စံချိန်စံညွှန်း ထိန်းချုပ်ရေးကော်မတီ

ယန်ချင်းသည် သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်ရန် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မနက်ဖြန်၏ ပြဿနာများကို မနက်ဖြန်မှ ရင်ဆိုင်ရန်သာ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

လတ်တလောတွင် ယခုလက်ရှိ ယန်ချင်းအတွက် အရာအားလုံးမှ အနားယူရန် လိုအပ်နေပေသည်။

အိပ်မက်တိမ်တိုက်စံအိမ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကြယ်စင်ကဏန်းကို သူ၏ရေကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။

“ကြယ်စင်လေး... မင်းရဲ့အလုပ်က ဒီကန်ထဲက ငါးတွေကို ငါတို့နဲ့အတူပါလာတဲ့ လောဘကြီးတဲ့ ငှက်ဆီကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲဆိုတာ မှတ်ထားနော်” ဟု ယန်ချင်းက ကြယ်စင်ကဏန်း၏ တာဝန်သစ်များကို ရှင်းပြရင်း အထပ်ထပ် မှာကြားနေလေသည်။

သူက သူဌေးကောင်းတစ်ယောက်ပီပီ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ဆုလာဘ်များကိုပါ ရောနှော၍ ပြောဆိုခဲ့၏။ ယင်းသည် အဖွဲ့အစည်းအား သူ ကျေးဇူးတင်မိသော အနည်းငယ်သော အရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်အရာနည်းဟူမူ လက်အောက်ငယ်သားများကို မည်သို့ ထိရောက်စွာ အသုံးချရမည်ဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်ပေသည်။

ကြယ်စင်ကဏန်းသည် နားလည်သဘောတူကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ၎င်း၏လက်မတစ်ဖက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သေးသည်။

လတ်တလောတွင် ရေကန်ထဲ၌ စိမ်နေရသဖြင့် သာယာကြည်နူးကာ မျက်လုံးများပင် မှိတ်ကျနေလေ၏။

ရေကန်ထဲရှိ ရေသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာခန့်က သူနေထိုင်ခဲ့သည့် အေးစက်သော ယင်ရေကန်ထက်ပင် ဝိညာဉ်ချီများ ပိုမိုသိပ်သည်းနေပေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးနေသည့်အလား ထူးခြားသော နူးညံ့မှုနှင့် သဟဇာတတို့လည်း ပါဝင်နေချေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သန်စွမ်းလာရုံသာမက ထိုခံစားမှုက ဝိညာဉ်ထဲအထိပါ စိမ့်ဝင်လာကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဆိုင်ကလုန်းပုစွန်ထံမှ ညဏ်အလင်းပုလဲကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာ စက္ကန့်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်းသက်သာလာပေသည်။

ကြယ်စင်ကဏန်းသည် ၎င်း၏ သခင်အသစ်ကို နက်ရှိုင်းသော လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ယန်ချင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ ညဏ်အလင်းပုလဲကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

ထိုအရာမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သခင်အသစ်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်းတစ်ရပ်ဟု စတင်ခံစားလာရပေသည်။

ယန်ချင်းသည် ကြယ်စင်ကဏန်း ရေကန်ထဲသို့ ဝင်သွားသည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်း၏ တုံ့ပြန်မှုတိုင်းကို သတိပြုမိနေသည်။

ကြယ်စင်ကဏန်းသည် ဤနေရာကို မည်မျှသဘောကျနှစ်ခြိုက်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဤတုံ့ပြန်မှုမျိုးမှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဘုံကန်းငှက်၏ အသိုက်စီမံကိန်းတွင် သူ၏ရန်ပုံငွေများ ထည့်ဝင်ထားသည့်အပြင် သူ၏ ဝင်ငွေနှင့် အကျိုးဆောင်မှတ် အနည်းငယ်ကိုပါ ထိုရေကန်ထဲ၌ မြှုပ်နှံထားသောကြောင့်ပေ။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းကန်ထဲတွင် အပူချိန်မှစ၍ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်မျှတမှုအထိ ရေ၏ အသေးစိတ်အခြေအနေများကို ထိန်းညှိပေးသည့် ‘ရာသီငါးပါး ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်’ဟုခေါ်သော အပြာရောင်အဆင့် အစီအရင်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ထားလေသည်။

၎င်းသည် ရေကန်ထဲရှိ သက်ရှိမျိုးစိတ်ပေါင်းများစွာ ကြီးထွားရှင်သန်ရေးကို အထောက်အကူပြုသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပြောင်းလဲမှုများကို ဖန်တီးပေးပြီး ရေကန်၏ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများကို တိုးပွားစေ၏။

အစီအရင်အပြင် ရေကန်အတွင်းရှိ ရေကို သန့်စင်ပေးရန်နှင့် ရေ၏ ဝိညာဉ်ချီကို တိုးမြင့်ပေးရန် တာဝန်ယူထားသော ဘုရင်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ယန်ချင်းသည် ရေကန်တည်ဆောက်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာကို ရှာဖွေနိုင်ရန် အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ ဖုန်းရွှေပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ငှားရမ်းအသုံးပြုခဲ့သေး၏။

ယန်ချင်း သုံးစွဲထားသည့် အရင်းအမြစ် ပမာဏကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ကြယ်စင်ကဏန်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရေကန်၏ အရည်အသွေးသည် အသစ်တည်ထောင်ထားသော အဆင့်သုံး အဖွဲ့အစည်းအချို့၏ ကောင်းချီးပေးခံရသော မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိလေသည်။

ယခင်က ကြယ်စင်ကဏန်း နေထိုင်ခဲ့သော နေရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ချေးပုံကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့၏။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီက ငါးတွေကိုတော့ မစားပါနဲ့။ သုံးလကို တစ်ကောင်လောက်တော့ စားလို့ရပေမဲ့ ပိုပြီးတော့ မစားရဘူးနော်” ဟု ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ကြယ်စင်ကဏန်း၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အလကားနေရင်း ပူပန်လွန်းနေမှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ထိုအကြည့်မှာ သူ ကင်ထားသော ငါးအချို့ကို ပေးတုန်းက ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်နှင့် ဆင်တူနေ၏။

၎င်းသည် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကာ အထင်သေးနေသော အကြည့်မျိုးဖြစ်ပေသည်။ ကြယ်စင်ကဏန်းသည် ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကို သေချာပေါက် သိစေရန်အတွက် ညဏ်အလင်းပုလဲကိုပင် ၎င်းအနားသို့ ဆွဲယူလိုက်သေးသည်။

“ငါ့မှာ ဒါရှိနေမှတော့ တခြားငါးတွေကို ဂရုစိုက်နေမယ် ထင်လို့လား။ ငါက တွေ့သမျှအရာတိုင်းကို မျက်စိကျနေတတ်တဲ့ ဟိုငှက်မိုက်လို ကောင်မျိုး မဟုတ်ဘူး။”

“မင်းက ငါ့ကို အသေအလဲ ရိုက်နှက်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းရော အဲဒီငှက်ရောက ငါနဲ့ယှဉ်ရင် အသိဉာဏ်ပိုင်းမှာ သိသိသာသာ လိုအပ်နေပါသေးတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းက ငါ့ကို ညဏ်အလင်းပုလဲ ပေးထားမှတော့ ငါကလည်း မင်းကို ပြန်ကူညီရမှာ သဘာဝပါပဲ”

ကြယ်စင်ကဏန်းက သူ့အား စိုးရိမ်ပူပန်ကာ အားပေးနေသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ယန်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

“ဒါကဘာအကြည့်လဲ။ ငါ့မျက်နှာမှာ တစ်ခုခုများ ပေနေလို့လား” ဟု ယန်ချင်းက တွေးတောရင်း ရေကန်ထဲမှ အရိပ်ကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကို ပြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထူးထူးခြားခြား တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ရသောအခါ ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

“ကြယ်စင်လေး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ဦးနော်။ အော်... ပြီးတော့ ငါနဲ့ဆက်သွယ်ဖို့ ဒါကို သုံးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏခဏ သုံးတတ်တဲ့ အကျင့်တော့ မလုပ်နဲ့ပေါ့” ဟု ယန်ချင်းက ပြောရင်း အသံလွှဲပြောင်းရေး ပုတီးစေ့တစ်လုံးကို ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

သူသည် ပုလဲ၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို ကြယ်စင်ကဏန်းအား ရှင်းပြရန်ပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သမ်းဝေလိုက်ရင်း တွေဝေနေသော ကြယ်စင်ကဏန်းကို ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

“ဒီဟာကြီးကို ငါက ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ စားရမှာလား... သူက ဘာလို့ ငါ့ကိုချည်းပဲ အစာကျွေးဖို့ အတင်းလုပ်နေရတာလဲ။ ဒါကြီးကရော စားလို့ရလို့လား” ဟု ကြယ်စင်ကဏန်းက တွေးတောရင်း ၎င်း၏ လက်မထိပ်လေးဖြင့် ထိုပုတီးစေ့ကို သတိထားကာ စမ်းသပ်ကြည့်နေမိ၏။

“ထားလိုက်တော့” ဟု တွေးကာ ထိုကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ၎င်း၏အကြည့်များက ညဏ်အလင်းပုလဲဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ပထမအကြိမ် ကြိုးစားမှုမှ ရရှိခဲ့သော ကနဦး သိမြင်နားလည်မှုများက ၎င်းကို ပိုမိုလိုချင်တပ်မက်လာအောင် ညှို့ငင်ထားလေပြီ။

ရေကန်ထဲရှိ ရေများကြောင့် ၎င်း၏ဝိညာဉ်မှာ လန်းဆန်းလာသဖြင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

…

ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်၏ အသိုက်ထဲမှ ယီကျဲ၏ ရောင်ဝါကို အာရုံခံမိသောအခါ ယန်ချင်းက “ယီကျဲက သူ့ရဲ့ အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေတုန်းပဲ ထင်တယ်” ဟု ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အစစအရာရာ အဆင်ပြေပါစေ သူငယ်ချင်းဟောင်းကြီး” ဟု ပြောရင်း ယန်ချင်းသည် သက်ပြင်းချကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်၏ အသိုက်မှ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို မြည်းစမ်းမိပြီးကတည်းက အခြားမည်သည့်နေရာတွင် အနားယူရသည်ဖြစ်စေ အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု မခံစားရတော့ချေ။

အမြဲတမ်း တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို ခံစားရလေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနမှ လူတစ်ဦးသည် သူ၏တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ စံချိန်စံညွှန်း ထိန်းချုပ်ရေး ကော်မတီမှ ဖြစ်၏။ ထိုကော်မတီသည် အများသောအားဖြင့် မိတ်ဆက်သင်တန်းများနှင့် အခမ်းအနားများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးရသော စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ ဌာနခွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် အဖွဲ့အစည်းဝင်များ ရာထူးတိုးချိန်နှင့် နေရာအသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရသည့် အချိန်တိုင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ပြုလုပ်သင့်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ထံမှ မည်သည့်အရာများကို မျှော်လင့်ထားကြောင်း လမ်းညွှန်ပေးရလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယန်ချင်းသည် အကယ်ဒမီမှ ဘွဲ့ရပြီး အပြင်ဘက်အမာခံတရားရုံး တရားသူကြီး ဖြစ်လာချိန်တွင် ထိုသင်တန်းကို တက်ရောက်ခဲ့ရပြီး အတွင်းဘက်အမာခံတရားရုံးများသို့ ပြောင်းရွှေ့ချိန်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် တက်ရောက်ခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အထက်တန်းအမာခံတရားရုံးများသို့ ပြောင်းရွှေ့ချိန်တွင်လည်း တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။

ထိုမိတ်ဆက်သင်တန်းများအတွင်း သူ၏ တာဝန်သစ်များ၊ လစာခံစားခွင့်များ အပါအဝင် သူရရှိမည့် အခွင့်အရေးများ၊ လုပ်ပိုင်ခွင့်အဆင့်နှင့် သူ ဝင်ထွက်သွားလာခွင့်ရှိသော အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ နေရာများအစရှိသည့် အခြားအရာများအကြောင်းကို အသေးစိတ် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။

အဆင့်တစ်ဆင့် တက်သွားတိုင်း ၎င်းနှင့်သက်ဆိုင်သော အခန်းကဏ္ဍများနှင့် တာဝန်များ ပါဝင်လာတတ်ပြီး စံချိန်စံညွှန်းထိန်းချုပ်ရေး ကော်မတီသည် အဖွဲ့အစည်း၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများနှင့် လမ်းညွှန်ချက်များတွင် အပြောင်းအလဲများ ရှိလာပါက အဖွဲ့အစည်းဝင်များအားလုံးကို အသိပေးခြင်းများ အပါအဝင် ထိုကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အဖွဲ့အစည်းဝန်ထမ်းများအားလုံးကို လမ်းညွှန်ပေးရန် တာဝန်ယူရလေသည်။

၎င်းတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် ပညာတတ်ပြီး စေ့စပ်သေချာသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ယန်ချင်းကို လာတွေ့သောသူမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပုံပေါ်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သော်လည်း သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်နှင့် လေးနက်တည်ကြည်မှုမျိုး ရှိနေပေသည်။

ယန်ချင်းသည် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လဲ့ဝေယွမ်ထံမှ ခံစားရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ထိုအဖွဲ့ဝင်ထံမှလည်း ရရှိလိုက်သောကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားမတတ်ပင် ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် ဆံပင်တိုတိုကို သေသေချာချာ ဖီးသင်ထားပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ဖြောင့်စင်းနေသော အဖြူနှင့်အနက် ရောစပ်ထားသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်၊ အမူအရာများနှင့်အတူ ရပ်တည်နေပုံကအစ ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှပေသည်။

သူ့တွင် အဆင့်ငါး အမြုတေတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ရှိနေပြီး ယန်ချင်းအနေဖြင့် ထိုအခြေခံသည် သူ၏ အခြားအရာများကဲ့သို့ပင် အသေးစိတ် ဂရုစိုက်ပြင်ဆင်ထားကြောင်းကို ပြောနိုင်စွမ်းရှိသည်။

….

“တရားသူကြီး ယန်ချင်း... ကျွန်တော့်နာမည်က စုန့်ကောကျိလို့ ခေါ်ပါတယ်။”

“အပြင်ဘက်နန်းတော်တရားရုံး တရားသူကြီးအနေနဲ့ တာဝန်တွေကို တရားဝင် မစတင်ခင် အခမ်းအနားကာလအတွင်းမှာ ခင်ဗျားအတွက် တာဝန်ချထားခံရတဲ့ မိတ်ဆက်လမ်းညွှန်သူ ဖြစ်ပါတယ်”

“ဒီအထဲမှာ မနက်ဖြန် အစီအစဉ်အတွက် အချိန်ဇယားနဲ့အတူ လာရောက်ကြမယ့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးက ဧည့်သည်စာရင်းကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်” ဟု စုန့်ကောကျိက ပြောရင်း ယန်ချင်းထံသို့ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း အဆောင်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်ချင်းသည် ထိုအထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနိုင်ရန် သူ၏ ဝိညာဉ်ချီကို အသုံးပြုလိုက်၏။

ထိုအထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားသော သတင်းအချက်အလက် ပမာဏအမြောက်အမြားကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ သူ၏မျက်လုံးအိမ်များပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားရလေသည်။

“ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ကျွမ်းကျင်နေဖို့ လိုအပ်သလား” ယန်ချင်းက ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိုအထဲတွင် စာရင်းပြုစုထားသော အဖွဲ့အစည်းများမှာ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့၏ အမည်များအပြင် ၎င်းတို့၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုပါ ထည့်သွင်းပေးထားပေသည်။

၎င်းတို့ တည်ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာပြီလဲ၊ စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သော အပြောင်းအလဲများ၊ နှစ်ပတ်လည်တစ်လျှောက် အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်အသီးသီးတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်းချုပ်များ ပါဝင်ပြီး အချို့မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ နှစ်သက်မှုများနှင့် မနှစ်သက်မှုများ အပါအဝင် အတ္ထုပ္ပတ္တိများကိုပါ ဖော်ပြထားလေသည်။

ယန်ချင်းသည် သူ၏ အခမ်းအနားအတွင်း သေဆုံးသွားသောသူတစ်ဦး၏ အကြိုက်နှင့် မကြိုက်မှုများကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် လိုအပ်မည်နည်းဟု တွေးတောမိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် လွန်လွန်းနေပေသည်။

“ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ပိုတယ်လို့ မရှိပါဘူး တရားသူကြီးယန်ချင်း။”

“ခင်ဗျားက အဲဒီဧည့်သည်တချို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြိုဆိုရမှာဆိုတော့ ဒီလိုအသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ရှိထားခြင်းက သူတို့နဲ့ နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုတဲ့အခါ ခင်ဗျားအတွက် အကျိုးရှိစေပါလိမ့်မယ်” ဟု စုန့်ကောကျိက မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ရိုးရိုးနှုတ်ဆက်စကား ပြောရုံနဲ့ သေဆုံးသွားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေအကြောင်းကို ဆွေးနွေးရတဲ့အထိ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားနိုင်မှာလဲ” ဟု ယန်ချင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

သို့သော် စုန့်ကောကျိက ၎င်းတို့ကို လက်ခံစဉ်းစားပေးမည် မဟုတ်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ထိုသံသယများ အားလုံးကို သူ့စိတ်ထဲတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်တော့သည်။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် စုန့်ကောကျိက သူ၏နေအိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ထားသော ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယန်ချင်း၏ အခမ်းအနားဝတ်စုံနှင့် အခမ်းအနားအတွင်း ဝတ်ဆင်ရမည့် အခြားရှေးဟောင်းပစ္စည်း အနည်းငယ်ကို သွားရောက်ယူဆောင်ရမည့် အဖွဲ့အစည်း၏ ပင်မအဆောက်အအုံဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အခမ်းအနား ကျင်းပမည့် နေရာသို့ သွားရောက်လေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ ရာထူးတိုး အခမ်းအနားများနှင့် ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားများအတွက် သီးသန့်ဖယ်ချန်ထားသော ဧကတစ်သောင်းခန့်ကျယ်ဝန်းသည့် တောင်ကြားတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ရာထူးတိုး အခမ်းအနားများအတွက် အပြင်ဘက်အဖွဲ့အစည်းများကို ဖိတ်ကြားလေ့ရှိသော်လည်း ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားများအတွက်မူ အဖွဲ့အစည်းမှ ဝန်ထမ်းများနှင့် ဘွဲ့ယူမည့် ကျောင်းသားများ၏ မိသားစုများကိုသာ တက်ရောက်ခွင့် ကန့်သတ်ထားပေသည်။

ယန်ချင်းသည် နောက်လာမည့် နှစ်ရက်ကို အမြန်ဆုံး ကုန်ဆုံးသွားစေချင်နေမိသည်။ လက်ဆောင်များ ရရှိခြင်းမှာ သူ မျှော်လင့်စောင့်စားနေသော တစ်ခုတည်းသော အရာပင် ဖြစ်၏။