အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

အခန်း။ ၁၉၅

ထိုပြင်းထန်လှသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်နှင့်အတူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောသံစွက်နေသော စကားသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက သုံးပြည်ထောင်ရဲ့ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက် မဟုတ်သေးဘူး။ မင်း အရှေ့မြောက်ဘက်ကို နောက်ထပ် အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ဆက်သွားဖို့ လိုသေးတယ်"

စုန်ယန်၏ လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်သွားပြီး တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာ မျိုချလိုက်ရသည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ရိပ်မိသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"လူအိုကြီးကျန်းလား"

"ကျန်းဟန်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ လူအိုကြီးဆိုတဲ့ စကားလုံးက ငါနဲ့ မအပ်စပ်ပါဘူး"

ထိုအသံမှာ လွင့်မျောကာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ပြောဆိုသူကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရပေ။ ထိုအသံကပင် ဆက်၍ "မင်းရဲ့ အခြေခံက အရမ်းနက်ရှိုင်းတာပဲ။ မင်းက ငါ့ထက်အသက်ကြီးတဲ့ စီနီယာတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

"အင်း... မင်းက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ စီနီယာတစ်ယောက် ဖြစ်နေဦးမှာပါ။ စောစောက မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ဒီရေလို တွန်းထုတ်လိုက်တဲ့ အတတ်က အဆင့်မမြင့်ပေမဲ့ တကယ်ကို ထိရောက်တယ်။ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဒါကို သဘောပေါက် နားလည်နိုင်မှာ။ ဒီစက္ကူအိမ်ရဲ့ အတတ်ကဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် အံ့ဩစရာကောင်းသေးတယ်။ တကယ်ကို ချီးကျူးမိပါတယ်"

ကျန်းဟန်သည် အလျင်လိုပုံမရဘဲ စုန်ယန်နှင့် အေးအေးလူလူ စကားစမြည် ပြောဆို နေသည်။ စုန်ယန်ကမူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် ချဲ့ထွင်ကာ ရန်သူ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနေသော်လည်း ကျန်းဟန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကျန်းဟန်သည် စုန်ယန်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိပုံရကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"အလျင်လိုစရာ မလိုပါဘူး။ ငါက တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ အပ်နှံမှုကြောင့် ရောက်လာတာပါ။ မင်းကို တောင်ပင်လယ် မိစ္ဆာပြည်ထောင်ဆီကို တစ်ခေါက်လောက် လာစေချင်ရုံသက်သက်ပါ။ မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ချန်းဝမ် ကျားသစ်သွေးက ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ရဲ့ မိစ္ဆာရတနာကို ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးသွေးပဲ။ တောင်ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ကြာပြီ။ မင်း ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး။

ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံနဲ့ မိစ္ဆာရတနာရဲ့ အရေးပါပုံကိုတော့ မင်း သိပြီးသားဖြစ်မှာမို့ ငါ စကားအများကြီး မပြောတော့ဘူး။ ချန်းဝမ် ကျားသစ်သွေးက ဘာလို့ အရေးကြီးရတာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ ရှင်းပြပေးနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒါမှ မင်းလည်း ထွက်ပြေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို နားလည်ပြီး စိတ်လျှော့လိုက်မှာမို့လို့ပါ"

စုန်ယန် : ...

ကျန်းဟန်က ဆက်ပြောသည်။

"ချန်းဝမ်ကျားမျိုးနွယ်ဆိုတာ တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာပြည်ထောင်ရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုပဲ။ သူတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က မွေးရာပါ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါဝင်ပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာတတ်တယ်။ မျိုးနွယ်စုအတော်များများက သူတို့ရဲ့သွေးကို မက်မောနေခဲ့ကြတာမို့ မြေခွေးမျိုးနွယ်၊ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်နဲ့ တခြားမျိုးနွယ်တွေ စုပေါင်းပြီး သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့ကြတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ချန်းဝမ်ကျားဧကရာဇ်က တကယ်ကို ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တဲ့သူပဲ။ သူ့မျိုးနွယ်ရဲ့သွေးကို ရန်သူတွေလက်ထဲ အရောက်မခံနိုင်တာကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကိုခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ကြွယ်ဝတဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်သေခိုင်းပြီး မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို အဆုံးစီရင်ခဲ့တယ်။ အပြင်ရောက်နေတဲ့ ကျားမျိုးနွယ်တွေလည်း အမိန့်ရတာနဲ့ သတ်သေခဲ့ကြတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ မြေးတော်လေးတစ်ယောက်ပဲ လွတ်သွားခဲ့တယ်။

ဧကရာဇ်က အဲ့ဒီမြေးလေးကို အရမ်းချစ်တာကြောင့် စည်းကမ်းတွေ သိပ်မတင်းကျပ်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သတ်သေဖို့အမိန့်က အသက်မဝင်ခဲ့ဘဲ အဲ့ဒီမြေးလေးက မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့က အဲ့ဒီကျားလေးကို နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဂရုတစိုက် မွေးမြူပြီး အနှစ်သာရသွေးတွေ ရင့်ကျက်လာမှ သတ်ပြီး အသုံးချဖို့ ကြံစည်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြားဖြတ်ပြီး အမြတ်ထုတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

ချန်းဝမ်ကျားမျိုးနွယ်တွေ အကုန်သေဆုံးသွားကြပြီဆိုပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးခြားနေရတာလဲဆိုတော့... သူတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်နဲ့ ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ပါဝင်နေတာကြောင့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသေသတ်မှတ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လို့ပဲ။ နောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်နဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားတော့ အရမ်းရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာရော…

ဒီဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်က ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အနားသတ်ကိုတောင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ ဘယ်သူမဆို အဲဒီက အငွေ့အသက်ကို မတော်တဆ ထိတွေ့မိတာနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကိုခံရပြီး အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလူတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေက နယ်မြေကို ထပ်ပြီး အားဖြည့်ပေးမယ်။ ပြီးရင် သူတို့ရဲ့ စိတဝိညာဉ်တွေကလည်း ဝိညာဉ်အသစ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်... ဒါကတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတဲ့ထိ သံသရာလည်နေခဲ့တာ။

ဒါကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်နဲ့ ချိတ်ဆက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီဝိညာဉ်

နယ်နိမိတ်က ချန်းဝမ်ကျားမျိုးနွယ်တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်တော့ဘဲ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်းဝမ်ကျားရဲ့ သွေးက အဲဒီဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ထဲကိုဝင်ပြီး မိစ္ဆာရတနာကို ရယူဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော သော့ချက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ"

ကျန်းဟန်၏ စကားအဆုံးတွင် စုန်ယန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူကြုံတွေ့ဖူးသမျှတွင် အကြီးမားဆုံးသော အကြံအစည်ကြီးတစ်ခုပင်။

သူသည် ကျန်းဟန်၏ တည်ငြိမ်လွန်းလှသော လေသံနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည့် အားသာချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ကျန်းဟန်သည် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မိစ္ဆာမြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေနိုင်ခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးများအား စိတ်ထဲမှနေ၍ အကြိမ်ကြိမ် ဆဲရေးမိတော့သည်။ ဝိညာဉ်နှလုံးသားကို အမြဲမပြတ် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းသည် လမ်းခွဲ၍မရဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ထဲတွင်သာ အမြဲတစေ ကျင့်ကြံကာ နေထိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာ၍မရသော မြေချုပ်ခံရခြင်းသဘောတရား ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ဂူဟွမ်ကျီသည်လည်း ဤအမှန်တရားကို သိရှိထားပုံပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အရိပ်ရုပ်သေးမျိုးဆက် တစ်ခုလုံးကို စုန်ယန်လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ထိုးအပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူသည် အကြံအစည်များစွာကြားတွင် ပိတ်မိနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမိုပြတ်သားလာခဲ့သည်။

"ကျန်းဟန်... မင်းပြောတာတွေက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်"

စုန်ယန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက တခြားသူတွေရဲ့ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုအောက်မှာ ကရတဲ့ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်မယ်"

သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ အဆင့်မြင့် စက္ကူရုပ်အချို့ကို တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်လိုက်

သည်။ ကျန်းဟန်က သူ့ကို စဉ်းနှီတုံးပေါ်က ငါးဟု တင်စားခဲ့သော်လည်း စုန်ယန်သည် ထိုစဉ်းနှီးတုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် ဝှက်ဖဲများ ရှိနေသေးသည်ကို ကျန်းဟန် မသိရှိသေးပေ။

"မင်း ငါ့ကို တောင်ပင်လယ် မိစ္ဆာပြည်ထောင်ဆီ ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့... အဲ့ဒီအတွက် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုကြီးလိမ့်မယ်"

စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စက္ကူအိမ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ စတင်တုန်ခါလာတော့သည်။ သူသည် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းအကုန်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခန်း။ ၁၉၆

စုန်ယန်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တရစပ် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေအတွဲ၏ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားမှု၊ မိစ္ဆာမြေ၏ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲလာမှု၊ ဝမ်စုစု၏ ပဟေဠိဆန်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားမှု၊ ရုပ်သေးဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်ခန်းရှိ အရေးကြီးစာအုပ်ထဲမှ စာမျက်နှာများ ဆုတ်ဖြဲခံထားရမှု၊ ရှစ်ရာစုကျော်မှ စမ်းသပ်နိုင်သည့် ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်နစ်မြုပ်မြက်၊ မိစ္ဆာမြေရှိ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများ အားလုံးပျက်စီးသွားသယောင် ဟန်ပြထားမှု၊ ရှေးဟောင်းတယ်လီပို့အစီအရင် ဒုတိယအကြိမ် ဖျက်ဆီးခံရမှုနှင့် မိစ္ဆာများနှင့် ပူးပေါင်းနေသော ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူလျှိုများ၏ ဖိအားပေးမှု...

ပြန့်ကျဲနေသော ပုတီးစေ့များအလား ဖြစ်ရပ်အစုစုသည် ယခုအခါ ကြိုးတစ်ချောင်းတည်း၌ သီကုံးမိသွားပြီး ကြီးမားလှသော အကွက်ချစီစဉ်မှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လွင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအစီအစဉ်မှာ စုန်ယန်အား မိစ္ဆာမြေ၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ မရမက ရောက်လာစေရန် ဗျူဟာမြောက် ဖန်တီးထားခြင်းပင်။

ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း ကျန်းဟန်က ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် နေရာမှ တစ်လက်မမျှ မခွာဘဲ စုန်ယန်ကို စောင့်ကြိုရန် ဤမျှကြီးမားသော အကွက်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ခင်းကျင်းခဲ့ခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းတယ်လီပို့အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မင်းပဲလား"

ကောင်းကင်ယံမှ ကျန်းဟန်၏ ရယ်သံမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့မှာ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ တစ္ဆေနီမြူက အရှိန်အဟုန်

မြန်တော့ သူ တောင်ဘက်အထိ သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ အစီအရင်က တစ်ကြိမ်ဖျက်ဆီးခံရရုံနဲ့ မလုံလောက်လို့ တစ္ဆေနီမြူကို နောက်ထပ် နှစ်ချက်လောက် ထပ်ပိုင်းခိုင်းလိုက်တာပေါ့"

စုန်ယန်က ဆက်မေးသည်။

"ဝမ်စုစုကိုရော မင်းပဲ ပြန်ခေါ်ခဲ့တာလား"

ကျန်းဟန်က ရယ်မောလျက် "အရေခွံခွာတဲ့ အတတ်က ရှုပ်ထွေးတယ်။ ငါ့အတွက် အရေခွံခွာဆရာတွေ အမြဲလိုအပ်တယ်။ သူက စည်းကမ်းလိုက်နာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ မိစ္ဆာမြေရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ဝင်ရောက်ပြီး တစ္ဆေကျင့်ကြံသူအဖြစ် အောင်အောင်မြင်မြင် ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သက်ရှိလူသားပဲ။ မင်းသာ မိစ္ဆာမြေရဲ့ အခြေအနေကို သိချင်လို့ ပြန်လာခဲ့ရင် သူ့ဆီကနေတစ်ဆင့် ငါ့ဆီကို သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိထားပြီးသား"

စုန်ယန်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို... မင်းက ကျန်းဟန် အစစ်ပဲပေါ့"

"မှန်တယ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာက သုံးပြည်ထောင်ကို စိုးမိုးခဲ့တဲ့ ကျန်းဟန် အစစ်ပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ နည်းလမ်းကို ငါ အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့သလို အဲ့ဒီနောက်မှာလည်း သုံးပြည်ထောင်ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ရဖို့ ငါ အငမ်းမရ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ရုပ်သေးတောင်ထိပ် ဒါမှမဟုတ် မြူပင်လယ်က ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်တွေဆိုတာ တကယ့်ဗဟိုချက်မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒါတွေက အဆင့်မမီဘူး။ ဒီသုံးပြည်ထောင်လောက် ကျယ်ပြောတဲ့ နေရာမှာ တကယ့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ဆိုတာ ငါအခုထိုင်နေတဲ့ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ရှိတာ"

စုန်ယန်က "ဒါကြောင့် မင်းက နည်းလမ်းတစ်ခုကို သုံးပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းကိုပဲ အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်က တပည့်တွေအပေါ် စမ်းသပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ယောက်ပဲ အောင်မြင်ခဲ့တယ်ပေါ့"

ကျန်းဟန်က လှောင်ရယ်လျက် "ဝိညာဉ်နှောင်ဖွဲ့အစီအရင်လေးပဲဟာ။ ဒါတွေအားလုံးက ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ အမွေဆက်ခံစာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသား။ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်အကြောင်း နားလည်မှုတွေလည်း ပါဝင်တယ်။ အကွက်တွေအားလုံး ပေါ်ကုန်တော့လည်း ရိုးရှင်းသွားတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ခုတော့ သံသယရှိမိတယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူဆိုရင် တကယ့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက် တည်နေရာကို မသိဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ စာအုပ်စာမျက်နှာတွေကို ဆုတ်ဖြဲခိုင်းတုန်းက မင်းအခုသုံးပြတဲ့ စက္ကူအိမ်အတတ်ကိုလည်း ငါမတွေ့ခဲ့ဘူး။ မင်းမှာ ဒီလောက် ဥစ္စာဓနတွေ ရှိနေတာကိုလည်း ငါမသိခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ငါက ဒီလိုအကွက်ခင်းခဲ့တာ။ ငါသာ ကြိုသိနေခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက ဒီထက် ပိုသိသာသွားမှာဖြစ်လို့ မင်းက တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့... မင်းက ဘာလို့ အဲ့ဒါတွေကို မသိနေရတာလဲ"

ကျန်းဟန်၏ စူးစမ်းသော အမေးစကားသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ စုန်ယန်သည် ကျန်းဟန်၏ ရှေ့မှောက်၌ အသက်ရှူပင် မဝတော့သကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဤသည်မှာ ဝှက်ဖဲချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သူက အမှန်တရားကို နောက်ဆုံးအထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မလဲဆိုသည်က အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စုန်ယန်သည် အလွန်ပင် သာမန်ကျသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့အခါ မှတ်ဉာဏ်တချို့ ဝေဝါးသွားတာက သဘာဝပါပဲ။ ငါက တချို့အရာတွေကို မှတ်မိဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့အတွက် တချို့အရာတွေကိုတော့ မဖြစ်မနေ မေ့ပစ်ခဲ့ရတယ်။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"

သူသည် လတ်တလောမှ ဖန်တီးထားသော ထိုဇာတ်လမ်းကို အမူအရာမပျက်ဘဲ အလေးအနက် ပြောဆိုနေရင်း အခြေအနေကို အကဲခတ်ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ သက်တမ်းရှစ်ရာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်နစ်မြုပ်မြက်ကလည်း မင်းစီစဉ်ထားတာပဲလား"

ကျန်းဟန်က စုန်ယန်၏ ရှင်းပြချက်ကို လက်ခံပုံရပြီး ပြန်ပြောသည်။

"မှန်တာပေါ့။ မင်းကို သံသယမဝင်စေဘဲ ဒီကိုလာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ဆိုရင် သက်တမ်းရှစ်ရာဆိုတာ အသင့်တော်ဆုံးပဲလေ"

စုန်ယန်က ဆက်၍ "မြေခွေးဘွားဘွားကိစ္စကိုတော့ ငါတို့ ထည့်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်"

"မှန်တယ်... ငါ့မှာ အမွေဆက်ခံမယ့်သူ ရှိနေပြီပဲ။ ကျောက်သားအကြီးအကဲ ရှင်တာ သေတာက ငါ့အတွက် အရေးမကြီးတော့ဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါက ကိုယ့်ရဲ့နယ်ပယ်ကို အခိုင်အမာဖြစ်အောင် လုပ်နေတုန်းမို့ သူ့အတွက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို ထုတ်မပြချင်သေးဘူး။ ပြီးတော့ နောက်ကွယ်ကို ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း လိုနေတာကိုး။ ဒါပေမဲ့... ဒုတိယမြောက် မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေအဖွဲ့ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ငါ့ကို သူတို့ ရိပ်မိသွားကြတယ်"

စုန်ယန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့က မင်းရဲ့ နယ်ပယ်အဆင့်ကို အာရုံခံနိုင်လို့လား"

ကျန်းဟန်က ရယ်မောလျက် "သူတို့အထဲမှာ တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကိုယ်ပွားတွေ မပါဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ နတ်မျက်နှာပြင် အကာအကွယ်တစ်ရာအတတ်က ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ခရမ်းရောင်စံအိမ်

အဆင့်က မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်လား။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ငါရှိနေမှန်း သူတို့ ကြိုသိနေလို့ပဲ ဒီနယ်မြေကို သူတို့ မကျူးကျော်ဘဲ ချန်ထားခဲ့ကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

စုန်ယန်က "အခု ငါ့မှာ နောက်ဆုံးမေးခွန်းတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်"

ကျန်းဟန်က အလွန်ပင် စိတ်ရှည်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "ဘာမေးခွန်းလဲ" ဟု မေးသည်။

အောင်နိုင်သူ သို့မဟုတ် အခြေအနေကို အသာစီးရထားသူတို့သည် အမြဲတမ်းပင် ဤကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးပျူငှါတတ်ကြသည်။ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူယုတ်မာတို့သည် သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထား၊ လုပ်ရပ်နှင့် စွမ်းအားတို့အပေါ်တွင်သာ ရက်စက်မှုကို အခြေခံကြကာ မျက်နှာအမူအရာ သို့မဟုတ် စကားလုံးရိုင်းစိုင်းမှုများအပေါ်တွင် မူတည်လေ့မရှိပေ။

စုန်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက လူသားတွေပဲလေ။ ဒီဝိညာဉ်တံခါးဝမှာ မိစ္ဆာရတနာရှိနေမှတော့ ငါ့ကို တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီးတွေဆီ အပ်မယ့်အစား မင်းနဲ့ငါ ဘာလို့ အတူတူ မသွားကြတာလဲ"

ကျန်းဟန်က "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်လို့ပဲ။ ယှဉ်ဖို့တောင် ဝေးသေးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါက သူတို့အမိန့်ကို နာခံပြီး မင်းကို သူတို့လက်ထဲ အပ်ရမှာပဲ"

စုန်ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါက အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ထွက်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့"

ကျန်းဟန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် "မင်းက ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး၊ ငါကတော့ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတာ"

ထို့နောက် သူက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"အကယ်၍ မင်းက ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားကို မေ့နေပြီဆိုရင်တော့ စီနီယာ... ငါက ပြန်သတိရလာအောင် ကူညီပေးပါ့မယ်"

စုန်ယန်သည် သူ၏စိတ်ကို အစွမ်းကုန် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရည်များ စီးဆင်းနေသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ကျန်းဟန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို သူ ရှာမတွေ့သေးပေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ထားသော်လည်း ကျန်းဟန်ကို မမြင်ရသေး။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်နှင့် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်... ဤကြီးမားသော နယ်ပယ်ကွာခြားမှုကို ကျော်ဖြတ်ကာ စိန်ခေါ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှသော်လည်း စုန်ယန်အတွက်မူ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျန်ရှိသမျှသော ဓားစွမ်းအင်များကို အသင့်ပြင်လိုက်

သည်။ ကျန်းဟန်က မလှုပ်မယှက်ဘဲ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်တင် တိုက်ခိုက်နေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ သာမန်တိုက်ပွဲမဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်အဆင့်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် တိုက်ပွဲပင်။

"ကျန်းဟန်... ငါ့ကို သတိပေးမယ်ဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ထည်ကို ထုတ်ပြဖို့တော့ မမေ့နဲ့ဦးလေ"

စုန်ယန်သည် ဓားအလင်းတန်းအတွင်းမှနေ၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဗဟိုချက်တစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းကာ နောက်ဆုံးသော ထိုးဖောက်မှုကို ပြုလုပ်ရန် အားယူလိုက်တော့သည်။

သို့သော် ကွဲပြားခြားနားသော နယ်ပယ်အဆင့်ကြီးများကြား တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်း မတူညီသော နိုင်ငံနှစ်ခု စစ်ခင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

ကျောက်ခေတ်လက်နက်ကို ကိုင်စွဲထားတဲ့သူက စနိုက်ပါသမားကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ အာကာသယာဉ်စုကြီးကရော ရေစက်ကလေးတစ်စက်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ဖက်မြင် ပြားချပ်ချပ် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကိုရော ဘယ်လိုမျိုး တုန့်ပြန်နိုင်ပါဦးမှာလဲ…

သို့သော်လည်း သူ စမ်းသပ်ကြည့်ရမည်။ မဖြစ်မနေ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံမှတစ်ပါး အခြားလမ်းမရှိ။

ယခုအချိန်အထိတော့ သူ၏အသက်အန္တရာယ်မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်ချရသေးသည်။ ယခင်က ကျူးနောင်လောင်၊ ထို့နောက်မှ ရောက်လာသော မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၊ ယခု ကျန်းဟန်အထိ အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

သို့သော် သူသာ ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီးများ၏ လက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်သွားပြီး သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်တံခါးဝသို့ သွားရောက်ကာ ထိုမိစ္ဆာရတနာကို ရှာဖွေပေးရမည်ဆိုပါက သူ သေရမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။ ထိုရတနာကို မြန်မြန်ရလေ သူ ပို၍မြန်မြန် သေရလေဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်တံခါးဝဆိုသည်မှာ မည်သို့သော နေရာမှန်းပင် သူ မသိသေးရာ ထိုနေရာ၏ ထူးဆန်းပြီး သေစေနိုင်သော သဘာဝကြောင့် ရတနာကို မရခင်ကပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များမှာ စုန်ယန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တရစပ် လျှပ်စီးလက်လာသည်။

အတွေးဆိုသည်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ၏ သော့ချက်ဖြစ်သလို အဝေးသို့ သတင်းပို့ရန်

အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သခင်မလင်းထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ဖွင့်မျက်လုံး၊ ဒုက္ခပင်လယ်နှင့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်၌ ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံပါက စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသို့ ဦးစွာ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သည်ဟူသော စကားရပ်များကိုမူ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ လှည့်ဖြားမှုများကြားမှ သူ ကြားသိခဲ့ဖူးသည်။

ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်သည် အတွေးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့အပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ကိုယ်ခန္ဓာ အမျိုးအစားသည် စိတ်ဝိညာဉ် အမျိုးအစားနှင့် ထပ်တူကျသည်ဟူသော ယုတ္တိအတိုင်းပင်။

ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်သည် လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အကန့်အသတ်ကို ရှာဖွေခြင်းပင်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သည် ထိုအကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ခြင်းပင်။ သို့သော် ထိုသို့ချိုးဖျက်နိုင်လျှင်ပင် လူသည် လူပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုက စိတ်ဝိညာဉ်ကို နယ်ပယ်ကျော်လွန်အောင် မလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ငှားရမ်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုရတော့သည်။

ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ဆိုသည်မှာ သုံးပြည်ထောင် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြော၏ နှလုံးသားသဖွယ် အချက်အချာကျသော နေရာပင်။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်၍ ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ထိုနှလုံးသားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားကာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်လာပြီး ပိုမိုခိုင်မာသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို မွေးမြူနိုင်မည်ပင်။ ကျန်းဟန်သည် နေရာမရွှေ့ဘဲ အကွက်ချစီစဉ်ခြင်းကိုသာ နှစ်သက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း သူသည် ဤမြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျန်းဟန်သည် ထိုစွမ်းအားကြီးသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရာ ၎င်းမှာပင် မြေကမ္ဘာမိစ္ဆာ ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းပင်။

ချန်းဝမ်ကျားသစ်သွေးကို လူတိုင်းက အဘယ်ကြောင့် မက်မောကြကာ ချန်းဝမ်ကျားသစ်မျိုးနွယ်များ အဘယ်ကြောင့် အသတ်ခံရသည်ဆိုသည်မှာ ယခုတော့ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ နောက်ပိုင်းနယ်ပယ်များအတွက် တကယ်ပင် အကျိုးပြုသည်။

သို့ဖြစ်ရာ သူသာ ဤစက္ကူအိမ်ထဲမှ ထိုးဖောက်ထွက်မည်ဆိုပါက မြေကမ္ဘာမိစ္ဆာ ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ မသိနိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်များကိုပါ ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။

စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို ခေတ္တမှိတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခု လွင့်ထွက်သွားပြီး စက္ကူအိမ်အတွင်း၌ ကတုံးဆံပင်နှင့် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် အလွန်ပင် သန်မာထွားကျိုင်းလှပြီး ယောက်ျားပီသသော အားမာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်မှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ သွေးကို အသုံးပြုကာ တစ်

ချပ်တည်းသော စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် သူ၏ ယန်စက္ကူရုပ်ပင်။

စုန်ယန်သည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ စက္ကူရုပ်မှာမူ အပြင်ဘက်သို့ လျှပ်စီးအလား ပြေးထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုစက္ကူရုပ်သည် အပြင်ဘက်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရည်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတော့သည်။ သို့သော် လွတ်မြောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသဖြင့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုအချို့ကို ခံစားရသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ရှောင်တိမ်း၍ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းဟန်ကမူ မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ စုန်ယန်ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားသရွေ့ ကျန်းဟန်အဖို့ လှုပ်ရှားရန်မလိုပေ။

စုန်ယန်သည် စက္ကူရုပ်ကို မလိုလားအပ်ဘဲ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူ စတင်လှုပ်ရှားတော့မည်ဖြစ်ရာ တတ်နိုင်သမျှ ကြိုတင်စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျန်းဟန်ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း ဤဖမ်းဆီးရမိထားသူကို သတ်မည်

မဟုတ်သော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို အကြံထုတ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်သွားစေရန် အခွင့်သာလျှင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ နေရမည် သို့မဟုတ်ပါကလည်း အစွမ်းကုန် ပုံအော၍ တိုက်ခိုက်ရမည်ပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခွင့်အရေးမှာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်ကို တွေးမိပြီးနောက် စုန်ယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါမပြေးတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုခု စားချင်တယ်။ အကယ်၍ ဂျူနီယာညီမလေး စုစုသာ အသက်ရှင်သေးရင် ငါ့အတွက် စားစရာလေးတစ်ခုလောက် ပြင်ခိုင်းပေးလို့ ရမလား"

ကျန်းဟန်၏ အသံမှာ ဝေးရာမှ လွင့်ပျံလာသည်။

"ဝမ်စုစုက အသက်ရှင်နေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့... သူက မင်းကိုလာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန်ယန်က ရိသဲ့သဲ့ဖြင့် ဆက်၍ "ဟက်... မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါ သိသွားမှာကို ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေတာလား"

ကျန်းဟန်က "ဟုတ်တယ်" ဟု တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် သူက လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဒီလို အပေါစား စကားလုံးတွေက ဘာများ အသုံးဝင်မှာမို့လို့လဲ"

စုန်ယန်က ဆက်ပြောပြန်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်အချို့ကို ထုတ်မပြဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ဒီမှာ နေနိုင်မှာလဲ"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းဟန်က ပြန်လည်တုန့်ပြန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် စုန်ယန်ကိုယ်တိုင် ကောင်းကောင်းသိသည်မှာ သူသာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လှုပ်ရှားမိပြီး ဤစက္ကူအိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်နှင့် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ခံရမည်ပင်။ ထိုသို့ မတိုက်ခိုက်မီအထိလည်း ဤမိစ္ဆာအိုကြီးမှာ သူ၏ စွမ်းအားအရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ထုတ်ပြမည်မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအိုကြီးကို လှည့်စားရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှကြောင်း စုန်ယန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကျန်းဟန်သည် မည်သည့်အခါမျှ အာရုံလွဲသွားမည် သို့မဟုတ် ပေါ့ဆသွားမည် မဟုတ်ပေ။ အခြေအနေကို အပိုင်တွက်ထားပြီး လွတ်လမ်းမရှိတော့ကြောင်း ရှင်းလင်းသွားသည့်နောက်တွင် စကားတစ်လုံးမျှ ပိုပြောမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဖို့တောင် အစွမ်းကုန် အားထုတ်တတ်တယ်

ဟူသော စံနှုန်းကို စုန်ယန် အမြဲ ကိုင်စွဲခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုယုန်ဖြစ်နေရသည်။

စုန်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "ကောင်းပြီလေ ငါ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းထားပြီး တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာပြည် ရောက်မှပဲ အကြံအစည်သစ် ထုတ်တော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟန်... မင်းက ဒီအချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းဟန်က ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားသော စကားနှစ်လုံးဖြင့် တုန့်ပြန်လိုက်

သည်။

"ကောင်းပြီလေ"