အခန်း (၃၂၃)

အခန်း။ ၃၂၃

ရွှီရန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး “စိတ်မပူပါနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး အရာအားလုံးက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးသလောက်ကို သေချာပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ “မင်း တကယ်ပဲ အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားကို အောင်အောင်မြင်မြင် သတ်နိုင်ပါ့မလား”

လွန်ခဲ့သော ရက်ပေါင်း ၂၇၀ က ရွှီရန်သည် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၁.၂ သန်းအထက်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲ ၄ ကောင်ကို ရေအောက်၌ ဆက်တိုက် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကြောင်း ကျောင်းအုပ်ကြီး သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တစ်နှစ်နီးပါး အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲတိုးတက်နေမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

သို့သော်လည်း သူသည် ရွှီရန်အား စွန့်စားမှု မပြုစေလိုပေ။

အကြောင်းမှာ ရွှီရန်သည် အမှန်တကယ်တွင် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးသာ ရှိသေးသောကြောင့်ပင်။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ ကျင့်ကြံအားထုတ်မည်ဆိုပါက ပို၍ စိတ်ချရမည်ပင်။

ရွှီရန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်ကာ “ပြဿနာ လုံးဝမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုသာ စောင့်နေပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျားမလေးမှာ ရွှီရန်အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ “အစ်ကို... အစ်ကိုနဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတွေ တိုက်ခိုက်တာကို ကျွန်မတို့ လိုက်ကြည့်လို့ မရဘူးလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန်က တည်ကြည်စွာဖြင့်ပင် “လောလောဆယ်တော့ မရသေးဘူး”

“အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့ ယွဲ့နယ်ပယ်ထဲကို ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ကြဦး”

ကျားမလေးမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပြုံးရွှင်သွားကာ “ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ နုန်ရှယ်ကျားမှာပဲ သွားပြီး လေ့ကျင့်တော့မယ် ကျွန်မတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ငါးသိန်းလောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ရန်ငြိုးဖွဲ့ သားရဲတွေကိုတော့ ယှဉ်နိုင်နေပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီရန်က “မဆိုးဘူး... တကယ်ကို မဆိုးဘူး” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့... ရတနာအဆောင်နဲ့ လျင်မြန်ခြင်းအဆောင်တွေ ရှိသေးရဲ့လား”

ကျားမလေး၊ ကျူးယွီဟန်၊ ထန်ချီချီ၊ နဉ်စွမ်းနှင့် ကွမ်းရှင်းတို့သည် သူတို့၏ အိတ်ကပ်များထဲမှ အဆောင်စာရွက်များကို ထုတ်ပြကြကာ “ကျွန်မတို့ အသုံးမပြုဘဲ အမြတ်တနိုး သိမ်းထားပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောကြသည်။

ကျူးယွီဟန်က တိုးညှင်းစွာဖြင့် “ဒီအဆောင်တွေက အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ တိုက်ပွဲထဲမှာ ဒါတွေကို သုံးနေရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ကိုယ်တိုင်တိုးတက်မှုအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်လို့ လုံးဝ မသုံးဖြစ်ကြတာပါ။ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုတွေ အတွက်ကိုတောင် ချွေတာပြီးပဲ သုံးကြတယ်” ဟု ရှင်းပြသည်။

ရွှီရန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး “မင်းတို့ဆီက ဒီလိုမျှော်လင့်ချက် မြင့်မားတာမျိုးကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ အစောပိုင်း တိုက်ပွဲတွေမှာ ဒီလိုပဲ ကျင့်ကြံသင့်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဆောင်တွေကို နောက်ဆုံးလက်နက်အနေနဲ့ ဆောင်ထားတာကတော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီရန်သည် အဆောင်စာရွက်များကို သူတို့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျားမလေးက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “အစ်ကို... ကျွန်မကို သန့်စင်ခြင်းအဆောင်လေးတွေ ထပ်ပေးလို့ ရမလား အခုတလော မြို့ထဲက အဘွားတွေ၊ ဦးလေးတွေနဲ့ အဒေါ်တွေဟာ ပတ်ဝန်းကျင် ညစ်ညမ်းမှုတွေ ပိုဆိုးလာတာကြောင့် ကျန်းမာရေး ပြဿနာအမျိုးမျိုး ခံစားနေကြရတယ်။ တချို့ဆို အိပ်ရာထဲကတောင် မထနိုင်တော့ဘူး။ အိမ်ထောင်စု အခြေအနေတွေလည်း တဖြည်းဖြန်း ဆိုးရွားလာနေလို့ပါ...” ဟု တောင်းဆို လိုက်သည်။

ဟင်….

ရွှီရန်က ကျားမလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာသွင်ပြင်ကြားတွင် စစ်မှန်သော ကရုဏာနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့က အထင်အရှား ရှိနေသည်။

“ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အမှန်တော့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာလို့ ငါ အစီအရင်တွေကို ရေးဆွဲပြီးသွားရင် အဲဒီပြဿနာကို အရင်းအမြစ်ကနေ ဖြေရှင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ အဆောင်စာရွက်တွေ ဝေပေးတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ”

ထိုသို့ပြောရင်း ရွှီရန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အဆောင်စာရွက် တစ်ထောင်ကျော်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်ပေါက်လာပြီး အစီအရီ ထပ်လျက်သားဖြင့် ကျားမလေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း မရပ်မနား တုန်ယင်နေကြတော့သည်။

“ဒါ... ဒါက...”

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာပင်။

ရွှီရန်သည် အဆောင် ပညာရပ်တွင်လည်း ထူးကဲသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျားမလေး၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများသည် ဆန်းကြယ်သော အရောင်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေကာ “အံ့ဩစရာပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရွှီရန် “တစ်ထောင်ဆိုရင် လောက်ပါ့မလား”

ကျားမလေးက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြလျက် “လောက်ပါတယ် လောက်ပါတယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် အစ်ကိုက အစီအရင်တွေ ရေးဆွဲတော့မှာပဲလေ။ အဲဒါကမှ အမြဲတမ်းအတွက် အဖြေဖြစ်မှာပါ” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရွှီရန်က ပြုံးလိုက်ပြီး နဂါးခဲ ရတနာအဆောင်နှင့် မီးနဂါး ရတနာအဆောင်အချို့ကိုပါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးဆွဲပေးလိုက်သည်။

“ဒါတွေကို ယူထားလိုက်ကြ။ မင်းတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်နဲ့ နှိုးဆွလိုက်မယ်ဆိုရင် နဂါးခဲ တိုက်ကွက်နဲ့ မီးနဂါး တိုက်ကွက်တွေကို အသီးသီး ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို လုံးဝ ရှောင်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုးကျရင် ဒါတွေကို သုံးလို့ရတယ်”

ထိုသို့ပြောကြားရင်း ရွှီရန်သည် နဂါးခဲ ရတနာအဆောင်နှင့် မီးနဂါး ရတနာအဆောင်အချို့ကို အခြားသော နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့အဖွဲ့ဝင်များကိုလည်း ဝေငှပေးလိုက်သည်။

ချင်းယီဟို့မှာမူ ငိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ကြည့်နေဆဲဖြစ်ကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခု မင်းရဲ့အစွမ်းကတော့ အသက်ရှူရတာ ခက်ခဲလောက်အောင်ကို အားကောင်းလွန်းနေပြီပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီရန်က ပြုံးလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ် အစွမ်းထက်လာစေရန် အနှိုင်းမဲ့ဆုံးသော နည်းလမ်းမှာ သူတစ်ပါးထံမှ လုယူခြင်းပင်။ သစ်ပင်ဘုရင်များ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ စုဆောင်းလာခဲ့သော စွမ်းအင်များမှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။

ဝေငှပြီးနောက်တွင် ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ... ငါ အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားကို သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်။ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီရန်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဆရာများနှင့် အတန်းဖော်များကို နှုတ်ဆက်ကာ ချီယွမ်တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

တစ်ခါက စိမ်းလန်းစိုပြည်ခဲ့သော သစ်တောတန်းများမှာ ယခုအခါ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေပြီး အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း ခဲရောင်မှိုင်းညို့နေသော မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ဖိစီးပူလောင်ကာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေ၏။

ရွှီရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ အနက်ရောင် လှိုင်းအစင်းကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

“အရင်ဆုံး ကျင်းမြို့က အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲရေးဌာနကို သွားရမယ်။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားအင်းကို လမ်းညွှန်အဖြစ် သုံးရမှာပဲ”

သမုဒ္ဒရာထဲ၌ အပ်ရှာသကဲ့သို့ ရှာဖွေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရန်အတွက် ကြားခံပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်သည်။

ထိုကြားခံပစ္စည်းရှိမှသာလျှင် သူသည် အလင်းလိပ်ခွံမှ ထွက်ပေါ်သော လှိုင်းအလျားများကို အသုံးပြု၍ အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားကို မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျော်လွန်ကာ ခြေရာခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၂.၈ သန်းအထိ မြင့်တက်လာပြီးနောက် ဖန်တီးခဲ့သော အလွန်ပြောင်မြောက်သည့် အသုံးချနည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားသည် မည်မျှပင် ပုန်းကွယ်နေပါစေ ၎င်းသေဆုံးမနေသရွေ့ ရွှီရန်က သေချာပေါက် ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မြို့လယ်ရှိ အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ မြေအောက်သိုလှောင်ရုံအတွင်းမှ ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားအင်းအချို့ကို သူရယူလိုက်ကာ ၎င်းတို့ကို အလင်းလိပ်ခွံအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားရှိနေသည့် နေရာကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အရှေ့ဘက်ပင်လယ်၏ အဝေးတစ်နေရာရှိ အမည်မသိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သိရုံမျှသာရှိသော အဆောင်လှိုင်းအလျားများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းပင်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ရွှီရန်ကိုယ်တိုင်မှာ ထိုလှိုင်းများကို တိုက်ရိုက်အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် အလင်းလိပ်ခွံကမူ ၎င်းကို အာရုံခံနိုင်ပြီး ရွှီရန်သာ ထိုနေရာနှင့် နီးကပ်သွားပါက စင်တီမီတာအဆင့်အထိ တိကျစွာ ရှာဖွေပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... အဆောင် ရန်ငြိုးဖွဲ့နတ်ဘုရားရေ... မင်းအတွက် အံ့အားသင့်စရာတွေ ပေးရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပေါ့”

ရွှီရန်သည် လျင်မြန်စွာပင် ခုန်တက်လိုက်ပြီး မြို့ပြကောင်းကင်ယံထက်မှ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် ဆန်းကြယ်သော ညစ်ညမ်းမှုလှိုင်းတစ်ခုကို ရွှီရန် အာရုံခံမိသွားသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်အလား မြေပြင်သို့ ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မြို့စွန်ပိုင်းရှိ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကာ အဆောက်အအုံများမှာ အိုမင်းကာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး လမ်းကြားများမှာလည်း ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။ တိုက်ခန်းဝင်းများရှိ ပြတင်းပေါက်များမှာ နှစ်မီတာခန့်သာ ဝေးကွာကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွန်းထင်းနေသော ဘိလပ်မြေမြေပြင်နှင့် နံရံနှစ်ဖက်စလုံးရှိ ကြော်ငြာစာရွက်များမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခွံတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ညစ်ညမ်းမှု အငွေ့အသက်များနောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ရွှီရန်သည် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခု၏ မြေအောက် ကားပါကင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ညစ်ညမ်းမှုအစုအဝေးတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။

“ဒီလိုနေရာမျိုးမှာတောင် ညစ်ညမ်းမှုတွေ ပေါ်လာနေပြီလား”

ရွှီရန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားမိသည်။

“သန့်ရှင်းရေးတပ်ဖွဲ့နဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ တာဝန်က တကယ့်ကို ကြီးလေးနေတာပဲ...”

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ “ဩော်... လူအင်အား တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် နယ်နယ်ရရက ထိပ်တန်း အထက်တန်းကျောင်းသားတွေကို ခေါ်ထားတာကိုး။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းက ကျောင်းသားတွေတောင် အခုထိ မပြန်ရသေးဘူးပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။