အခန်း (၆၁၇-၆၁၈)

အပိုင်း(၆၁၇) ကျွမ်းရှုယွမ် အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာခြင်း

ပေါက်ဆန်းမြို့လား...

ကျွမ်းရှုယွမ် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အံ့သြသွား၏။

သူမက အံ့သြတကြီးဖြင့် "နင်တို့က သတင်းကွန်ရက်ကို ပေါက်ဆန်းမြို့အထိတောင် ဖြန့်ကျက်ပြီးသွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျိုးမေက အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး မဖြစ်ပွားမီက သူမသည် စတော့အိတ်ချိန်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (စီအီးအို) တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကပ်ဘေးအပြီးတွင်မူ ဖမ်းဆီးခံရကာ ကျွန်တစ်ယောက်အဖြစ် ရောင်းစားခံခဲ့ရရှာ၏။

ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ပြေပြစ်လှသဖြင့် သူမကို ဖမ်းဆီးခဲ့သူများက ဈေးကောင်းရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မည်သည့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနိုင်ကျင့်စော်ကားမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက် လင်းယွမ်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လုယွီယန်နှင့် မုန့်ယိုယိုတို့ နှစ်ဦး၏ ကုသပေးမှုကြောင့် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင်က အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူပီပီ ကျိုးမေ၏ စရိုက်က အတော်လေး ခေါင်းမာပြီး မလျှော့သော ဇွဲရှိသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက် အခြားသူများကို အားကိုးနေ၍ အသုံးမဝင်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းနိုးထလာစေရန် ရည်ရွယ်၍ ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကိုသာ တစ်စိုက်မတ်မတ် ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့တော့၏။

သို့သော် ဤလောကတွင် လူတိုင်းက စွမ်းအားကြီးမားသော အစွမ်းကို နိုးထနိုင်လောက်သည့် ကံကောင်းမှုမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ကျိုးမေ နိုးထလာခဲ့သည့် အစွမ်းမှာ သာမန်ထက်လွန်ကဲသော မှတ်ဉာဏ်အစွမ်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးရုံဖြင့် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဧရာမ မှတ်ဉာဏ်နန်းတော်ကြီး တစ်ခုကိုပင် တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤအစွမ်းက နားထောင်ကြည့်လျှင် အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ စိတ်စွမ်းအင်က သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူမဆို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကွာခြားချက်မှာ စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များက ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သိမ်းဆည်းမထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျိုးမေ၏ အစွမ်းကမူ ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို ကာလရှည် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည့်အပြင် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းများကိုပါ ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ဤအစွမ်းက တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှသည်မှာတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ထိုကိစ္စအတွက် ကျိုးမေမှာ အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့ရှာသည်။ ထိုက်ယန်တောင် အထက်ပိုင်း အရာရှိများက လူဦးရေ စစ်တမ်းကောက်ယူပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံး၏ အချက်အလက်များကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက်မှ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့မှ လူများက သူမကို လာရောက် ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျိုးမေက ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ကျွမ်းရှုယွမ်က သူမကို အလွန် သဘောကျကာ အလေးထား ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ကျိုးမေသည် ကျွမ်းရှုယွမ်၏ ညာလက်ရုံးတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့၏ များပြားလှသော အချက်အလက်များနှင့် သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို သူမက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျွမ်းရှုယွမ်ထံသို့ အစီရင်ခံရသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးမေက ကျွမ်းရှုယွမ်အပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေမိ၏။ အကယ်၍ ကျွမ်းရှုယွမ်သာ မရှိခဲ့လျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသော သူမလို အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုးမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေ လက်ထပ်ကာ သူ့ကိုသာ အားကိုးပြီး အသက်ဆက်ရဖို့သာ ရှိတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျွမ်းရှုယွမ်၏ အမေးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးမေက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ "ပြီးခဲ့တဲ့ ထိုက်ယန်တောင် အစည်းအဝေး ပြီးကတည်းက ဆရာလင်းယွမ်က အထူးမှာကြားထားခဲ့တယ်... ကျွန်မတို့ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ သတင်းကွန်ရက် စနစ်ကို အမြန်ဆုံး ဖြန့်ကျက်ရမယ်... ထိုက်ယန်တောင် တစ်ဝိုက်လောက်မှာပဲ ကန့်သတ်ထားလို့ မရဘူးတဲ့"

"ဌာနမှူး ပြန်ရောက်လာတော့လည်း ကျွန်မကို ထပ်ပြီး သတိပေးခဲ့သေးတယ်လေ... ကျွန်မ အဲဒါကို အမြဲတမ်း စိတ်ထဲမှတ်ထားခဲ့တာပါ"

"အခု ပေါက်ဆန်းမြို့က သတင်းကို ပေါက်ဆန်းမြို့ထဲကို ဝင်သွားတဲ့ ကျွန်မတို့လူတွေဆီက ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... အရိပ်တပ်ဖွဲ့ကနေ ပေးပို့လာတာပါ"

အရိပ်တပ်ဖွဲ့ဆိုသည်မှာ တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းမှ ဝူယင် ဖွဲ့စည်းထားသော သတင်းထောက်လှမ်းရေး တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်အားလုံးမှာ အမှောင်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြကာ အရိပ်များထဲသို့ အလွယ်တကူ ပုန်းကွယ်ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က သာမန် သတင်းအချက်အလက် စနစ်တစ်ခုဟု ဆိုလျှင် ဝူယင်ဘက်မှ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ကမူ အထူးလေ့ကျင့်ထားသော စုံထောက်စနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သတင်းထောက်လှမ်းခြင်းနှင့် သတင်းအချက်အလက်များ ရှာဖွေရာတွင် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါမှ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ယခင်က ဝူယင်သည် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးပြီး လင်းယွမ်က တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်မှသာ သူ့ကို သီးသန့် ထုတ်နုတ်ကာ တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူယင် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ်က ကျွမ်းရှုယွမ်နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မဆိုးလှပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝူယင်၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုအရ ကျွမ်းရှုယွမ်နှင့် လင်းယွမ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရိပ်မိပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းနေပြီး လင်းယွမ်၏ တရားဝင်မဟုတ်သော အမျိုးသမီးအပေါ် မလေးမစား မဆက်ဆံရဲပေ။

"ဘာသတင်းလဲ"

"ပေါက်ဆန်းမြို့ရဲ့ နံပါတ်တစ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ခိုလှုံရေးစခန်းဖြစ်တဲ့ ယန်ပေါက်ဆန်း စခန်းမှာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေတယ်... ပေချန်ကျွန်းက ဦးဆောင်တဲ့ ဓားပြအဖွဲ့တွေက ယန်ပေါက်ဆန်း စခန်းကို ဝင်တိုက်လို့ အသေအပျောက် အများကြီး ဖြစ်သွားတယ်တဲ့"

"အခုလောလောဆယ် ယန်ပေါက်ဆန်း စခန်းက လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားတာမျိုး မရှိသေးပေမဲ့ တစ်ဖက်သတ် အရေးနိမ့်နေပြီ... သူတို့ရဲ့ စူးစမ်းလေ့လာရေး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရွှီဟောင်ယန်က တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းဆီကို လူလွှတ်ပြီး အကူအညီ တောင်းခံလာတယ်"

"တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းကို အကူအညီ လာတောင်းတယ်... ပေါက်ဆန်းမြို့က လူတွေ ဘယ်လိုများ စဉ်းစားနေကြတာလဲ... ဘာလို့ တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းကို အကူအညီ တောင်းဖို့ တွေးမိသွားတာလဲ... သူက ဝူယင်ကို သိနေလို့လား"

ကျွမ်းရှုယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် အလွန် အံ့သြသွားကာ ယန်ပေါက်ဆန်း စခန်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အတွေးကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကျိုးမေက ရှင်းပြလိုက်၏။ "ဌာနမှူး... တစ်ဖက်လူက ဆရာလင်းယွမ်ကို သိတယ်လို့ ပြောတယ်... ကျွန်မတို့ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ အရင်တုန်းက ဆရာလင်းယွမ် တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်း ရေပေါ်ကျွန်းကို လုယူတုန်းက သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးပုံပဲ... တစ်ဖက်လူနဲ့ ဆရာလင်းယွမ်တို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုက ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ရှိလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မတို့ သေချာ မသိရဘူး"

"ဒီကိစ္စကို ဌာနမှူး ကိုယ်တိုင် ဆရာလင်းယွမ်ဆီ သွားပြီး အစီရင်ခံဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားမှ ကျွမ်းရှုယွမ် သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက လင်းယွမ်နှင့် သိကျွမ်းနေ၍ အကူအညီ လာတောင်းခြင်းကိုး။

"အကူအညီလာတောင်းတဲ့လူကရော ဘယ်မှာလဲ"

"တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းမှာပဲ ရှိသေးတယ်... ဝူယင်က တစ်ဖက်လူကို ဒီဘက် လွှတ်မလိုက်ဘူး... တစ်ချက်က ပေါက်ဆန်းမြို့က အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ နားလည်မှုလွဲမှာကို စိုးရိမ်လို့ရယ်... အခုလောလောဆယ် ဆရာလင်းယွမ်ရဲ့ သဘောထားကို မသိရသေးတော့ သူလည်း အလောတကြီး ဝင်မစွက်ဖက်ရဲဘူးလေ... တစ်ဖက်လူကို ထိန်းသိမ်းထားတာက အကောင်းဆုံး လုပ်ရပ်ပဲလေ"

"ဒုတိယအချက်က... တစ်ဖက်လူက ထိုက်ယန်တောင်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတော့ ဒီကို ရှာလာဖို့ဆိုရင် အချိန်အတော်လေး ယူရဦးမယ်... ဒါကြောင့် ဝူယင်က သတင်းကို တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်တာက ပိုမြန်တယ်လေ"

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ကာ "ငါ အခုပဲ ဆရာလင်းယွမ်ဆီ သွားလိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျွမ်းရှုယွမ်က သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးလေးကို လှုပ်ယမ်းကာ ခေါင်းဆောင်စံအိမ်ရှိရာဆီသို့ ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ထိုက်ယန်တောင် အစည်းအဝေး ပြီးကတည်းက လင်းယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၊ အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စများ ကိုင်တွယ်ခြင်းများဖြင့် မအားမလပ် ဖြစ်နေသလို အိမ်တွင်လည်း ရန်မေနှင့်သာ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။

ထိုကိစ္စအတွက် ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေရ၏။ ဒီယောက်ျားက သူမ၏ ခံစားချက်ကို နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုမစိုက်ပါလား။

ယခုတော့ သူ့ထံသို့ တရားဝင် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အရေး ရလာပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် မြူးတူးပျော်ရွှင်နေမိသည်။

ခေါင်းဆောင်စံအိမ်သို့ ရောက်သောအခါ တံခါးပေါက်ရှိ အစောင့်များက သူမကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး "ကိုလင်းယွမ် အထဲမှာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဌာနမှူးကျွမ်း... ဆရာလင်းယွမ် ဒီနေ့ ဒီကို မလာဘူးခင်ဗျ"

ကျွမ်းရှုယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "ကိုလင်းယွမ် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိလား" ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အိမ်မှာပဲ ရှိလောက်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ကာ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ပြီး လင်းယွမ်၏ အိမ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်၏ အိမ်ထဲတွင် လင်းယာက လက်ထဲ၌ အရုပ်မလေး တစ်ရုပ်ကို ပွေ့ချီထားပြီး ဘေးနားရှိ ရန်မေက သူမကို အလွန် အလေးအနက်ထားကာ ကြည့်နေ၏။

"ကလေး မွေးလာပြီးရင် ဘယ်လိုချီရမလဲ... ဘယ်လိုချော့ရမလဲ ဆိုတာတွေမှာ နည်းစနစ်တွေ ရှိတယ်... အထူးသဖြင့် နို့တိုက်တဲ့ အချိန်မျိုးပေါ့... ငါ အရင်က အဲဒီနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သင်တန်းတွေ တက်ဖူးတယ်"

"နို့တိုက်ရင် ပက်လက်လှန်ပြီး မတိုက်ရဘူး... နို့သီးခေါင်း ပိတ်သွားတတ်တယ်... အကောင်းဆုံးက ဘေးစောင်းပြီး တိုက်ရတာပဲ"

ရန်မေက မနေနိုင်ဘဲ "လင်းယာ... နင် တော်တော်များများ သိတာပဲနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယာက ပြုံးလိုက်ပြီး "တိုက်ဆိုင်လို့ နည်းနည်း သင်ဖူးသွားတာပါ"

ရန်မေက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် "နင်က အိမ်ထောင်လည်း မကျသေးဘူး... ကလေးလည်း မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါတွေကို သင်ဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယာက သက်ပြင်းချကာ "ငါ့အစ်မအိမ်မှာ ကလေး သွားထိန်းပေးဖူးလို့လေ... အဲဒါကြောင့် ဒီသင်တန်းတွေကို သီးသန့် သွားတက်ခဲ့တာ"

"အယ်... နင့်အစ်မက သူ့ဘာသာသူ မထိန်းဘူးလား"

လင်းယာက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "သူက ကွာရှင်းထားတာလေ... ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့် ရဖို့အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှု တော်တော်များများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတယ်... နောက်ပိုင်း စီးပွားရေး နည်းနည်း ကြပ်တည်းလာတော့ သူကလည်း ခေါင်းမာတဲ့လူဆိုတော့ စိတ်က အလုပ်ထဲမှာပဲ ရောက်နေတာ"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ငါကလည်း အချိန်အားနေတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါရယ် ငါ့အမေရယ် တစ်လှည့်စီ ကလေးကို ကူထိန်းပေးခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေဆိုတာ နင်လည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... သူတို့ ကလေးထိန်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေက နည်းလမ်းမကျဘူး... အဲဒါကြောင့် ငါ သီးသန့် သွားသင်ခဲ့တာ"

"ဒီအကြောင်းတွေ မပြောတော့ပါဘူး... ငါ နင့်ကို ပြောပြမယ်... မိခင်နို့တိုက်ကျွေးတာမှာ ပညာရပ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ကိုယ်နေဟန်ထားအပြင် မိန်းမတွေရဲ့ ရင်သားကို နောက်ပိုင်းမှာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့ကလည်း အရမ်း အရေးကြီးတယ်"

"အထူးသဖြင့် နင့်လို ရင်သားကြီးတဲ့လူတွေဆိုရင် သေချာ မထိန်းသိမ်းဘူးဆိုရင် လျော့ရဲလာတာမျိုးတွေ အလွယ်တကူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ရန်မေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အလေးအနက်ထားလာပြီး "ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ" ဟု အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

သူမက ထိုအချက်ကို အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းကို လင်းယွမ် အနှစ်သက်ဆုံးနှင့် အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်သလဲဆိုသည်ကို သူမ အသိဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရင်သား ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးကို သူမ အလွန် အလေးထားလေသည်။

လင်းယာကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားကာ လင်းယွမ်၏ အခန်းဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ရန်မေအား ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများကို ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးပေါက်ဆီမှ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှစ်ယောက်သား စကားစမြည်ပြောနေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တံခါးဝသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

တံခါးဝတွင်မူ အပြာရောင် ပန်းပွင့်များ ပါဝင်သော တရုတ်ရိုးရာ ရင်ဖုံးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျွမ်းရှုယွမ်က ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သော အလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ခိုတွဲနေ၏။

"ဌာနမှူးရန်မေ... ကိုလင်းယွမ် အိမ်မှာ ရှိလား"

ရန်မေက ကျွမ်းရှုယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤဌာနမှူးကျွမ်းနှင့် လင်းယွမ်တို့၏ ကောလာဟလအချို့ကို သူမ သေချာပေါက် ကြားဖူးထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရင်ကတည်းက လင်းယွမ်က သူမကို အိမ်သို့ တစ်ခါမှ ခေါ်မလာခဲ့ဖူးသဖြင့် ရန်မေကလည်း တစ်ဖက်လှည့်ကာ မသိချင်ယောင် ဆောင်ပေးထားခဲ့သည်။

ယခုတော့ ဒီမိန်းမက သူမဘာသာ အိမ်တံခါးဝအထိ ရောက်လာရဲသည်တဲ့လား... တကယ်ကို အခွင့်အရေး ယူလွန်းနေပြီ။

တစ်ဖက်လူကို သူမက မျက်နှာကောင်း ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် အတော် ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

ရန်မေက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရန်မေ၏ အေးစက်သော မျက်နှာထားကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကျွမ်းရှုယွမ်က ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ ဆက်လက် ပြုံးရွှင်ကာ "ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က အရေးပေါ်သတင်း တစ်ခု ရထားလို့ ကိုလင်းယွမ်ကို အစီရင်ခံဖို့ လိုအပ်နေလို့ပါ"

အရေးကြီးကိစ္စ ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရန်မေလည်း လူကို မောင်းထုတ်ရန် အဆင်မပြေတော့ပေ။ သို့သော် သူမက တစ်ဖက်လူကို အထဲဝင်ရန် မဖိတ်ခေါ်ဘဲ လင်းယာကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "လင်းယာ... လင်းယွမ်ကို တစ်ချက်လောက် သွားခေါ်ပေးပါ"

လင်းယာက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများကို မသိသော်လည်း အခြေအနေ မကောင်းကြောင်းကိုတော့ သိသာစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။

သူမက ဘာမှ ထပ်မမေးတော့ဘဲ မတ်တတ်ထကာ လင်းယွမ်နှင့် ရန်မေတို့၏ အိပ်ခန်းရှိရာဘက်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ မတ်တတ်ထလိုက်သည်နှင့် ကျွမ်းရှုယွမ်၏ အကြည့်များက သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လေးဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်မှောင်များ မသိမသာလေး ကြုတ်သွားမိ၏။ ဒီမိန်းမရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက...

"ဟမ့်... သူ့အကြိုက်နဲ့ ကိုက်ညီနေပြန်ပြီ"

ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ တိတ်တဆိတ် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ လင်းယွမ် သူမဆီ မလာတာ ကြာပြီဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ပေ... သူ့အိမ်ထဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက် ထပ်တိုးနေတာကိုး။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်နေပြီး ပြန်ရောက်လျှင် မှတ်တမ်းများ ပြန်စစ်ဆေးကာ သူမရှေ့မှ မိန်းမက မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမထက်တောင် ပိုတော်နေသေးသည်။ လင်းယွမ်၏ အိမ်ထဲအထိတောင် ရောက်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။

ကြည့်ရတာ ရန်မေက တစ်ဖက်လူကို ဖယ်ကြဉ်ထားပုံလည်း မပေါ်ပေ။

ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သိချင်နေမိသည်။ ဒီမိန်းမက ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေများ သုံးထားလို့ ဒီအိမ်ထဲက မိန်းမတွေက သီးခံပေးထားကြသလဲ ဆိုတာကိုပင်။

မကြာမီမှာပင် လင်းယာက လင်းယွမ်၏ အခန်းတံခါးကို ခေါက်ဖွင့်လိုက်သည်။

လင်းယွမ် ထွက်လာပြီး "လင်းယာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က ဌာနမှူးကျွမ်း ရှင့်ကို လာရှာတယ်"

လင်းယွမ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး တံခါးဝရှိ ကျွမ်းရှုယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မှုန်ကုပ်သွားပြီး ရန်မေကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

ရန်မေက ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော စိတ်ခံစားမှုမျိုး ပြသခြင်း မရှိဘဲ လင်းယွမ်အား ပြုံးကာ "အရေးကြီးကိစ္စ ရှိရင်လည်း သွားလုပ်လေ... ညဘက်ကျရင် အမနဲ့ လင်းယာ မောင်လေးအတွက် ထမင်းချန်ထားခဲ့မယ်"

လင်းယွမ်က သူမကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ပါးပြင်ကို တစ်ချက်နမ်းလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

ရန်မေ၏ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာသည်။ ကျွမ်းရှုယွမ်၏ ရှေ့တွင် လင်းယွမ်က သူမကို နမ်းလိုက်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ နားလည်လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကျွမ်းရှုယွမ်၏ အပြုံးက အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသော်လည်း တံခါးဝတွင်မူ လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ဆက်ရပ်နေဆဲပင်။

"မြန်မြန် သွားလုပ်တော့လေ" ရန်မေက လင်းယွမ်ကို တွန်းလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီးမှ လှည့်ကာ တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အပြင်ထွက် ပြောမယ်"

သူက ကျွမ်းရှုယွမ်ကို အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ် ရင်ထိတ်သွားပြီး လင်းယွမ်၏ ဒေါသကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားမိ၏။

သို့သော် သူမ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာသည်။ ဒီတစ်ခေါက် သူမလာတာက အရေးကြီးကိစ္စ အစစ်အမှန် ရှိလို့လာတာပဲလေ... တမင်တကာ လာတာမှ မဟုတ်တာ။

သူမက ခြေလှမ်းများကို သွက်သွက်လှမ်းကာ လင်းယွမ်၏ အနောက်မှ အပြင်ဘက်သို့ အမြန် လိုက်ပါသွားလိုက်သည်။

ဝါးလှေကားမှ ဆင်းလာသည်နှင့် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ကျွမ်းရှုယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားပြီး ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ အလျင်က မြန်ဆန်လွန်းလှရာ သူမ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်တစ်ခုလုံး နှင်းပွင့်များ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ကြောက်လန့်သွားသော ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ရပြီး လင်းယွမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ကမ်းပါးယံ အထက်ရှိ သစ်တောထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားကြသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်က လေထဲတွင် မပျံသန်းနိုင်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လုပ်ရပ်ကြောင့် အတော်လေး ကြောက်လန့်သွားပြီး ခြေလက်များပင် တုန်ယင်နေရှာသည်။

လင်းယွမ်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် "ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝထဲကို ဝင်မလာဖို့ မင်းကို ပြောဖူးတာ ငါ မှတ်မိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ကျွမ်းရှုယွမ်ကို အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမက အလျင်အမြန်ပင် "ကျွန်မမှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ပါ... တကယ် အရေးကြီးလို့ပါ" ဟု ဖြေရှင်းလိုက်သည်။

လင်းယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားကာ မခံစားနိုင်တော့သည့် အချိန်ရောက်မှသာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် "တကယ်ပဲ အရေးကြီးကိစ္စ ဖြစ်ပါစေ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၆၁၈) ကျွမ်းရှုယွမ်ကို ဆုံးမခြင်း

"တကယ် ကိစ္စရှိလို့ပါ... အရေးကြီးကိစ္စ"

ကျွမ်းရှုယွမ်က တုံ့ပြန်မှု အလွန်မြန်ဆန်သည်။ လင်းယွမ် တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမက အလျင်အမြန်ပင် စိတ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်၏။

အေးစက်လှသော လေပြင်းများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ သူမ၏ ဆံပင်များပေါ်သို့ နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းနေစဉ်မှာပင် သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ပေါင်ရှန်းမြို့က နံပါတ်တစ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ ပေါင်ရှန်းတောင်မှာ ရွှီဟောင်ယန်လို့ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်... အဲဒီလူက ရှင်ဆီက အကူအညီတောင်းဖို့ တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်းဆီ လူလွှတ်လိုက်တာ"

"အခု အဲဒီလူက ဝူယင့်ဆီမှာ... ဖမ်းထားခံရတယ်"

"သူက ဒီရွှီဟောင်ယန်က ရှင့်နဲ့ တကယ်ပဲ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိမရှိ မသိလို့ ကျွန်မကို အမြန်လာမေးခိုင်းတာ"

"ကျွန်မက ခေါင်းဆောင်စံအိမ်မှာ ရှင့်ကို ရှာမတွေ့လို့ ရှင့်အိမ်ထိ လာခဲ့ရတာ"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်မက အိမ်ထဲကိုတောင် မဝင်ခဲ့ဘူးလေ... ဒါက ကတိတည်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ် မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောရင်း သူမက သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာပေးလေး လုပ်ကာ ငိုတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရွှီဟောင်ယန်... သူက ပေါင်ရှန်းတောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူစခန်းက နယ်မြေရှင်းလင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်... သူ့အစွမ်းကလည်း မဆိုးပါဘူး... ပေါင်ရှန်းတောင်က အခြေအနေကို မင်းတို့ သိလား... ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူလဲ... အစွမ်းကရော ဘယ်လိုနေလဲ"

သူက ကျွမ်းရှုယွမ်၏ သနားစရာဟန်ဆောင်နေသော ပုံစံကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤမိန်းမအကြောင်းကို သူက အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။

ဒီလောက်လေးနှင့် သူမက ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်သွားမည်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဒါက သူမကို ခွင့်လွှတ်ပေးစေရန် တောင်းဆိုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

မိန်းမတစ်ယောက်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်ဆိုသည်မှာ မည်မျှ တိုက်ခိုက်နိုင်သနည်း ဆိုသည့်အချက် မဟုတ်ဘဲ အားနည်းဟန်ဆောင်ကာ ချွဲနွဲ့တတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်သည် သူက စကားမဆက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် လက်မှိုင်ချသွားသည်။

သူမက ထိုမျက်နှာအမူအရာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရေကြည်လေးများ ခိုအောင်းနေသကဲ့သို့ မျက်လုံးဝိုင်းလေးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီဘက်က ကျွန်မတို့နဲ့ နည်းနည်း ဝေးတယ်... ပြီးတော့ ကွမ်ဖူဘက်မှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်တာက အရမ်းမြန်နေတော့ စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်မှာ လူအင်အား နည်းနည်း မလောက်မငှ ဖြစ်နေတယ်... ဒါကြောင့် ပေါင်ရှန်းမြို့ဘက်ကို သွားပြီး စုံစမ်းတာမျိုး မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ဘူး"

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ပေချန်ကျွန်းကရော ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ"

ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး သိပ်မသေချာကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

ပေါင်ရှန်းမြို့ဘက်နှင့် ပတ်သက်၍ ထိုက်ယန်တောင်တွင် အမှန်တကယ်ပင် သတင်းအချက်အလက် ဘာမျှ မရှိပေ။

"ကိုလင်းယွမ်... ဒီကိစ္စကို ကျွန်မတို့ ဝင်ပါရမလား"

လင်းယွမ်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရွှီဟောင်ယန်က ငါနဲ့ သိပ်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ရင်းနှီးမှု မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ဆီကိုတောင် အကူအညီ လာတောင်းတယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို လမ်းဆုံးနေပြီဆိုတာ သိသာတယ်"

လူတစ်ယောက်က သိပ်မရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်ထံ အကူအညီ တောင်းခံလာသည်ဆိုသည်မှာ အခြား မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိတော့ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဒီလူက အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ... အစွမ်းက မဆိုးဘူး... ပြီးတော့ ပေါင်ရှန်းတောင်ကလည်း ပေါင်ရှန်းမြို့ရဲ့ အကြီးဆုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူစခန်း ဖြစ်တော့ လူဦးရေကလည်း နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မကူညီနိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အရမ်း လောလို့တော့ မရဘူး"

ကျွမ်းရှုယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

လင်းယွမ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ "အဲဒီဘက်ကို လူလွှတ်ပြီး အခြေအနေအရင် စုံစမ်းမယ်... အထူးသဖြင့် ဒီ ပေချန်ကျွန်းက ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူလဲ... ဘယ်လို အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ရှိလဲဆိုတာကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်"

"ပေါင်ရှန်းတောင်က လူတွေ တောင့်မခံနိုင်တော့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လင်းယွမ်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "တောင့်မခံနိုင်တော့ရင် ပိုကောင်းတာပေါ့"

"ငါ သိမ်းသွင်းချင်တာက စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ပန်းတိုင်တွေ၊ ခေါင်းဆောင်တွေ ရှိနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမျိုး မဟုတ်ဘူး"

ကျွမ်းရှုယွမ်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အစတုန်းက သိုင်းဘုရင်ဂေဟာကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ဤလူများကို အညံ့ခံစေချင်သည်။ သူအလိုရှိသည်မှာ ကိုယ်ပိုင် အာဏာစက်ရှိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်မှုများ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသည့် ပြန့်ကျဲနေသော အဖွဲ့သားများသာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုမှသာ ထိုလူစုသည် ထိုက်ယန်တောင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သွားပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

"သွားတော့"

လင်းယွမ်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်စလို အော်လိုက်သည်။ "ခဏလေး... ကျွန်မက မပျံတတ်ဘူးလေ"

လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မပျံတတ်ရင် မလျှောက်တတ်ဘူးလား... ငါ့အိမ်ပေါက်ဝအထိတောင် ကိုယ့်ဘာသာ လျှောက်လာနိုင်သေးတာပဲ... အရမ်း တော်နေတယ် မဟုတ်လား"

သူ့စကားသံ အဆုံးတွင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် တန်း၍ လျှောက်သွားလေသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ကာ အားကုန်သုံး၍ ခုန်လိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ချသွားကာ အော်လိုက်သည်။ "ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး"

သူမ တစ်ချက် ခုန်လိုက်မှုတွင် ပေါက်ကွဲအားမှာ မသေးလှပေ။ ချက်ချင်းပင် လင်းယွမ်ကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်၏ အလျင်က ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။ အရိပ်တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အတော်ဝေးဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူမကို တိုက်ရိုက် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်မှာ ချက်ချင်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လေဟာပြင်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပြုတ်ကျသွားကာ ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သူမက လေဟုန်ထဲတွင် လက်ယက်ခြေယက် ဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ငေါထွက်နေသော ကျောက်ဆောင်ပေါ်သို့ ရိုက်မိတော့မည့် အချိန်အထိ လင်းယွမ်က ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ကျွမ်းရှုယွမ်သည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးကို အမြန် ထုတ်ယူကာ ဖွဖွလေး ညှစ်လိုက်သည်။

"ဝီ" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သင်္ကေတကျောက်တုံးမှ အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာပြီး သူမကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဝုန်း"

သူမက မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ကျဆင်းသွားပြီး ကျောက်ဆောင်ပေါ်သို့ ရိုက်မိသွားသည်။ အကာအကွယ်ဒိုင်းလွှာက ကျောက်ဆောင်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကမူ အနာအဆာ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။

"ခွေးကောင်... လူယုတ်မာ... စာနာစိတ်မရှိတဲ့လူ"

"တကယ်ကြီး ငါ့ကို မကယ်ဘူးပေါ့လေ"

ကျွမ်းရှုယွမ်က အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

တကယ်တော့ စောစောက အရာအားလုံးသည် ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ဌာနမှူးကျွမ်း ဟူသော သူမ၏ ရာထူးနှင့်ဆိုလျှင် သူမကိုယ်တိုင်က လေထဲတွင် မပျံသန်းနိုင်သည့် အစွမ်းမျိုး ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသက်ကယ်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော သင်္ကေတကျောက်တုံးများ ချို့တဲ့နေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အမြင့်မှ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးသွားသည်ဆိုသော ကိစ္စမျိုးက သူမအပေါ်တွင် မည်သို့လုပ်၍ ဖြစ်ပေါ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူမ ဆဲဆို၍ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကျောဘက်မှ အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဆဲနေတာလား"

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာကို အလျင်အမြန် ဖော်ပြလိုက်သည်။ "မဆဲပါဘူး... ကျွန်မက လန့်သွားလို့ပါ"

လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မေးစေ့ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ကာ သူမ၏ လှပသေသပ်သော ပါးပြင်လေးကို ညှစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဉာဏ်များမနေနဲ့... ငါက မင်းထင်ထားတာထက် မင်းအကြောင်းကို ပိုပြီး နားလည်တယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"ဌာနမှူးကျွမ်း... ဒီတစ်ခေါက်က သေးငယ်တဲ့ သင်ခန်းစာလေး တစ်ခုပဲ... နောက်တစ်ခါ မင်း ထင်ရာစိုင်း ရဲသေးရင်တော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"

"ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို နာအောင် လုပ်နေတယ်"

ကျွမ်းရှုယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ တစ်ချက် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "နာတယ်... ဒီလောက်လေးနဲ့ နာတယ်လို့ အော်နေပြီလား... နာတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ မင်း လုံးဝ မသိသေးဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"

"ဗြိ"

သူက ကြွေပြာရောင် ပန်းချီဒီဇိုင်း ပါဝင်သော ရင်ဖုံးအင်္ကျီရှည်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ ခွဲထားသော ပေါင်တံများမှာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သွယ်လျသော ပေါင်တံများပေါ်တွင် အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျွမ်းရှုယွမ်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ သွယ်လျသော ပေါင်တံများကို ပို၍ ပေါ်လွင်စေသည်။

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားပြီး တစ်ခုခု ပြောလိုသော်လည်း လင်းယွမ်က ခါးလေးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဟင်းလင်းပြင်က အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး လင်းယွမ်က သူမကို သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲသွင်းသွားလေသည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်က ထပ်မံ တွန့်လိမ်သွားပြီး လူရိပ်နှစ်ခုက မူလနေရာတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လင်းယွမ်က နောက်ဆုံး ကြယ်သီးကို တပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျွမ်းရှုယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး မျက်နှာက နီရဲနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဖြူဝင်းသော အသားအရေပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ဒဏ်ရာအမာရွတ်များ ကျန်ရစ်နေသည်။

အချို့က ရိုက်နှက်ခံထားရသဖြင့် နီရဲယောင်ယမ်းနေပြီး အချို့ကမူ စုပ်ယူခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ဖြူလန်နေပြီး သတိလစ်လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်နေကာ ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ အဝတ်အစား တစ်စုံကို ကောက်ယူကာ ပစ်ချလိုက်ရာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ပြန်ရောက်ရင် သေချာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဦး... နောက်တစ်ခါ နယ်ကျွံဖို့ ကြံရဲသေးရင် နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် နှစ်နာရီလောက်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျွမ်းရှုယွမ်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားပြီး ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမက တကယ် သတိလစ်သွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာစေသည်။

"ဝှစ်"

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ ကျွမ်းရှုယွမ်က သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူမက ရုန်းကန်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ထိုင်လိုက်ပြီး ခွန်အားနှင့် နည်းလမ်းအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နံရံကို မှီကာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ သတိပြန်လည်လာသည်။

"ဖူး... ခွေးကောင်"

သူမက သွားလေးများကို ဖွဖွကိုက်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ တစ်ခွန်း ဆဲဆိုလိုက်သော်လည်း များစွာ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခုကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"နောက်တစ်ခါ ဟုတ်လား... ဟွန့်... နောက်တစ်ခါကျရင် ဌာနမှူးဖြစ်တဲ့ ငါက ရန်မေရဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်နိုင်အောင်ကို နည်းလမ်းရှာရမယ်"

သူမက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး တွားသွားကာ ထလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် စုတ်ပြဲနေသော ခြေအိတ်ရှည်များကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ် ချန်ထားခဲ့သော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီလောက် မိန်းမတွေ အများကြီးတောင် ရှင့်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူးလား... ဌာနမှူးဖြစ်တဲ့ ကျွန်မဆီမှာတောင် လာပြီး ဒေါသထွက်ပေါက်ကွဲရသေးတယ်"

"စောင့်နေလိုက်... အနှေးနဲ့အမြန် တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မ ရှင့်ခေါင်းပေါ်ကို တက်ခွပြမယ်"

ကျွမ်းရှုယွမ်က စိတ်ကြည်နူးစွာဖြင့် သီချင်းလေး ညည်းကာ ခြေတရွတ်ဆွဲ၍ အလုပ်လုပ်ရာ နေရာသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်က အိမ်သို့ တိုက်ရိုက် မပြန်ဘဲ ထိုက်ယန်တောင်နှင့် မိန်တောင် ကြားရှိ ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ နှင်းပွင့်များ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာမှုနှင့်အတူ ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်းမှာလည်း နှင်းများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်း၌ လူအုပ်ကြီးမှာ စည်ကားနေဆဲဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြား စုဝေးနေကြသည်။

ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း ကျောပိုးခြင်းများကို လွယ်ထားကြပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ငါးမျှားတံများနှင့် ငါးဖမ်းပိုက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ဆရာလင်းယွမ်... မင်္ဂလာပါ"

"ဆရာလင်းယွမ်"

အနီးအနားရှိ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက လင်းယွမ်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟုန်မြန်... ရှန်းမန်ရော"

လော်ဟုန်မြန်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်က ကင်းစင်တိုင်အပေါ်မှာ ရှိတယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ သူ့ကို အပေါ်တက်ပြီး သွားရှာလိုက်မယ်... ဒီနေ့ အရောင်းအဝယ်ရော ဘယ်လိုနေလဲ"

လော်ဟုန်မြန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဆရာ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... အရမ်းကို ရောင်းကောင်းနေတာ... ငါးဖမ်းကွင်း ဖွင့်တာ ဒီလောက် အမြတ်ရမှန်း သိရင် ကျွန်မနဲ့ ခေါင်းဆောင်က စောစောကတည်းက လုပ်ခဲ့မှာပေါ့"

တကယ်တော့ ထိုက်ယန်တောင်တွင် လူများ ပို၍ များပြားလာပြီး အစွမ်းပိုင်ရှင်များလည်း ပို၍ များပြားလာပြီးနောက် ဟန်ရှန်းမန်၏ လက်အောက်ရှိ လူများမှာလည်း ပို၍ များပြားလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့လူစုသည် ထိုက်ယန်တောင်မှ ထုတ်ပေးသော အမှတ်များကို အားကိုးခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ဝင်ငွေရလမ်း မရှိကြပေ။

မူလက ဆောင်းရာသီသို့ မဝင်ရောက်မီ အချိန်တွင် အားလုံးက နားချိန်များ၌ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနသို့ သွားရောက် ကူညီခြင်းဖြင့် အမှတ်အနည်းငယ် ရှာဖွေနိုင်ကြသည် သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ သန္ဓေပြောင်း သားရဲများကို သွားရောက် အမဲလိုက်နိုင်ကြသည်။

သို့သော် ဆောင်းရာသီသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် နှင်းများ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာကာ ရေပြင်မှာလည်း အေးခဲသွားပြီး တောင်ပေါ်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သားရဲများမှာလည်း အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရတော့သဖြင့် အမှတ်ရှာရန် နေရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဟန်ရှန်းမန်သည် ထိုကိစ္စအတွက် အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ညစ်နေခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လင်းယွမ်က သူမကို အကြံတစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ သွားကာ နှင်းများကို ရှင်းလင်းပြီး ရေခဲများကို ခွဲကာ ငါးဖမ်းကွင်း ဖွင့်ခိုင်းခဲ့သည်။

ဟန်ရှန်းမန်သည် လော်ဟုန်မြန် အစရှိသော မိတ်ဆွေဟောင်း အချို့ကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်ကာ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်၍ ရေခဲပြင်ကို စတင် ခွဲကြပြီး ငါးဖမ်းကွင်းကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ငါးဖမ်းကွင်း ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် ရေခဲပြင်ကို ခွဲလိုက်ရာ ရေအောက်တွင် ပိတ်မိနေသော သန္ဓေပြောင်းငါး အများအပြားသည် အောက်ဆီဂျင် ရရှိရန်အတွက် ဤဘက်သို့ တဖွဲဖွဲ ကူးခတ်လာကြသည်။

ဟန်ရှန်းမန်၏ လူများသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားကြသည်။ အကြိမ်တိုင်းတွင် သန္ဓေပြောင်းငါး အများအပြားကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သားသတ်ရုံသို့ ပို့ဆောင်ကာ အမှတ်များ အမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအမှတ်များ ရှာဖွေရရှိခဲ့သော လူများသည်လည်း မရပ်မနားဘဲ စွမ်းအင်စုဝေးအဆောက်အအုံ ဘက်သို့ ပြေးသွားကာ ငွေသုံးကြပြီး အစွမ်းကို မြှင့်တင်ကြသည်။

ဤပိုက်ဆံရှာသည့် နည်းလမ်းကို အခြားလူများကလည်း အလျင်အမြန်ပင် အတုခိုးသွားကြသည်။

သို့သော် ငါးဖမ်းကွင်း ဖွင့်လှစ်ရန် ဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ လူအင်အား အများအပြား လိုအပ်သည်။

အကြောင်းမှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာမှာ အလွန် ထူထဲပြီး ရာသီဥတုကလည်း အလွန် အေးစက်ကာ နှင်းများကလည်း အလွန် ကျဆင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ နှင်းများကို ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှသာ ရေခဲများကို စတင် ခွဲရမည်ဖြစ်သည်။

ရေခဲခွဲခြင်း အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရေခဲပြင် ပြန်လည် မအေးခဲသွားစေရန် သေချာစေရန်အတွက် အနီးအနားတွင် (၂၄) နာရီပတ်လုံး စောင့်ကြည့်နေမည့် လူများ လိုအပ်သေးသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်က မသေးငယ်လှပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်းရှိ ငါးဖမ်းကွင်းမှာ နှစ်ခု၊ သုံးခုခန့်သာ ရှိသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ထဲမှ အလုပ်မရှိသူများ အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ဟန်ရှန်းမန် ဖွင့်လှစ်ထားသော ငါးဖမ်းကွင်းက အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ငါးဖမ်းကွင်းများ ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သားသတ်ရုံတွင်လည်း သန္ဓေပြောင်းငါး အများအပြား ရရှိလာပြီး လင်းယွမ်၏ အမှတ်များကလည်း သဘာဝကျစွာပင် တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်း ဆယ့်ငါးရက်ကျော်မျှသော အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်၏ အမှတ်များက ၃၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ယခင်ကထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုများသွားခဲ့သည်။

ငါးဖမ်းကွင်းများ စီမံခန့်ခွဲသည့် နည်းလမ်းသည်လည်း အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ထိုက်ယန်တောင်၊ မိန်တောင်၊ လင်းယွင်တောင်စောင်း နေရာသုံးခုတွင်သာမက ယခုအခါ အဝေးရှိ ကွမ်ဖူမှ ကျောက်ခိုင်၊ လီချင်းဟွာ တို့ကလည်း အသီးသီး အတုခိုး လုပ်ဆောင်လာကြသည်။

စစ်တပ်ဘက်မှ လူများပင်လျှင် သတင်းရရှိသွားကြပြီး စတင် အတုခိုးလာကြသည်။

ဤသို့ဖြစ်လာသဖြင့် ယခင်က လင်းယွမ်ကို ဒုက္ခပေးနေခဲ့သော အမှတ်ပြဿနာမှာလည်း ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းတွင် အမှတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်လလျှင် အမှတ် တစ်သန်းဆိုသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ကြောင်း လင်းယွမ် ခန့်မှန်းမိသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာပါက သူသည် စနစ်ထဲမှနေ၍ အမှတ်တစ်သန်းတန် ဆုကြေးကန်ရှိ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အမျိုးအစား ဆုကြေးများကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ့ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်သည်လည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

လော်ဟုန်မြန်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က ကင်းစင်တိုင်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တံခါးဝတွင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ယောက်က စောင့်ကြပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က လင်းယွမ်ကို အလေးပြုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်းယွမ်က တားဆီးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ဟန် အထဲမှာ ရှိလား"

"ရှိပါတယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ရာ ကင်းစင်တိုင်အတွင်းရှိ အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ဟန်ရှန်းမန်က မျိုးရိုးဗီဇ နှိုးဆွခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ သူမကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပေ။

ဆက်ရန်...