အခန်း (၅၉-၆၀)

အခန်း ၅၉ - ယင်ကောင် တစ်ကောင်တောင် မထွက်သွားနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အာမခံတယ်

အာရုံစိုက်ခံရမှုကို ရှောင်ရှားရန်နှင့် မြို့တွင်း ကျန်ရှိနေသော လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များအကြောင်း စိုးရိမ်သဖြင့် အဖွဲ့သည် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ပင်မလမ်းမကြီးများကို ရှောင်ရှားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားများကိုသာ အသုံးပြုကာ မြို့၏ မြောက်ဘက် အစွန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

မြို့ရိုးနှင့် နီးကပ်လာလေလေ သွေးနီရောင် ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာထံမှ ဖိအားမှာ ပိုမို အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကြီးမှာ ထူထပ်ပြီး စေးကပ်သော သွေးများ စီးဆင်းနေသည့် အဆုံးအစမရှိသော မှန်အဖုံးတစ်ခုဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။ သိပ်သည်းသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေပြီး နှလုံးခုန်မြန်စေကာ အော့အန်ချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သော အနီရင့်ရောင် အလင်းတံတိုင်း တစ်ခုသည် မူလက ပွင့်လင်းမြင်သာသော အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ အလင်းစခရင် နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး ဝူယိုမြို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်လှောင်ထားသည့် မှောက်လျက်ထားသော ဧရာမ ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးနှင့် တူနေခဲ့၏။

အလင်းတံတိုင်းပေါ်တွင် သွေးနီရောင် စွမ်းအင်များသည် သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ တွန့်လိမ်နေပြီး အော့အန်ချင်စရာကောင်းသော ထူထပ်သည့် သွေးနံ့နှင့် အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ချီများကို ဝါးမျိုသွားမည့် စည်းမျဉ်းလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

"တိုက်ခိုက်ကြည့်ရအောင်..."

ယွင်လဲ့သည် လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပူးချည်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သော ချီများကို အားကြိုးမာန်တက် စုစည်းလိုက်ရာ ထက်မြက်သော ဓားချီတစ်ခုက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး အလင်းတံတိုင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချလိုက်၏။

"ဘုန်း..."

ဓားချီသည် အလင်းတံတိုင်းကို ထိမှန်သွားသဖြင့် စေးကပ်နေသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လှိုင်းတွန့်သွားသော်လည်း ရွှံ့နွားတစ်ကောင် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အလား လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားပြီး အလင်းတံတိုင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

တိုက်မိသွားသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးကိုပင် အလင်းတံတိုင်းက အများစုကို စုပ်ယူသွားပြီး တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည်လည်း ရေခဲပြာရောင် ဓားရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ အလွန်အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ရေခဲပုံဆောင်ခဲများသည် အလင်းတံတိုင်းကို ထိမှန်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း အဖြူရောင် အရာလေး တစ်ခုကိုပင် ချန်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။

"တကယ်ကို ခိုင်မာတဲ့ ဝင်္ကပါပဲ..."

ယွင်လဲ့၏ အမူအယာမှာ အလွန် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်နေပြီး ဒဏ်ရာများကို လှုပ်ခတ်သွားစေသဖြင့် သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။

"ဒါက သာမန် ဝင်္ကပါ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... အထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ စွမ်းအား အဆင့်က အလွန် မြင့်မားတယ်... အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကပဲ ဒါကို စုံစမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့... ငါ စိုးရိမ်တယ်..."

ချန်လဲ့သည်လည်း ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ကြည့်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် လက်မောင်း ထုံကျင်သွားသည်မှလွဲ၍ အလင်းတံတိုင်းမှာ အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။

မီးဖိုအဖုံး၏ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် ဖြစ်သော [ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ခြင်း] မှာ ညီမျှသော စွမ်းအား လိုအပ်ပုံရ၏။ ဤအချက်မှာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က ကြက်ဥကို ခွဲရန် ကျောက်ခဲကို မ မြှောက်နိုင်သည့် ယုတ္တိနှင့် တူပေသည်။

"အင်အားသုံးပြီး ဖောက်ထွက်လို့ ရမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး..."

ချန်လဲ့သည် ထိုးဖောက်၍မရသော ဤ "သွေးပန်းကန်လုံး" ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်၏။

"ဒါကြီးက စူပါအဆင့်မြှင့်ထားတဲ့ လိပ်ခွံလိုပဲ... အတွင်းကနေ ဖောက်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ထိုအချိန်တွင် ဝူယိုမြို့အပြင်ဘက်၊ မြောက်ဘက်၊ သွေးနီရောင် အလင်းစခရင်၏ အပြင်ဘက်၌

ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါရှိပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မျောပါနေ၏။ သူသည် ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန် ဖြစ်သည်။

အနောက်တွင် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်မှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှင် ဂိုဏ်းဝင် ဆယ်ကျော်ခန့်သည် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ရပ်နေကြပြီး ရိုးရှင်းသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ အဝေးရှိ ပင်မဝင်္ကပါ မျက်လုံးနှင့် စွမ်းအင် အချိတ်အဆက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားကြ၏။

ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးသည် အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန်ထံသို့ ဦးညွှတ်ကာ အစီရင်ခံနေပြီး လေသံမှာ မြှောက်ပင့်မှုများနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"စိတ်ချပါ... သံတမန်... ဒီ 'ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မဟာဝင်္ကပါ' က ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက် အမွေအနှစ်တစ်ခုပါ... တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တောင် ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်... အတွင်းက ဝိညာဉ်ချီတွေကို တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူပြီး ညစ်ညမ်းစေကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိတဲ့ သေမင်းတမန် မြေကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မှာပါ... လူတွေကို ထားလိုက်ဦး... ယင်ကောင် တစ်ကောင်တောင် အတွင်းကနေ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အစီအစဉ်က စောသွားပေမဲ့ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အသက်နဲ့လဲပြီး အာမခံရဲပါတယ်..."

အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းစွပ်အောက်ရှိ အမူအယာကို ဖုံးကွယ်ထားကာ အေးစက်သော မျက်လုံးများကသာ ရှေ့ရှိ ဧရာမ သွေးဥကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသော ဝူယိုမြို့ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

ဤဝင်္ကပါအပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသည် အစီအစဉ်အတွက် နှစ်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး အရင်းအမြစ်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့၏။ သာမန် နယ်စပ်မြို့လေး တစ်မြို့က မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

အတွင်းတွင်မူ ချန်လဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ အကြံအစည်မဲ့နေကြ၏။ကောတန်သည် အလင်းတံတိုင်းကို ပတ်ပြေးနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခြေသည်းဖြင့် ကုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှာခေါင်းဖြင့် အနံ့ခံခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကာ သွေးနံ့ကို မနှစ်သက်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ကောတန်၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အပြုအမူကို ကြည့်ရင်း လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ စိတ်ကူးတစ်ခု ချန်လဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟူသော လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ကို သတိရသွားစေခဲ့၏။

ပေါင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်ရာ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေခဲ့သည်။

"နေဦး... ကောတန်... မင်းရဲ့ သွားတွေနဲ့... မြန်မြန်... ဒီကိုလာပြီး အလင်းစခရင်ကို ကိုက်ကြည့်စမ်း..."

ကောတန်မှာ ပျင်းရိနေပြီး ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခွေးမျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဆန္ဒမရှိဖြစ်နေ၏။

"အစ်ကိုကြီး... ဒီအရာက အရသာရှိမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး... သွေးနံ့တွေ နံနေတာပဲ... အဲ့ဒါကို စားရင် ဝမ်းလျှောမှာ သေချာတယ်... ဝုတ်~ အွတ်..."

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့... ကိုက်ဆိုရင် ကိုက်လိုက်... မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ငါ ဆေးဖော်တဲ့အခါ မင်းအတွက် ဝေစုရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ စီနီယာအစ်မ ယွဲ့ထန် ဘယ်လောက် စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး..."

ချန်လဲ့သည် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး အကောင်းဆုံး လက်နက်ကို အသုံးပြုကာ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ကောတန်သည် မျက်နှာသေဖြစ်နေသော ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အကြောက်လွန်သွားကာ အမြီးကို ရုပ်လျက် အလင်းတံတိုင်းရှေ့သို့ မလိုလားဘဲ ရွှေ့သွားလေတော့သည်။

မည်သည့်အရာကိုမဆို ကိုက်ဖောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုသော သွားအဖြူများကို ဖော်ပြကာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေကာ နိမိတ်မကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် သွေးနီရောင် စွမ်းအင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကိုက်ချလိုက်၏။

"ဂျွတ်..."

အမာကျောဆုံး ဖန်ခွက်ကို ကိုက်ဖောက်လိုက်သည့်အလား အလွန် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သွေးနီရောင် နောက်ခံ၏ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ဤအသံမှာ အထူးသဖြင့် စူးရှနေပုံရ၏။

မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသော ချန်လဲ့၊ ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် ယွင်လဲ့တို့၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ကောတန်၏ သွားများသည် အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူပင် မတတ်နိုင်သော ခိုင်မာသည့် သွေးနီရောင် အလင်းတံတိုင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အလွယ်တကူ ကိုက်ဖောက်သွားခဲ့၏။

သကြားခွံ တစ်လွှာကို ကိုက်ဖောက်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် တွန့်လိမ်နေဆဲဖြစ်သော အနီရင့်ရောင် စွမ်းအင် အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောတန်သည်လည်း မှင်တက်သွားပြီး နှစ်ကြိမ်ခန့် ဝါးလိုက်ရာ စွမ်းအင် အပိုင်းအစမှာ ပါးစပ်ထဲတွင် နွေးထွေးသော စီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"ဂလု" ခနဲ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် လေတက်ကာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် မီးခိုးအချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

" အရသာက ထူးဆန်းတယ်... အွတ် အွတ်..."

သို့သော် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး

"အော်... ဒါက တကယ်ကို ကိုက်လို့ရတာပဲ"

ဆိုသည့် အောင်မြင်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"အစ်ကိုကြီး... အဲ့ဒါ တကယ် ကိုက်လို့ရတယ်... ဝုတ်... အာဝူး... အွတ်..."

ခွေးဟောင်သံများနှင့် ဝက်အော်သံများ ရောနှောနေသော စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အသံများကို ပြုလုပ်နေစဉ် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟကာ အရိုးကို ကိုက်နေသည့်အလား အလင်းတံတိုင်းကို အဆက်မပြတ် "ဂျွတ် ဂျွတ်" အသံမြည်အောင် စတင် ကိုက်လေတော့၏။

မကြာမီ ခွေးတစ်ကောင် ဖြတ်သန်းသွားရန် လုံလောက်သော အပေါက်ငယ် တစ်ပေါက်ကို ကိုက်ဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အပေါက်၏ အပြင်ဘက်တွင် သွေးရောင်မစွန်းထင်းသော ပုံမှန် မြင်ကွင်းဖြစ်သည့် မြေကြီး၊ သစ်ပင်များနှင့် အဝေးမှ တောင်တန်းများ၏ ဝေဝါးသော ကောက်ကြောင်းများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

"ဟားဟားဟား... မိုက်တယ် ကောတန်... မင်းက တကယ်ကို အစ်ကို့ရဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ ကြယ်လေးပဲ... အားထည့်လိုက်ဦး... အပေါက်ကို ကြီးအောင် လုပ်လိုက်..."

ချန်လဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ခုန်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ယွင်လဲ့နှင့် ယဲ့ယွဲ့ထန်တို့သည်လည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ ဤခွေး၏ သွားများက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည်ဟုပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ဤသည်မှာ စည်းမျဉ်းအဆင့်ရှိ ချို့ယွင်းချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယွင်လဲ့သည် ကမ္ဘာအမြင်မှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ကောတန်သည် အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီး ပိုမို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်လာခဲ့ကာ ဝက်အော်သံများနှင့် ခွေးဟောင်သံများ ရောနှောနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော သွေးနီရောင် နောက်ခံတွင် ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

မကြာမီ အပေါက်မှာ လူတစ်ယောက် ခါးကိုင်းပြီး ဖြတ်သန်းသွားရန် လုံလောက်သည်အထိ ကြီးမားလာခဲ့၏။

"သွားစို့... အပြင်ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်..."

ချန်လဲ့သည် အပြင်သို့ တွားသွားထွက်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကောတန်သည် အလင်းစခရင်ကို လုံးဝ ကိုက်ဖောက်ပြီး အပေါက်မှတစ်ဆင့် ပထမဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားချိန်နှင့် ချန်လဲ့သည် နောက်မှလိုက်ရန် ခါးကိုင်းလိုက်သည့် အချိန်မှာပင်...

အလင်းစခရင် အပြင်ဘက်တွင် "ယင်ကောင် တစ်ကောင်တောင် မထွက်သွားနိုင်ဘူး" ဟု အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန်ထံသို့ ကျိန်ဆိုနေသော ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ဂိုဏ်းဝင်သည် ရုတ်တရက် စကားပြော ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

သူနှင့် နောက်ကွယ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှင် အားလုံး၊ အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန် အပါအဝင် အားလုံးမှာ အကြောသေ မန္တန်တစ်ခု အတိုက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားကြပြီး ထိုးဖောက်၍မရနိုင်သော သွေးနီရောင် အလင်းတံတိုင်းတွင် အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်ကို မှင်တက်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ကြည့်နေကြကာ ထိုအပေါက်ထဲမှ... "အွတ် အွတ်" ဟူသော ဝက်အော်သံများကို ပြုလုပ်ရင်း အမြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခါရမ်းနေသည့် အဝါရောင် မျိုးစပ်ခွေး တစ်ကောင် တွားသွားထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ကောတန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် ဤမျှ များပြားသော လူအုပ်ကြီး ရပ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ မှင်တက်သွားပြီး ရပ်တန့်ကာ ခွေးခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး "ဉာဏ်ပညာ" များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အုပ်စုကို သိချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ လည်ချောင်းထဲမှ "အွတ် အွတ်" ဟူသော အသံများ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သွေးနီရောင် အလင်း၏ အထဲနှင့် အပြင်၊ လူအုပ်စု နှစ်စုသည် သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည် ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သော အပေါက်ကို ဖြတ်၍ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

အပေါက်ထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့် ခါးကိုင်းထားပြီး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်နေသော ချန်လဲ့ ရှိနေပြီး နောက်တွင် ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် ယွင်လဲ့တို့မှာ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအယာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

အပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ဦးနှောက်များ လုံးဝ အလုပ်မလုပ်တော့သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းဝင် အုပ်စုတစ်စု ရှိနေပြီး မျက်နှာများတွင်

"ငါ ဘယ်သူလဲ... ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ... ဒါက ဘာကြီးလဲ" ဟု ရေးသားထားသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ဂိုဏ်းသား၏ လက်ညှိုးမှာ ကောင်းကင်ကို တိုင်တည် ကျိန်ဆိုနေသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ဆက်ပြီး မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

"ယင်ကောင် တစ်ကောင်တောင် မထွက်သွားနိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဒီခွေးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ..."

သံတမန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဂိုဏ်းသားသည် ယင်ကောင် တစ်ကောင်ပင် မထွက်သွားနိုင်ကြောင်း ကြွားဝါနေခဲ့သည်မှာ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အပြင်သို့ ထွက်လာသည်မှာ... ဝက်တစ်ကောင်လို အော်နိုင်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လား။

ကောတန်သည် ရယ်စရာကောင်းသော ခါးကိုင်းပြီး ဘရိတ်အုပ်ထားသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ထိန်းသိမ်းထားကာ အပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် အခြေတည်စဝိညာဉ် သံတမန်ထံမှ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသော ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ခက်ခဲစွာ တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး ငိုတာထက် အရုပ်ဆိုးသော အပြုံးတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် လက် ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဟိုင်း... အားလုံးပဲ... အလုပ်များနေကြလား... ကျွန်တော် ကြားတာက... ဒီဝင်္ကပါက တော်တော် ခိုင်မာတယ်ဆို... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်နေတာပါ..."

"တာ့တာ..."

လူသုံးယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်တို့သည် လှည့်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ ပြန်လှည့်သွားခြင်းက အခြား ထွက်ပေါက်များကို ရှာဖွေနိုင်သေးသော်လည်း ယခု အပြင်သို့ ထွက်သွားခြင်းက ရန်သူ၏ အသိုက်ထဲသို့ ခေါင်းစိုက် ဝင်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြိုင်ဘက်များမှာ တကယ့်အစစ်အမှန်များ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားပါက အသေအလဲ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၆၀ - ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ

ကောတန် ကိုက်ဖောက်ထားသော အပေါက်မှတစ်ဆင့် သွေးနီရောင် အလင်းအကာအကွယ်ထဲသို့ ချန်လဲ့နှင့် အခြားသူများ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြပြီး သူတို့ အသက်ရှူရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ နောက်ထပ် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြန်၏။

ခဲနေသော သွေးများကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ စီးဆင်းနေခဲ့သော အထက်မှ ကောင်းကင်ကြီးသည် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။ မမြင်ရသော ဧရာမ လက်တစ်စုံက ဤမှောက်လျက်ထားသော "သွေးပန်းကန်လုံး" ကို ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရမ်းနေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာပြီး ကွဲတော့မည့်အလား နားကွဲမတတ် ဆူညံသံများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ဝူယိုမြို့ တစ်ခုလုံးမှာလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး လမ်းမများပေါ်ရှိ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် အပျက်အစီးများမှာ တဂျောက်ဂျောက် မြည်ကာ ခုန်ပေါက်နေကြ၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... အပြင်က ကောင်တွေ အချင်းချင်း ချနေကြတာလား... ဒါမှမဟုတ် ဝင်္ကပါက ပြိုကျတော့မှာလား..."

ချန်လဲ့သည် မသေချာမရေရာမှုနှင့် သံသယများဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ပို၍ကြီးမားသော မအီမသာ ဖြစ်မှုဖြင့် ချက်ချင်း အစားထိုးသွားခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော နှောင့်ယှက်မှုမျိုးမှာ ကောင်းသည့် လက္ခဏာတစ်ခုနှင့် မတူချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝူယိုမြို့ အပြင်ဘက်၊ မြို့ရိုးများနှင့် ဝေးကွာသော လျှို့ဝှက် တောင်ကြားတစ်ခုတွင် ပုကျိုးကပ်ဘေးဂိုဏ်း၏ ယာယီ ဌာနချုပ် ရှိနေခဲ့၏။

ရှေးဟောင်း ရေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံရကာ ကျောက်နက် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကပ်ဘေးကာကွယ်ခြင်း ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ဘုရင်သည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် မျက်နှာဖုံးက ဖုံးကွယ်ထားသည့် မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအယာကိုမျှ မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ ဝဲဂယက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

သန့်စင်သော သွေးနီရောင် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် မျောပါနေသော ဧရာမ အလင်းကြေးမုံကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထနေခဲ့သည်။ ကြေးမုံထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော ဝူယိုမြို့၏ ပုံရိပ်မှာ ပုံပျက်ကာ ဝေဝါးနေပြီး ဝင်္ကပါ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော အဓိက အစီအရင် စာလုံးများမှာ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် တောက်ပလိုက် မှေးမှိန်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ဘုရင်... ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်နေပါပြီ..."

အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် လေလွင့်ခွေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဌာနချုပ်အတွင်းသို့ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးဝင်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုများကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

"ဝူယိုမြို့ အတွင်းမှာ... အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ လေးငါးယောက်လောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်... သူတို့က... သူတို့က 'ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မဟာဝင်္ကပါ' ရဲ့ အရှေ့ဘက်က အဓိက ဝင်္ကပါ အခြေခံကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းနေကြပါတယ်... တိုက်ခိုက်မှုက အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ဝင်္ကပါ စွမ်းအင်တွေက အမြန်နှုန်းနဲ့ ကုန်ခန်းနေကာ ပြိုကျတော့မယ့် အနေအထား ဖြစ်နေပါပြီ..."

"ဘာ... အခြေတည်စဝိညာဉ် လေးငါးယောက်လား..."

ကပ်ဘေးကာကွယ်ခြင်း ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ဘုရင်၏ အသံမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီး စူးရှကာ အက်ကွဲနေသော လေသံတစ်ခု ပါဝင်လာခဲ့၏။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... လော့ပိုင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရွှေအမြုတေ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ဆိုလို့ သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ... ဖူတူတောင်က လာတဲ့လူတွေကလည်း ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ... အခြေတည်စဝိညာဉ်တွေ အများကြီးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ..."

သူသည် အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ထားခဲ့သော်လည်း ချန်လဲ့၏ "ခွေးဟောင်ဆေးလုံး" တစ်သုတ်ကို ရှန်းယွမ်ခန်းမဆောင်က ရောင်းချလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ အချို့မှာ "ပြည်တွင်းစားသုံးမှုအဖြစ်" မြို့စားမင်းစံအိမ်တော်နှင့် ပုန်းအောင်းနေသော ချမ်းသာသည့် ကျင့်ကြံသူအချို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်းကိုတော့ လုံးဝ တွက်ချက်မထားခဲ့ချေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အဟန့်အတားများတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သော ထိုအဘိုးအိုကြီးများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် "ခွေးဟောင်ဆေးလုံး" ၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော ကောင်းကျိုးများ၏ သွေးဆောင်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အဆင့်တက်ရန် ဆေးလုံးများကို စားသုံးခဲ့ကြ၏။ အနာဂတ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ "ဝုတ်" ဟု အော်ကောင်း အော်နိုင်သည့် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်ရေးနှင့် သေဆုံးရေးအပြင် စွမ်းအား၏ သွေးဆောင်မှု ရှေ့တွင် ဤသေးငယ်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလေးက ဘာအရေးပါမည်နည်း။ ဤအချိန်တွင် အသစ်တက်လှမ်းလာသော "အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများ" သည် မြို့ကျဆင်းမည့် အန္တရာယ်နှင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ သေဆုံးမည့် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ဆက်လက် မပုန်းအောင်းနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော လှောင်ချိုင့်ကြီးကို ဖွင့်ရန် အားလုံး ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

"အမှိုက်တွေ... အမှိုက်ကောင်တွေချည်းပဲ... မြို့ထဲက လျှို့ဝှက် အင်အားကိုတောင် သေချာ မစုံစမ်းနိုင်ဘူးလား..."

ကပ်ဘေးကာကွယ်ခြင်း ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ဘုရင်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများက မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားကာ ဒူးထောက်နေသော တပည့်ကို သွေးအန်ပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ မူလ အစီအစဉ်မှာ ဝူယိုမြို့၏ ဝိညာဉ်ချီများနှင့် သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စုပ်ယူပြီး "ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း သွေးနတ်ဆိုးဆေးလုံး" ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံး အခြေအနေတွင် ဖော်စပ်ရန် ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုအခါ ဝင်္ကပါ အခြေခံမှာ အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီး အတွင်းဘက်မှ အချိန်မရွေး ကျိုးပေါက်သွားနိုင်ပေသည်။ ဝင်္ကပါ ကျိုးပေါက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင် ကြိုးပမ်းမှု အားလုံးမှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ ထပ်ပြီး စောင့်နေ၍ မရတော့ချေ။

ကပ်ဘေးကာကွယ်ခြင်း ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ဘုရင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်မှုနှင့် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။ အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေသော လောင်းကစားသမား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူသည် လက်ရန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်... 'စိတ်ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးယဇ်ပူဇော်မှု' သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါကို စောပြီး အသက်သွင်းလိုက်... သူတို့က စောစော သေချင်နေမှတော့ သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်..."

အမိန့်သည် နာရေးခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ပုကျိုးကပ်ဘေးဂိုဏ်း ကွန်ရက်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝူယိုမြို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သွေးနီရောင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မူလက ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေခဲ့သော အလင်းအကာအကွယ်သည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာခဲ့၏။ အရောင်မှာ အဆုံးအစမရှိသော သွေးများဖြင့် စုစည်းထားသည့်အလား ပိုမို နက်ရှိုင်းပြီး မည်းနက်လာခဲ့သည်။ တွန့်လိမ်နေပြီး နာကျင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ်ယောင် မရေမတွက်နိုင်အောင် အလင်းအကာအကွယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံတိတ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ကြ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အလင်းအကာအကွယ်မှ သိပ်သည်းသော "သွေးမိုးများ" ရွာကျလာသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျဆင်းလာသည်မှာ မိုးပေါက်များ မဟုတ်ဘဲ ထူထပ်ပြီး ဆိုးယုတ်သော တစ္ဆေအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်၏။ ဤပုံရိပ်ယောင်များတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ အချို့မှာ အသက်ရှင်စဉ်က လူ့ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး အချို့မှာမူ ဖော်ပြ၍မရသော ဘီလူးများအဖြစ် တွန့်လိမ်နေကြ၏။ ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး တစ်အုပ်ကဲ့သို့ ထိုအရာများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာကြပြီး ဝူယိုမြို့၏ ထောင့်တိုင်းကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ပုံရိပ်ယောင်များ၏ တစ်ဦးချင်း စွမ်းအားမှာ ကွဲပြားလှပေသည်။ အားနည်းသော ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် လှိုင်းများသာ ရှိပြီး ဆိုးယုတ်သော လေတိုက်ခတ်မှုများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင့်ယှက်မှုများကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်၏။ သို့သော် အားကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်များမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်နှင့်ပင် ညီမျှသော အေးစက်သည့် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ထိုတစ္ဆေများတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိသဖြင့် သာမန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ချီ ပါဝင်သော နည်းစနစ်များ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ သို့မဟုတ် အထူး မှော်ရတနာများကသာ ၎င်းတို့ကို ထိရောက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ ဤပုံရိပ်ယောင်များမှာ အဆုံးအစမရှိသည့်အလား ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထိုအရာများသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဝင်္ကပါက မြို့တွင်း မှာ သေဆုံးသွားသော သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ သွေး၊ ချီနှင့် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်များကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပြီး ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်တိုင်းတွင် လူများ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်များသည် ပုံရိပ်ယောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သေဆုံးနေကြပြီး ထိုသေဆုံးမှုက သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါအတွက် ချက်ချင်း ထောက်ပံ့ပေးကာ ပုံရိပ်ယောင်များကို ပိုမို ဖန်တီးပေးနေခဲ့သည်။

ဝူယိုမြို့သည် သက်ရှိ ငရဲတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီးသား လမ်းမများမှာ ယခုအခါ သေမင်း၏ အရိပ်အောက်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ငိုကြွေးသံများ၊ ပုံရိပ်ယောင်များ၏ စူးရှသော မြည်တွန်သံများ၊ တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်များ၏ ပေါက်ကွဲသံများ... အသံအမျိုးမျိုး ရောယှက်နေပြီး ဆံပင်များ ထောင်တက်သွားစေလောက်သော သေမင်းတမန် အခြေနေတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခဲ့၏။

အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် သေမျိုးများမှာ ပုံရိပ်ယောင်များကို ခုခံရန် အင်အား မရှိကြချေ။ သူတို့ကို ပုံရိပ်ယောင် အများအပြားက ခုန်အုပ်တတ်ကြပြီး သူတို့၏ အနှစ်သာရ၊ ချီနှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ချက်ချင်း စုပ်ယူသွားကာ မံမီအလောင်းများအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။ သူတို့၏ သွေး၊ ချီနှင့် ဝိညာဉ်များမှာ ဝင်္ကပါက ချက်ချင်း စုပ်ယူသွားပြီး သတ်ဖြတ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် ပုံရိပ်ယောင်သစ်များအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ အဆောက်အအုံများသည် ဆိုးယုတ်သော တစ္ဆေအရှိန်အဝါကြောင့် တိုက်စားခံရပြီး လျင်မြန်စွာ အရောင်ပြောင်းကာ ဆွေးမြည့်သွားကြ၏။ ကောင်းကင်ကြီးကို သိပ်သည်းသော ပုံရိပ်ယောင်များက ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် နေရောင်ခြည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးကန့်လန့်ကာနှင့် ပုံရိပ်ယောင်များမှ ထုတ်လွှတ်သော ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင်နှင့် တစ္ဆေဆန်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများကသာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ လင်းထိန်စေခဲ့သည်။

" ဒါက တကယ့် ငရဲမုဒ်ပဲ..."

ချန်လဲ့သည် ဒီရေကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသော ပုံရိပ်ယောင်များကို ကြည့်ကာ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"စစ်ကူတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ တောင့်ခံထားနိုင်မယ်"

ဆိုသည့် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပုကျိုးကပ်ဘေးဂိုဏ်းသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုက်ခိုက်ပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် တစ်ခါသုံး လောင်စာအဖြစ် သဘောထားနေခြင်းပင်။

"ဝင်္ကပါ ဖွဲ့... ကာကွယ်..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ကြည်လင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ရေခဲပြာရောင် ဓားရှည် သည် ချက်ချင်း အိမ်က ကျွတ်ထွက်လာပြီး ဓားကိုယ်ထည်မှာ စီးဆင်းနေသော စမ်းရေကဲ့သို့ တုန်ခါနေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျက်သရေရှိစွာ လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်၏။ သူမသည် "ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ကျင့်စဉ်" ကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းတင်လိုက်ပြီး သန့်စင်ကာ ကြီးမားလှသော ရေစွမ်းအင် ဝိညာဉ်ချီများသည် အထိန်းအကွပ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာကာ လရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ စီးဆင်းနေသည့် ခိုင်မာသော စက်ဝိုင်းပုံ ဓားချီတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူလေးယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်ကို အလယ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။

သွေးနီရောင် ကောင်းကင်နှင့် ကောင်းကင်ယံကို ပြည့်နှက်နေသော ပုံရိပ်ယောင်များ၏ ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းအောက်တွင် သူမ၏ လမင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော နတ်သမီးဝတ်စုံမှာ စွန်းထင်းခြင်း မရှိဘဲ ရွှံ့ဗွက်ကမ္ဘာတွင် တစ်ပွင့်တည်း ဖူးပွင့်နေသော ရေခဲကြာပန်း တစ်ပွင့်နှင့် တူနေခဲ့၏။ ဓားချီ ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာတွင် ချဉ်းကပ်လာသော အဆင့်နိမ့် ပုံရိပ်ယောင်များသည် မီးတောက်ကို တိုးဝင်သည့် ပိုးဖလံများကဲ့သို့ သန့်စင်ပြီး အေးစက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတားအဆီးကို ထိမှန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မအော်ဟစ်နိုင်မီမှာပင် "တရှဲရှဲ" မြည်သံများ ပြုကာ တွန့်လိမ်ပြီး အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြမ်းတမ်းခြင်း မရှိဘဲ ထူးခြားသော စည်းချက်နှင့် အလှတရားတို့ ပါဝင်နေခဲ့၏။ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ ဓားဖျားသည် နက်နဲသော စက်ဝိုင်းခြမ်းများကို ရေးဆွဲသွားပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းက ပုံရိပ်ယောင်များ၏ အားအနည်းဆုံး စွမ်းအင် အူတိုင်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန် မြင့်မားလှသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ လရောင်အောက်တွင် တစ်ကိုယ်တော် ကခုန်နေသည့်အလား ကျက်သရေရှိလှပေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက ဟိန်းဟောက်ကာ ခုန်အုပ်လာတတ်ပြီး ထိုပုံရိပ်ယောင်၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများက ဆိုးယုတ်သော လေတိုက်ခတ်မှုများကို သယ်ဆောင်လာကာ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲလာတတ်၏။ ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်ပြီး ကြည်လင်နေကာ သူမ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်ရာ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲက မိုးမခပင်ကဲ့သို့ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွား၏။ သူမသည် လက်ထဲရှိ "နင်ရွှမ်" ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ဓားကိုယ်ထည်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ စုစည်းနေသော ရေခဲပြာရောင် ဓားအရိပ်များစွာအဖြစ် ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားသည်။ အမြီးဖြန့်နေသော ဒေါင်းတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဖူးပွင့်နေသော ရေခဲဆီးနှင်းပန်းများကဲ့သို့ ထိုဓားအရိပ်များသည် ပုံရိပ်ယောင်အရိပ်၏ အူတိုင်ကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်သွားကြ၏။ တိုးညှင်းသော "ဖျတ်" ခနဲ အသံအနည်းငယ်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်သည် ကျိုးပဲ့သွားသော ဖန်ခွက်ကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားပြီး ဆိုးယုတ်သော တစ္ဆေအရှိန်အဝါကို သန့်စင်သော

ရေစွမ်းအင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ချက်ချင်း သန့်စင်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို ကျဆင်းနေပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ညင်သာစွာ လွင့်ခါနေခဲ့၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေသော သူမ၏ ဘေးတိုက် မြင်ကွင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပန်းပုတစ်ခုကဲ့သို ရှင်းလင်းပြီး သေသပ်လှပကာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးစိုက်ပြီး တည်ငြိမ်နေကာ သူမ၏ ရှေ့ရှိ ရှူရာစစ်မြေပြင်မှာ သူမ ကျင့်ကြံရန် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ဖယ်ရှားရမည့် ဖုန်မှုန့်လေး တစ်မှုန့်မျှသာ ဖြစ်သည့်အလားပင်။

Book 6 end.