အခန်း (၆၀၉-၆၁၀)
Vol. 61 Ch. 609-610
အခန်း (၆၀၉) - ကျောက်နတ်ဆရာကြီး၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တွက်ချက်မှုနှင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား
ထျန်းရှောင်လင်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားတော့၏။
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကုသိုလ်တော်အလင်းတန်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားရသည်။ ထျန်းရှောင်လင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အစွမ်းကုန် ပြူးကျယ်နေ၏။
သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ အားအင်ချည့်နဲ့နေသော လက်ချောင်းကွေးကွေးလေးများဖြင့် ကြက်ခြေသည်းများပမာ ဤမြေခွေးနတ်သမီး၏ အဝတ်အစားကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲကိုင်ရန် ကြိုးစားနေမိသည်။ သို့သော် ဟူမယ်မယ်မှာမူ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ကြည်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒုက္ခရောက်သူများကို ကယ်တင်သည့် ဘုရားလောင်းတစ်ပါးပမာပင်။
ကုန်သွယ်မှုတစ်ခုမှာ... အရင်းအနှီး အနည်းငယ်မျှ မပေးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။
……
တုန်းလင်နယ်၊ မြို့တော်
ဒါဟာ တုန်းလင်နယ်မှာ အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး လူဦးရေ သိန်းနှင့်ချီ နေထိုင်ကာ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ပေါများလှသော မြေမြတ်မဟာပင် ဖြစ်သည်။
မြို့ပြင်တွင် လော့ကျားတောင် ဟူ၍ ရှိပေသည်။
ရှပ်
ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ရွှေရောင်အရှိန်အဝါများ ဝင်းလက်ကာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လှသော လှေငယ်တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူရိပ်သုံးခုမှာ ထိုလှေငယ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြ၏။
၎င်းတို့မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသည့် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး၊ အေးစက်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တည်ကြည်ကရုဏာကြီးမားပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ပင် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူးတို့ သုံးဦးသား ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ပေးထားသော မှော်လက်နက် ရှိပေသည်။ ဤမျှသော အကွာအဝေးတွင် ရိုးရှင်းသော သတင်းပေးပို့မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူက အချက်ပြလွှတ်လိုက်ရာ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာ၏။
“တာအိုဆရာ... ဘာလို့ မြို့ထဲကို မဝင်တာလဲ” ဟူမယ်မယ်က မေးလိုက်သည်။
လီယန်ချူးက ပြုံးလျက်
“မယ်မယ်က အခု အမှုကြီးတစ်ခုမှာ ပတ်သက်နေတယ်၊ အရေးကြီးတာမို့ မြို့ထဲကို ဒီအတိုင်း ခေါ်သွားဖို့ မသင့်တော်ဘူး”
ဤလော့ကျားတောင်မှာ မြေအနေအထား ကြမ်းတမ်းပြီး လူသူကင်းမဲ့သဖြင့် တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်ရန် အလွန်ပင် သင့်တော်ပေသည်။
ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး
“တာအိုဆရာက မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်မဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး”
မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းတန်း လေးခု ဖြတ်သန်းလာသည်။
ကောင်းကင်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါ လေးခု ကျဆင်းလာတော့သည်။
ဟူမယ်မယ်၏ မျက်ဝန်းများ ပြောင်းလဲသွားရသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုးမှာ ဧကန်မုချ ယန်ဝိညာဥ် ပညာရှင်များပင် ဖြစ်ရမည် ကြည့်ရသည်မှာ လေးဦးတောင် လာနေကြတာလား။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၊ ဂုဏ်သရေကြီးမားလှသော ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီး၊ အရာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရွှီထျန်းနန်နှင့် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတိုက်မှ ကျောင်းထိုင်ဖြစ်သူ လူငယ်ရဟန်း ဝူရှဲ့တို့ပင် ဖြစ်သည်။
“တာအိုဆရာ လီ”
ဝူရှဲ့က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လူတိုင်းမှာ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ပြောပြချက်အရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်းကို ကြားသိထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူးအပေါ် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပိုမို၍ သိပ်သည်းနေကြသည်။ သူတို့အားလုံး နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်မှ လီယန်ချူး၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီးက မင်ဟော်ကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း ရွှီထျန်းနန်ကမူ သိပေသည်။
“ကောင်တီမင်းသမီး ”
ဟု ရွှီထျန်းနန်က နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်၏။
“အမတ်မင်းရွှီ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပေမဲ့ အရင်အတိုင်း ခန့်ညားနေတုန်းပါပဲလား”
မင်ဟော်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
သူမက မင်ဝမ်စံအိမ်တော်မှ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ချန်နိုင်ငံ ၏ အစိုးရအရာရှိဖြစ်သူ ရွှီထျန်းနန်ကို သိနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်မဟုတ်ပါချေ။
လီယန်ချူးအနေဖြင့် ယန်ဝိညာဥ်ပညာရှင် လေးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူမယ်မယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဝေဝါးရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
“တာအိုဆရာ လီ... ဒါက ဘယ်သူလဲ ” ရွှီထျန်းနန်က မေးလိုက်သည်။
“တုန်းလင်နယ်ရဲ့ ဟူမယ်မယ် နတ်စင်က နတ်စင်စောင့်မယ်မယ်ပါ”
ဟု လီယန်ချူးက ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျိုးမိသားစုမှာ ရှန်းဟိုင်လောင် ဖြစ်နေသည့်အကြောင်းနှင့် ဟူမယ်မယ်သည် ကျိုးမိသားစုနှင့် ကုန်သွယ်နေကြောင်း ကျိုးယွီရှု ဝန်ခံထားသည်များကို ရှင်းပြလိုက်၏။
ယန်ဝိညာဥ် လေးပါးလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ဤဟူမယ်မယ်ကို ကြည့်သည့် မျက်လုံးများမှာလည်း မလိုလားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။
“နတ်ဆရာကြီး သိတဲ့အတိုင်း မင်ဟော်က နှလုံးသားကို မေးမြန်းနိုင်ပေမဲ့ ဒီဟူမယ်မယ်က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ ထွက်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံးက တစ်ချက်လောက် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးပေးစေချင်လို့ပါ”
လီယန်ချူးက ဆိုလိုက်သည်။
ယန်ဝိညာဥ် လေးဦးထဲတွင် ကျောက်နတ်ဆရာကြီးမှာ လုံဟူရှန်း ၏ နတ်ဆရာ လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တွက်ချက်ခြင်း အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင်လည်း လူတစ်ယောက်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်သည့် ထူးခြားစွမ်းအားများ ရှိပေသည်။ တရားရုံးချုပ် မှ ရွှီထျန်းနန် ကျင့်ကြံထားသော ဝိညာဉ်အသိဓာတ် မှာလည်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဖတ်ရှုခြင်း အတတ်များကို တတ်မြောက်ထားနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် လီယန်ချူးက သူမကို ဤနေရာသို့ အထူးတလည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူရှဲ့က ငယ်ရွယ်ဖျတ်လတ်သူဖြစ်ပြီး လီယန်ချူး၏ ကျေးဇူးကြီးမားစွာ ခံထားရသူ ဖြစ်သဖြင့် သူက ဦးစွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ကိုယ်တော် မေးမယ်၊ ကျိုးမိသားစုနဲ့ ကုန်သွယ်နေတဲ့သူက မင်းလား ”
ဝူရှဲ့၏ အသံမှာ အရှိန်အဝါကြီးမားလှပြီး ဦးခေါင်းနောက်တွင် မီးစက်ဝိုင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ မျက်ဝန်းများအတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေသည်။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ထူးခြားစွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။
“ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး” ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“မုသားမဆိုရ” ဝူရှဲ့၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင် ဟိန်းထွက်လာသည်။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သီလစောင့်ထိန်းခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။ သူက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဥ် ဖြစ်သဖြင့် နတ်စင်စောင့်နတ်မင်း တစ်ပါးမှာ သူ့ရှေ့တွင် လိမ်ညာရန် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
“ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိပါဘူး”
ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းခါပြပြန်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ်မျှ ထုံထိုင်းသွား၏။
ဝူရှဲ့က လက်အုပ်ချီကာ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ဟူမယ်မယ်မှာ အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် ထိုရဟန်းငယ်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည် ဟုလား စောစောက သူမမှာ မုသားတစ်လုံးမျှ ပြော၍မရတော့သလို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျုပ် ဒီဟူမယ်မယ်ကို ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အကယ်၍ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုရင် ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ပြန်ပြီး တောင်းပန်ပါ့မယ်လို့။ ဒါဟာ အပိုပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူစုံတုန်းလေး အားလုံးက ဝိုင်းပြီး ကြည့်ပေးကြပါဦး”
လီယန်ချူးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ရွှီထျန်းနန်က ဝိညာဉ်အသိဓာတ်ကို အသုံးပြုကာ ဟူမယ်မယ်ကို တစ်ခဏအတွင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ သူ၏ ယန်ဝိညာဥ် မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာသိပ်သည်းလှသဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသူ မည်သူမျှ သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။ လီယန်ချူး ထင်သည့်အတိုင်းပင် ရွှီထျန်းနန်မှာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ် တွင် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်ပေသည်။
အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ ရွှီထျန်းနန်၏ အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်အသိဓာတ်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဟူမယ်မယ်၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေရန် မလိုဘဲ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေရုံဖြင့် လုံလောက်လှသည်။ ၎င်းမှာ သူမကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိစေပါချေ။
ဟူမယ်မယ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း သတိလစ်သွားတော့သည်။ ဒေသတွင်းတွင် ဆီမီးအမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု အသင့်အတင့်ရှိသော ဤနတ်စင်စောင့်မယ်မယ်မှာ ယန်ဝိညာဥ် လေးပါးရှေ့တွင်မူ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ စိတ်တိုင်းကျ စီရင်ခြင်းကိုသာ ခံယူရလေသည်။
အတန်ကြာသောအခါ ရွှီထျန်းနန်က စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လီယန်ချူးကို ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး”
“အမိတာဘ၊ ကိုယ်တော်ကြီးရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာသီလစွမ်းအားကလည်း ဝူရှဲ့ထက် အများကြီး မသာနိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်တော်ကြီး ဝင်မရှုပ်တော့ပါဘူး”
ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီးကလည်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်မှ မုဒြာများ ကျစ်လျက် လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ကာ တွက်ချက်လိုက်သည်။
သူ အသုံးပြုနေသည်မှာ သာမန် လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် မဟုတ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းလမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက သူ့အား ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှု များကို ခံနိုင်ရည် ရှိစေရန် ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ လက်များက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာသည်။
မကြာမီမှာပင် သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။
“ကြည့်ရတာ မင်း ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူတစ်ပါးကို အထင်မှားသွားပြီ ထင်တယ်၊ ပြန်ပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် ရပါပြီ”
လီယန်ချူးမှာ ကြောင်သွားရသည်။ ယန်ဝိညာဥ် သုံးဦးစလုံးက ဤသို့ပြောနေကြလျှင် ထိုဟူမယ်မယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာမရှိသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူက ဟူမယ်မယ်ကို စကားအချို့ ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...
သူ့စိတ်ထဲ၌ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ အသံ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။
“ဒီအမျိုးသမီးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေက အရမ်းကြီးမားတယ်၊ သူမရဲ့ ဝိသေသကို အသံထွက်ပြီး ပြောလို့မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် တချို့သော တည်ရှိမှုကြီးတွေရဲ့ သတိပြုမိတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ သူမကို ဒီအတိုင်း ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ရှန်းဟိုင်လောင်နဲ့ ကုန်သွယ်တဲ့ကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ”
လီယန်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီးသည် လုံဟူရှန်း၏ ယန်ဝိညာဥ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည် ယခု ဤအမျိုးသမီး၏ ဝိသေသမှာ ပြဿနာရှိနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း အသံထွက်ပြီး ပြောရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုလား...။
“ဟူမယ်မယ်... ဒီကိစ္စက ကျုပ် ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် မယ်မယ် အလကား သက်သက် လိုက်လာရတာ ဖြစ်သွားပါပြီ”
လီယန်ချူးက ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုဆရာရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ပြတ်သားလွန်းပေမဲ့ စိတ်ထားကတော့ ပွင့်လင်းရိုးသားသူ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်မမှာ ဘာမှ ငြိုငြင်စရာ မရှိပါဘူး”
ဟူမယ်မယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး မကောင်းသော စိတ်ထားတစ်စွန်းတစ်စမျှ မရှိပါချေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ယန်ဝိညာဥ် တစ်ပါးကိုပင် ဖိတ်ခေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူး အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် အစိုးရ၏ ယန်ဝိညာဥ်လေးပါးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဩဇာအာဏာပင် ဖြစ်သည်။
...
မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အားလုံး စုပေါင်းကာ ခေတ္တ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။
“တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
လီယန်ချူးက စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဥ်ရဲ့ အထက်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား တွေ ရှိကြတယ်။ တချို့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို တွက်ချက်တွေးဆ ရာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်မိတာနဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကံ တရားက အနည်းငယ် သိပ်သည်းသွားရင် သူတို့က ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြလိမ့်မယ်”
ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ အသံက သူ့စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။
လီယန်ချူး၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားရသည်။ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဟုတ်လား။
ထိုဟူမယ်မယ်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်နေတာလား။
အခန်း (၆၀၉) - ကျောက်နတ်ဆရာကြီး၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တွက်ချက်မှုနှင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား
ထျန်းရှောင်လင်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားတော့၏။
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကုသိုလ်တော်အလင်းတန်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားရသည်။ ထျန်းရှောင်လင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အစွမ်းကုန် ပြူးကျယ်နေ၏။
သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ အားအင်ချည့်နဲ့နေသော လက်ချောင်းကွေးကွေးလေးများဖြင့် ကြက်ခြေသည်းများပမာ ဤမြေခွေးနတ်သမီး၏ အဝတ်အစားကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲကိုင်ရန် ကြိုးစားနေမိသည်။ သို့သော် ဟူမယ်မယ်မှာမူ မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ကြည်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒုက္ခရောက်သူများကို ကယ်တင်သည့် ဘုရားလောင်းတစ်ပါးပမာပင်။
ကုန်သွယ်မှုတစ်ခုမှာ... အရင်းအနှီး အနည်းငယ်မျှ မပေးဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။
……
တုန်းလင်နယ်၊ မြို့တော်
ဒါဟာ တုန်းလင်နယ်မှာ အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး လူဦးရေ သိန်းနှင့်ချီ နေထိုင်ကာ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ပေါများလှသော မြေမြတ်မဟာပင် ဖြစ်သည်။
မြို့ပြင်တွင် လော့ကျားတောင် ဟူ၍ ရှိပေသည်။
ရှပ်
ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ရွှေရောင်အရှိန်အဝါများ ဝင်းလက်ကာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လှသော လှေငယ်တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူရိပ်သုံးခုမှာ ထိုလှေငယ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြ၏။
၎င်းတို့မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသည့် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး၊ အေးစက်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တည်ကြည်ကရုဏာကြီးမားပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ပင် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူးတို့ သုံးဦးသား ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ပေးထားသော မှော်လက်နက် ရှိပေသည်။ ဤမျှသော အကွာအဝေးတွင် ရိုးရှင်းသော သတင်းပေးပို့မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူက အချက်ပြလွှတ်လိုက်ရာ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာ၏။
“တာအိုဆရာ... ဘာလို့ မြို့ထဲကို မဝင်တာလဲ” ဟူမယ်မယ်က မေးလိုက်သည်။
လီယန်ချူးက ပြုံးလျက်
“မယ်မယ်က အခု အမှုကြီးတစ်ခုမှာ ပတ်သက်နေတယ်၊ အရေးကြီးတာမို့ မြို့ထဲကို ဒီအတိုင်း ခေါ်သွားဖို့ မသင့်တော်ဘူး”
ဤလော့ကျားတောင်မှာ မြေအနေအထား ကြမ်းတမ်းပြီး လူသူကင်းမဲ့သဖြင့် တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်ရန် အလွန်ပင် သင့်တော်ပေသည်။
ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး
“တာအိုဆရာက မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်မဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး”
မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းတန်း လေးခု ဖြတ်သန်းလာသည်။
ကောင်းကင်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါ လေးခု ကျဆင်းလာတော့သည်။
ဟူမယ်မယ်၏ မျက်ဝန်းများ ပြောင်းလဲသွားရသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုးမှာ ဧကန်မုချ ယန်ဝိညာဥ် ပညာရှင်များပင် ဖြစ်ရမည် ကြည့်ရသည်မှာ လေးဦးတောင် လာနေကြတာလား။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၊ ဂုဏ်သရေကြီးမားလှသော ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီး၊ အရာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရွှီထျန်းနန်နှင့် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတိုက်မှ ကျောင်းထိုင်ဖြစ်သူ လူငယ်ရဟန်း ဝူရှဲ့တို့ပင် ဖြစ်သည်။
“တာအိုဆရာ လီ”
ဝူရှဲ့က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လူတိုင်းမှာ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ပြောပြချက်အရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်းကို ကြားသိထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူးအပေါ် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပိုမို၍ သိပ်သည်းနေကြသည်။ သူတို့အားလုံး နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်မှ လီယန်ချူး၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီးက မင်ဟော်ကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း ရွှီထျန်းနန်ကမူ သိပေသည်။
“ကောင်တီမင်းသမီး ”
ဟု ရွှီထျန်းနန်က နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်၏။
“အမတ်မင်းရွှီ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပေမဲ့ အရင်အတိုင်း ခန့်ညားနေတုန်းပါပဲလား”
မင်ဟော်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
သူမက မင်ဝမ်စံအိမ်တော်မှ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ချန်နိုင်ငံ ၏ အစိုးရအရာရှိဖြစ်သူ ရွှီထျန်းနန်ကို သိနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်မဟုတ်ပါချေ။
လီယန်ချူးအနေဖြင့် ယန်ဝိညာဥ်ပညာရှင် လေးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူမယ်မယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဝေဝါးရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
“တာအိုဆရာ လီ... ဒါက ဘယ်သူလဲ ” ရွှီထျန်းနန်က မေးလိုက်သည်။
“တုန်းလင်နယ်ရဲ့ ဟူမယ်မယ် နတ်စင်က နတ်စင်စောင့်မယ်မယ်ပါ”
ဟု လီယန်ချူးက ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျိုးမိသားစုမှာ ရှန်းဟိုင်လောင် ဖြစ်နေသည့်အကြောင်းနှင့် ဟူမယ်မယ်သည် ကျိုးမိသားစုနှင့် ကုန်သွယ်နေကြောင်း ကျိုးယွီရှု ဝန်ခံထားသည်များကို ရှင်းပြလိုက်၏။
ယန်ဝိညာဥ် လေးပါးလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ဤဟူမယ်မယ်ကို ကြည့်သည့် မျက်လုံးများမှာလည်း မလိုလားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။
“နတ်ဆရာကြီး သိတဲ့အတိုင်း မင်ဟော်က နှလုံးသားကို မေးမြန်းနိုင်ပေမဲ့ ဒီဟူမယ်မယ်က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ ထွက်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံးက တစ်ချက်လောက် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးပေးစေချင်လို့ပါ”
လီယန်ချူးက ဆိုလိုက်သည်။
ယန်ဝိညာဥ် လေးဦးထဲတွင် ကျောက်နတ်ဆရာကြီးမှာ လုံဟူရှန်း ၏ နတ်ဆရာ လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တွက်ချက်ခြင်း အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင်လည်း လူတစ်ယောက်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်သည့် ထူးခြားစွမ်းအားများ ရှိပေသည်။ တရားရုံးချုပ် မှ ရွှီထျန်းနန် ကျင့်ကြံထားသော ဝိညာဉ်အသိဓာတ် မှာလည်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဖတ်ရှုခြင်း အတတ်များကို တတ်မြောက်ထားနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် လီယန်ချူးက သူမကို ဤနေရာသို့ အထူးတလည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူရှဲ့က ငယ်ရွယ်ဖျတ်လတ်သူဖြစ်ပြီး လီယန်ချူး၏ ကျေးဇူးကြီးမားစွာ ခံထားရသူ ဖြစ်သဖြင့် သူက ဦးစွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ကိုယ်တော် မေးမယ်၊ ကျိုးမိသားစုနဲ့ ကုန်သွယ်နေတဲ့သူက မင်းလား ”
ဝူရှဲ့၏ အသံမှာ အရှိန်အဝါကြီးမားလှပြီး ဦးခေါင်းနောက်တွင် မီးစက်ဝိုင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ မျက်ဝန်းများအတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေသည်။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ထူးခြားစွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။
“ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး” ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“မုသားမဆိုရ” ဝူရှဲ့၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင် ဟိန်းထွက်လာသည်။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သီလစောင့်ထိန်းခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။ သူက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဥ် ဖြစ်သဖြင့် နတ်စင်စောင့်နတ်မင်း တစ်ပါးမှာ သူ့ရှေ့တွင် လိမ်ညာရန် မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
“ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိပါဘူး”
ဟူမယ်မယ်က ခေါင်းခါပြပြန်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ်မျှ ထုံထိုင်းသွား၏။
ဝူရှဲ့က လက်အုပ်ချီကာ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ဟူမယ်မယ်မှာ အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် ထိုရဟန်းငယ်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည် ဟုလား စောစောက သူမမှာ မုသားတစ်လုံးမျှ ပြော၍မရတော့သလို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျုပ် ဒီဟူမယ်မယ်ကို ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အကယ်၍ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုရင် ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ပြန်ပြီး တောင်းပန်ပါ့မယ်လို့။ ဒါဟာ အပိုပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူစုံတုန်းလေး အားလုံးက ဝိုင်းပြီး ကြည့်ပေးကြပါဦး”
လီယန်ချူးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ရွှီထျန်းနန်က ဝိညာဉ်အသိဓာတ်ကို အသုံးပြုကာ ဟူမယ်မယ်ကို တစ်ခဏအတွင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ သူ၏ ယန်ဝိညာဥ် မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာသိပ်သည်းလှသဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသူ မည်သူမျှ သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။ လီယန်ချူး ထင်သည့်အတိုင်းပင် ရွှီထျန်းနန်မှာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ် တွင် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်ပေသည်။
အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ ရွှီထျန်းနန်၏ အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်အသိဓာတ်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဟူမယ်မယ်၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေရန် မလိုဘဲ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေရုံဖြင့် လုံလောက်လှသည်။ ၎င်းမှာ သူမကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိစေပါချေ။
ဟူမယ်မယ်မှာ တစ်ခဏအတွင်း သတိလစ်သွားတော့သည်။ ဒေသတွင်းတွင် ဆီမီးအမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု အသင့်အတင့်ရှိသော ဤနတ်စင်စောင့်မယ်မယ်မှာ ယန်ဝိညာဥ် လေးပါးရှေ့တွင်မူ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ စိတ်တိုင်းကျ စီရင်ခြင်းကိုသာ ခံယူရလေသည်။
အတန်ကြာသောအခါ ရွှီထျန်းနန်က စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လီယန်ချူးကို ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး”
“အမိတာဘ၊ ကိုယ်တော်ကြီးရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာသီလစွမ်းအားကလည်း ဝူရှဲ့ထက် အများကြီး မသာနိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်တော်ကြီး ဝင်မရှုပ်တော့ပါဘူး”
ပေါင်ရှုးဆရာတော်ကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီးကလည်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်မှ မုဒြာများ ကျစ်လျက် လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ကာ တွက်ချက်လိုက်သည်။
သူ အသုံးပြုနေသည်မှာ သာမန် လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် မဟုတ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းလမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက သူ့အား ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှု များကို ခံနိုင်ရည် ရှိစေရန် ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ လက်များက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာသည်။
မကြာမီမှာပင် သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။
“ကြည့်ရတာ မင်း ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူတစ်ပါးကို အထင်မှားသွားပြီ ထင်တယ်၊ ပြန်ပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် ရပါပြီ”
လီယန်ချူးမှာ ကြောင်သွားရသည်။ ယန်ဝိညာဥ် သုံးဦးစလုံးက ဤသို့ပြောနေကြလျှင် ထိုဟူမယ်မယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာမရှိသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူက ဟူမယ်မယ်ကို စကားအချို့ ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...
သူ့စိတ်ထဲ၌ ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ အသံ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။
“ဒီအမျိုးသမီးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ အကြောင်းအရာတွေက အရမ်းကြီးမားတယ်၊ သူမရဲ့ ဝိသေသကို အသံထွက်ပြီး ပြောလို့မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် တချို့သော တည်ရှိမှုကြီးတွေရဲ့ သတိပြုမိတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ သူမကို ဒီအတိုင်း ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ရှန်းဟိုင်လောင်နဲ့ ကုန်သွယ်တဲ့ကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ”
လီယန်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီးသည် လုံဟူရှန်း၏ ယန်ဝိညာဥ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည် ယခု ဤအမျိုးသမီး၏ ဝိသေသမှာ ပြဿနာရှိနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း အသံထွက်ပြီး ပြောရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုလား...။
“ဟူမယ်မယ်... ဒီကိစ္စက ကျုပ် ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် မယ်မယ် အလကား သက်သက် လိုက်လာရတာ ဖြစ်သွားပါပြီ”
လီယန်ချူးက ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုဆရာရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ပြတ်သားလွန်းပေမဲ့ စိတ်ထားကတော့ ပွင့်လင်းရိုးသားသူ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်မမှာ ဘာမှ ငြိုငြင်စရာ မရှိပါဘူး”
ဟူမယ်မယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး မကောင်းသော စိတ်ထားတစ်စွန်းတစ်စမျှ မရှိပါချေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ယန်ဝိညာဥ် တစ်ပါးကိုပင် ဖိတ်ခေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူး အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် အစိုးရ၏ ယန်ဝိညာဥ်လေးပါးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဩဇာအာဏာပင် ဖြစ်သည်။
...
မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အားလုံး စုပေါင်းကာ ခေတ္တ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။
“တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
လီယန်ချူးက စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဥ်ရဲ့ အထက်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား တွေ ရှိကြတယ်။ တချို့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို တွက်ချက်တွေးဆ ရာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်မိတာနဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကံ တရားက အနည်းငယ် သိပ်သည်းသွားရင် သူတို့က ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြလိမ့်မယ်”
ကျောက်နတ်ဆရာကြီး ၏ အသံက သူ့စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။
လီယန်ချူး၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားရသည်။ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဟုတ်လား။
ထိုဟူမယ်မယ်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်နေတာလား။