အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း (၁၃၇) - ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဖြေရှင်းမည့် နည်းလမ်းများ

"နာကျင်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးတာလား။ ဘယ်လိုလုပ်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မလဲ"

ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်း၏ အဓိကဆရာကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ စူးချီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အတွေးထဲ နစ်ဝင်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏အာရုံအားလုံးမှာ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ပူဇော်စတေးရမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ထိုနာကျင်မှုများကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်လော။

မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင်မူ ထိုသို့သော နည်းလမ်းများကို ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် စူးချီမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ အခြားကမ္ဘာများမှ ပညာရပ်များကို သူ ရယူနိုင်သည်။ စနစ်အတွင်း ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ ကျင့်စဉ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သည်းခံခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်"

"နာကျင်ဖွယ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာ"

"နာကျင်မှု အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်"

"ဝိညာဉ်ဝါးမျို နာကျင်ခြင်းကျင့်စဉ်"

"ဒုက္ခပေါင်းစုံ မူလဘူတပြန်ခြင်းအတတ်"

ပထမဆုံးကျင့်စဉ်ကို စူးချီ အမှတ်ရမိသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှက်ရမှုများကို အတွင်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံရသည်မှာ အလွန်နှေးကွေးလှသည်။ ကျန်ရှိသော ကျင့်စဉ်များကိုလည်း စူးချီ အလျင်အမြန်ပင် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို မပြောင်းလဲနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် "သည်းခံခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်" ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ဤကျင့်စဉ်မှာ တန်ဖိုးလည်း မကြီးလှသဖြင့် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းနှင့်အတူ တွဲဖက်သင်ကြားပေးလျှင် ကောင်းမွန်သည့် ရလဒ်များ ရနိုင်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် စူးချီ လဲလှယ်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းမြည်လာသည်။ အတွင်းရေးမှူး ယဲ့ရှုယောင် ပေးပို့လိုက်သည့် လင့်ခ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူ ယဲ့ရှုယောင် ဝင်လာသည်။

"ဦးလေးလေး... မဟုတ်ပါဘူး ဆရာစူး၊ ကျွန်မ သတင်းတချို့ ပို့ထားပါတယ်၊ ခဏလောက် ကြည့်ပေးပါဦး"

ယဲ့ရှုယောင်၏ "ဦးလေးလေး" ဆိုသော ခေါ်သံကြောင့် စူးချီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားရသည်။ သူသည် အနေမခက်စေရန် ဘာမှမဖြစ်သယောင် ဟန်ဆောင်ကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သတင်းခေါင်းစဉ်မှာ "ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံနေရပြီး ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ၏ အပြာရောင်ကြက်ခြေနီ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ အောင်မြင်မှုရရှိနေသည်" ဟု ဖြစ်သည်။

ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်မှာ လအနည်းငယ် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုထက်တိုင် အဘယ်ကြောင့် ရေပန်းစားနေရသနည်းဟု စူးချီ တွေးနေမိသည်။

"ဆရာ ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်တုန်းက မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို အနောက်နိုင်ငံတွေဆီ လွှတ်ပြီး မီးဓာတ်ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့သားရဲတွေကို နှိမ်နင်းခိုင်းခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်ကတော့ အနောက်နိုင်ငံက သားရဲတွေကို စုပ်ယူပြီး ပိုပြီးအစွမ်းထက်တဲ့ ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်နဲ့ ပြန်လာကာ အန္တရာယ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ဆီမှာ အခြေအနေတွေက စောပြီးဖြစ်ပျက်လာသလို သူတို့လည်း အနောက်နိုင်ငံမှာ ထိန်းသိမ်းခံလိုက်ရတာကြောင့် အဲဒီအစီအစဉ်က မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး"

စူးချီက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဆက်လက်ရှင်းပြရန် မလိုတော့ကြောင်း ပြလိုက်သည်။ ဤကိစ္စများကို သူ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

"အခုတော့ အခြေအနေတွေက ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားပြန်ပြီ"

ယဲ့ရှုယောင်က နောက်ထပ် သတင်းအချို့ကို ပြသလိုက်သည်။ ရှောင်မိသားစုနှင့် ထန်မိသားစုတို့သည် ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ မီးဓာတ်သားရဲ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံတကာ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အနောက်နိုင်ငံများက ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ထိုမျိုးရိုးကြီးမိသားစုများကို အနောက်နိုင်ငံ၌ သားသတ်ရုံများနှင့် အစားအစာ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများ တည်ထောင်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။ ထိုစက်ရုံများမှတစ်ဆင့် အသားနှင့် အစားအစာများကို ဈေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် ပြည်တွင်းသို့ ပြန်လည်တင်သွင်းကာ အမြတ်အစွန်းများ ရယူနေကြသည်။

စူးချီမှာ အံ့ဩသွားရသည်။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများသည် ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်အကျိုးအမြတ် မရသော်လည်း သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရအောင် ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။ သူတို့၏ စီးပွားရေး အကွက်အမြင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးစရာ ကောင်းလှသည်။ စူးချီအနေဖြင့် ကျင့်စဉ်များကို လူတိုင်း သင်ယူနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများကသာ အခွင့်အလမ်းများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီမျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေက တကယ်ကို နေရာလပ်မကျန်အောင် ကြံဆောင်နိုင်ကြတာပဲ။ ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးကိုပဲ ထုတ်ဖော်ပေးပါစေ သူတို့အတွက် အကျိုးရှိမယ့်နည်းလမ်းကို အမြဲတမ်း ရှာတွေ့တတ်ကြတယ်"

စူးချီ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ နာကျင်မှုကို ကျင့်ကြံသူ၏ သွေးအရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်မျိုးကိုသာ ထုတ်ပေးလိုက်လျှင် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများက သာမန်လူများကို နာကျင်အောင် လုပ်ကာ ထိုနာကျင်မှုမှတစ်ဆင့် အင်အားတိုးအောင် လုပ်ဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ဘယ်လိုပဲလုပ်လုပ် မမှန်ကန်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်"

စူးချီ ခေါင်းကိုက်သွားရသည်။ သူက ယဲ့ရှုယောင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါကို ကြည့်ပြီး ဘာလုပ်သင့်သလဲဆိုတာ အကြံပေးပါဦး။ ဒီကျင့်စဉ်ကို တာ့ချန်းမှတ်တမ်းလို့ ခေါ်ပါတယ်၊ ဒါက ကျွန်တော် တီထွင်တာ မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ တစ်အုပ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ"

စူးချီက တာ့ချန်းမှတ်တမ်း၏ အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်များကို ယဲ့ရှုယောင်အား ရှင်းပြလိုက်သည်။ ယဲ့ရှုယောင်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ကျောင်းအုပ်ရှန်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်မှာ ရက်စက်လွန်းနေသည်ဟု သူမ ထင်မြင်သော်လည်း သူမသည် ရှန်ကျစ်ရှားထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် သာမန်ပြည်သူများ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး လိုအပ်နိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူးယဲ့၊ ဘယ်လိုထင်လဲ။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဖြစ်တဲ့ အမြဲတမ်း နာကျင်နေရမှုကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်သလဲ။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် သာမန်လူတွေ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယဲ့ရှုယောင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မလည်း ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရင်တော့ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေ သာမန်လူတွေအပေါ် အမြတ်ထုတ်တာကို တားဆီးချင်တယ်ဆိုရင် ဆရာတစ်ယောက်တည်းကပဲ တခြားသူတွေရဲ့ နာကျင်မှုကို စုပ်ယူပေးနိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တာမျိုး ဖြစ်ရပါမယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ ဘယ်သူတွေ အကျိုးခံစားရမလဲဆိုတာကို ဆရာကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်လို့ ရတာပေါ့"

စူးချီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ အဓိက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို မိမိလက်ထဲတွင် ထားရှိရန်ဆိုသည့် နည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် နာကျင်မှုကို မည်သို့ လွှဲပြောင်းပေးမည်နည်း။ သူသည် စနစ်အတွင်း ထပ်မံရှာဖွေလိုက်သောအခါ ကျင့်စဉ်အချို့ကို ထပ်မံတွေ့ရှိရသည်။

"ကရုဏာ ပုတီးစိပ်ခြင်းအတတ်"

"ဒုက္ခခံ စက်ကိရိယာ"

"ဘုရင်ခံ ကူးမား စက်ရုပ်"

ဘုရင်ခံ ကူးမား စက်ရုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ စူးချီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"အတွင်းရေးမှူးယဲ့၊ ကျွန်တော် နည်းလမ်းတွေ့ပြီ။ ကျောင်းအုပ်ရှန်က နာကျင်မှုကို လွှဲပြောင်းဖို့ အကြံပေးခဲ့သလို အတွင်းရေးမှူးယဲ့ကလည်း လိုအပ်တဲ့ အချက်ကို ထောက်ပြပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး သိရင် အတွင်းရေးမှူးယဲ့ကို သေချာပေါက် ချီးကျူးမှာပါ"

အခန်း (၁၃၈) - အသွင်ကူးပြောင်းမှုနှင့် လမ်းစဉ်အသစ်

"နာကျင်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးတာလား။ ဘယ်နည်းလမ်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်မလဲ"

ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်း၏ အဓိကဆရာကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ စူးချီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို အသေအချာ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘုရင်ခံ ကူးမား စက်ရုပ် (နတ်ဆိုးသီးဗားရှင်း)၊ လဲလှယ်ရန် ရမှတ် ၇၉,၉၀၀,၀၀၀"

ဤအရာကို သူ လဲလှယ်နိုင်သည်လား။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ကြောင်အသွားပြီးနောက် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရာမှ စူးချီ အမှန်တကယ်ပင် သေချာသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာထဲမှ ဘုရင်ခံ ကူးမား စက်ရုပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘာသိုလိုမြူး ကူးမားသည် အရာအားလုံးကို တွန်းထုတ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသော နတ်ဆိုးသီး စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုများကိုပါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြင်သို့ ထုတ်ပစ်နိုင်သည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုနာကျင်မှုများကို မျက်မြင်တွေ့နိုင်သည့် အရာဝတ္ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အခြားသူတစ်ဦးထံသို့ပါ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤစက်ရုပ်သာ ရှိလျှင် တာ့ချန်းမှတ်တမ်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို စူးချီ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရမှတ် သန်း ၈၀ ဆိုသည်မှာ စူးချီအတွက်မူ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကူးမား၏ အစွမ်းဖြင့် နာကျင်မှုများကို လူတစ်ဦးတည်းထံသို့ စုစည်းပေးလိုက်လျှင် ထိုသူသည် ပါးဟွေ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရုံသာမက ပါးဟွေ့၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဆွဲခေါ်ကာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လဲလှယ်မည်။ သေချာပေါက် လဲလှယ်ရမည်။

စူးချီသည် ဘေးနားရှိ ယဲ့ရှုယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် လဲလှယ်ရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။ ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဧရာမစက်ရုပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင် မည်သို့မျှ ရှင်းပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူသူကင်းဝေးသည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းချန်မြို့စွန်ရှိ ဟို့ကွမ်းအိုင်အနီးသို့ စူးချီ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာမှာ လူသူကင်းဝေးပြီး တိတ်ဆိတ်လှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ စူးချီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လက်ရှိ ဆရာကောင်းရမှတ် ၄၇၆,၄၈၀,၆၀ဝ

တာ့ချန်းမှတ်တမ်း လဲလှယ်ရန် ရမှတ် ၃၈၉,၉၉၉,၀၀၀

တာ့ချန်းမှတ်တမ်း တစ်အုပ်၏ တန်ဖိုးမှာ ဝိညာဉ်လွင့် လေအရှိန်အဝါ ထိန်းချုပ်နည်းထက်ပင် သက်သာနေသေးသည်။ စူးချီသည် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းအတွက် သန်း ၃၈၀ ကျော်နှင့် ကူးမားစက်ရုပ်အတွက် သန်း ၈၀ အသုံးပြုပြီးလျှင်ပင် သူ၏လက်ထဲတွင် ရမှတ် သန်း ၈၀ ကျော် ကျန်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် မဆိုင်းမတွပင် လဲလှယ်မှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

"တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို လဲလှယ်ပြီးပါပြီ။ လက်ကျန်ရမှတ် ၈၆,၄၈၁,၆၀ဝ"

"တာ့ချန်းမှတ်တမ်း၏ ကျင့်ကြံမှု နိယာမနှင့် ဤကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများအကြား ပဋိပက္ခဖြစ်နေပါသည်"

"ဤကမ္ဘာတွင် နာကျင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် မရှိပါ။ စနစ်အနေဖြင့် ပြင်ပစွမ်းအားစုကို စတင်မိတ်ဆက်နေပါသည်"

စနစ်၏ အသံအဆုံးတွင် စူးချီသည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် အလွန်ထိခိုက်လွယ်သူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ရပ်တန့်သွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှေ့တွင်ရှိနေသော အရာမှာ မည်သို့မျှ ဖော်ပြ၍မရသော၊ အသွင်သဏ္ဌာန်မရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါက ပါးဟွေ့လား"

"ငါ ဒီအရာကြီးကို ဒီကမ္ဘာထဲအထိ ဆွဲခေါ်လာမိတာလား။ အခုချက်ချင်း ပြန်ဖျက်လို့ ရဦးမလား"

ယခင်က ကျင့်စဉ်များမှာ ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများနှင့်အညီ စနစ်က ပြုပြင်ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုမူ နာကျင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံစွမ်းအား မရှိသဖြင့် စနစ်က ပြင်ပမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲသွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို သင်ကြားပေးလိုက်လျှင် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

"စနစ်အနေဖြင့် နာကျင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို ဤကမ္ဘာသို့ သွတ်သွင်းပြီးပါပြီ"

"စနစ်၏ ကျင့်စဉ်ပြုပြင်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ အချိန်မရွေး သင်ကြားနိုင်ပါပြီ"

စူးချီမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာ၏ အကြည့်အောက်တွင် တာ့ချန်းမှတ်တမ်း၏ နိယာမများကို အလျင်အမြန် လေ့လာလိုက်ရသည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းသည် နာကျင်ခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုများကို စတေးရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ လူပေါင်းသန်းချီ၍ ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံကြလျှင် ပါးဟွေ့အတွက် အစာကျွေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

စူးချီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

"လူငယ်လေး... လူငယ်လေး"

ထိုအသံကို ကြားရုံနှင့် စူးချီသည် တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူသည် တာ့ရှယနိုင်ငံ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုပညာရှင်ကြီးက သူ့ကို ဆက်သွယ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်း... တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ကျင့်စဉ်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ နာကျင်မှုကို စတေးပြီး လမ်းစဉ်တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားကို ယူသုံးနိုင်တာပဲ"

"ဟင်း... ဒီလမ်းစဉ်က သူ ပြင်ပကမ္ဘာကနေ ဆွဲသွင်းလိုက်တာပဲ။ ဒီကမ္ဘာထဲကို လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို သူ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာလား"

ဟိုဘက်မှ ပြောဆိုနေသံများကို စူးချီ ဝေဝေဝါးဝါး ကြားနေရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့က သူ့ကို ချီးကျူးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီကလေးက တကယ်တော်တာပဲ"

"ဒီအရွယ်နဲ့တင် ငါတို့ထက် အများကြီး သာနေပြီ"

"မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်ကြတာပဲ"

တာ့ချန်းမှတ်တမ်းမှာ စနစ်မှ လဲလှယ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခုကို တီထွင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ပါးဟွေ့ကိုပါ ဆွဲခေါ်လာမိသဖြင့် ထိုပညာရှင်ကြီးများက ကူညီနိုင်မလားဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။

"အို... လူငယ်လေးက ပြဿနာအသေးအမွှားလေး တစ်ခုကိုလည်း ဆွဲခေါ်လာတာပဲ။ အရင်ဆုံး ဒီပြဿနာကို ရှင်းလိုက်ကြစို့"

ထို့နောက်တွင် စူးချီ၏ စိတ်ထဲ၌ ဆူညံသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပါးဟွေ့ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် နှိမ်နင်းလိုက်ကြခြင်းလား။ ထိုပညာရှင်ကြီးများသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေကြသနည်း။

"လူငယ်လေး၊ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီ"

စူးချီ ဝမ်းသာသွားရသည်။ ပါးဟွေ့ကို သူတို့ ဖျက်ဆီးလိုက်ကြပြီလား။ ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးက အနက်ရောင် အလင်းလုံးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒီနာကျင်ခြင်းလမ်းစဉ်က တော်တော်ထူးဆန်းတယ်။ ဒါကို စုပ်ယူလိုက်ရင် မင်းက ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် တစ်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းဖန်တီးထားတဲ့ လမ်းစဉ်ဆိုပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကို ဒါကို မစုပ်ယူဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါကို စုပ်ယူလိုက်ရင် မင်းကိုယ်တိုင်က ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်လို့ပဲ"

ထိုသူက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ထိုအရာကို စူးချီထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ စူးချီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ထိုအနက်ရောင် အရာအတွင်းမှ မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားလာသည်။ စူးချီသည် လန့်သွားကာ ထိုအရာကို ချက်ချင်း ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်အဆင့်ကို သူ အလိုမရှိပါ။ စနစ်ရှိနေသရွေ့ သူသည် လေးငါးနှစ်အတွင်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် အရာကို သူ မကိုင်တွယ်လိုပေ။

"မင်း မလိုချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီနာကျင်ခြင်း အရင်းအမြစ်ကို ငါတို့ပဲ အသုံးချရမှာပေါ့"

စူးချီက နားမလည်သဖြင့် မေးလိုက်ရာ ထိုသူက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ဒါကို အင်မတန် ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ သွားပြီး နှိမ်နင်းထားမယ်။ ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းလေးတွေဆီမှာ ဒါကို အပ်နှံထားလိုက်မယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့လည်း လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သွားကြတာပေါ့"

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တဲ့သူတွေက နာကျင်မှုကို စတေးတဲ့အခါ ရရှိမယ့် စွမ်းအားက အဲဒီသူရဲကောင်းတွေရဲ့ စွမ်းအား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့က ကူညီမလား၊ မကူညီဘူးလားဆိုတာကတော့ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စူးချီ ဝမ်းသာသွားသည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းမှာ ဤကမ္ဘာနှင့်အညီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် စိတ်နှလုံး ကောင်းမွန်သူများကသာ စွမ်းအားကို ချေးယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မကောင်းသော စိတ်ရှိသူများမှာမူ နာကျင်မှုကို မည်မျှပင် စတေးပါစေ စွမ်းအားရရှိကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြည့်စုံလှပေသည်။