အခန်း (၃၄၅-၃၄၆)

အခန်း ၃၄၅ - ဝိညာဉ်လယ်ကွက် စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ချင်းယွိဂိုဏ်း၏ ကြမ္မာဆိုး

"အားချင်း၊ ဒါက မင်း အသစ်လုပ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်လယ်ကွက်လား"

တောင်တစ်ဝက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲတွင် သမားတော်ကြီးချန်သည် လုချင်း မကြာသေးမီကမှ လုပ်ထားသော ဝိညာဉ်လယ်ကွက်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိလေ၏။

လယ်နှစ်ဧကနီးပါးရှိသော ဝိညာဉ်လယ်ကွက်သည် သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် အပြင်မထွက်မီကနှင့် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ အနီးနားရှိ ဆေးမြစ်ခင်းပင်လျှင် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် သိသိသာသာ ပိုမိုရှည်လျား ကြီးထွားလာခဲ့ကြ၏။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သမားတော်ကြီးချန်သည် သူ၏ အခမဲ့ဆေးကုသရေး ခရီးစဉ်များကို နောက်ဆုံးတွင် အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုချင်း အသစ်ဖော်ထုတ်ထားသော ခြံနောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်လယ်ကွက်ဆီသို့ သူ၏ အာရုံက ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

"ဟုတ် ဆရာ။ ဆရာ ပြန်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ဒီနေ့ ဝိညာဉ်စပါးမျိုးစေ့တွေကို စိုက်မလို့ စီစဉ်နေတာ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းတာပေါ့၊ ငါလည်း ကူညီပေးမယ်လေ"

လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သမားတော်ကြီးချန်မှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လေသည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူသည် အင်္ကျီလက်များနှင့် ဘောင်းဘီအောက်နားများကို ခေါက်တင်လိုက်ပြီး လုချင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်သော စပါးမျိုးစေ့များ စိုက်ပျိုးရာတွင် ကူညီရန် အသင့်ပြင်လိုက်လေသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် စာလုပ်နေသော ရှောင်ယန်သည်လည်း သူတို့ လုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကူညီရန် ချက်ချင်း ပြေးလာတော့၏။ ရှောင်လီပင်လျှင် သိချင်စိတ်ဖြင့် ၎င်း၏ ခြေသည်းများဖြင့် မျိုးစေ့တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လယ်ကွက်ထဲသို့ ဆော့ကစားသလို ပစ်ထည့်နေလေသည်။ သေချာသည်မှာ အမြဲတမ်း ရေကို မနှစ်သက်တတ်သော ၎င်းသည် လယ်ကွက်အစပ်တွင်သာ လုံခြုံစွာနေပြီး ရွှံ့ထဲသို့ ခြေမချရဲပေ။

လုချင်းသည် ဆော့ကစားနေသော ထိုကလေးနှစ်ယောက်ကို ဂရုမစိုက်နေတော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ထံတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်သော စပါးမျိုးစေ့များ အမြောက်အမြားရှိပြီး ဝိညာဉ်လယ်ကွက် နှစ်ဧကကို အလွယ်တကူ လွှမ်းခြုံနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်လေသည်။ မျိုးစေ့အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးမိလျှင်တောင် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စိုက်ပျိုးခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သော အလုပ်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ကလေးများပင် ကောင်းစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

လယ်နှစ်ဧကမှာ သိပ်မကျယ်ဝန်းလှဘဲ သူတို့ သုံးယောက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လိုက်သောအခါ၌ မျိုးစေ့အားလုံး စိုက်ပျိုးပြီးစီးရန် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

ထို့နောက် လုချင်းသည် လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်လိုက်ရာ မကြာမီ ဝိညာဉ်လယ်ကွက် အထက်တွင် တိမ်များ စတင်စုစည်းလာတော့၏။ အသက်ဆယ်ရှိုက်စာခန့်အကြာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်သော မိုးပေါက်လေးများ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာပြီး ယခုလေးတင် စိုက်ပျိုးထားသော မျိုးစေ့များကို ရေလောင်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာ၊ ဝိညာဉ်စပါးကို စိုက်ပြီးရင် မိုးခေါ်မန္တန်ကို သုံးပြီး ပုံမှန် ရေလောင်းပေးဖို့ လိုတယ်ဗျ။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးတဲ့ နေရာမှာလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီမန္တန်က သင်ရတာ လွယ်ပါတယ်။ နောက်မှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးရေး နည်းစနစ်တွေကို ရေးမှတ်ပေးရမလားဗျ"

"အဲဒါ ကောင်းမယ်။ မကြာသေးခင်က ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ စိုက်ပျိုးဖို့ စဉ်းစားနေတာဆိုတော့ ဒီ ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးရေး နည်းစနစ်ကို သင်ယူထားတာ တော်တော်လေး အသုံးဝင်လိမ့်မယ်" သမားတော်ကြီးချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ကမ်းလှမ်းမှုကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

"ဆရာ၊ ဆေးကုသနေတုန်း ကုရခက်တဲ့ ရောဂါတွေများ ကြုံခဲ့ရသေးလားဗျ"

ဆရာဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို လုချင်း သိလိုက်လေသည်။

"တကယ်ကို ကြုံခဲ့ရတယ်။ ဒီခရီးစဉ်မှာ အပြင်က ရွာသားတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ရောဂါတွေက အရင်ကထက် ကုသရ အများကြီး ပိုခက်လာတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်လေ။ လူနာအများစုရဲ့ ကိုယ်တွင်းမှာ အရင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ မကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ စုပုံနေတာမျိုးပေါ့။ ကံမကောင်းတာက ငါတို့ ပုံမှန်သုံးနေကျ ဆေးမြစ်တွေက အဲဒီစွမ်းအင်တွေကို ဖယ်ရှားရာမှာ ထိရောက်မှု မရှိဘူးလေ"

"ဆေးပမာဏကို မတိုးရင် မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆေးဆိုတာ အများကြီး သောက်ရင် အဆိပ်ဖြစ်တတ်လို့ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ ဆေးပမာဏ အရမ်းများသွားရင် လူနာတွေလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် ဆေးကုသမှုမှာ အပ်စိုက်ကုထုံးကို အဓိက အားထားခဲ့ရပြီး တစ်ခါတလေ ကုသမှုမှာ အထောက်အကူဖြစ်အောင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုတောင် သုံးခဲ့ရတယ်"

ဆေးကုသစဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောင်းပြောပြနေစဉ် သမားတော်ကြီးချန်၏ အမူအရာမှာ လေးလံနေပါ၏။

"ဪ၊ ဒါကြောင့် ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးချင်နေတာပေါ့" လုချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

သမားတော်ကြီးချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်။ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို မစိုက်ပျိုးနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် အခု လက်ရှိသုံးနေတဲ့ ဆေးမြစ်တွေရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာက အလွန် အကျိုးရှိဦးမှာပါပဲ"

"ဒီလိုဆိုရင် အလုပ်ပြီးတာနဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှာ နည်းစနစ်တွေကို ရေးမှတ်ပေးပါ့မယ်"

ဝိညာဉ်လယ်ကွက်ကို စစ်ဆေးပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန်တို့သည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြ၏။ စပါးမျိုးစေ့များ စိုက်ပျိုးပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ များစွာ ပို၍ ရိုးရှင်းပေလိမ့်မည်။

လုချင်း လုပ်ရမည့်အရာမှာ မိုးခေါ်မန္တန်ကို အသုံးပြု၍ လယ်ကွက်များကို ပုံမှန် ရေလောင်းပေးရန်၊ ပေါင်းပင်များကို ရှင်းလင်းပေးရန်နှင့် ပိုးမွှားများကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ ဖြစ်လေသည်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါက နှစ်လ၊ သုံးလအတွင်း ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စပါးများကို ရိတ်သိမ်းနိုင်မည်ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စပါးစိုက်ပျိုးရာတွင် ဦးစွာ ပျိုးထောင်ရန် လိုအပ်ပါ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျိုးစေ့များကို လယ်ကွက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ကြဲချခြင်းက မကြာခဏဆိုသလို မညီမညာ ကြီးထွားလာစေပြီး အချို့နေရာများတွင် ကျဲပါးကာ အချို့နေရာများတွင် ထူထပ်နေတတ်လေသည်။ ၎င်းက အမြစ်များကို တိမ်စေပြီး လေတိုက်ပါက အလွယ်တကူ လဲကျသွားစေနိုင်ပါ၏။

သို့သော် လုချင်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူစိုက်ပျိုးနေသော စပါးမှာ သာမန်စပါးမဟုတ်သဖြင့် ထိုအဆင့်ကို လုံးဝ ကျော်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုချင်းသည် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးရေး နည်းစနစ်များ၏ အဓိကအချက်များကို ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုပေါ်တွင် ချက်ချင်း ရေးမှတ်ကာ ဆရာဖြစ်သူအား ကမ်းပေးလိုက်တော့၏။

ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံရရှိသော သမားတော်ကြီးချန်ကလည်း‌ ၎င်းကို အလေးအနက် လေ့လာရန် သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားတော့လေသည်။

တခြားလုပ်စရာ ဘာမှမရှိတော့သဖြင့် လုချင်းသည် ရှောင်ယန်အား လျှောက်မသွားရန် မှာကြားပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ လုချင်းသည် သူ၏ ဒျန်ထျန် အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသော သဘာဝဓာတ်ငါးပါး ဘူးသီးခြောက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းသည် သူ သန့်စင်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အစဉ်မပြတ် စုပ်ယူနေလေသည်။ စက်ဝန်းတစ်ခု လည်ပတ်တိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အနည်းငယ် ပိုမို သန့်စင်လာခဲ့ပါ၏။

ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာသေးသော်လည်း လုချင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပို၍ သန့်စင်လာကြောင်း ခံစားမိနေပြီပင်။

ထို ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အထင်မသေးလိုက်ပါနှင့်။ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်မှုနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေကြောင်း နားလည်ထားရမည်ပင်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမို သန့်စင်လေလေ၊ ၎င်းမှ ဖွဲ့တည်လာသော ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမို သန်စွမ်းလေလေ ဖြစ်သည်။

ယခု လုချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမို သန့်စင်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမို သန်စွမ်းလာနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုပါ၏။

တည်ငြိမ်သော စိတ်နှင့် ပုံမှန် အသက်ရှူသံများဖြင့် လုချင်းသည် သူ၏ ဒျန်ထျန်ရှိ သဘာဝဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လမ်းညွှန်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် သဘာဝဓာတ်ငါးပါး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ သဘောတရားများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ အသားစိုင်များအတွင်းသို့ အစဉ်မပြတ် သန့်စင်ပေါင်းစပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာလေ၏။

ယန်သည် လုချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး လုချင်း၏ အငွေ့အသက်များ မှန်မှန် တိုးတက်လာသည်ကို အံ့သြနေမိလေ၏။ သဘာဝဓာတ်ငါးပါး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်က စတင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး တိုးတက်မှု နှေးကွေးခြင်းကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း လုချင်းအတွက်မူ ထိုအခက်အခဲများမှာ လုံးဝ မရှိသကဲ့သို့ပင်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယန် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လုချင်းသည် လက်မှုပညာများ ဖန်တီးခြင်း၊ စပါးမျိုးစေ့များအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းခြင်းမှစ၍ ရွာအပြင်ဘက်ရှိ လူများကို ကယ်တင်ခြင်းအထိ တာဝန်များစွာ ရှိနေသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံရန် အသုံးပြုသည့်အချိန်မှာ သိပ်မများလှပေ။ သို့တိုင်အောင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မှန်မှန် တိုးတက်နေလေသည်။

ယန်၏ တွက်ချက်မှုများအရ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် လုချင်းသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မကြာတော့ပေ။ သူ၏ တိုးတက်မှု အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ရှေးဟောင်း ပါရမီရှင်များစွာကိုပင် ရှက်ရွံ့သွားစေနိုင်ပါ၏။ ထို့အပြင် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အရ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားမှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တန်းတူ ရှိနေလောက်ပြီပင်။

လောကကြီး စတင်ပြောင်းလဲလာချိန်တွင် သူက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ တိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သာမန် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပါ၏။

ယန်သည် လုချင်းအား လက်အောက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းသာမိလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ အရှုံးမပေးခဲ့ပါက လုချင်း အခြေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူလည်း လုံးဝ သန့်စင်ခံရပြီး ပျက်စီးသွားလောက်ပြီပင်။

လုချင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ကျိုးလီရွာနှင့် ဆယ်လီခန့်အကွာ တောင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းကာ မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွာကလေးကို စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စုစည်းနေတယ်... ဒီတောင်ပေါ်ရွာလေးက တကယ်ပဲ ဝင်္ကပါအစီအရင်တစ်ခုနဲ့ ကာကွယ်ထားတာပဲ။ အဲဒီလူ တရားထိုင်နေတဲ့ နေရာဖြစ်ရမယ်" အကြီးအကဲယိုက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ တောက်ပသွားလေသည်။

လောကကြီး ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် ဤမျှမြန်ဆန်စွာဖြင့် ဤသို့သော ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမှာ ဤလူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမွေအနှစ်မှာ အလွန် ထူးခြားရမည်ပင်။ ၎င်းသည် အင်အားကြီးမားသော ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အဓိက အမွေအနှစ် ဖြစ်နိုင်ပါ၏။

အကြီးအကဲယိုသည် ခေတ္တမျှ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုနီးကပ်စွာ မချဉ်းကပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့၏။ ထိုအစား သူသည် ကျိုးလီရွာ၏ တည်နေရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်သားထားလိုက်ပြီးနောက်၌ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သူ ပထမဆုံး စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်က သူတို့အဖွဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် လောကတွင် သူတို့ မသွားနိုင်သော နေရာ ရှားပါသည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့လေသည်။ သို့သော် ထိုညက သမားတော်ကြီး၏ ဓားပျံနည်းစနစ်က သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပါ၏။ မျှော်စင်သခင် ပေးသနားခဲ့သော ရတနာသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ဝေ့မိသားစု အိမ်တော်တွင် အခြားသူများနှင့်အတူ သေဆုံးသွားပြီပင်။

ထိုညက အဘိုးအိုသည် သူတို့၏ သတင်းအချက်အလက်များတွင် ဖော်ပြထားသော ဆရာဖြစ်သူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲယို နားလည်ထားပါ၏။ ဆရာဖြစ်သူက ဤမျှ အင်အားကြီးမားနေပါက မြို့တော်မြတ် တစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမ ဖြစ်စေခဲ့သော တပည့်ဖြစ်သူသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမည်နည်း။

ထို့ကြောင့်ပင် အကြီးအကဲယိုသည် ထပ်မံ စွန့်စားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဖမ်းမိသွားပါက စစ်ဆင်ရေး တစ်ခုလုံး ကျရှုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် တရားထိုင်ရာ နေရာကို အတည်ပြုပြီးပြီပင်။ ယခုအခါ နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မျှော်စင်သခင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့လေ၏။

ကျိုးလီရွာဘက်သို့ နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် အကြီးအကဲယိုသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ဤခရီးစဉ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့ စူးစမ်းရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မပွင့်မီ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်နေသေးသဖြင့် အကြီးအကဲယိုသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ခရီးသွားလာကာ ဝူကျန့်မျှော်စင်အတွက် အခြားသော အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ချန်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး သူသည် လောက၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို လေ့လာရင်း အဝေးသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့လေသည်။ ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူသည် အခြားသော အဓိက ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ကျီကျိုးသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

တစ်ညတွင် ခရီးသွားနေစဉ် အကြီးအကဲယိုသည် အရှေ့ဘက်မှ ဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို တုန်ရီသွားစေခဲ့၏။

"ဒီလောက် လေးလံတဲ့ နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်က ဘာလဲ။ ရှေ့မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"

အကြီးအကဲယို၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်အနေအထားကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဤနေရာသည် ချင်းယွိဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်အတွင်း ကျရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် အကြီးအကဲယို၏ အငွေ့အသက်များမှာ ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သွားကာ မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများပင် အာရုံမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူ ရှေ့သို့ တွားသွားလိုက်ပါ၏။ ရှေ့သို့ ပို၍တိုးသွားလေလေ၊ သူ ပိုပြီး ထိတ်လန့်လာရလေလေပင်။

အရှေ့ဘက်ရှိ နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်များမှာ ပို၍ လေးလံလာပြီး အစိုင်အခဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေ၏။

"ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရက်စက်မှုမျိုးကများ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်ကို ဖန်တီးနိုင်တာလဲ။"

အနည်းငယ် ထပ်မံ ရှေ့တိုးသွားပြီးနောက် အကြီးအကဲယိုသည် တွန့်ဆုတ်သွားလေသည်။ နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်၏ လေးလံမှုက သူ့ကဲ့သို့ ဝူကျန့်မျှော်စင် အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေပါ၏။

နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်ဆိုသည်မှာ သာမန် သတ်ဖြတ်မှုများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ လူဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းကို သတ်ဖြတ်လျှင်ပင် နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံစားရပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်စွာ သေဆုံးသွားသူများသာ ထိုသို့သော စွမ်းအင်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါ၏။

ဤနေရာရှိ နာကြည်းချက် သိပ်သည်းဆကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အကြီးအကဲယိုသည် အရှေ့ဘက်တွင် မည်သို့သော ငရဲခန်း မြင်ကွင်းမျိုး ရှိနေမည်ကိုပင် စိတ်ကူးမယဉ်ရဲတော့ပေ။ ထို့အပြင် ယင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေမည်နည်း။

"အား"

အကြီးအကဲယို ဆုတ်ခွာရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သွေးပျက်စရာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ညအမှောင်ထုကို ခွဲထွက်လာလေ၏။

လူမဆန်သော အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကဲယိုခင်မျာ နေရာမှာပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

ညကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ ပစ္စည်းကို စမ်းကြည့်ပြီးနောက်၌ သူသည် သတိထား၍ ဆက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သူ၏ အဖိုးတန် ရတနာကို ထပ်မံ အသုံးပြုရပေမည်။

အပြင်ဘက်တွင် မည်သို့သော အင်အားကြီး မိစ္ဆာမျိုး ရှိနေသနည်းဆိုတာကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရမည်ပင်။

သူ့ထံတွင်ရှိသော ရတနာက ပေးစွမ်းသည့် ယုံကြည်မှုဖြင့် အကြီးအကဲယိုသည် ရှေ့သို့ တွားသွားစဉ် ပို၍ သတိထား လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် အကြီးအကဲယိုသည် တောင်တံခါးပေါက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရလေ၏။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူသည် ပိုမိုသေချာစွာ မြင်ရစေရန် အပေါ်သို့ တွယ်တက်လိုက်တော့သည်။

နောက်ထပ် သူမြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားတော့လေသည်။

မီးတုတ်များ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေသော တံခါးပေါက်နောက်ကွယ်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲမှ မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက လူတစ်ယောက်၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ထားလေသည်။ အကိုင်ခံထားရသူမှာ နှလုံးကွဲမတတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပါ၏။

အကြီးအကဲယို စောစောက ကြားခဲ့ရသော အော်ဟစ်သံများမှာ ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

သူတို့နှစ်ဦးကို ဝိုင်းရံကာ မြေကြီးပေါ်တွင် လူ့အရေခွံ အမြောက်အမြား ပြန့်ကျဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုကို ပို၍ပင် ဆိုးရွားစေလေသည်။

သူတို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်သည် ကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများ အပြည့်ဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဆရာဦး‌လေး၊ ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါဗျာ ချမ်းသာပေးပါ" အကိုင်ခံထားရသော အမျိုးသားက အော်ဟစ်သံများကြားမှ အသက်ကို သနားရန် တောင်းပန်နေလေ၏။

သို့သော် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကတော့ မတုန်မလှုပ် ရှိနေသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်က အမျိုးသား၏ ခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းခွံထဲမှ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့၏။

သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အမျိုးသား၏ အော်ဟစ်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ညှိုးနွမ်းလာလေသည်။

အလင်းတန်းများ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရချိန်တွင် အမျိုးသားမှာ ခြောက်သွေ့နေသော လူ့အရေခွံတစ်ခုအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ထိုပုံရိပ်သည် အခွံလွတ်ကို အလွယ်တကူ လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် စွန့်ပစ်ခံရသော အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ လွင့်ကျသွားလေသည်။

အကြီးအကဲယို၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် တင်းကျပ်သွားပါ၏။

မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော လူ့အရေခွံများ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ယခု သူ နားလည်သွားလေပြီ။

အောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာက သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး အရေခွံများကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤမိစ္ဆာသည် မည်သို့သော ယုတ်မာလှသည့် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေသည်ကို အကြီးအကဲယို မသိသော်လည်း ၎င်းသည် ဝူကျန့်မျှော်စင်တွင် ကျင့်သုံးသော မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုမို ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ထိတ်လန့်သွားသော အကြီးအကဲယိုသည် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ပိုမို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဖော်ထုတ်မခံရစေရန် သူ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် အကြီးအကဲယို၏ တည်ရှိမှုကို သတိမပြုမိပုံရ၏။ လူ့အရေခွံကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် မိစ္ဆာသည် သူ၏ အကြည့်ကို အနီးနားတွင် တုပ်နှောင်ခံထားရသော ကျန်ရှိနေသည့် သုံ့ပန်းများဆီသို့ ပြောင်းလိုက်တော့၏။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်၊ ပြောစမ်း၊ နောက်ထပ် ဘယ်သူ့ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ငါ စုပ်ယူရမလဲ။"

ထိုပုံရိပ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်တွင် သွေးများ စွန်းပေနေသော အလယ်ဗဟိုရှိ မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုကို ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာ မိစ္ဆာ" မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏၊ "မင်းရဲ့ အလိမ်အညာတွေကို နားထောင်ပြီး မင်းကို လွှတ်ပေးခဲ့တာ ငါ မှားတာပဲ ကိုယ့်ဂိုဏ်းသားတွေကိုတောင် သတ်ရက်တဲ့ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး"

သို့သော် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအို၏ အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းနေပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည်မှာ ထင်ရှားလေသည်။ သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ရှေ့မှ မိစ္ဆာကို ဆန့်ကျင်ရန် သူ၏ ဓားကိုပင် မ မြှောက်နိုင်လောက်အောင် အင်အားမဲ့နေလေ၏။

"စကားကို အလွယ်တကူ မပြောနဲ့ ရှောင်ကျန့်ဝမ်" မိစ္ဆာက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်း မေ့သွားပြီလား။ ငါ့ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ နေရာမှာ ပိတ်လှောင်ခဲ့တာ မင်းပဲလေ။ ပြီးတော့ ငါတို့က မျှတတဲ့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် လောကကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မင်းကို ပြောပြမယ်လို့ ငါ ကတိပေးခဲ့တယ်။ ငါ့ကတိကို ငါ မတည်ခဲ့ဘူးလား။"

"မင်း ဒီလို မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီဆိုတာ ငါသာ သိခဲ့ရင် အဲဒီတုန်းက မင်းကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့မှာပဲ" ရှောင်ကျန့်ဝမ်က နောင်တရမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ နောင်တရရင် သောက်ဖို့ ဆေးမှ မရှိတာ" မိစ္ဆာက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားတော့လေသည်။

"စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ။ အဲဒီပစ္စည်းကို ဘယ်မှာ ဝှက်ထားလဲဆိုတာ မင်း ပြောမှာလား၊ မပြောဘူးလား။"

...

အခန်း ၃၄၆ - ခံနိုင်ရည်မရှိသော ကြမ္မာဆိုးနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားခံရခြင်း

"လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက်နဲ့ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာကို မင်းက ရချင်နေတာလား။ မိစ္ဆာကောင်... ငါ အခုပဲ ပြောလိုက်မယ်၊ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါသေသွားရင်တောင် အဲဒီရတနာရဲ့ တည်နေရာကို မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး"

မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေရတာလဲ။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "အဲဒီရတနာက မင်းအတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရတာလဲ။"

"အဲဒီရတနာကို ငါ မသုံးနိုင်ပေမဲ့ မင်းလို မိစ္ဆာကောင်လက်ထဲ ကျရောက်သွားပြီး လောကကြီးကို ဒုက္ခရောက်အောင်တော့ ငါ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် တမလွန်ကိုရောက်သွားတဲ့အခါကျ မျိုးဆက်အဆက်ဆက်က ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲ။"

မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ချင်းယွိဂိုဏ်းက လူတွေအားလုံး သေကုန်ပြီး အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားရင်ကော။ မင်းက အဲဒီ ဘိုးဘေးဆိုတဲ့ သူတွေကို မျက်နှာပြရဲသေးလို့လား။"

အဘိုးအို၏ အလျှော့မပေးသော သဘာဝကို မြင်သောအခါ ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်မှု ကုန်ဆုံးသွားတော့၏။ သူသည် အနီးနားတွင် ရပ်နေသော တပည့်ငယ်တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ဆွဲဖမ်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး ကယ်ပါဦး" တပည့်လေးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်ကတော့ တပည့်လေး၏ အော်ဟစ်သံများကို တားဆီးရန် ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပါ၏။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... ဒီကောင်လေးက မင်း အသစ်လက်ခံထားတဲ့ နောက်ဆုံးတပည့်လေး မဟုတ်လား။ ငါ့ခြေအောက်က အသက်မရှိတဲ့ အရေခွံတွေလို သူ ဖြစ်သွားတာကို မင်း တကယ်ပဲ ကြည့်ရက်လို့လား။"

"မိစ္ဆာကောင်... မင်း လုံးဝ ရူးသွပ်နေပြီပဲ။ လူလို့ ခေါ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး" မိမိ၏ အချစ်ရဆုံး တပည့်လေး မိစ္ဆာလက်ထဲ ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။

"အခုမှပဲ ငါလိုချင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ရတော့တယ်။" ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ "ရှောင်ကျန့်ဝမ်... သူ့ရဲ့ သွေးနဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူခံရပြီး အခွံလွတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်မသွားစေချင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ပြောစမ်း။ အဲဒီရတနာ ဘယ်မှာလဲ။"

သူ၏ အချစ်ရဆုံး တပည့်လေးသည် မိစ္ဆာ၏ လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်ငိုယိုနေစဉ် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

"ကြည့်ရတာ ရှောင်ကျန့်ဝမ်... မင်းရဲ့ နှလုံးသားက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။ မင်းရဲ့ သားအရင်းလို ချစ်ရတဲ့ တပည့်လေးရဲ့ အသက်ထက် မင်းရဲ့ တရားမျှတမှုဆိုတာကြီးကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားတာကိုး။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ မျက်လုံးများတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အရိပ်အယောင်များ တောက်ပသွားပြီး နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ဘဲ သူ၏ နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်တော့၏။ တပည့်လေး၏ ခေါင်းမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

တပည့်ငယ်လေးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးနှင့် အနှစ်သာရများမှာ စုပ်ယူခံနေရလေသည်။ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် တူသော အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားရသည့် ကံကြမ္မာပင်။

"ရပ်လိုက်တော့ ငါပြောမယ် ငါပြောမယ်"

နောက်ဆုံးတွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုသည် သူ၏ တပည့်လေး မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်တော့ပေ။ သူ အရှုံးပေးကာ ပြောလိုက်ရတော့၏။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပြောဖို့ ဆန္ဒရှိလာပြီပဲ ရှောင်ကျန့်ဝမ်။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး တပည့်ငယ်လေးကို လွှတ်ပေးကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျစေလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုတိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တပည့်လေး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ညှိုးနွမ်းလာခဲ့လေသည်။ အသက်အနည်းငယ် ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်း သူသည် ဆယ်နှစ်ခန့် အသက်ကြီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအို၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် နာကျင်သွားပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောစော မချခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရမိတော့၏။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... ရတနာက ဘယ်မှာလဲ။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က အေးစက်စက် မေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာဦး‌လေးက ရတနာရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်တယ်ဆိုမှတော့ ငါကလည်း ပြောပြရတာ‌ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်။" မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုက အားနည်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေကို လွှတ်ပေးဖို့ မင်းက ငါ့ကို တောင်းဆိုချင်တာလား။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က အဘိုးအို၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း သိမြင်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... သူတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ရတနာကို ဘယ်မှာဝှက်ထားလဲဆိုတာ ဆရာဦးလေးကို ငါ ပြောပြမယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် မင်း ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ရင်တောင် ရတနာကို ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို အတည်ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က သိလိုက်လေသည်။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအို၏ စိတ်နေသဘောထားကို သူ ကောင်းကောင်းသိလေသည်။ အကယ်၍ သူ ဆက်လက်၍ ဖိအားပေးမည်ဆိုပါက အဘိုးအိုသည် အလျှော့ပေးမည့်အစား သေရန်သာ ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး အလျှော့အတင်းလုပ်ရန် နေရာကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီလေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ သွေးနဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူတာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ညစ်ညမ်းစေရုံပဲ ရှိမှာပါ။"

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် အနက်ရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသူများကို တုပ်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

"ငါ့ရှေ့ကနေ ထွက်သွားကြစမ်း။"

"ဆရာ"

လွတ်မြောက်သွားသော တပည့်များသည် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

အဘိုးအိုက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေသည်။ "သွားကြတော့။ ဂိုဏ်းကတော့ ပျက်စီးသွားပြီ။ မင်းတို့ ထွက်သွားရင်တော့ အနည်းဆုံး ချင်းယွိဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် အနည်းအကျဉ်းတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကောင်းပါရဲ့။"

တပည့်များမှာ တုန်ရီနေကြပြီး မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အချင်းချင်း ကူတွဲကာ လဲကျနေသော တပည့်ငယ်လေးကို သယ်ဆောင်လျက် တောင်တံခါးပေါက်ဆီသို့ ယိုင်နဲ့စွာ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

စောစောက ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ် သူတို့အားလုံး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသဖြင့် ခဲယဉ်းစွာ လမ်းလျှောက်နေရလေသည်။

တောင်တံခါးပေါက်ကို ကျော်လွန်၍ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်ကျန့်ဝမ်... ငါ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီ။ အခု ရတနာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်း ပြောပြနိုင်ပြီလား။"

"ဆရာဦးလေး နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လိုက်မီနိုင်တာပဲ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီအန္တရာယ်ကို ယူရဲမှာလဲ။"

ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေလေသည်။ "စောင့်ကြတာပေါ့။ နာရီဝက် ကြာသွားလို့ သူတို့ တကယ် လုံခြုံစွာ လွတ်မြောက်သွားပြီဆိုရင် ရတနာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ ပြောပြမယ်။"

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို ကတိဖျက်မယ့် ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သော အမူအရာက အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားလေသည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းကို နာရီဝက် အချိန်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျော်လို့မှ မင်း မပြောဘူးဆိုရင် သေရတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ အစစ်အမှန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ ပြရလိမ့်မယ်"

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း တင်းမာသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကျရောက်သွားလေသည်။

တဖျပ်ဖျပ် တောက်လောင်နေသော မီးတုတ်များနှင့် ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်အပြင် မြေကြီးပေါ်ရှိ ခွာချခံထားရသော အရေခွံများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် လေထုကို ဖန်တီးနေလေသည်။

အကြီးအကဲယိုသည် ချင်းယွိဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးပေါက်ထိပ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များကို သေချာစွာ ထိန်းချုပ်ထားကာ လက်တစ်ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ရဲပေ။ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ရတနာသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ့ကို ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ထိုဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အရမ်းမြင့်မားပုံ မရသော်လည်း သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ထို့အပြင် စောစောက သူ ပြသခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာပညာရပ်များသည် အားကောင်းသော ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်တိုင်အောင် အကြီးအကဲယိုကိုပင် သတိထားလာစေရန် လုံလောက်လေသည်။

မျှော်စင်သခင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အပြောင်းအလဲများက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာမှုနှင့်အတူ ရွေးချယ်ခံရသူများနှင့် ကံတရား၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များကိုသာမက ကမောက်ကမဖြစ်စေမည့် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် သတ္တဝါများကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။

ဤထူးဆန်းသော မိစ္ဆာသည် ထိုသတ္တဝါများထဲမှ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး သဘောတူထားသော နာရီဝက်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းရှိ တင်းမာမှုမှာ ပို၍ပင် လေးလံလာလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က စကားပြောလိုက်သည်။ "နာရီဝက် ကုန်သွားပြီ ရှောင်ကျန့်ဝမ်။ အခု ပြောစမ်း... ရတနာက ဘယ်မှာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်... နာရီဝက်ဆိုတဲ့ အချိန်က တကယ်ကို မြန်မြန် ကုန်သွားတာပဲ" ရှောင်ကျန့်ဝမ်က နားလည်ရခက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာဦးလေး... ငါက အဲဒါ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ပြောပြမယ်လို့ မင်းက ထင်နေတာလား။"

"မင်း ငါ့ကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့လေ"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့၏။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့များ မင်းက မင်းရဲ့ ကတိကို မတည်ဘူးပေါ့လေ။ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြမလဲ။"

"မင်းရဲ့ အလိမ်အညာတွေကို ယုံကြည်ပြီး မင်းကို လွှတ်ပေးခဲ့တုန်းကတင် ငါ အပြစ်ကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ငါ့နာမည်မှာ ယုံကြည်ရလောက်ခြင်း မရှိဘူးဆိုတဲ့ နောက်ထပ် နာမည်ဆိုးတစ်ခု တိုးလာတာက ဘာများ ထိခိုက်သွားမှာမို့လို့လဲ။ ဒါပေမဲ့ ချင်းယွိဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေထားခဲ့တဲ့ ရတနာကို ယူပြီး လောကကြီးကို ဒုက္ခပေးလို့ရမယ်လို့ မင်း မထင်နဲ့"

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်"

ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် စကားပင်မပြောနိုင်တော့သော ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် ရှောင်ကျန့်ဝမ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့၏။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... မင်းဘာသာမင်း ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်တာနော်။ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ အခု ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ရဲ့ နာကျင်မှုကို မင်း မြည်းစမ်းကြည့်ရမယ်"

သူ၏ လက်များမှ အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြောက်မြားစွာသော မြွေငယ်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုသည် အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသောအခါ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ခံမရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။ ၎င်းသည် သူ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ကျော်လွန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင်။

"ဘယ်လိုလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်က သာယာစရာ မကောင်းဘူး မဟုတ်လား ရှောင်ကျန့်ဝမ်။ ရတနာရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြရင် မင်းကို မြန်မြန် သေခွင့်ပေးမယ်လေ"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ အသံတွင် ထူးဆန်းပြီး ဆိုးယုတ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။ သူ၏ နာကျင်မှုများကြားမှပင် ရှောင်ကျန့်ဝမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရဆဲပင်။

"သေတောင်မှ မပြောဘူး... ငါ့ဝိညာဉ် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားရင်တောင်... ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ငရဲ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှောင်ကျန့်ဝမ်က သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ဟမ့်... သေချင်နေတာပဲ"

ရှောင်ကျန့်ဝမ်က ပြောရန် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်လာလေသည်။ သူသည် အနက်ရောင် စွမ်းအင်၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"အား"

ရှောင်ကျန့်ဝမ်ထံမှ မြေကြီးတုန်ဟည်းမတတ် နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် လိမ်ကောက်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကြည့်ရက်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

သို့သော် စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသော်လည်း ရှောင်ကျန့်ဝမ်သည် တစ်ခါမျှ ကရုဏာသက်ရန် မတောင်းပန်ခဲ့သလို ရတနာနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် အချက်အလက်ကိုမျှ မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင် စွမ်းအင်၏ မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း တက်စိမ့်မှု ရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူသည် သေသည်အထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခံလိုက်ရလေပြီပင်။

"မင်းက တကယ့်ကို တစ်ခုခုပဲ ရှောင်ကျန့်ဝမ်။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ပျက်စီးတော့မယ့် အခြေအနေ ရောက်နေတာတောင် မင်းက စကားတစ်ခွန်းတစ်လမှတောင် မပြောဘူးပဲ။ မင်းရဲ့ အလျှော့မပေးတဲ့ ဆန္ဒကို ဆရာကြီး ချီးကျူးခဲ့တုန်းက သူပြောတာ မှန်သား။ မင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ တကယ်ကို မမှားခဲ့ဘူးပဲ။"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် အသက်မရှိတော့သော ရှောင်ကျန့်ဝမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် မလိုလားဘဲ လေးစားမှုတို့ ရောနှောနေလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ရတနာကို ဒီလောက် သေချာဝှက်ထားနိုင်မယ်ဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး။ ဒီပျက်စီးနေတဲ့ ချင်းယွိဂိုဏ်းကို ငါ မီးရှို့ပစ်လိုက်ရင် သူ ပေါ်လာ ၊ မလာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် လက်လျှော့ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ရတနာသည် သူ လူမဝင်စားမီက အသေးအဖွဲ ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု သူ၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေအတွက်မူ အလွန် အရေးကြီးနေပါ၏။ မည်သည့်တန်ဖိုးကို ပေးရပါစေ၊ သူ ၎င်းကို ရယူရမည်သာ။

ထပ်မံ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူသည် ချင်းယွိဂိုဏ်း ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးများ စတင်ရှို့လိုက်တော့၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရတနာသည် မီးကြောင့် ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာပြီး ချင်းယွိဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအလယ်တွင် ရပ်လျက် ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှု မှန်သမျှကို အာရုံခံရန် သူ၏ အာရုံများကို ချဲ့ထွင်လိုက်လေသည်။ ရတနာတွင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အနည်းငယ် ပါဝင်ပြီး စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှ ယိုစိမ့်ထွက်လာပါက သူ၏ အာရုံခံမှုမှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အာရုံစိုက်နေသော်လည်း မီးများ တဖြည်းဖြည်း သေသွားသည့်တိုင်အောင် သူ ရှာဖွေနေသော စွမ်းအင်ကို အာရုံမခံနိုင်သေးပေ။

"ကျစ်... အဲဒီ အဘိုးကြီးက ဘယ်မှာများ ဝှက်ထားတာပါလိမ့်။"

စိတ်ပျက်သွားသော ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ အလောင်းကို မီးတောက်များထဲသို့ ကန်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေလေ၏။ သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်ကာ ကြမ်းတမ်းလာပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေပါသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် သူ၏ အတွင်းမှ ဒေါသကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်မှာ ခေတ္တမျှ အတက်အကျ ဖြစ်သွားပြီးနောက်၌ ကျဆင်းသွားကာ သူ၏ အမူအရာတွင် အားနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာတော့၏။

"အဟွတ်၊ အဟွတ်။ မလောက်လေးမလောက်စား ကောင်လေး တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီဓားချက်အတွက် ငါ ကလဲ့စားချေရမယ်"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က နှစ်ကြိမ်မျှ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မည်းမှောင်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ မြို့တော်မြတ်တွင် လုချင်း၏ ဓားချီကြောင့် သူ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်ခွဲခြားခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ အသက်လု ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်ကို သူ ပြန်၍အမှတ်ရသွားတော့သည်။

သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခဲ့ရုံသာမက ပိုဆိုးသည်မှာ ဓားချီတွင် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ၏ အကြွင်းအကျန်များ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

သူ့ကဲ့သို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ စွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ သူ၏ အဆိုးရွားဆုံး အိပ်မက်ဆိုးပင် ဖြစ်လေသည်။ ကျုံးကျိုးမှ ထွက်ခွာလာကတည်းက သူသည် ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာ၏ အနှစ်သာရကို မျိုချခဲ့သော်လည်း သူ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤသည်မှာ သူ ရတနာကို အသည်းအသန် လိုချင်နေရခြင်း၏ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါ၏။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို သန့်စင်နိုင်ပါက သူ လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်သာမက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချပေးနိုင်မည်ပင်။

သို့သော် သူ၏ အစီအစဉ်များမှာ ကျရှုံးရန် သတ်မှတ်ခံထားရပုံ ပေါက်နေလေသည်။

ပြာကျသွားပြီဖြစ်သော ချင်းယွိဂိုဏ်း၏ အပျက်အစီးများကို ကြည့်ရင်း ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။ ရှောင်ကျန့်ဝမ်သည် ရတနာကို အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားပြီးဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယဝင်မိ၏။ အဘိုးအိုသည် ထိုတပည့်များကို လွှတ်ပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ရတနာကို သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးထံတွင် ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ရုတ်တရက် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။ သူ လှည့်စားခံလိုက်ရခြင်းပင်။

"ရှောင်ကျန့်ဝမ်... မင်းတစ်ယောက်တည်း လှည့်ကွက်တွေ သုံးတတ်တယ်လို့ ထင်နေလား။ အဲဒီ တပည့်တွေဆီမှာ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင် အမှတ်အသားတွေ ချန်ထားခဲ့ပြီးပြီ။ သူတို့ ဘယ်ကိုပဲ ပြေးပြေး၊ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်သွားရင်တောင် သူတို့ကို ငါ ရှာတွေ့ဦးမှာပဲ"

ဖရိုဖရဲ ပုံရိပ်က ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ အလောင်းရှိရာဘက်သို့ တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ နောက်တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ သူသည် သူ၏ သားကောင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် တောင်တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့၏။

ရှောင်ကျန့်ဝမ်၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မိစ္ဆာသည် အေးစက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်လေသည်။ သူသည် ရတနာကို ပြန်လည်ရယူရုံသာမက ချင်းယွိဂိုဏ်းကို လုံးဝ အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အမွေအနှစ် အစအနမျှပင် မကျန်ရှိစေရန် သေချာစေမည်ပင်။

တောင်တံခါးပေါက်မှ ထွက်ခွာလာစဉ် သူသည် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ တောင်အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားတော့၏။

ချင်းယွိဂိုဏ်းသည် တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်ပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် မငြိမ်းသေးသော မီးတောက်များ၏ တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဂိုဏ်း၏ တံခါးပေါက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။

အကြီးအကဲယိုသည် ပျက်စီးသွားသော ချင်းယွိဂိုဏ်းကို သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နောင်တရမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် တည်ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်းယွိဂိုဏ်းအကြောင်းကို သူ သိပါ၏။ ဝူကျန့်မျှော်စင်မှ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော မှတ်တမ်းများအရ ဤဂိုဏ်းသည်လည်း လွန်ခဲ့သော အချိန်ကာလများက သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းကို နှိမ်နင်းရာတွင်ပင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု၏ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

"အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာပညာရပ်တွေက ငါကြားဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒဏ္ဍာရီထဲက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းသေးတယ်။"

စောစောက သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း အကြီးအကဲယိုမှာ မတုန်ရီဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မိမိကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေရန် လူတစ်ယောက်၏ သွေးနှင့် ခြင်ဆီကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်သော ထိုနည်းစနစ်မှာ ဝူကျန့်မျှော်စင်၏ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများတွင်ပင် တစ်ခါမျှ မဖော်ပြထားဖူးသော အရာဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားမှ ဆိုးယုတ်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ငါ ခံစားမိတာ မထူးဆန်းပါဘူး။ ကြွက်တစ်ကောင်က တစ်လျှောက်လုံး အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တာကိုး။"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အကြီးအကဲယိုမှာ တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ အူတိုင်မှ အေးစက်မှုလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အရိုးထဲထိအောင် အေးခဲသွားစေတော့လေ၏။