အခန်း (၄၂၇)

"အစ်မရုန်... သူက အိမ်ထဲမှာနေတာ ကြာပြီဆိုတော့ အစ်မတို့ကော..."

ချန်ဆန်းရှီက စမ်းတဝါးဝါး မေးလိုက်သည်။

ရုန်ယန်ချိုးက စိတ်မရှည်သလို ပြန်ဖြေသည်"ငါ သူ့ကို မနိုင်ဘူးလေ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက သူက မျက်နှာဆူပုပ်နေတာကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမပေးပါဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ တပ်မတော်ကြီးကို ခေါ်ပြီး

စစ်နတ်ဘုရားကိုပါ သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းရတော့မှာ"

"ကျေးဇူးပါ အစ်မ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။"

ချန်ဆန်းရှီသည် သမီးလေး ယွမ်ရှီးကို ဆွန်လီလက်ထဲ ထည့်ပေးခဲ့ပြီး မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မြို့ထဲသို့ အမြန်စီးသွားတော့သည်။

ချန်အိမ်တော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

"အို... သခင်ကြီးပြန်ရောက်ပြီ"

အိမ်စေမလေးများ ဖြစ်ကြသော စီချင် နှင့် မိုဟွာ တို့က ထွက်ကြိုကြသည်။ ချန်ဆန်းရှီက သူတို့ကို အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ရာ စီချင်က သဘောပေါက်သွားပြီး အသံတိုးတက်ဖြင့် "သူမက အိပ်ခန်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"အင်း"

ချန်ဆန်းရှီ မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ အိမ်ဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အိပ်ခန်းတံခါးကို မတွန်းဖွင့်မီမှာပင် အတွင်း၌ လူနှစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ တစ်ဦးမှာ အလွန်သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဧကရာဇ်အိုကြီးထက်ပင် အားမနည်းလှပေ။ တကယ်ကိုပင် မထင်မှတ်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ကျွီ..."

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ပန်းရနံ့များ သင်းပျံ့နေသော အခန်းထဲတွင် အစ်မလန်မှာ အပ်ချုပ်နေပြီး ကုတင်ပေါ်တွင်မူ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တရားထိုင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ စိမ်းမြသော ငှက်မွေးကဲ့သို့ မျက်ခုံးအစုံ၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပသော အသားအရေနှင့်အတူ နားထင်တွင် ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ယှက်နွယ်နေသော မက်မွန်ပန်းလေးကဲ့သို့ နုနယ်လှပသည့် အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ မှင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်ပြီး ကြော့ရှင်းလှကာ ဆင်ယင်ထားသော ရတနာများမှာလည်း တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော မသေမျိုးတစ်ဦးအလား မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါရှိပြီး ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ခန့်ညားမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သေချာကြည့်လိုက်လျှင် သူမ၏ ရုပ်သွင်မှာ အစ်မလန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း အခြားသူများ အနားမကပ်ရဲသော အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို သိလိုက်သောအခါ သူမသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နက်မှောင်သော သူငယ်အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ အခြားသူများကို အထက်စီးမှ ကြည့်မြင်နေသည့် အရှင်သခင်မတစ်ဦးအလားပင်။

"အို... ခင်ပွန်းပြန်လာပြီလား"

ဂူရှင်းလန်သည် အပ်ချုပ်ပစ္စည်းများကို ချလိုက်ကာ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် လာခဲ့သည်။ ခဏတာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"အစ်မလန်... ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ"

"ဗိုလ်ချုပ်ချန်က အရေးကြီးတဲ့သူဆိုတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို မေ့လွယ်တာပဲ"

ရွှေရောင်အနားသတ်များ ပါသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက သူမ၏ နှင်းဆီရောင် နှုတ်ခမ်းလွှာကို အနည်းငယ် ဟလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ တေးဂီတသံကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာသယောင် ရှိသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ချန်က ပြည်နယ်သုံးခုကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျွန်မရဲ့ တပ်တွေနဲ့ နယ်မြေတွေကို ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်ခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား"

'ငါလား..'

ချန်ဆန်းရှီက သူမကို တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး သေချာစစ်ဆေးလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါက ရှန်မိသားစုကပါ၊ အမည်က ဂွီထီပါ"

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ချင်ပြည်နယ်ရဲ့ ဧကရီ ပေါ့"

ချန်ဆန်းရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်"ဒါပေမဲ့ ဒါရှန်အရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"

သူက အစ်မလန်ကို ဖက်ထားစဉ်မှာပင် ဧကရီက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ"သူမရဲ့ နာမည်အရင်းက ရှန်ယွီကျီပါ၊ သူကတော့..."

"ငါ့ရဲ့ မိဘတစ်ဦးတည်းက မွေးဖွားလာတဲ့ အစ်မအရင်းခေါက်ခေါက်ပါ"

"ခင်ဗျား..."

ချန်ဆန်းရှီသည် ဧကရီနှင့် သူ့ရင်ခွင်ထဲက အစ်မလန်ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်

ရင်း "ချင်နိုင်ငံရဲ့ ဧကရီက ငါ့ရဲ့ခယ်မ ဖြစ်နေတာလား"

"ခယ်မလား.."

ဧကရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုအသုံးအနှုန်းကို နားမလည်ပုံရသည် "မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"မောင်လေး... အမက မောင်လေးကို တမင် ဖုံးကွယ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဂူရှင်းလန်က ရှင်းပြသည်"အဲဒီတုန်းက အစ်မက ငယ်သေးတာရယ်၊ နောက်ပြီး ဒီအကြောင်းကို လူသိသွားရင် အစ်မတို့ မိသားစုအတွက် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်လို့ပါ"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်" ချန်ဆန်းရှီ အခြေအနေကို သဘောပေါက်ပါသည်။

"စာမေးပွဲတောင် မအောင်တဲ့ ကျေးလက်က မုဆိုးတစ်ယောက်က..."

ဧကရီ၏ လေသံမှာ အထင်သေးမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်နေသည် "တကယ့်ကိုပဲ ငွေခုနှစ်တေးနဲ့ ချင်နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီးကို ဝယ်ပြီး သူ့ကလေးအတွက်ဇနီးအဖြစ် ထားခဲ့တာပေါ့၊ အစေခံတစ်ယောက်လို ခိုင်းစေခဲ့တာလား"

"ဂွီထီ"

ဂူရှင်းလန်က မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး ပြန်ချေပလိုက်သည်"ကြည့်စမ်း... အခု မောင်လေးက နယ်စားဘွဲ့ ရနေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူ စစ်မြေပြင်မှာ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ နင်လည်း အသိပဲလေ။ ဘာကို ထပ်ပြီး အပြစ်တင်ချင်နေသေးတာလဲ အဲဒီတုန်းက အဖေက ငါ့ကို သနားလို့ ငွေစုပြီး ဝယ်ခဲ့တာသာ မဟုတ်ရင် ငါ အခုဆို ပြည့်တန်ဆာအိမ် တစ်နေရာရာမှာ သေနေလောက်ပြီ။"

"အစေခံလို ခိုင်းတာနဲ့ ပတ်သက်ရင်လည်း... အဲဒီတုန်းက ချန်မိသားစုက ချမ်းသာတာမှ မဟုတ်တာ၊ မိန်းမသားတွေက ဝိုင်းကူလုပ်ပေးရမှာပေါ့။ ကြည့်လေ... အခု အကုန်လုံး ကောင်းသွားပြီ မဟုတ်လား"

ထိုစကားကြောင့် ဧကရီ၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပေးလိုက်ပုံရသည်။

"နင်ကတော့လေ... ငါက မြို့တံခါးအထိ သွားကြိုဖို့ကိုတောင် နင့်

မျက်နှာထောက်ပြီး မသွားဘဲ နေပေးခဲ့တာတောင် အခုထိ ဒီဧကရီဘွဲ့ကိုပဲ အဖတ်လုပ်နေတုန်းလား"

ဂူရှင်းလန်က ဆက်ပြောသည်"မြန်မြန်လေး သူ့ကို ခဲအိုလို့ မခေါ်ဘူးလား"

"အစ်မ... အစ်မကတော့..."

ဧကရီမှာ အတော်ပင် ကူကယ်ရာမဲ့ သွားပုံရသည်။ နိုင်ငံတစ်ခု၏ အရှင်သခင်မ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့အစ်မရှေ့တွင်မူ ဒေါသထွက်လို့ မရပေ။ အဆုံးတွင် သူမသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ"သူက နောက်ဆုံးတော့ သာမန်လူသား တစ်ယောက်ပါပဲ"

"ဂွီထီ... နင်ကတော့ တကယ့်ကို ဟိတ်ဟန်တွေ ထုတ်နေတာပဲ"

ဂူရှင်းလန်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်"နင် ဒီလိုပဲ ဆက်လုပ်နေရင် ငါ တကယ် စိတ်ဆိုးတော့မှာနော်"

"တော်ပါပြီ... ဖြစ်ပြီးတာတွေလည်း ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ငါ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘူး"

ချင်နိုင်ငံဧကရီသည် ထရပ်ကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"အစ်မလန်..."

ချန်ဆန်းရှီက မေးလိုက်သည် "ဒီအချိန်မှာတော့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့ မောင်လေး၊ အရင်ဆုံး ထိုင်ပါဦး"

ဂူရှင်းလန်က သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ထိုင်စေပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဖျော်ပေးလိုက်သည်"မောင်လေး 'ဓားစာခံ' ဆိုတဲ့အကြောင်းကို သိမှာပေါ့နော်"

ချန်ဆန်းရှီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက အစ်မရဲ့ အဖေက ချင်နိုင်ငံကနေ ဓားစာခံအဖြစ် စေလွှတ်ခံခဲ့ရတာ။ ချင် နဲ့ ရှန်က ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ဖို့နဲ့ လူရိုင်းတွေကို ခုခံဖို့အတွက် စီးပွါးရေးတွေ ပူးပေါင်းဖို့ ဓားစာခံတွေ အပြန်အလှန် လဲလှယ်ခဲ့ကြတယ်။ ချင်နိုင်ငံမှာတော့ ရှန်နိုင်ငံနဲ့ မတူတာက ဓားစာခံအဖြစ် သွားချင်တဲ့ မင်းသားတွေကို အရည်အချင်းရှိသူတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ကြတယ်။ အစ်မအဖေက အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရှန်နိုင်ငံမှာ နှစ်

အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီးမှ ဘုရင်ခံရာထူးကို ပြန်လည်တာဝန်ယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ..."

"ရုတ်တရက် အဘိုးကွယ်လွန်သွားပြီး အစ်မရဲ့ ဦးလေးက ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ဦးလေးက ကျွန်မအဖေကို လုပ်ကြံဖန်တီးပြီး ရှန်နိုင်ငံက အိမ်ရှေ့မင်းသား ပဋိပက္ခတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ စွပ်စွဲခဲ့တယ်။ သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ စွဲချက်တင်ပြီး အစ်မတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"

"အဲဒီတုန်းက အမှု့ကြီးက တော်တော်လေး ကျယ်ပြန့်ခဲ့ပြီး ချင်နိုင်ငံက အမတ်တွေအများကြီး အသတ်ခံခဲ့ရသလို တခြားသူတွေလည်း ပြည်နှင်ဒဏ် အပေးခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ တစ်ယောက်ပဲ အသက်

ရှင်အောင် ကယ်နိုင်ခဲ့တယ် ဂွီထီကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ အစ်မကတော့ ဂူ လို့ အမည်ရတဲ့ အမတ်တစ်ယောက်ရဲ့ အမည်ဝှက်ကို သုံးပြီး သေဒဏ်အစား ပြည်နှင်ဒဏ် ခံခဲ့ရလို့ ကံကောင်းထောက်မစွာ အသက်ဘေးက လွတ်ခဲ့တာပါ"

"အဲဒီနောက်ပိုင်း မောင်လေးနဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့အကြောင်းကိုတော့... မောင်လေးသိမှာပါ"

နိုင်ငံရေးအရ သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုများမှာ အမြဲရှိနေတတ်ပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလျှင် တစ်ကြိမ်ခန့် အကြီးအကျယ် သန့်စင်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။