အခန်း (၃၃၇-၃၃၈)

အခန်း ၃၃၇ - ဓားသန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်နှင့် မာကူး၏ ရည်မှန်းချက်

"ဆရာ... စဉ်းစားနေတာက..."

လုချင်းသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ရွာအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ တခြားရွာတွေလည်း အခြေအနေ ကောင်းချင်မှ ကောင်းမှာ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေက သာမန်လူတွေအပေါ် ဘယ်လို အကျိုးသက်ရောက်နေလဲဆိုတာ သွားပြီး လေ့လာကြည့်သင့်တယ်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါမှ နောက်ပိုင်း တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် အငိုက်မိမသွားမှာ"

သမားတော်ကြီးချန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့။ အိမ်ကိုတော့ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ထားပါ့မယ်"

လုချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဆရာဖြစ်သူ၏ နှလုံးသားသည် ကရုဏာတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သူ သိပါ၏။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာတော့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပေ။

သာမန်လူများ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို သူ မကြည့်ရက်နိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း ဆရာဖြစ်သူသည် ဒယ်အိုးမတတ်နိုင်သော သက်ကြီးရွယ်အိုများကို အခမဲ့ ဆေးကုသပေးရန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများသို့ သူ့ကို မကြာခဏ ခေါ်သွားလေ့ရှိသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝေးကွာနေပြီးနောက်၌ သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းမှာ နားလည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာ... ဆရာ့ရဲ့ ဓားကို ခဏပေးပါ။ ဓားကို ပြန်ပြီးမွမ်းမံဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်"

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြန်ပြီးမွမ်းမံမယ် ဟုတ်လား။ ဒီဓားက တော်တော်လေး ကောင်းနေပြီလို့တောင် ငါထင်ထားတာကို"

သမားတော်ကြီးချန်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဓားကို လုချင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သော်လည်း သူ အနည်းငယ် တွေဝေသွားလေသည်။ သူ၏အမြင်တွင် လုချင်း လက်ဆောင်ပေးထားသော ဓားသည် ထက်မြက်ပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျှင်တောင်မှ ဓားကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

"ဒီဓားကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်နက်ဖန်တီးတဲ့ စွမ်းရည်တွေ မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အချိန်တုန်းက ဖန်တီးခဲ့တာဆိုတော့ ချို့ယွင်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လေ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ဆရာဖြစ်သူအား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ဓားကို ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးဘဲ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိပါသေး၏။ ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရုံမျှသာ သူ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဓား၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးရာကျခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ ခွန်အားမှာ ကြီးမားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး လီဟော်ဒယ်အိုးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ဆရာဖြစ်သူ၏ လက်နက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် နတ်ဓားကို လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ ယန် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိချည်းပဲ သုံးပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားဖြစ်နေလျက်နဲ့ သာမန်လက်နက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေတာလား။ ဘယ်သူကများ ဒီလိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းကို အဲဒီလို ဖြုန်းတီးရက်တာလဲ"

ယန် မှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို ရှေးခေတ်ကာလက လက်နက်ဖန်တီးရန်အတွက် ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်လက်နက် အများအပြားသည် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အနည်းငယ်ကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေး ချက်ချင်း တိုးတက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရတတ်၏။ ၎င်းကို ရှားပါးလှသော ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိပြီးလျှင် ဝိညာဉ်လက်နက် သန္ဓေသားများ ဖန်တီးရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် လူသိများလေသည်။

လီဟော်ဂိုဏ်းမှ လီဟော်ဒယ်အိုးကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်က ဒယ်အိုးတည်ဆောက်ရာတွင် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အတော်များများကို အသုံးပြုခဲ့ကြပါ၏။ ဂိုဏ်း၏ သခင်လေးက ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ လုံလောက်စွာ ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဒယ်အိုးသည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့မည် မဟုတ်ဟုပင် ညည်းတွားခဲ့ဖူးလေသည်။

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အပြည့်အဝဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း သာမန်လက်နက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော ဓားတစ်လက်ကို မြင်သောအခါ ယန် သည် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် ဖန်တီးခဲ့တာပါ" လုချင်းက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နိမ့်ကျနေသေးတော့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ထည့်မသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် သာမန်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ်ပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားအတွက် ရယ်စရာ ဖြစ်သွားစေပြီ ထင်တယ်"

ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် လက်နက်များနှင့် ရတနာများကို အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားလေသည်။ သာမန်လက်နက်၊ မှော်လက်နက်၊ ရတနာအဆင့် လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဓားသည် သာမန်လူများ၏ အမြင်တွင် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ယန် ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက်မူ သာမန်လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသေးပါ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် လိုအပ်သော ကန့်သတ်ချက်များ မပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"..."

လုချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယန် မှာ ဆွံ့အသွားရလေသည်။ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းကို "ဖြုန်းတီး" ခဲ့သူမှာ လုချင်းဖြစ်နေမည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ ခေတ္တမျှ ယန် သည် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လုချင်းက အနေရခက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါကြောင့် ဒီဓားနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ဓားကို ပြန်လည်မွမ်းမံရာမှာ ချန်ပေ့ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းချင်တာပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် လုချင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓားကို ထုတ်ယူကာ လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိချည်းပဲ သုံးပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ နောက်ထပ် သာမန်လက်နက်တစ်ခုလား"

လုချင်း၏ ဓားကို မြင်သောအခါ ယန် ၏ မျက်လုံးများ ထပ်မံပြူးကျယ်သွားလေသည်။

အဆင့်တက်ပြီးကတည်းက လုချင်း၏ ဓားကို ပြန်လည်မွမ်းမံထားခြင်း မရှိသေးသဖြင့် သာမန်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ယန် သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏အကြည့်ကို လုချင်းထံသို့ ပြောင်းလိုက်လေ၏။ "သခင်လေး... သခင်လေးဆီမှာ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အများကြီး ရှိနေတာလား"

"တော်တော်များများတော့ ရှိပါတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်ထဲကနေ ရခဲ့တာပါ" လုချင်းသည် ငြင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်ထဲကနေ ဟုတ်လား။ ဒါဆို လေဘုရင်တာအိုဆရာဆီမှာ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အများကြီး စုဆောင်းထားတာ ရှိခဲ့တာပေါ့"

"လေဘုရင်တာအိုဆရာ ဟုတ်လား" လုချင်းမှာ တွေဝေသွားလေသည်။

"လေဘုရင်တာအိုဆရာဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်ရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင်လေ။ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်မှာ သူက လေဓာတ်အခြေခံ ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းတွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူအဖြစ် လူသိများတဲ့ နာမည်ကြီး သ‌န္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရတနာလေ။ သူက တစ်ကိုယ်တော် နေထိုင်တတ်ပြီး တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပေါ့။ သူ့ကို ဘာဖြစ်သွားလဲ ဒါမှမဟုတ် အိတ်က ဘယ်လို ပျောက်ဆုံးသွားလဲဆိုတာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရဘူး"

ယန် က ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလေသည်။

"ဪ... နားလည်ပါပြီ" လုချင်း နားလည်သွားလေသည်။ သူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ကို ပထမဆုံးရရှိစဉ်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် ပစ္စည်း၏ သမိုင်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ မစူးစမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုမှသာ ယခင်ပိုင်ရှင်၏ အမည်ကို သူ သိရခြင်းဖြစ်လေ၏။

"လေဘုရင်တာအိုဆရာဆိုတာ ထူးခြားတဲ့ စိတ်သဘောထားရှိတယ်လို့ လူသိများတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် နေထိုင်တဲ့ သ‌န္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် နယ်လှည့်ခရီးသွား ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ သူ ဒီလောက်များတဲ့ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိတွေကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ ပြောဖို့ခက်တယ်" ယန် က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အခါမျှ မလွယ်ကူပေ။ လမ်းခရီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။ သ‌န္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူတိုင်းသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် လှည့်လည်သွားလာသူ ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် တစ်ဦးစီတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်များနှင့် ရှင်သန်မှုနည်းစနစ်များ ရှိကြလေသည်။ ဂိုဏ်းအများစုသည် လုံးဝ လိုအပ်သည်မှလွဲ၍ သူတို့ကို သွားရောက်ရန်စလေ့ မရှိကြသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ရတနာများ၏ အတိုင်းအတာ အပြည့်အဝကို သိသူ အလွန်နည်းပါးလေ၏။

လုချင်းသာ မရှိခဲ့ပါက ကပ်ရောဂါအဘိုးအိုသည် တစ်ချိန်က ကမောက်ကမ နတ်ဘုရားသံမဏိကို ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သို့မဟုတ် လေဘုရင်တာအိုဆရာသည် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အများအပြားကို စုဆောင်းထားခဲ့ကြောင်း ယန် တစ်ခါမျှ သိခဲ့ရမည် မဟုတ်ပေ။

ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ယန် က ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်လေး... သခင်လေးဆီမှာ အပို ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ကျုပ်များ..."

"ချန်ပေ့က ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ လိုချင်လို့လား"

"ဟုတ်တယ်။ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ် နှောင်းပိုင်းတုန်းက လီဟော်ဂိုဏ်းက ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းတစ်ခုနဲ့ အသေအကြေ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်။ ကျုပ်က သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်နဲ့ အချိန်အကြာကြီး ယှဉ်တိုက်ခဲ့ရတယ်လေ။ နှစ်ဖက်စလုံး ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့ပေမဲ့ ကျုပ်က ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်ခဲ့ပြီး လီဟော်ဒယ်အိုးရဲ့ ကိုယ်ထည်မှာ အက်ကြောင်းတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့အထိ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမလာသေးပါဘူး။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ တချို့ကိုသာ ကျုပ် စုပ်ယူခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဒယ်အိုးကို ပြုပြင်နိုင်ရုံသာမက သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကောင်းပါရဲ့"

လုချင်းသည် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်မှ ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သော အချက်အလက်များနှင့် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ သခင်လေး ချန်ရစ်ခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်လေ၏။ ယန် လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလေသည်။

လီဟော်ဒယ်အိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းကို ဖန်တီးစဉ်က ဂိုဏ်းသည် ဒယ်အိုးအတွင်းသို့ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အတော်များများကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့လေသည်။

လုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "ရတာပေါ့။ ချန်ပေ့ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာနိုင်ရင် ကျွန်တော့်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူ ဖြစ်လာမှာပဲလေ။ ဒီလက်နက်တွေကို သန့်စင်ပြီးရင် ချန်ပေ့ စုပ်ယူဖို့အတွက် ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိတွေကို ပေးပါ့မယ်"

ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိသည် တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ယခုအခါ လီဟော်ဒယ်အိုးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပြုပြင်ခြင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည် ဖြစ်လေ၏။

"အချိန်ဆွဲမနေနဲ့တော့၊ စလိုက်ကြရအောင်"

ယန် သည် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး လုချင်းက ပြုံးလျက် ဒယ်အိုးထဲသို့ သူ၏ စိတ်အာရုံကို နှစ်မြုပ်ကာ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်လေသည်။

နောက်နေ့တွင် သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် လုချင်းသည် ဓားနှစ်လက်စလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိ အတုံးကြီးတစ်တုံးကို ဒယ်အိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ယန် အား ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်ဖြင့် စုပ်ယူခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် အသစ်သန့်စင်ထားသော ဓားကို ယူကာ သမားတော်ကြီး၏အိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

"ဒါက အသစ်သန့်စင်ထားတဲ့ ဓားလား"

သမားတော်ကြီးချန်သည် ဓားရှည်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ၏။ ဓားသည် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ပိုမိုအေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလေ၏။ အထူးခြားဆုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂါထာများက ဓားသွားပေါ်တွင် ရေးရေးမျှ တောက်ပနေပြီး သာမန်မဟုတ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းပင်။

"ဆရာ... ဓားထဲကို ရေနဲ့မီး ကန့်သတ်ချက်တွေ ထည့်သွင်းထားပါတယ်။ ရေနဲ့မီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှစ်မျိုးစလုံးကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ပြီး ပိုပြီးအားကောင်းလာစေနိုင်တာမို့ ဆရာ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ကိုက်ညီပါလိမ့်မယ်ဗျ"

လုချင်းက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"အေး... ဓားရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ဟန်ချက်ညီနေတာကို ငါ ခံစားရတယ်" သမားတော်ကြီးချန်က အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီဓားကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ အားချင်း"

"ဆရာ့ရဲ့ သွေးတစ်စက်ချပြီး ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စိတ်အာရုံနဲ့ သန့်စင်လို့ရပါတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဓားက ဆရာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ချိတ်ဆက်သွားလိမ့်မယ်။ အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးသွားရင် ဆရာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုဖို့ ဒျန်ထျန်ထဲမှာတောင် သိမ်းထားလို့ ရပါတယ်ဗျ။ နောက်ပြီး ဒါက ဓားသန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ပါတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားပါ။ ဒါကို လေ့လာပြီးသွားရင် ဓားကို ပိုပြီး အားကောင်းလာစေဖို့ ဆရာကိုယ်တိုင် ကန့်သတ်ချက်တွေ ထပ်ထည့်လို့ရပါတယ်"

လုချင်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဆရာဖြစ်သူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

လက်ရှိတွင် ဓားမှာ ရေနှင့်မီး ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုစီသာ ပါဝင်ပြီး အောက်ခြေအဆင့် မှော်ဓားတစ်လက် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကြောင့် ရတနာအဆင့် ဓားများစွာထက် ပိုမိုအားကောင်းလေ၏။ ဆရာဖြစ်သူသည် ဓားသန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကို သင်ယူပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကန့်သတ်ချက်များကို အစဉ်မပြတ် ထည့်သွင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် အကြိမ်တိုင်း မင်းကို ဒုက္ခပေးနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့" ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံယူရင်း သမားတော်ကြီးချန်က ပြောလိုက်၏။

ဆရာဖြစ်သူ ကျောက်စိမ်းပြားအား သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

ထူးဆန်းပါသည်။ ဆရာဖြစ်သူမှာ ကြင်နာတတ်သော သဘာဝရှိသော်လည်း ဓားရေးတွင်တော့ သူ၏ ပါရမီမှာ အံ့မခန်းပင်။ လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူသည် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ် တစ်ခုဖြစ်သည့် ဓားချီပိုင်နက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့လေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကျယ်ပြန့်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ နားလည်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မှော်ဓားကို လက်တွင်ကိုင်ဆောင်ကာ သမားတော်ကြီးချန်သည် အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ သူ၏ ဆေးခြင်းတောင်းကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ အနီးအနားရှိ ရွာများသို့ သွားရောက်ရန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

လုချင်းသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက်၌ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။

"သခင်လေး... သခင်လေးရဲ့ ဆရာက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ"

ခရီးထွက်ရသည့် သမားတော်ကြီးချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိပြီးနောက် ယန် သည် သက်ကြီးရွယ်အိုအပေါ် နက်ရှိုင်းသော လေးစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် အားနည်းပြီး အင်အားမဲ့သော သာမန်လူများကို ဆေးကုသပေးရန် သူ၏ ကရုဏာရှင် သဘာဝအတိုင်း မှန်ကန်စွာ နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စရိုက်လက္ခဏာမျိုးမှာ ရှားပါးလှပြီး အကယ်၍ သူသာ အချိန်မတိုင်မီ မကျဆုံးခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

"ကျွန်တော့်ဆရာက အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဆေးကုသမှုများ ပေးရန် ဆရာဖြစ်သူ၏ ခရီးစဉ်တွင် သူ လိုက်ပါသွားလိုသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေများက သူတို့အား သတိပေါ့ဆခွင့် မပြုပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျုံးကျိုးသို့ သူတို့၏ ခရီးစဉ်အတွင်း ရန်သူများစွာကို ဖန်တီးခဲ့ကြပါ၏။ သူတို့၏ ရန်သူများက သူတို့၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ အချိန်ပြဿနာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။

အကယ်၍ သူရော ဆရာဖြစ်သူပါ ထွက်သွားပြီး သူတို့၏ ရန်သူများ ရောက်လာပါက ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်လာပေမည်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် ကျိုးလီရွာကို ကာကွယ်ရန် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် လိုအပ်၏။

ဆရာဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်၍မူ သန့်စင်ထားသော မှော်ဓားနှင့် သူ၏ ဓားချီပိုင်နက် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ဖြင့်ဆိုလျှင် မွေးရာပါနယ်ပယ်တွင် ဆရာဖြစ်သူကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်သူ မရှိဟု လုချင်း ယုံကြည်လေသည်။

သမားတော်ကြီးချန်၏ ခရီးစဉ်များသည် များသောအားဖြင့် ဆယ်ရက်မှ လဝက်အထိ ကြာမြင့်လေ့ရှိ၏။ ထိုအချိန်အတွင်း သမားတော်ကြီး၏အိမ်မှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး ရွာကို အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲ အာရုံစိုက်နိုင်စေသဖြင့် လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် ဤနေရာတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

နောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဝေ့မိသားစု၏ ယာဉ်တန်းသည် သမားတော်ကြီး၏အိမ်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်၏။

"ညီလေးလုချင်း"

"သမားတော်လေးလု"

အိမ်တော်ထိန်းကြီးဝေ့သည် ယာဉ်တန်းကို ထပ်မံပို့ဆောင်ပေးနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မာကူးနှင့် ကျိအန်းတို့လည်း လိုက်ပါလာကြလေသည်။

"မင်းတို့လည်း ပါလာတာလား။ ဘာလို့ အိမ်မှာ နည်းနည်းလောက် ပိုမနေခဲ့တာလဲ"

သူတို့ကို မြင်သောအခါ လုချင်း ပြုံးလိုက်၏။

"အိမ်မှာနေရတာ ပျင်းလာလို့ ဒီကိုလာကစားတာ။ ဆရာကတော့ အိမ်ထောင်ပြုခိုင်းနေတာကို ရှောင်နေတာလေ"

ကျိအန်း၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စကားများက စိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဪ... ဆရာမာက အိမ်ထောင်ပြုတော့မလို့လား" လုချင်းသည် မာကူးကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့" မာကူးက သူ၏ တပည့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "မိဘတွေက ပူညံပူညံ လုပ်နေရုံတင်ပါ။ ငါက အဲဒီလိုကိစ္စတွေကို တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပါဘူး"

"တစ်ခါမှ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား" လုချင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

မာကူးသည် အသက် သုံးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာရှင်များ သက်တမ်းပိုရှည်သော ဤခေတ်တွင်ပင် သူ့ကို ငယ်ရွယ်သည်ဟု မသတ်မှတ်တော့ပေ။ သူ အိမ်ထောင်ပြုရန် အစီအစဉ် မရှိခြင်းမှာ မထင်မှတ်ထားသောအရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"အမြင့်ဆုံး နေရာတွေကို မြင်ဖူးသွားမှတော့ သာမန်ဘဝလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရောင့်ရဲနိုင်တော့မှာလဲ" မာကူးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အခု ငါ သိုင်းပညာကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားချင်တော့တယ်။ ယောက်ျား မိန်းမ ကိစ္စတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

အရင်ကဆိုလျှင် မာကူးသည် မိဘများ၏ ဆန္ဒကို လိုက်လျောကာ ဇနီးကောင်းတစ်ဦးကို ရှာဖွေပြီး အိမ်ထောင်ပြုကာ အေးချမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်မျှပင် ကြိုးစားအားထုတ်စေကာမူ သူ၏ ပါရမီက မဟာသခင်အဆင့် သို့မဟုတ် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကျုံးကျိုးသို့ သူတို့၏ ခရီးစဉ်အပြီးတွင် အင်အားကြီးမားသော သိုင်းပညာရှင်များစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန်တို့၏ စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကာ လောက၏ မူလအစ ချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို စုပ်ယူပြီးနောက်၌ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တိုးတက်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မာကူး၏ ရည်မှန်းချက်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

သူသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ဆက်မနေချင်တော့ပေ။ သိုင်းလောကတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းကာ ပိုမိုနက်နဲပြီး လှပသော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ခံစားလိုလာ၏။

ထိုအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ယောက်ျား မိန်းမ ကိစ္စများကဲ့သို့သော သာမညအရာများမှာ အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

....

အခန်း ၃၃၈ - ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်ပြီးစီးခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်လယ်ကွက် စိုက်ပျိုးခြင်း

"နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး သန့်စင်ပြီးသွားပြီ"

သမားတော်ကြီး၏အိမ်တွင် လုချင်းသည် သူ၏ရှေ့ရှိ မြောက်မြားစွာသော ဝင်္ကပါတိုင်များကို ကြည့်ရင်း နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားကောင်းသော်လည်း ရက်အတော်ကြာ ဆက်တိုက် ဝင်္ကပါပစ္စည်းများကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဆက်တိုက် သန့်စင်မှုများမှတစ်ဆင့် သူ၏ စိတ်အာရုံသည်လည်း သိသိသာသာ ထက်မြက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်မှုမှာ များစွာ ပိုမို သိမ်မွေ့လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကျေနပ်ဖွယ်ရာ ရလဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဝင်္ကပါတိုင်များသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံတက်သွားလေသည်။

တိုင်အများစုသည် အောက်ဘက်ရှိ ကျိုးလီရွာဆီသို့ ကျဆင်းသွားကြပြီး ကျန်ရှိနေသည်များမှာမူ သမားတော်ကြီး၏အိမ် တည်ရှိရာ တောင်ငယ်လေးကို ဝိုင်းရံကာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြလေသည်။

ဝင်္ကပါတိုင် ၇၂ တိုင်သည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ယခင်က ချထားခဲ့သော ၃၆ တိုင်နှင့် ဟန်ချက်ညီသွားကာ သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို ချိတ်ဆက်ပေးသော ဝင်္ကပါအချိတ်အဆက် နေရာများကို ဖွဲ့စည်းလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျိုးလီရွာတွင် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ရွာ၏ အစွန်အဖျားတွင် ဝင်္ကပါ၏ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မြေကြီးထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ခပ်ပါးပါး မြူခိုးလေးများ ရွာထဲတွင် စတင်လွင့်မျောလာလေသည်။

မြူခိုးများက ရွာကို သာမန်မဟုတ်သော ခံစားမှုတစ်ခု ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ယခင်ကလည်း အလားတူ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရွာသားများ ထိတ်လန့်မသွားကြဘဲ လုချင်း တစ်ခုခု လုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေကြလေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေကြဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွာသားတစ်ဦးသည် မြူခိုးလေးတစ်စ လွင့်မျောသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သိချင်စိတ်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

အဖြူရောင် မြူခိုးလေးသည် အစိုဓာတ်လေး တစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရွာသား၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွာသားသည် အေးမြသော ခံစားမှုတစ်ခု သူ၏ကိုယ်တွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လန်းဆန်းသွားစေလေသည်။ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပါးသွားစေလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"သခင်လေးလု... ဒီမြူခိုးတွေက ဘာများထူးခြားလို့လဲ"

တောင်ပေါ်တွင်လည်း မြူခိုးများ လွင့်မျောနေပြီး အဆိုပါ အဖြစ်အပျက်ကို သတိထားမိသော ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် မြူခိုးတစ်စကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

မြူခိုးထဲမှ ထူးခြားသောအရာ တစ်ခုခုကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဝေ့ချန်ပေ့ရဲ့ အမြင်က ထက်မြက်တာပဲ။ ဒီမြူခိုးတွေထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးရှိစေမယ့် သက်စောင့်အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ဝင်္ကပါအတွင်းမှာ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်မယ်ဆိုရင် မြူခိုးတွေရဲ့ အာဟာရကို ရရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေတယ်၊ ဖျားနာမှုတွေကိုလည်း သက်သာစေတယ်၊ ပြီးတော့ သက်တမ်းကိုလည်း ရှည်စေနိုင်ပါတယ်" လုချင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒါ အံ့သြစရာပဲ"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ မြူခိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းအတွင်းမှ မှိန်ပျပျ သက်စောင့်စွမ်းအင်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သိမ်မွေ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤသက်စောင့်အနှစ်သာရ မြူခိုးများ၏ အာဟာရကို ရရှိပါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန် အကျိုးရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်လေသည်။

ကျိုးလီရွာထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မြူခိုးများနှင့် ၎င်းကို ထိတွေ့ရန် သိချင်စိတ်ဖြင့် လက်လှမ်းနေကြသော ရွာသားများကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ အကြည့်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ဒီရွာသားတွေကတော့ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းနေကြလဲဆိုတာကို သိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

တခြားအရာတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်တောင် သက်စောင့်အနှစ်သာရ မြူခိုး တစ်ခုတည်းကပင် မြို့တော်ရှိ သူကောင်းမျိုးတွေတောင်မှ ရရှိရန် ခက်ခဲသောအရာ ဖြစ်လေသည်။

ဤမြူခိုး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကိုသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပါက မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် လုယက်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

"သခင်လေးလု... ရွာသားတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်စေဖို့ ဒီဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့တာလား" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က မေးလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်တာ။ သက်စောင့်အနှစ်သာရ မြူခိုးဆိုတာ ဝင်္ကပါရဲ့ ဘေးထွက်ရလဒ် တစ်ခုပါပဲ။ တခြား လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဝင်္ကပါက အသစ်ပဲ ရှိသေးပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အပြည့်အဝ မစုဆောင်းရသေးလို့ အခုလောလောဆယ်တော့ ပြလို့ မရသေးပါဘူး" လုချင်းက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

သူသည် ဤဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး သက်စောင့်အနှစ်သာရ မြူခိုး အနည်းငယ် ဖန်တီးရန်သက်သက်အတွက်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ် မဟာဝင်္ကပါ၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံတစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်းတွင် ဤလုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိမည်ဆိုပါက ရယ်စရာပင် ဖြစ်နေပေမည်။

"မသေမျိုးတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းတာပဲ"

လုချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိဘဲ လေးစားချီးကျူးမှုများသာ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်အပေါ် သူ၏ ဆန္ဒများ ပိုမို အားကောင်းလာလေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုချင်းပေးထားသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို လေ့လာခဲ့သော်လည်း သူသည် အခြေခံသဘောတရားများကိုသာ စတင်နားလည်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

သူ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အချိန်အတန်ကြာ လိုအပ်ဦးမည်။

အောက်ဘက်ရှိ ရွာသားများ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း လုချင်းသည် စိတ်သက်သာရာရမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ယခု ဝင်္ကပါ အပြည့်အဝ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ အခြေတည်အဆင့် အောက်ရှိ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို သူ မသိဘဲ ရွာထဲသို့ ခိုးဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အခြေတည်အဆင့် သို့မဟုတ် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ လောကတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများ အလွန်နည်းပါးသည်ကို မဆိုထားဘဲ တစ်ဦးတစ်ယောက် ကျိုးလီရွာသို့ ရောက်လာမည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့သည် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အပြုအမူများ လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အဆင့်နှိမ့်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ဖြင့် ရွာ၏ လုံခြုံရေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သေချာသွားပြီပင်။

ရွာသားများကို သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုအသစ်ဖြင့် ထားရစ်ခဲ့ကာ လုချင်းသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး သမားတော်ကြီး၏အိမ် နောက်ဘက်ရှိ ဆေးမြစ်ခင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် သူတည်ဆောက်ခဲ့သော ဝင်္ကပါတွင် သမားတော်ကြီး၏အိမ်ကိုလည်း ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း ထည့်သွင်းထား၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤနေရာရှိ မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်များသည် ပုံမှန်ထက် များစွာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့ပါသည်။

ဆေးမြစ်ခင်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အထူးသဖြင့် ပိုမိုသိပ်သည်းနေလေသည်။

မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်များ အလွန်သိပ်သည်းနေသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ပေါက်ရောက်နေသော နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လူးလှိမ့်နေလုနီးပါးပင်။

လုချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါတွင်ပင် ၎င်းသည် မြေအောက်သို့ ပုန်းကွယ်မသွားပေ။ ထိုအစား နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ၎င်း၏ အရွက်များကို လှုပ်ယမ်းပြတတ်၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းသည် လုချင်းကို အေးတိအေးစက်သာ ဆက်ဆံလေ့ရှိပြီး ၎င်းကို သူ ဖမ်းဆီးခဲ့စဉ်က အချိန်ကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေပါသည်။

ဂျင်ဆင်းအတွက်မူ လုချင်းသည် ကြောက်စရာလည်းကောင်းပြီး ရွံစရာလည်းကောင်းသူ ဖြစ်၏။

ဂျင်ဆင်း၏ ရင်းနှီးသော အမူအရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း လုချင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ဤသတ္တဝါလေးကို စနောက်ရန် အချိန်မရှိပေ။

သူသည် သူ၏ ချီအိတ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂါထာများ ရေးထွင်းထားသည့် အလင်းပေါက် ကျောက်စိမ်းပြားအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

အဆိုပါ ကျောက်စိမ်းပြားများကို အိမ်တော်ထိန်းကြီးဝေ့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ကျောက်စိမ်းတချို့မှ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး လုချင်းက ဝင်္ကပါတိုင်များ ဖန်တီးနေစဉ် အားလပ်ချိန်တွင် သန့်စင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးမြစ်ခင်း ပတ်လည်တွင် အတိုင်းအတာတချို့ ယူပြီးနောက် သင့်လျော်သော အချိတ်အဆက် နေရာများကို ရွေးချယ်ကာ ကျောက်စိမ်းပြားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချထားလိုက်၏။

နောက်ဆုံး ကျောက်စိမ်းပြားကို နေရာချလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် နေရာလွတ်တွင် သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် တောင်ပေါ်တွင် သိပ်သည်းနေပြီဖြစ်သော မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်များသည် ဆေးမြစ်ခင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စတင်စုစည်းလာလေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုပင် ဆွဲယူလာပြီး လယ်ကွက်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

"သခင်လေး... ဝိညာဉ်လယ်ကွက်တစ်ခု စိုက်ပျိုးဖို့ ဒီဝိညာဉ်စုစည်းမှု ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို သန့်စင်ခဲ့တာလား"

ဤမြင်ကွင်းကို အာရုံခံမိသောအခါ ယန်သည် သူ၏အသံကို လုချင်းထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယန်သည် လုချင်းပေးထားသော ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် ၎င်း၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မှာ သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပါသည်။

လုချင်းအား ဝင်္ကပါတိုင်များ သန့်စင်ရာတွင် ကူညီနေစဉ်မှာပင် ၎င်းသည် မတုန်မလှုပ် ရှိနေခဲ့လေ၏။

"ဟုတ်တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီးနိုးထလာတယ်ဆိုပေမဲ့ သဘာဝရတနာ အများစု ကြီးထွားလာဖို့ နှစ်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရာစုနှစ်တွေတောင် ကြာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတချို့ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးပြီး စောစောစီးစီး အားသာချက် ရယူထားတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်လို့ပါ" လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒါ အကြံကောင်းပဲ"

ယန်က ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ "ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီးနိုးထလာတာက အင်အားကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာတွေကို မပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခင် အချိန်တစ်ခု ယူရတယ်။ တကယ်တော့ ရှေးခေတ်က ထိပ်တန်း မသေမျိုးဂိုဏ်း အများအပြားကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စတင်နိုးထလာချိန်မှာ စောစောစီးစီး အားသာချက်ကို ရယူခဲ့ကြတာပဲ။ အစောပိုင်းမှာ မအရင်းအမြစ်တွေအများကြီးကို သိမ်းပိုက်ထားလို့ရှိရင် သူတို့ဟာ နောက်ဆုံးမှာကျ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းတွေအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့ကြတာပေါ့"

"ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာက စစ်မှန်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ အဲဒါတွေကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေစေမှာပါ"

"ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့တော့ သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး" လုချင်းက ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ရန်သူတွေက မနည်းမနော ရှိနေတော့ ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုသေးတယ်လေ"

လုချင်း အမှန်တိုင်း ပြောခြင်းဖြစ်၏။ သူ ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များစွာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုစွမ်းအင်များကို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန်သာ သူ အသုံးပြုလိုလေသည်။

ယန် တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုချင်းနှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက် သူ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

လုချင်းသည် အာဏာကို ပြင်းပြစွာ လိုလားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပုံရ၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤလူငယ်သည် တော်တော်လေး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော စရိုက်ရှိလေသည်။

သူသည် ကိစ္စများစွာကို လျစ်လျူရှုထားပြီး တော်တော်လေးကို အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပါ၏။

အောက်ဘက်ရွာမှ သာမန်ရွာသားများပင်လျှင် သူနှင့် မကြာခဏ နောက်ပြောင်တတ်ကြပြီး သူကလည်း ဒေါသမထွက်သည့်အပြင် သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဝင်္ကပါတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးဖို့ပင် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ပြုလုပ်ပေးသေးလေသည်။

ယန်ကို ခြိမ်းခြောက်စဉ်ကနှင့် ကပ်ရောဂါအဘိုးအိုကို သန့်စင်ပစ်စဉ်က ပြသခဲ့သော ရက်စက်သည့်ဘက်ခြမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုချင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ဤကဲ့သို့ ရှေ့နောက်မညီသော အပြုအမူများကြောင့် ယန်သည် လုချင်းနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ပို၍ပင် သတိထားလာရလေသည်။

ဤလူငယ်သည် ပိုပိုပြီး ခန့်မှန်းရခက်လာပါ၏။

ဝိညာဉ်စုစည်းမှု ကျောက်စိမ်းပြားများ နေရာတကျ ဖြစ်သွားသည်နှင့် ဆေးမြစ်ခင်း ပတ်လည်ရှိ မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်များမှာ ပို၍ပင်သိပ်သည်းလာလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း လယ်ကွက်ထဲသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲယူနေလေ၏။

နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းသည် ဤအရာအားလုံးကို ခံစားရပြီး ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာလေသည်။

၎င်း၏ အရွက်များသည် ဝမ်းသာအားရ လှုပ်ယမ်းနေကြရှာ၏။

လုချင်းသည် သမားတော်ကြီး၏အိမ်ရှိ ဝိညာဉ်လယ်ကွက်ကို ဂရုတစိုက် ပြုစုစိုက်ပျိုးနေချိန်တွင် မထင်မှတ်ထားသော ဧည့်သည်အချို့ ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

....