အခန်း (၁၂၃-၁၂၄)

အခန်း( ၁၂၃) မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်လေးခု၊ ကပ်ဘေးတစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သေးလား

"အမှန်ပဲ..."

"လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး က ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ကို ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို အခက်တွေ့စေနိုင်ပေမယ့် သူ အတွက်ကတော့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စပါပဲ..."

ဖူကန်ရှန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဖာတောင်သခင်၏ နာမည်မှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သော လီတိရှန်းပင်လျှင် ဤ လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးကို ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဝှစ်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ဖာတောင်သခင်သည် ဖာတောင် မှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မှေးမှိန်သော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အင်မော်တယ် ရေတံခွန်များ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ခိုင်မာကာ ၎င်းအတွင်း၌ ဓားအလင်းတန်းပေါင်း ဘီလီယံချီ ပါဝင်နေလေသည်။

"ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ပဲ..."

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။

ဖာတောင်သခင် သည် လီတိရှန်းထံသို့ ပထမဆုံး တာအိုမေးမြန်းခြင်း ပြုလုပ်စဉ်က လခြမ်း၏ အဟုန်ကို စုစည်းကာ ဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့လေသည်။

ထိုစဉ်က ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ၏ တံခါးဝကို မနည်း ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုမူ သူမသည် ဤ နယ်ပယ်တွင် လုံးဝ အခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

စကားတစ်ခွန်း၊ လုပ်ရပ်တိုင်းက ကောင်းကင်တာအို နှင့် ကိုက်ညီနေပြီး မဟာတာအို နှင့် ပေါင်းစပ်နေ၏။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ခြင်းကပင် အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်နဲ့ ဓားတာအို အပေါ် ဘိုးဘေးရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုက လီတိရှန်းနဲ့ တစ်တန်းတည်း ရောက်သွားပြီပဲ..."

"အခုဆိုရင် သူမက လီတိရှန်းဆီကို တာအိုမေးမြန်းခြင်းလုပ်ဖို့ တကယ်ကို အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီ..."

ကျိုးယွင်လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် ကျိုးယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဓားနှင့် လက်နက်သံများ မြည်ဟည်းနေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါမှာလည်း လျှံထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

"ဆရာ... မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်မှာ နယ်ပယ်ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲဆိုတာ မေးပါရစေ..."

လင်းရီက မေးလိုက်သည်။

"မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်မှာ နယ်ပယ်လေးခု ရှိတယ်..."

ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်၏။

"ပထမနယ်ပယ်က လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်တာပဲ..."

"မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ရုပ်ခန္ဓာကို ဖန်တီးဖို့ လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုတာ... အဲဒါက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ် ရဲ့ ပထမ နယ်ပယ်ပဲ..."

"ကောင်းကင်လူသားနယ်ပယ်လို့ ခေါ်တယ်..."

"ဒုတိယနယ်ပယ်ကတော့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး စွမ်းအားကို မဟာတာအိုရဲ့ စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲတာပဲ..."

"အဲဒါက မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်၏ စစ်မှန်သောအင်မော်တယ်ပဲ..."

"အဲဒီတုန်းက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ဆယ်ခုကို ခွဲခြားခဲ့ချိန်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးက နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း အဲဒီကနေ လာတာပါ..."

"တတိယနယ်ပယ်ကတော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ပဲ..."

"ဒီနယ်ပယ်မှာဆိုရင် နည်းလမ်းတွေနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားပြီ... ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်တာကတောင် မဟာတာအို ရဲ့ စွမ်းအားဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အုပ်စိုးသူဆရာသခင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်တယ်..."

"စတုတ္ထနယ်ပယ်ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ်ပဲ..."

"ကိုယ့်ရဲ့ တည်ရှိမှုဟာ လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းနေပြီ၊ ကောင်းကင်တာအိုကို အာရုံခံနိုင်ပြီး ကောင်းကင်တံခါးကို ဆွဲထုတ်နိုင်ကာ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်သန်းပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ကျိုးယွင်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒီလိုကိုး..."

"ဘိုးဘေးကြီးက လူ့လောကကို ဆင်းသက်လာတဲ့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးတည်းကသာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး..."

"သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီပဲ..."

"အဲဒါက အရမ်း မတရားဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အပြင်လူတွေ အမြင်မှာတော့ ငါတို့ရဲ့မျိုးဆက်ကလည်း အရမ်း မတရားဘူးလို့ ထင်ရမှာပဲ..."

"ဒီတစ်ကြိမ် ဆရာဘိုးဘေးကလည်း မခေဘူး..."

"ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးပြီးသွားရင် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်၏ စစ်မှန်သောအင်မော်တယ်ကို တိုက်ရိုက် ကျော်သွားပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ရဲ့ တတိယနယ်ပယ်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အုပ်စိုးသူဆရာသခင် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တယ်၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တယ်ဆိုတာ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အကူးအပြောင်း တစ်ခုပါပဲ..."

"ဒါက သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကနေ အင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အသွင်ပြောင်းတာလေ..."

"အဲဒါက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စမ်းသပ်မှု တစ်ခုပဲ..."

"တခြား ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီလို့ အာရုံခံမိတာနဲ့ သေချာ ဂရုတစိုက် တုံ့ပြန်ကြမယ်၊ ကပ်ဘေးကို ချိုးဖျက်ပြီး ကောင်းကင်လူသားနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ကြလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့မျိုးဆက်အတွက်ကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို စဝင်တုန်းက လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ..."

"မင်းရဲ့ဆရာဘိုး‌ဘေးက ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေပေမယ့် သူမရဲ့ ဓားနဲ့ အင်မော်တယ်တွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်..."

"တာလော့ရဲ့ တိုက်ရိုက် မျိုးဆက်တွေအနေနဲ့ ဒီလောက် ယုံကြည်ချက်တော့ ရှိရမှာပေါ့..."

ကျိုးယွင်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အင်း..."

"ဒီတပည့် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်တဲ့အခါ တတိယ နယ်ပယ်ထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

"စတုတ္ထနယ်ပယ်ကတော့..."

လင်းရီက တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း ကို လင်းရီ အခုပဲ လုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

"မင်းက အင်မော်တယ်သန္ဓေသားလေ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း နယ်ပယ်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းကို အောင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ လင်းရီသည် သမိုင်းတွင် သေချာပေါက် ပထမဆုံး ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဖူကန်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

"မင်းအတွက်တော့ အခုကစပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အချက်နှစ်ချက်ပဲ လိုအပ်တော့တယ်..."

"ပထမအချက်က မင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေ ကို သွေးပေးဖို့..."

"ဒုတိယအချက်က မင်းရဲ့ ဝိုင်တာအိုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ပဲ..."

ကျိုးယွင်က သတိပေးလိုက်သည်။

"ဆရာ... စိတ်ချပါ၊ ဒီ တပည့် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်..."

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဝိုင်တာအိုသည် လင်းရီ၏ တာအိုပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီထိန်းချုပ်မှု မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းရီအတွက်တော့ ပြင်ပတာအိုတွေသာ ဖြစ်၏။

သူသည် ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုအဖြစ် မပြုလုပ်နိုင်ချေ။

လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအိုမှာ အခုမှ စတင်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးအများကြီး ကျန်သေးလေသည်။

"အင်း..."

ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

လင်းရီသည် သေမျိုးကမ္ဘာတွင်လည်း အခက်အခဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး သူ၏ စိတ်မှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသော လူငယ်များထက် များစွာ ပိုမို ရင့်ကျက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးယွင်သည် ရိုးရှင်းသော သတိပေးချက်များ ပေးရန်သာ လိုအပ်ပြီး စကားများစွာ ပြောရန် မလိုအပ်ချေ။

"ဝုန်း..."

လူတိုင်း စကားပြောနေစဉ် လေနှင့်မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်ထံမှ နားကွဲမတတ် ဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မီးတောက်များ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ထို့ပြင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းက မမြင်ရသောနေရာမှ မီးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို တွန်းအားပေးနေလေသည်။

အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်မည့်အလားပင်။

သို့သော် လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးသည် ဖျက်ဆီးခြင်း သက်သက် မဟုတ်ချေ။

ဤမီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မီးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ တာအို ကို သန့်စင်ပေးကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံသွားစေနိုင်လေသည်။

ဤလေသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လေဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် ဒွာရကိုးပေါက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံသူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခိုင်မာစေပြီး ထာဝရတည်ငြိမ်ကာ နှလုံးသား နတ်ဆိုး များ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို နောက်ထပ် မခံရစေရန် ပြုလုပ်ပေးနိုင်၏။

၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်သလို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လည်း ဖြစ်လေသည်။

လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းရီသည်လည်း သူ၏ မူလဝိညာဉ် မြည်ဟည်းနေပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ တုန်ရင်နေကာ မဟာကပ်ဘေး အောက်တွင် ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဝုန်း..."

ဤအချိန်တွင် ဖာတောင်သခင်သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။

ဖာရှန်းဓားသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"လေနဲ့ မီး ရဲ့ စွမ်းအား... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာခဲ့စမ်း..."

ဖာတောင်သခင်သည် လွှမ်းမိုးနေသော လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသည့် အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ ပစ်လွှတ်လာခဲ့လေသည်။

ချလွင်။

အေးစက်သော ဓားမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် ဖာတောင်သခင် သည် ဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဝှစ်။

ဓားအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်။

လွှမ်းမိုးနေသော လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးသည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားခဲ့လေသည်။

၎င်းအတွင်း ပါဝင်သော ကပ်ဘေးမှာ ထို မဆုတ်မနစ်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ချက်ချင်းပင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခဲ့၏။

သန့်စင်သော လေနှင့် မီး စွမ်းအားသာ ကျန်ရစ်ပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။

"သိမ်းစမ်း..."

ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘူးသီးခြောက်တစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါက်ပွင့်သွားကာ လေနှင့် မီး စွမ်းအား အားလုံးကို ၎င်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

"ဒါပဲလား..."

လင်းရီမှာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဖာတောင်သခင်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဟန်ပန်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသေး၏။

"သေချာတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ဖာတောင်သခင်သည် ဤအချိန်တွင် လင်းရီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဖို့အတွက် လေနဲ့ မီး ကပ်ဘေး စွမ်းအားကို ငါ မကြောက်ပေမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်ကတော့ သက်တောင့်သက်သာ မရှိဘူး..."

"လင်းရီ... မင်းက ဝိုင်ဖော်စပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီ လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားကို ဝိုင်အဖြစ် ဖော်စပ်ကြည့်မလား... အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ သောက်တဲ့အခါ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာနိုင်တယ်..."

ဖာတောင်သခင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း ကပ်ဘေးကို လာရောက် စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြလေသည်။

ကပ်ဘေးတစ်ဝက်လောက် ရောက်နေချိန်မှာ အင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေး ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ဝိုင်ဖော်စပ်မယ် ဟုတ်လား...

တာလော့က ကျင့်ကြံသူတွေက ပိုပိုပြီး လွန်ကျူးလာကြပြီပဲ။

လင်းရီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သဘာဝကျကျပင် စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာဘိုးဘေး... လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးက ဝိုင်အဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ဘူးဆိုရင်ကော..."

"သေချာတာပေါ့ မကြောက်ပါဘူး..."

"အဆိုးဆုံးက နောက်တစ်ခါ ပြန်လုပ်ရုံပေါ့၊ ငါက ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အဲဒါကို ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်သေးတယ်..."

ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မာနကို ပြသနေလေသည်။

အခန်း (၁၂၄) မစားသင့်တဲ့ အရာသုံးခုက ထာဝရ နာကျင်မှုကို ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်

ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြ၏။

တာလော့က ဘီလူးတွေကို မွေးထုတ်ပေးနေတာပဲ။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကစလို့ တာလော့ဟာ မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပိုပိုပြီး အံ့မခန်း ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဖာတောင်သခင်က လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးကို ဘာမှမဟုတ်သလို သဘောထား၏။

ကျိုးယွင်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ကာ ဒီခေတ်ရဲ့ တာအို တစ်ခုရဲ့ဘိုးဘေးဖြစ်လာတော့မည်။

အောက်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်လျှင် လင်းရီလည်း ရှိသေးလေသည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မှာတည်းက သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"ဆရာဘိုးဘေး... စောင့်နိုင်မလား..."

လင်းရီက ဖာတောင်သခင်၏ လက်ထဲရှိ ဘူးသီးခြောက်ကို ကြည့်ကာ တွေးတောလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့ စောင့်နိုင်တာပေါ့..."

"ငါ့အတွက်တော့ လောကရဲ့ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်အောက်မှာ ရှိတဲ့သူတိုင်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်တယ်..."

"ပဉ္စမနေရာမှာရှိနေတဲ့ အဲဒီ သရဲအဘိုးကြီးကိုလည်း တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်..."

"ဒီထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တွေအတွက်ကတော့ စောင့်ရတာ တန်ပါတယ်..."

ဖာတောင်သခင်၏ အမူအရာမှာ ခပ်တန်းတန်းဖြစ်နေပြီး လောက၏ ထိပ်တန်း ငါးယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ရောက်ရန် တကယ့်ကို ယုံကြည်ချက် ရှိနေလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

"ဒါဆို ဒီတပည့်က ဆရာဘိုးဘေးအတွက် အပြင်းဆုံး ဝိုင်ကို ဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ဒီဆရာဘိုးဘေးက စောင့်နေမယ်..."

ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဘူးသီးခြောက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လင်းရီ၏ ရှေ့သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

လင်းရီက လက်ဆန့်ကာ ယူလိုက်ရာ ဘူးသီးခြောက်အတွင်းမှ လေနှင့် မိုးကြိုးများ၏ မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဖူကန်ရှန်း နှင့် အခြားသူများအားလုံး မသိစိတ်အရ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားကြပြီး ဘူးသီးခြောက်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"လင်းရီ... ဒီအရာက အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်နော်..."

"သတိထားဦး..."

"အကယ်၍ ဘူးသီးခြောက်ထဲက အရာတွေကို လောင်းချလိုက်ရင် ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ သူအနည်းငယ်လောက်ပဲ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွင်ကလည်း သူ့ကို သတိပေးလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အသန့်စင်ဆုံးသော လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး ၏ စွမ်းအား ပင် ဖြစ်လေသည်။

လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နေသော သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ရန်အတွက် လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး ၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ ဆွဲယူကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဖာတောင်သခင်ကမူ လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေး၏ ကပ်ဘေးကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် အားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လေနှင့် မီး မဟာကပ်ဘေးသည် ၎င်း၏ ကပ်ဘေး မပါဝင်လျှင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ လောင်းချလိုက်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ဒီတပည့်မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်..."

လင်းရီက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်လိုက်သည်နှင့် ဘူးသီးခြောက်ကို သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းရှိခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွင်သည် သဘာဝကျကျပင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

လင်းရီ၏ လုပ်ရပ်များက လူတွေကို အမြဲတမ်း စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိစေပေသည်။

"လင်းရီလေး... မင်းရဲ့ သတင်းကောင်းကို ဒီဘိုးဘေး စောင့်နေမယ်နော်..."

ဖာတောင်သခင်သည် လင်းရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဆရာဘိုးဘေး... ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

သူမက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ဘာလို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားရတာလဲ...

"လူတစ်ယောက်ကို သွားသတ်မလို့..."

"ပြီးတော့ အခွင့်ကြုံတုန်း ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နေရာတစ်ခု ယူမလို့လေ..."

ဖာတောင်သခင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား..."

"ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နေရာတစ်ခုယူမယ် ဟုတ်လား..."

"ဆရာဘိုးဘေးက ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ စီစဉ်နေတာလား..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီက မေးလိုက်၏။

"ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်ထဲမှာတော့ မပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူပဲ..."

ကျိုးယွင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ..."

ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်ထဲမှာ မပါပေမယ့် ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။

ဒီလို ဥပမာမျိုးက မကြားဖူးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဖာတောင်သခင်ဟာ အရင်က အဲဒီလို ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။

လီတိရှန်းလည်း အဲဒီထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းဆိုတာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အခြေခံတာ မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်မှုတွေအပေါ်မှာ အခြေခံခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အဲဒီတုန်းက လီတိရှန်းက နံပါတ်ဆယ် နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်ပြီး နံပါတ်ဆယ်နေရာကို အသစ် ရယူခဲ့သည်။

သို့ပေမဲ့ လီတိရှန်းမှာ ထိပ်တန်း ငါးယောက် နေရာကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား အသေအချာ ရှိတယ်ဆိုတာကို လူတိုင်း သိကြ၏။

အခုဆိုရင် သူက တတိယနေရာမှာ ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကိုတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်နေပြီ။

သို့ပေမဲ့ လီတိရှန်းက ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်လို့ပင်။

သွေးပင်လယ်တားမြစ်နယ်မြေကို ရေးဆွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အိမ်တွင်းအောင်း နေခဲ့သည်။

နှစ်ထောင်ချီကြာတဲ့အထိ သူက ဖာတောင်သခင်နဲ့ လင်းရီတို့သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

"ခါးသီးခြင်းပင်လယ်က ကျင့်ကြံသူ ယီကျီလေ..."

ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်၏။

"ခါးသီးခြင်းပင်လယ် တားမြစ်နယ်မြေထဲက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား..."

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် ပင်လယ်လေးစင်း ရှိလေသည်။

ထိုအထဲတွင် သွေးပင်လယ်နှင့် ခါးသီးခြင်းပင်လယ်နှစ်ခုလုံးမှာ တားမြစ်နယ်မြေများ ဖြစ်ကြ၏။

သွေးပင်လယ် တားမြစ်နယ်မြေ။

အဲဒါကို လီတိရှန်းက ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ခါးသီးခြင်းပင်လယ်။

ထိုအရာက ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးက တည်ထောင်ထားတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုပင်။

ယင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ လှောင်အိမ် တစ်ခုဖြစ်၏။

ယင်း၌ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ဘာလဲ။

သူတို့က တကယ့် သားရဲတစ်စုပဲ။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ။

သတ်ဖြတ်မှုတွေ ဘယ်တော့မှ မကင်းမဲ့ဘူး။

သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေတစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ တာအိုကို သက်သေပြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ရှိ၏။

အရူးအမူးဖြစ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ရှိ၏။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က သားရဲတွေမဟုတ်ပေ။

တာအိုကို ရှာဖွေခြင်း။

သူတို့ ရှာဖွေတဲ့အရာတိုင်းက တာအို အပေါ်မှာ အခြေခံသည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် မူဘောင်တွေနဲ့ အောက်ခြေစည်းမျဉ်းတွေ အသီးသီးရှိကြ၏။

ဒါပေမဲ့ ခါးသီးခြင်းပင်လယ်က မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ကွာခြားသည်။

သူတို့၌ အောက်ခြေ စည်းမျဉ်းဆိုတာ လုံးဝမရှိဘဲ မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကြပြီး ရှက်ရွံ့မှုကို မခံစားရတဲ့အပြင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကာ သူတစ်ပါး အတိဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြလေသည်။

ထိုစဉ်က ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သော အစပျိုးမှုမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပါဝင်သည့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော 'မစားသင့်တဲ့ အရာသုံးခု' အဖြစ်အပျက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် ကူရှန်းဟုခေါ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှိခဲ့၏။

သူသည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီအောင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး မြောက်ပိုင်းဒေသ ရှိ ထျန်းဟွာဂိုဏ်း၏ အဝင်ဝတွင် သတိလစ်သွားခဲ့လေသည်။

သူ့ကို ထျန်းဟွာဂိုဏ်းက ကယ်တင်ခဲ့၏။

ထျန်းဟွာဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံသူမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေး၏။

ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ နေရာမှာလည်း မြေဩဇာ မကောင်းချေ။

သို့သော် ထျန်းဟွာဂိုဏ်းမှ လူများသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ကြင်နာတတ်ကြပြီး ကူရှန်း သူတို့၏ အဝင်ဝတွင် လဲကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ သဘာဝကျကျပင် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြလေသည်။

ကူရှန်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာသောအခါ သူတို့က သူ့အတွက် နှုတ်ဆက်ပွဲ တစ်ခုကိုပင် ကျင်းပပေးခဲ့ကြ၏။

ပွဲတော်တွင် ကူရှန်းက သူ မစားမည့် အရာသုံးခုရှိကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

ပထမအချက် - သူ ဝိညာဉ် အသီးအနှံတွေကို မစားဘူး။

ဒုတိယအချက် - သူ ပျံသန်းနေတဲ့ ငှက်တွေ၊ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ သားရဲတွေကို မစားဘူး။

တတိယအချက် - သူ ဝိုင်နဲ့ အစားအစာတွေကို မစားဘူး။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းဟွာ ဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြ၏။

သူက ဒါကိုလည်း မစားဘူး၊ ဟိုဟာကိုလည်း မစားဘူး။

ဒါဆို သူ ဘာစားနိုင်မှာလဲ။

သူ ဘာစားနိုင်ဦးမှာလဲ။

လူတွေပေါ့။

ကူရှန်းသည် ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ် မြေပြင်ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ရဲတင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထျန်းဟွာဂိုဏ်းကို ချိတ်ပိတ်ပစ်လိုက်၏။

ခုနစ်ရက်။

ဤခုနစ်ရက်သည် ကူရှန်း၏ ကိုယ်ပိုင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ပွဲတော်ကြီး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၊ အကြီးအကဲ။

အကယ်၍ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းက မြင့်မားပါက သူတို့၏ အခြေတည်စိတ်ညာဉ်များကို သူ စားမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူတို့၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် မသေဆုံးပါက အဝတ်အစားများ ပြုလုပ်ရန် သူတို့၏ အရေခွံကိုခွာပြီး လက်နက်သန့်စင်ခြင်း အတွက် သူတို့၏ အရိုးများကို ဖြုတ်ချမည် ဖြစ်လေသည်။

လူငယ်မျိုးဆက်တွေဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ကောင်းသေး၏။

ယောက်ျားလေးများ၏ အသားနှင့် သွေးက ဝါးလို့ကောင်း၏၊ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် ကျက်ရင် အနေတော်ပင်။ အရှင်လတ်လတ် စားရတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။

မိန်းကလေးတွေမှာ ယင်အနှစ်သာရပေါများပြီး ရိတ်သိမ်းပြီးသွားတဲ့အခါ သူတို့၏ လှပသည့် မျက်နှာများက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ဆံပင်များဖြူသွားလိမ့်မည်။

ထိုဆံပင်ဖြူသွားသည့် မိန်းကလေးများကို မီးရှို့တာက ယောက်ျားလေးတွေရဲ့ အသားကို ကင်ဖို့ အနေတော်ပင်။

ခုနစ်ရက်တာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်ကြီးဖြစ်၏။

ငရဲလို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။

ထျန်းဟွာဂိုဏ်း၌ လူသုံးထောင့်ခြောက်ရာ ရှိသည်။

လူ့ပုံစံဖြင့် ကျန်ရစ်သည်က လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိတော့၏။

သူတို့က ကောင်းကင်မီးပုံးတွေလို မီးရှို့ခံထားရပြီး လက်ပြန်ကြိုးတုပ်လျက် ဒူးထောက်နေကြကာ သူတို့၏လျှာတွေကို မီးစာအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး သွေးမျက်ရည် ခြောက်သွေ့နေတဲ့ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကို မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ထျန်းဟွာဂိုဏ်းက ဘာအပြစ်တွေများ လုပ်ခဲ့သနည်း ဟူ၍ပင်။

ဤအဖြစ်အပျက်မှာ 'မစားသင့်တဲ့ အရာသုံးခု' အဖြစ်အပျက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကူရှန်းက ကျောက်စိမ်းစာလိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် သေချာစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ပြီး လောကတစ်ဝန်းသို့ ဖြန့်ဝေခဲ့လေသည်။

ကူရှန်းက ပြောခဲ့သည်။

*မင်းတို့ထျန်းဟွာက လူကောင်းတွေ ဖြစ်နေမှတော့ နည်းနည်းလောက် ပိုကောင်းအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလား တဲ့…*

*ငါ့ဗိုက်ထဲဝင်လာပြီး ငါ့တာအိုကို အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးတာက အရမ်း မကောင်းဘူးလားတဲ့…*

ကူရှန်း ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ထျန်းဟွာဂိုဏ်း ၏ ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ် မြေပြင်ပိတ်လှောင်ခြင်းဝင်္ကပါကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ လောကကြီးက ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည့် လေထု၊ သနားစရာကောင်းသည့် မျကမရည်မိုးများနှင့် အသားနှင့်သွေးဆို့၏ ငရဲတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာချီများ ညစ်ညမ်းသွားပြီး ဤနေရာသည် လုံးဝ အဆုံးစွန်သော မကောင်းမှု၏ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအဖြစ်အပျက် ပြီးနောက်တွင် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ရဲတင်းစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

နှစ်သုံးရာ။

မကောင်းဆိုးဝါးကျင့်ကြံသူ တစ်သန်းသုံးသိန်းနှစ်သောင်းကို သတ်ပစ်ခဲ့၏။

မကောင်းဆိုးဝါးကျင့်ကြံသူ ဂိုဏ်း သုံးရာ့ဆယ့်ခုနစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

အင်္သချေဂိုဏ်းကလည်း ထိုအထဲက တစ်ခုပင်။

ဤသည်မှာ အတွေးအခေါ်ချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေက ကူးစက်တတ်သည်။ အကယ်၍ သင်သာ လုံလောက်အောင် စိတ်ခွန်အားမပြင်းထန်ဘူးဆိုရင် ပြင်းထန်မှု၏ ဝါးမြိုတာကို ခံရလိမ့်မည်။

၎င်းက လောကကြီးနှင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လေသည်။

အကယ်၍ ထိန်းချုပ်မထားဘူးဆိုလျှင် တစ်နေ့နေ့တွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသည် အဆုံးမရှိသော ငရဲတစ်ခု၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လောကကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူသုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်ကို ခါးသီးခြင်းပင်လယ်တွင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့လေသည်။

ဤသုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်မှာ သေထိုက်သော ပြစ်မှုများ ကျူးလွန်ခဲ့၍ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို သတ်၍မရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်က ခေတ်ကာလမှာ အလွန် ရှေးကျလေသည်။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသည် ရှေးကျလေလေ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယနေ့ခေတ်လောက် အစွမ်းမထက်ခဲ့ချေ။

ဤသုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်မှာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အထက်တွင် ရှိနေကြပြီး သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း သတ်၍ကား မရနိုင်ချေ။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် ဤ သုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်ကို ခါးသီးခြင်းပင်လယ်တွင် ထာဝရ ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။

ဤသုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်ကို ခါးသီးခြင်းပင်လယ်၏ အောက်ခြေသို့ ထာဝရ ကျဆင်းသွားစေပြီး နေ့ရောညပါ ခါးသီးခြင်းပင်လယ်၏ စွမ်းအားကို ခံစားစေကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်စားပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို တိုက်စားစေခဲ့လေသည်။

ခါးသီးခြင်းပင်လယ်သည် မူလကတည်းက တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

မည်သည့်သက်ရှိမဆို ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် နစ်မြုပ်သွားမည် ဖြစ်၏။

၎င်းကို ချိတ်ပိတ်ထားသော မဟာတာအို၏ စွမ်းအားလည်း ရှိလေသည်။

ပင်လယ်ရေ၏ စွမ်းအားသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားနိုင်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း တိုက်စားနိုင်ကာ အလွန် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"အတိအကျပဲ..."

"ယီကျီဟာ ရှေးခေတ်ကတည်းက အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ..."

"သူဟာ တစ်ချိန်က အဲဒီမျိုးဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ထင်ရှားသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်..."

"သူက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ..."

"ဒီလူကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် ငါတို့ရဲ့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းဟာ အဲဒီတုန်းက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်လေးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်..."

"နှစ်တွေအများကြီး ကြာသွားပြီဖြစ်လို့ ယီကျီ ရဲ့ နယ်ပယ်က ကျဆင်းသွားပေမယ့် သူက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်မှာရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထင်ရှားသူ ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပါပဲ..."

"အရင်က ဆရာနဲ့ ငါဟာ ကရုဏာာကင်းမဲ့တာအိုကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ ခါးသီးခြင်းပင်လယ်ထဲကို ဝင်ခဲ့တုန်းက သူနဲ့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသေးတယ်..."

ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်၏။

"ဆရာဘိုးဘေးက... ဒါက တာလော့ ဘိုးဘေးတွေအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့လား..."

လင်းရီက တွေးတောလိုက်သည်။

"အဲဒါက အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်..."

ကျိုးယွင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည် "တကယ့် အကြောင်းရင်းက တစ်ယောက်ယောက်က မင်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးကို သူ့ရဲ့ အသက်ကို ယူပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့လို့ပဲ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှေးခေတ်ကတည်းက နံပါတ်တစ်နာမညါကျော်ကို သတ်ရမယ်ဆိုတော့ ပေးရမယ့် တန်ဖိုးက တော်တော်လေး ကြီးမားရမယ်..."

ကျိုးယွင်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထပ်မံ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းပါပဲ..."