အခန်း (၃၃၁-၃၃၂)

အခန်း ၃၃၁ - မာနတရားတို့ ကျိုးနွံသွားခြင်းနှင့် ပြာကျသွားသည်အထိ လောင်ကျွမ်းခံရခြင်း

"ကောင်လေး... ဒါကဘယ်နေရာလဲ။ မင်းဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ"

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် လုချင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့အတွက် ပို၍အံ့သြတုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်ရခြင်းပင်။

သူ၏မျက်နှာထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ထဲ၌လည်း လေးလံသွားတော့သည်။

သူအစိုးရိမ်ဆုံးအရာသည် တကယ်ဖြစ်လာပြီဆိုတာကို သူနားလည်လိုက်၏။

ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး လုချင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေလေသည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက လုချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ပုံသဏ္ဍာန်ဖန်တီးနိုင်သည့် ဤမျှမြင့်မားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးကို ပြသနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် ဘာမှမကြံစည်ပါဘူး။ ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး... ခင်ဗျားကို ကျန်‌တော် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးဆိုပြီး ခုနလေးတင် ကြွားလုံးထုတ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ကဲ... အခု ခင်ဗျားဘယ်ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး"

လုချင်းသည် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ပုံစံ ဖမ်းမနေစမ်းပါနဲ့။ ဒါက တခြားဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုရဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခုပါပဲ။ တခြားဘာမှမဟုတ်ဘူး"

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လုချင်းကို လှည့်စားရန်မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူသိသွားသဖြင့် လှည့်ကွက်များကို ရပ်တန်းကရပ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ကံတရားက ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ မင်းက သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးဖြစ်ပေမယ့် ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုကိုတောင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ... မာနဆိုတာ အမြဲတမ်းမခံဘူး။ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ကံတရားဆိုတာ ဆီထဲမှာ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ မီးတောက်တစ်ခုလိုပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် မင်း အချိန်မတိုင်ခင် သေဆုံးပြီး ကုစားလို့မရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်မသွားအောင် သတိထားပါ"

"အဲဒါ ခင်ဗျားအပူမပါဘူး တစ္ဆေအိုကြီး" လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက တခြားဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုရဲ့ နေရာဆိုတာကို ခင်ဗျားသိသွားမှတော့ ဒါဘယ်သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်လဲဆိုတာပါ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်ပါလား"

"ဒါဘယ်သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကိုတော့ အနိုင်မယူနိုင်ပါဘူး" ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။ "ကောင်လေး... အချိန်ကုန်ခံပြီး အားအင်တွေ ဖြုန်းတီးမနေဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။ မင်းတကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းကိစ္စတွေကို သိချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို စဉ်းစားသင့်တယ်။ ငါ့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်... ရှေးဟောင်းခေတ်အကြောင်းတွေကို ပြောပြရုံတင်မကဘူး ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကိုပါ သင်ပေးမယ်။ တစ်နေ့ကျရင် မင်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်လာမယ်၊ ပြီးရင် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး မသေမျိုးအဖြစ်တောင် အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မယ်"

"မသေမျိုးအဖြစ် အဆင့်တက်မယ်ဆိုတဲ့ စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောနေပါလား။ ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး... ခင်ဗျားမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်တွေရှိမှန်း ကျွန်တော်‌မသိခဲ့ဘူး။ အတိတ်တုန်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေရှေ့မှာ ခင်ဗျားက လမ်းဘေးက ကြွက်တစ်ကောင်လောက်ပဲရှိတာလေ၊ အမြဲတမ်း အမှောင်ထဲမှာပုန်းနေပြီး အပြင်ထွက်ဖို့တောင် ကြောက်နေခဲ့တာ။ ခင်ဗျားရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ဘူးသီးခြောက်လေးကြောင့်သာ နာမည်နည်းနည်းရခဲ့တာကို အခုများတော့ ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး ကြွားရဲသေးတယ်ပေါ့"

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးတစ်ယောက် လုချင်းကို ထပ်မံလှည့်စားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လှောင်ပြောင်သံတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏နောက်ခံအကြောင်းကို ဤမျှကောင်းကောင်းသိနေသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ခေတ်ကလူပင် ဖြစ်ရပေမည်။

လုချင်း၏နောက်ကွယ်မှ လူဖြစ်နိုင်မည်လော။‌

သူ၏ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာပြေးလွှားသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ချက်ချင်းတွေးမိလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တောက်ပသော မီးတောက်ဝတ်ရုံကိုခြုံထားပြီး ခေါင်းတွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်းပေါက်နေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး လုချင်း၏ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ဤလူပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဤနေရာ၏အရှင်သခင် ရောက်လာသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာလည်း ထပ်မံမြင့်တက်သွားလေသည်။

"မင်းက ဒီဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေရဲ့ လက်နက်ဝိညာဉ်ပဲ"

သူကိုယ်တိုင်လည်း လက်နက်ဝိညာဉ်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် ယန်၏ အစစ်အမှန်သဘာဝကို ချက်ချင်းသိလိုက်လေသည်။

သူ၏ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် လေးလံသွားတော့၏။

ယန်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်မှာ သူ့ထက် များစွာပိုမိုအားကောင်းနေသည်။ ယင်းမှာ ဤလက်နက်ဝိညာဉ်သည် သူ့ထက်ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နာလန်ထလာပြီး ပင်ကိုယ်အားဖြင့်လည်း သူ့ထက်ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။

ထို့အပြင် လုချင်းပါ ရှိနေသေးရာ... ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ ရင်ထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားရသည်။

"ဘာလဲ... အခုတော့ ကြောက်သွားပြီလား"

ယန်သည် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ ခံစားချက်များကို သိနေသည့်အလား လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး... မင်းဒီလောက် ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ကောင်းကင်နဲ့လူသား ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းငါးပါး ဆိုတဲ့ မဟာအတိဒုက္ခကြီးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အသက်သွေးကြောလက်နက်က လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ဝင်ပူးပြီး အသက်ဆက်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်ပူးတာ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းရဲ့အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားမှာပဲ။ အခု ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေပြီဆိုတော့ သိပ်မကြာခင်မှာ မင်းရဲ့အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားပြီး လူဝင်စားဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူအကြောက်ဆုံးအရာမှာ လုချင်း ဤကိစ္စကို သိသွားမည်ကိုဖြစ်ပြီး ယခုတော့ ယန်က ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်လို့လား။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက မင်းလို သာမန်လက်နက်ဝိညာဉ်လေး နားလည်နိုင်တာထက် အများကြီးသာလွန်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားမယ်လို့ မင်းပြောတယ်ပေါ့လေ။ ငါ့ကို နှစ်ထောင်ချီပြီး ဒီမှာပိတ်လှောင်ထားရင်တောင် ငါ့ရဲ့အဆုံးသတ်ကို ရောက်မရောက် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး... ဒီနေရာမှာ ဟန်ရေးပြနေစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးမယ်... ခင်ဗျားရဲ့စိတ်ကိုဖွင့်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ရိုက်နှိပ်ခွင့်ပေးမှာလား" လုချင်းက အေးစက်စက်မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်တော့မှ မပေးနိုင်ဘူး။ ကောင်လေး... အင်အားကြီးမားတဲ့ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းလို သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပုရွက်ဆိတ်လေးဆီမှာ အရှုံးပေးရမယ်ပေါ့လေ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အသက်ရှူသံတစ်ချက်နဲ့တင် မင်းလိုကောင်တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် သေသွားနိုင်တယ်။ အခု သန္ဓေသားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ဖို့ အိပ်မက်မက်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်း တော်တော် အကင်းမပါးတာပဲ"

"ကောင်းပြီလေ" လုချင်းက ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ သူ၏ပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမိန့်တစ်ခုသာ ပဲ့တင်ထပ်၍ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ "ယန်... သူ့ကို သတ်လိုက်"

လုချင်းက သူ၏နာမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ယန် တောင့်တင်းသွားလေ၏။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူ ဒေါသမထွက်မိဘဲ သူ၏ရင်ထဲသို့ အေးစက်သောခံစားမှုတစ်ခုသာ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ သူလက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အဆုံးမဲ့မီးတောက်များက ဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေအတွင်း၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ သူ၏ပုံရိပ်သည်လည်း မီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို ရစ်ပတ်လိုက်တော့၏။

"လီဟော်ရဲ့ မီးနဂါး... မင်းက လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ လီဟော်ဒယ်အိုးပဲ"

ယန် ပြောင်းလဲသွားသော မီးနဂါးကိုမြင်မှပင် သူ မည်သည့်ဝိညာဉ်လက်နက်၏ နယ်မြေထဲရောက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ရှေးဟောင်း မသေမျိုးခေတ်ကာလတွင် သူသည် လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အဆံမရှိခဲ့သောကြောင့် အစပိုင်းတွင် ယန်၏ အငွေ့အသက်ကို မမှတ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လီဟော်ဒယ်အိုးသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကြီးလေသည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရန် မီးနဂါးလွှတ်တင်တတ်သော ၎င်း၏ ထူးခြားသည့်တိုက်ကွက်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။

ယခု ယန်၏ ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံကိုမြင်သောအခါ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် ဤဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားလေ၏။ လီဟော်ဒယ်အိုးသည် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အသက်သွေးကြောလက်နက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်ပိုမြင့်သော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ လီဟော်ဒယ်အိုးသည် လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ဖော်စပ်ရာတွင် ကျော်ကြားလှပေ၏။ လီဟော်ဂိုဏ်းသည် ဤဒယ်အိုးဖြင့် အဆင့်မြင့်ရတနာများနှင့် ဆေးလုံးများကို အစဉ်အဆက်ဖန်တီးကာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူတို့၏နေရာကို ခိုင်မာစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော လက်နက်နယ်မြေထဲတွင် ပိတ်မိနေကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ရင်ထဲ၌ နောင်တတရားများနှင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ထိုကောင်လေးကို သွားမရန်စခဲ့သင့်ပေ။

နောင်တရစိတ်များက ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယန် ဖန်တီးထားသော မီးနဂါးက သူ့ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် သူ၏ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများထဲသို့ ကျုံ့ဝင်ပုန်းအောင်းသွားလေသည်။ သူ၏လက်နက်သည် လီဟော်ဒယ်အိုး၏ သန့်စင်ခြင်းစွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါစေဟုသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို သူ အမှတ်မထင် တွေ့ရှိခဲ့သော ရှားပါးသံမဏိတစ်ပိုင်းဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝနားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်လေသည်။

ထိုအရာက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ကောင်းပါရဲ့။

အားကောင်းသော မီးတောက်များက ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ဝန်းကျင်တွင် တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေပြီး ယန် ပြောင်းလဲထားသော မီးနဂါးကလည်း ဘူးသီးခြောက်ကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလေသည်။ သို့သော် ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း ဘေးပတ်လည်ရှိ မီးတောက်များက မရှိသည့်အလား ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်မှာ အပြောင်းအလဲမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ယန်၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ်အချိန်ကနှင့်ယှဉ်လျှင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်မှာ သူ့ထက် ပို၍ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့တိုင်အောင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သော သူက ထိုအရာကို မသန့်စင်နိုင်ဖြစ်နေလေ၏။

"ဒီဘူးသီးခြောက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတချို့ ရှိနေတယ်"

ထိုအတွေး ယန်၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင် အထက်မှ လုချင်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ယန်ချန်ပေ့... အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုက ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူက အမှန်တိုင်း ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်က တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ လောလောဆယ် ငါ သူ့ကို မသန့်စင်နိုင်သေးဘူး"

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

လုချင်း၏ အသံတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မပါဝင်ပေ။ သို့သော် ယန်မှာ ရုတ်တရက် ကျောချမ်းသွားလေသည်။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က အပြည့်အဝ နာလန်မထသေးဘူး၊ ပြီးတော့ စွမ်းအားတွေကိုလည်း သိပ်မသုံးနိုင်သေးဘူး။ ဒီကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို သန့်စင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီလေ" လုချင်းက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "ဒီဂူထဲက ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို သုံးပြီး အဲ့ဒီတစ္ဆေအိုကြီးကို သေတဲ့အထိ သန့်စင်ပစ်ဖို့ ခင်ဗျားကို ကူညီပေးမယ်"

လုချင်း၏စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လီဟော်ဒယ်အိုးကို အားဖြည့်ပေးမည့် ကြီးမားသော ဝင်္ကပါစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာသည်ကို ယန် ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏများက ဒယ်အိုးထဲသို့ စီးဝင်လာလေသည်။ ခွန်အားများ ပြည့်ဝလာသဖြင့် ယန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ စုပ်ယူလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေအတွင်းရှိ သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာလေသည်။ သူသည် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက် တစ်ခုလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ကာ အဆုံးမဲ့မီးတောက်များကို ဘူးသီးခြောက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။

ယန် သူ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်သည်ကိုမြင်ပြီး အတွင်းထဲတွင် ကြိတ်၍ဝမ်းသာနေခဲ့သော ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် ယန်၏ စွမ်းအင်များ ဆယ်ဆခန့် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူသည် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် ထုတ်ယူအသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ အချည်းနှီးသာ။ ယန် ဖန်တီးထားသော အဖြူရောင်မီးတောက်များသည် တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက ဘူးသီးခြောက်အတွင်း၌ အခက်အခဲကြီးစွာ တပ်ဆင်ထားခဲ့သော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ကန့်သတ်ချက်အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။ အတွင်းရှိ မီးခိုးရောင် ကပ်ရောဂါအငွေ့အသက်များမှာ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးတောက်များက ဘူးသီးခြောက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ သို့သော် သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ ထိုအရာကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့"

အဖြူရောင်မီးတောက်များ သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင်လေး... ကျုပ် အရှုံးပေးပါပြီ။ ကျုပ်ရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးပြီး သခင်လေးဆီမှာ အညံ့ခံပါ့မယ်"

အဖြူရောင်မီးတောက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ ယန်လည်း အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လုချင်း၏ အေးစက်သောအသံက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ "နောက်ကျသွားပြီ ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး။ ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပေမယ့် ခင်ဗျားက တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူးလေ။ ယန်... သူ့ကို သန့်စင်ပစ်လိုက်"

ဤစကားများကြောင့် ယန်နှင့် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အပြည့်အဝ ထိတ်လန့်သွားသော ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင်... အဲ့ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ကျုပ် အရိုင်းအစိုင်းလို ပြောဆိုမိပြီး သခင့်ကို ရန်စမိတာ ကျုပ်အမှားပါ။ ကျုပ်မှားမှန်း သိပါပြီ... ဒီတစ်ကြိမ်လေးတော့ ကျုပ်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး သခင့်အတွက် ခွေးတစ်ကောင်၊ မြင်းတစ်ကောင်လို သစ္စာရှိရှိ အစေခံပါ့မယ်"

အသက်ရှင်သန်ရန် အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို စွန့်ပယ်ကာ လုချင်းကို "သခင်" ဟုခေါ်ဆိုပြီး သူ့ကိုယ်သူ အောက်ကျနောက်ကျ အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ သုံးနှုန်းလိုက်လေ၏။ သူ၏ ဖားယားလွန်းသော အပြုအမူကြောင့် ယန်ပင် အံ့သြသွားရသည်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြောင်းကို သူသိထားသော်လည်း ယခင်က အင်အားကြီးမားခဲ့သော သန္ဓေသားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဤမျှအထိ အောက်တန်းကျနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ကို ပို၍ပင် အံ့သြစေခဲ့သည်မှာ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ သနားစရာကောင်းလှသော တောင်းပန်မှုများကို လုချင်းက လုံးဝလျစ်လျူရှုထားခြင်းပင်။

လုချင်း၏ အသံမှာ အေးစက်ကာ ပြတ်သားနေလေ၏။ "ယန်... ကျွန်တော် ပြောတာ မကြားဘူးလား။ သူ့ကို သေတဲ့အထိ မီးရှို့ပစ်လိုက်"

လုချင်း၏ လေသံ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏သခင်သည် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးကို ခြောက်လှန့်ရုံမျှမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ယန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လုချင်း၏ မကျေနပ်မှုကို ခံစားမိသောအခါ ယန်သည် ဆက်၍ အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲ မီးတောက်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည်မွှေးမြိုက်ကာ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးထံသို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဟင့်အင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့"

သူကိုယ်တိုင် ဤမျှအထိ အောက်ကျနောက်ကျခံ တောင်းပန်နေသည့်တိုင်အောင် လုချင်းက သူ့ကို သတ်ချင်နေသေးမည်ဟု ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ပေ။ သူက အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင်... ကျုပ် တကယ်ကို မှားမှန်းသိပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်လောက် ပေးပါ။ သခင့်ရဲ့ အသစ္စာအရှိဆုံး အစေခံဖြစ်လာပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ကိုသာ သန့်စင်ပစ်လိုက်ရင် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ရဲ့ အဆင့်က ရိုးရိုးရတနာလက်နက်အဆင့်ကို ကျသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက သခင့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်သွားမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်စဉ်းစားပေးပါဦး"

သူ၏ အသည်းအသန် တောင်းပန်မှုများမှာ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့်သာ တုံ့ပြန်ခံလိုက်ရသည်။ လုချင်း၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုကြားတွင် ယန်သည် အဖြူရောင်မီးတောက်များကို ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မောင်းနှင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပုန်းအောင်းနေသော နေရာအထိ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်မီးတောက်များက သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားတော့သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... မင်း ငါ့ကို သေစေချင်မှတော့ အားလုံး အတူတူ သေကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လုချင်းကိုပါ အတူတူ ဆွဲခေါ်သွားရန် မျှော်လင့်လျက် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်အတွင်းရှိ အဓိက ကန့်သတ်ချက်များကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ သို့သော် အဓိကအချက်အချာကို အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူသည် ဘူးသီးခြောက်၏ စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ယန်၏ ဟိန်းဟောက်သံက ဘူးသီးခြောက်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး... မင်းသာ အစကတည်းက ကန့်သတ်ချက်တွေကို အသက်သွင်းခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို တားနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သေရမှာကို အရမ်းကြောက်နေတာလေ။ ငါ့ရဲ့ မီးတောက်တွေက မင်းကို သေလုနီးပါးအထိ သန့်စင်ပြီးမှ အခုမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးဖို့ တွေးနေတာလား။ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားတွေကို အလှပြထားတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သေလိုက်စမ်း"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် စကြာဝဠာ၏ စည်းမျဉ်းအငွေ့အသက် အနည်းငယ် ရောနှောပါဝင်နေသော အဖြူရောင်မီးတောက်များက ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"ဟင့်အင်း..."

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အားနည်းနေပြီဖြစ်သော ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် စည်းမျဉ်းအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များကို မခံနိုင်တော့ပေ။ ပြန်လည်ခုခံရန် ခွန်အားပင်မရှိတော့ဘဲ သူသည် အကြွင်းမဲ့ လောင်ကျွမ်းသွားကာ ဘာမှမကျန်တော့သည်အထိ ပြာကျသွားလေတော့၏။

ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို အကြွင်းမဲ့ သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် ယန်သည် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို ချက်ချင်းပြန်အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မီးတောက်များအားလုံးကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ လက်နက်ဝိညာဉ် မရှိတော့သဖြင့် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်၏ အဆင့်မှာ ကျဆင်းသွားလေသည်။ အကယ်၍ ယန်သာ သူ၏စွမ်းအားများကို ပြန်၍မရုတ်သိမ်းခဲ့ပါက ထိုဝိညာဉ်လက်နက်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

လုချင်း၏ ပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"သခင်လေး... ဒါက အဲ့ဒီကပ်ရောဂါတစ္ဆေအိုကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ပါ"

ယန်က ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ကို လုချင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လုချင်းကို သူခေါ်ဝေါ်ပုံမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး "ကောင်လေး" ဟု မခေါ်ရဲတော့ပေ။

လုချင်းသည် ဘူးသီးခြောက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ ယခင်က လူတစ်ယောက်၏ အရပ်တစ်ဝက်ခန့်ရှိခဲ့သော ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်မှာ ယခုအခါ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့သွားပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ကိုင်ထားနိုင်လေ၏။

"သခင်လေး... ဒီဘူးသီးခြောက်က တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ ကျုပ်ရဲ့ မီးတောက်တွေတောင် သူ့ကို ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ဘူး။ အတွင်းထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုရှိရမယ်"

...

အခန်း ၃၃၂ - ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ၊ အသက်သွေးကြော ရတနာသန္ဓေသားနှင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ တုန်လှုပ်မှု

ယန်သည်လည်း ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်နှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေလေသည်။ ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် အကြီးအကျယ်ပျက်စီးနေပြီး ပိုင်ရှင်မရှိတော့သော အောက်ခြေအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုသည် သူ၏ သန့်စင်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် စောစောက သူ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘူးသီးခြောက်မှာ မလှုပ်မယှက်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လုချင်းက သူ့ကိုကူညီရန် ဂူအတွင်းရှိ အစီအရင်ကို အသုံးမပြုခဲ့ပါက သူ အကြီးအကျယ် အရှက်ကွဲခဲ့ရပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဆက်လက်၍ သိချင်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် လုချင်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူသည် အသေအချာ စစ်ဆေးခြင်းမျိုး မလုပ်ရဲပေ။

ယခုအချိန်တွင်တော့ ယန် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားလေပြီ။ လုချင်းက ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးကို အသနားခံခွင့်ပင်မပေးဘဲ အလွန်ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့ခြင်းမှာ ထိုတစ္ဆေအိုကြီးက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ်စော်ကားပြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့သောကြောင့် သက်သက်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ အကယ်၍ ယန်ကသာ လုချင်းနှင့် ဆက်လက်အလျှော့အတင်းလုပ်ရန် ကြိုးစားနေမည်ဆိုပါက သူ၏ကံကြမ္မာသည်လည်း ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးထက် ပိုကောင်းလာမည်မဟုတ်ပေ။

လုချင်း၏ ရက်စက်မှုကို နားလည်သွားသောအခါ ယန်၏ သဘောထားမှာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူသည် ဤလူငယ်လေးကို အထက်စီးမှ မဆက်ဆံရဲတော့ပေ။ အစောပိုင်းက လုချင်း၏ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူခဲ့မိသည့်အတွက်ပင် သူ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤလူငယ်၏ အသေးအဖွဲကိစ္စများကိုပင် အလေးအနက်ထားတတ်သည့် အကျင့်ကြောင့် သူ အကြီးအကျယ် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူ၏ သဘောထားပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ယန်သည် လုချင်းကို "သခင်" ဟုတော့ မခေါ်နိုင်သေးပေ။

"ဘာတွေ ထူးဆန်းလို့လဲ"

လုချင်းသည် ဘူးသီးခြောက်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အသိအနည်းငယ်ဖြင့် ထိုအရာ၏ အစစ်အမှန်သဘာဝကို သိမြင်နိုင်ရန် မည်သည့်စွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။ သူ၏စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အသိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လက်ကိုတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်သည် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ သူ၏စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ဘူးသီးခြောက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် ဘူးသီးခြောက်ထံမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စာကြောင်းအနည်းငယ်လည်း ပေါ်လာသည်။

"ခရမ်းရောင်အလင်း..."

လုချင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယန်၏ ပြောစကားအရဆိုလျှင် ဘူးသီးခြောက်သည် အဆင့်ကျသွားပြီဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ဆဲဖြစ်နေသည်။ လွင့်မျောလာသော စာကြောင်းများကို သူ အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ယခုတစ်ကြိမ် ပြသထားသော အချက်အလက်များသည် ယခင်က သူမြင်ခဲ့ရသည်များနှင့် မတူညီတော့ပေ။

【 ရတနာဘူးသီးခြောက်။ ပျက်စီးနေသော အဆင့်မြင့်ရတနာ။ 】

【 မူလက ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းခေတ်မှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီး၏ အသက်သွေးကြောရတနာ ဖြစ်သည်။ 】

【 ယခင်က ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လီဟော်ဒယ်အိုး၏ ဝိညာဉ်က ၎င်း၏ကန့်သတ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးကာ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးမှ ဖြစ်တည်လာသော လက်နက်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏အဆင့်မှာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ 】

【 ယခုအခါ လက်နက်ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကိုလည်း သန့်စင်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်းမရှိတော့ဘဲ သာမန်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 】

【 ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် ဖန်တီးစဉ်က ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ တစ်ပိုင်းကို အမှတ်မထင် ထည့်သွင်းမိခဲ့သောကြောင့် လက်နက်ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်လာကာ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 】

"ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိလား..."

အချက်အလက်များကို ဖတ်ပြီးနောက် လုချင်း၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်များ တောက်ပသွားလေသည်။ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်တွင် ဤမျှ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိကဲ့သို့ ပစ္စည်းမျိုး ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ လီဟော်ဂိုဏ်း၏ မှတ်တမ်းများအရ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိသည် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိထက်ပင် ပိုမိုအဖိုးတန်ပြီး လက်နက်ဖန်တီးရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူတိုင်း လိုချင်တပ်မက်ကြသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးသည် ဤကဲ့သို့သော အပိုင်းအစတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ကံကောင်းခဲ့သည်မှာ သေချာလှသည်။

"သခင်လေး... ဒီဘူးသီးခြောက်ထဲမှာ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ ပါဝင်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား"

လုချင်း၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ယန်လည်း အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက ဒီဘူးသီးခြောက်ကို သန့်စင်နေတုန်းမှာ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိတစ်ပိုင်းကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျား ခုနက အလွယ်တကူ မသန့်စင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်"

"သူ ဘယ်လိုနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တာပါလိမ့်။ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးရဲ့ လက်နက်သန့်စင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေက အရမ်းကြမ်းတမ်းပါတယ်။ အဲ့ဒါက ဘာဉာဏ်ကောင်းတဲ့နည်းလမ်းမှ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကြောင့်သာ ဘူးသီးခြောက်နဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ ပေါင်းစပ်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

အတန်ကြာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။ "ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်ထဲက လက်နက်သန့်စင်တဲ့ နည်းစနစ်က ဘာလို့ ဒီလောက် အဆင့်မမီရတာလဲ၊ ကန့်သတ်ချက်တွေကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲဆိုတာကို အစက ငါ စဉ်းစားလို့မရခဲ့ဘူး။ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက လက်နက်သန့်စင်တဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ပတ်သက်ရင် နာမည်ကြီးတဲ့သူမှ မဟုတ်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက အစောပိုင်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်နဲ့တင် သူ့အတွက် အံကိုက်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို သန့်စင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။ အခုမှသိရတော့တယ်၊ အကုန်လုံးက ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ကိုး"

လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက် လက်နက်ဝိညာဉ်အနေဖြင့် ယန်သည် ရတနာများနှင့် ဆေးလုံးများစွာကို သန့်စင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးတွင် မဟာသခင်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။ လီဟော်မီးတောက်များကို အသုံးပြု၍ ကပ်ရောဂါဘူးသီးခြောက်အတွင်းသို့ ပထမဆုံး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်ကပင် အတွင်း၌ ကြမ်းတမ်းလှသော ဖန်တီးမှုနည်းစနစ်များကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။

ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤမျှကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် လက်နက်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်သလို ဘူးသီးခြောက်ကိုလည်း ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ အခုမှပဲ သူ နားလည်သွားတော့သည်။ အတွင်းရှိ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ အပိုင်းအစကြောင့်သာ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဤမျှထူးခြားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"သခင်လေး... ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုကြီးပဲ" ယန်က လုချင်းကို ဂုဏ်ပြုစကားဆိုလိုက်သည်။ "ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ ပါဝင်နေတဲ့ ဒီဘူးသီးခြောက်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အလားအလာရှိတယ်။ ဒါက အသက်သွေးကြော ရတနာတစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံး သန္ဓေသားလောင်းပဲ။ အခု ငါ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အားလုံးနီးပါးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေလည်း လုံးဝ သန့်စင်သွားပါပြီ။ ဒါကို သခင်လေးရဲ့ အသက်သွေးကြောရတနာအဖြစ် သန့်စင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပါပဲ"

"အသက်သွေးကြော ရတနာ..."

လုချင်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ မီးခိုးရောင်ဘူးသီးခြောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီဘူးသီးခြောက်ထဲမှာ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ ပါဝင်နေတဲ့အတွက် ဘယ်အရာကိုမဆို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး ကျင့်ကြံသူတိုင်းနဲ့ သင့်တော်တယ်။ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက ဒါရဲ့တန်ဖိုးကို မသိဘဲ ကပ်ရောဂါအငွေ့အသက်တွေကိုသာ သိုလှောင်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အမှားလုပ်ပြီး သန့်စင်ခဲ့တာ... တကယ့်ကို နှမြောစရာကောင်းပါတယ်။ သခင်လေးရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဗဟုသုတတွေနဲ့ဆိုရင် ဒီဘူးသီးခြောက်က သခင်လေးအတွက် အကောင်းဆုံး အသက်သွေးကြော ရတနာပါပဲ"

လုချင်းသည် ဘူးသီးခြောက်ကို စဉ်းစားတွေးတောစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များနှင့်ဆိုလျှင် ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယန်၏ စကားများသည် ပုံကြီးချဲ့ပြောနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ ပါဝင်နေသော ဤဘူးသီးခြောက်သည် အလွန်အမင်း ပုံသွင်းနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီလေသည်။ ယန်ပြောသကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဗဟုသုတများမှာ အလွန်များပြားစုံလင်ပြီး [သဘာဝဓာတ်ငါးပါး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်] ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားသဖြင့် သဘာဝဓာတ်ငါးပါးလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သဘာဝဓာတ်တစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် သဘာဝဓာတ်မျိုးစုံပါဝင်သော ရတနာတစ်ခုသည်ပင် အသက်သွေးကြောရတနာအဖြစ် သူ့အတွက် သင့်တော်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိ ပါဝင်သော ဤဘူးသီးခြောက်ကမူ မည်သည့်အရာကိုမဆို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါကို ကျုပ်ရဲ့ အသက်သွေးကြောရတနာအဖြစ် သန့်စင်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လိမ့်မယ် ယန်" လုချင်းသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့" ယန်က ပြုံးလိုက်သည်။ ရတနာများကို သန့်စင်ခြင်းမှာ သူ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံးအလုပ်ပင် ဖြစ်၏။

လုချင်းသည် ချက်ချင်း လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်လိုက်ပြီး လီဟော်ဒယ်အိုးကိုဖွင့်ကာ မီးခိုးရောင်ဘူးသီးခြောက်ကို အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘူးသီးခြောက်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။ လုချင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဒယ်အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ယန်နှင့်အတူ ဘူးသီးခြောက်ကို သန့်စင်ရန် မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ပထမအဆင့်မှာ ကပ်ရောဂါအဘိုးကြီးက ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သော ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ဖယ်ရှားပြီး နောင်တွင် အန္တရာယ်မဖြစ်စေရန် ရှင်းလင်းပစ်ရန်ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ထိန်းသိမ်းပေးမည့် လက်နက်ဝိညာဉ် မရှိတော့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ကန့်သတ်ချက်အကြွင်းအကျန်များသည် လီဟော်ဒယ်အိုး၏ မီးတောက်များရှေ့တွင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားကာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။

ဘူးသီးခြောက်ကို သေချာစွာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် မည်သည့်ချို့ယွင်းချက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း သေချာစေရန် လုချင်းသည် လီဟော်ဒယ်အိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကန့်သတ်ချက်များကို ဘူးသီးခြောက်အတွင်းသို့ စတင်ဖန်တီးထည့်သွင်းလိုက်တော့၏။

လုချင်းက ကန့်သတ်ချက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ သန့်စင်ဖန်တီးနေသည်ကိုမြင်သောအခါ ယန် အလွန်အံ့သြသွားလေ၏။ လုချင်းသည် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ သီးသန့်ဖြစ်သော လျှို့ဝှက်လက်နက်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနေကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်ပါ၏။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လုချင်းသည် ဘူးသီးခြောက်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ဒယ်အိုး၏ မီးတောက်စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်လေးက လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရသွားတာလဲ။ တိုက်ပွဲကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ယောက်က တခြားနေရာတစ်ခုမှာ ဂိုဏ်းရဲ့အမွေအနှစ်တွေကို ချန်ထားခဲ့တာများလား" ယန်သည် အံ့အားသင့်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ထိုမဟာတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း လီဟော်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ရှိသမျှအင်အားအားလုံးဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တိုက်ရှန်အကြီးအကဲများ အပါအဝင် ဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးနီးပါး ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ဂိုဏ်းသခင်လေး တစ်ဦးတည်းသာ ယန်နှင့်အတူ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး လီဟော်ဂိုဏ်းမှ တည်ဆောက်ထားသော လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့၏။ သို့သော် ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးမကြာမီမှာပင် ဂိုဏ်းသခင်လေးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာများကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်အများစုကို လီဟော်ဒယ်အိုးထဲတွင် ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဂိုဏ်း၏ အဓိကနည်းစနစ်များကို တခြားမည်သူမျှ မသိနိုင်သင့်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် လုချင်းသည် ဤမျှစစ်မှန်သော လီဟော်ဂိုဏ်း၏ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကို မည်သို့ တတ်မြောက်ခဲ့သနည်း။ ယန် အဖြေရှာမရခဲ့ပေ။ လုချင်းသည် သူထံမှ လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်တစ်ခုလုံးကို မည်သူ၏ သင်ကြားမှုမှမပါဘဲ ကူးယူပြီး အတုခိုးနိုင်သည့် ဤမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို သူ မည်သို့မျှ တွေးတောနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သာသိခဲ့လျှင် လုချင်းအပေါ် သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ကောင်းကင်သို့တိုင် ထိုးတက်သွားမည်မှာ သေချာလှပါ၏။

ယွိဟွာဂူအတွင်းရှိ အခန်းထဲတွင် လုချင်းက သူ၏ အသက်သွေးကြောရတနာကို သန့်စင်ရန် အာရုံစိုက်နေချိန်၌...

ဖော်ပြရန်မဖြစ်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နေရာတစ်ခုတွင် ကြီးမားသော တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်၌ လွင့်မျောနေလေသည်။ တောင်ပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဘုရားကျောင်းအဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်။ အခမ်းနားဆုံးနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သော ဝရဇိန်ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဘုန်းကြီးများစွာ ရပ်နေကြသည်။

ထိပ်ဆုံးတွင် အနီရောင်သင်္ကန်းရုံထားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြီးမားသည့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော ဘုန်းကြီးငယ်လေးကို လေးနက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ထပ်ပြောစမ်းပါဦး။ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ထဲမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ"

ဒူးထောက်နေသော ဘုန်းကြီးငယ်က ငိုယိုရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ဒီနေ့ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ သွားတဲ့အချိန်မှာ ဆရာတော် ရွှမ်မင်းနဲ့ ဦးလေး ရွှမ်နူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ်တွေ အကုန်လုံး ငြိမ်းသွားတာကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်"

အနီရောင်သင်္ကန်းရုံထားသော အကြီးအကဲချုပ်မှာ အနည်းငယ် ယိုင်ထွက်သွားပြီး ခြေခိုင်မတ်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားလေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘုန်းကြီးများမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့ ကြားလိုက်ရသည့်စကားကိုပင် သူတို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်မီးအိမ်တစ်ခု ငြိမ်းသွားခြင်းက ထိုပုဂ္ဂိုလ်သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ရွှမ်မင်းနှင့် ရွှမ်နူတို့ ကျဆုံးသွားပြီဆိုတာများလော။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အကြီးအကဲချုပ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အမြန်ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်။ သူက အသံကိုနှိမ့်ကာ မေးလိုက်လေ၏။

"တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ငါ့ကို အားလုံးပြောပြစမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဘုန်းကြီးငယ်က ငိုသံကိုထိန်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမယ့် အလှည့်က ကျွန်တော့်အလှည့်ပါ။ အစပိုင်းမှာ ဘာမှမထူးခြားတာကို မသတိထားမိခဲ့ပေမယ့် ဝိညာဉ်မီးအိမ်တွေ ထားရှိတဲ့အထပ်ကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ အထက်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဆရာတော် ရွှမ်မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ငြိမ်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အဲ့ဒါတင်မကဘူး ဦးလေး ရွှမ်နူရဲ့ မီးအိမ်ရော၊ ဒီခရီးစဉ်မှာ လိုက်ပါသွားကြတဲ့ တခြားအကြီးအကဲတွေနဲ့ အားလုံးရဲ့ မီးအိမ်တွေ အကုန်လုံးလည်း ငြိမ်းနေပါတယ်"

သူ၏အသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပျင်းရိခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်က မျှော်စင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမည့် တာဝန်ကို ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မျှော်စင်သည် များသောအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အစီအရင်များဖြင့် ကာကွယ်ထားသဖြင့် ဖုန်များ စုပုံလာလေ့မရှိသောကြောင့် သူသည် သူ၏တာဝန်ကို မကြာခဏ လျစ်လျူရှုလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ ဘုန်းကြီးငယ်မှာ ထိတ်လန့်နေပြီး အကြီးအကဲချုပ်ထံမှ သူရရှိမည့် ပြစ်ဒဏ်ကို စိုးရိမ်နေလေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူသယ်ဆောင်လာသော သတင်းမှာ အလွန်တုန်လှုပ်စရာကောင်းလွန်းသဖြင့် အခြားဘုန်းကြီးမည်သူမျှ သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သတိမပြုမိကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်... ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကို သွားမယ်"

သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကြီးမားသော်လည်း အကြီးအကဲချုပ်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ အခြားဘုန်းကြီးများကလည်း သူ၏နောက်သို့ လိုက်ကာ ဝိညာဉ်မျှော်စင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဘုန်းကြီးငယ်လေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် ချွေးစေးများပြန်ကာ ကမန်းကတန်း ထရပ်ပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် အကြီးအကဲချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် ဝိညာဉ်မျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တန်းစီ၍ ငြိမ်းနေသော ဝိညာဉ်မီးအိမ်များကို မြင်သောအခါ၌ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ဆရာတော် ရွှမ်မင်းနှင့် အခြားသူများ ချန်ရစ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ခံစားမိလိုက်၏။

"ဘယ်သူကများ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက လူတွေကို ဒီလိုမျိုး ဒုက္ခပေးရဲရတာလဲ"

အကြီးအကဲချုပ်၏ တည်ငြိမ်မှုဖြင့်ပင် သူသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆရာတော် ရွှမ်မင်းသည် ဤခရီးစဉ်တွင် ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ရတနာများစွာဖြစ်သည့် ဝရဇိန်နတ်ဆိုးနှိမ်လက်နက်ကိုပါ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုလက်နက်များနှင့် သူ၏အဖော်များ ရှိနေလျှင် မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်နိုးထလာသော ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ ဝိညာဉ်မီးအိမ်အားလုံး ငြိမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ကို သတ်နိုင်လောက်အောင်အထိ မည်သူက စွမ်းအားကြီးမားနေသနည်း။

"မြင့်မြတ်သောတောင်တော်က မသေမျိုးအဘိုးကြီးသုံးယောက်များလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေက များလား"

အကြီးအကဲချုပ်သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို ပစ်မှတ်ထားသော လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုတစ်ခုများ ရှိနေသည်လော။

"ဒါကို ဘယ်သူပဲလုပ်လုပ်... ကျွန်တော်တို့ သေချာစုံစမ်းရမယ်။ အကြီးအကဲချုပ်... ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့မဖြစ်ဘူး" ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက လူတွေကို ဒီလိုမျိုး ဒုက္ခပေးရဲတဲ့သူ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေရမယ်"

"ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့တဲ့တစ်နေ့... သူတို့က တခြားလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဖြစ်နေရင်တောင် သူတို့ရဲ့အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

ဘုန်းကြီးများမှာ တရားမျှတသော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ သေဆုံးသွားသူများထဲမှ အများစုမှာ သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ သူတို့၏ အချစ်တော်တပည့်များပင် ဖြစ်ကြ၏။ ယခုအခါ ပြင်ပလောကတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရရာ ဤအရာကို သူတို့ လက်မခံနိုင်ကြပေ။

အကြီးအကဲချုပ်သည် ဘုန်းကြီးများ၏ ဒေါသကိုမြင်သောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ဒီကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းရမယ်။ ရွှမ်ယိ... မင်း ဝူကျန့်မျှော်စင်ကိုသွားပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို စုံစမ်းဖို့ လူတွေလွှတ်ခိုင်းလိုက်။ ငါကတော့ ဒီကိစ္စကို ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို သတင်းပို့ဖို့ တောင်ပေါ်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်"