အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း။ ၁၉၇

“ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်မှာ ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲကို အရင်ဆုံး ပေါင်းစပ်ပြီး ဝင်ရောက်သွားမှာပဲ...

ဒီထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ဆိုတာက ကျယ်ပြောလှတဲ့ သုံးပြည်ထောင်မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ခုတည်းပဲရှိတာ။ အဲဒီနေရာမှာတင် ထူးကဲအမြစ်ကို သန့်စင်ပြီးတော့မှ ခရမ်းရောင်စံအိမ်

အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ။ တကယ်လို့ ဒါက သာမန်ဝိညာဉ်ဗဟိုချက်ဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပေမဲ့ သုံးပြည်ထောင်ရဲ့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဗဟိုချက်နဲ့သာ ကြုံရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီနေရာမှာ အောင်

အောင်မြင်မြင် ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် တစ္ဆေထူးကဲအမြစ်အဖြစ် အရင်ဆုံး အသွင်ပြောင်းလဲရမှာပဲ။

ဒီဗဟိုချက်ရဲ့ တည်နေရာက တော်တော်လေး တန်ဖိုးကြီးပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားထူးကဲအမြစ်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ရတာ။ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီနေရာမှာတင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ အမှန်တကယ်တော့ အပေါက်တစ်ခုမှာ မုန်လာဥတစ်ဥပဲ ရှိနိုင်သလိုမျိုး သုံးပြည်ထောင်မြေပြင်မှာ ဒုတိယမြောက် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

ဒါတင်မကသေးဘူး... ကျန်းဟန်ပြောတဲ့ လေသံအရဆိုရင် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရုံနဲ့တင် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ သိသာနေတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဘာမှ စိုးရိမ်ပူပန်တာမရှိဘဲ ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေရဲတာပေါ့... ငါ လွတ်သွားမှာကိုလည်း နည်းနည်းလေးမှ ကြောက်နေပုံမရဘူး”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုန်ယန်မှာ တကယ်ပင် မတတ်သာသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်၌ ရှိစဉ်က အရေခွံခွာဆီ မရှိခြင်းမှာ ထိုမျှအရေးမကြီးခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဆီမှာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ရှားပါးလှသည်မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မှောင်ခိုဈေးကွက်များ၌ အလွယ်တကူ လဲလှယ်ရယူနိုင်

သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်၏ ဤထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်မှာမူ ထိုဆီထက် အဆပေါင်း မရေတွက်နိုင်အောင် ရှာဖွေရ ခက်ခဲလှသည်။

အကြောင်းမှာ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသောကြောင့်ပင်။

ထိုဗဟိုချက်ပေါ်၌ ထိုင်၍ ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အကန့်အသတ်ကို တစ်စုံတစ်ရာအထိ ကျော်လွန်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ငှားရမ်း၍ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းအားဖြင့် အစွမ်းထက်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ပင်။

စုန်ယန်အနေဖြင့် ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုပါက သူသည်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် လစ်လပ်နေသော ဝိညာဉ်ဗဟိုချက်တစ်ခုကို ဦးစွာ ရှာဖွေရပေမည်။ သို့သော် ထိုဗဟိုချက်ပေါ်၌ ထိုင်နိုင်ရန်အတွက်မူ ထိုနေရာ၌ ထိုင်နှင့်နေပြီးသား ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ဦးစွာ ဆွဲချနိုင်ရပေမည်။

ဒါက အဆုံးမရှိတဲ့ သံသရာစက်ဝန်းကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်မနေဘူးလား။ ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။

စုန်ယန်သည် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများမှ ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ဘိုးဘေးများ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ အဘွားအိုဟုန်နှင့် စစ်သူကြီးဂူတို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်များကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။ အဘွားအိုဟုန်က သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုဘိုးဘေးကို မမြင်ဖူးကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး စစ်သူကြီးဂူကမူ မျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်ရန် ဘိုးဘေးတစ်ဦးသာ ရှိကြောင်းနှင့် ကျန်ရှိသူများ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ စုန်ယန်သည် အကြောင်းရင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အပေါက်တစ်ခုတွင် မုန်လာဥတစ်ဥသာ ရှိနိုင်သကဲ့သို့ပင် အကယ်၍ ထိုဘိုးဘေးများသည် သူတို့အတွက် ကိုယ်ပိုင်နေရာတစ်ခုကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါက အပြင်လောကသို့ ထွက်၍ နေရာအသစ် ရှာဖွေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထို့ပြင် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက်မှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးလှသဖြင့် လက်ရှိရှိနေသော ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်မှုတစ်ခု ရယူထားကြပုံပင်။ ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည့် နည်းလမ်းကို မည်သည့်အခါမျှ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေရန်နှင့် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက် တည်ရှိမှုကိုလည်း မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးရန်ပင်။

စုန်ယန်သည် ဤအချက်ကို တွေးတောရင်း စက္ကူအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။

သူ့ကို တစ်စုံတစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းဟန်၏ စောင့်ကြည့်မှုပင်။ မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျှမရှိဘဲ အတားအဆီးမဲ့စွာ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စုန်ယန်အနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပြန်လည်ခြေရာခံကြည့်သောအခါ ကျန်းဟန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ညတိုင်တိုင် အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ကြသည်။

စုန်ယန်သည် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေခဲ့သလို ကျန်းဟန်ကလည်း မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှပြီး ထိုခုနစ်ရက်မှာ ဘာမျှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ခုနစ်လ သို့မဟုတ် ခုနစ်နှစ်မျှ ကြာသွားလျှင်ပင် သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ ပြောင်းလဲသွားမည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

စုန်ယန်အတွက်မူ ဤခုနစ်ရက်တာအတွင်း အချည်းနှီးဖြစ်မသွားဘဲ အမြတ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကျန်းဟန်သည် မည်သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို အနည်းဆုံးတော့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သိရှိနားလည်သွားခြင်းပင်။ ကျန်းဟန်သည် တည်ငြိမ်လွန်းသူပင်။ ယခင်က နေရာမရွှေ့ဘဲ အကွက်ချစီစဉ်တတ်သည့် အလေ့အထဖြစ်စေ ယခုကဲ့သို့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြည့်နေနိုင်မှုဖြစ်စေ ဤအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

အရာရာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် သေချာမှလုပ်တတ်သော လူမျိုးသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားနည်းချက်ရှိသော အခြေအနေ သို့မဟုတ် မသေချာသော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ တွန်းမပို့လိုကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဟန်သည် စုန်ယန်ကို တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များထံသို့ စနစ်တကျ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် ဆန္ဒရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့မှသာ သူ့အပေါ် အပြစ်တင်စရာ မရှိတော့ဘဲ နောင်ရေးအတွက်လည်း စိတ်အေးရမည်ပင်။

ကျန်းဟန်၏ ထိုစရိုက်သည် စုန်ယန်အတွက် အသက်ရှူချောင်ရာ အခွင့်အရေးကောင်း ဖြစ်

သလို တစ်ဖက်တွင်လည်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေမည့် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်နေပြန်သည်။

ဆိုးကွက်မှာ ကျန်းဟန်တွင် ပြတ်သားမှုကင်းမဲ့နေခြင်းပင်။ တကယ့်လက်ဦးမှုဆိုသည်မှာ ထူးခြားမှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိသည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခြင်းပင်။

စကားတပြောပြောနှင့် အချိန်ဆွဲနေခြင်း သို့မဟုတ် အေးအေးလူလူ လက်ဖက်ရည် သောက်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိအနေအထားအရ ကျန်းဟန်သည် စုန်ယန်ကို အသေ သတ်ပစ်

မည့်အစား ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းကာ အရှင်ဖမ်းဆီးရန်သာ အာရုံစိုက်နေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ စုန်ယန်အတွက် ရန်သူ၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော အားနည်းချက်ကို အသုံးချကာ အကွက်ပြန်ခင်းနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင်။

အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းမှာ တည်ငြိမ်လွန်းခြင်း၏ သဘောသဘာဝကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်သာ ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ နယ်မြေအတွင်း ထောင်ချောက်မိနေသည့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ချက်ချင်း လက်ပါလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အခြေအနေကို အပိုင်တွက်တတ်သော တည်ငြိမ်သူတို့၏ ဓလေ့အတိုင်းပင်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တည်ငြိမ်နေ၍ မရတော့ဘဲ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မလုပ်ဖူးသော စွန့်စားမှုကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ တိမ်ထူထပ်လိုက်၊ ကြည်လင်လိုက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။ ဆောင်းကုန်ခါနီးအချိန်တွင် နှင်းပွင့်များ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြန်သည်။ မိစ္ဆာမြေ၏ ဗဟိုချက်ပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာသော နှင်းပွင့်များသည် မိစ္ဆာလေပြင်းများ၏ ဝေ့ဝဲတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မြေပြင်သို့ပင် မကျနိုင်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်၌သာ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေကြသည်။

စက္ကူအိမ်လေး၏ အပြင်ဘက် လေထုထဲတွင်မူ နှင်းဖြူရောင်နှင့် သွေးနီရောင်တို့ ရောယှက်နေသော ချည်မျှင်တန်းများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပြီး လူတစ်ယောက်၏ လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုစက္ကူအိမ်လေးမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး တောနက်ထဲရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အိမ်ဂေဟာအလား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

စုန်ယန်သည် ဦးစွာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သက်တမ်းရှစ်ရာရှိ ဝိညာဉ်နစ်မြုပ်မြက်ကို အရင်းအနှီးပြုကာ ထူးကဲအမြစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အားထုတ်သော်လည်း အောင်မြင်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှကိုပင် မတွေ့ရပေ။

သူသည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ အရန်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသော အနှစ်သာရ သွေးပုလင်းများထဲမှ နှစ်ပုလင်းကို မဆိုင်းမတွ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပုလင်းတစ်လုံးမှာ အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးဖြစ်ပြီး ဤသွေးသည် သူ့အား ဂူဟွမ်ကျီအဖြစ် ဟန်ဆောင်၍ အတုယူစေနိုင်ကာ အပိုင်တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲနိုင်ရန် အထောက်အကူပြုပေလိမ့်မည်။ အခြားတစ်ပုလင်းကို ရွေးချယ်ရာတွင်မူ သူသည် ငွေချပ်ဝတ်ဆင်ရိုင်းသွေးနှင့် လေဝိညာဉ်ကြိုးကြာသွေးကြား၌ အတော်ကြာအောင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရှေ့ကသွေးက သူ့ကို ပိုမိုကြံ့ခိုင်စေပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို တောင့်ခံနိုင်စေမည် ဖြစ်သလို နောက်ကသွေးကမူ သူ့ကို ပိုမိုလျင်မြန်ပြီး ဖျတ်လတ်သွက်လက်စေမည်ပင်။

အခန်း။ ၁၉၈

စုန်ယန်သည် အတော်ကြာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေဝိညာဉ်ကြိုးကြာသွေးကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်ဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ခံစစ်ကို အားကိုးမည့်အစား လျင်မြန်မှုကိုသာ အမာခံပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤသွေးနှစ်ပုလင်း အပါအဝင် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော တစ္ဆေငါးမန်းနှင့် ဝဲဂယက်နဂါးသွေးတို့မှာ သုံးပြည်ထောင်ကဲ့သို့ နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးတွင်သာ အတော်အသင့် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ထိပ်တန်းအဆင့် မိစ္ဆာသွေးများ မဟုတ်ကြကြောင်း စုန်ယန် သိရှိထားသည်။ သို့သော် သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဤအခြေအနေဖြင့်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော နယ်ပယ်အဆင့် မြှင့်တင်

မှုကို ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

အနှစ်သာရ သွေးပုလင်းနှစ်လုံးမှာ သူ၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လျောဝင်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ ထိုနှင့်အတူ ကျင့်စဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များနှင့် အသိအမြင်များမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။[သင်သည် ဝိညာဉ်ဓားကျမ်းကို လည်ပတ်စေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးကို ပျော်ဝင်စေခဲ့သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုဓားစွမ်းအင်ကို သွေးဖြင့် မွေးမြူခဲ့သည်]

[စတုတ္ထမြောက်လတွင် သင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျှင်တန်း ၆၀ ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးတစ်မျှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပျော်ဝင်စေခဲ့ကာ ၎င်းကို ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်]

[တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက်သော အခါတွင်မူ သင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၃၀၀၀ ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ အသွင်ပြောင်းခဲ့သည်။ အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးသည် သင်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော် လက်ယာဘက်စံအိမ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အလောင်းစားဝံပုလွေသွေးနှင့် ရောယှက်သွား၏]

[ဓားစွမ်းအင်နှင့် အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးတို့ ထိတွေ့တုန့်ပြန်မှုကြောင့် သင်သည် ထူးခြားသော ဓားစွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် အရိုးတိုက်စားဓားစွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤဓားစွမ်းအင်တွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရိုးများကို တစ်ခဏအတွင်း ဆွေးမြည့်သွားစေနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်]

"ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်လာတယ်။ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းပေါ်မှာ ရှိစဉ်ကထက်တောင် ပိုမြန်နေပါလား"

စုန်ယန်သည် သူ၏ တိုးတက်လာသော အရှိန်အဟုန်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။ လူ့ပြည်လောက၌ဆိုလျှင် ဤကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်ရန် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ယခုမူ မည်သည့်အထောက်အပံ့ ပစ္စည်းကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အတွင်းမှာပင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောရင်း အနည်းငယ် တွေဝေသွားမိသည်။

"ဒီအရိုးတိုက်စားဓားစွမ်းအင်က သဲလွန်စဖျောက်ဖို့အတွက်တော့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ငါ့အတွက် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ"

သူသည် ထိုအရိုးတိုက်စားဓားစွမ်းအင်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ လောကအလယ်၌ သွားလာလှုပ်ရှားရာတွင် လူသတ်ရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း အလောင်းဖျောက်ရန်မှာ ခက်ခဲလှရာ ဤဓားစွမ်းအင်ရှိခြင်းက များစွာ အဆင်ပြေချောမွေ့စေသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ အရိုးဖြူမိစ္ဆာသွေးကို လက်ယာဘက်စံအိမ်တွင် အခြေချနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားနှင့် သွေးအရှိန်အဟုန်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် စုန်ယန်သည် နည်းလမ်းဟောင်းအတိုင်းပင် လေဝိညာဉ်ကြိုးကြာသွေးကို လက်ဝဲဘက်စံအိမ်တွင် ထားရှိလိုက်ရာ လေနှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်သော ဓားစွမ်းအင်ဟု အမည်ရသည့် ထူးခြားသော ဓားစွမ်းအင်တစ်မျိုးကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤဓားစွမ်းအင်၏ အာနိသင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဓားကို တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားစေကာ လေပြင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားစေခြင်းပင်။ လေကို ဖြတ်တောက်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မည်သူမျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်

သည်နှင့် စုန်ယန်သည် ခေတ္တခဏမျှ လေကဲ့သို့ ဖြစ်တည်သွားမည် ဖြစ်ရာ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ၏ လားရာနှင့် တည်နေရာကိုသာ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပြီး သူ့အား ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

ရန်သူက ဤလှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားမည့်အစား ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးစားလာမှသာလျှင် ထိုလေသည် အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာမည်ပင်။

ဤဓားစွမ်းအင်သည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် အရိုးတိုက်စားဓားစွမ်းအင်ထက် များစွာ ပိုမိုအသုံးဝင်လှသည်။ အထူးသဖြင့် ဓားခွဲထွက်ခြင်းအတတ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ့အတွက် အားကိုးထိုက်သော ဝှက်ဖဲတစ်ချပ် တိုးလာသကဲ့သို့ပင်။

ကိုးခုမြောက်သောသွေးမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီးနောက် စုန်ယန်သည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ခွန်အားများကို ရရှိလာခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အစွမ်းကုန် အားကောင်းမောင်းသန်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းဆိုသည်မှာ ရှေ့ဆက်တိုးရန် လမ်းမရှိတော့ခြင်းကို ဆိုလိုနေခြင်းပင်။

“ဟုတ်တယ်... ငါ့မှာ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောဗဟိုချက် လိုနေသေးတာပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ငှားရမ်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်နိုင်မှသာ ငါ့ရဲ့ နယ်ပယ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာ”

စုန်ယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စွမ်းအားများကို အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးမှ နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်မှာ မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာမြေ၌ အငြိမ်သက်ဆုံး အချိန်ပင်။ သူ တက်လှမ်းနိုင်သမျှသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်က သူ စတင်လှုပ်ရှားရမည့် အချိန်ပင်။

အကယ်၍ သူ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းနေပါက သူ၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာမှုကို ကျန်းဟန်က ရိပ်မိသွားနိုင်ပြီး ရရှိထားသော အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ကို လက်လွတ်သွားစေနိုင်သည်။ အလွန်တရာ သေးငယ်သော အားသာချက် ဖြစ်ပါစေ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုအချက်ကလေးကပင် အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ် ပေးသွားနိုင်သည်။

သူသည် အစွမ်းအထက်ဆုံးသော အရိပ်ရုပ်သေးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုံစံတစ်ရာမိစ္ဆာခန္ဓာ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုအသွင်အပြင်ကို မျက်လှည့်အတတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

ကျန်းဟန်သည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမှန်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အော်ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်းဟန်... ငါ စမ်းကြည့်ချင်တယ်”

“စမ်းကြည့်ပါဦး”

ကောင်းကင်ထက်မှ အေးစက်တိတ်ဆိတ်သော အသံတစ်သံ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုအသံသည် လောနေခြင်းလည်း မရှိသလို ဝင့်ကြွားခြင်း သို့မဟုတ် အထင်သေးခြင်းလည်း မပါဝင်ပေ။

စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျန်းဟန်... မင်းက ခရမ်းရောင်စံအိမ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်နော်။ ငါက မင်းနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမျှမဟုတ်တဲ့ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်လေးပဲ။ အကယ်၍ မင်းက ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရှင်သန်ခွင့် မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးလိုက်တာပဲ။ တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားပြီး အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ခံစားရမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းက တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာတွေကို ဘာမှ ရှင်းပြနိုင်တော့မှာ မဟုတ်သလို၊ ငါ့ဆီကနေ လျှို့ဝှက်အတတ်တွေကိုလည်း လေ့လာခွင့် ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာကို သေချာစဉ်းစားထား”

"တိုက်ခိုက်" ဟူသော စကားလုံးအဆုံးတွင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားသော ရုပ်သေးဂိုဏ်းချုပ်သည် တုန့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်အင်္ကျီကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော စက္ကူအိမ်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပုံပျက်သွားပြီး အဖြူရောင် မီးခိုးတန်းတစ်ခုအလား လက်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ လိပ်ဝင်သွားတော့သည်။

သူက ညာဘက်လက်ဖြင့် တစ်ချက်တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရူးသွပ်စွာ ဝေ့ဝဲနေသော လေပြင်းများနှင့် နှင်းမိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် အချိန်ကာလ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်၌ ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် တဟုန်းဟုန်းမြည်ဟည်းကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုနှင့်အတူ မိစ္ဆာဒီရေအတတ်မှာလည်း နိုးထလာပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုန်ယန်၏ ရှေ့မှောက်ရှိ နယ်မြေကို လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူတွန်းထုတ်လိုက်သော လားရာမှာ မြောက်ဘက်မဟုတ်ဘဲ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ယခင်က ကျန်းဟန်က "မင်းသာ သုံးပြည်ထောင် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင် မြောက်ဘက်ကို နည်းနည်း ထပ်တိုးရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ဤရက်များအတွင်း စုန်ယန် အာရုံခံကြည့်ရသလောက်လည်း အရှေ့ဘက်ရှိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုသိပ်သည်းလွန်းသည်။ သို့သော် မြောက်ဘက်လား တောင်ဘက်လား ဆိုသည်ကိုမူ သူ အသေအချာ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြောက်ဘက်သို့ မသွားဘဲ အရှေ့တောင်ဘက်သို့သာ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ခဲ့ခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကျန်းဟန်ကို ယုံကြည်သောကြောင့်ပင်။ သူ့ကိုယ်သူယုံကြည်သကဲ့သို့ပင် သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်သာ အနိုင်ရမည်ဟု ကျိန်းသေနေသည့် အခြေအနေမျိုးမှာပင် ရန်သူကို မှန်ကန်သော တည်နေရာအား စေတနာရှေ့ထား၍ ပြောပြလိမ့်မည်မဟုတ်ရာ ကျန်းဟန်လည်း ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူးဟု သူ ခိုင်ခိုင်မာမာ တွက်ဆထားသောကြောင့်ပင်။