အခန်း (၅၇၅-၅၇၆)

အခန်း (၅၇၅) - နတ်ဘုရားပုံရိပ် ၊ လက်တစ်ဆယ့်နှစ်ဖက်ရှိသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ၊ မီးနတ်ဘုရားဆင်းသက်လာခြင်း ၊ ပညာရှိ၏ စာလွှာ

၎င်းမှာ ဝေဝါးနေသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်တစ်ဆယ့်နှစ်ဖက်နှင့်အတူ အလွန်ပင် ထွားကျိုင်းမြင့်မားလှသည်။

“နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် လား ”

လီယန်ချူသည် ခြေနှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ကွေးကာ ကြွက်သားများကို တင်းထားလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ကျဲ၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီနေ့တော့ ချန်ကျဲကို အပြတ်ရှင်းရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျောဘက်ရှိ မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း သူနှင့် တစ်သားတည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လျင်မြန်ပြင်းထန်လှသော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းအတတ်

ထိုဓားချက်တွင် ရာနှုန်းပြည့် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် ပါဝင်နေပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ထက်ပင် ပိုမိုအားပါလှသည်။

ချန်ကျဲသည် ကျင်းယဲ့လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုခံလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဆင်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခန္ဓာပေါ်၌ ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်နေပြီး ဒဏ်ရာများထဲမှ ရွှေအိုရောင် သွေးများ စီးကျနေ၏။ ၎င်းမှာ ယခင်က ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် လတ်ဆတ်သော သွေးနီရောင်နှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။ ချန်ကျဲ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အေးစက်လာပြီး သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပိုမို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာတော့သည်။

“သိုင်းနတ်ဘုရား... သေဒဏ်ပေးရမယ် ”

ချန်ကျဲက အေးစက်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း အထွတ်အထိပ်သို့ မြင့်တက်သွား၏။

ဖလပ်... ဖလပ်

သူသည် ဆင်မိစ္ဆာပုံရိပ်ကို အခြေခံကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများရှိသည့် လက်တစ်ဆယ့်နှစ်ဖက်ပါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရုပ်ဆိုးကြမ်းကြုတ်လှသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှ၏။ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတံ နှင့် ဝိညာဉ်ခေါ်ခေါင်းလောင်း တို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကျန်ရှိသော လက်ဝါးများထဲတွင်မူ ဧရာမ မျက်လုံးကြီးများ ရှိနေသည်။

အလွန်ပင် ထူးဆန်းမိစ္ဆာဆန်လှပြီး နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်၊ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါနှင့် ဆင်မိစ္ဆာ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်နေသည့် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော အငွေ့အသက်ကြီးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ငယ်ရွယ်သော နတ်မိမယ်လေး၏ မျက်မှောင်မှာ ထပ်မံကြုတ်သွားရပြန်သည်။ ဤပုံသဏ္ဌာန်မှာ မိသားစုရှိ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသောကြောင့်ပင်။

“ဒီလူက တကယ်တော့ ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးလဲ”

“ဒါ စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား ”

နတ်မိမယ်လေး၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ ထိုကဲ့သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူများ မှာ ရင်ဆိုင်ရ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။

ဘဝဟောင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာမျိုးဆိုလျှင် ရင်ဆိုင်ရန် ပို၍ခက်ခဲပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကိုလည်း သိရှိထားတတ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မဟာတာအိုလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်နေသော ထိုခေတ်ကြီးတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူများမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ လီယန်ချူမှာမူ ထူးထူးခြားခြား ခံစားရခြင်း မရှိပါချေ။

သူသည် ထူးဆန်းမိစ္ဆာဆန်သော အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို ကျူးကျော်လာသော မိစ္ဆာများ၊ ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်များ၊ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မျိုးစုံနှင့် တောင်နှင့်ပင်လယ်ကျမ်း ထဲမှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများအထိ သူ မြင်ဖူးထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်လာခြင်းအပေါ် သူ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

“တာအိုဆရာလေး... မင်း သိုင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့လက်ထဲမှာပဲ အသက်ပျောက်စေရမယ် ”

ချန်ကျဲ၏ အသံမှာ အေးစက်လှပြီး ပို၍ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ ကျား၊ မ အသံများ ရောနှောထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

လီယန်ချူသည် ထိုကဲ့သို့သော အသံမျိုးကို သူ၏ ဘဝဟောင်းက "A Chinese Ghost Story" ကားထဲမှ သစ်ပင်မိစ္ဆာကြီးဆီတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က သူ့အတွက် အတော်လေး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းခဲ့သည်။

ယခု ချန်ကျဲဆီမှ ထိုအသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားရတော့သည်။

“နတ်မိစ္ဆာအမွေအနှစ်ရော၊ အခုလို ထူးဆန်းမိစ္ဆာဆန်တာတွေရော... မင်းက တကယ်ပဲ ရေမြောင်းထဲမှာပဲ နေသင့်တဲ့ အမှိုက်ကောင်ပဲ ”

လီယန်ချူ၏ လေသံမှာ အေးစက်လှပြီး လှောင်ပြောင်ရိပ်များ ပါဝင်နေသည်။

“အောက်တန်းစား ”

ချန်ကျဲသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်ဝါးထဲရှိ မိစ္ဆာမျက်လုံးများမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများကို လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားပုံရိပ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မီးနတ်ဘုရား၏ ဂါတော်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ထိုအလင်းတန်းများကို တားဆီးလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင်မူ တောင်နှင့်ပင်လယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

မီးနဂါးကို စီးနင်းထားသော မြင့်မားလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်

သူ၏လက်ထဲတွင် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ် ၊ နဂါးငါးကောင်စက်ဝိုင်း ၊ မီးကျီးကန်းတစ်သောင်းအိုး ၊ မိုင်တစ်သောင်းမီးခိုးတိမ်တိုက် နှင့် မီးလျှံဓား ဟူသော နတ်လက်နက် ငါးပါးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ မီးနဂါးများ ဝန်းရံလျက် မီးလျှံများအကြားတွင် အလွန်ပင် မြင့်မြတ်စင်ကြယ်လှသည်။

“မင်းလိုကောင်က ငါ့ကို ယှဉ်ချင်တာလား”

လီယန်ချူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ချန်ကျဲဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ချန်ကျဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များမှာ လီယန်ချူ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ...မီးနဂါးကိုတော့ မကျော်လွန်နိုင်ပါချေ။

သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားပြီး ကျင်းယဲ့လှံနှင့်အတူ လက်ထဲရှိ နတ်လက်နက်များကိုပါ တပြိုင်နက် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ လီယန်ချူသည်လည်း မီးကျီးကန်းများနှင့် မီးနဂါးများ၊ မီးမြှားများနှင့် မီးအလင်းတန်းများကို ချန်ကျဲဆီသို့ တရစပ် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ နတ်ပညာ များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် ၁၀ မိုင်အတွင်းရှိ နေရာအားလုံးမှာ ချော်ရည်ပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ မီးနတ်ဘုရား မှာ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားဖြစ်သဖြင့် အတုမဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လီယန်ချူ ပင့်ဖိတ်ထားသော မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်သည် ချန်ကျဲကို လုံးဝ နှိမ်နင်းထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ခံအင်အားချင်း ယှဉ်မည်ဆိုလျှင် လီယန်ချူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပါချေ ချန်ကျဲ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းထက်စွမ်းအားမှာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပြိုကွဲသွားပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် မီးနတ်ဘုရားရှေ့တွင် ပုန်းကွယ်သွားရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ကျဲ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ကြည်လင်မှု ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ သူ၏ အသိစိတ်မှာ ဘဝဟောင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို မခံရသေးပါချေ။

အကယ်၍ ဘဝဟောင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များက အားလုံးကို အစားထိုးလိုက်လျှင် ချန်ကျဲ ဟူသော တည်ရှိမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ဘဝဟောင်းမှာသာ စစ်မှန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထိုပြဿနာကို သတိမပြုမိသေးပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် တစ်ပါးသူ၏ လွတ်လပ်သော မိစ္ဆာအတတ် ကို ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာပင် ဘဝဟောင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ထိုဘဝမှ ချန်ကျဲသည်လည်း ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ အလွန်အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် သူ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို သူ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသော်လည်း ကျင့်ကြံမှု အခြေမခိုင်သေးသည့် အနေအထားတွင် ထိုလူငယ်နှင့် လက်ရည်ယှဉ်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပါချေ။

“တောက် ဒီတာအိုဆရာလေးက တကယ်တော့ ဘယ်လိုနောက်ခံမျိုး ရှိနေတာလဲ ”

ချန်ကျဲသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း လှည့်၍ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။ သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်သည် မြှားကို တင်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ မီးတောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝုန်း

ချန်ကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများ၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဆင်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခန္ဓာမှာပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

အကယ်၍ သူ၏လက်ထဲမှ ကျင်းယဲ့လှံဆီမှ အေးမြသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်မလာလျှင် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင်းယဲ့လှံမှာ ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ကြယ်တံခွန်ကို သွန်းလုပ်ထားသည့် နတ်လက်နက်ဖြစ်သဖြင့် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အစွမ်းထက်သော နတ်လက်နက် အများစုထက်ပင် သာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် နတ်မိစ္ဆာအမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။ ယခုလည်း ၎င်းသည် နတ်မိစ္ဆာအမွေအနှစ် ဆက်ခံသူကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ကျဲသည် နောက်တစ်ကြိမ် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် မြှားကို ထပ်မံတင်ကာ နောက်ထပ် မြှားတစ်ချက်ဖြင့် သူ့ကို ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။

ချန်ကျဲသည် အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေရသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားပိုင်းတွင် ကျင်းယဲ့လှံလောက် မသန်မာပါချေ။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်ရင်း စာလွှာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုစာလွှာပေါ်တွင် စာလုံးကြီးတစ်လုံး ရေးသားထားသည်မှာ "မြေလျှိုး"

ဤသည်မှာ စာပေပညာရှင်လမ်းစဉ် ၏ စာလွှာဖြစ်ပြီး ဆွဲဖြဲလိုက်သည်နှင့် စာပေလမ်းစဉ်၏ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ချန်ကျဲသည်လည်း မြေလျှိုးအတတ်၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ယခု ထုတ်ယူလိုက်သည့် စာလွှာမှာ အခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်။

ထိုစာလွှာကို စာပေလမ်းစဉ်၏ အကျော်အမော် တစ်ဦးက ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းအထိ ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်သည်။

ထို့ပြင် မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားအားလုံးကိုလည်း ဖျောက်ဖျက်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အသက်ကယ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အကာအကွယ်ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆွဲဖြဲရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

သူ၏လက်ထဲ၌ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။ ထိုစာလွှာမှာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟင် ”

ချန်ကျဲမှာ ကြောင်အသွားရတော့သည်။ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားမိခဲ့ပေ။

သူသည် လှမ်း၍ ဖမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း စာလွှာမှာ လေထဲ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ချန်ကျဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိဘဲ ဝေဝါးနေရ၏။

သို့သော် မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်မှာမူ သူ၏နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် ဝေဝါးသွားစေလောက်အောင် ပူပြင်းလှတော့သည်။

အခန်း (၅၇၆) - ကျိုထျန်းသိရှီ ပိမော်ရှန်ဆိုး ၊ ထာဝရအသက် ကတိပြုခြင်း ၊ စစ်နတ်ဘုရား ပြန်လာခြင်းလား

အကယ်၍ မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် အဖမ်းခံလိုက်ရပါက သူသည် လုံးဝဥဿုံ လောင်ကျွမ်းချေဖျက်ခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ နောက်ထပ် နတ်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ ဤလက်နက်၏ အမည်မှာ အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှ၏။ ၎င်းကို ကျိုထျန်းသိရှီ ပိမော်ရှန်ဆိုး ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

ထိုအရာမှာ ပျံသန်းရေး နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါမှာ စာပေပညာရှင်ကြီး၏ စာလွှာကို မမီသော်လည်း အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသော မြေလျှိုးအတတ် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနတ်လွန်းပြန်ယာဉ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။

သို့သော် သူသည် မိုင်ပေါင်း ရာချီ၍ ပျံသန်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ ရုတ်တရက် အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

သူ၏ ပုံရိပ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ထဲရှိ ထိုနတ်လွန်းပြန်ယာဉ်မှာလည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ မိုင်ပေါင်း ရာချီ ခရီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စတင်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“...” ချန်ကျဲ တစ်ယောက် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

သူ မယုံကြည်ချင်သော်လည်း ဤအရာမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

'ဒီတာအိုဆရာရဲ့ လက်ထဲမှာ နတ်လက်နက်တွေကို ရိုက်ချနိုင်တဲ့ ရတနာရှိနေတာပဲ '

ချန်ကျဲ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူတစ်ပါး၏ နတ်လက်နက်များကို ရိုက်ချနိုင်သော ရတနာမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ထိုအရာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ယခုကဲ့သို့ အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အချိန်တွင် ထိုအရာက အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစွမ်းထက်သော နတ်လက်နက် နှစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် စာပေပညာရှင်၏ စာလွှာပေါ်မှ ဟောက်ရန်ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအား ကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤချန်ကျဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှသည်၊ ဤမျှ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော စာလွှာမျိုး ရှိနေသည်ကိုး။

သို့သော် ထိုအရှိန်အဝါကို ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းကို စာပေပညာရှင်ကြီး၏ စာလွှာဟု မခေါ်သင့်တော့ဘဲ ပညာရှိ ၏ စာလွှာ ဟုပင် ခေါ်ဆိုသင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျိုထျန်းသိရှီ ပိမော်ရှန်ဆိုးမှာလည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော ပျံသန်းရေး နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုကောင်မှာ နောက်ထပ် ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ကျန်သေးလဲဆိုတာ မသိနိုင်တာကြောင့် ဆက်ပြီး အချိန်ဆွဲမနေသင့်တော့ပေ။ သူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်ကျဲ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားခြေလှမ်း အတတ်

မီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်၏ ထူထဲသိပ်သည်းလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်လောကလုံးမှာ မီးလျှံကမ္ဘာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသယောင် ရှိသည်။

ချန်ကျဲကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင်းယဲ့လှံမှာ အလင်းဖြူတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤမီးလျှံနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းမှာ မီးလျှံဓား ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်

မီးလျှံဓားမှာ အစွမ်းထက်လှသော ကျင်းယဲ့လှံကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်သော နတ်လက်နက် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ကျင်းယဲ့လှံ၏ အလင်းတန်းကို တားဆီးထားလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားမီးလျှံတစ်ခုမှာ ချန်ကျဲဆီသို့ လိပ်တက်သွားပြန်သည်။

ချန်ကျဲ၏ လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတံနှင့် ဝိညာဉ်ခေါ်ခေါင်းလောင်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အပြင်သို့ မြေလျှိုး၍ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာ၏။

၎င်းမှာ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာ သူ အသစ်စက်စက် အဆင့်မြင့် ထားသော ကုသိုလ်အမှတ် ၁ သိန်း တန်ဖိုးရှိ ရတနာဖြစ်ပြီး တာအိုအတတ်များကို အားဖြည့်ပေးရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆောင်များ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည်။

ကုသိုလ်အမှတ် ၂ သိန်း တန်ဖိုးရှိသော မိုးကြိုးငါးပါးပါးအဆောင်မှာ ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ ပြန်လည်အားမပြည့်သေးသော်လည်း အတော်လေးတော့ ပြန်လည်ပြည့်တင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်လက်နက်သည် လီယန်ချူ၏ အတတ်ပညာများ လွှမ်းခြုံနိုင်သော အကွာအဝေးကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ မီးလျှံနယ်ပယ်မှာ ချန်ကျဲကို လုံးဝ ဥဿုံ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ရာ သူ့အတွက် ကောင်းကင်ရော မြေကြီးပါ ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝုန်း

တစ်လောကလုံး ပြည့်နှက်နေသော ရဲရင့်ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ရေတံခွန်ကြီးအလား ချန်ကျဲကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

ချန်ကျဲသည် မီးလျှံများအကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားရတော့သည်။ တောက်ပသော အလင်းဖြူများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်းထိုမီးလျှံများမှာ မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းမှာ မသေးလှပါချေ။ ၎င်းမှာ လောကီလူသားတို့၏ မီးမျိုးမဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားမီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားမီးမှာ ချန်ကျဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းဖြူများကို အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ပစ်လိုက်ရာ သူ၏ ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးများမှာလည်း စတင် လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။

ချန်ကျဲသည် သူ၏ ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပါချေ။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ပါက ဝိညာဉ်ကိုသာ ကျင့်ကြံရသည့် ဝိညာဉ်နတ်လူသားသာ ဖြစ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ဘဝဟောင်းမှ အစွမ်းများကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်လျှင်ပင် မိမိ၏ ဝိညာဉ် နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် အကျော်အမော် အများစုသည် သူတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းထက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လမ်းစဉ်ကိုသာ ရွေးချယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား အားဖြည့်မှုကြောင့် ထိုမီးလျှံများ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ လေးလံလှသော နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာပြီး မီးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်မှာ ပိုမို၍ တောက်ပထိန်လင်းလာတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ချန်ကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားမီးများအောက်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ချေဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ရှူး

ကျင်းယဲ့လှံမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ချန်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်မှာ ၎င်းပေါ်တွင် ကပ်ပါသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်သည် မြှားကို တင်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မိုင်တစ်သောင်းမီးခိုးတိမ်တိုက် မှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရှူး

ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တံခွန်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျင်းယဲ့လှံကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

ထန်

ကျင်းယဲ့လှံမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်း အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် တုန်ခါသွားရသည်။

နတ်ဘုရားမီးများမှာ ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ကျင်းယဲ့လှံပေါ်သို့ ကပ်တွယ်သွားပြီး ချန်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်ကို အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။

“ပြေးချင်တာလား နောက်ကျသွားပြီ”

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မီးနတ်ဘုရားဂါထာတော် ပေါ်ထွက်လာပြီး မီးနတ်ဘုရား ပုံရိပ်၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားမီးများမှာ ကျင်းယဲ့လှံကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုကောင်းကင်ပြင်ပမှ နတ်လက်နက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း ၎င်းအတွင်းရှိ လူငယ်ပုံရိပ်တစ်ခုမှာမူ နတ်ဘုရားမီးများအကြားတွင် လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားရသည်။ ထိုလူငယ်၏ ပုံရိပ်မှာ နတ်ဘုရားမီးများအကြားတွင် ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်နေသည်ကိုး။

ချန်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှနေ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ သေချာကြည့်လျှင် ဒဏ်ရာအနာတရများ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

၎င်းပေါ်တွင် ဓားခုတ်ရာ၊ ပုဆိန်ထိုးရာများ ရှိနေပြီး ထိုဒဏ်ရာများမှာ မည်သည့်အရာက ပြုလုပ်ထားသည် မသိရသော်လည်း ဝိညာဉ်ပေါ်၌ပင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသကဲ့သို့ စွဲထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“လူငယ်လေး... မင်းက ငါကိုယ်တော်မြတ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်ချင်တာလား ”

အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံတစ်ခု လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ ”

လီယန်ချူက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် မီးနတ်ဘုရားပုံရိပ်၏ စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုပုံရိပ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော တားမြစ်ချက် ရှိနေပုံရပြီး သူ၏ ဘဝဟောင်းမှ အမည်နာမကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ

“ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း... မင်းအတွက် နတ်ဘုရားအဆင့် ကံကောင်းမှု ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ငါ လမ်းညွှန်ပေးမယ် ”

ထိုကဲ့သို့သော အကျော်အမော်ကြီးများ သိရှိထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်မှာ သာမန် ယန်ဝိညာဉ်ပညာရှင်များ သိရှိထားသည့်အရာနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပါချေ။

မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားမီးများအကြားတွင် ဝိညာဉ်သက်သက်ဖြင့် ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် လီယန်ချူတွင် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိပါ။

“လမ်းစဉ်ချင်း မတူရင် အတူတူ တိုင်ပင်စရာ မလိုဘူး။”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်။

ဤချန်ကျဲ၏ ဘဝဟောင်းက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ မည်သို့သော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း ရှိပါစေ... သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ပြည်သူလူထုကို သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ကတည်းက လီယန်ချူအတွက် သူ၏ နိဂုံးမှာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သတ်ကို သတ်ရမည်။

“မင်းက ထာဝရအသက် ကို မလိုချင်ဘူးလား”

“သာမန်လူသားတွေရဲ့ အသက်ဆိုတာ ပုရွက်ဆိတ်လိုပဲ၊ မြက်ပင်တွေလိုပဲ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ပြန်ပေါက်လာနိုင်တာပဲ။ ဒီလို လူသားတွေအတွက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ ”

ထိုအိုမင်းသောအသံမှာ လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလိုသော ခိုင်မာပြတ်သားသည့် ကျင့်ကြံသူမျိုး ဖြစ်သည်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သိမြင်သွားသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက ထာဝရအသက်ဖြင့် လာဘ်ထိုးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ လက်ထဲမှ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားမီးများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုပုံရိပ်ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ မည်မျှပင် ကြံ့ခိုင်ပါစေ၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ နိယာမများကိုတော့ မကျော်လွန်နိုင်ပါချေ။ သူပင်လျှင် ကင်းလွတ်ခွင့် မရှိပေ။

“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ ငါကိုယ်တော်မြတ် နောက် အနှစ်နှစ်ဆယ်မှာ ပြန်လာခဲ့မယ်။ ပထမဆုံး လုပ်မယ့်အလုပ်က မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့ပဲ ”

ထိုအိုမင်းသောအသံမှာ သွေးဆောင်ဖြားယောင်း၍ မရမှန်း သိသွားသောအခါ ခုခံခြင်းကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုဘဝမှ ဝိညာဉ်မှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

ကုသိုလ်အမှတ် ၅ သောင်း

၎င်းမှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ စံနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။

ဒီကောင်က လေလုံးထွားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ ငါမသိတဲ့ တစ်ခုခု ရှိနေတာလား ဝိညာဉ်တောင် လွင့်စင်သွားပြီကို ဘယ်လို ပြန်လာမှာလဲ စစ်နတ်ဘုရား ပြန်လာခြင်း လိုမျိုးလား။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားပညာများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ စဉ်းစားတွေးတောနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။