← Chapters

အခန်း (၆၀၃-၆၀၄)

Vol. 31 Ch. 603-604

အခန်း (၆၀၃-၆၀၄)

Vol. 31 Ch. 603-604

အပိုင်း (၆၀၃) ဖန်ဆန်းကျွန်း သိမ်းပိုက်ခံရခြင်း

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်... နောက်ထပ် တစ်ပတ်တာကာလအတွင်းတွင် လင်းယွမ်ကလည်း အားလပ်နေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ကိစ္စရပ်များစွာက သူ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လူအင်အား နေရာချထားရေးကိစ္စများ၊ အထူးသဖြင့် မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းနှင့် မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းစသည့် နေရာများသို့ သွားရောက်မည့်သူများကို ရွေးချယ်ရာတွင်လည်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က လိုအပ်နေသည်။

သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနသည်လည်း ချန်ချုံးတောင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပါမောက္ခ လီဟန်ကျုံး ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ချိုးငှက် စစ်တပ်အဖွဲ့နှင့် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပြီး အဆင့်မြင့် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နည်းပညာများကို ရယူရန် သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဦးလေးမာ၊ ရွှယ်ကောဟွာနှင့် ကျိုက်ကော်ဖုန်းတို့ သုံးဦးက ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ကို အသီးသီး ဦးဆောင်ကာ မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်း၊ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းနှင့် တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းတို့၌ အခြေခံ အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

စိုက်ပျိုးရေးဌာနဘက်တွင်လည်း ဆုန့်ဝမ်နှင့် အဒေါ်ကြီးလီတို့က ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့များနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရန် လူအချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ဖက်တွင် သန္ဓေပြောင်း မျိုးစိတ်များကို ရှာဖွေစုဆောင်းရန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုကျွန်းများ၏ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ကာ မည်သည့်အပင်မျိုး စိုက်ပျိုးရန် သင့်လျော်မည်ကို လေ့လာရန် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်စံအိမ်။

လင်းယွမ်က သူ့လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာ ဖိုင်တွဲကို ကြည့်နေသည်။ ဘေးနားရှိ အရိပ်ထဲတွင် ရပ်နေသူမှာ လက်ရှိ တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်း၏ တာဝန်ခံ ဝူယင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခု လင်းယွမ်လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာမှာ ဝူယင်က တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ် အတွင်း ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းပြောတာက... ဖန်ဆန်းကျွန်းက လူတွေ တွင်းနက်အရိပ်နဂါးကို ပြောင်းရွှေ့လာပြီးတဲ့နောက်... မူလ ဖန်ဆန်းကျွန်းနေရာကို ပေါက်ဆန်းမြို့က တခြားလူတစ်စု ဝင်သိမ်းသွားတယ် ဟုတ်လား"

အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ဖန်ဆန်းကျွန်း ဆိုသည်မှာ အစောပိုင်းကာလက သူ တွင်းနက်အရိပ်နဂါးမှ ထွက်ခွာပြီး ထိုက်ယန်တောင်သို့ အပြန်လမ်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်း ဖြစ်သည်။

ကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံး၏ အမြင့်မှာ ပေ ၃၃၀ ခန့်သာ ရှိပြီး ထိုအချိန်က လီဟောင် အမည်ရှိ ရဲအရာရှိတစ်ဦးက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဦးစီးကာ ခိုလှုံရေးစခန်း တစ်ခုကို တည်ထောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လင်းယွမ် ဖန်ဆန်းကျွန်းပေါ်သို့ စတင်ရောက်ရှိပြီး ပထဝီဝင် အနေအထားကို စုံစမ်းမေးမြန်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင် ကျွန်းပေါ်၌ အမဲလိုက်နေသော နဲ့ရှင်း အမည်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

နဲ့ရှင်း၏ ပြောပြချက်အရ ဖန်ဆန်းကျွန်းပေါ်ရှိ ထိုလူစုသည် အစောပိုင်းကာလများက လီဟောင်မှာ ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် သေနတ်လည်း ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် သူ့ကို လူအများ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

သို့သော် အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လူအများအပြား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းများ နိုးထလာကြသောအခါ သေနတ်များနှင့် လီဟောင်၏ ရဲအရာရှိ ဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် လီဟောင်ကိုယ်တိုင် အစွမ်းနိုးထလာချိန်တွင် သူရရှိခဲ့သည်မှာ ခွန်အား အမျိုးအစား အစွမ်း ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

အားလုံးသိကြသည့်အတိုင်း အစွမ်းများအားလုံးထဲတွင် သာမန် ခွန်အားနှင့် အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းများမှာ တကယ်တမ်းတွင် အနည်းငယ် အားနည်းချက် ရှိနေတတ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဒြပ်စင်အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်မျိုးတွင် အလျင်နှင့် ခွန်အားက ဒြပ်စင်အသွင်ပြောင်းထားသော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ရန် အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထူးခြားသော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း လက်နက်များ ရှိနေမှသာလျှင် အလျင်နှင့် ခွန်အား အမျိုးအစား အစွမ်းများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဖန်ဆန်းကျွန်း၏ တိုးတက်မှု အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း လက်နက်မျိုး ရှိရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချက်က လီဟောင်၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို အလွန် အကျပ်ရိုက်စရာ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်က ရဲအရာရှိတစ်ဦး၏ ကြင်နာတတ်မှုနှင့် တာဝန်သိစိတ်တို့ကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား...

သူ့လက်အောက်ရှိ လူများကမူ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို သိပ်ပြီး နာခံခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သာမန် ဖြစ်စဉ်အတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက လီဟောင်၏ ခေါင်းဆောင်နေရာမှာ ဖယ်ရှားခံရနိုင်ချေ များနေပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကမ္ဘာလောကကြီးတွင် အပေါများဆုံးအရာမှာ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အစွမ်းများ ပိုင်ဆိုင်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တော် စွမ်းရည်များက အသာစီးရလာချိန်တွင် ထိုရည်မှန်းချက်ကြီးသူများမှာ ဆက်လက်၍ ငြိမ်ဝပ်ပုန်းအောင်း နေကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖန်ဆန်းကျွန်းမှာ ကံကောင်းခဲ့ပြီး လီဟောင်ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အတော်လေး ကံကောင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။

ဖန်ဆန်းကျွန်းတွင် အတွင်းရေး ပြဿနာများ မပေါ်ပေါက်လာမီမှာပင် လင်းယွမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဟောင်ကလည်း အလွန် ပြတ်သားသူပီပီ လင်းယွမ်တွင် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်း ရှိကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက်... အထူးသဖြင့် လင်းယွမ်မှာ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သည်အထိ စွမ်းအားကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားချိန်တွင်...

သူသည် မိမိ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို မဆိုင်းမတွ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖန်ဆန်းကျွန်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဦးဆောင်ကာ လင်းယွမ်ထံသို့ ပြတ်သားစွာ ဝင်ရောက်ခိုလှုံခဲ့သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း ထိုလူစုကို လက်ခံပေးခဲ့ပြီး သူတို့ကို တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားကာ နေထိုင်စရာ နေရာများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဝူယင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ် ဆရာလင်းယွမ်... လက်ရှိမှာတော့ ဖန်ဆန်းကျွန်းကို ပေါက်ဆန်းမြို့က လူတစ်စု ဝင်သိမ်းထားပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက ယန်ပေါက်ဆန်းတောင်က လူတွေ ဖြစ်ဖို့များတယ်... အရိပ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေအရ ဒီလူစုဟာ ယန်ပေါက်ဆန်းတောင်မှာ အာဏာသိမ်းမှု လုပ်ခဲ့ပြီး မအောင်မြင်တဲ့အတွက် တောင်ပေါ်ကနေ နှင်ထုတ်ခံရပြီး နောက်ဆုံး ဖန်ဆန်းကျွန်းကို ရောက်လာတာလို့ သိရတယ်"

လင်းယွမ်က "သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့သေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မှတ်သားထားရမည်မှာ... ဖန်ဆန်းကျွန်းက မကြီးမားသော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီဟောင်တို့ လူစု၏ နယ်မြေပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လီဟောင်တို့ လူစုက လင်းယွမ်ထံသို့ ဝင်ရောက်ခိုလှုံပြီး တွင်းနက်အရိပ်နဂါးသို့ ပူးပေါင်းသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဖန်ဆန်းကျွန်းသည်လည်း လင်းယွမ်၏ ပိုင်နက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူစုက ဖန်ဆန်းကျွန်းကို လာရောက် အပိုင်စီးသည်ကို ဝူယင်အနေဖြင့် လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။

ဝူယင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး "ထိပ်တိုက် တွေ့ခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူတွေထဲမှာ အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ ကျော်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ပါနေတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဝူယင်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှာ အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့သည်။ လင်းယွမ် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူ့အား အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်ကို ပေးအပ်ပြီးမှသာ သူသည် အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အခု ဘယ်လောက် ရောက်နေပြီလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"၅၇ မှတ်ပါ"

ဝူယင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူသည် အဓိက အရည်အသွေး ၅၀ မှတ်ကို ကျော်လွန်ရန် အလွန် နောက်ကျခဲ့သည့်အပြင် တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်း၏ ကိစ္စရပ်များကိုပါ ဦးစီးနေရသဖြင့် သူ၏ အစွမ်းတိုးတက်မှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေခဲ့သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် သူသည် အလွန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါက... လင်းယွမ် ပြန်ရောက်လာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးပြီး ဝူယင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ရရှိခဲ့သည်မှာလည်း ရက်ပိုင်းမျှသာ ကြာသေးသည်။

ထိုသို့သော အချိန်တိုလေးအတွင်း ၅၇ မှတ်အထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ အလွန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း သိသာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးဖြင့် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ အနည်းငယ် အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။

ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခု၏ အလယ်အလတ်အဆင့် ခေါင်းဆောင် မည်သူမဆို သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ဝူယင်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြသည်။

သို့သော် တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်း၏ အခြေအနေမှာမူ အခြားကျွန်းများနှင့် သိပ်မတူညီလှပေ။

တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ဆိုသည်မှာ အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

အခြား ဓာတ်အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များ အနေဖြင့် ထိုကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့ ထုတ်သုံးနိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှောင်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များအတွက်မူ ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ရေမြေလိုက်ဖက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ နှစ်ဆအထိပင် တိုးလာနိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် ကျွန်းပေါ်တွင် အဓိက အရည်အသွေး ၁၀၀ မှတ်အထိ ရှိသော အရိပ်နဂါးကြီး တစ်ကောင် ရှိနေသဖြင့် ဤကျွန်း၏ လုံခြုံရေးအခြေအနေမှာ တကယ်တမ်းတွင် မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းနှင့် မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းတို့ထက်ပင် ပိုမို ခိုင်မာနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် လီချင်းဟွာ ရှိနေသော ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းလောက် စွမ်းအားမကြီးမားဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ် အနေဖြင့် ဤကျွန်းကို ဝူယင်လက်သို့ အပ်နှံထားရခြင်း အပေါ် အလွန် စိတ်ချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဆိုးပါဘူး... ဒီလောက် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ဒီလောက် တိုးတက်လာတာဆိုတော့ တွင်းနက်အရိပ်နဂါးရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မင်း လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် တော်တော်လေး သင့်လျော်ပုံပဲ"

ဝူယင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြည်နူးသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး "ဟုတ်ပါတယ်... တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းမှာ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတော့ ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရတာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာတယ်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ထုတ်သုံးနိုင်တယ်... ဖန်ဆန်းကျွန်းက လူတွေဆိုရင်တောင် အခြေခံအားဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဖန်ဆန်းကျွန်းပေါ်ကို သွားမယ်ဆိုရင်တော့... နယ်မြေ အသာစီးရတာမျိုး မရှိတော့လို့ ပြဿနာ နည်းနည်း ရှိလာနိုင်တယ်"

၎င်းမှာ ဝူယင်က လင်းယွမ်ထံ လာရောက် အစီရင်ခံရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်ဆန်းကျွန်းသည် ယန်ပေါက်ဆန်းတောင်မှ ထွက်ပြေးလာသူများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ ကျော်သော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

ဤကဲ့သို့သော သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ အမှန်တကယ်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

လင်းယွမ်က သူ၏ အခက်အခဲကို ကောင်းစွာ နားလည်သဖြင့် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဒီလိုလုပ်... ငါ ကျန်းဖန်တို့ အဖွဲ့ကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဖန်က ထိုက်ယန်တောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်မှာ အနည်းငယ် နောက်ကျသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာ မနိမ့်ကျလှပေ။

ငါးလူသား အသွင်ပြောင်းနိုင်သော အစွမ်းကြောင့် သူ၏ ရေအောက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန် အားကောင်းလှပြီး အထူးသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ပွဲများတွင် ပို၍ပင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်သဖြင့် ဤနယ်ပယ်အတွက် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ရှာဖွေရသည်မှာ တကယ်တမ်းတွင် ပို၍ လွယ်ကူလှသည်။

ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပါဝင်သော သန္ဓေပြောင်း သားရဲ၏ သွေးအဆီအနှစ်ကို အစောဆုံး ရရှိခဲ့သူများထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှာလည်း အမှတ် ၇၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူများကြားတွင် ပထမတန်းစား အဆင့်၌ ပါဝင်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

၎င်းမျှသာမက သူ၏ မူလအဖွဲ့ထဲမှ ကောက်ယွီချန်၊ ဝမ်ရှောင်နှင့် ဝမ်ဖန်း မောင်နှမတို့သည်လည်း ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိကြသည်။

သူတို့အားလုံး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ကြရုံသာမက ဝမ်ရှောင်၏ စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းမှာလည်း ၇၀ မှတ်အထိ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုရလျှင် ထိုက်ယန်တောင်၌ ထိပ်တန်း သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များ များများစားစား မရှိသော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့် သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များကတော့ အင်အားမနည်းလှပေ။

ယခုတစ်ခေါက် ကျန်းဖန်တို့ကို သွားခိုင်းခြင်းက သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်ပေးလိုက်သလိုလည်း ဖြစ်သွားစေမည်။

ထို့အပြင် လင်းယွမ်က မကြာသေးမီကပင် ကျန်းဖန်နှင့် စကားပြောဖြစ်ခဲ့သေးသည်။ သူသည် အစောပိုင်းကာလ လိပ်ကျွန်း နစ်မြုပ်စဉ်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော သူ၏ ချစ်သူ ဝမ်လီလီကို အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေခဲ့သည်။

သူက ထိုစဉ်က အခြေအနေကို ပြန်လည်ပြောပြရာတွင် မိမိမှာ ရေညှိများ ရစ်ပတ်ခံထားရသဖြင့် လိပ်ကျွန်းပေါ်မှ ချက်ချင်း ထွက်မပြေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။

သို့သော် ဝမ်လီလီကမူ ကြိုတင်၍ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်လီလီ အသက်ရှင်နေသေးမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

လင်းယွီကျွန်းက ထိုက်ယန်တောင်ရှိ ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်နားထားစဉ်ကပင် ကျန်းဖန်သည် လင်းယွီကျွန်းပေါ်၌ နေ့စဉ်ရက်ဆက် လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သေးသည်။

ဝမ်လီလီ၏ ရုပ်အလောင်း အကြွင်းအကျန်ကို မတွေ့ရသရွေ့ ဝမ်လီလီ သေဆုံးသွားပြီ ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတစ်ခေါက် ကျန်းဖန်ကို လူခေါ်ပြီး ဖန်ဆန်းကျွန်းသို့ သွားခိုင်းခြင်းက သူ့ကို စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဖြစ်စေရန်နှင့် သူ၏ ချစ်သူဟောင်းကို လိုက်လံရှာဖွေခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဝူယင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ကျန်းဖန်တို့ စွမ်းရည်မဆိုးဘူး ဆိုပေမဲ့ ဖန်ဆန်းကျွန်းပေါ်က လူတွေထဲမှာ အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ ကျော်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ရှိနေတယ်လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက..."

သူက စကားစကို ရပ်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဖန်တို့ ထိုလူများကို ရင်မဆိုင်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း သိသာနေသည်။

လင်းယွမ်က သက်ပြင်းချကာ "ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ နည်းလွန်းနေသေးတယ်... ငါကလွဲရင် လီချင်းဟွာက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုမှာ အမြန်ဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့သူက အခုချိန်ထိ ၈၆ မှတ်ပဲ ရှိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အခု ကျောက်ခိုင်က လူတချို့ ခေါ်ပြီး မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းကို သွားတယ်... ချင်းဟွာကလည်း လူတချို့ ခေါ်ပြီး မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို သွားတယ်"

"အခုလောလောဆယ် ထိုက်ယန်တောင်၊ မိန်တောင်၊ ကျွယ်ယွင်တောင်စောင်းနဲ့ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်တို့ အားလုံးက တစ်နေရာတည်းမှာ စုနေကြတော့ ငါပဲ ကြီးကြပ်ပေးနေရတယ်"

"မင်းဆီကို သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ထပ်ပြီး စေလွှတ်ပေးဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေး ခက်တယ်"

"ဒီလိုလုပ်... မင်းတို့ ပြန်ရောက်သွားရင် ဖန်ဆန်းကျွန်းကို အလျင်စလို ပြန်သိမ်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့ဦး"

"ပေါက်ဆန်းမြို့ရဲ့ အခြေအနေကို အရင် စုံစမ်းကြည့်... ဒီလူတွေ ဘာလို့ ယန်ပေါက်ဆန်းတောင်ကနေ ထွက်ပြေးလာရတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့"

"ဒီအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သေချာ လေ့ကျင့်ကြ... ကိုယ့်စွမ်းရည် တိုးတက်အောင် လုပ်ကြ"

"ပြီးတော့ ဒုက္ခသည်တွေကို စုစည်းဖို့ မမေ့နဲ့ဦး... အနာဂတ်မှာ လူဦးရေက အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဝူယင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လင်းယွမ်၏ စကားကို သူ နားလည်သဘောပေါက်ပါသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်ယန်တောင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က နုနယ်လွန်းနေသေးပြီး ထိပ်တန်း သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင်များလည်း နည်းပါးလွန်းနေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာလင်းယွမ်... ဒါဆို ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ကျန်းဖန်ဆီ သွားပြီး စကားပြောလိုက်ပါဦးမယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "သွားတော့"

ဝူယင် အရိပ်များကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စဉ်းစားတွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ လူတွေနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်တန်ပြီ ထင်တယ်"

ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်စဉ်က သူသည် ထိုဂိုဏ်းများမှ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြားကို ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ရေလေး ယဇ်ပုရောဟိတ် တိန့်ကျဲ၊ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ မြေရိုင်းစောင့်ကြည့်သူ ဖန်ဟောင်နှင့် တရားဟောအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ချီဟုန်ဝမ်တို့ ကဲ့သို့သော လူများ ပါဝင်သည်။

ထိုသူများ၏ စွမ်းအားမှာ မသေးလှပေ။ လင်းယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားသလို ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သီးခြားစီ ထုတ်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့အားလုံးမှာ သူ့နေရာနှင့်သူ ဩဇာတိက္ကမ ရှိသူများချည်း ဖြစ်ကြသည်။

အချိန်ကို တွက်ဆကြည့်မည်ဆိုလျှင်... တိန့်ကျဲမှလွဲ၍ ကျန်လူများကို လင်းယွမ်က တွင်းနက်အရိပ်နဂါးမှ ဖန်တီးထားသော အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက ဖမ်းဆီးရမိထားသော ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီးများမှ သာမန် ဂိုဏ်းဝင်များကိုမူ တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းသို့ လုပ်အားပေးရန် ပို့ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု ကျန်ရစ်နေသူများမှာ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ အရိပ်များ တွန့်လိမ်သွားပြီး တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ပွင့်လာလေသည်။

လင်းယွမ်က အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး အရိပ်ကမ္ဘာအတွင်းပိုင်းကို အာရုံခံလိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အရိပ်မည်းတစ်စု စုဝေးနေပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ ခွေခွေလေး လဲလျောင်းကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် စကားပြောသံ သဲ့သဲ့ကိုလည်း ကြားနေရလေသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၆၀၄) တိန့်ကျဲကို သိမ်းသွင်းခြင်း

"လင်း ဆိုတဲ့ကောင်က ငါတို့ကို ဘယ်အချိန်အထိ ပိတ်လှောင်ထားမှာလဲ"

"တောက်... နေရောင်မမြင် လရောင်မမြင်ရတဲ့ ဒီနေရာကြီးမှာ နေရမယ့်အစား တစ်ချက်တည်း အသေသတ်လိုက်တာကမှ ကောင်းဦးမယ်"

"မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ... သူ တကယ်တမ်း ဘာလိုချင်နေတာလဲ"

"သူ ဘာပဲလိုချင်ချင် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ လာကြည့်သင့်တယ်လေ... သတ်မလား ဖြတ်မလားဆိုတာ တစ်ခွန်းလောက်တော့ လာပြောသင့်တာပေါ့... ဒီသောက်ကျိုးနည်း နေရာကြီးမှာ ငါ တကယ် ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး"

"ချီးတဲ့မှ... လင်း ဆိုတဲ့ကောင်က အဲ့ဒီ အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းကနေ ပြန်လာနိုင်ကတည်းက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောသားပဲ... လင်ထင်းစစ် ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်ကသာ ငါတို့ကို လာလှည့်စားသွားတာ"

စကားပြောနေသူက မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူပြီး ယခုအချိန်အထိ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော လင်ထင်းစစ်ကို ကျိန်ဆဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ လူရိပ် အချို့က မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အားအင်ချည့်နဲ့နေကြသည်။

ထိုအထဲမှ အရိပ်တစ်ခုမှာ အသက်ငွေ့ငွေ့ပင် မရှိတော့လောက်အောင် ညှိုးနွမ်းကျဆင်းနေချေပြီ။

"တကယ်ပဲ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့ဘူးလား" ဝူဝမ်ဖန်းက သက်ပြင်းချကာ မေးလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက "ကျွန်မ စမ်းကြည့်ပြီးပြီ... ဒီနေရာတစ်ခုလုံးက အမှောင်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေချည်းပဲ... ကျွန်မရဲ့ အလင်းဓာတ်က အမှောင်ဓာတ် တချို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပေမဲ့ ဒီအရိပ်ကမ္ဘာကြီးကို ခွဲထုတ်ဖို့တော့ လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိဘူး" ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ယန်ယိချောင်... မင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်လေ" ဝူဝမ်ဖန်းက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အစွမ်းကုန် ပျိုးထောင်ထားပြီး တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းရှိ အမှောင်ဓာတ်ကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အသုံးချမည့် နယ်ရုပ်လေး ယန်ယိချောင်သည်လည်း လင်းယွမ်က မီယွမ်မိုးသစ်တောပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်လာပြီးနောက်တွင် တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် ယန်ယိချောင်မှာ ကံဆိုးလွန်းလှသည်။

သူမက မူလက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်သည့်အတွက် သိပ်ပြီး အရေးပေးခြင်း မခံခဲ့ရပေ။

သူမကဲ့သို့သော အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦးအတွက် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖော်စပ်ရန် အလင်းဓာတ် သန္ဓေပြောင်းသားရဲ၏ သွေးအဆီအနှစ်ကို အချိန်ကြာမြင့်သည်အထိ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူမ မည်မျှပင် ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေပါစေ၊ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် (၅၀) တွင်သာ တစ်ဝဲလည်လည် ဖြစ်နေပြီး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို မစုစည်းရဲဘဲ အချိန်ဆွဲနေခဲ့ရသည်။

မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို မစုစည်းနိုင်သည့်အတွက် သူမမှာ မီယွမ်မိုးသစ်တောသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပင် မရှိဘဲ တိန့်ကုန်းတောင်ပေါ်တွင်သာ ဆင်းရဲခက်ခဲစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရေးအတွက် သူမသည် သန္ဓေပြောင်းသားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရေအောက်သို့ဆင်းကာ သန္ဓေပြောင်းငါးများကို ဖမ်းဆီးခြင်းတို့ဖြင့်သာ အသက်မွေးခဲ့ရသည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရင်းဖြင့် သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရိုက်သွင်းခြင်းကို အမြဲတစေ ခံထားရသည့်အတွက် ဂိုဏ်းအပေါ်တွင် မည်သည့် နာကြည်းချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ အလင်းဓာတ်အစွမ်းမှာ နောင်တစ်ချိန် အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းကို ဖြေရှင်းရာတွင် များစွာ အသုံးဝင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလာရသဖြင့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များက သူမကို မီယွမ်မိုးသစ်တောသို့ ခေါ်ယူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းမှ သူမကို အစွမ်းကုန် ပျိုးထောင်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် လင်းယွမ်က ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့လေသည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရက်အနည်းငယ်မျှပင် မနေလိုက်ရဘဲ လင်းယွမ်၏ အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ တိုက်ရိုက် မျိုချခံလိုက်ရတော့သည်။

ဤနေရာတွင် သူမ၌ မူလက အခြားသော သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့်အတူ လင်းယွမ်၏ လွှတ်ပေးခြင်းကိုခံရပြီး ပြင်ပကမ္ဘာသို့ထွက်ကာ အလုပ်အကျွေးပြုရင်း ထိုက်ယန်တောင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ယန်ယိချောင်က ဤအရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် အရိပ်ကမ္ဘာကို ခွဲထုတ်ရန်အတွက် အလင်းဓာတ်အစွမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို လင်းယွမ်ထံမှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ယိချောင်သည် လင်းယွမ်၏ အထူးပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ချန်လှပ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ယန်ယိချောင်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းများ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ရာ လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

ဤအခြေအနေက မူလက သူမအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားခဲ့ကြသော ဝူဝမ်ဖန်း၊ တိန့်ကျဲနှင့် အခြားသူများကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေသည်။

တိန့်ကျဲက အားနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး... လုံးဝကို မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့တာ"

ဝူဝမ်ဖန်းက တိန့်ကျဲကို လှမ်းကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "တိန့်ကျဲ... လင်း ဆိုတဲ့ကောင်က မင်းကို ဒီမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် ပိတ်လှောင်ထားတာ တကယ် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

တိန့်ကျဲက အားပြတ်နေသော လေသံဖြင့် "သူက ငါ့ကို လမ်းပြခိုင်းနေတာ... မီယွမ်မိုးသစ်တောကို လမ်းပြဖို့ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း လက်မခံလိုက်ဘူးလား" ဝူဝမ်ဖန်းက မေးသည်။

တိန့်ကျဲက စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် "မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို ကယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ တွက်ထားတာ"

ဝူဝမ်ဖန်း ချက်ချင်း စကားဆွံ့အသွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "ဒီရေပင်မဦးနှောက်တောင် သူ့လက်ထဲမှာ ညှစ်ခြေခံလိုက်ရတာ... လျန်လုံလည်း သေသွားပြီ... မင်း က ငါတို့ကို အထင်ကြီးနေတာပဲ"

သူက စကားကို လွှဲကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက နှစ်ဘက်မြင် အရိပ်ကမ္ဘာ ဖြစ်နေလို့ တော်သေးတာပေါ့... သုံးဘက်မြင် ကမ္ဘာသာဆိုရင် ငါတို့တွေ ရေငတ်၊ အစာငတ်ပြီး သေနေတာ ကြာလောက်ပြီ"

တိန့်ကျဲက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက ဒါကို ကောင်းတဲ့ကိစ္စလို့ ထင်နေတာလား"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မင်းသာ ဒီမှာ တစ်လ၊ နှစ်လလောက် နေကြည့်လိုက်... မြန်မြန်သေပါစေဆိုပြီး ဆုတောင်းနေရလိမ့်မယ်"

တိန့်ကျဲ၏ လေသံထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်က သူ ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ပိတ်လှောင်ခံထားရစဉ်က မည်သူ့ကိုမျှ အကူအညီတောင်း၍မရဘဲ အထီးကျန်နေခဲ့ရသည်ကို ဘုရားသာ သိပေလိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက အမှောင်အတိဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ရက်တာ အချိန်ဖြတ်သန်းရသည်မှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုမျှ ကြာရှည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ထိုအချိန်က သူသည် တကယ်ကို သေချင်စိတ် ပေါက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် မည်သည့် သုံးဘက်မြင် အရာဝတ္ထုမျှ မရှိသည့်အတွက် သူသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းကို မခံစားရသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေနိုင်စွမ်းပင် မရှိချေ။

သူသည် အရိပ်တစ်ခုထဲမှ အသိစိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဤအမှောင်ထုကြီးထဲတွင် လွင့်မျောနေခဲ့ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဗလာနယ်ကြီးထဲရှိနေရသည့် ခံစားချက်က သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေပြီး ရူးသွပ်သွားချင်လောက်အောင်ပင်။

ဤလူစုကို လင်းယွမ်က ဖမ်းဆီးပြီး ခေါ်လာချိန်ရောက်မှသာ သူ တဖြည်းဖြည်း သက်သာရာ ရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူများနှင့် စကားပြောဆို ဆက်သွယ်လိုက်ရမှသာ သူ တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖမ်းဆီးခံလာရသောအခါ ဖြစ်သည်။

သူ အနည်းငယ် ဝမ်းသာမိသွားသည်မှာ အနည်းဆုံးတော့ ဤနေရာတွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးမည့်သူ ရှိလာသောကြောင့်ပင်။

အနည်းဆုံး စကားပြောစရာ လူရှိနေသည့်အတွက် သေချင်လောက်အောင် ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာ မကောင်းတော့ပေ။

ဝူဝမ်ဖန်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် ရင်ထဲ၌ အေးစက်သွားလေသည်။

သူ၏ လက်ကျန်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဤကဲ့သို့ နေရောင်မမြင် လရောင်မမြင်ရသော နေရာတွင် ဖြတ်သန်းသွားရမည်ကို သူ မတွေးရဲအောင်ပင်။

အခြားသူများလည်း သူတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ကြက်သီးထသွားကြသည်။

အစောပိုင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ကာစအချိန်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရေလေး ယဇ်ပုရောဟိတ် မည်မျှ သနားစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်ကို သူတို့ မေ့လျော့မသွားကြသေးပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ဤလူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟမ်... တိန့်ကျဲ... ကြည့်ရတာ မင်း သဘောပေါက်သွားပြီ ထင်တယ်"

တိန့်ကျဲက အထက်သို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ "လင်းယွမ်"

"ဟင်... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ"

"ဆရာ... ဆရာလင်း" တိန့်ကျဲက အလျင်အမြန် စကားကို ပြင်လိုက်ပြီး အလောတကြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဆရာလင်း... ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ... ဆရာသာ တစ်ခွန်းပြောလိုက်ပါ... ကျွန်တော့်ကို အပြင်လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဆရာ ခိုင်းသမျှကို ကျွန်တော် အကုန် လုပ်ပါ့မယ်"

"ဆရာ ဘာခိုင်းခိုင်း ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါ့မယ်... တကယ် ပြောတာပါ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ လူတိုင်း ဤကဲ့သို့ နေရောင်မမြင် လရောင်မမြင်ရသော နေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပါက စိတ်ဓာတ်ကျ ပြိုလဲသွားမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

စစ်တပ်များတွင် စစ်သားများကို အပြစ်ပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းကို တိုက်ပိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အမှောင်ခန်းချခြင်း ဟုခေါ်သည်။

မည်မျှပင် ခေါင်းမာပြီး သောင်းကျန်းသော စစ်သားဖြစ်ပါစေ၊ အမှောင်ခန်းထဲသို့ ရောက်သွားပြီး ရက်အနည်းငယ်ခန့် ပိတ်လှောင်ခံရပြီးနောက် အပြင်ပြန်ထွက်လာပါက အလွန် လိမ္မာရေးခြား ရှိသွားတတ်ကြသည်။

ထို အမှောင်ခန်းဆိုသည့် အရာနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် လင်းယွမ်၏ တွင်းနက်အရိပ်နဂါးမှ ဖန်တီးထားသော အရိပ်ကမ္ဘာကြီးက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသေးသည်။

ဤနေရာတွင် အလင်းရောင်ဆို၍ တစ်စက်ကလေးမျှပင် ရှိမနေပေ။

တိန့်ကျဲသည် အစပိုင်းက ဤနေရာတွင် နှစ်လခန့် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးသာ လုံလောက်အောင် မြင့်မားမနေပါက စောစောစီးစီးပင် စိတ်ဓာတ်တွေ အကြွင်းမဲ့ ပြိုလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဤလူအုပ်ထဲ၌ အစောဆုံး လက်နက်ချ အရှုံးပေးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... မင်းကြည့်ရတာ တကယ်ကို စဉ်းစားတတ်သွားပြီပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် တွေးတတ်သွားပါပြီ ဆရာလင်း... ကျွန်တော် တကယ်ကို တွေးတတ်သွားပါပြီ"

"ကျွန်တော် ဆရာ့အတွက် အသက်ပေးပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်... ဆရာ ဘယ်သွားချင်လဲ... ကျွန်တော် လမ်းပြပေးပါ့မယ်"

တိန့်ကျဲမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာကျိုးနွံနေသည်။ နောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုလုံးကို ဤလူက ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး မီယွမ်မိုးသစ်တောကြီးသည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

တိန့်ကျဲအနေဖြင့် ဘာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေစရာ လိုတော့မည်နည်း။

ရှင်းရှင်းလေးပြောရလျှင် အရှုံးပေး လက်နက်ချခြင်းကသာ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှိနေစဉ်တုန်းက သူ အရှုံးပေးပြီး ရန်သူ့ဘက်ကို ကူးပြောင်းမသွားခဲ့ဘူးလေ။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိုသို့ ဖြေသိမ့်နေမိသည်။

လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းဆီမှာ ဒီလိုအသိစိတ်မျိုး ရှိလာတာကို ငါ တော်တော်လေး ကျေနပ်တယ်... ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

တိန့်ကျဲမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားသည်။ လင်းယွမ်က သူ့ကို တကယ် လွှတ်ပေးရန် စဉ်းစားထားသည်ကို သူ မယုံနိုင်အောင်ပင်။

သူက အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လင်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်း အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝူဝမ်ဖန်းက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ကျွန်တော်လည်း ဆရာ့ဘက်ကို ကူးပြောင်းပါ့မယ်... ဆရာ့အတွက် အသက်ပေးပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်"

မြေမိခင်ဂိုဏ်းဘက်မှ လူများကလည်း အလျင်စလို ဝင်ပြောကြသည်။

"ဆရာလင်း... အသက်ချမ်းသာပေးပါဗျာ... ကျွန်တော်တို့ မှားမှန်း သိပါပြီ"

"ဆရာလင်း... သနားညှာတာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ခေါက်လောက် လွှတ်ပေးပါဗျာ... ဆရာ ဘာလုပ်ချင်လဲ... ကျွန်တော်တို့ အကုန် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်"

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်က မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှာ မြေဝါနတ်ဘုရားလွင်ပြင်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးလုပ်ငန်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့တာပါ... လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ဆရာ့အတွက် ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ကျွန်တော် ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်"

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်က မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ... မြေဝါနတ်ဘုရားလွင်ပြင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အများကြီးကို ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ဆရာလင်း... ကျွန်မက စိုက်ပျိုးရေးဌာနရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ... ကျွန်မဆီမှာ စိုက်ပျိုးရေးဘက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပါရမီနဲ့ အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်..."

အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လင်းယွမ်ကမူ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ ဤလူများ၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် အမှန်တကယ် တောင်းပန်နေခြင်း မဟုတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခုနလေးတင် သူတို့တွေ သူ့ကို ကျိန်ဆဲနေကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဟဟ... မင်းတို့တွေ ဒီလောက်မြန်မြန် တောင်းပန်နေစရာ မလိုပါဘူး... ခုနက ငါ သေချာ ကြားလိုက်ပါတယ်... မင်းတို့က ငါ့အပေါ်မှာ အရမ်းကို နာကြည်းနေကြပြီး ငါ့ကို ဆဲနေတဲ့လူတောင် ရှိသေးတယ်မလား"

"မလောပါနဲ့... မင်းတို့တွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို နည်းနည်း ထပ်ပြုပြင်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... ဒီမှာပဲ ဆက်နေလိုက်ကြဦး"

ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဤလူများကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တိန့်ကျဲကို ခေါ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လူမည်းရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ခွေးမသား... လင်း ဆိုတဲ့ကောင်... ငါမင်းနဲ့သူသေကိုယ်သေချမယ်"

ထိုသူ အနီးသို့ မရောက်လာခင်မှာပင် တိန့်ကျဲက အချိန်မီ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သည်။ အရိပ်နှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဝင်တိုက်မိသွားသော်လည်း အချင်းချင်း ဖောက်ထွင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လုံးဝ အနာတရ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ထိုလူရိပ်က လင်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ စိတ်အဝေးထိန်း အစွမ်းသက်ရောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝင်တိုက်လေတော့သည်။

ဤသူက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး ယခုလောက် အချိန်အကြာကြီး ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော်လည်း စိတ်စွမ်းအင်များကို တစ်စက်ကလေးမျှ အသုံးမပြုဘဲ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ မိမိကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပေတည်း။

လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ"

စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုသူ့ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ဝုန်း"

စိတ်စွမ်းအင် နှစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ထိုလူမည်းရိပ်မှာ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုမှာ တိုက်ရိုက် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လူမည်းရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျော့ခွေကျသွားတော့သည်။

"မ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက အမှောင်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်စွမ်းအင်မျိုး ရှိနေရတာလဲ"

သူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းယွမ်က လက်ချောင်းကို ကွေးကာ တစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။

"ရွှပ်"

ထူးဆန်းသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ဤသူမှာ ပုံရိပ်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုလူရိပ်လေးသည် အမှောင်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်၏ မျိုချခြင်းကို အကြွင်းမဲ့ ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

လင်းယွမ်က ကျန်ရှိနေသော လူရိပ်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်စမ်း... မင်းတို့အထဲမှာ မကျေနပ်တဲ့လူ တော်တော်များများ ရှိနေသေးတာပဲ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကစားကြတာပေါ့... ဟားဟား"

လင်းယွမ်က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး တိန့်ကျဲကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကျန်ရစ်သူများ အသိဝင်လာသောအခါ လင်းယွမ်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ထိုသူ့ကို ငိုယိုကာ အပြင်းအထန် ကျိန်ဆဲကြလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်ကို သေရွာလားအောင် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲနေသူများလည်း ရှိနေသည်။

ဤလူများက တကယ်ကို လုံးဝ အရှုံးမပေးသေးကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဝူဝမ်ဖန်း၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။ သူ တိန့်ကျဲနှင့် ဤမျှကြာအောင် အတူရှိနေခဲ့ရာ တိန့်ကျဲတစ်ယောက် လင်းယွမ်၏ ပညာပေးမှုကြောင့် တကယ်ကို ဘာမာနမျှ မကျန်တော့သည်ကို သူ ခံစားသိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူနှင့် တိန့်ကျဲကို ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တိန့်ကျဲကိုပင် မမီပေ။ ဒါဆိုလျှင် သူ့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပါဦးမည်လား။

သူတို့ လူအများကြီး ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော်လည်း လင်းယွမ်ကို ပြန်လည် ခုခံနိုင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။

စောစောက လင်းယွမ်၏ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို သတ်ချင်ပါက လက်တစ်ဖက် လှုပ်လိုက်သကဲ့သို့ တကယ်ကို လွယ်ကူလှသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

ဆက်ရန်...

All Chapters