← Chapters

အခန်း (၄၅၅-၄၅၆)

Vol. 33 Ch. 455-456

အခန်း (၄၅၅-၄၅၆)

Vol. 33 Ch. 455-456

‎အခန်း ( ၄၅၅ ) - ဘယ်လောက်တောင် လှည့်စားမှုကြီးလဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံကို အာရုံခံခြင်းနှင့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခြင်း

‎

‎

‎

‎" ကောင်းပြီ...မင်း သွားလို့ရပြီ... သင့်တော်တဲ့ အစီအစဉ်တွေချပြီး လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ငါအရှင် မင်းကို အသိပေးလိုက်မယ် "

‎

‎

‎အပေးအယူ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်နှင့် ဆက်၍ စကားမပြောလိုတော့ချေ။ သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ကာ မို့ကျွင်းကို ထိုနေရာမှ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

‎

‎

‎သူပြောသော အစီအစဉ်များဆိုသည်မှာ ကုချန်ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အမြင်တွင် သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးမှာ သူ ဂရုစိုက်ရန် မတန်ချေ။ သူ၏အစီအစဉ်များသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကိုသာ ရည်ရွယ်လေသည်။

‎

‎

‎အဆုံးမဲ့ထျန်းကျွင်းကို သတ်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ ဤကိစ္စကို အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အနေဖြင့် ပြဿနာများ နက်ရှိုင်းစွာ ရစ်ပတ်မလာစေရန်နှင့် ရုန်းမထွက်နိုင်သည်မျိုး မဖြစ်စေရန် သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

‎

‎

‎ဤအချိန်တွင် ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းမှာ တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်၏။

‎

‎

‎" ဘယ်လိုလဲ... မင်း နားလည်ပြီလား "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသည် ကုချန်ကိုပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

‎

‎

‎" ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ "

‎

‎

‎ကုချန်မှ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်၏။

‎

‎

‎" ဒီမို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်က ပုန်ကန်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားထဲက ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို လိုချင်နေခဲ့တာပဲ... ဒါကြောင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆီမှာ သစ္စာခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ... ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ရဲ့ အပေးအယူမှာ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ "

‎

‎

‎ကုချန်သည် စောစောက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

‎

‎

‎မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်သည် ရှီမိုထျန်းကျွင်းအတွက် လက်စားချေရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် ဆန္ဒရှိနေရသနည်း။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ယခင်က မည်မျှ ရင်းနှီးသနည်းဟု သူ တွေးတောနေခဲ့၏။ ဤအတွက်ကြောင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ လက်အောက်မှနေ၍ သစ္စာဖောက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးထံ သစ္စာခံရန် ဤမျှ ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကိုပင် ယူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

‎

‎

‎သို့သော် ယခု ကုချန် သိသွားလေပြီ။ ရှီမိုထျန်းကျွင်းအတွက် လက်စားချေသည်ဆိုခြင်းမှာ ဆင်ခြေတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ အစစ်အမှန် ရည်မှန်းချက်မှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားအတွင်းရှိ ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို ရယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။ထိုကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို ရယူရန် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ တည်ရှိမှုတစ်ခုက ဝင်ရောက်ကူညီပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

‎

‎

‎ထို့အပြင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ လုပ်ရပ်အမျိုးမျိုးက မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်အား အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်စေခဲ့ရာ ဤကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးနှင့် မျှဝေခံစားရန် သူ ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် အခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သော ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို သူ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ထို့အပြင် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်မှာ အလွန် သတိထားတတ်သူ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးအစား ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို သွားရောက်ရှာဖွေခြင်းကပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကို စော်ကားရာရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

‎

‎

‎ထို့ကြောင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံ သစ္စာခံပြီးနောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးထံမှ လက်စားချေမှုနှင့် ရင်မဆိုင်ရစေရန် သေချာစေဖို့ 'သစ္စာခံခြင်း အာမခံချက်' တစ်ခုကို ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှ ထောက်ပံ့ပေးရန် လိုအပ်လေသည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး ပြဿနာလာရှာပါက ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ကုချန်မှာ မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ အမြင်တွင် ထို 'သစ္စာခံခြင်း အာမခံချက်' အဖြစ် တိုက်ဆိုင်စွာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှီမိုထျန်းကျွင်းအတွက် လက်စားချေသည်ဟူသော ဆင်ခြေကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အား ကုချန်ကို သတ်ပေးရန် တရားဝင် တောင်းဆိုနိုင်ပေသည်။

‎

‎

‎ဤနည်းအားဖြင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးတို့ မလွဲမသွေ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ လက်အောက်မှနေ၍ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံသို့ ကူးပြောင်းသွားလျှင်ပင် ဖိအားများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ဘဲ ဤဘေးအန္တရာယ်ကို လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ပင်။

‎

‎

‎ဤအရာအားလုံးကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကုချန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ အမှန်ပင် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူမည်သူမဆို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မလွယ်ကူလှပေ။ သူတို့၏ခွန်အားများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေရုံသာမက သူတို့၏ အကြံအစည်များမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှ၏။ သို့သော် ကုချန်၏အကြည့်မှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားလေသည်။

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူများမှာ ပို၍ပင် ကျွမ်းကျင်ကြလေသည်။ မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ အကြံအစည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးတွင် 'လှည့်ကွက်' တစ်ခု ရှိနေလေ၏။ တစ်ဖက်လူမှ ပုန်ကန်မည့် အတွေးများ ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသည် အလိုအလျောက် ကြိုတင်သိမြင်သွားပြီးနောက် မည်သူမျှ မသိစေဘဲ မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ထောက်လှမ်းသိရှိခဲ့သည်။

‎

‎

‎သို့သော် တစ်ဖက်လူကမူ သူလုပ်သမျှကို အခြားသူများ မသိနိုင်ဟု ထင်မှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ မျက်စိအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ လုံးဝ မသိခဲ့ရှာပေ။

‎

‎

‎" ဒါတွေအားလုံးကို ပြောပြဖို့ မင်းကို ဒီကို ဘာလို့ ခေါ်ရလဲဆိုတာ သိလား "

‎

‎

‎ကုချန်အား အရာအားလုံးကို ပြသပြီးနောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

‎

‎

‎" ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် သိသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့လား "

‎

‎

‎ကုချန် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရ၏။

‎

‎

‎" မှန်တာပေါ့ "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောတူလက်ခံသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

‎

‎

‎" အင်မော်တယ်ဘုရင် ဖြစ်လာနိုင်သူတွေအတွက်ဆိုရင်... ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ရဲ့ နာမည်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်... ဝေဝါးဆန်းကြယ်တဲ့ ခံစားမှုတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်... နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေအတွက်တော့ ဒီခံစားမှုက ပိုပြီးတောင် အားကောင်းသေးတယ်... ပါးစပ်က ပြောတဲ့စကားတွေတင်မကဘူး... သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နတ်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်မှုတွေကိုပါ ထောက်လှမ်းသိရှိနိုင်တယ်.....

‎

‎တခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေရင်သာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး ဒီလွှမ်းမိုးမှုကို ပျက်ပြယ်စေကာ သူတို့ မသိရှိနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်တာ... ဒါကြောင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် မသိအောင် ဒီကိစ္စတွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပဲ ငါအရှင် ပြောပြနိုင်တယ်... တကယ်လို့ ငါက မင်းရဲ့ အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံဆီ ကိုယ်တိုင်လာပြီး ဒါတွေအားလုံးကို ပြောပြမယ်ဆိုရင် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ငါတို့ ဘာပြောတယ်ဆိုတာ မသိရင်တောင်မှ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာကို အာရုံခံမိသွားလိမ့်မယ်.....

‎

‎မင်းက ငါရဲ့ ထုံးထျန်းနတ်ဆိုးတောင်ဆီ လာတာက ပိုပြီး အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံတဲ့အတွက် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ သံသယဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့်ပဲ ဒါတွေအားလုံးကို ပြောပြဖို့ မင်းကို ထုံးထျန်းနတ်ဆိုးတောင်ဆီ ငါအရှင်က မဖြစ်မနေ ခေါ်လိုက်ရတာ "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ကုချန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်သွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုသည် အခြားသူများက မိမိအကြောင်း ပြောဆိုသည်ကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံသိရှိနိုင်ပေသည်။ ဤသည်က ၎င်းတို့အား မွေးရာပါ ရှုံးနိမ့်နိုင်စွမ်းမရှိသော အနေအထားတစ်ခုတွင် ထားရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ဤအမှန်တရားအားလုံးကို မထုတ်ဖော်မီ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ သူ့အား ထုံးထျန်းနတ်ဆိုးတောင်သို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ရသနည်းဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာမလိုတော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအရာအားလုံးက ကုချန်အား လျှို့ဝှက်စွာ သတိပေးလိုက်လေ၏။

‎

‎

‎သူသည် သူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီအချိန်အထိ နှုတ်ဆိတ်နေရမည်ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောဆိုသင့်ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။

‎

‎

‎" နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးရဲ့ ကြင်နာမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

‎

‎

‎ကုချန်သည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ သူ့အား ဤအရာများကို ပြောပြခြင်းဖြင့် စေတနာကောင်း ပြသနေကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ဤမျှ အလုပ်ရှုပ်ခံနေရန် အကြောင်းမရှိချေ။

‎

‎

‎" မင်း သိပြီးပြီဆိုတော့ ဘာတွေများ အစီအစဉ် ရှိလဲ "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်၏။

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကုချန်သည် အဖြေမပေးဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

‎

‎

‎" နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးက ဒါတွေအားလုံးကို သိနေပြီဆိုတော့ တန်ပြန်ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း ရှိပြီးသား ဖြစ်ရမယ်... ကျွန်တော့်ဘက်က ပူးပေါင်းပေးဖို့ပဲ လိုမယ် မဟုတ်ဘူးလား "

‎

‎

‎ဤပြဿနာသည် သူ့နှင့် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်ကြားရှိ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတစ်ခု မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ကုချန် ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ယင်းအစား ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးနှင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့ကြားရှိ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ကုချန်သည် သူ၏ များပြားလှသော ကတ်များဖြင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ယခုမှာ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကတ်များကို အလဟဿ ကုန်ခမ်းစေမည့်အစား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကိုသာ လှုပ်ရှားခိုင်းခြင်းက ပို၍ တွက်ခြေကိုက်ပေလိမ့်မည်။

‎

‎

‎" ဟွန်းဟွန်း... ငါ့မှာ ဘယ်လိုလုပ် တန်ပြန်ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း ရှိရမှာလဲ... သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကို သူတို့အပေါ် ပြန်အသုံးချရုံပါပဲ "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာ ရယ်မောလိုက်ကာ အရာအားလုံးကို ထုတ်မပြောဘဲ ထိန်ချန်ထားခဲ့၏။

‎

‎

‎ကုချန်အပေါ် သူ ပျိုးကြဲထားခဲ့သော ကောင်းမွန်သည့် ကံအကျိုးပေးများမှာ အသီးအပွင့်များ သီးပွင့်လာတော့မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကိစ္စသည် ထိုအသီးအပွင့်များထဲမှ တစ်ခုပင်။

‎

‎

‎အကယ်၍ ကုချန်သာ မရှိခဲ့ပါက မို့ကျွင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံ သစ္စာခံခဲ့ပါမည်လော။ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံ သူသာ သစ္စာမခံခဲ့ပါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ပစ္စည်းမျိုးကို ယူလာမည် မဟုတ်ချေ။ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကို လိုချင်တပ်မက်နေခဲ့ရာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကရော အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့ မခံစားရဘဲ နေမည်နည်း။

‎

‎

‎သူတို့၏အကြံအစည်ကို သူတို့အပေါ် ပြန်လည်အသုံးပြု၍ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သတိမထားမိသော ရန်သူကို သေချာစွာ အကွက်ဆင်ခြင်းဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကို သူ လုယူနိုင်ပြီး ဤကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို အလကား ရရှိသွားနိုင်ပေသည်။

‎

‎

‎ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့ရာ သူသည် ကုချန်အား ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေ၏။

‎

‎

‎" ငါကိုယ်တော် မင်းကို ဒါတွေအားလုံး ပြောပြပြီးပြီဆိုတော့ မင်းကို ဒီအစီအစဉ်မှာ အလကားတော့ အပါမခံပါဘူးလေ... မင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ တွေဝေမနေဘဲ ပြောစမ်းပါ! "

‎အခန်း ( ၄၅၆ ) - ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသည်ကို မယူလျှင် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခြင်း

‎

‎

‎

‎" ကျွန်တော် ဘာလိုချင်လဲ ဟုတ်လား "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကုချန်၏စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ သူ့အား အကျိုးအမြတ်အချို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပေးအပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလေသည်။

‎

‎

‎သို့မဟုတ်ပါက ကုချန်အား သီးသန့် တစ်စုံတစ်ရာ ပေးရန် မလိုအပ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် ဆိုရလျှင် ဤကိစ္စတွင် ကုချန်ကပင် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သို့ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ အဘယ်ကြောင့် သူ့အပေါ် ဤမျှ ကောင်းမွန်နေရသနည်း။

‎

‎

‎ကုချန်၏စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း 'အကြောင်းမရှိဘဲ အကျိုးမခံစားရ' ပေ။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ဤ 'ကြင်နာမှု' သည် လျှို့ဝှက်အကြံအစည်တစ်ခုအတွက် အကာအကွယ်တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလားဟု သူ များစွာ စိုးရိမ်မိသည်။

‎

‎

‎သို့သော် ကုချန်သည် တိုက်ရိုက် မမေးမြန်းခဲ့ချေ။

‎

‎

‎အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသာ သူ့အား အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုပါက ပြောပြပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ရာ ယခု မေးမြန်းနေခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်မည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎သို့သော် အခြား ဆိုရိုးစကားတစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။ 'ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသည်ကို ငြင်းဆန်ခြင်းသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်' ဟူ၍ပင်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်နေသော အကျိုးအမြတ်များကို သူကသာ ငြင်းဆန်လိုက်မည်ဆိုပါက ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုတစ်ခုကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

‎

‎

‎ထို့အပြင် တိတိကျကျဆိုရလျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကို ရရှိနိုင်ခဲ့ပါက ကုချန်လည်း ၎င်းတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေပေသည်။

‎

‎

‎မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသာမရှိခဲ့ပါက မို့ကျွင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသမိမည် မဟုတ်သလို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးလည်း ၎င်းကို ရယူရန် အခွင့်အရေး ရမည်မဟုတ်ချေ။

‎

‎

‎" တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားထဲက ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို ကျွန်တော် လေ့လာကြည့်ချင်ပါတယ် "

‎

‎

‎အတွေးတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကုချန်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သူ၏စည်းကမ်းချက်ကို ကမ်းလှမ်းလိုက်လေသည်။

‎

‎

‎သာမန် မြင့်မြတ်ရတနာများသည် ယခု သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ချေ။

‎

‎

‎သို့သော် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကိုမူ သူ များစွာ စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ ၎င်းတွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ယခင်ဘဝက အဓိက အသိအမြင်များ ပါဝင်နေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကိုသာ သူ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါက ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံ အမှန်တရား နားလည်ခြင်းအပေါ် သူ၏နားလည်မှုကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

‎

‎

‎" နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသား ဟုတ်လား "

‎

‎

‎ကုချန် ကမ်းလှမ်းလာသော စည်းကမ်းချက်ကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း များစွာတော့ မအံ့ဩခဲ့ချေ။

‎

‎

‎မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကုချန်၏အဆင့်တွင် သူ လိုလားတောင့်တမည့်အရာမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

‎

‎

‎ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

‎

‎

‎" ကောင်းပြီလေ... ဒီကိစ္စ အောင်မြင်သွားရင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားထဲက ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုနဲ့ အသိအမြင်တွေရဲ့ ဆယ်ပုံနှစ်ပုံကို မင်းကို ငါကိုယ်တော် ပေးမယ် "

‎

‎

‎" ဆယ်ပုံ နှစ်ပုံပေါ့ "

‎

‎

‎ကုချန်သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ အလကားရမည့် အကျိုးအမြတ်ဖြစ်၍ ဆယ်ပုံနှစ်ပုံမှာ အတော်လေး များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်နေလေပြီ။

‎

‎

‎" ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး "

‎

‎

‎အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကုချန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လက်အုပ်ချီကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

‎

‎

‎" အင်း "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးက သူ့ကို မတားဆီးဘဲ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ ပြောလေသည်။

‎

‎

‎" မင်း ပြန်ရောက်သွားရင် ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ လုပ်နေစရာ မလိုဘူး... ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆက်နေပါ... ငါက အရာအားလုံးကို လျှို့ဝှက်စီစဉ်ထားလိုက်မယ် တကယ်လို့ အဲဒီ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် တကယ်ပဲ ဆင်းသက်လာမယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် ငါအရှင် သူ့ကို တားဆီးပေးမယ် "

‎

‎

‎ကုချန် ထွက်သွားပြီးနောက် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် လှဲနေသော လိပ်အိုကြီးမှာ အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွား၍ ဝင်လာလေသည်။

‎

‎

‎" သခင်ကြီး... ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး "

‎

‎

‎လိပ်အိုကြီး၏အသံတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

‎

‎

‎" ဒီကိစ္စက သခင်ကြီးရဲ့ ကြင်နာမှုကြောင့် အဆုံးမဲ့ထျန်းကျွင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးရုံတင်မကဘဲ ဘာလို့ သူ့ကို အကျိုးအမြတ်တွေပါ ထပ်ပေးရတာလဲ "

‎

‎

‎လိပ်အိုကြီးသည် ကုချန်နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးတို့၏ စကားပြောဆိုမှု အားလုံးကို ကြားခဲ့ရလေသည်။

‎

‎

‎သူ များများ နားထောင်လေလေ ပို၍ နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာလေလေပင်။

‎

‎

‎အဆုံးမဲ့ထျန်းကျွင်းကို ဆင့်ခေါ်ရန် ဤမျှ အားထုတ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဒုက္ခမှ ကယ်တင်ပေးရုံသာမက အကျိုးအမြတ်များပါ ထပ်ပေးခြင်းဖြင့် သခင်ကြီးက မည်သည့်အရာကို ရယူလိုနေသနည်း။

‎

‎

‎" ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကို မင်း နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး "

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးက လိပ်အိုကြီးအား ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘာကို ရှာဖွေနေသည်ဆိုသည်ကို ဤလိပ်အိုကြီးက မည်သို့ နားလည်နိုင်မည်နည်း။

‎

‎

‎ယခင် ဗေဒင်တွက်ချက်မှုက သူ၏ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုသည် ဤအဆုံးမဲ့ထျန်းကျွင်းမှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသထားပြီး ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း 'ကြီးမားသော ကံကြမ္မာဖန်တီးမှု' မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေ၏။

‎

‎

‎ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးသည် ကံကြမ္မာဖန်တီးမှုကို ရိတ်သိမ်းရန် အလောတကြီး မရှိခဲ့ချေ။ ထို့အစား ကုချန်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ပျိုးထောင်ရန်အတွက် အကျိုးအမြတ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် သူ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

‎

‎

‎ယခု ပေးကမ်းလေလေ အနာဂတ်တွင် ပို၍ ရရှိလေလေ ဖြစ်မည်ကို သူ သိထားလေသည်။

‎

‎

‎ကောင်းသော အကြောင်းတရားများကို စိုက်ပျိုးလျှင် ကောင်းသော အသီးအပွင့်များကို ရိတ်သိမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းသောအကြောင်းတရားက လုံလောက်စွာ ကြီးမားမှသာ ကောင်းသောအသီးအပွင့်ကလည်း လုံလောက်စွာ ကြီးမားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎...

‎

‎

‎ထုံးထျန်းနတ်ဆိုးတောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကုချန်သည် ယခင်ကနှင့် ခြားနားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြသဘဲ အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လာခဲ့လေသည်။

‎

‎

‎အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ကောင်းကင်နှလုံးသားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံ အမှန်တရား နားလည်ခြင်းအား ကျင့်ကြံရန် စတင်လိုက်လေ၏။

‎

‎

‎မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို တားဆီးပေးမည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

‎

‎

‎မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုချန်သည် ထိုသူ့အား ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် တစ်ခါမျှပင် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။

‎

‎

‎ထိပ်သီးအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးသော သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးကို ဘာများ စိုးရိမ်စရာ ရှိနေမည်နည်း။ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်မှ ထိပ်သီးများကိုပင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

‎

‎

‎အချိန်များသည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

‎

‎

‎မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်နှစ်နီးပါး ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ ဤဆယ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံသည် လှိုင်းဂယက်လေး တစ်ချက်မျှပင် မရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေခဲ့သည်။

‎

‎

‎ထိုနေ့က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ လေးနက်သော စကားများသာ မရှိခဲ့လျှင် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ လက်စားချေမည့် အစီအစဉ်မှာ အစစ်အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုပင် ကုချန် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။

‎

‎

‎ဆယ်နှစ်တိတိ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ရှိမလာသေးချေ။

‎

‎

‎ထိုရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ဘာကို စောင့်နေသနည်း။

‎

‎

‎ကုချန်မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

‎

‎

‎မည်သည့်အချိန်တွင် လှုပ်ရှားရမည်ဆိုသည်မှာ မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်အပေါ် မူတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူမှာ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

‎

‎

‎ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကသာ ခေါင်းမညိတ်လျှင် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်မှာ မည်မျှပင် လက်စားချေချင်နေပါစေ သည်းခံ၍သာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ပေသည်။

‎

‎

‎သို့သော် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကုချန် အမှန်တကယ်ပင် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

‎

‎

‎သူသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားကို ဤမျှ လိုချင်တပ်မက်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပါလျက် အဘယ်ကြောင့် လှုပ်ရှားရန် ကြန့်ကြာနေရသနည်း။

‎

‎

‎သာမန် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ သူက ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အတွက် ဒီလောက်တောင် သတိထားဖို့ တန်နေလို့လား။

‎

‎

‎ကုချန်သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ရမ်းလိုက်ကာ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။

‎

‎

‎အကယ်၍ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရောက်မလာသေးပါက အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံမှ ယာယီ ထွက်ခွာရန်ပင် ကုချန် ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

‎

‎

‎သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ နယ်စပ်ဆီသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

‎

‎

‎ယခင်က သူ၏တတိယကိုယ်ပွားသည် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွန့်စားခဲ့၍ များစွာသော မြင့်မြတ်ရတနာများကို ရရှိခဲ့၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုမြင့်မြတ်ရတနာများ အားလုံးကို သူ ပြန်လည်ရယူကာ အဆုံးမဲ့ဓားထဲသို့ ပေါင်းစည်းထည့်သွင်းမည် ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎လက်ရှိတွင် အဆုံးမဲ့ဓားသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ မြင့်မြတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။

‎

‎

‎သို့သော် သူ၏ခွန်အားများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့ဓားမှာ သိသာထင်ရှားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ရာ ကုချန်အနေဖြင့် ၎င်း၏စွမ်းအားကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ပေးရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

‎

‎

‎ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ကုချန်သည် အချိန်ထပ်ဆွဲရန် မရည်ရွယ်တော့ချေ။

‎

‎

‎သူ ဤသို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်အား သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ လှုပ်ရှားလာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မည်လော။

‎

‎

‎သူက ချီလျိုကို ဆင့်ခေါ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

‎

‎

‎" ငါ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထွက်သွားမယ် "

‎

‎

‎" ဟုတ်ကဲ့ပါ "

‎

‎

‎ချီလျိုသည် ခေါင်းငုံ့၍ ညိတ်ရုံမျှသာ တုံ့ပြန်လေ၏။ ကုချန်မှ ဘာသွားလုပ်မည်ကို မပြောသလို သူသည်လည်း မမေးရဲခဲ့ချေ။

‎

‎

‎အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကုချန်သည် သူသွားမည့်နေရာကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ နယ်စပ်ဆီသို့ ဟန်တစ်ခွဲသားဖြင့် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

‎

‎

‎ချောက်နက်နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲသို့ သူ ဝင်ရောက်ခါနီး အချိန်တွင်.....

‎

‎

‎မူလက တောက်ပနေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။

‎

‎

‎ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှန်ချပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာကြီးကို ပုံပျက် ပျက်စီးနေသည့်ဟန်ဖြင့် ထင်ဟပ်နေလေသည်။

‎

‎

‎ထိုပွင့်လင်းမြင်သာသော မှန်ချပ်တစ်ခုစီတိုင်း၏ အတွင်း၌ ဝေဝါးနေသော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ လှပသော လူရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေလေသည်။

‎

‎

‎တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မို့ကျွင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ လူရိပ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ရယ်မောသံများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

‎

‎

‎" ဟားဟားဟား...အဆုံးမဲ့ထျန်းကျွင်း... မင်း သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ! "

‎‎

All Chapters