အခန်း (၁၆၀၃-၁၆၀၄)

အခန်း (၁၆၀၃) - မင်းကို စောင့်ရမှာဆိုတော့လည်း အခက်သားပဲ

"ငါ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်စေချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်တာလား"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ယွီသည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ

"ဆရာဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေဖို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်မိပါတယ်။ မအိုမသေဘဲ ဒီအတိုင်းပဲ အမြဲရှိနေပေးပါ။ အဲဒါမှ ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဆရာရဲ့ ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်နေမှာ။

ဒါပေမဲ့ ဆရာဟာ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေဖို့လည်း ကျွန်မ မျှော်လင့်မိပြန်ရော။ ဆရာသာ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်မရဲ့ ဒီဘဝ နေဝင်ချိန်အထိ အတူတူ လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာမို့လို့ပါ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမက မိမိကိုယ်ကိုယ် ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလျက်

"ကျွန်မက သိပ်ပြီး အတ္တကြီးနေသလားဟင်"

"လူဖြစ်ရတာ ကောင်းပါတယ်။ လူဆိုတာ အတ္တကြီးလို့ ရတယ်လေ။ ဒါကြောင့် မင်းလည်း အတ္တကြီးလို့ ရပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"ဒါဆို ကျွန်မက ပိုပြီးတော့တောင် အတ္တကြီးချင်သေးတာ"

ရှောင်ယွီက ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ကို ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ

"ဒီလောကမှာ သံသရာ ဆိုတာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ သံသယဖြစ်မိတယ်။ အရင်ဘဝက ကျွန်မနဲ့ ဆရာဟာ သေချာပေါက် လင်မယားတွေ ဖြစ်ခဲ့မှာပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ဆရာက ဒီဘဝမှာ ကျွန်မကို လာရှာတာ မဟုတ်လား။

နောက်ဘဝမှာလည်း ဆရာ ကျွန်မကို ထပ်ပြီး လာရှာဦးမယ်လို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ဒီယူဆချက်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သက်သေပြတော့မယ်"

"အဲဒီဆေးက ခါးတယ် မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ခါးတာပေါ့။ သောက်လိုက်တုန်းက ခါးလွန်းလို့ သေတော့မလို့ပဲ။ အခု ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသွေးကြောတွေ ပြတ်တောက်သွားပြီဆိုတော့ ဆရာကိုယ်တိုင်တောင် ကျွန်မကို ကယ်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ အခု ကျွန်မက သိပ်ပြီး မအိုသေးတော့ ကြည့်လို့ ကောင်းသေးတာပေါ့။ အကယ်၍ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်ပြီး အိုသွားလို့ မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေရင် ဆရာက ကြည့်ရဆိုးတယ်လို့ မပြောတောင် ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် ကြည့်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ယွီသည် တတွတ်တွတ်နှင့် စကားတွေ ပြောနေရင်း အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဖန့်ချန်၏ ပုံရိပ်ကို နှလုံးသားထဲမှာ အခိုင်အမာ မှတ်သားထားလိုသည့်အလား အားယူ၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ မျက်လုံးမှိတ်သွားကာ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် သူမ၏ ရုပ်ကလာပ်ကို ပွေ့ပိုက်ထားပြီး ထိုနေရာမှာပင် ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခု တူးကာ မြှုပ်နှံပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်ယွီ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"နောက်ဘဝ ရောက်ရင်တော့ မင်း ငါ့ကို မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ယွီမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ဖန့်ချန်ကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... လောကမှာ တကယ်ပဲ တစ္ဆေတွေ ရှိတာပဲ ကျွန်မ တစ္ဆေဖြစ်သွားပြီ ဒါဆို ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဘဝကူးနိုင်တာပေါ့နော်"

"ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မှတ်ဉာဏ်အချို့တော့ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

"မမှတ်မိ နေပါစေတော့။ ဒါပေမဲ့ ဆရာက ကျွန်မကို မှတ်မိနေတာပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ဆရာ ကျွန်မကို လာရှာရင် ကျွန်မ ဆရာ့ကို မမှတ်မိရင်တောင် ဆရာနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မှာပါ"

ရှောင်ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

ခဏနားပြီးနောက် သူမက မျက်နှာချိုသွေးကာ

"ဆရာ... ကျွန်မ ဆရာ့ကို မှတ်မိနေအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား။ ကျွန်မ နောင်ကျရင် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရနိုင်မလားဟင်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက်

"ရမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်းတော့ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာမှပေါ့"

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ၊ နှစ်အနည်းငယ်လောက်တော့ စောင့်လိုက်ရမှာပေါ့။ ဆရာ... ကျွန်မကို မြေအောက်ကမ္ဘာ ဆီ မြန်မြန် ခေါ်သွားပါဦး။ ဟိုဘက်မှာ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့"

ရှောင်ယွီက မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူမ နေရာအနှံ့ ရောက်ခဲ့ဖူးပြီဖြစ်ရာ၊ ယခု မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ပုံစံကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဘဝမကူးခင် နောက်ဆုံး ခရီးလှည့်လည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဆေးသောက်လိုက်တုန်းက မင်းရဲ့ သက်သေပြချက် မှားသွားနိုင်တယ်လို့ မတွေးခဲ့ဖူးဘူးလား"

ဖန့်ချန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး မြူခိုးများ လိပ်တက်လာပြီး မရဏလမ်း တစ်ခုမှာ ရှောင်ယွီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"တွေးဖူးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ယူဆချက်က ကိုးပုံလောက် သေချာနေပြီလို့ ခံစားရတယ်။ ဆရာကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲ... အကယ်၍ ကိုးပုံလောက် သေချာရင် ဆယ်ပုံလို့ပဲ တွက်လိုက်တော့ဆိုတာ"

ရှောင်ယွီက အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့်

"အခုတော့ ကျွန်မရဲ့ ယူဆချက် မှန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်ပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒါကြောင့် အရင်တုန်းက ဆရာ့ကို မြင်မြင်ချင်း ဘာလို့ ခြေလှမ်းတွေ မလှမ်းနိုင်ဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရေစက်က တစ်ဘဝတည်း မကဘူးပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှောင်ယွီကို ကျွယ်မင်ယင်လောက သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အမာခံတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကမ်းနားတွင် စောင့်ကြပ်နေသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လျှင် မတားမြစ်ရဲဘဲ လှေလေးတစ်စင်းကို အလိုက်သင့် ပြင်ပေးလိုက်ကြသည်။

ရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူမအတွက် အလွန် ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှသည်။

"ဆရာ... ရှေ့မှာ ဘာရှိတာလဲ။ ဟိုဘက် ရောက်သွားရင် ကျွန်မ ဘဝကူးရတော့မှာလား။ ရုတ်တရက် နည်းနည်း ကြောက်လာသလိုပဲ"

"မင်း ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား"

"ဟဲဟဲ..."

"မင်းကို ဒီအထိပဲ ပို့ပေးမယ်၊ ငါ အပြင်ကို တစ်ခေါက် သွားစရာ ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်း ချက်ချင်းတော့ ဘဝကူးရဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့လူတွေကို မင်းကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ဖို့ ခိုင်းထားလိုက်မယ်။ ငါပြန်လာမှ မင်းကို သံသရာဌာန ဆီ ကိုယ်တိုင် ပို့ပေးမယ်"

"အော်... အဲဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကို စောင့်ရမှာဆိုတော့လည်း အခက်သားပဲ ဝန်လေးပေမယ့်လည်း စောင့်ပေးလိုက်မယ် "

ကျွယ်မင်နန်းတော်

နှစ်ငါးဆယ် ကတိကဝတ် အချိန်ကာလ ပြည့်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိမျိုးနွယ်စု ကို ကူညီရန် မသေမျိုးလောကငယ် သို့ သွားမည့် အမာခံတပည့်များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။

"နံပါတ်ကိုးနဲ့ ညီမလေး ဟုန်လျန် မလာသေးဘူးလား။ သူတို့ကို ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ဦးမယ်။ တကယ်လို့ ထပ်မလာရင်တော့ သူတို့ကို ထားခဲ့ပြီး အရင်သွားကြမယ်"

ချန်အင်းရွှယ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက လူအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိရှန့် ကို ကြည့်ကာ

"နံပါတ်ငါးနဲ့ နံပါတ်ရှစ်ကော ဘယ်မှာလဲ"

"စီနီယာအစ်ကို ငါးနဲ့ စီနီယာအစ်ကို ရှစ်တို့က ကံအားလျော်စွာ ကိစ္စအချို့နဲ့ ကြုံနေလို့ တားမြစ်နယ်မြေဘက်ကို သွားကြတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူ မလိုက်နိုင်တော့ဘူး"

ကျိရှန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"အင်းလေ... နန်းတော်ရဲ့ ကိစ္စတွေက ပိုအရေးကြီးတာပေါ့"

ချန်အင်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဖန့်ချန်နှင့် ဟုန်လျန်နတ်သမီးလေး တို့၏ နဂါးနက်လှေ များ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျိရှန့်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော ကျိထျန်းကျွင်း သည် ဟုန်လျန် နှင့် ဖန့်ချန်ကို မသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် နဂါးနက်လှေတွေကို သိမ်းလိုက်တော့။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ့ရဲ့ လှေနဲ့ပဲ သွားကြမယ်။ ရောက်တဲ့အခါကျမှ နံပါတ်တစ်ဆယ်က တံခါးဖွင့်ခိုင်းလိုက်ရုံပဲ"

မကြာမီမှာပင် လူအားလုံး ချန်အင်းရွှယ်၏ နဂါးနက်လှေပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ကျွဲမင်နတ်နန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... အခုတလော သံသရာဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ထိုက်ရွှီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ဘာလို့ အမြဲတမ်း မရှိနေရတာလဲဟင်"

ဖန့်ချန် အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ချန်အင်းရွှယ်အနားသို့ သွား၍ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ နံပါတ်ရှစ်ကို မေးမှ ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ နံပါတ်ရှစ်က နံပါတ်ငါးနဲ့အတူ တားမြစ်နယ်မြေကို သွားနေတာလေ။ မင်းက ထိုက်ရွှီကို ကိစ္စရှိလို့လား"

ချန်အင်းရွှယ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ အရင်က သူ့ကို မေးစရာလေး နည်းနည်း ရှိလို့ပါ။ ဒါဆိုလည်း မသေမျိုးလောကငယ် ကနေ ပြန်လာမှပဲ မေးတော့မယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ဝိညာဉ်အပြင်ထုတ်ကာ ကြာနီနတ်မိမယ် ရှိရာဘက်သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းသမီးလေး... ဒီတစ်ခေါက် ဘာလို့ အတူလိုက်လာရတာလဲ"

ကျိထျန်းကျွင်းသည် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေဖန့်က ကျွန်မကို မသေမျိုးလောကငယ် ကို အတူသွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်လို့ပါ။ ဘာမှလည်း လုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ သွားကြည့်မယ်လို့ စဉ်းစားလိုက်တာ။ ရှင်တို့ ဒီတစ်ခေါက် ဘာတွေ ကြံစည်ထားကြသလဲ"

ကြာနီနတ်မိမယ် က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟိုပုဂ္ဂိုလ်က မသေမျိုးလောကငယ် ထဲမှာ အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ သူက ချန်အင်းရွှယ်ကို ရန်ပြုဖို့ ကြံနေတာလား"

"မင်းသမီးလေး... အသေးစိတ် ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျွန်တော် ပြောပြလို့ မရပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်က သတ်မှတ်ချက် ထားထားလို့ပါ။ မျိုးနွယ်တူချင်း ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် ရမှသာ သိခွင့်ရှိတာပါ။

မင်းသမီးလေး မသေမျိုးလောငယ်ကို ရောက်ရင်တော့ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အားလုံးကို သိရပါလိမ့်မယ်"

ကျိထျန်းကျွင်းက တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောသည်

"ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာ တစ်ခုကတော့... ဟိုပုဂ္ဂိုလ်က စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် ငါတို့ဟာ ဒီနေရာရဲ့ တကယ့် သခင်တွေ ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ထားပါ"

"အင်း... အောက်ဘက် နယ်မြေခြောက်ခု ရဲ့ တချို့နေရာတွေမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေး တွေ ဖြစ်ပွားနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ မိစ္ဆာကပ်ဘေး ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် လူတော်တော်များများဟာ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်သွားကြပြီး အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်တာ ခံနေရတယ်ဆိုတာ အဲဒါ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ အစီအစဉ်လား"

ကြာနီနတ်မိမယ်က မေးလိုက်သည်။

ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စက တကယ်တော့ အလွန် လျှို့ဝှက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ယန်နတ်ဘုရား တွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ထူးခြားလွန်းလို့ သူတို့ သိသွားကြတာပဲ။

လူတစ်စုက မိစ္ဆာကပ်ဘေးနဲ့ မိစ္ဆာဖြစ်တာတွေကို လိုက်ပြီး ဝါဒဖြန့်နေကြလို့ ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် တော်တော်များများဟာ နိုးထလာတာနဲ့ သတ်ဖြတ်ခံနေရတယ်။ တကယ့်ကို နာကျည်းစရာပဲ။

ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အစီအစဉ်ကတော့ အောင်မြင်နေတာ သိသာပါတယ်။ နိုးထလာတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် အရေအတွက်ဟာ အရင်နဲ့ယှဉ်ရင် ကွာခြားလွန်းလှတယ်။ အချိန်သာ လုံလောက်ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အင်အားဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို တိုးတက်လာမှာပါ "

ကြာနီနတ်မိမယ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"ရှင်တို့ ဒီတစ်ခေါက် ကျိမျိုးနွယ်စုထဲမှာ လှုပ်ရှားဖို့ စိတ်ကူးထားကြတာလား"

"မင်းသမီးလေး... ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး"

ကျိထျန်းကျွင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤနေရာမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ကိစ္စအဝဝ ပြောပြရန် စိတ်ကူးမရှိပုံရသည်။

'သူတို့ပြောနေတဲ့ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ... ဟို မြင့်မြတ်သားတော် လား။ ဝမ်အိုကြီးကို စိတ်ဒဏ်ရာ ပေးခဲ့တဲ့ ကောင်လား'

ထောင့်တစ်နေရာမှ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိချေ။

သူ့မှာ အစီရင်ဗဟိုချက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးလောကငယ် ကို ရောက်လို့ ထိုနေရာကလည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရလျှင် အစီရင်ဗဟိုချက်ကို သုံးပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်ရုံပင်။ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်နိုင်တာကြောင့် သူသည် အရှုံးမရှိသော နေရာမှာ ရှိနေသည်။

နောင်နှစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ။

နဂါးနက်လှေသည် အပြာရောင် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

အမာခံတပည့်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြရာ ချန်အင်းရွှယ်က ကျိရှန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နံပါတ်တစ်ဆယ်... မြန်မြန် တံခါးဖွင့်ခိုင်းလိုက်တော့"

အခန်း (၁၆၀၄) - ထုံယူနတ်တံခါး

"သတင်းစကားတွေအရဆိုရင် မသေမျိုးလောကငယ်ဟာ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုမှာ နတ်တံခါးပေါင်း ကိုးဆယ့်ကိုးစင်း ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

ကြာနီနတ်မိမယ်သည် ဖန့်ချန်၏ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အခုလေးတင် ကြယ်မြေပုံကို ကြည့်ပြီးပြီ။ ဒီနေရာကနေ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပျံသွားရင် အသွေးသားနန်းတော်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ရောက်တော့မှာ"

"ဒီလိုဆိုရင်... မသေမျိုးလောကငယ်က စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ ထဲမှာ ချထားတဲ့ နတ်တံခါး အရေအတွက်က သိပ်မများဘူးလို့ ဆိုရမှာလား"

ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

အကယ်၍ နတ်တံခါး ကိုးဆယ့်ကိုးစင်းကို အချိုးကျခွဲဝေမည်ဆိုလျှင် နယ်မြေတစ်ခုစီ၌ ဆယ့်တစ်စင်းစီ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ဗဟိုချက်နှင့် နီးကပ်သောနေရာ၌ တစ်စင်းရှိရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် ကျွယ်မင်နန်းတော် က သူတို့၏ နတ်တံခါးကို ဤနေရာ၌ ထားရှိရန် ခွင့်မပြုခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုစဉ် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ကျိရှန့် ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

အဆင့် ၂ မသေမျိုး ဖြစ်သော ကျိရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နတ်စွမ်းအင် များ လှုပ်ခတ်လာပြီး လက်ကွက်များစွာကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အစီရင်ဒီဇိုင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျှာဖျားကို ကိုက်ကာ သွေးမြူတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရာ၊ ထိုသွေးမြူများက အစီရင်ဒီဇိုင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဖန့်ချန်သည် ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဖွင့်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို အသေအချာ လေ့လာနေသည်။ မျဉ်းကြောင်းများစွာက သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အစီရင်ဒီဇိုင်း၏ မူလသဘောတရားကို သူ ထိုးထွင်းသိမြင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ တံတား ကဲ့သို့ အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သော အစီရင်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ဆန်းပြားခြင်းမရှိလှချေ။ အဓိက အရေးကြီးသောအချက်မှာ ကျိရှန့် ထွေးထုတ်လိုက်သော သွေးထဲ၌သာ ရှိသည်။

'မသေမျိုးလောကငယ်မှာ မွေးဖွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုက လူတွေနဲ့ ကွာခြားချက် ရှိနေတာလား။

ဒါကြောင့်လည်း အစောပိုင်းတုန်းက နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းသွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ နတ်ဘုရား လို့ ခေါ်ကြပြီး၊ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုက လူတွေကိုတော့ ကျင့်ကြံသူ လို့ပဲ သတ်မှတ်ကြတာလား'

ဖန့်ချန် ရုတ်တရက် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မသေမျိုးလောကငယ်ဘက်မှာ စည်းကမ်းတစ်ခုရှိသည်ဟု သူ ကြားဖူးခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ အောက်ခြေလူတန်းစားများကို ယင်လောက သို့ သွားခွင့်မပြုခြင်းပင်။ ထိုအချက်နှစ်ခုကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေနိုင်မလား။

အစီရင်ဒီဇိုင်းမှ ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေရာဂဏန်းမျှ ရှည်လျားသော ခုံးတံတားကြီးတစ်ခုအဖြစ် အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်။ တံတား၏ အဆုံးသတ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်ဟလာတော့သည်။

ပေတစ်ရာခန့် အချင်းရှိသော ထို အက်ကြောင်း မှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်ရှိ ထပ်ဆင့်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် အဆောက်အဦးများကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... ထုံယူနတ်တံခါး ပွင့်ပါပြီ"

ကျိရှန့်က ချန်အင်းရွှယ်ကို လက်အုပ်ချီလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ မင်းတို့ကို ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ် "

ချန်အင်းရွှယ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါးနက်လှေကို ရွှေရောင်ခုံးတံတားအတိုင်း နတ်တံခါးအတွင်းသို့ မောင်းနှင်ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် နတ်တံခါးမှာ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပိတ်သွားသည်။ လူတိုင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြာရောင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရတော့ချေ။

သူတို့သည် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကာ၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် ယခင်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြို့တော်ကြီး တည်ရှိနေသည်။ ရောက်ရှိလာသော အမာခံတပည့်များသည် အလွန်သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ ဤတစ်ခေါက် လိုက်ပါလာသူအများစုမှာ ထိုနေရာသို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးသည့် လူသစ် များ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ချန်အင်းရွှယ်နှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်ရခိုက်၊ လက်ထဲတွင်လည်း အလုပ်အားနေသဖြင့် မသေမျိုးလောကငယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားရန် ပျော်ပွဲစားထွက်သကဲ့သို့ လိုက်လာကြခြင်းပင်။

လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုမှ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ တစ်သက်လုံးတွင် ဤသို့သော အခွင့်အရေးမျိုး မရနိုင်ကြချေ၊ အကြောင်းမှာ မသေမျိုးလောကငယ်က သူတို့ကို ခြေချခွင့်မပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကဲ... ကဲ..."

လူတိုင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုကာ ဤနေရာ၏ နတ်စွမ်းအား များကို ခံစားနေစဉ် အဖိုးအိုတစ်ဦး မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော်က ကျိမျိုးနွယ်ဝင် ကျိရှန့်ပါ။ ဒီလူတွေကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွယ်မင်နန်းတော် က အမာခံတပည့် ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေပါ"

ကျိရှန့်က ရှေ့သို့တိုးကာ လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း လူတိုင်းကို အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ဒါက ထုံယူနတ်တံခါးရဲ့ တံခါးစောင့်နတ် ပါ"

တံခါးစောင့်နတ်

လူတိုင်းက အဖိုးအိုကို ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလေးအမြတ်ထားဟန် အလျဉ်းမရှိချေ။ အကြောင်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ အမာခံတပည့်တိုင်းသည် လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု၌ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး နှင့်တွေ့လျှင်တောင် တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံနိုင်သော အရည်အချင်းရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မိတ်ဆွေဖန့်... ကျွန်မ ကြားဖူးတာကတော့ မသေမျိုးလောကငယ်က တံခါးစောင့်နတ်တွေဟာ အားလုံး မြေမသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေချည်းပဲတဲ့။ ပြီးတော့ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ၆ ရှိရမယ်၊ အရေးကြီးတဲ့ နတ်တံခါးတချို့မှာဆိုရင် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တွေတောင် စောင့်ကြပ်နေတတ်တယ်"

ကြာနီနတ်မိမယ်က တိုးတိုးလေး အသံပို့လာသည်။

"မိတ်ဆွေဟုန်က ဒီနေရာအကြောင်း တော်တော်လေး သိတာပဲ၊ မလာခင်က ကြိုတင်လေ့လာထားတာလား"

ဖန့်ချန်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့

"သာမန်အချိန်တွေမှာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေ ဖတ်ရတာ ဝါသနာပါလို့ပါ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ မသေမျိုးလောကငယ်အကြောင်း ရေးထားတဲ့ ကျမ်းစာတွေ ရှိပေမယ့် မိတ်ဆွေဖန့်ကတော့ စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘူးလေ"

"မှန်ပါတယ်၊ စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိတာတော့ အမှန်ပဲ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း အမှန်စင်စစ် ကြာနီနတ်မိမယ် ပြောသည့်အချက်များကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှောင်ယွီ ကို အခြေချပေးပြီးနောက်တွင် သူသည် မသေမျိုးလောကငယ်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို အထူးစုံစမ်းခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် - ထိုနေရာတွင် ဂြိုဟ်များမရှိဘဲ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိသည်၊ သို့သော် ၎င်းမှာ ပြည့်စုံသော ကုန်းမြေမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားလောကကြီး ၏ ထောင့်တစ်နေရာသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ယင်လောကငယ်နှင့် ဖူထူလောက တို့၏ ဆက်နွှယ်မှုနှင့် ဆင်တူနေသည်။

"ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေလား"

ထုံယူနတ်တံခါးစောင့်နတ်သည် လူတိုင်းကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မသေမျိုးလောကငယ်မှာ သူ့စည်းကမ်းနဲ့သူ ရှိတယ်။ အားလုံးပဲ သိပ်ပြီး အကြာကြီး မနေကြနဲ့။ အချိန်စေ့ရင် ပြန်ကြဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

"စီနီယာ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ အကြာကြီး မနေပါဘူး"

ကျိရှန့်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ် ကတိပေးလိုက်သည်။

တံခါးစောင့်နတ်က ထပ်မံစကားမဆိုတော့ဘဲ မြေကြီးထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ငုပ်လျှိုးပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အပြင်လူတွေ ဒီကိုလာရင် အချိန်သတ်မှတ်ချက် ရှိတာလား"

အမာခံတပည့်တစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။

ကျိရှန့်က ရှင်းပြလိုက်သည်

"မသေမျိုးလောကငယ်ဟာ တကယ်တော့ နတ်ဘုရားလောက နဲ့ ဘာမှမခြားနားပါဘူး။ အကယ်၍ အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းလာတာဆိုရင် ဝိညာဉ်ထဲမှာ အထူးအမှတ်အသား ရှိလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုလူတွေကတော့ ဒီမှာ ထာဝရ နေနိုင်တယ် "

"တကယ်လို့ အထူးအမှတ်အသား မရှိရင်ကော သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း မပြန်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ"

"မသေမျိုးလမ်းစဉ် အပေါ်မှာ ထိခိုက်မှုတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ အရင်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ဖူးတာတွေ ရှိတယ်။

တာလော့မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံနေပေမယ့် မသေမျိုးလောကငယ်မှာ အကြာကြီး နေလိုက်မိလို့၊ ပြန်သွားတဲ့အခါ တာလော့နတ်ဆေးပင်တွေကို သောက်လည်း အာနိသင်မရှိတော့ဘဲ အဆင့်တက်လို့ မရတော့တာမျိုးပေါ့"

ကျိရှန့်က ရယ်မောရင်း ပြောပြသည်။

ချန်အင်းရွှယ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်

"ငါလည်း အဲဒီအကြောင်း ကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သတ်မှတ်ချိန်က အနည်းဆုံး နှစ်သုံးရာ ရှိတယ်။ နှစ်သုံးရာအတွင်း ပြန်ရင် ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

ခဏနားပြီးနောက် သူမက ဆက်ပြောသည်

"နံပါတ်တစ်ဆယ်... မင်းရဲ့ နဂါးနက်လှေကို ထုတ်လိုက်တော့။ မင်းပဲ လမ်းပြ။ ငါ လမ်းမှာ မင်းတို့ ကျိမျိုးနွယ်စု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲအကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြပေးမယ်"

ကျိရှန့်က နဂါးနက်လှေကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူက ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ လူတိုင်းကို ကျိမျိုးနွယ်စုရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... စီနီယာအစ်ကို ကျိရဲ့ မိသားစုက ဘာအခက်အခဲနဲ့ ကြုံနေရတာလဲဟင်"

အမာခံတပည့်တစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က မသေမျိုးလောကငယ်အကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူးဆိုတော့ အစကနေပဲ ပြောပြမယ်"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံးလျက်

"မင်းတို့ သိထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လောကမှာ တစ်ခုတည်းသော စစ်မှန်သောမသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို မသေမျိုးလောကငယ်ကပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကြသည်၊ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အားကျရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့သည် စစ်မှန်သောမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို အလွန်တရာ တောင့်တကြသည်။ ကံမကောင်းစွာပင် ကျွယ်မင်နန်းတော်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသောအဖွဲ့တောင်မှ ဤလမ်းစဉ်ကို မရရှိနိုင်ချေ။

အထက်နယ်မြေသုံးခု က အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး မသေမျိုးလောကငယ်ကို တိုက်ခိုက်လျှင်တောင် ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာနှစ်ရပ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပထမအချက်မှာ ချန်အင်းရွှယ် ပြောခဲ့သည့် နှစ်သုံးရာ သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ မသေမျိုးလောကငယ်ထဲသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည်နည်း။

နတ်တံခါး ကိုးဆယ့်ကိုးစင်းကို မသေမျိုးလောကငယ်မှ လူများသာ ဖွင့်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောမသေမျိုးလမ်းစဉ်သည် မသေမျိုးလောကငယ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ရာ၊ ကျိရှန့်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွက်နှင့် မိမိအိမ်ထဲသို့ ဝံပုလွေဆွဲသွင်းမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ထိုအချက်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အထက်နယ်မြေသုံးခုက စုပေါင်းစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပြီး အရှုံးကြီး ရှုံးခဲ့ဖူးသည်ဟု သိရသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သူကမျှ မသေမျိုးလောကငယ်ကို ရန်မစရဲကြတော့ချေ။

"စစ်မှန်သောမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို စစ်မှန်သောဘုရင်မျိုးနွယ် လို့ ခေါ်ကြတယ်။

ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ မသေမျိုးလောကငယ်တစ်ခုလုံးမှာ စစ်မှန်သောဘုရင်မျိုးနွယ်ကပဲ ထိပ်ဆုံးက ဦးဆောင်နေတာ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမျိုးနွယ်စုမှာ အခုလက်ရှိ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေတဲ့ အဆင့် ၉ စစ်မှန်သောမသေမျိုး တစ်ပါး ရှိနေတယ်လို့ ယူဆရလို့ပဲ။ သူရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ရဲ့ နန်းတော်သခင် တောင်မှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ မသေချာဘူး"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေတော့သည်။