာ သဘာဝကျကျပင် သံသယ မရှိချေ။
ထို့အပြင် ဤဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ်မှာ တာလော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ ပြင်ပလူများက ၎င်းကို ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လင်းရီဆိုသော နာမည်က အလွန် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရရုံသာ ဖြစ်၏။
"ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
လင်းရီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"တောင်သခင် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိလို့လဲ သိပါရစေ..."
မုန့်ပိုင်ဟွာက အလျင်အမြန်ပင် အလုပ်လုပ်သည့် မုဒ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။
"အခု ချွင်ယန်အင်ပါယာ မင်းဆက် ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ..."
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
"ချွင်ယန် ရီကွမ်အဖွဲ့က တစ်ယောက်ယောက် လက်နက်ကနေတစ်ဆင့် တာအိုထဲ ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်လို့ တပည့် ကြားခဲ့ပါတယ်..."
"ဒါကြောင့် တပည့်က စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သက်သေအထောက်အထားတွေ စုဆောင်းဖို့အတွက် ရီကွမ်အဖွဲ့ ကို သွားနေတာပါ..."
"ရီကွမ်အဖွဲ့ ... လင်းရီ... ရှင်က ရီကွမ်အဖွဲ့ ရဲ့ အရင် အရှင်သခင် ၊ ချွင်ယန် သိုင်းသူတော်စင်လင်းရီလား..."
မုန့်ပိုင်ဟွာသည် ရီကွမ်အဖွဲ့ကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး သူမ၏ လေသံမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
မုန့်ပိုင်ဟွာသည် ချွင်ယန်တွင် တပ်စွဲထားသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်၏။
သူမ အများဆုံး ကြားဖူးခဲ့သည်မှာ သိုင်းလောက ၏ ဂန္ထဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော လင်းရီ၏ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော် ယခင်က သူမသည် လင်းရီကို တာလော့ တောင်သခင်တစ်ဦးနှင့် ဘယ်သောအခါမျှ ဆက်စပ်၍ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ချေ။
သိုင်းလောက၏ ဂန္ထဝင်တစ်ဦးနှင့် တာလော့တောင်သခင်တစ်ပါး။
ထိုနှစ်ခုမှာ ခြင်တစ်ကောင်က ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။
"သခင်မရွှီက လက်နက်ကနေတစ်ဆင့် တာအိုထဲ ဝင်ရောက်သွားတာလား..."
လင်းရီက အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။
သခင်မရွှီ။
ရီကွမ်အဖွဲ့ ၏ ထိပ်တန်းဓားသွန်းလုပ်သူ။
သူမ၏ တစ်သက်တာ ဆန္ဒမှာ အကောင်းဆုံး ဓားတစ်လက်ကို သွန်းလုပ်ရန်ဖြစ်ပြီး လင်းရီ၏ ခါးမှ ဓားပျော့လေးမှာ သခင်မရွှီ ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
အကယ်၍ ရီကွမ်အဖွဲ့ တွင် လက်နက်ကနေတစ်ဆင့် တာအို ထဲဝင်ရောက်နိုင်သူ ရှိမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သေချာပေါက် သခင်မရွှီပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဟုတ်ပါတယ်..."
မုန့်ပိုင်ဟွာက သေချာပေါက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ကောင်းတယ်..."
"ရီကွမ်အဖွဲ့ ကို ရောက်တဲ့အခါ ရီကွမ်အဖွဲ့ရဲ့ အရှင်သခင် သခင်မလျိုကျောက်ကို သွားရှာလိုက်ပါ..."
"လင်းရီက သူမကို ရှာနေတယ်လို့သာ ပြောလိုက်..."
လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
"တပည့် နှစ်ရက်အတွင်း ရီကွမ်အဖွဲ့ ကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်..."
တာလော့တွင် အင်မော်တယ် စွမ်းအားများကို အလွယ်တကူ အသုံးမပြုရဟူသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် သွားလာရသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျပင် အဆင်မပြေချေ။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး..."
လင်းရီအတွက် ရီကွမ်အဖွဲ့ မှ လူများကို ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းကပင် လုံလောက်အောင် ဝမ်းသာစရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအချိန်တိုလေးအတွက် သူ သဘာဝကျကျပင် ငြင်းခုန်နေမည် မဟုတ်ချေ။
လင်းရီက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဝိုင် စတင် ဖော်စပ်လေတော့၏။
လူအများအပြား ဝိုင်လာတောင်းကြသဖြင့် လင်းရီအနေဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်မှုများကို သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်လေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းရီသည် လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေ မှ ရှားပါးသော ပန်းများနှင့် ထူးခြားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ပန်းပေါင်းတစ်ရာ၏ ပျားရည် များစွာလည်း ရှိနေသဖြင့် ဝိုင်အမျိုးအစား မြောက်မြားစွာကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့၏။
ဝိုင်အိုးပေါင်းများစွာကို လင်းရီက ဖော်စပ်လိုက်ပြီး နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းထည့်လိုက်ကာ နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင် များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။
မူလ နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင် ၃၆ မျိုးမှ လင်းရီက ၇၂ မျိုးအထိ တိုးချဲ့လိုက်၏။
တစ်ခုချင်းစီတွင် မတူညီသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ အသီးသီး ရှိကြလေသည်။
ထိုညတွင် လင်းရီသည် တောင်သခင် အင်မော်တယ် လိုဏ်ဂူ ၌ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး မှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကြိုဆိုပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးခဲ့ပြီး သဘာဝကျကျပင် လုံးဝ ယစ်မူးသွားသည်အထိ သောက်ခဲ့ကြလေသည်။
ပွဲတော်အတွင်း တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးအတွက် တာလော့ဝိုင်တောင် အကြီးအကဲ အမှတ်အသားပြားများကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့၏။
တပည့်များ အားလုံးသည်လည်း တာလော့တပည့် အမှတ်အသားပြားများကို ရရှိခဲ့ကြလေသည်။
ထို့နောက် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် က ထိုအချိန်မှစ၍ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် ဝိုင်တောင်အတွင်းသို့ တရားဝင် ပေါင်းစည်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လောကတစ်ဝန်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြေညာလိုက်သည်။
ကြိုဆိုပွဲသည် နောက်တစ်နေ့ရောက်မှသာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။
လင်းရီသည် ဖူကန်ရှန်း နှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော ခရမ်းရောင်ချီ လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာတို့ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ချီ များပေါ်တွင် စီးနင်းကာ လင်းရီ၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြ၏။
"တပည့်လင်းရီက ဆရာနဲ့ ဆရာကတော်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."
လင်းရီ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ကြားမှာ ဒီလောက်ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."
ကျိုးယွင်က ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"လင်းရီ... နောက်လဝက်အတွင်းမှာ မင်းကို ပေးသနားဖို့ ဒီအဘိုးကြီးမှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခုရှိတယ်..."
အခန်း (၁၂၂) လေနှင့် မီးမဟာကပ်ဘေး၊ တာအိုတစ်ခု၏ ဘိုးဘေး
“ကံကောင်းမှု ဟုတ်လား..."
လင်းရီက အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။
"ငါ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်မယ့်နေ့က လဝက်အတွင်းမှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."
"ဒီတစ်ခါ တောင်ပေါ် ပြန်လာတာက ပထမအချက်အနေနဲ့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ဖို့ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ပါပဲ..."
ကျိုးယွင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့တာအိုစုဆောင်းခြင်း စာအုပ်တောင်ရဲ့ တာအို၏ဟာ ကွန်ဖြူးရှပ် တာအိုပဲ... ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကွန်ဖြူးရှပ် တာအိုကို ငါ တည်ထောင်ခဲ့တယ်... အကယ်၍ ငါ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါက တာအိုတစ်ခုရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."
"တာအိုတစ်ခုရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ သာမန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကြားမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားချက် ရှိတယ်..." ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်၏။
တာအိုဘိုးဘေး၊ တာအိုတစ်ခု၏ ဘိုးဘေး
ဤသည်မှာ တာအိုတစ်ခုကို ရှေ့ဆောင် ဖန်တီးခဲ့သူများအား ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ ကျင့်ကြံသူများက ပေးအပ်သော ရိုသေလေးစားသည့် ဘွဲ့အမည်ပင် ဖြစ်လေသည်။
၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းကင်တာအိုထံမှ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုလေသည်။
ကပ်ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်း၏ နက်နဲမှုမှာ သာမန်ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်သွားပြီ ဖြစ်၏။
"ဘာကွာခြားတာလဲ..."
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
"တာအိုတစ်ခုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါး ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်တဲ့အခါ သူက ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ သဘာဝကျကျ ကိုက်ညီသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အချိန်ကို တုံ့ပြန်ကာ သဘာဝတရားကို လိုက်နာလိမ့်မယ်... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးရဲ့ တံခါးက သူ့အတွက် ပွင့်လာလိမ့်မယ်..."
"ရွှမ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ကို ဆိုလိုပြီး ဖျင်ဆိုတာ မြေကြီးကို ဆိုလိုတာပါ..."
"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး ရဲ့ တံခါးဆိုတာရ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရင်းအမြစ် ပဲ..."
"ဒီတံခါး ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို သဘာဝကျကျ ဖန်တီးနိုင်တယ်..."
"မင်းရဲ့ ဝိုင်တာအိုက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ဝိုင်အဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်တယ်လို့ အလေးထားတာကိုး..."
"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးရဲ့ တံခါး ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ မင်း ဝိုင်တစ်အိုး ဖော်စပ်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့အတွက် မဟာတာအို အရင်းအမြစ် စွမ်းအား တစ်စွန်းတစ်စကို ငါ ဆွဲယူပေးမယ်..."
ကျိုးယွင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။
"မဟာတာအို အရင်းအမြစ် စွမ်းအား ဟုတ်လား..."
"ဒီစွမ်းအားရဲ့ အံ့ဖွယ်အသုံးဝင်မှုက ဘာလဲ..."
လင်းရီ၏ နှလုံးသားက တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။
"အဲ့တာရဲ့ အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုက သူ့ရဲ့ အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သူ့ရဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ တည်ရှိမှုထဲမှာ ရှိတာပဲ..."
ကျိုးယွင်က လင်းရီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားက 'အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ဖို့' ယင် နဲ့ ယန် ရဲ့ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုထဲမှာ ရှိတယ်... ၎င်းရဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ တည်ရှိမှုကတော့ 'ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့' တာအို နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခြင်းမှာ ရှိတယ်..."
"အကယ်၍ ဒီကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအား တစ်စွန်းတစ်စကို ဆေးလုံးတစ်လုံးအတွက် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သန့်စင်နိုင်တယ်... အကယ်၍ အဲဒါကို ရတနာပစ္စည်း တစ်ခုအတွက် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် တာအို ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုကို သန့်စင်နိုင်တယ်... အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အဲဒါကို သန့်စင်မယ်ဆိုရင် အတွင်းစကြဝဠာတစ်ခုကို အောင်မြင်နိုင်တယ်..."
"အဲဒါကို ဝိုင်ထဲထည့်လိုက်ရင် ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမလဲ ဆိုတာကိုတော့ မင်းရဲ့ ဝိုင် ပြီးသွားတဲ့အခါ မင်း သိလာမှာပါ..."
ကျိုးယွင်က မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြောလိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအား တစ်စွန်းတစ်စကို ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အင်မော်တယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့သူ တစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။ ၎င်းကို စားသုံးလိုက်သောအခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်ဓာတ်မှာ အဆုံးမရှိ ဖြစ်သွားပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုစီ၏ သက်တမ်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့၏။
၎င်းကို လက်နက် သန့်စင်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်သည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တာအို ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုကို သန့်စင်ခဲ့သူ တစ်ဦးလည်း ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။
၎င်းကို သူတို့ကိုယ်သူတို့အတွင်းသို့ သန့်စင်ထည့်သွင်းကာ အတွင်းစကြဝဠာ တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သော ကျင့်ကြံသူ များလည်း ရှိခဲ့ဖူး၏။
တစ်ခုချင်းစီ၏ နက်နဲမှုမှာ ကွဲပြားလေသည်။
"ဒီလုပ်ရပ်က ဆရာ့ကို ထိခိုက်စေမှာလား..."
လင်းရီက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့၏။
ကျိုးယွင် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အဲဒါက ငါ့ကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"တကယ်လား..."
လင်းရီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"တကယ်ပေါ့..."
ကျိုးယွင်က သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တာအိုတစ်ခုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါးဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအားကို သုံးကြိမ်နိုင်တယ်..."
"ငါ့ရဲ့ တာအိုဘိုးဘေးသခင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာစေဖို့အတွက် ငါက တစ်စွန်းပဲ လိုတာပါ..."
"ကျန်တဲ့ နှစ်ကြိမ်ကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက် ပြင်ပအရာတွေပါပဲ..."
"အကယ်၍ မင်းက တစ်ကြိမ်ကို ယူပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ဝိုင်တစ်အိုး ဖော်စပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ၎င်းက သက်ရှိအားလုံးကို သဘာဝကျကျပဲ ကောင်းချီးပေးနိုင်မှာပါ..."
"ဒါက ငါ လောကကြီးရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားနေရသလို လောကကြီးရဲ့ ပြဿနာတွေကို ထမ်းပိုးဖို့ ဆန္ဒရှိပြီး၊ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို မျှဝေခံစားသလို လောကကြီးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို မျှဝေခံစားဖို့ ဆန္ဒရှိတာနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်..."
"ဒါက သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးပဲရှိပြီး အန္တရာယ် မရှိပါဘူး..."
ကျိုးယွင်၏ လေသံမှာ အလွန် လွတ်လပ်ပြီး သဘောထား ကြီးမားလှပေသည်။
"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ တပည့်က ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
လင်းရီ၏ စိုးရိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။
"မင်းသာ မရှိခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ နှလုံးသား နတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားဖို့ ခက်ခဲမှာဖြစ်ပြီး ငါက ဒီ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ထဲကို သေချာပေါက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးရဲ့တံခါးဟာလည်း ပွင့်လာဖို့ နည်းလမ်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."
"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာက ငါပါ..."
ကျိုးယွင်က ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
အသက်ကြီးသူနှင့် လူငယ်တို့၏ ယဉ်ကျေးသော အမူအကျင့်များက ဖုန်းဟွာကို ပါးစပ်အုပ်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။
လင်းရီနှင့် ကျိုးယွင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြ၏။
"လင်းရီ... အကယ်၍ မင်း အပြင်သွားမယ်ဆိုရင် လဝက်အတွင်း ပြန်လာရမယ်နော်..."
ကျိုးယွင်က အပြုံးဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းဟွာကို ခေါ်ကာ တာအိုစုဆောင်းခြင်း စာအုပ်တောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။
ထိုနေ့တွင်။
တာအိုစုဆောင်းခြင်း စာအုပ်တောင်မှ ပညာရှင်များအားလုံး တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြလေသည်။
ပထမအချက်မှာ ကျိုးယွင် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်မည့် အကြောင်းကို ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ အကြောင်းကြားရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။
တာအိုတစ်ခု၏ ဘိုးဘေးတစ်ပါး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်သည်ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရခြင်းက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ယူဆောင်လာပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို ကောင်းချီးပေးသော ကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။
ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် တာအိုတစ်ခု၏ ဘိုးဘေးတစ်ပါး တာအိုဘိုးဘေး၏ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်မည့်အချိန်တိုင်း ၎င်းကို လောကတစ်ဝန်းသို့ ကြေညာလေ့ရှိပြီး အခမ်းအနားကို လာရောက် ကြည့်ရှုရန် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများကို ဖိတ်ကြားလေ့ ရှိလေသည်။
ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ သဘောတူညီချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားတစ်ခု ပင် ဖြစ်၏။
ဒုတိယအချက်မှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ကျင့်ကြံသူများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖိတ်ကြားရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။
သတင်း ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ဂိုဏ်းအသီးသီး ဆူပွက်သွားခဲ့၏။
"တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ကပ်ဘေးဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးရဲ့ တံခါးကို ဖွင့်ပေးနိုင်ပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအား သုံးစွန်းကို ဆွဲယူနိုင်တယ်..."
"တစ်စွန်းကို ရရှိတာက ဖန်တီးမှုရဲ့ အထွတ်အထိပ် းကို ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်..."
"ငါကော တစ်စွန်းလောက် ရနိုင်မလား မသိဘူး..."
ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အများအပြားမှာ စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး ကျိုးယွင်ကို ဆက်သွယ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအားတစ်စွန်းကို တောင်းဆိုချင်ခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံး ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရလေသည်။
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရင်းအမြစ်မှာ ပိုင်ရှင်ရှိနေပါပြီ..."
ပြတ်သားသော အကြောင်းပြန်မှုက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အားလုံးကို နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချသွားစေခဲ့၏။
"ဝိုင်ဖော်စပ်ဖို့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရင်းအမြစ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုတာ... ဘယ်လို ဝိုင်မျိုး ဖော်စပ်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါ တကယ် မသိဘူး..."
လင်းရီသည်လည်း ၎င်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။
မူလ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ တပည့် ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝိုင်တောင်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းနှင့်အတူ ဝိုင်တာအို မြို့တော် တည်ဆောက်ခြင်းမှာ များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့၏။
ထိုညတွင် ဝိုင်မြို့တော် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့လေသည်။
ဤနည်းအားဖြင့် အနာဂတ်တွင် တာလော့ ဝိုင်တောင် သို့ ဝိုင်လာရှာသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိုင်မြို့တော် တွင် နားနေနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
ဝိုင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း သူတို့သည် အသိပညာများကို ဖလှယ်နိုင်ပြီး ရတနာများကိုလည်း ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားနိုင်ကာ ဝိုင်မြို့တော် ကို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ရတနာမြေ တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့လေသည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင်။
လင်းရီသည် သခင်မလျိုကျောက်ထံမှ သတင်း မရရှိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှ အလန့်တကြား နိုးထလာခဲ့၏။
လင်းရီ၏ ပုံရိပ်က လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားပြီး ဝိုင်တောင်၏ အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
တာလော့ တောင်တစ်ရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ဤအချိန်၌ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အားလုံးက ဖာတောင်ရှိရာဘက်သို့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။
ဖာတောင်၏ အထက်တွင် အဆုံးမရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ယှက်နွယ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲဟပစ်ကာ သက်ရှိအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံ ရလေသည်။
ပိုမိုမြင့်မားသော အမြင့်တွင်မူ အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် စုစည်းနေသော တောက်ပသည့် လေနှင့် မီး တိမ်တိုက်တစ်ခု ရှိနေ၏။
ထိုလေနှင့် မီး တိမ်တိုက်မှာ အလွန် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။
လေက မီး၏ အရှိန်ကိုယူပြီး မီးက လေ၏ အင်အားကို ယူသကဲ့သို့ ၎င်းသည် အစပိုင်းတွင် အလွန်သေးငယ်သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖာတောင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေသည်။
ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မြေကြီးကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်သော မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ အရပ်မျက်နှာ ရှစ်ခုလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
လင်းရီ အစောပိုင်းက ခံစားမိခဲ့သော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရှိန်အဝါမှာ ဤ လေနှင့် မီး တိမ်တိုက်အတွင်းမှ လာခြင်း ဖြစ်၏။
"လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး..."
"ဒါက ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရဲ့ နောက်က တာအို အောင်မြင်ခြင်း ကပ်ဘေး ပဲ..."
ဖူကန်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဤအချိန်တွင် လင်းရီ၏ ဘေး၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြ၏။
သူတို့သည် ဖာတောင်အထက်ရှိ လေနှင့် မီး တိမ်တိုက်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။
ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်...
ကပ်ဆိုးသုံးပါး၊ ကပ်ဘေးကိုးပါး ရှိပြီး စုစုပေါင်း အခက်အခဲ ဆယ့်နှစ်ခု ရှိလေသည်။
၎င်းတို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်၏။
ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပါက အဆင့်ကိုးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းမှာ နှစ်တစ်သောင်း ဖြစ်၏။
တာအိုမှာ သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အင်မော်တယ် တစ်ဝက်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းပြီးနောက် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ဖြစ်၏။
မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး ဟုခေါ်သော ကပ်ဘေးကို ထပ်မံ ဖြတ်ကျော်ရန် လိုအပ်လေသည်။
၎င်းမှာ တာအိုအောင်မြင်ခြင်း ကပ်ဘေးပင် ဖြစ်လေသည်။
အကယ်၍ ဤကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ သဘာဝကျကျပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ကျရှုံးခဲ့ပါက သဘာဝကျကျပင် အင်မော်တယ် ပြိုကွဲခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တာအိုတို့ ပျက်စီးသွားရမည် ဖြစ်လေသည်။
သေချာတာပေါ့၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးလို သီးခြား အခြေအနေတွေလည်းရှိ၏။
"ဖာတောင် ဟုတ်လား..."
"ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ပြီးရင်တော့ ဘိုးဘေးက စစ်မှန်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မှာပဲ..."
လင်းရီသည် ဖာတောင်အထက်ရှိ အဟုန်ပြင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသော လေနှင့် မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက် ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။