← Chapters

အခန်း (၁၆၁၃-၁၆၁၄)

Vol. 162 Ch. 1613-1614

အခန်း (၁၆၁၃-၁၆၁၄)

Vol. 162 Ch. 1613-1614

အခန်း (၁၆၁၃) - ကိုးပုံတစ်ပုံခန့် ပျက်စီးသွားခြင်း

​ဟင်းလင်းပြင်ထက်ဝယ် မူလက မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ရာထူးအမိန့်တော်မှာ ယခုမူ အမည်းရောင်မှင်ရည်များ စွန်းထင်းနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုးလှပြီး မည်သူမျှ ရိုသေလေးစားလိုစိတ် မရှိတော့လောက်အောင်ပင်။

အနီးကပ် သေချာကြည့်လျှင် ထိုမှင်စွန်းကွက်များသည် ကြီးမားသော ကြက်ခြေခတ်သင်္ကေတကြီးနှင့်ပင် ဆင်တူနေသေးသည်။

​ကျယ်ပြောလှသော ရှန်းယန်မြို့တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ သာမန်လူဖြစ်စေ အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်ကြသည်။

​မုန့်ဆွေ့ခုန်း၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တည်ငြိမ်နေသည့် မျက်ဝန်းအစုံ၌လည်း အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

​ရေတံခွန်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခတ်လာကာ ကိုယ်တွင်းမှ မသေမျိုးစွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ သောင်းကျန်းလာ၏။ သူ၏ ထက်ရှလှသော အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်က လူယုတ်မာလဲ ဒီလို နိမ့်ကျတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့ "

​သူ၏အသံမှာ ကြေးခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

​"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ "

"မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဆင့်တက်လမ်းကို တကယ်ပဲ နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့သူ ရှိနေတာလား "

အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အံ့ဩနေကြသည်။

​မုန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာလည်း လူငယ်လူကြီးမရွေး ထိုခဏ၌မှ သတိပြန်ဝင်လာကာ ဒေါသတကြီး ခုန်ပေါက်နေကြတော့သည်။ သို့သော် အချို့သူများကမူ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ မဖော်ပြရဲကြချေ။

​ရုတ်တရက် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ မုန့်မျိုးနွယ်စုထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ပိန်တစ်ယောက်၊ ဝတစ်ယောက်ဖြင့် အဘိုးအိုနှစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မသေမျိုးစွမ်းအင် လှုပ်ခတ်နေသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရဘဲ သာမန်လူသား အဘိုးအိုများကဲ့သို့ပင် ရှိနေ၏။ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်မနေပါက သူတို့မှာ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြောင်းပင် ခွဲခြား၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။

​ရှေးဟောင်းမသေမျိုး များသာလျှင် ထိုကဲ့သို့ "သဘာဝတရားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း" အခြေအနေမျိုး ရှိနိုင်ပေသည်။

ဤသူနှစ်ဦးမှာ မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများပင် ဖြစ်ကြ၏။

​"ရှန်းယန်မြို့ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၊ ဒီကိစ္စကို အသေအချာ စုံစမ်းရမယ်"

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ အသီးသီး ပျံထွက်လာကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ရှန်းယန်မြို့အား စတင်ပိတ်ဆို့ကြတော့သည်။ ဤကာလအတွင်း မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားပါက သံသယရှိသူအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရမည် ဖြစ်သည်။

​ကျန်ရှိသော ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ဦးမှာ မုန့်ဆွေ့ခုန်းအား ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။

​"ဘိုးဘေးနှစ်ဦး... ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ရာထူးစာရင်းဝင်ခွင့် က အညစ်အကြေး စွန်းထင်းသွားပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်တက်လမ်းကတော့... နောက်ဆုတ်ရတော့မယ်"

မုန့်ဆွေ့ခုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

​"ရှေးဟောင်းမသေမျိုးစာရင်းကို ရဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး။ မုန့်မျိုးနွယ်စုကလည်း ဆင်းရဲဒုက္ခပေါင်းစုံ ခံပြီးမှ မင်းအတွက် တစ်ခု ရှာပေးနိုင်ခဲ့တာ။ အခု အညစ်အကြေး စွန်းထင်းသွားပြီဆိုတော့... မင်း ဘယ်နေ့ဘယ်လမှ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ပြန်ဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူး"

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ဦးက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။

​စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မှင်ရည်စွန်းထင်းနေသော အမိန့်တော်စာချွန်လွှာမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးနှစ်ဦးမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိသဖြင့် မှင်ရည်အချို့မှာ သူတို့ကိုယ်ပေါ်သို့ စွန်းထင်းသွား၏။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုသူနှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါမှာ မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် ကျဆင်းသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဆွေ့ခုန်းထက်ပင် နိမ့်ကျသွားသည်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော မြို့ပိတ်ဆို့နေသည့် မုန့်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများမှာ လုံးဝပင် မှင်တက်သွားကြသည်။ ရှန်းယန်မြို့ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရသည်။

​"ဒါက ဘာနည်းလမ်းကြီးလဲ "

သူတို့ အကြည့်မမှားပါက ထိုရှေးဟောင်းမသေမျိုး နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့် ၆ သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

​အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ရာထူးစာရင်းများပါ အညစ်အကြေး စွန်းထင်းသွားခြင်းပင်။

​ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အမိန့်တော်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သလို အမည်းရောင်မှင်ရည်များမှာလည်း တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် မြင်တွေ့ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ထိုအရာမှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းအား ပြောပြနေသည်။

​"မုန့်မျိုးနွယ်စုမှာ... ရှေးဟောင်းမသေမျိုး မရှိတော့ဘူးပေါ့"

ရှန်းယန်မြို့တွင် နေထိုင်သော အဆင့် ၆ မသေမျိုးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ မြို့ထဲရှိ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ မုန့်မျိုးနွယ်စု၌ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး မရှိတော့ပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိကြသည်။

ရွှမ်ခွန်းနယ်မြေ၏ အုပ်ချုပ်သူသည်လည်း "မုန့်" ဟု မျိုးရိုးအမည် တူနေသော်လည်း ထိုရှန်းယန်မြို့ကြီးမှာ သူတစ်ဦးတည်းက လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်သည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

​ယခင်က မုန့်ထျန်းရှူး ရှိစဉ်ကမူ မည်သူမျှ မရိုးသားသည့် စိတ်ကူးမျိုး မရှိဝံ့ကြသော်လည်း ယခုမူ...

သယံဇာတများကို ပြန်လည်ခွဲဝေရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

​"ဘိုးဘေးနှစ်ဦး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက..."

မုန့်ဆွေ့ခုန်းမှာ သတိပြန်ဝင်လာကာ ထိုရှေးဟောင်းမသေမျိုး နှစ်ဦးအား အလေးအနက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာမူ ယခုထက်တိုင် တုန်လှုပ်မှုထဲမှ မထွက်နိုင်သေးဘဲ ကိုယ်တွင်းအခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အကျည်းတန်သွားတော့သည်။

​"ဒါက ဘာနည်းလမ်းလဲ... ဘယ်သူက မုန့်မျိုးနွယ်စုကို ဒီလောက်အထိ ဦးတည်တိုက်ခိုက်နေတာလဲ..."

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ဒါ ကျွယ်မင်နန်းတော်ပဲ ကျွယ်မင်နန်းတော် ဖြစ်ရမယ် သူတို့က ငါတို့မျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ချင်နေကြတာပဲ "

​နာကြည်းနေသော ထိုအသံမှာ ရှန်းယန်မြို့တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မုန့်ဆွေ့ခုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ အထပ်ထပ် ပြောင်းလဲနေ၏။ အကယ်၍ သူတို့မျိုးနွယ်စုတွင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုးပင် မရှိတော့ပါက မည်သည့်အရာဖြင့် သူတစ်ပါးထံမှ ရာထူးစာရင်းဝင်ခွင့် ကို လုယူနိုင်မည်နည်း။ သူ၏ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်လာမည့် လမ်းစဉ်မှာ လုံးဝပင် ပြတ်တောက်သွားပြီ မဟုတ်ပါလား။

​ဖန့်ချန်သည် ဖန့်လူသား ၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ထိုအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ရှဲ့အာမန်က ဘာကြီးကို သန့်စင်ဖော်စပ်ထားသလဲဆိုသည်ကို သူ အလွန် သိချင်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်တက်လမ်းကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာမက မူလကရှိပြီးသား ရှေးဟောင်းမသေမျိုးစာရင်းဝင်ခွင့် ကိုပါ ညစ်ညမ်းစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

​ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကပင် မုန့်မျိုးနွယ်စုကို ရှေးဟောင်းမသေမျိုး သုံးဦး တစ်ပြိုင်နက် ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ မုန့်ထျန်းရှူးကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက ရှေးဟောင်းမသေမျိုး လေးဦးပင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ အုပ်စိုးနေသည့် မိသားစုကြီးတစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ မရှိတော့လျှင် မည်သို့သော ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံရမည်နည်း။ ရွှမ်ခွန်းနယ်မြေမှ ကာကွယ်ပေးထားမည် ဆိုစေဦးတော့... အနည်းဆုံးတော့ ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ကိုးပုံတစ်ပုံခန့် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​မြင်ကွင်းမှာ ဖန့်လူသားထံမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ သူ့အား အတွေးနက်စွာ ကြည့်နေသည့် ကြာနီနတ်မိမယ် ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

​"ကြာနီမိတ်ဆွေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

​ကြာနီနတ်မိမယ်က ဖန့်ချန်၏နောက်ဘက်ရှိ ချန်အင်းရွှယ်၏ အခန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။

"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ခုနက ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် စိတ်ရောက်နေတာလဲ။ ကျွန်မ အနားရောက်လာတာတောင် မရိပ်မိဘူး"

​"မနက်ဖြန် ဆွေးနွေးပွဲက အဆင်ပြေပါ့မလားလို့ စဉ်းစားနေတာပါ"

ဖန့်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

​"ပြဿနာရှိမယ် မထင်ပါဘူး၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက မသေမျိုးလောကငယ်ထဲမှာ အတော်လေး အလုပ်ဖြစ်ပါသေးတယ်။ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုး မျိုးနွယ်ကလည်း မျက်နှာသာတော့ ပေးမှာပါ"

ကြာနီနတ်မိမယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် နှစ်သိမ့်စကား ဆိုသည်။

​"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးပါတယ်"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

​နှစ်ဦးသား စကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောဆိုပြီးနောက် အသီးသီး အခန်းသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ဤညတွင် မည်သူမျှ အိပ်ပျော်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

​နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဖန့်ချန်သည် တရားထိုင်ခန်းမှ ထွက်လာသောအခါ ကျိချွမ်းမေ နှင့် အခြားသူများမှာ ထပ်မံရောက်ရှိလာသော မသေမျိုးလှေ တစ်စင်းကို ကြိုဆိုနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​"မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုး မျိုးနွယ်က လူတွေ ရောက်လာပြီ"

အမာခံတပည့်များ အားလုံး စုစည်းလိုက်ကြပြီး ထိုလှေအား ခပ်ပြုံးပြုံး ကြည့်နေကြသည်။

​ချန်အင်းရွှယ်သည် အနောက်ဆုံးမှ ထွက်လာသူ ဖြစ်ပြီး သူမက လှေအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်က ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ အလေးအနက် ထားတာပဲ၊ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကိုတောင် လွှတ်လိုက်တယ်"

​ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ရှိနေတာလား

အမာခံတပည့်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လက်ရှိတွင် အစီရင်မသေမျိုးလှေ ကို အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် ရှေးဟောင်းမသေမျိုးနှင့် တကယ်ရင်ဆိုင်ရပါက သူတို့တွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိချေ။

​ကျိထျန်းကျွင်းသည် ကျိရှန့်၏နောက်တွင် အမြဲရှိနေပြီး သူ၏အကြည့်များမှာ လူအများ၏ ပုခုံးကြားမှတစ်ဆင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖန့်ချန်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ ဖန့်ချန်မှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဘေးကင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွား၏။

​"သူတို့ ဧည့်ခန်းထဲကို ဝင်သွားပြီ၊ ငါတို့လည်း သွားကြစို့"

ချန်အင်းရွှယ်သည် မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်မှ လူများ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

​ကျယ်ပြောလှသော ဧည့်ခန်းကြီးထဲတွင် ယခုအခါ အုပ်စုနှစ်စု ကွဲနေသည်။ တစ်ဖက်မှာ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာ ကျိမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။

​နှစ်ဖက်စလုံးမှ ခေါင်းဆောင်သူများမှာ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ ဖြစ်ကြ၏။

မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်မှ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးမှာ ပုပကွကွ အဘိုးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အရပ် ၁.၃ မီတာခန့်သာ ရှိသဖြင့် ကုလားထိုင်ပေါ် ထိုင်နေသောအခါ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်သို့ မထိချေ။

​သို့သော်ငြားလည်း မည်သူမျှ သူ့အား လျှော့မတွက်ရဲကြပေ။ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတိုင်း၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ ပေါ့သေးသေး မဟုတ်သလို၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အချင်းချင်းပင်လျှင် တစ်ဖက်လူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် သို့မဟုတ် အစွမ်းကို အကဲဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤသည်က ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အချင်းချင်းကြားတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လျှော့မတွက်ကြသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

​"ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေက မင်းတို့အတွက် လာတောင်းပန်ပေးတယ်ဆိုတာ သူတို့လား သူတို့ ဘယ်မှာလဲ "

မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်မှ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးက ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် စူးရှနေပြီး သူ၏ ပုကွသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူပုရောဂါ ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

အခန်း (၁၆၁၄) - အဖြစ်အပျက်များက မြန်ဆန်လွန်းနေသည်

​ကျိချွမ်းမေသည် မျက်နှာတွင် အပြုံးများပန်းဆင်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ယန်... ကျွယ်မင်နန်းတော်က အမာခံတပည့် ချန် ရောက်လာတော့မှာပါ၊ ခဏလောက် သည်းခံပြီး စောင့်ပေးပါဦး"

​"ဟွန်း..."

ယန်ချန်းကျွင်းက နှာတစ်ချက်မှုတ်ကာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ်ပဲ ကြီးကျယ်တာပဲ"

​ကျိချွမ်းမေခမျာ ဘာမှပြန်မပြောရဲဘဲ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည့် နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ရသည်။

​"ကျွယ်မင်နန်းတော်က အရှိန်အဝါ ကြီးတယ်ဟုတ်လား ရှင်တို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုး မျိုးနွယ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကရော သေးလို့လား "

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချန်အင်းရွှယ်သည် အမာခံတပည့်များစွာကို ဦးဆောင်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမသည် ယန်ချန်းကျွင်း၏ စကားကို တိုက်ရိုက်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

​"ကျွန်မတို့ ဒီကိုရောက်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ။ ရှင်တို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုး မျိုးနွယ်ကပဲ ကျွန်မတို့ကို ရက်အတော်ကြာ စောင့်ခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား အခု ရှင်တို့ ခဏလေး စောင့်လိုက်ရတာကို စိတ်မရှည်နိုင်ဖြစ်နေတာလား "

​"နှုတ်သီးကောင်းလှချည်လား ကောင်မလေး... ဒါက မသေမျိုးလောကငယ် ကွ၊ မင်းတို့ အောက်လောကရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ချန်းကျွင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ရှေးခေတ်တုန်းကဆိုရင် မင်းတို့လို အောက်လောကသားတွေ အထက်လောကကို လာရင် ငါတို့ကို မြင်တာနဲ့ ဒူးထောက်ရှိခိုးရတာ။ လူကြီးတွေကို ဒီလို ပြန်ပြောရဲပါ့မလား"

​"အခုက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ လက်ရှိ မသေမျိုးလောကငယ်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ရှင့်ရင်ထဲမှာ အသိဆုံး မဟုတ်ဘူးလား "

ချန်အင်းရွှယ်က လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အခြေခံအင်အားကို ပြောကြေးဆိုရင်... အထက်နယ်မြေသုံးခု မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး ဘယ်လောက်ရှိလဲ ရှင်တို့ မသေမျိုးလောကငယ်မှာကရော ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလို့လဲ "

​ဖန့်ချန်နှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်မိကြပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ စီနီယာအစ်မသုံးမှာ စီနီယာအစ်မသုံးပင်။ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်မှ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း စကားပြောဆိုရာတွင် အလျှော့ပေးမည့် အမူအရာ လုံးဝမရှိချေ။

​ယန်ချန်းကျွင်းက ဆက်မငြင်းတော့ဘဲ ချန်အင်းရွှယ်ကိုသာ အေးစက်စွာ စောင်းကြည့်လိုက်ရင်း

"ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဘာလို့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ကို မလွှတ်တာလဲ မင်းလို မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး ငါတို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်ကို စော်ကားခိုင်းတာလား မဆွေးနွေးချင်တော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား "

​"ဒါဆိုရင်လည်း မဆွေးနွေးနဲ့တော့လေ၊ တိုက်ကြတာပေါ့။ ကျွန်မအထင်တော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က ရှင်တို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုး မျိုးနွယ်လောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဆယ်နှစ်ထက် ပိုမကြာလောက်ပါဘူး"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့သည့် ပုံစံဖြင့် ပြောချပစ်လိုက်သည်။

​ဆွေးနွေးပွဲ စတင်ကာစမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားတော့မည့် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

​ယန်ချန်းကျွင်း၏နောက်မှ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ချန်အင်းရွှယ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုမိန်းမမှာ အလွန်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသည်။ မသေမျိုးလောကငယ်၏ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ရာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်ကို ဤမျှ အနိုင်ကျင့်ရဲသည်လား နောက်ကွယ်က ကောင်းကင်မသေမျိုး မျိုးနွယ်စုကိုရော မျက်စိထဲ မထည့်တော့ဘူးလား။

​ယန်ချန်းကျွင်းသည် ချန်အင်းရွှယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်နှာတွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ

"ချန်လေးရာ... မင်းက အရင်အတိုင်းပဲ နှုတ်သီးကောင်းတုန်းပါလား။ ငါကတော့ မင်းကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး"

​"စီနီယာကြီး ယန်...ရှင်လည်း အသက်ကြီးလှပြီပဲ၊ ကျွန်မတို့လို လူငယ်တွေနဲ့ လာပြီး စကားနိုင်မလုပါနဲ့တော့။ မနိုင်တာက သဘာဝပါပဲ"

ချန်အင်းရွှယ်က ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြန်သည်။

​သုံးဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ယန်ချန်းကျွင်းက ပြုံးလျက် ကျိချွမ်းမေကို ကြည့်ကာ

"ငါနဲ့ ချန်လေးနဲ့က လူသားနယ်မြေကိုးခုမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဆုံဖူးတယ်။ သူမရဲ့ မိသားစုဝင် လူကြီးတွေနဲ့လည်း ငါနဲ့က တော်တော်ခင်တာ။ ကျိမျိုးနွယ်စုက ဒီတစ်ခါ ဆွေးနွေးဖို့ သူမကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်တာက ဒီအချက်ကို သိနေလို့ထင်တယ် "

​"ဩော်... ဒါကြောင့်ကိုး "

လူတိုင်းမှာ ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ချန်အင်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့မှ ယန်ချန်းကျွင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ လူဖြစ်သလား၊ ယနေ့တွင် အခြား အကြံအစည်များ ရှိနေသလား ဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်သေးချေ။

​ကျိချွမ်းမေသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့က ဒီလိုပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပေါ့၊ ဒီနေ့ အထင်လွဲမှုတွေကို အဆင်ပြေပြေ ဖြေရှင်းနိုင်တော့မယ်"

​"အထင်လွဲမှုတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုတာကတော့ တစ်ပိုင်းပေါ့၊ ဆွေးနွေးစရာရှိတာကတော့ ဆွေးနွေးရမှာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုက အဲဒီ အလေအလွင့်ကောင်ရော ခေါ်ခဲ့ဦးလေ"

ယန်ချန်းကျွင်းက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက သူ့ကြောင့် စခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ကြောင့်ပဲ အဆုံးသတ်ရမယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဆွေးနွေးဆွေးနွေး သူကတော့ ဒီမှာ ရှိနေရမယ်"

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အခုပဲ လူလွှတ်ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"

ကျိချွမ်းမေက ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သွား... ကျိထုံ ကို ခေါ်လာခဲ့"

​"ဟုတ်ကဲ့ "

ကျိမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အလျင်အမြန် ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ကျိထုံ ကို ခန်းမအလယ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

​သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူ၏ခြေဖျားကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အမှားလုပ်မိ၍ နောင်တရကာ ပြုပြင်ချင်နေသော ပုံစံမျိုးပင်။ သူ ရောက်လာသည်နှင့် ယန်ချန်းကျွင်း၏နောက်မှ မီးနတ်ဘုရား ကျင့်ကြံသူများမှာ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြရာ ထိုအကြည့်များမှာ ဓားကဲ့သို့ စူးရှပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ချင်နေသည့်အလား။

​"ကောင်လေး... မင်း သတ္တိကောင်းလှချည်လား။ ငါတို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်သွေးမျိုးဆက် ကိုတောင် မင်းက ထိပါးရဲတယ်ပေါ့ သူမဟာ ကောင်းကင်မသေမျိုးမျိုးနွယ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ သားသမီးနဲ့ စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား "

ယန်ချန်းကျွင်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

​ကျိထုံက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။

ကျိချွမ်းမေက သတိပေးလိုက်မှ

"မိတ်ဆွေ ယန် မေးနေတာကို ပြန်ဖြေလိုက်စမ်း"

​ကျိထုံသည် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ မျက်လုံးအောက်မှ ခိုးကြည့်လိုက်ရာ စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားဟန်ရှိသည်။

ထို့နောက် ယန်ချန်းကျွင်းကို ဂါရဝပြုကာ

"စီနီယာကြီး... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေတွေက အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်းတောင် မသိတော့တာပါ"

​"ရှင်းမပြတတ်ဘူး ဟုတ်လား ယောက်ျား မိန်းမ ကိစ္စက ဒါမျိုးပဲ မဟုတ်လား ဘာတွေ ရှင်းမပြနိုင်စရာ ရှိလို့လဲ ဒါမှမဟုတ် မင်းက လုပ်ပြီးတော့ တာဝန်မယူချင်တာလား "

ယန်ချန်းကျွင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး

"ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလိုလုပ်တာက ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ "

​ကျိထုံ စိုးရိမ်သွားကာ

"တာဝန်မယူချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေက မြန်ဆန်လွန်းနေလို့ ကျွန်တော်..."

သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုသူမှာ မရောက်လာကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

​"ရှာမနေနဲ့တော့၊ သူမက အပြစ်ပေးခံရပြီး အချုပ်ထဲ ရောက်နေလို့ လာလို့မရဘူး"

ယန်ချန်းကျွင်းက နှာတစ်ချက်မှုတ်ကာ ချန်အင်းရွှယ်အား ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"ချန်လေး... ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းပေးဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ မင်းတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ဒီအိမ်ကလူ ကျင့်ကြံနေတယ်၊ အမာခံတပည့်ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားလို့သာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လူလွှတ်ပြီး မျိုးဖြုတ်မပစ်သေးတာ"

​ကျိချွမ်းမေတို့အဖွဲ့မှာ ရင်ထိတ်သွားကြသည်။

အမှားအယွင်းတစ်ခုသာ ရှိခဲ့လျှင် ကျိမျိုးနွယ်စုမှာ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်၏ သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

​"ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့က ခက်တော့မခက်ပါဘူး။ ကောင်းကင်မသေမျိုးမျိုးနွယ်ဘက်ကိုတော့ ကျွန်မတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က စကားပြောပေးပါ့မယ်၊ သူတို့က မျက်နှာသာ ပေးမှာပါ။ ရှင်တို့ မီးနတ်ဘုရားမသေမျိုးမျိုးနွယ်ဘက်က လိုချင်တဲ့ လျော်ကြေးကို တောင်းဆိုရုံပါပဲ"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"နောက်တစ်နည်းကတော့... ဒီကိစ္စရဲ့ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ရှာဖွေဖို့ပါပဲ။ ကျိမျိုးနွယ်စုမှာ အပြစ်မရှိတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ"

​ကျိမျိုးနွယ်စုမှာ အပြစ်မရှိနိုင်ဘူး ဟုတ်လား

ကျိချွမ်းမေတို့အဖွဲ့မှာ မှင်တက်သွားကြပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။ အချို့က ကျိရှန့်ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဤမျှအထိ ဘက်လိုက်ကာကွယ်ပေးနေခြင်းမှာ မျက်စိရှိသူတိုင်း မြင်နိုင်ပေသည်။

​ယန်ချန်းကျွင်း၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကာ

"ချန်လေး... မင်း ဘယ်လို စကားမျိုး ပြောလိုက်တာလဲ ငါနဲ့ မင်းနဲ့က ခင်ပေမဲ့လို့ ဒီကိစ္စကတော့ တရားဝင် ပဲ ရှင်းကြရအောင်လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား "

​"တရားဝင်ပဲ ရှင်းမှာပေါ့။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မ ဒီကိုမလာခင်ကတည်းက လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားခဲ့တာ။ အဖြစ်အပျက်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်က ဆိုတော့ စုံစမ်းရတာ အတော်လေး ပင်ပန်းပေမဲ့ ရလဒ်အချို့တော့ ရထားတယ်"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"စီနီယာကြီး ယန်... ကျွန်မတို့ စုံစမ်းလို့ရထားတဲ့ ရလဒ်ကို နားထောင်ကြည့်ချင်လား "

​ကျိရှန့်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျွယ်မင်နန်းတော်က လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းပြီးသားလား

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ရှဲ့အာမန်နှင့် ချန်အင်းရွှယ်တို့မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကတည်းက ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချန်အင်းရွှယ်က နှစ်ပေါင်းငါးဆယ် အချိန်ဆွဲခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤစုံစမ်းမှုများအတွက် အချိန်ပေးရန် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

​'ဒါကြောင့်မို့လို့ နှစ်ငါးဆယ် စောင့်ပြီးမှ ထွက်လာခဲ့တာကိုး... တကယ်လို့ သူတို့က မသေမျိုးလောကငယ်ကို တိုက်ရိုက် လာခဲ့မယ်ဆိုရင် တစ်ခုခုကို စုံစမ်းဖို့အတွက် အနှောင့်အယှက်တွေ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်...'

​"ရှင်တို့ အပြင်မှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ ဝင်ခဲ့ကြလေ"

ချန်အင်းရွှယ်က အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် နန်မင်ရုယွဲ့ ၊ လီရှမ်းဇီ နှင့် အစောပိုင်းက ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း မှ ရှန့်ယွဲ့ကွမ်း သုံးဦးတို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

​"စီနီယာအစ်ကိုငါး... စီနီယာအစ်ကိုရှစ် ပြီးတော့ ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း က ရှန့်ယွဲ့ကွမ်းလား "

ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ အမာခံတပည့်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြတော့သည်။

All Chapters