အခန်း (၇၀၉-၇၁၀)
Vol. 71 Ch. 709-710
အခန်း (၇၀၉) အစွမ်းပြခြင်း
အခြားသူများက လုံချန်း မည်သည့်နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသနည်းဟု ရှာဖွေနေချိန်တွင် ဝူရွှမ်ကမူ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။
လုံချန်း သူ၏နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူရွှမ်သည် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။
"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်ဝိညာဉ်က မီတာ ၅၀ အတွင်း ဘယ်နေရာကိုမဆို နေရာပြောင်းနိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်။ ခက်ခဲခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်ဝိညာဉ် အစွမ်းနဲ့ပဲ နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပါ" လုံချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ နေရာပြောင်းခြင်း အကွာအဝေးနှင့် ပတ်သက်၍ ပါးပါးနပ်နပ်ပင် လိမ်ညာလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မီတာ ၂၀၀ အထိ နေရာပြောင်းနိုင်သော်လည်း နောင်တွင် အရေးကြုံပါက ဝှက်ဖဲအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ရန် မီတာ ၅၀ ဟုသာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အဝေးကြီးသို့လည်း ခရီးသွားနိုင်ကြောင်း ထည့်မပြောခဲ့ပေ။
သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကိုသာ ထုတ်ပြခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည်ပင် အခန်းထဲရှိ ဝန်ကြီးအများစုကို အံ့ဩသွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စစ်ဝိညာဉ်လား။ ဒီအစွမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ အဆင့်မြင့်စစ်ဝိညာဉ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီကောင်လေးမှာ တကယ့်ကို အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ"
"ဒီလို စစ်ဝိညာဉ်မျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ အခုမှ မြင်ဖူးတာပဲ"
"တကယ့်ကို အံ့မခန်း စစ်ဝိညာဉ်ပဲ။ ရန်သူ့အနားမှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လို့ ရတာပဲလေ။ ဒီလို စစ်ဝိညာဉ်မျိုးကို ရန်သူက ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တိုက်စစ်တင်မကဘူး ခံစစ်မှာလည်း တကယ့်ကို အစွမ်းထက်မှာပဲ"
"မယုံနိုင်စရာပဲ။ နတ်ဆိုးမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ စစ်ဝိညာဉ် ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပေမဲ့ သူ့သားကတော့ ပိုပြီး ကောင်းတဲ့အရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ အက်ရှာနိုင်ငံကတော့ သူ့ကို ရန်သူလုပ်လိုက်တာ အမှားကြီး မှားသွားပြီ ထင်တယ်"
ဝန်ကြီးအများစုက လုံချန်းကို ချီးကျူးကာ အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ နဂါးတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဘုရင်ကြီးမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ လုံချန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"ကောင်းပြီ... မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီကျွမ်းကျင်မှုက ရန်သူ့ခံတပ်တွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး သတင်းရယူဖို့အတွက် တကယ့်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်မှာပါ" ဘုရင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအစွမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခံစစ်တွေကို မမိဘဲ ဖြတ်ကျော်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ မယုံနိုင်သေးဘူး။ မီတာ ၅၀ အကွာအဝေးဆိုတာ တိုလွန်းပါတယ်။ မင်းမှာ မီတာ ၅၀၀ အထိ နေရာပြောင်းနိုင်ရင်တောင် ငါတို့ အစောင့်တွေက မြင်သွားမှာပဲ" နဂါးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝူရွှမ်က လုံချန်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ... ခက်ခဲခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ မကူညီခဲ့ပါဘူး။ သူတို့က ကူညီချင်ရင်တောင် ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အမေကို ဘာအပြစ်မှမရှိဘဲ နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့ လူတွေရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ယူမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ပျက်စီးသွားတာကိုပဲ ကျွန်တော် မြင်ချင်တယ်။ သူတို့ နောင်တရတာကိုပဲ မြင်ချင်တာ။ သူတို့ ပျော်နေတာကို မြင်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက် အနာကျင်ရဆုံးပဲ" လုံချန်းက ခံစားချက် အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နင် သရုပ်ဆောင်တာ တော်တော် တိုးတက်လာပြီပဲ။ ငါသာ သူတို့နေရာမှာဆိုရင် နင့်ရဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြည့်အဝ ယုံမိမှာ"
လုံချန်း ရှင်းပြအပြီး ဝူရွှမ်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူ့ခေါင်းထဲ၌ ရွှင်း၏ ချီးကျူးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
'ရှူး... ဘာမှ မပြောနဲ့ဦး။ ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီခံစားချက် အရှိန်အဝါကြီး ပျက်သွားလိမ့်မယ်' လုံချန်းက စိတ်ထဲမှ ရွှင်းကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ... အတိတ်က မင်းအဖေကို ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ပြောပြမယ်။ မင်းလည်း မင်းသိထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါတို့ကို ပြောပြရမယ်။ ဒါတင်မကဘူး... မင်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက တကယ်တန်ဖိုးရှိမယ်ဆိုရင် မင်းကို နဂါးတပ်ဖွဲ့မှာ ရာထူးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းမှာ အစွမ်းအစ ရှိတာပဲလေ" ဘုရင်က လုံချန်းကို မိန့်ကြားလိုက်သည်။
"အက်ရှာနိုင်ငံကတော့ အမှားကြီး မှားသွားတာပဲ။ မင်းကို သူတို့ မတရား ဆက်ဆံခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့ နိုင်ငံကတော့ ငါတို့ ပြည်သူတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ဘယ်တော့မှ အဲဒီလို မလုပ်ဘူး။ မင်းအဖေသာ ဒီမှာ မွေးခဲ့ရင် မင်းတို့သားအမိ ဒီလို ဒုက္ခတွေ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း ငါတို့ နိုင်ငံသား ဖြစ်နိုင်ပါပြီ" ဘုရင်က ဆက်ပြောသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပေးမယ့် သတင်းက တကယ် တန်ဖိုးရှိမှာပါ" လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။
သူသည် ဖူချန်း၏ အဖေအကြောင်းကို သိချင်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဘုရင်ကြီးရှေ့တွင် ဤအဖြေကို ရအောင် ဇွတ်တောင်းနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ထိုမျှမကပေ။ သူသည် ဘုရင်ကြီးရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကလဲ့စားချေချင်နေသည့် သားလိမ္မာတစ်ဦးအဖြစ် ပုံဖော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များက ချောချောမွေ့မွေ့ လည်ပတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"မင်းအဖေအကြောင်းကိုတော့ ဝူရွှမ်ဆီက နားထောင်တာ ပိုသင့်တော်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက နဂါးတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့တာလေ" ဘုရင်က ပြောဆိုကာ ဆံပင်နီနှင့် ဝူရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဝူရွှမ်... ပြောပြလိုက်စမ်း"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"
ဝူရွှမ်က လုံချန်းကို ကြည့်ကာ အတိတ်အား ပြန်လည် ပြောင်းလဲ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"အရာအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က စခဲ့တာပါ။ မင်းအဖေက နယ်စပ်မြို့မှာ သူ့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို တည်ဆောက်ထားခဲ့တယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ အခု ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဗာမီလီယံက စောင့်ကြပ်နေတာပေါ့။ မင်းအဖေက ပိုပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့အတွက် ငါက သူ့ကိုပဲ အဓိက အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဗာမီလီယံကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့တပည့်တွေကို လွှတ်ထားပြီး ငါကတော့ နတ်ဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့စစ်တပ်နဲ့အတူ စောင့်နေခဲ့တာ" သူက စတင် ရှင်းပြသည်။
"ငါတို့တွေ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ စစ်သည်တွေအချင်းချင်း တိုက်သလို ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်တွေ အချင်းချင်းလည်း တိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် မင်းအဖေနဲ့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနိုင်အရှုံး မပေါ်ခဲ့ဘူး၊ အမြဲတမ်း သရေပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ မင်းအဖေက တကယ့်ကို ခေါင်းမာတဲ့ လူ့ဂွစာ တစ်ယောက်ပဲ။ တိုက်ပွဲတွေမှာ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စစ်ဝိညာဉ်က သူ့ကို လဲကျမသွားအောင် လုပ်ပေးနေတာ။ တကယ်လို့ သူ့မှာ တခြားစစ်ဝိညာဉ်သာ ရှိမယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာတင် သတ်နိုင်ခဲ့မှာ" သူက ဆက်ပြောသည်။
"ဒါနဲ့... တတိယအကြိမ် တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာရသွားလို့ အခြေစိုက်စခန်းတွေကို အသီးသီး ပြန်ဆုတ်ခဲ့ကြတယ်။ ငါက ငါ့စခန်းကို ပြန်လာပြီး သူကတော့ သူတို့ရဲ့ နယ်စပ်မြို့ကို ပြန်သွားခဲ့တယ်" ဝူရွှမ်က ဆိုသည်။
"အဲဒါက သူ့ကို ငါနောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်ပဲ။ ငါ ဒဏ်ရာပျောက်တာနဲ့ နယ်စပ်မြို့ကို ချက်ချင်း တိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အပြီးအပြတ် အဆုံးသတ်ချင်နေပြီလေ။ အမြဲတမ်း သရေကျနေရတာကို ငါ စိတ်ပျက်နေပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ အသေအလဲ တိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ... သူသေကိုယ်သေပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါတို့ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး"
"ငါတို့ နယ်စပ်မြို့ကို ရောက်တဲ့အခါ မျှော်လင့်မထားတာတွေ တွေ့ရတယ်။ နတ်ဆိုးက အဲဒီမှာ မရှိတော့ဘူး။ အဲဒီမှာ ရှိနေတဲ့လူတွေက နတ်ဆိုးက သူတို့ကို သစ္စာဖောက်သွားပြီလို့ အော်ဟစ်နေကြတယ်။ ငါတို့ကတော့ အဲဒီလူတွေကို အကုန်သတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့။ အဲဒါက ငါတို့အတွက် အကြီးအကျယ် အောင်ပွဲရခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ငါ အလိုချင်ဆုံးလူကို မရလိုက်တဲ့အတွက် အားမရခဲ့ဘူး။ အက်ရှာနိုင်ငံက စစ်ပွဲတွေမှာ ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် လက်နက်ချခဲ့ရပြီး အပြစ်အားလုံးက မင်းအဖေ အပေါ်ကိုပဲ ပုံကျသွားခဲ့တာ"
"သူက သူ့နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်ပြီး ငါတို့ နဂါးတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်လာတယ်လို့ သူတို့က ပြောကြတယ်။ အဲဒါက ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကောလာဟလဆိုပေမဲ့ မင်းတို့ နိုင်ငံရဲ့ တရားဝင် ဇာတ်လမ်းဖြစ်နေတာကိုတော့ ငါ အံ့ဩမိတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ တတိယအကြိမ် တိုက်ပွဲမှာ သူ ဒဏ်ရာနဲ့ ပြန်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သိချင်နေမိတယ်" ဝူရွှမ်က ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"သူ သေသွားပြီ" လုံချန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဟင်" ဝူရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သွားစုံစမ်းတုန်းက ကျွန်တော့်အဖေ သေသွားပြီဆိုတာ သိခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက နန်းတွင်းဆရာကြီးနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်။ တခြား ဘာမှ ထပ်မသိရတော့ပေမဲ့ ကျွန်တော် နောက်ထပ် အရေးကြီးတာ တစ်ခုတော့ သိခဲ့ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် အကြောင်းပေါ့" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဟုတ်လား" ဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၇၁၀) သေမင်းလက်စွပ်
"သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဟုတ်လား" ဘုရင်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပါ။ စစ်ပွဲကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်မျိုးပေါ့။ အရှင့်ဘက်က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရဘဲ အရှုံးပေးလိုက်ရမယ့်၊ သူတို့အတွက်တော့ ချက်ချင်း အောင်ပွဲရစေမယ့် လက်နက်ပါပဲ" လုံချန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဘုရင်ကို လျှောက်တင်လိုက်သည်။
ဘုရင်ကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကိုယ်ကိုမတ်ကာ ပိုမိုစိတ်ဝင်တစား နားထောင်လာသည်။ လုံချန်း ပြောပုံအရ ထိုလက်နက်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဖျက်စွမ်းအား ပြင်းထန်ပုံရသည်။
'စစ်ပွဲကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပေးနိုင်မယ့် လက်နက်က ဘာများပါလိမ့်' သူက တွေးတောရင်း လုံချန်း၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
"သူတို့က အဲဒါကို သေမင်းကြယ်လို့ ခေါ်ကြတယ်" လုံချန်းက ဆိုသည်။
"သေမင်းကြယ် ဟုတ်လား... အဲဒါက လက်နက်တစ်ခုလား" ဘုရင်က မေးသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... သေမင်းကြယ်ဆိုတာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုပါ။ ကျွန်တော် စုံစမ်းရသလောက်တော့ အက်ရှာဘုရင်ဟာ အဲဒီ သေမင်းကြယ်ကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာပဲ အမြဲဆောင်ထားတယ်လို့ သိရပါတယ်" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။
"အဲဒါက တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာကြီးလဲ" ဘုရင်က ပို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။
"အဲဒါက အက်ရှာဘုရင်ရဲ့ လက်မှာ ဝတ်ထားတဲ့ လက်စွပ် တစ်ကွင်းပါပဲ" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
"လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဟုတ်လား... လက်စွပ်တစ်ကွင်းက ငါတို့နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီး စစ်ပွဲကို ခဏလေးနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။ ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ" ဘုရင်က မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို နိုင်ငံထဲမှာ လူအနည်းစုပဲ သိကြတာပါ။ ကျွန်တော် နန်းတွင်းဆရာကြီးရဲ့ အိမ်တော်ထဲကို ခိုးဝင်တုန်းက သူတို့ အချင်းချင်း တီးတိုးပြောနေတာကို မတော်တဆ ကြားခဲ့ရတာပါ" လုံချန်းက တကယ်ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အပိုင်ပင် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလက်စွပ်က ဘာလုပ်နိုင်လို့လဲ" ဘုရင်က စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ လုံချန်းအား ရှင်းပြခွင့် ပေးလိုက်သည်။
"သူတို့က အဲဒီ သေမင်းကြယ်ကို သေမင်းလက်စွပ်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။ သူတို့ ပြောပုံအရဆိုရင် အဲဒီလက်စွပ်က မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ မီးတောက် ဘောလုံးကြီး တစ်လုံးကို နိုင်ငံရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ ဖန်တီးပြီး အောက်ကို ရိုက်ချပစ်နိုင်တယ်။ အဲဒါက အရာအားလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တာပါ" လုံချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့..." ဘုရင်ကြီးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားသည်။
အခန်းထဲရှိ အခြားသူများလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ လုံချန်း ပြောသည်မှာ အမှန်ဆိုပါက ၎င်းသည် လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို သုတ်သင်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် အဖျက်စွမ်းအားကြီး လက်နက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"သူတို့မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်ရှိရင် ပြီးခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲတုန်းက ဘာလို့ ထုတ်မသုံးဘဲ အရှုံးပေးခဲ့တာလဲ" နဂါးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတုန်းက သူတို့မှာ အဲဒီလက်နက် မရှိသေးလို့ပါ။ သေမင်းကြယ်ကို ဘုရင်ကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်ကမှ နန်းတော်အတွင်းထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"မင်းစကားကို ယုံကြည်တယ်ထားဦးတော့... မင်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းက အပေါက်အပြဲတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်အတွင်းမှာ ဘုရင်က အဲဒီလက်နက်ကို သုံးပြီး ငါတို့ကို ဘာလို့ အမြစ်မပြတ် ချေမှုန်းမပစ်တာလဲ။ အခုထိကော ဘာလို့ မသုံးသေးတာလဲ။ ဒါက ယုတ္တိမရှိဘူး" နဂါးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ထပ်မံ ထောက်ပြသည်။
"သူ မသုံးတာက သုံးလို့ မရသေးလို့ပါ။ အဲဒီလက်စွပ်က သဘာဝစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်လုံးလုံး အဲဒီလက်စွပ်ဟာ သဘာဝထဲက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေခဲ့ရတာပါ။ သူတို့ အခုမှ ဒီအကြောင်းကို ပြောနေကြတာကလည်း အဲဒီလက်စွပ်ဟာ နောက်ထပ် ငါးလအကြာမှာ စွမ်းအင်အပြည့် ဖြစ်တော့မှာဖြစ်ပြီး အသုံးပြုဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်တော့မှာမလို့ပါ" လုံချန်းက သက်ပြင်းချကာ ဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဲဒီသတင်းကို ကြားခဲ့တာက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလကပါ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ အရှင့်မှာ နောက်ထပ် နှစ်လပဲ အချိန်ရှိပါတော့တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနိုင်ငံကြီး ပျက်စီးသွားပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတဲ့ သတင်းကတော့ ဒါပါပဲ။ နဂါးတပ်ဖွဲ့က ရာထူးကိုတော့ အရှင်က အက်ရှာဘုရင်ဆီကနေ အဲဒီလက်စွပ်ကို ပြန်လုယူနိုင်မှပဲ ကျွန်တော် လက်ခံပါ့မယ်။ တကယ်လို့ အရှင် မလုနိုင်ရင်တော့ ပျက်စီးတော့မယ့် ဒီနိုင်ငံမှာ နေနေလည်း ဘာမှ ထူးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" သူက ဆက်ပြောသည်။
"မင်းပြောတာက တကယ့်ကို စိုးရိမ်စရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အပြည့်အဝ မယုံနိုင်သေးဘူး" ဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါဟာ စိုးရိမ်စရာကောင်းမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အရှင့်ဘက်က နယ်စပ်မှာ ပြဿနာတွေ ရှာနေတာ လပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်က ဘာစစ်ကူမှ ထပ်မလွှတ်ဘူး။ အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အရှင် စဉ်းစားမိရဲ့လား" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် အက်ရှာဘုရင်က စွန့်ပစ်ခံမင်းသားကို မကူညီချင်၍ဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း သိသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် ပုံပြင်နှင့် ကိုက်ညီစေရန်အတွက် အခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"သူတို့ ဘာလို့ စစ်ကူ မလွှတ်တာလဲ" ဘုရင်က လုံချန်းကို ပြန်မေးလိုက်သည်။
"သူတို့က အရှင့်ကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က အရှင့်ကို ကြောက်နေသယောင် ဟန်ဆောင်ပြနေတာပါ။ အရှင့်ကို ရန်စမယ့် အပြုအမူမျိုး ဘာမှ မလုပ်တာဟာ သူတို့ အချိန်စောင့်နေလို့ပါ။ သေမင်းကြယ် စွမ်းအင်ပြည့်မယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာပေါ့။ သူတို့အတွက်တော့ အရှင့်ရဲ့ အသေးစား တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ကြွက်ကလေး တစ်ကောင်လိုပါပဲ" လုံချန်းက လိမ်ညာရှင်းပြလိုက်သည်။
"အချိန်တန်ရင် အဲဒီကြွက်ကလေး သေရမှာပဲဆိုတာ သူတို့ သိထားလို့ ဘာမှ မတုံ့ပြန်တာပါ" သူက ဆက်ပြောသည်။
ဘုရင်ကြီးသည် လုံချန်းကို တည်ငြိမ်လေးနက်စွာဖြင့် အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းပြောတာတွေက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့... ငါ မင်းကို ယုံကြည့်လိုက်ပါ့မယ်" သူက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းကော ဘယ်လို ထင်သလဲ" သူက နဂါးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို မေးသည်။
"သူ လိမ်နေပုံတော့ မရဘူး အရှင်" နဂါးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ပြန်ဖြေသည်။
"ငါတို့လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ။ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ ငါတို့မှာ နှစ်လပဲ အချိန်ရှိတော့တယ်။ အခုချက်ချင်း စစ်ကြေညာရင်တောင် နှစ်လအတွင်း သူတို့မြို့တော်အထိ ရောက်ဖို့နဲ့ ဘုရင်ကို တားဆီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... အချိန်က အရှင့်အတွက် အဓိက အခက်အခဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အက်ရှာဘုရင်ကို ဘယ်လို တားဆီးရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်" လုံချန်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။
"ဟေ... ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
"တကယ်လို့ အရှင်က စစ်တပ်နဲ့ တိုက်မယ်ဆိုရင် နှစ်လအတွင်း မြို့တော်ကို ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လမ်းခရီးမှာ သူတို့စစ်တပ်တွေက အရှင့်စစ်တပ်ကို သတိထားမိပြီး ဟန့်တားနှောင့်နှေးအောင် လုပ်ကြပါလိမ့်မယ်" လုံချန်းက ဆိုသည်။
"ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာကို အသုံးချစေချင်ပါတယ်။ သူတို့က အရှင် ဘာမှမသိသေးဘူးလို့ ထင်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ နယ်စပ်က လုံခြုံရေးကိုလည်း လျှော့ချထားတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့... အရှင့်ရဲ့ နဂါးတပ်ဖွဲ့က သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် နည်းနည်းကိုပဲ စေလွှတ်လိုက်ပါ။ သူတို့က နိုင်ငံထဲကို ခိုးဝင်ပြီး ဘာအတားအဆီးမှ မရှိဘဲ မြို့တော်အထိ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလို့ ရပါလိမ့်မယ်"
"အက်ရှာနိုင်ငံက ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို သိမှာမဟုတ်တဲ့အတွက် ဘာကာကွယ်မှုမှ ပြင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မြို့တော်ကို ရောက်တာနဲ့ ဘုရင်ကို လုပ်ကြံပြီး လက်စွပ်ကို ပြန်လုယူဖို့ အခွင့်အရေး ရှာလို့ရတယ်။ ဒါဟာ အောင်မြင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် အရှင့်ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို ဒီတစ်ကြိမ်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပုံအောရပါလိမ့်မယ်" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဟာ စွန့်စားမှုကြီးသလို ရှုံးနိမ့်နိုင်ခြေကလည်း အောင်နိုင်ခြေအတိုင်း များပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေမယ်ဆိုရင်တော့ ဆူနိုင်းနိုင်ငံ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးက လုံးဝ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ သူတို့ဘုရင်ကို လုပ်ကြံဖို့ပါပဲ" သူက ထပ်မံ ရှင်းပြသည်။
"ဟား... ငါတို့ နိုင်ငံက ပိုပြီး အင်အားတောင့်တင်းနေတာတောင်မှ ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် နည်းလမ်းတွေကို သုံးခိုင်းနေတာလား" ဘုရင်က လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"တခြားနည်းလမ်း ရှိစေချင်ပေမဲ့ ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်နေလို့ပါ။ တကယ်လို့ အရှင် ဒါကို မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီကနေပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်၊ အရှင်ကတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ နှစ်လကို စောင့်ပြီး မရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့ ပျက်စီးခြင်းကိုပဲ ရင်ဆိုင်လိုက်ပါတော့" လုံချန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကို စဉ်းစားဖို့ ငါတို့ အချိန် နည်းနည်း လိုတယ်။ အဲဒီအထိ မင်း ငါတို့ နန်းတော်ထဲမှာပဲ ခဏ နေနေပါ။ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးရင် မင်းကို ပြန်ခေါ်မယ်" ဘုရင်က လုံချန်းကို ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အချိန်က အရေးကြီးပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ သိပ်ပြီး အချိန်မဆွဲဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။ နယ်စပ်ကနေ မြို့တော်အထိ ပျံသန်းဖို့တင် သုံးပတ်လောက် ကြာတာပါ၊ ဒီကနေဆိုရင် ပိုတောင် ကြာဦးမယ်။ အရှင့်ရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကလည်း အဲဒီကို ရောက်ရင် သတင်းစုဆောင်းဖို့နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာဖို့ အချိန်လိုဦးမှာပါ။ အချိန်ပိုရလေ သူတို့အတွက် ပိုကောင်းလေပါပဲ" လုံချန်းက အလွန်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်လေတော့သည်။