← Chapters

အခန်း (၁၄၁-၁၄၂)

Vol. 15 Ch. 141-142

အခန်း (၁၄၁-၁၄၂)

Vol. 15 Ch. 141-142

အခန်း (၁၄၁) ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြော... အင်မော်တယ်မိုးကြိုးက ရတနာတွေ ယူဆောင်လာပေးတယ်

တောင်တန်းနှင့် လျှိုမြောင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ လောင်ကျွမ်းပြီး မည်းနက်နေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ လုံးဝ အပင်ကင်းမဲ့နေသည် မဟုတ်သော်လည်း ထိုအခြေအနေနှင့် နီးစပ်နေပေသည်။ ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောသည် မိုးကြိုးများ အမြဲတစေ ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်နေသည့် နေရာဖြစ်သဖြင့် သာမန် ရှားပါးပန်းနှင့် အပင်များ ပေါက်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုမြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကောင်းကင်ယံမှာလည်း မှောင်မိုက်နေပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကြားတွင် လျှပ်စီးတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့နေရ၏။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသည့် နေရာတွင်ပင် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ နည်းပါးမနေပေ။ လင်းရီသည် ဓားများ စီးနင်းသူ သို့မဟုတ် မှော်ရတနာများပေါ်တွင် ရပ်နေသူ စသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်းတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဤမီးလောင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြ၏။

ထိုဓားများနှင့် မှော်ရတနာများမှာ သစ်သားနှင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သတ္တုများက မိုးကြိုးကို ဆွဲဆောင်မည်ကို ၎င်းတို့ စိုးရိမ်ပုံရ၏။ သွားလာနေကြသော ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် အထူးဆန်းဆုံး လူတစ်စုလည်း ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သစ်ပင်စိုက်နေကြသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ချီ လက်များဖြင့် အမြစ်နှင့် မြေကြီးများပါဝင်သော ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပေသည်။

ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောအတွင်း၌ မိုးကြိုးပစ်ချပြီး ကျောက်တုံးများကို ဖောက်ထွင်းသွားသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ခုခုကို လုယူရန်အတွက် အုပ်စုလိုက် စုရုံးလာကြသည်ကိုလည်း လင်းရီ သတိပြုမိလိုက်၏။ ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာမူ မည်းနက်နေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရရှိပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြပြီး အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

လင်းရီက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်က ရယ်မောရင်း ဖြေကြားသည်။

"သူတို့က အင်မော်တယ် ရတနာတွေကို ရှာနေကြတာပေါ့... မိုးကြိုးမှာ သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ရတနာတွေကို ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်လေ... မင်း မြင်ရတဲ့ ဒီ တောင်တန်းတွေနဲ့ လျှိုမြောင်တွေက ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောထဲက မိုးကြိုးတွေရဲ့ အကြိမ်ကြိမ် အပစ်ခံရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ... ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မြေပြင်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသင့်ပြီပေါ့... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အနည်းငယ်ပဲ နိမ့်သွားတာ... အကြောင်းရင်းကတော့ ဒီကျောက်တုံးတွေက နှစ်ရှည်လများ မိုးကြိုး အပစ်ခံရပြီးနောက်မှာ အသိဉာဏ် ရရှိလာလို့ပဲ... ၎င်းတို့က ဖျက်ဆီးလို့မရသလို မိုးကြိုးတာအို စွမ်းအားကိုလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည် ရှိလာကြတာ... အကယ်၍ ၎င်းတို့က မိုးကြိုးနဲ့ ထပ်ပြီး ထိတွေ့မိမယ်ဆိုရင် လက်နက် သန့်စင်ခြင်း ကုန်ကြမ်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်... အဲဒါတွေကို မိုးကြိုးကာကွယ်တဲ့ မှော်ရတနာတွေ သန့်စင်ဖို့ အသုံးချလို့ရပြီး အဲဒီ ရတနာတွေက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးတယ်... မိုးကြိုးတာအို ဆိုတာက အမြဲတမ်း အရမ်း လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတာကိုး... အနီးအနားက ဂိုဏ်းအတော်များများက ဒါကိုပဲ အမှီပြုပြီး အသက်မွေးကြတာလေ"

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက တောင်ကို အမှီပြုတဲ့သူက တောင်ကဟာကို စားသလို ရေကို အမှီပြုတဲ့သူကလည်း ရေကဟာကို စားရတယ်ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်းပါပဲ"

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသခင်ဟောင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းသစ်ပင်တွေ စိုက်နေကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ မိုးကြိုးရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်သစ်သားလိုမျိုး အင်မော်တယ် ကုန်ကြမ်းတွေကို လူလုပ်နည်းနဲ့ ဖန်တီးချင်ကြတာပဲ"

လင်းရီက အံ့အားသင့်စွာ ဆိုသည်။

"ကောင်းကင်သစ်သား ဟုတ်လား"

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသခင်ဟောင်းက ထပ်လောင်း ရှင်းပြလေသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ... ရှားပါးပန်းနဲ့ အပင် အများစုက မီးကို ကြောက်ကြတယ်... အထူးသဖြင့် မိုးကြိုးပစ်တဲ့အချိန်မှာ ပါလာတဲ့ မိုးကြိုးမီးက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အပင်တွေအပေါ် အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတားပဲ... ဒါကြောင့် အပင်တွေက တာအို အောင်မြင်ဖို့ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေတာ... အလားတူပဲ အပင်ဝိညာဉ်တွေ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ဖို့ ခက်ခဲမှုက သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး ပိုများတယ်... ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးမှာ ချွင်းချက်တော့ ရှိတာပေါ့... အပင်အချို့က မိုးကြိုးမီးနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ပြာဖြစ်မသွားဘဲ အံ့ဖွယ် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံယူလိုက်ကြတာပဲ... အဲဒီလိုနဲ့ ကောင်းကင်သစ်သား ဖြစ်လာတာပေါ့... ကောင်းကင်သစ်သားက နှလုံးသား နတ်ဆိုး တွေကို ဖြေရှင်းရာမှာ အထိရောက်ဆုံးပဲ... ဒါတင်မကသေးဘူး ဒီ ကောင်းကင်သစ်သား က မိုးကြိုးမီးထဲမှာ နှစ်ခြင်းခံပြီး ထွက်ပေါ်လာတာဆိုတော့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိတယ်... ၎င်းကို ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရဲ့ အလွန် ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြတာ... လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေ က ပန်း အင်မော်တယ် ဆိုတာ တာအို အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ မက်မွန်ပန်း တစ်ပွင့်ပဲလေ... သူမ တာအို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီတုန်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေတာကို သူမက ကြားကနေ မတော်တဆ အပစ်ခံရလို့ပဲ... မိုးကြိုး အပစ်ခံရပေမဲ့ သေမသွားဘဲ သူမရဲ့ အသက်ဓာတ် အားလုံးက မက်မွန်ပန်း တစ်ပွင့်တည်းဆီ စီးဝင်သွားခဲ့တာ... အဲဒီ မက်မွန်ပန်းကို နောက်ပိုင်းမှာ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ် တစ်ပါးက ပန်းအိုးထဲ ထည့်ထားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အခါ တာအို အောင်မြင်ခဲ့တာပေါ့... သူမရဲ့ နောက်ခံကလည်း တော်တော်လေး ထူးခြားတာပါ"

ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်ကလည်း ရယ်မောရင်း ဆိုလေသည်။

"အတိုချုပ် ပြောရရင်တော့ မိုးကြိုးက ပိုအားကောင်းလေလေ သူ ဖန်တီးပေးတဲ့ ကောင်းကင်သစ်သားက ပိုတန်ဖိုးကြီးလေလေပဲ... ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုးက အန္တရာယ်များတယ်လို့ပဲ မထင်လိုက်နဲ့... အဲဒါက ကျင့်ကြံသူ အများအပြား တောင့်တနေကြပေမဲ့ တွေ့ရခဲတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတာ... ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ကောင်းကင်သစ်သား တစ်စုံဆိုရင် အင်မော်တယ်ရတနာ တစ်ခုလောက်ကို တန်ဖိုးရှိတာလေ... အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲဒီသစ်သားကို ရရှိမယ်ဆိုရင် သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တစ်သက်တာလုံးအတွက် အရင်းအမြစ်တွေကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

လင်းရီကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက အရာအားလုံးက ငါ့ဆီ ပြန်လာတယ်... အရာအားလုံးက ငါ့ကို အကျိုးပြုတယ်ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်းပါပဲ... တာအို ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုတာ ဒါထက် မပိုပါဘူး"

ကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လိုက်လျောညီထွေ အရှိဆုံး သက်ရှိများ ဖြစ်ကြပေသည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများ စကားပြောနေစဉ် အဘိုးအို တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျောပေါ်တွင် ပန်းချီခြင်းတောင်းတစ်ခု လွယ်ထားသည့် တာအိုကျင့်ကြံသူအိုကြီးတစ်ပါး လင်းရီ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ခင်ဗျားက တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူလားဗျ"

ကွမ်ရွှီက ဦးညွှတ်ပြီး ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။

"တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ကွမ်ရွှီ ပါ... ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်အရ တောင်သခင်လင်းရီကို ဒီနေရာမှာ စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ"

လင်းရီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေတာလား"

ကွမ်ရွှီ က ပြောကြားလေသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီက ဟွမ်ဖူမီကို ရှာချင်တာဆိုတော့ ဒီကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောထဲကို ဝင်ရမှာပေါ့... ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောက အရမ်း ကျယ်ပြန့်တော့ တောင်သခင်လင်းရီ တစ်ယောက်တည်း ရှာမယ်ဆိုရင် အချိန်ကုန်ပြီး ပင်ပန်းရလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီအဘိုးကြီးကို တောင်သခင်လင်းရီ အတွက် လမ်းပြပေးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တာပါ"

လင်းရီက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ စီနီယာ့ကို ဒုက္ခပေးရဦးမှာပဲ"

ကွမ်ရွှီ က ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... တောင်သခင်လင်းရီ နဲ့ ငါတို့ တောင်ပင်လယ်ဂိုဏ်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတာဆိုတော့ မင်းကို ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ပါပဲလို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောထားပါတယ်"

လင်းရီက ကျယ်ပြောလှသည့် မီးလောင်ပြင်ကြီးကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာဟွမ်ဖူမီက ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ"

ကွမ်ရွှီက စကားပြောရင်း ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြောအတွင်းသို့ လမ်းပြ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတော့ ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ မသိဘဲ ဟွမ်ဖူမီက ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြော ထဲမှာ ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်နေတာနဲ့ ငါတို့ လူတွေတောင် သူ့ကို မျက်ခြေပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကစပြီး ဟွမ်ဖူမီ က မြောက်ဘက် မိုင်ပေါင်း လေးသိန်း ကိုးသောင်း အကွာမှာ ပုန်းကွယ်နေတယ်... သူ တစ်ခုခုကို စောင့်နေပုံရတယ်... ဒီအဘိုးကြီးက တောင်သခင်လင်းရီ ကို အခုပဲ အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်"

လင်းရီနှင့် အခြားသူများလည်း သဘာဝကျကျပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြ၏။

လင်းရီ ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြော အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသည့် မိုးကြိုးတစ်စင်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကာ လင်းရီ၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာတွင် ပစ်ချလိုက်လေသည်။ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်မှာ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပြာမှုန်များကို လွင့်ပျံသွားစေခဲ့၏။ သို့သော် ထိုပြာမှုန်များကြားတွင် မြေအောက်၌ ပုန်းကွယ်နေသော အဖိုးတန် အလင်းတန်းလေးများမှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး အလွန်အမင်း တောက်ပနေလေသည်။

လင်းရီက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြာမှုန်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ သုံးပေခန့် အရွယ်အစားရှိသော အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ စုရုံးလာကြသော ကျင့်ကြံသူများက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားလား"

ကွမ်ရွှီ ၊ ကျောက်တုံးအင်မော်တယ် နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးတို့ အားလုံး လင်းရီ၏ ရှေ့ရှိ အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြ၏။ အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားဆိုသည်မှာ မိုးကြိုးပစ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော အမြင့်ဆုံး ရတနာ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ် ရတနာများ သန့်စင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည့် အဆင့်ဆယ် အင်မော်တယ် ရတနာ ဖြစ်၏။

လင်းရီက ပြုံး၍ ဆိုသည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံတရားက အမြဲတမ်း ကောင်းနေတတ်တာပဲ"

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြား မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ လင်းရီ ထိုအံ့သြဖွယ် အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ဆော့ကစားနေသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

လင်းရီက နှမြောတသဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ဒီ အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားက နည်းနည်း ပါးလွန်းနေတယ်... ဝိုင်အိုးတစ်လုံးပဲ လုပ်လို့ ရမှာပဲ... အကယ်၍သာ နောက်ထပ် လက်မဝက်လောက် ပိုထူမယ်ဆိုရင် ဝိုင်စည်ကြီး တစ်လုံး လုပ်လို့ ရမှာကို"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မသိစိတ်အရ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် တွန့်ချိုးသွားကြလေတော့သည်။

အခန်း (၁၄၂) ဟွမ်ဖူမီ၊ ခင်ဗျားကတော့ သေဖို့ ရှာနေတာပဲ

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက စိတ်ဝင်တစား ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

"ဝိုင်အိုးတွေ လုပ်မယ် ဟုတ်လား... ဝိုင်စည်တွေ လုပ်မယ် ဟုတ်လား... ဒီလို အင်မော်တယ် ကုန်ကြမ်းမျိုးနဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာတွေကို သန့်စင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါက တာလော့ ဝိုင်တောင် ရဲ့ တောင်သခင်လင်းရီ လေ... တောင်သခင်လင်းရီ က အရင်တုန်းက ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရတနာ ချန်ကြေးမုံမှန်ကို ရခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါနဲ့ ဝိုင်စည် တစ်လုံး၊ ဝိုင်အိုး တစ်လုံးနဲ့ ဝိုင်ခွက် ရှစ်ခွက်ပဲ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်... ကြည့်ရတာ တောင်သခင်လင်းရီ အတွက်တော့ မှော်ရတနာတစ်ခုက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ ဝိုင်ထည့်တဲ့ အသုံးအဆောင်လောက် တန်ဖိုး မရှိပုံရတယ်... သူက ဘယ်သူလို့ ပြောလိုက်တာလဲ... လောကတစ်ဝန်းမှာ တာအိုကို လိုက်လံ ငှားရမ်းခဲ့တဲ့ အဲဒီ တောင်သခင်လင်းရီ လား"

လင်းရီက အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြားကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် တာအိုဘုန်းကြီး ကွမ်ရွှီ ၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ မြောက်ဘက်သို့ အတူတကွ ဦးတည်သွားကြ၏။ ကြွေလွင့်မိုးကြိုး တောင်ကြော ၏ ဗဟိုနှင့် နီးကပ်လေလေ မိုးကြိုးပစ်ခြင်းမှာ ပို၍ ထူထပ်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာလည်း နည်းပါးသွားလေလေ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ဤလမ်းကြောင်းမှာ အားအနည်းဆုံးဖြစ်သည့် အနက်ရောင်မိုးကြိုးများသာ အဓိက ဖြစ်နေဆဲ ပင်။ အရောင်ငါးမျိုးရှိသည့် ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုး မှာမူ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ အနက်ရောင်မိုးကြိုးများမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသော်လည်း ၎င်းက လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ဘဲ လွယ်ကူစွာပင် ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ကြလေသည်။

လင်းရီက တွေးတောလိုက်သည်။

"ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အင်မော်တယ် မိုးကြိုး အပစ်ခံရတယ် ဆိုတာကတော့ သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေရမယ်"

လမ်းလျှောက်လေလေ သူခိုးအင်မော်တယ် စီခုန်း ၏ သေဆုံးမှုတွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်ဟု လင်းရီက ပိုမို သံသယ ဝင်လာလေလေ ဖြစ်၏။

အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံရှိ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အလွန် တောက်ပသည့် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု တိမ်တိုက်များကြားမှ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်နှင့် လင်းရီနှင့် အခြားသူများမှာ ရှေးဟောင်းသစ်ပင် တစ်ပင်ကို ပွေ့ပိုက်ထားသည့် ပိန်ချုံးပြီး ဖုန်တောထဲမှ ထွက်လာပုံရသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျဆင်းလာသည့် ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုး ကို တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကွမ်ရွှီက မျက်လုံးမှေးကာ ဆိုသည်။

"အဲဒါ ဟွမ်ဖူမီပဲ"

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကနေ ဒါမျိုး လုပ်တာက သေဖို့ ရှာနေတာပဲ"

ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုးမှာ ဟွမ်ဖူမီ ၏ လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော သစ်သားတုံးကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ထိုသစ်သားတုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့၏။ မိုးကြိုးမီးတောက်များမှာလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားလေသည်။ ဟွမ်ဖူမီမှာ ထိုသစ်သားတုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ညည်းတွားလိုက်သည် “အင့်" သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပသော လျှပ်စီးတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏ ပေါ်ထွက်နေသော အရေပြားများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းပြီး မည်းနက်သွားခဲ့၏။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများမှာမူ အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဟွမ်ဖူမီမှာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ စုတ်ပြတ်နေသည့် ထူးဆန်းသော သစ်သားတုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဟွမ်ဖူမီ ၏ ရင်ဘတ်တွင်မူ အင်မော်တယ်မိုးကြိုး ကျောက်စိမ်းပြား မှ သန့်စင်ထားသော နှလုံးသားကာကွယ်မှန် တစ်ခုမှာ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ လင်းလက်နေ၏။ ထို နှလုံးသားကာကွယ်မှန် မှာ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဟွမ်ဖူမီ ၏ နှိမ်နင်းမှုအောက်တွင် ထူးဆန်းသော သစ်သားတုံးပေါ်ရှိ မိုးကြိုးမီးတောက်များမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့၏။ ဟွမ်ဖူမီ မှာ ခဏတာမျှသာ စိတ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းစာလိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ခုခုကို စတင် ရေးဆွဲ မှတ်တမ်းတင်နေလေသည်။

လင်းရီက ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဟွမ်ဖူ... ကောင်းကင်သစ်သားကို လိုချင်လို့လား"

ထိုအခါမှသာ ဟွမ်ဖူမီမှာ လင်းရီကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။ ဟွမ်ဖူမီက ဆိုသည်။

"ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်ကြနဲ့စမ်း"

၎င်းသည် မိုးကြိုးပစ်ထားသည့် တွင်းကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်ကာ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်လေသည်။

လင်းရီက သတိပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ... စီနီယာ့ လက်ထဲက ဆေးလုံးက ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာစေနိုင်ပေမဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုတော့ မကုသနိုင်ပါဘူး... ဒဏ်ရာဟောင်းတွေက မပျောက်သေးဘဲ ဒဏ်ရာအသစ်တွေ ထပ်တိုးနေမယ်... ပြီးတော့ သေသေချာချာ အနားမယူဘူးဆိုရင် ဒဏ်ရာတွေက တစ်နေ့မှာ ပြန်ပြီး ပေါက်ကွဲလာတဲ့အခါ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးတောင်မှ ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးနော်"

ဟွမ်ဖူမီက လင်းရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ငါသာ သေရမှာကို ကြောက်နေရင် ဒီနေရာမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ဂရုတစိုက် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ ဤသို့ စောင့်ဆိုင်းခြင်းမှာ တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကြာမြင့်ခဲ့၏။

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ကိုးထပ် အင်မော်တယ် မိုးကြိုး တစ်စင်းမှာ ထပ်မံ၍ ပစ်ချလိုက်ပြန်လေသည်။ ဟွမ်ဖူမီမှာ ထူးဆန်းသော သစ်သားတုံးကို ပွေ့ပိုက်ကာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်၏။ ဟွမ်ဖူမီ ၏ လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော သစ်သားတုံးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲသွားပြန်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟွမ်ဖူမီ ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ နှလုံးသားကာကွယ်မှန် မှာလည်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဟွမ်ဖူမီမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားပြန်၏။ ၎င်းသည် သွေးများကို အမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးသွေးတုံးကဲ့သို့ မည်းနက်နေကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ဖူမီမှာ ၎င်း၏ အသက်ရှူ တစ်ချက်စာအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည့် သစ်သားတုံးကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းစွာဖြင်ြ ဆိုသည်။

"ကောင်းကင်သစ်သား ဖြစ်ပေါ်လာဖို့အတွက် တကယ်ပဲ ဘာပုံသေနည်းမှ မရှိတာလား"

ထို့နောက် ဆိုပြန်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ ရှာမတွေ့သေးတဲ့ သော့ချက်တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိနေရမယ်"

လင်းရီက ရှင်သန်ခြင်းဖန်တီးမှု ဝိုင် တစ်အိုးကို ထုတ်ယူပြီး ဟွမ်ဖူမီထံ ကမ်းပေးလိုက်ကာ ဆိုသည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိုင်ကို မြည်းကြည့်ပါဦး"

ဟွမ်ဖူမီ၏ နှာခေါင်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အသက် တာအို နဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဝိုင်လား"

လင်းရီက ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"အတိအကျပါပဲ... ဒီဝိုင်က သက်စောင့်ရတနာစမ်းရေနဲ့ ဖော်စပ်ထားတာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ဓာတ်ကို ခိုင်မာစေနိုင်သလို သက်တမ်းကိုလည်း တိုးစေနိုင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်... ဒါက အရင်းအမြစ်ကို မကုသနိုင်ဘဲ ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ သက်သာစေတဲ့ စီနီယာ့ရဲ့ ဆေးလုံးထက်စာရင် ပိုပြီး အကျိုးရှိမှာပါ"

ဟွမ်ဖူမီမှာလည်း ဝိုင်အိုးကို ယူကာ သောက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖြည်းညင်းစွာ တည်ငြိမ်လာခဲ့၏။

ဟွမ်ဖူမီက ဝိုင်အိုးကို ချလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက မင်းရဲ့ ဝိုင်ကို အလကား သောက်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်... ပြောစမ်း... ဒီအဘိုးကြီးဆီက မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ"

လင်းရီကို ကြည့်သည့် သူ၏ အကြည့်များမှာ များစွာပို၍နူးညံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။

All Chapters