အခန်း (၅၃-၅၄)

အခန်း ၅၃ - ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လမ်းစဉ်က ခက်ခဲတယ်... ဆေးအဆိပ် တချို့ ရှိတာက ယုတ္တိမတန်ဘူးလား (၃)

ဤစကားကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံချီ တွေဝေသွား၏။ ဤမျှ 'အဖိုးတန်သော' ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ခွေးတစ်ကောင်အား ကျွေးရမည်လော။ ဒါက... ကောင်းကင်ဘုံက ရတနာတစ်ခုကို လုံးလုံးလျားလျား ဖြုန်းတီးပစ်တာ မဟုတ်ဘူးလား... သို့သော် ချန်လဲ့၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအကျင့်ကို မြင်ပြီး ဆေးအာနိသင်သာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပါက ဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ... သွားကြိတ်လျက် သူ၏ ဘေးရှိ တာဝန်ခံကို ပြောလိုက်၏။

"သွား... အဝင်ဝက အဲ့ဒီ 'ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေး' ကို ခေါ်လာခဲ့..."

မကြာမီ မီးခိုးမည်းရောင် အမွေးများ ထုံထိုင်းနေသော မျက်လုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းလုံးဝမရှိသော တုတ်ခိုင်သည့် ခွေးပုံစံ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ဤ 'ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေး' အမျိုးအစားသည် ထက်မြက်သော အနံ့ခံအာရုံ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ပါရမီမှာ အလွန်အမင်း ညံ့ဖျင်းသဖြင့် ကျင့်ကြံရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ တစ်သက်လုံး ထိုခွေးသည် သာမန်ထက် သန်စွမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်သာ နေထိုင်ရမည် ဖြစ်၏။

လူတိုင်း၏ သိချင်စိတ် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် သံသယဖြစ်မှု အကြည့်များအောက်တွင် ချန်လဲ့သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲမှ ရွှေရောင် 'အဆင့်ကျော်လွှားခြင်း ဆေးလုံး' တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေး၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေးသည် ဆေးလုံး၏ ရနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပုံရပြီး ဆေးလုံးကို ရှူရှိုက်ရန် ကိုင်းညွတ်လာခဲ့၏။

ချန်လဲ့သည် ဆေးလုံးကို ခွေးပါးစပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ဆေးလုံးသည် ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျော်ဝင်သွားလေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ခွေး၏ ချွေးပေါက်များ ပွင့်လာခဲ့၏။ အားနည်းသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းသော ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းတစ်ခုသည် ခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ ခွေး၏ မျက်လုံးများသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကြည်လင်ပြီး စူးရှလာခဲ့၏။ ခွေး၏ အမွေးများမှာလည်း ပို၍ တောက်ပလာပုံရသည်။ အသိသာဆုံးမှာ ခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ 'သေမျိုး သားရဲ' ၏ ညစ်ညမ်းသော အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်၏ အားနည်းသော ဝိညာဉ် ဖိအားဖြင့် အစားထိုးသွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ချီ... ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တစ်... တကယ်ကြီး အဆင့်တက်သွားတာပဲ..."

"ဘုရားရေ... ခွေးတစ်ကောင်က... မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့..."

"နတ်ဘုရားဆေးလုံး... ဒါက တကယ်ကို နတ်ဘုရားဆေးလုံးပဲ..."

"ဒါ... ဒါက လုံးဝကို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ..."

အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့် လေအေးများ ရှူသွင်းသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်၏ မြေညီထပ် တစ်ခုလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။ လူတိုင်း ရူးသွပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဆေးလုံးတစ်လုံးက သေမျိုးခွေးတစ်ကောင်ကို ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်စေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်ဆိုလျှင်ကော အာနိသင်က ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံချီသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ စွမ်းအားသစ်နှင့် အသားကျအောင် လုပ်နေဆဲဖြစ်သော ဝိညာဉ်အနံ့ခံခွေးကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျန်ရှိနေသော ဆေးလုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားတော့၏။ ရွေ့လျားနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တောင်ကြီးတစ်လုံးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တောင်တစ်လုံးထက် အဆပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသော ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။

"အလဟဿ ဖြစ်သွားတာပဲ... လုံးဝကို အလဟဿ ဖြစ်သွားတာပဲ..."

တာဝန်ခံချီသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထုကာ ခြေဆောင့်ပြီး ခွေးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားလောက်အောင် နာကျင်နေခဲ့၏။

"ဒီလို နတ်ဘုရားဆေးလုံးကို ခွေးတစ်ကောင်ကို တကယ် ကျွေးလိုက်ရတယ်လို့... တာအိုမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျား... ဟူး..."

ချန်လဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်၏။ ခွေးဟောင်ဆေးလုံးကို ခွေးကို ကျွေးတာက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိုက်ညီမှုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင် သူသည် ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုလုပ်ထားလိုက်၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဆေးလုံးတစ်လုံးက အာနိသင်ကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ပါတယ်... ဒီခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒီလိုဆေးလုံးမျိုး စုစုပေါင်း ဆယ့်ကိုးလုံး ပါလာတယ်... အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရောင်းချင်ပါတယ်..."

"ဆယ့်ကိုးလုံး..."

တာဝန်ခံချီ၏ အသံမှာ စူးရှသွားခဲ့၏။ သူသည် ချန်လဲ့ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား ချန်လဲ့၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... မဟုတ်ဘူး... စီနီယာ... ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်က ဒီဆေးလုံးတွေ အားလုံးကို ယူပါ့မယ်... စျေးသာခေါ်လိုက်ပါ... စျေးဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်က တတ်နိုင်သရွေ့ ဘာကန့်ကွက်မှုမှ မရှိပါဘူး..."

သူသည် ချန်လဲ့ကို ဒုတိယထပ်ရှိ အသံလုံသော အစီအရင်များ တပ်ဆင်ထားသည့် အလွန် ဇိမ်ကျကျ ပြင်ဆင်ထားသော VIP အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်သွားပြီး အကောင်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်ဖြင့် ဧည့်ခံလေ၏။ ဈေးဆစ်မှုအချို့ အပြီးတွင် နောက်ဆုံး၌ ချန်လဲ့သည် ကျန်ရှိနေသော 'ခွေးဟောင်ဆေးလုံး' ဆယ့်ကိုးလုံးကို အတွင်းပိုင်း နေရာကျယ်ဝန်းသော သိုလှောင်ရေး လက်စွပ် နှစ်ကွင်း ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်၏ သိုလှောင်ရုံမှ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ နှင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ စိတ်ဝိညာဉ်အပင်များ အမြောက်အမြား၊ ရှားပါးသော လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ခဲ့လေ၏။ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးမှာ သာမန် အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။

တာဝန်ခံချီသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရွှင်နေခဲ့၏။ ဤဆေးလုံးများကို သင့်လျော်စွာ ဈေးကွက်တင်လိုက်ပါက ထိုဆေးလုံးများ ယူဆောင်လာမည့် အမြတ်အစွန်းများနှင့် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ယနေ့ အသုံးစရိတ်ထက် များစွာ သာလွန်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိရှိထားသည်။ ထိုဆေးလုံးများကို မည်သို့ ထုပ်ပိုးရမည်၊ မည်သို့ လေလံတင်ရမည်နှင့် ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို အထွတ်အထိပ် အသစ်တစ်ခုသို့ မည်သို့ တွန်းတင်ရမည်ဆိုသည်ကိုပင် သူ တွေးထားပြီး ဖြစ်၏။

ချန်လဲ့မှာမူ အရာအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင် လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရင်း ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ တာဝန်ခံချီ၏ ဦးညွှတ်ရိုသေမှုများနှင့် သူ၏ မျက်နှာချိုသွေးနေသော အကြည့်များကြားတွင် ချန်လဲ့သည် လွင့်မျောထွက်ခွာလာခဲ့၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူတောင်းစားတစ်ယောက်မှ သန်းကြွယ်သူဌေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေခဲ့သည်။

ဤကိစ္စ၏ ထူးဆန်းသောအချက်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့ အမြတ်ရသည်ဟု ခံစားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူတွေက လိမ်ခံရမှန်း မသိခင်မှာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်နေတတ်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်လေ...

"ငါ ချမ်းသာပြီ... ငါ ချမ်းသာပြီ... အခုဆိုရင် ငါ စိတ်ကြိုက် သုံးလို့ရပြီ... နောက်တစ်ခါကျရင် တစ်ထောင်လောက် ဖော်စပ်ပစ်မယ်... ဟီးဟီးဟီး..."

'ခွေးဟောင်ဆေးလုံး' ဆယ့်ကိုးလုံး ထွက်ပေါ်လာခြင်းက ဝူယိုမြို့နှင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် မည်ကဲ့သို့သော လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ ချန်လဲ့သည် ပျော်ရွှင်စွာ တွေးလိုက်၏။

ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်အတွင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဘိုးအိုက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နတ်ဘုရားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရောင်းချခဲ့ပြီး သေမျိုးခွေးတစ်ကောင် ချက်ချင်း နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သွားကြောင်း သတင်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝူယိုမြို့ တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားကာ မြို့ပြင်သို့ပါ အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

'ခွေးဟောင်ဆေးလုံး' ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ စတင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ချန်လဲ့သည် ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြန်ရောက်သည့်အခါ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို မည်သို့ ကြွားဝါရမည်နှင့် နောက်ထပ် 'အဆိပ်ဖြေ' မှု အနည်းငယ် ထပ်လုပ်ရန် တွေးနေခဲ့သည်။

ထိုဆေးလုံးများကို ဝယ်ယူခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများ မြင့်တက်သွားပြီး အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားပြီးနောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ 'ဝုတ် ဝုတ်' ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည့်အခါ သူတို့ မည်သို့သော အမူအယာများ ဖြစ်သွားမည်ဆိုသည်မှာ ချန်လဲ့နှင့် ဘာမျှ မဆိုင်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆေးလုံးမှာ ဆေးလုံးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အာနိသင်မှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်ကာ သေးငယ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အနည်းငယ် အတွက်ကတော့ မသေမျိုးအဖြစ် ကျင့်ကြံနေသူတွေအတွက် ဒီအသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ ဟုတ်တယ်မလား ဒီလို ဆေးလုံးမျိုးကို ဝယ်ပြီး မစားဘဲ အိမ်ကို ဒီအတိုင်း ပြန်ယူသွားမယ့် အရူးတော့ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။

ဤဆေးလုံး အနည်းငယ်က ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာမည်ဟု ချန်လဲ့ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ယခုအချိန်တွင် ချန်လဲ့သည် အမြန်ပြန်သွားပြီး ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ကြွားဝါချင်နေခဲ့ရုံသာ ဖြစ်၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်လဲ့ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် သူမ ထပ်ပြီး စိတ်ကောက်နေသလားဆိုတာကို ချန်လဲ့ မသိခဲ့ချေ။

ချန်လဲ့သည် ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှင်းလင်းရေးလုပ်ကာ အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ထိုညတွင် ဝူယိုမြို့ပေါ်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟီးနေပြီး မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် လျှပ်စီးများ လင်းလက်နေခဲ့၏။ မိုးခြိမ်းသံမှာ မောပန်းခြင်း မရှိသည့်အလား တစ်ညလုံး မြည်ဟီးနေခဲ့သည်။

ချန်လဲ့သည် မျက်နှာပြောင်တိုက်လွန်းသဖြင့် မိုးခြိမ်းသံက ချန်လဲ့၏ အိပ်စက်ခြင်းကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချန်လဲ့ နိုးလာသောအခါ စနစ်၏ ပိတ်ဆို့ထားသော အခြေအနေမှာ ပွင့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားတော့၏။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကြီးမားသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုမှာ မြန်ဆန်လှပေသည်။ ဤအရာမှာ ချန်လဲ့၏ ကိုယ်ပိုင် အလုပ်ရုံငယ်လေးနှင့်ကွာခြားလှပေ၏။

ယခုအခါ ခဲယမ်းမီးကျောက်များ လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး လှည့်ကွက်ကိုလည်း ပြန်လည် သက်တမ်းတိုးပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဆေးမဖော်စပ်ဘဲ ဘယ်အချိန် ဖော်စပ်ရမည်နည်း။

ချန်လဲ့သည် ယနေ့ ကံကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တောင်ဘက်သို့ သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ချန်လဲ့သည် အဆင့် ၅ စိတ်ဝိညာဉ်အပင် အနည်းငယ်ကို သတိကြီးစွာ ပစ်ထည့်လိုက်၏။ ဤမျှ ချမ်းသာသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတိုက်ခဲ့ဖူးချေ။ ဆေးပညာအတွက်မူ အရေးမကြီးတော့ပေ။ သို့သော် ချန်လဲ့သည် "လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက ကံဆိုးခြင်းကို မပြောင်းလဲနိုင်သလို ငွေကြေးသုံးစွဲမှုကလည်း ကံကြမ္မာကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး" ဆိုသည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်အမှန်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးခြင်းသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

သူသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စနစ်ထဲသို့ သတိကြီးစွာ ထည့်လိုက်ပြီး အရေအတွက် '၁' ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုသည် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး အလင်းရောင်မှာ နွေးထွေးကာ တောက်ပနေပြီး မီးဖိုကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ စီးဆင်းနေကာ လန်းဆန်းပြီး သာယာသော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ ခဏအကြာတွင် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားနိုင်သည့်အလား သန့်စင်သော အမည်းရောင်ရှိသည့် မည်းနက်သော ဆေးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ဆေးလုံးအမည် - အမည်မသိ]

[ကောင်းကျိုး - သင်သည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကိုက်ဖောက်နိုင်သည်။]

[ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး - သင်သည် မသိစိတ်မှ ဝက်အော်သံများ ထုတ်လွှတ်နေလိမ့်မည်။]

"သေလိုက်ပါတော့..."

ဤဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ချန်လဲ့ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ချေ။ ငါ... ချန်လဲ့... ကောင်းကင်ကိုးထပ်ဆီ တက်လှမ်းချင်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဝက်အော်သံတွေ အော်ပြီး သွားလာလို့ ရမလား...

အခုတော့ ကောင်းပြီ... ဝက်အော်သံတွေ အော်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး ခွေးတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီ ကောတန်ကတော့ ပျက်စီးခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ပိုပိုပြီး လျှောက်လှမ်းနေပြီပဲ။

ကောတန်သည် ဒီလူသားက သူ့ကို ယခုလိုဆက်ဆံရန် မည်သည့်အမှားများ လုပ်ခဲ့မိကြောင်းကို မသိခဲ့ချေ။ တစ်နေ့လုံး ဝက်အော်သံများ အော်နေရသော ခွေးတစ်ကောင်တွင် ခွေးတစ်ကောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိသေးပါသလား။

ချန်လဲ့က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ ဤတစ်ကြိမ်တွင် နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အလောင်းအစားပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၌ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အဆင့် ၄ စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်ကို ဆေးမီးဖိုထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ အရေအတွက် '၂၀' ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုသည် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အစာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မစားခဲ့ဖူးချေ။ ဆေးမီးဖိုသည် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းများသည် မတည်မငြိမ်ဖြင့် ဖြာထွက်နေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် ရောင်စုံဖြစ်သော်လည်း အမည်းရောင် အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေသော ဆေးလုံးများသည် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ဆေးလုံးအမည် - အမည်မသိ]

[ကောင်းကျိုး - အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုကို ရရှိမည် (မတည်ငြိမ်ပါ)။]

[ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး - လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်အကြာတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးမည်။]

ချန်လဲ့၏ နှလုံးသားမှာ သွေးထွက်နေခဲ့၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ ကြွက်သားပြဲသွားရန် လွယ်ကူလှပေသည်။ ဤဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ကြည့်ရင်း သူ သေချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။

အခုတော့ အဆုံးသတ်သွားပြီ။

အခန်း ၅၄ - ပြည်တွင်းစားသုံးမှုအတွက် ထုတ်လုပ်ခြင်း

ချန်လဲ့သည် တရားထိုင်နေခြင်းမှ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ထိုဒေါသထွက်စရာကောင်းသော စနစ်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် အချည်းနှီး ကြိုးစားမှုများတွင် သူ အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် တောက်ပနေသော ထို အလုံးနှစ်ဆယ်မှာ မောက်မာသော သခင်များကဲ့သို့ "ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း" ကို ပိတ်ဆို့ထားဆဲဖြစ်ပြီး တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားခဲ့ချေ။

ချန်လဲ့က မည်မျှပင် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေ၊ ဖြားယောင်း၊ သို့မဟုတ် ချော့မော့စေကာမူ စနစ် မျက်နှာပြင်မှာ သူ၏ လောဘနှင့် မိုက်မဲမှုကို လှောင်ပြောင်နေသည့်အလား လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

"သေလိုက်ပါတော့... လောဘကြီးတာက တကယ်ပဲ ဆင်ကိုတောင် မျိုချနိုင်တာပဲ..."

ချန်လဲ့သည် နောင်တရမှုများကြောင့် အူများပင် စိမ်းသွားသည့်အလား ခံစားရပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်၏။

စတုတ္ထအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်လုံး သို့မဟုတ် နှစ်လုံးခန့်သာ ဖော်စပ်ခဲ့ပါက သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရာတစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။ ယခုတော့ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်မိနေကာ အစပြုသူ၏ လက်ဆောင်ထုပ်တစ်ခုလောက်ပင် မကောင်းတော့ချေ။

ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ ထီလက်မှတ်တစ်စောင် ဝယ်ရန် ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းခဲ့ရပြီး အနိုင်ရရှိသွားချိန်တွင် ဆုမဲမှာ ထိုသီးသန့်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တည်းတွင်သာ သုံးစွဲနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်သည့် ဘောက်ချာများသာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်နှင့် တူနေပေသည်။ ထိုအခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း မွန်းကြပ်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သို့သော် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် လေဟာနယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တောင်ကြီးနှင့် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်အပင် ပစ္စည်းများကို သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ဖြတ်သန်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဤစိတ်ပျက်မှုမှာ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာပြီး ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရောင်အသွေးများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့၏။

"ဟီးဟီး... ငါက အခု သူဌေးကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ..."

ချန်လဲ့သည် မျက်နှာပေါ်တွင် သူဌေးပေါက်စ တစ်ယောက်၏ အပြုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ယမန်နေ့က ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်ရှိ လုပ်ဆောင်မှုမှာ 'သိုးရေခြုံထားသော ဝံပုလွေ' ၏ လိမ်လည်မှု အတိအကျပင် ဖြစ်၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင် စားရန် မဝံ့ရဲသော ဒေါသထွက်စရာ ဆေးလုံးတစ်ပုံကို ယခင်က သူ မမျှော်လင့်ရဲခဲ့သော ကြီးမားသည့် ဓနဥစ္စာတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခံစားချက်မှာ နွေရာသီ၏ အပူပြင်းဆုံး နေ့ရက်များတွင် ရေခဲစိမ်ထားသော ဆီးသီးချဉ်ရည် တစ်ပန်းကန် သောက်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

လူတွေ ပိုက်ဆံရလာတဲ့အခါ ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်လာပြီး အမြဲတမ်း တစ်ခုခုကို လုပ်ချင်နေကြတယ်။ ချန်လဲ့မှာလည်း အတိအကျ ထိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေခဲ့၏။

တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲရှိ တရားထိုင်ရာ ကူရှင်ပေါ်တွင် တရားထိုင်ကာ သူမ၏ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိနေပြီး ဝန်းကျင်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရေခိုးရေငွေ့များ ရစ်ဝဲနေသော ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ လည်ပတ်သွားပြီး နောက်ပြောင်လိုသော အတွေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

စနစ် ပိတ်ဆို့နေတာလား အဲ့ဒါ စနစ်ရဲ့ ပြဿနာလေ ဘဝက ဆက်သွားနေရမှာပဲ... ပြီးတော့ ချမ်းသာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့... အာ... ချမ်းသာတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရမှာပေါ့။

ဝူယိုမြို့ကို ရောက်လာဖို့က မလွယ်ဘူးလေ။ အရင်ကတော့ သူက သူတောင်းစားတစ်ယောက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အခု သူ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ 'နတ်သမီး' ကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ပျော်ရွှင်အောင် မလုပ်ပေးသင့်ဘူးလား။ အဲ့ဒါနဲ့ တစ်ဆက်တည်း... သူ့ရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကို ကြေညာရမယ်။ အဲ့ဒီ မျက်ကန်း ကြောင်တွေနဲ့ ခွေးတွေ သူမကို အမြဲတမ်း မျက်စိကျမနေအောင်လို့လေ။

သူသည် ခြေဖျားထောက်ကာ လျှောက်သွားပြီး အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသော အတွင်းပိုင်း နေရာရှိသည့် ရှေးဟောင်းပုံစံ သိုလှောင် လက်စွပ် ကို စနစ်လေဟာနယ်ထဲမှ ဦးစွာ ထုတ်ယူလိုက်ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလေးချိန် ချိန်ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်၏။

"ယွဲ့ထန် ယွဲ့ထန် လေ့ကျင့်တာ ရပ်လိုက်တော့... ခဏလောက် နားလိုက်ဦး..."

ချန်လဲ့သည် မျက်နှာပေါ်တွင် မြှောက်ပင့်လိုသော အပြုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အသံမှာ ပျားရည်များပင် ယိုကျလာနိုင်လောက်အောင် ချိုသာနေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်ကာ ကြည်လင်သော အကြည့်က အနှောင့်အယှက်ပေးခံရသဖြင့် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ့ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ချန်လဲ့သည် လက်စွပ်ကို ကမန်းကတန်း ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာသေဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်... ဒါကို ငါ မင်းအတွက် အထူး ရွေးချယ်ထားတာ... ထိပ်တန်းအဆင့် သိုလှောင် လက်စွပ် နေရာလည်း ကျယ်တယ်၊ ဒီဇိုင်းလည်း မိုက်တယ်... အရေးအကြီးဆုံးက ဒါက တစ်စုံလေ... စုံတွဲ လက်စွပ်တွေ... မင်းဆီမှာ တစ်ကွင်း ငါ့ဆီမှာ တစ်ကွင်း ငါတို့ရဲ့ အချစ်က ရွှေထက် ခိုင်မာတယ် ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ စိတ်က တစ်ထပ်တည်း ကျတယ် ပြီးတော့ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ ခွဲခွာရမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုတာပေါ့..."

လက်စွပ်မှာ အပိုလက်ဆောင်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော အချစ်သင်္ကေတ တစ်ခုဖြစ်သည့်အလား သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောဆိုနေခဲ့၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ အကြည့်သည် လက်စွပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ချန်လဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝင့်ကြွားနေသော 'ငါ့ကို မြန်မြန် ချီးကျူးလိုက်ပါ' ဆိုသည့် အမူအယာကို ကြည့်ရန် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပင့်တင်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

ဤလက်စွပ်၏ အရည်အသွေးမှာ အသင့်အတင့် ရှိသော်လည်း ရှားပါးသော ရတနာတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ သဘာဝကျကျပင် သိရှိနိုင်ပေသည်။ 'စုံတွဲ လက်စွပ်' ဆိုသည်မှာမူ... ဤလူ၏ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှု အတိုင်းအတာမှာ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ..."

သူမသည် စကားလုံး နှစ်လုံးကို တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ထပ်မှိတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ချန်လဲ့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းက တင်းမာမှုနဲ့ ပြေလျော့မှုရဲ့ မျှတမှုကို လိုအပ်တယ်လေ... ကြည့်... ငါတို့ မနေ့ကမှ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်... စီနီယာအစ်ကိုယွင်ကလည်း ဒဏ်ရာတွေကနေ သက်သာလာအောင် လုပ်နေတုန်းပဲ... ပြီးတော့ သားရဲဒီရေလှိုင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ကလည်း အခုချက်ချင်းကြီး လောစရာမလိုပါဘူး..."

"ဒါ့အပြင် မင်းက အခု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရွှေအမြုတေ မဖွဲ့စည်းခင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကာလကို ရောက်နေပြီ... မင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြေလျော့အောင်လုပ်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုတယ်လေ... အခန်းထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်ပြီး အပင်ပန်းခံနေတာက လမ်းပိတ်သွားတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားဖို့ လွယ်ကူတယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ ချီသွေဖည်ခြင်း ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်၊ ဝူယိုမြို့ရဲ့ စည်ကားသိုက်မြိုက်မှုကို ကြည့်၊ လူတွေရဲ့ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခံစားကြည့်... တစ်ခါတလေ မင်းဆီမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ..."

စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် မြှောက်ပင့်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသော သူ၏ ကောက်ကျစ်သည့် ယုတ္တိများမှာ တကယ့်ကို ပြည့်စုံပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ် မရှိချေ။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် မူလက အေးစက်စွာ ငြင်းဆန်လိုခဲ့သော်လည်း 'ချီသွေဖည်ခြင်း' ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။

မကြာသေးမီက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အဟန့်အတား တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်းကို သူမ အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရသည်။ ဖြစ်နိုင်တာက... စိတ်ကို ရှင်းလင်းဖို့ အပြင်ထွက်တာက တကယ်ပဲ အနည်းငယ် အသုံးဝင်နိုင်မလား...

ထို့ပြင် ချန်လဲ့၏ တောက်ပပြီး မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း သူမ နှုတ်ခမ်းဖျားရှိ ငြင်းဆန်စကားများမှာ ထွက်မလာတော့ချေ။

"ဒီတစ်ခါပဲနော်..."

နောက်ဆုံးတွင် သူမ အလျှော့ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ သဘောထားမှာ ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး နတ်သမီး..."

ချန်လဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ 'ကျေးဇူးပြု၍' ဟူသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် မြို့စားမင်းစံအိမ်တော်မှ စီစဉ်ပေးထားသော ဧည့်ဂေဟာမှ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ ပင်မလမ်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသော စင်္ကြံသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမန်းကတန်း ဖြစ်နေသော မြို့စားမင်းစံအိမ်တော်မှ တာဝန်ခံများနှင့် အစောင့်အချို့ကို သူတို့ ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် လမ်းလျှောက်နေရင်း သူ၏ အဖော်အား တစ်စုံတစ်ခုကို အစီရင်ခံနေခဲ့ပြီး အဓိက အချက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ တိုတောင်းပြီး ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်နှင့် ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဝုတ်..."

အစီရင်ခံခြင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ တာဝန်ခံ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး သူသည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားသဖြင့် ဘာလုပ်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ သူ၏ အဖော်မှာလည်း ထူးဆန်းသော အမူအယာဖြင့် ရယ်ချင်နေသော်လည်း မရယ်ရဲဘဲ အတင်းအကျပ် အောင့်ထားရလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ အေးစက်ကာ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အပြောအဆိုနှင့် အပြုအမူများတွင် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားခြင်း မခံရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော... မလျော်ကန်သော အပြုအမူမျိုးမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့စားမင်းစံအိမ်တော်အတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ချန်လဲ့သည် ဘေးမှနေ၍ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့၏။ သူသည် သူ၏ နှာခေါင်းကို အလိုအလျောက် ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်မျောနေကာ သူ၏ ရယ်မောမှုကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ... အမှုမှန် ပေါ်ပြီပဲ... အဲ့ဒီ 'ခွေးဟောင်ဆေးလုံး' တွေကို မြို့စားမင်းစံအိမ်တော်က ပြည်တွင်းစားသုံးမှု အနေနဲ့ ယူလိုက်တာကိုး... မြို့စားမင်း လော့ပိုင်က တကယ့် မြေခွေးအိုကြီးပဲ... အရင်းအမြစ်နဲ့ နီးတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားနေတာပဲ... အဲ့ဒီ အမြတ်ကြီးစား တာဝန်ခံချီက ဆေးလုံးတွေကို သူ့ရဲ့ သူဌေးဆီ အရင်ဆုံး ထောက်ပံ့ပေးလိုက်တာ သေချာတယ်... ကျစ် ကျစ်... ဒါက ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာငွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်တာများလား... မဟုတ်ဘူး... နေဦး... ဒါက မဟာဗျူဟာမြောက် ပစ္စည်းတွေကို ပြည်တွင်း ခွဲဝေပေးတာလား..."

ဆေးလုံးများကို လက်ခံရရှိပြီး သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားများထံ ဝေငှပေးချိန်တွင် မြို့စားမင်း လော့ပိုင်၏ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအယာကို သူ စိတ်ကူးကြည့်၍ ရနိုင်လုနီးပါးပင်။

"ဒါက ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် နတ်ဘုရားဆေးလုံးပဲ... သူ့မှာ အရေးမပါတဲ့ အသေးအဖွဲ အားနည်းချက်လေးတွေ... အင်း... ရှိနေတယ်ဆိုပေမဲ့ အလုံးစုံ အခြေအနေကိုတော့ အဟန့်အတား မဖြစ်စေပါဘူး... မင်းတို့ ဒါကို စားပြီးတဲ့နောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီး ဝူယိုမြို့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အမြန်ဆုံး အထောက်အကူ ပြုရမယ်..."

ထို့နောက် အောက်ရှိ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုသည် ထိုဆေးလုံးကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် စားသုံးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်တက်သွားခြင်း၏ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုအပြီးတွင် ဤသေစေနိုင်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို တွေ့ရှိသွားကြမည်... မြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ကောင်းလွန်းသဖြင့် ချန်လဲ့မှာ အသံထွက်၍ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သူသည် သူ၏ အတွေးများကို ကမန်းကတန်း စုစည်းလိုက်ပြီး ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို အမြန်ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူမသည် အခြားသူများ၏ ကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ဆက်လက် မစူးစမ်းတော့ချေ။