အခန်း (၃၃၉-၃၄၀)

အခန်း ၃၃၉ - လှုပ်ရှားလာသော အရိပ်များနှင့် ဝိညာဉ်စပါး

ချန်းကျိုးမြို့တော် တံခါးရှေ့တွင်။

သာမန်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း မတ်မတ်ရပ်ကာ အေးစက်ကြမ်းတမ်းသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာ၏။

"ချန်းကျိုးမြို့တော်၊ ငါတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဒီက လူငယ်တစ်ယောက်က မွေးရာပါနယ်ပယ် မိသားစုတစ်စုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်"

"အဲဒီကောင်လေးရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက မြို့တော်မြတ်မှာ ရွှမ်မင်းနဲ့ တခြားသူတွေကို သတ်သွားတဲ့သူနဲ့ အများကြီး ကွာခြားနေတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတို့ ခြေရာခံမိတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ သူဟာ မြို့တော်မြတ်မှာ အဆုံးအစမဲ့ မုန်တိုင်းတွေ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ သူနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ဖို့များတယ်"

ပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ခုက အရှေ့ဘက်ရှိ မြို့တံခါးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"မှန်ပါတယ်။ မြို့တော်မြတ်က သတင်းတွေအရ အဲဒီကလူက လု လို့ နာမည်ရပြီး ထျန်းကျီမျှော်စင်နဲ့ နီးကပ်တဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်တဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကျော်က ထျန်းကျီမျှော်စင်က လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆင့်သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီပါရမီရှင်တွေထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ပါလာခဲ့ပြီး သူလည်း လု လို့ နာမည်ရတယ်။ ချန်းကျိုးက လာတာပဲ"

ဒုတိယပုံရိပ်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်လေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကျော်တုန်းက သူက ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဆင့်တက်ပြီးနောက်မှာ အားနည်းတဲ့ ကာလလေးတောင် မရှိခဲ့ဘူး။ အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ရွှမ်မင်းနဲ့ တခြားသူတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သလို တတိယသခင်မြတ်ကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပြင်ပလောကကနေ ထွက်ပေါ်လာတာကို ငါ့မှာ မယုံနိုင်အောင်ပဲ"

တတိယပုံရိပ်က မယုံကြည်နိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မျှော်စင်သခင် ပြောခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ပြောင်းလဲမှုနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာမှုပဲ။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လောကရဲ့ ကံကြမ္မာတွေက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး 'ကံတရား၏ သားတော်' အများအပြား မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ ပြင်ပလောကမှာ နေထိုင်သူတွေသာ ကောင်းကင်ကံတရားရဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ရရှိနိုင်မှာ။ လုလို့ နာမည်ရတဲ့ ဒီကောင်လေးက ကြီးမားတဲ့ ကံတရားနဲ့ မွေးဖွားလာသူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ သူက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေတာ"

"ငါထင်တာက သူက ကြီးမားတဲ့ ကံတရား ရှိရုံတင်မဟုတ်ဘူး။ ဒီကောင်လေးဆီမှာ တခြား ကြီးကြီးမားမား လျှို့ဝှက်ချက်တွေလည်း ရှိရမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် သာမန်အသိနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် အင်အားကြီးလာလဲဆိုတာ ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်လေ"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး အကြောင်းပြချက်မှာ ခိုင်လုံသည်ဟု ယူဆလိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ပုံရိပ်က အေးစက်စက် မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။ "ဘာအကြံမှ မထုတ်ကြနဲ့။ သူ့ဆီမှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေပါစေ၊ ဒီလူက အခုချိန်မှာ ငါတို့ သွားမရန်စသင့်တဲ့သူပဲ။ ငါတို့ မထွက်လာခင် ခေါင်းဆောင်က ညွှန်ကြားခဲ့တယ်။ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ရွှမ်မင်းနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းဖို့နဲ့ လက်ရှိ လောကရဲ့ အင်အား အချိုးအကွေ့တွေကို နားလည်ဖို့ပဲ။ ငါတို့တွေ ပြဿနာ သွားမရှာရဘူး။ နားလည်လား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အခြားပုံရိပ်များသည် မာနကြီးသော်လည်း သူတို့ရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်အား မည်သည့် မလေးစားမှုမျှ မပြရဲဘဲ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ဤပုဂ္ဂိုလ်က သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

"အကြီးအကဲယို... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ" လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်လေသည်။

"အရင်ဆုံး မြို့ထဲဝင်ပြီး အဲဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ခံအကြောင်း တစ်ခုခုများ ရှာတွေ့နိုင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

ပုံရိပ်များသည် သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး မည်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ မြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်သွားကြလေသည်။

ချန်းကျိုးမြို့တော်ကို သေချာစွာ စောင့်ကြပ်ထားသော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူများအတွက်မူ ကာကွယ်ရေးများက ဘာမှမဟုတ်ပေ။ အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် သူတို့ ခွဲထွက်သွားကြ၏။

ထိုညနှောင်းပိုင်းတွင် သူတို့သည် မြို့ရိုးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြို့အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးကြလေသည်။

"တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့လား"

"ဘာမှမတွေ့ဘူး။ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုတချို့က မာနကြီးတဲ့ သခင်လေး တချို့ကို စစ်ကြောမေးမြန်းခဲ့ပေမဲ့ အသုံးဝင်တာ ဘာမှမရခဲ့ဘူး"

"ဒီမှာလည်း အတူတူပဲ။ မိသားစု ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို အကြမ်းဖက် နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး မေးခဲ့တာတောင် အဲဒီကောင်လေးရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ဘာမှမသိဘူးလို့ ငြင်းနေတုန်းပဲ"

"မြို့စားမင်းရဲ့ အိမ်တော်ကို သွားစစ်ဆေးခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှမတွေ့ခဲ့ဘူး"

ပုံရိပ်များသည် သတင်းအချက်အလက်များ ဖလှယ်ကြပြီး လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းမှ လုချင်းဟု အမည်ရသော လူငယ်၏ ဇာစ်မြစ်ကို ချန်းကျိုးမြို့တော်ရှိ မည်သူကမျှ မသိကြပုံရကြောင်း အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

"ဒီလုချင်းက တကယ်တော့ ချန်းကျိုးက မဟုတ်တာများလား" ပုံရိပ်တစ်ခုက ရှုပ်ထွေးစွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းဆိုတာ ကံတရားရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာ။ ထျန်းကျီမျှော်စင်က စာရင်းထဲမှာ မှားယွင်းတဲ့ အချက်အလက်တွေကို တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး" အကြီးအကဲယိုက ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ "ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။ လုချင်းက မြို့နဲ့အလှမ်းဝေးတဲ့ ပိုပြီး ခေါင်ကျတဲ့ နေရာတစ်ခုခုမှာ ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

"အကြီးအကဲယို... နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

"ဆက်သွားပြီး တခြားနေရာတွေမှာ စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့အားလုံး ခြေရာလက်ရာ ဖျောက်ခဲ့ကြရဲ့လား"

"အားလုံး ရှင်းလင်းထားပြီးပါပြီ။ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှန်း တစ်ယောက်ယောက် သိလာတဲ့အချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့က အဝေးကြီးကို ရောက်နေလောက်ပါပြီ"

"ကောင်းတယ်..."

ပုံရိပ်များသည် ညအမှောင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ညဥ့်နက်ပိုင်းရောက်မှသာ မြို့ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်လာလေသည်။ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုတစ်စုသည် သူတို့၏ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ရေခမ်းနေသော ရေတွင်းအောက်ခြေတွင် အသံတိတ် သေဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြလေသည်။ အခြားမိသားစုများသည်လည်း သူတို့၏ တပည့်အချို့ နေအိမ်များတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။ အနီးအနားရှိ အိမ်စေမိန်းကလေးများနှင့် အစေခံများပင်လျှင် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားခဲ့ကြလေသည်။

မြို့စားမင်း၏ အိမ်တော်ကလည်း တရားခံ၏ ခြေရာလက်ရာ တစ်ခုမျှမရှိဘဲ အဆင့်မြင့် သက်တော်စောင့်တစ်ဦး သေဆုံးသွားကြောင်း သတင်းပို့လာ၏။

ချန်းကျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး မြို့စားမင်းကိုယ်တိုင်ပင် သတိပေးခံရလေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ဘာမှ ရှာတွေ့မည်မဟုတ်ပေ။

ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများသည် ချန်းကျိုးမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အရိပ်အယောင် တစ်ခုမျှမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြလေပြီ။

လုချင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်းကျိုးမြို့တော်ရှိ အဖြစ်အပျက်များကို သူ ဘာမှမသိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဝင်္ကပါကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပြီးကတည်းက သူ၏ဘဝသည် နောက်တစ်ကြိမ် အေးချမ်းလာခဲ့၏။

နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ သူသည် သူ၏ ဆေးမြစ်ခင်းများရှိ အခြေအနေကို ရံဖန်ရံခါ သွားရောက်စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။

ဝိညာဉ်စုစည်းမှု ကျောက်စိမ်းပြားများက မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အစဉ်မပြတ် စုစည်းပေးနေသဖြင့် လယ်ကွက်များသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေပုံရ၏။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဧရိယာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် နဂါးပြာမြို့တော်ကဲ့သို့ပင် သိပ်သည်းလာခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်အတွင်း အပျော်ရွှင်ဆုံး သတ္တဝါမှာ အခြားမဟုတ်၊ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ကြွယ်ဝသော မြေကမ္ဘာနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အာဟာရကြောင့် ၎င်းသည် အနည်းငယ် ပိုမို ဝဖြိုးလာပုံရပြီး ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်မှာလည်း ဖွံ့ဖြိုးလာပုံရလေသည်။

ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြားများမှ စုစည်းပေးသော မြေကမ္ဘာနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထပ်မံ၍ တိုးမလာနိုင်တော့ကြောင်း လုချင်း သတိပြုမိလိုက်၏။

သို့တိုင် လုချင်းသည် လွန်စွာ ကျေနပ်နေဆဲပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စုစည်းမှု ကျောက်စိမ်းပြားများကို သာမန်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် သန့်စင်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတွင် သဘာဝအရ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိလေသည်။ ဤမျှ စုစည်းမှုအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် အတော်လေး အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီပင်။

ကျောက်စိမ်းပြားများ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဆေးမြစ်ခင်းများဘေးရှိ ကျန်ရှိနေသော လယ်ကွက်များကို သူ စတင်စိုက်ပျိုးတော့၏။

"ယန်ချန်ပေ့... ဒီအသစ်ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ လယ်ကွက်တွေမှာ ဘာတွေကို ဦးစားပေး စိုက်ပျိုးသင့်လဲ"

ဝိညာဉ်လယ်ကွက် အသစ်များ စိုက်ပျိုးခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် လုချင်းက အကြံဉာဏ် တောင်းလိုက်လေသည်။

နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး လီဟော်ဂိုဏ်းတွင် လက်နက်ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံး၏ မဟာသခင်အဖြစ် လေးစားဖွယ်ရာ နေရာတစ်ခုကို ရရှိထားသော ယန် သည် လုချင်း မကြာခဏ အကြံဉာဏ်တောင်းလေ့ရှိသူ ဖြစ်လေသည်။

"မင်းရဲ့ လယ်ကွက်တွေက အရမ်းနုသေးတယ်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်က တိမ်လွန်းပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကလည်း မလုံလောက်သေးဘူး။ ရှားပါး ဆေးမြစ်တွေ ကြီးထွားလာမှုကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။ ဝိညာဉ်စပါး ကောက်ပဲသီးနှံ တချို့ကို အရင်ဆုံး စပြီးစိုက်ပျိုးဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်"

"ဝိညာဉ်စပါး ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်။ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် မြက်တွေလောက်တော့ တန်ဖိုးမကြီးပေမဲ့ သူ့ကို စိုက်ပျိုးရတာ လွယ်တယ်လေ။ ဝိညာဉ်ဆန်ထဲက ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက နူးညံ့ပြီး စုပ်ယူရလွယ်တယ်။ မင်း ရှောင်ယန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပေးနေတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ ဆိုတော့ ဒီကောက်ပဲသီးနှံက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

...

အခန်း ၃၄၀ - ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်၊ စုဆောင်းခြင်းနှင့် စပါးမျိုးစေ့ ရွေးချယ်ခြင်း

"ကောင်းပြီ၊ ဒီဝိညာဉ်စပါးကို အရင်စိုက်တာပေါ့။"

ဝိညာဉ်စပါးသည် ရှောင်ယန်အတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် လုချင်းက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ ချန်ပေ့၊ ဒီဝိညာဉ်စပါးကို ဘယ်လိုလုပ်စိုက်ရမလဲ။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်စပါးမျိုးစေ့မှ မရှိတာ။"

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထစပြုလာရုံသာ ရှိသေးပြီး လောကရှိ မည်သည့် ဝိညာဉ်အပင်များမျှ အပြည့်အဝ ရှင်သန်ကြီးထွားလာခြင်း မရှိသေးပေ။ ဝိညာဉ်စပါးစိုက်ပျိုးရန် မျိုးစေ့လိုအပ်သော်လည်း ထိုမျိုးစေ့များမှာ ယခုထိ မရှိသေးပေ။

"ဝိညာဉ်စပါးမျိုးစေ့ မရှိဘူးလား။ မင်းဘာသာမွေးမြူလို့ရတာပဲ၊ နည်းနည်းတော့ လက်ဝင်လိမ့်မယ်။ ရှေးဟောင်း မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တုန်းက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအမျိုးအစား အများကြီးရှိခဲ့ပေမဲ့ အားလုံးက သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ အများစုကို ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ကြတာ။ မင်းရထားတဲ့ လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေထဲမှာ 'ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်' မပါဘူးလား။"

လုချင်းသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက်၌ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "ဟုတ်၊ ပါတယ်ဗျ။"

ယန် သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး လုချင်းက ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်ကို တကယ်သိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ လုချင်းရရှိထားသော လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များကို မည်သူကများ ချန်ထားခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူ ပို၍ပင် သိချင်သွားလေသည်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်ကဲ့သို့သော ပညာရပ်မျိုးပင် ပါဝင်နေသည်မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း ယန် က အသေးစိတ် ဆက်မမေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်ကို သိထားတယ်ဆိုတော့ ကိစ္စတွေက အများကြီး ပိုလွယ်သွားပြီ။ ဒီနည်းစနစ်က သာမန်အရာကနေ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ အဓိကအားဖြင့်တော့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းပြီး သာမန်အရာတွေထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးတာပေါ့။ နှိုးဆွမှုကို သေချာလေး လုပ်နိုင်သရွေ့တော့ သာမန်ကနေ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သာမန်ပစ္စည်းတွေကို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်ခြေ ရှိတယ်။ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ စပါးမျိုးစေ့တချို့ကို ရှာပြီး ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်ကို သုံးကာ ဝိညာဉ်စပါးမျိုးစေ့တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ ရ၊ မရ စမ်းကြည့်လိုက်။ ကျင့်ကြံခြင်း နက်နဲတဲ့သူတွေဆိုရင် ရိုးရှင်းတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကိုတောင် အတွင်းထဲက ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို နတ်ဘုရားဆန်ဆန် စွမ်းရည်မျိုးတွေကတော့ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းနီးပါး သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အဲဒီလိုလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဝိညာဉ်စပါးနည်းနည်းလောက်ကိုပဲ နှိုးဆွဖို့ လိုတာဆိုတော့ သိပ်ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန် ရှင်းပြနေစဉ် လုချင်းသည်လည်း သူ၏ အမွေအနှစ်များထဲတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်အကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေပါ၏။ လီဟော်ဒယ်အိုးထံမှ အမွေအနှစ်များကို သူ ပထမဆုံး ရရှိစဉ်က ၎င်းတို့သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အများစုကို အကြမ်းဖျင်းသာ ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး နည်းစနစ်အများအပြားကို မကျင့်ကြံရသေးပေ။

ယခု သေချာပြန်လည်တွေးတောကြည့်သောအခါ ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်သည် ယန် ရှင်းပြခဲ့သည့်အတိုင်း သာမန်မှ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပေးသော နည်းစနစ်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။ ထို့အပြင် ဤနည်းစနစ်ကို သစ်ဓာတ်အခြေခံ နည်းစနစ်များ ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူများက အဓိက ကျင့်သုံးလေ့ရှိကြသည်။ သစ်ဓာတ်သည် သက်စောင့်စွမ်းအင်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး သစ်ဓာတ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် အခြားကျင့်ကြံသူများထက် သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်ကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဝိညာဉ်အပင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်ကြပြီး ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်မှာ သူတို့အတွက် အခြေခံနည်းစနစ်တစ်ခုပင်။

"အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ စပါးမျိုးစေ့ လိုတာမလား။ ဒါက လွယ်ပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုချင်းသည် တောင်ပေါ်မှ ချက်ချင်းဆင်းကာ ရွာထဲသို့ ပြန်လာပြီး အဘိုးကျန်း၏ အိမ်သို့ သွားလိုက်လေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် အဘိုးကျန်းမှာ အိမ်တွင် ရှိနေလေ၏။ လုချင်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ "အားချင်း၊ ဘယ်အကြောင်းကများ မင်းကို ဒီအထိ ရောက်လာစေတာလဲ။ လာလာ၊ အထဲဝင်"

လုချင်း ပြန်ရောက်လာကတည်းက ကိစ္စအမျိုးမျိုးဖြင့် အလုပ်များနေခဲ့ပြီး သူ၏ အချိန်အများစုကို တောင်တစ်ဝက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲတွင်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် အဘိုးကျန်းသည် သူ့ကို သိပ်မတွေ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"အဘိုးကျန်း၊ ကျွန်တော် ရွာက လူတိုင်းဆီကနေ အကူအညီနည်းနည်း တောင်းချင်လို့ လာခဲ့တာပါ။"

လုချင်းက ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာများလိုလို့လဲ။"

အဘိုးကျန်းမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပြီး ရွာသားများထံမှ လုချင်း မည်သည့်အကူအညီ လိုအပ်မည်ကို စဉ်းစား၍မရပေ။

"အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ စပါးမျိုးစေ့ နည်းနည်းလောက် လိုချင်လို့ပါ။ ရွာကလူတွေ အားလုံး နည်းနည်းစီလောက် မျှပေးနိုင်မလားလို့ လာမေးတာပါဗျ။ သေချာပေါက် ကျွန်တော် ပိုက်ဆံပေးဝယ်မှာပါ။"

ကျေးလက်ရွာသားများသည် များသောအားဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စပါးမျိုးစေ့များကို သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိပြီး အခြားနေရာများမှ ဝယ်ယူလေ့မရှိကြောင်း လုချင်း သိထားလေ၏။ မကြာသေးမီကမှ ရွာတွင် စပါးအထွက်တိုးခဲ့သဖြင့် လူအများစု၏ အိမ်တွင် မျိုးစေ့အချို့ သိုလှောင်ထားမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဟာ၊ ဒီလောက် အားနာနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ စပါးမျိုးစေ့လေးပဲဟာ။ ကောင်းပြီ၊ အဘိုး ရွာထဲလှည့်ပြီး လူတိုင်းကို သွားပြောပေးမယ်။ ဘယ်သူတွေဆီမှာ မျိုးစေ့တွေ ဖယ်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

အဘိုးကျန်းသည် လုချင်း စပါးမျိုးစေ့များကို ဘာအတွက် အသုံးပြုမည်မှန်း မသိသော်လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်လေသည်။

"အဘိုးကျန်း၊ အရည်အသွေးကောင်းတာလေးတွေ သေချာရွေးပေးဖို့ သတိပေးပေးပါ။ ကျွန်တော် အများကြီး သုံးစရာရှိလို့ပါ။" လုချင်းက သတိပေးလိုက်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ဆီမှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး မျိုးစေ့တွေကို ထုတ်ပေးဖို့ အဘိုး သေချာပြောလိုက်ပါ့မယ်။" အဘိုးကျန်းက သူ၏ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် တောင်ပေါ် ပြန်တက်တော့မယ်နော်။ မျိုးစေ့တွေ စုပြီးသွားရင် ကျွန်တော့်ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ အများကြီးတော့ မလိုပါဘူး၊ ဆယ်ပေါင်လောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားနှင့်တော့။ အလုံအလောက် စုပြီးသွားရင် မင်းဆီကို လူကြုံနဲ့ ပို့ပေးလိုက်မယ်။"

လုချင်း ထွက်သွားပြီးနောက် အဘိုးကျန်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။ ရှေးဦးစွာ သူ၏ ချွေးမကို သူတို့၏ သိုလှောင်ထားမှုထဲမှ အကောင်းဆုံး စပါးမျိုးစေ့များ ပြင်ဆင်ထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ အပြင်ထွက်ကာ အခြားရွာသားများထံသို့ စတင်သွားရောက်လေသည်။ သူ၏ ပထမဆုံး ရပ်နားမည့်နေရာမှာတော့ သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းအိမ်ပင်။

"အဘိုးဝမ်၊ အဘိုးဝမ်၊ အိမ်မှာရှိလား။"

"ဘယ်သူလဲ။" အိမ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး အဘိုးကျန်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ဖြစ်သွားလေ၏။ "ဪ၊ အဘိုးကျန်းပါလား။ ကျုပ်အဘိုး အိမ်မှာရှိပါတယ်။ အထဲဝင်ပါဗျ။"

အဘိုးကျန်းက အထဲသို့ဝင်ကာ ထိုင်လိုက်လေသည်။ "မင်းအဘိုးကော ဘယ်မှာလဲ။"

"သူ အထဲမှာ တစ်ရေးအိပ်နေတယ်ဗျ။ သွားနှိုးလိုက်ပါ့မယ်။"

မကြာမီတွင် အဘိုးကျန်းနှင့် အသက်ရွယ်တူခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အိပ်မှုန်စုံမွှား ဖြစ်နေဆဲပင်။ "အဘိုးကျန်း၊ လာခဲလှချည်လား။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

"ဘာလဲ၊ ငါက အလည်သက်သက်တောင် မလာရဘူးလား။" အဘိုးကျန်းက ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ ဒီလောက် ပူတဲ့အချိန်ကြီးကို မင်းက ဒီအထိ လာတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေပြီပဲ။"

အဘိုးဝမ်က မျက်စောင်းထိုးကာ အဘိုးကျန်း၏ စကားများကို လုံးဝမယုံကြည်ကြောင်း ပြသလိုက်လေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းသင်းလာခဲ့သဖြင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းစရိုက်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိလေသည်။

"ဟီးဟီး၊ ကောင်းပြီ၊ စကားမများတော့ဘူး။ တကယ်တော့ ခုနလေးတင် အားချင်း ငါ့ဆီ လာသွားတယ်။"

"အားချင်း မင်းဆီ လာတယ် ဟုတ်လား။ ဘာကိစ္စလဲ။"

အဘိုးဝမ်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားလေ၏။ လုချင်းသည် ဘေးအိမ်တွင်နေသော အဘိုးကျန်းထံ လာလည်ခြင်းမှာ မထူးဆန်းသော်လည်း သူ၏ သူငယ်ချင်းက ဤမျှ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောနေပြီဆိုလျှင် အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

"အားချင်းက အထူးကိစ္စတစ်ခုအတွက် အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ စပါးမျိုးစေ့တချို့ စုဆောင်းနေတယ်တဲ့။ ရွာထဲက ဘယ်အိမ်တွေမှာ မျိုးကောင်းမျိုးသန့်တွေ သိမ်းထားလဲဆိုတာ သိချင်နေတာလေ။ ပြီးတော့ သူက ဝယ်ချင်တယ်တဲ့။ ဒီနှစ် မင်းတို့အိမ်က စပါးတွေက အကောင်းဆုံးတွေထဲမှာ ပါတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ မျိုးစေ့ ဖယ်ထားသေးလား။"

"ဒါပေါ့ ဖယ်ထားတာပေါ့ အများကြီး သိမ်းထားတယ်။ တချို့အိမ်တွေက ငါ့ကို မျိုးစေ့လာလဲဖို့တောင် မေးနေကြပြီ၊ ငါ့ခမည်းခမက်တွေတောင် ပါတယ်လေ။ သူတို့အတွက်ဆိုပြီး အိတ်နှစ်အိတ်တောင် ဖယ်ထားတာ။"

အဘိုးကျန်းက သူတို့အိမ်၏ စပါးများကို ချီးမွမ်းလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ အဘိုးဝမ်မှာ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာ ပြုံးရွှင်သွားလေသည်။ သို့သော် မကြာမီ သူ၏မျက်နှာတွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ "ဒါပေမဲ့ အားချင်းက စပါးမျိုးစေ့တွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ။ သူ စိုက်မလို့လား။"

"ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားချင်းဆိုတာ အကြံအစည်ကြီးတဲ့ လူပဲ။ သူ စပါးမျိုးစေ့ လိုချင်တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ဘက်က ငါတို့ဆီ အကူအညီတောင်းတာ ရှားတယ်ဆိုတော့ သူ့ကိစ္စကို မကြန့်ကြာမိစေဖို့ ငါတို့ အကောင်းဆုံး ကူညီသင့်တယ်။"

"ဒါပေါ့။ အားချင်းက အကူအညီလိုတယ်ဆိုရင်တော့ မေးနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ မျိုးစေ့အိတ် နှစ်အိတ်စလုံးကို အားချိုးနဲ့ မင်းဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။"

"မင်းအတွက်ရော နည်းနည်းမှ မချန်ထားတော့ဘူးလား။ မင်း ခမည်းခမက်တွေကော။"

အဘိုးကျန်းမှာ အံ့သြသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"အားချင်းကိစ္စနဲ့ယှဉ်ရင် ဒါတွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကွာ။ နောက်နှစ် စိုက်ဖို့အတွက် ငါတို့စားမယ့် စပါးတွေထဲကနေ ဖယ်ထားလို့ ရတာပဲဟာ။ ခမည်းခမက်တွေကိုတော့ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်မှာပေါ့။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

အဘိုးဝမ်က ကိစ္စမရှိသည့်အလား လက်ကာပြလိုက်၏။

အခြားရွာသားများနှင့် ပတ်သက်၍မူ မျိုးစေ့များသည် အားချင်းအတွက်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်နှင့် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာလေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းသိရင် ပြီးတာပါပဲ။ အားချိုးကို မျိုးစေ့တွေ ငါ့အိမ် ပို့ခိုင်းလိုက်။ ငါလည်း ကျန်တဲ့ ရွာသားတွေဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်။ အားလုံးစုပြီးမှ တောင်ပေါ်ကို တစ်ခေါက်တည်း ပို့လိုက်တော့မယ်။"

ထိုနေ့တစ်နေ့လုံး အဘိုးကျန်းသည် ထိုနှစ်က စပါးစိုက်ပျိုးခဲ့သော အိမ်တိုင်းသို့ သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

စပါးမျိုးစေ့များသည် လုချင်းအတွက် ဖြစ်ကြောင်း ကြားသည်နှင့် ရွာသားများထဲမှ မည်သူမျှ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။ သူတို့သည် အကောင်းဆုံး မျိုးစေ့များကို ချက်ချင်းထုတ်လာကြပြီး တောင်တစ်ဝက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ပို့ဆောင်ရန် အဘိုးကျန်း၏ အိမ်တွင် စုစည်းထားလိုက်ကြတော့၏။

"အဘိုးကျန်း၊ အဘိုးကျန်း"

သူတို့ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အဘိုးကျန်းနှင့် အသက်ရွယ်တူခန့်ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာလေသည်။

"မင်းတို့ စပါးမျိုးစေ့တွေ ပို့ဖို့ တောင်ပေါ်တက်တော့မလို့လား။"

"ဟုတ်တယ်။ ဘာလို့လဲ။ အဘိုးလင်၊ မင်းလည်း လိုက်ချင်လို့လား။ ဒီနှစ် မင်း စပါးစိုက်တယ်လို့ ငါ မမှတ်မိပါဘူး။"

အဘိုးကျန်းမှာ တွေဝေသွားလေသည်။

"ငါတို့အိမ်က စပါးမစိုက်ပေမဲ့ မနှစ်က ဂျုံစိုက်ခဲ့တယ်လေ။ အားချင်း ဂျုံမျိုးစေ့ လို ၊ မလို မင်း သွားမေးသင့်တယ်။"

"ဂျုံမျိုးစေ့ ဟုတ်လား။" အဘိုးကျန်း တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။ "အားချင်းက စပါးမျိုးစေ့ပဲ ပြောခဲ့တာလေ။"

"မင်း မမေးကြည့်ဘဲ ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ မပြောနိုင်ဘူးလေ၊ အားချင်းက ဂျုံမျိုးစေ့လည်း လိုချင်လိုနေမှာပေါ့။" အဘိုးလင်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

အနီးနားရှိ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို မစနောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "အဘိုးလင်၊ ခင်ဗျားက ပုံမှန်ဆို အရမ်းကပ်စေးနှဲပြီး ဖြတ်သွားတဲ့ ကြက်ဆီကတောင် အမွေးနုတ်ချင်တဲ့ လူမျိုးလေ။ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ဂျုံမျိုးစေ့တွေကို ပေးဖို့ ဒီလောက် သဘောတွေကောင်းနေရတာလဲ။"

"ဟား အဘိုးချန်၊ ဒီလိုပြောကြေးဆို မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီးကပ်စေးနှဲသေးတယ်လေ။ မင်းလယ်ထဲ မြေဩဇာထည့်ဖို့ ဘေးအိမ်က ကြက်ချေးတွေကို ခိုးတာ ငါတို့ မသိဘူးများ မှတ်နေလား။"

အဘိုးလင်က ခုန်ထကာ သူ့ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သော လူကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေသည်။

"ပြီးတော့ ဒါက အားချင်းကိစ္စလေ။ သူက အကြံအစည်ကြီးတဲ့လူ။ သူ မျိုးစေ့လိုချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့အိမ်မှာရှိတဲ့ အကုန်လုံးကို ပျော်ပျော်ကြီး ထုတ်ပေးမှာပဲ"

အဘိုးချန်မှာ အဘိုးလင်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရှက်သွားပြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် အဘိုးကျန်းက ချောင်းဟန့်ကာ ဝင်တားလိုက်လေ၏။

"ကဲ၊ တော်ကြတော့။ အဘိုးလင်၊ မင်းပါ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါလား။ ဂျုံမျိုးစေ့ လို ၊ မလို မင်းကိုယ်တိုင် အားချင်းကို သွားမေးလို့ရတာပေါ့။"

"ကောင်းသားပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် သွားမေးမယ်။ သူလည်း လိုချင်မယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်။"

ဤစကားစစ်ထိုးမှု အတိုချုံးအပြီးတွင် အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံး၌ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။ မိသားစုတိုင်းသည် သူတို့၏ စပါးမျိုးစေ့များကို တောင်တစ်ဝက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးဆီသို့ သယ်ဆောင်လာကြ၏။ အချို့မှာ မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စပါးအိတ်အပြည့်နှစ်အိတ်ပင် သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြလေ၏။

တောင်ပေါ်သို့ တက်လာစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဘိုးချန်အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ အဘိုးလင်ကို သွားစတာလဲ။ သူက နှုတ်ကြမ်းလျှာကြမ်းတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိသားနဲ့။ ပြဿနာရှာသလို ဖြစ်နေပြီ။"

"ဟွန့် သူ့ကို ငါကများ ကြောက်မယ် ထင်နေလား။" အဘိုးချန်က ခေါင်းမာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ခင်ဗျားနဲ့ အဘိုးလင် အဆင်မပြေတာ ကျုပ်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားဦး၊ မကြာသေးခင်က သူ့ရဲ့ ခြေထောက်ပြဿနာကို ကုပေးခဲ့တာ အားချင်းလေ။ အခု ခင်ဗျားက သူ့ကို လှောင်တော့ သူ ဒေါသထွက်မှာ သေချာပေါက်ပဲပေါ့။"

အဘိုးချန် ဘာမှမပြောတော့ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ စကားများကို သူ နောင်တရနေလေသည်။ အဘိုးလင်နှင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော သူ၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုက သူ့ကို စနောက်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ရောက်သောအခါ၌ လူအုပ်ကြီး ဖြစ်နေလေပြီ။ စပါးမျိုးစေ့ သိမ်းဆည်းထားသော အိမ်တိုင်းနီးပါးက တောင်ပေါ်သို့ ယူလာခဲ့ကြ၏။ လုချင်းသည် ရွာသားများ ကြီးမားသော စပါးမျိုးစေ့အိတ်များ ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၌ အံ့အားသင့်သွားတော့လေသည်။

"အားချင်း၊ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ မျိုးစေ့တွေ ယူလာကြတယ်။ ကြည့်ပြီး မင်းလိုချင်တာကို ရွေးလိုက်လေ"

အဘိုးကျန်းသည် သူ၏ စပါးမျိုးစေ့များကို လုချင်းရှေ့တွင် ပထမဆုံး ချထားလိုက်လေသည်။

လုချင်းသည် အံ့အားသင့်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ချထားသော ပေါင်တစ်ထောင်နီးပါးရှိသည့် စပါးမျိုးစေ့များကို ကြည့်ကာ မချိပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

"အဘိုးကျန်း၊ သူတို့ကို မပြောပြဘူးလား။ ကျွန်တော်က စပါးမျိုးစေ့ ဆယ်ပေါင်လောက်ပဲ လိုတာပါ။ ဒီလောက်အများကြီး ဘယ်လိုလုပ် သုံးလို့ကုန်မှာလဲ။"

ပြဿနာမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ကန့်သတ်ချက်ရှိနေပြီး တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မျိုးစေ့များစွာကို ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း မလုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက မင်းက အကောင်းဆုံး စပါးမျိုးစေ့တွေကို ရွေးနေတာဆိုတော့ မင်း တိတိကျကျ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးလေ။ ဒါကြောင့် မင်း ရွေးချယ်စရာ အများကြီး ရှိအောင်ဆိုပြီး အကုန်သယ်လာကြတာ။" အဘိုးကျန်းက ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

လုချင်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ရွာသားများ၏ လေးနက်သော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ နွေးထွေးသော ကျေးဇူးတင်စိတ်တစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါက ဘာမှမှမဟုတ်တာ" ရွာသားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အားချင်းရဲ့ အကူအညီ မပါဘဲနဲ့ ရွာက ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။" နောက်တစ်ယောက်က ဝင်ပြောလာ၏။

"စပါးမျိုးစေ့လေးတွေပဲဟာ။ သိပ်တန်ဖိုးရှိတာမှ မဟုတ်တာ။"

ရွာသားများ အားလုံး ဝိုင်းပြောကြတော့သည်။

"ကဲပါ၊ အားချင်း။ ဒီမှာ မင်းလိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မျိုးစေ့တွေ ရှိ ၊ မရှိ ကြည့်လိုက်ဦး။" အဘိုးကျန်းက တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

သူတို့ကို ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားမည်ကို သိသဖြင့် လုချင်းသည် မငြင်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် အိတ်များကို ဖွင့်ကာ စပါးမျိုးစေ့များကို ဂရုတစိုက် စတင်စစ်ဆေးလိုက်၏။

သို့သော် သူ၏ မျိုးစေ့ရွေးချယ်ပုံမှာ အပြင်ပန်းကို ကြည့်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်တစ်မျှင်ကို လက်တွင်စုစည်းကာ စပါးမျိုးစေ့များပေါ်သို့ ဖွဖွလေး ပွတ်ဆွဲလိုက်၏။ ဤအစိမ်းရောင် စွမ်းအင်မှာ ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်၏ သရုပ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

အဘိုးကျန်းသည် ရွာထဲတွင် စပါးမျိုးစေ့များ စုဆောင်းနေစဉ် လုချင်းသည် ထိုအချိန်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံကာ နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဤနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ရန် သူ့အတွက် အချိန်သိပ်မယူခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကြောင့် ယန် မှာ မှင်သက်သွားခဲ့ရလေသည်။

ဝိညာဉ်နှိုးဆွခြင်း နည်းစနစ်မှာ အထူးအဆင့်မြင့်သည်မဟုတ်သော်လည်း သစ်ဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် အခြေခံဂါထာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့တိုင် လုချင်းသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ယန် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော ထူးခြားသည့် နားလည်မှုနှင့် ပါရမီအဆင့်ကို ပြသခဲ့လေ၏။

လုချင်း၏ လက်မှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် အိတ်ထဲရှိ မျိုးစေ့များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ မည်သည့်မျိုးစေ့များတွင် သက်စောင့်စွမ်းအင် အားအကောင်းဆုံးနှင့် သက်စောင့်အနှစ်သာရ အကြွယ်ဝဆုံး ပါဝင်နေသည်ကို သူ အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်လေသည်။ ရိုးရှင်းသော စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် အရည်အသွေးအပြည့်ဝဆုံး မျိုးစေ့များသည် အိတ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ပြင်ဆင်ထားသော သေသပ်စွာ ယက်လုပ်ထားသည့် ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွား၏။

ဤအံ့သြဖွယ် လုပ်ငန်းစဉ် မြင်ကွင်းကြောင့် ရွာသားများမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားကြလေတော့သည်။

.....