အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

အခန်း (၁၄၉) တစ်သက်တာ ဆန္ဒ ဟုတ်လား... အဲဒါက အရမ်းကို သေးသိမ်လွန်းပါတယ်

ဤအရာမှာ သေမျိုးအရသာတစ်ရာပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤအရာကို လင်းရီက အရင်တုန်းက ကျန်းဝမ်၏ ထျန်းမို သံစဉ် ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မူလက လင်းရီသည် ထိုအရာကို သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာဝိုင် ဖော်စပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လောကသခင် အားခုံး ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိပြီးနောက် သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာဝိုင်အတွက် သေမျိုးအရသာတစ်ရာဆိုသည်မှာ ပြင်ပအရာဝတ္ထုများမှ မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ်ထံမှ လာရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သေမျိုးအရသာတစ်ရာ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ တစ်ခုတည်းသော အစစ်အမှန်ဝိုင်လို့ အမည်ရတဲ့ ဝိုင်တစ်မျိုး ရှိပါတယ်"

လင်းရီက ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီဝိုင်က ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံကို ချက်နည်းအဖြစ် သုံးထားပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အသန့်စင်ဆုံး စစ်မှန်သောချီကို ကုန်ကြမ်းအဖြစ် သုံးထားတာပါ... သောက်လိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စစ်မှန်သောချီ ကို တိုးစေနိုင်သလို ကိုယ့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အစစ်အမှန်ချီ ကိုလည်း သန့်စင်ပေးနိုင်ပါတယ်"

လင်းရီက ဆက်လက်၍ ပြောကြားလေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေ့... ဒီနေ့မှာတော့ ကျွန်တော်က သေမျြိးအရသာတစ်ရာ နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး စိတ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ထပ်ဖြည့်ပေးမယ်... အဲဒီဝိုင်က ဂိုဏ်းချုပ်လေ့ ရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာပါ"

လင်းရီ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဝိုင်ဝိညာဉ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံမှာ ပွင့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝိုင်စည်ကြီးထဲမှ သန့်စင်သော ဝိုင်ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူလိုက်တိုင်း သေမျိုးကမ္ဘာထဲတွင် မိမိ၏ စိတ်ကို သန့်စင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။ ထိုဝိုင်မှာ ဝိုင်ဝိညာဉ်၏ နတ်ဘုရားခရီးစဉ် နှင့်အတူ ရှိနေတတ်သော ဝိုင်ဖြစ်လေသည်။ ထိုဝိုင်ထဲတွင် တိကျသော ဝိုင်ချက်နည်း မရှိချေ။ ဝိုင်တာအို ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်သည့် ဝိုင်ကဲ့သို့ပင် လူတစ်ဦးချင်းစီအပေါ် မူတည်၍ မတူညီသော ဝိုင်ကဇော်များဖြင့် ဖော်စပ်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေ့... ဒီဝိုင်ထဲကို ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သန့်စင်တဲ့ မိုးကြိုး တာအို စစ်မှန်သောချီ တစ်စွန်း ထည့်ပေးဖို့ လိုပါတယ်"

လေ့ကျွင်းက သဘာဝကျကျပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ အသန့်စင်ဆုံး မိုးကြိုး တာအို စစ်မှန်သောချီ တစ်စွန်းကို ဝိုင်စည်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။ လင်းရီက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိုင်စည်မှာ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲရှိ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်လေးအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် လင်းရီက ပြန်ထုတ်ယူကာ လေ့ကျွင်း ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေ့... အာနိသင်ကို စမ်းကြည့်လို့ရပါပြီ"

လေ့ကျွင်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီး စမ်းကြည့်ပါ့မယ်"

လေ့ကျွင်းက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဝိုင်စည်ကို ဖွင့်ကာ ပွေ့ပိုက်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း အားရပါးရ သောက်ချလိုက်လေသည်။ လေ့ကျွင်းသည် အလွန်မွှေးကြိုင်လှသော ဝိုင်သဘောတရားမှာ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများအထိ စိမ့်ဝင်သွားကာ စိုစွတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဝိုင်စီးဆင်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် စစ်မှန်သောချီ ထဲ၌ ပါဝင်နေသော မိုးကြိုးအဆိပ်များမှာ အဆက်မပြတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှလည်း သေမျိုးလူသားတို့၏ သံယောဇဉ်နှင့် ကိလေသာ အတွေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံကို တွေ့ကြုံခံစားရစေသည်။

လေ့ကျွင်းက လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဝိုင်က တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတာပဲ"

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောချီ လည်ပတ်မှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ချောမွေ့နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လင်းရီကို ကြည့်သည့် သူ၏ အကြည့်များမှာ လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လင်းရီက သတိပေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေ့... မှတ်ထားပါဦး... နောင်ကို မိုးကြိုးတွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထပ်ပြီး မဆွဲယူပါနဲ့တော့... လွယ်ကူမြန်ဆန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေအတွက် ပေးရတဲ့ တန်ဖိုးကို မဟာတာအိုက အမှောင်ထဲမှာ သတ်မှတ်ပြီးသားပါ... ဒီဝိုင်က စိတ်နယ်ပယ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေ့ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလည်း လိုအပ်ပါတယ်... မိုးကြိုးပဲ့တင်သံ ဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း ဒါကို သတိရနေဖို့ လိုတယ်... နှလုံးသား နတ်ဆိုး ဆိုတာ ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ အဲဒါက ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်နယ်ပယ်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတာ... အဲဒါက ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်သလို အောင်မြင်မှု တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်... မိုးကြိုးရဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းနဲ့ အဲဒီနှလုံးသားနတ်ဆိုးကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးပစ်တာမျိုး နောက်တစ်ခါ မလုပ်ပါနဲ့တော့"

လေ့ကျွင်းက ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"လေ့ကျွင်း မှတ်သားထားပါ့မယ်... တောင်သခင်လင်းရီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ပြီးတော့ မှော်ဆေးပညာရှင် ဟွမ်ဖူမီကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဟွမ်ဖူမီက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောလေသည်။

"ဒီကောင်းမှုက တောင်သခင်လင်းရီ နဲ့ပဲ ဆိုင်တာပါ"

ထို့နောက်တွင် လေ့ကျွင်းသည် ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် တစ်ခုတည်းသော အစစ်အမှန်ဝိုင်ကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ လေ့ကျွင်းထွက်သွားသည်နှင့် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ကျွန်တော်လည်း ဝိုင်တစ်အိုး လဲချင်ပါတယ်... ကျွန်တော် အရင် ရောက်တာပါ... ကျွန်တော့်မှာ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်က ပစ္စည်းတွေ မပါဘူး... တခြားအရာနဲ့ လဲလို့ ရမလား"

လင်းရီက အေးအေးလူလူ ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... မလောကြပါနဲ့... တစ်ယောက်ချင်းစီ လာကြပါ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွားလာနေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပြီး ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြကာ ချီးမွမ်းသံများမှာလည်း မပြတ်ရှိနေခဲ့လေသည်။ လင်းရီသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ဝိုင်ဖော်စပ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ကုန်ကြမ်းများမှာလည်း စုံလင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ကျောက်တုံးအင်မော်တယ်သည်လည်း မိုးကြိုးငါးသွယ် လမ်းမှန်နည်းလမ်းကို စတင် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

နောက်ထပ် သုံးရက် ကြာပြီးနောက်တွင် လင်းရီသည် ရွှေအမြူတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ ထောက်ခံအားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... လင်းရီအနေနဲ့ အားလုံးအတွက် ဝိုင်ဖော်စပ်ပေးချင်ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ လက်ထဲမှာ ဝိုင်ကုန်ကြမ်းတွေ ကုန်သွားပါပြီ... တာအိုမိတ်ဆွေတို့ အနေနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်အထိ စောင့်ကြရပါလိမ့်မယ်"

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့... အားလုံးက ကိုယ့်ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကျောက်စာတိုင်ဘေးမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းစာလိပ် ပေါ်မှာ ရေးထားခဲ့ကြပါ... လင်းရီ အားတဲ့အခါမှာ ဝိုင်တောင်ကနေ ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပပေးပါ့မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံးက ဝိုင်ကို အရင်ဆုံး ရရှိမယ့်သူတွေ ဖြစ်စေရမယ်... ဘယ်လိုသဘောရကြလဲ"

လင်းရီသည် ဟွမ်ဖူမီ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာဟွမ်ဖူ... ဒီ မျိုးဆက်သစ်မှာ ဝိုင်ကုန်ကြမ်း သိပ်မကျန်တော့ပေမဲ့ စီနီယာ့ကို ပေးချင်တဲ့ နောက်ဆုံး ဝိုင်တစ်အိုးတော့ ရှိပါသေးတယ်"

ဟွမ်ဖူမီက ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ တောင်သခင်လင်းရီကို ကြိုတင်ပြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ"

လင်းရီက မပြီးသေးသော ဝိုင်စည်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဝိုင်က ဝိုင်ထဲကို ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဆန္ဒ ထည့်ပေးဖို့ လိုပါတယ်... စီနီယာ့အနေနဲ့ မိမိဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒကိုပဲ ပြောပြပေးဖို့ လိုပါတယ်"

ဟွမ်ဖူမီက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဒီဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒကတော့ ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအို ပါပဲ"

လင်းရီက ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကပ်ဘေးကို ဖြေဖျောက်ဖို့အတွက် မွေးဖွားလာပြီး ကပ်ဘေးကို ဖြေဖျောက်ရင်း သေဆုံးသွားမယ် ဟုတ်လား... စီနီယာ ဟွမ်ဖူမှာ တကယ့်ကို သနားကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသား ရှိတာပဲ"

ထို့နောက် လင်းရီက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ကာ ဆက်ပြောလေသည်

"ဒါပေမဲ့ ဒီဆန္ဒက ဝိုင်ထဲကို ဝင်လို့ မရဘူး"

ဟွမ်ဖူမီက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

လင်းရီက လောကထက် သာလွန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဟွမ်ဖူမီကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာ့ရဲ့ဆန္ဒက နည်းနည်းလေး သေးသိမ်လွန်းနေတယ်... အဲဒီဆန္ဒကို ဆန္ဒကြီးတစ်ခုလို့ ခေါ်လို့ မရဘူး"

အခန်း (၁၅၀) ဒီနေ့မှာတော့ ငါက ကပ်ဘေးကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အဆင့်ကို ရယူမယ်

ဟွမ်ဖူမီမှာ ထိုစကားကြောင့် မိုးကြိုးအပစ်ခံရသကဲ့သို့ မှင်တက်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်အထိ သေးငယ်တဲ့ ဆန္ဒ ဟုတ်လား"

ဟွမ်ဖူမီက မကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွမ်ဖူက အသေးစိတ်ကို နားထောင်ချင်ပါတယ်"

လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က ပါရမီ မရှိပေမဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကို တစ်ခါက ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးပါတယ်... ဆေးလုံးတောင် ရဲ့ တောင်သခင် ကယ်ချင်း ပြောခဲ့ဖူးတာက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မျိုးဆက်မှာ တာအို အတွက် မွေးဖွားလာပြီး တာအို အတွက် သေဆုံးသွားကြတဲ့ သူတော်စင်တွေ ရှိတယ် လို့လေ... အရင်တုန်းက ငါတို့ ဆေးလုံးတောင် ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးဟာ ဆေးဆရာ မျိုးဆက်အတွက် လောကရဲ့ ဆေးဝါးဗေဒကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ဖို့အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေးပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးတယ်... သူတော်စင်တောင် ပေါ်မှာလည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို အတွက် ထူးခြားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ လူပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာကျော်ရဲ့ နတ်ဘုရား ရုပ်တုတွေကို လောကသားတွေက ကိုးကွယ်နေကြတာလေ... ဒါကြောင့် တောင်သခင်ကယ် က ပြောတယ်... ဆေးဆရာ တိုင်းဟာ မိမိတို့ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို တန်ဖိုးထားရမယ် တဲ့... ဆေးဆရာ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အညစ်အကြေး မပေးရဘူး တဲ့"

လင်းရီက ပို၍ပင် ထက်မြက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လင်းရီ က ဒီနေ့ စီနီယာ့ကို မေးချင်ပါတယ်... အရင်တုန်းက စီနီယာ ဘာလို့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအို ထဲကို ဝင်ခဲ့တာလဲ... စီနီယာ လောကကို ကူညီပြီး လူတွေကို ကယ်တင်ရမယ် ဆိုတဲ့ ဆေးဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား... စီနီယာ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အရည်အချင်းနဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လား"

ဟွမ်ဖူမီက ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဘိုးဘေးက အရင်တုန်းက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုထဲ ဝင်ခဲ့တာက ကျင့်ကြံသူတွေ ဆေးလုံးတွေ သုံးနိုင်ဖို့အတွက်ပဲ... လိုအပ်ချက်ရှိတဲ့ နေရာမှာ အောင်မြင်မှု ရှိရမယ်... လောကကို ကူညီပြီး လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ပဲလေ... အဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမြဲနေတာပါ... ဒီ ဘိုးဘေးက ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအို အတွက် သူ့ဘဝကို မြှုပ်နှံခဲ့တာ... နောင်တမရှိဘူး"

လင်းရီက ဟွမ်ဖူမီ၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်စေမည့် အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လိုအပ်ချက်ရှိတဲ့ နေရာမှာ အောင်မြင်မှု ရှိရမယ် ဟုတ်လား... ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမြတ်တဲ့ ကောင်းမှုပါပဲ... ဒါဆို စီနီယာ... အဲ့အရာကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီလား"

ဟွမ်ဖူမီမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုစကားလုံးလေးများကိုသာ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

လင်းရီက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဆေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်တဲ့ လောကကို ကူညီပြီး လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဆိုတာ စီနီယာ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမြဲနေတယ်ဆိုရင် ဒီဘဝမှာ ဒီ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို နဲ့ လူဘယ်နှစ်ယောက်ကို ကယ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ... စီနီယာ တွက်ကြည့်ပါဦး... ဒီနေ့ စီနီယာ လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ လူအရေအတွက်ထက် ပိုများရဲ့လား"

ဟွမ်ဖူမီမှာ သူ၏ ဘဝကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။ သူသည် လောကကို ကူညီပြီး လူကယ်သည့် အလုပ်များကို လုပ်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအလုပ်များမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

လင်းရီက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာက ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအို အတွက် ဘဝကို မြှုပ်နှံခဲ့ပြီး နောင်တမရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ဒါဆို စီနီယာ ဒီတာအို မှာ ဘာတွေ အောင်မြင်ခဲ့ပြီလဲ"

ဟွမ်ဖူမီက ပြန်လည် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဘိုးဘေးသခင်ဟောင်း ရဲ့ လေနှင့်မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက် အပေါ် နားလည်မှုက ဒီလောကမှာ ယှဉ်နိုင်သူ မရှိဘူး"

လင်းရီက ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ ဘာတွေအောင်မြင်ခဲ့ပြီလဲ... စီနီယာ ပုလော့တောင်ကို သွားခဲ့ဖူးတယ်... ခါးသီးခြင်းပင်လယ်ထဲ ဝင်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ စီနီယာ ဘာတွေ အောင်မြင်ခဲ့ပြီလဲ... စီနီယာ ကောင်းကင်သစ်သား ကိုလည်း ရခဲ့ပြီ... အချိန်ပေးရင် ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ဒါဆို စီနီယာ အခုအထိ ဘာတွေ အောင်မြင်ခဲ့ပြီလဲ"

ဟွမ်ဖူမီမှာ နောက်ဆုံးတွင် အရေးနိမ့်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အခုအထိတော့ ဘာမှအောင်မြင်တာ မရှိသေးဘူး"

လင်းရီက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိုင်အိုးကို တစ်ကျိုက် သောက်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာ... စီနီယာ့ရဲ့ ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအိုအပေါ်မှာ မြှုပ်နှံထားမှုက တကယ်ကို လေးစားစရာ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စီနီယာ... စီနီယာကိုယ်တိုင် လေနှင့်မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်ထဲ မဝင်ဘဲနဲ့ လေနှင့်မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက် အကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် အသေသေချာချာ သိနိုင်မှာလဲ... စကားပုံ ရှိတယ်လေ... ငါးမဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ တဲ့... စီနီယာ ကိုယ်တိုင်တောင်မှ လေနှင့်မီး ကပ်ဘေးတိမ်တိုက် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ် ထဲ မဝင်ဖူးဘဲနဲ့ တခြားသူတွေကို ဘယ်လို ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မှာလဲ"

ဟွမ်ဖူမီက ပြောလိုက်သည်။

"ငါးမဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ ဟုတ်လား... ဒီလိုကိုး... ဒါကြောင့် ငါးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို သိဖို့ဆိုရင် ကိုယ်တိုင် ငါး ဖြစ်ကြည့်ရမှာပေါ့... ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအို ကို ရှာဖို့ဆိုရင် ကိုယ်တိုင် ကပ်ဘေးထဲ ဝင်ကြည့်ရမှာပဲ... ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့အရာက တကယ်တော့ အစီအစဉ် မှားနေခဲ့တာပဲ"

သူသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ရရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်တော့မည့် ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများမှာလည်း ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လင်းရီက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုရော စဉ်းစားဖူးလား"

ဟွမ်ဖူမီက မတ်တတ်ရပ်ကာ လင်းရီကို တပည့်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ငါ့ကို လမ်းပြပေးပါဦး"

လင်းရီက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကနေတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ဆက်ပေးတာဟာ ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်ခြင်းပါပဲ"

ဟွမ်ဖူမီက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကနေတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ဆက်ပေးတာ ဟုတ်လား"

လင်းရီက ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

"ချီ ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို မဝင်နိုင်တဲ့သူတွေဟာ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေတဲ့ ငါးတွေလိုပဲ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပါတယ်... သူတို့ကို ဆေးလုံးတွေနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရောက်အောင် ကူညီပေးတာက ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်ခြင်း ပါပဲ... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ပေမဲ့ ရွှေအမြူတေ အဆင့်ကို မဝင်နိုင်တဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပါပဲ... ထိုသူတို့၏ ရွှေအမြူတေ တာအိုကို ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆက်ပေးတာကလည်း ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်ခြင်း ပါပဲ... ကပ်ဘေး ဆိုတာ တကယ်တော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ ရှိနေတာပါ... ဒါကြောင့် ကပ်ဘေးဖြေဖျောက်တဲ့ တာအို ဆိုတာ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်း ဒါမှမဟုတ် ကပ်ဘေးတစ်ခုတည်းအပေါ်မှာပဲ ကန့်သတ်ထားလို့ မရပါဘူး... နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုတည်းအပေါ်မှာပဲ စွဲလမ်းနေတာဟာ ဒီ တာအို ကို သေးသိမ်သွားစေတာပါ"

ဟွမ်ဖူမီက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လင်းရီကို ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ ဟွမ်ဖူမီက ဆရာသခင်လင်းရဲ့ လမ်းပြမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လင်းရီကလည်း ပြုံး၍ ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ဒီနေ့မှာတော့ စီနီယာက ကပ်ဘေးကို ဖြေဖျောက်ရင်း တာအိုထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ရရှိသွားပါပြီ"

ဟွမ်ဖူမီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တာအို စည်းချက်များမှာ လှိုင်းများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် သက်ရှိအားလုံး၏ ကပ်ဘေးများကို ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မည့် ဆေးမီးဖို ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ စုစည်းလာလေတော့သည်။