အခန်း (၃၆၁-၃၆၂)

အခန်း ၃၆၁ - လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ လှုပ်ခတ်မှုနှင့် အသိပညာများရရှိခြင်း

ရွှမ်ခုန်းတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၌

စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ကောင်းကင်တာအိုစည်းချက်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့လုပ်လက်စအလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် နားစွင့်နေခဲ့ကြလေသည်။

တာအိုစည်းချက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နယ်နိမိတ်များကိုပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။

တာအိုစည်းချက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှသာလျှင် လူတိုင်းမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများ စတင်လာကြတော့သည်။

"စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်တာအိုစည်းချက်လား။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တော်တော်လေး မြန်မြန်ပေါ်လာတာပဲ"

"ငါ ခံစားလို့ရတယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆတွေ တိုးလာနေပြီ"

"စတုတ္ထအကြိမ် တာအိုစည်းချက် ပေါ်လာတာက အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သဘာဝနိယာမတွေ ပိုပြီးပြည့်စုံလာပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

...

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲရှိ လူများမှာ အချင်းချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ထိုစဉ် ရွှမ်ခုန်းတောင်ထိပ်ရှိ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းတော်ကြီးအတွင်း၌ကား အလွန်အားကောင်းလှသော စိတ်ဆန္ဒပိုင်ရှင်အချို့ စကားပြောဆိုနေကြ၏။

"စတုတ္ထမြောက် တာအိုစည်းချက် ပေါ်လာပြီဆိုတော့ အပြင်လောကရဲ့ သဘာဝနိယာမတွေက မကြာခင် ငါတို့ကို လက်ခံနိုင်တဲ့အဆင့်အထိ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာတော့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။ စတုတ္ထအကြိမ် တာအိုစည်းချက်က အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ အပြင်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလှုပ်ရှားခွင့်ပြုဦးမှာ။ ငါတို့တွေ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားနိုင်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ပဉ္စမမြောက် တာအိုစည်းချက်ကို လိုလိမ့်ဦးမယ်"

"လောစရာမလိုပါဘူး။ စတုတ္ထမြောက် တာအိုစည်းချက်က ငါတို့ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုမြန်မြန်ပေါ်လာတာဆိုတော့ ပဉ္စမမြောက်ကလည်း သိပ်ကြာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအကြိမ် တာအိုစည်းချက် ပေါ်ထွက်လာပြီဆိုကတည်းက အပြင်လောကရဲ့ နိယာမတွေဟာ တော်တော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး ပြည့်စုံတဲ့အခြေအနေကို ရောက်နေပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေအရဆိုရင် ဒါက အခွင့်အရေးတချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့မယ့်အချိန်ကာလပဲ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက တပည့်တွေကို အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံယူ လေ့ကျင့်ခိုင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အဓိကကမ္ဘာကြီးကို မှီခိုနေရတဲ့ ဒုတိယအဆင့် နေရာလွတ်တစ်ခုသာသာပဲ။ သူ့ရဲ့ပင်ကိုယ်နိယာမတွေက ချို့ယွင်းချက်ရှိတယ်။ အပြင်ဘက်က အတွေ့အကြုံတွေသာ မရှိရင် ငါတို့တပည့်တွေတော့ ခိုင်မာတဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် သူတို့ကို အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းလိုက်ကြတာပေါ့။ အဓိကကမ္ဘာကြီးမှာ အမြစ်တွယ်နိုင်မှ ရွှမ်ခုန်းတောင်ကလည်း ဖွံ့ဖြိုးကြီးထွားလာနိုင်မှာလေ"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားရဲတဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ကောင်လေးရဲ့ သတင်းကို ဝူကျန့်မျှော်စင်က မကြာသေးခင်ကမှ စုံစမ်းသိရတယ်ဆို။ သူ့ကို ဖမ်းပြီး သိမ်းသွင်းနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

"ကောင်းလိုက်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပါလား။ အဲဒီလူငယ်လေးက ဒီခေတ်ကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော်တွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုတာ အသိသာကြီးပဲဟာ။ သူ့ကိုသာ ငါတို့လမ်းစဉ်ထဲကို သွတ်သွင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့အင်အား ပိုပြီးတောင့်တင်းလာမှာ ကျိန်းသေပေါက်ပဲ"

...

သိပ်မကြာမီမှာပင် တောင်ထိပ်ရှိ ဘုရားကျောင်းတော်မှနေ၍ ဗုဒ္ဓအမိန့်တော်တစ်ခုသည် တောင်လယ်ရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာကာ ရွှမ်ယီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာလေသည်။

အမိန့်တော်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရွှမ်ယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားလေ၏။ ပြီးနောက်၌ သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ရှိ ဗုဒ္ဓခေါင်းလောင်းကြီးကို ချက်ချင်းတီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ပြင်းထန်လှသော ခေါင်းလောင်းထိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲရှိ ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ ဘုန်းကြီးအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်း တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မဟာဝီရ ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ စတင်ဦးတည်သွားကြလေတော့သည်။

ခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ...

ဝူကျန့်မျှော်စင် ဌာနခွဲပိုင်ဆိုင်သည့် နေရာတစ်ခုတွင် နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များရှိသည့် မျှော်စင်သခင်သည် သစ်သားဘုရားကျောင်းဆောင်တစ်ခုထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမတောင်ကြီးကို ငေးကြည့်နေလေ၏။

"မျှော်စင်သခင်... ရွှမ်ခုန်းတောင်က ဘာလို့ ဗုဒ္ဓခေါင်းလောင်းကို တီးရတာလဲ"

အကြီးအကဲယိုသည် မျှော်စင်သခင်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တွဲလွဲဆိုင်းနေသော တောင်ကြီးကို လိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တခြားဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်တာအိုစည်းချက် ပေါ်ထွက်လာပြီလေ။ အပြင်လောကရဲ့ သဘာဝနိယာမတွေက ပိုပြီး ပြောင်းလဲတိုးတက်လာပြီ။ ရွှမ်ခုန်းတောင်က နောက်ဆုံးတော့ စတင်လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံပဲ" ဟု မျှော်စင်သခင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေလေသည်။

"မျှော်စင်သခင်ဆိုလိုတာက... ရွှမ်ခုန်းတောင်က ကမ္ဘာလောကထဲကို ထွက်လာဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား" အကြီးအကဲယိုမှာ အံ့သြသွားရသည်။

"နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ငါတို့သိရမှာပါ"

"ဒါဆိုရင် မျှော်စင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ငါတို့အခြေအနေနဲ့ဆိုတော့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့က သူတို့အမိုးအောက်မှာ ခိုလှုံနေရတာလေ။ မေတ္တာတရား ကြီးမားပါတယ်ဆိုတဲ့ ဒီဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းတော်ကြီးက ညစ်ပတ်တဲ့အလုပ်တွေလုပ်ဖို့ ငါတို့လို အရိပ်ထဲကလူတွေကို အသုံးချလာမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရုံကလွဲပြီး တခြားမရှိပါဘူး"

မျှော်စင်သခင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏လေသံတွင် အကူအညီမဲ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ စွက်ဖက်နေလေသည်။

အကြီးအကဲယိုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ ဝူကျန့်မျှော်စင် ရင်ဆိုင်နေရသော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိပေသည်။ ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော အင်အားနှင့် နက်နဲလှသော နောက်ခံရှေ့တွင် ဝူကျန့်မျှော်စင်သည် ပုရွက်ဆိတ်လေးများထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ သန်မာပေသည်။ သူတို့ကို ခြေမှုန်းချင်သည်ဆိုပါက အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပကတိအင်အားကြီးမားမှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့မည်မျှပင် အကြံအစည်များ ရှိနေပါစေ ထိုအတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားရပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်မပြရဲခဲ့ပေ။

"အကြီးအကဲယို... မင်း ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် သတင်းထောက်လှမ်းဖို့ အပြင်ထွက်တုန်းက အပြင်လောကမှာ အပြောင်းအလဲကြီးတွေ ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်" မျှော်စင်သခင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မျှော်စင်သခင်။ အပြင်လောကရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေက ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ငါတို့ဘိုးဘေးတွေ ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ တူညီတဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့ရတယ်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီးနိုးကြားလာတာနဲ့အမျှ အပြင်ဘက်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကဟာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာနေတယ်။ ငါတို့မျှော်မှန်းထားတာထက် ကျော်လွန်ပြီး မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ အဆင့်တွေကို ရောက်နေတဲ့ အားကောင်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေတောင် ရှိနေပြီ"

အကြီးအကဲယိုက သတင်းထောက်လှမ်းစဉ်က သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံများဖြစ်သည့် သက်ကြီးရွယ်အို သမားတော်ကြီးချန်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတို့အကြောင်းကို ပြန်၍သတိရလိုက်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူ၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားဆဲပင်။

သူ့ကိုယ်ပိုင်အင်အား ရှိနေသော်လည်း ထိုလူနှစ်ဦးရှေ့တွင်တော့ သူသည် လုံးဝကို အကူအညီမဲ့နေခဲ့ရသည်။ မျှော်စင်သခင်ပေးသနားထားသည့် မှော်ရတနာသာ မရှိခဲ့ပါက သူ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိခဲ့မည်ပင် မဟုတ်။

"အဲ့ဒါကောင်းတာပေါ့။ အပြင်ဘက်က အင်အားစုတွေ ပိုသန်မာလေလေ ပိုကောင်းလေလေပဲ" မျှော်စင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက တစ်နေ့ကျရင် ရွှမ်ခုန်းတောင်က ငါတို့ကို အားကိုးလာရမယ့် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်လာနိုင်လို့ပဲ။ ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ငါတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

မျှော်စင်သခင်သည် ရွှမ်ခုန်းတောင်နှင့် ထိုတောင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ဘုရားကျောင်းများကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များကို ရွှမ်ခုန်းတောင်ကချည်း အားလုံးနီးပါး ချုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ ထို့အတွက်‌ကြောင့် ဝူကျန့်မျှော်စင်အတွက် ကျင့်ကြံဖို့နေနေသာသာ အသက်ရှင်သန်ရန်ပင် မနည်းရုန်းကန်နေရပါ၏။ ဤတည်ရှိမှုကို အဆုံးသတ်ချင်ခြင်းသည် ဝူကျန့်မျှော်စင်၏ အမြဲတမ်းဆန္ဒဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ လက်ဆုပ်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှာတွေ့ခဲ့ကြပေ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်ရှိ ဝင်္ကပါသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး ဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်များကို ကျွမ်းကျင်သော အင်အားကြီး ဘုန်းကြီးများသာ ဝင်ထွက်နိုင်လေသည်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းလုံးဝမရှိပေ။

ဘိုးဘေးအဆက်ဆက်သည် လျှို့ဝှက်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လွတ်မြောက်ရန်နေနေသာသာ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ဝူကျန့်မျှော်စင်မှ မည်သည့်တပည့်မှ ရွှမ်ခုန်းတောင်ကိုပင် မထိတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူများပင်လျှင် လေထဲတွင် လမ်းလည်းမလျှောက်နိုင်သလို ပျံလည်းမပျံသန်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အပြင်လောကသည် အကြီးအကဲယို ဖော်ပြခဲ့သလို ရေတွက်၍မရနိုင်သော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အမှန်တကယ် ပြည့်နှက်နေမည်ဆိုပါက...

ရွှမ်ခုန်းတောင်သည် ကမ္ဘာလောကကို တစ်ယောက်တည်း လွှမ်းမိုးထားနိုင်မည်မဟုတ်တော့ချေ။ ထိုအခါ ဝူကျန့်မျှော်စင်အတွက် လွတ်မြောက်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်ပေ၏။

ရွှမ်ခုန်းတောင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အခြားသော အဓိက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးများကလည်း နောက်ဆုံးပေါ်ထွက်လာသော တာအိုစည်းချက်ကို တုံ့ပြန်မှုများ ပြုလုပ်နေကြလေသည်။

...

ယွင်ရွှေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကတော့ ရွှမ်ခုန်းတောင်နှင့် လုံးဝကို ကွာခြားလှပေသည်။

ဤနေရာတွင် ရေကန်များနှင့် ကျွန်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့ကြားတွင် မြူခိုးများ ယှက်နွယ်ကာ အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များနှင့် ပေါင်းစပ်နေလေသည်။ အခါအားလျော်စွာ ဧရာမ ငှက်ကြီးများ ပျံသန်းသွားလာနေကြပြီး ဘုံဗိမာန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းကာ လေးစားကြည်ညိုဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။

အကြီးဆုံးရေကန်ရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်သို့ ခရီးသည်များကို တင်ဆောင်လာသော ငှက်ကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို... ဘိုးဘေးက ‌ကျွန်မတို့ကို ဘာလို့ ဒီခေါ်တာလဲဟင်"

တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ဖြူစင်သော သွားများရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ငှက်ဖြူကြီးပေါ်မှ ဆင်းလာကာ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း သေချာမသိဘူး" ဆရာတူအစ်ကိုဖြစ်သူက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"မကြာသေးခင်က ပေါ်လာတဲ့ တာအိုစည်းချက်နဲ့များ သက်ဆိုင်နေမလား" လူငယ်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"ငါမသိဘူး။ ဘိုးဘေးရောက်လာမှပဲ ငါတို့သိရမှာ"

ဆရာတူအစ်ကိုဖြစ်သူက တိကျသော အဖြေကို မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

တပည့်များက ဘိုးဘေး၏ ဆင့်ခေါ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ခန့်မှန်းပြောဆိုနေကြစဉ်...

ရှေ့တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း သာလွန်ထူးကဲသော အငွေ့အသက်အချို့ ပေါ်လာလေသည်။ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အကြီးအကဲတစ်စု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကြ၏။

တပည့်အားလုံး ချက်ချင်းပင် မတ်မတ်ရပ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ "ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"သက်သောင့်သက်သာနေကြပါ။ မင်းတို့ကို တာဝန်တစ်ခုပေးဖို့ ဒီကို ခေါ်လိုက်တာ" ဦးဆောင်လာသော အကြီးအကဲက ကြင်နာစွာ ပြောလေသည်။

တပည့်များအားလုံးကလည်း အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေကြ၏။

"စတုတ္ထမြောက် တာအိုစည်းချက် ပေါ်ထွက်လာတော့ အပြင်လောကရဲ့ သဘာဝနိယာမတွေကလည်း ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာပြီ။ တခြားဘိုးဘေးတွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းတို့တွေ အပြင်ထွက်ပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ ခံယူဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ်..."

အခြား လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှစ်ခုတွင်လည်း အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်ပွားနေလေသည်။

စတုတ္ထမြောက် တာအိုစည်းချက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ အဓိက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီး လေးခုစလုံးသည် ထူးခြားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့ကြလေသည်။ သူတို့၏ တပည့်များကို အတွေ့အကြုံရှာရန် ကမ္ဘာလောကထဲသို့ စေလွှတ်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ တပည့်များကို သွေးဆူစေရုံသာမက ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများ အနာဂတ်တွင် ထွက်ပေါ်လာရန်အတွက် လမ်းခင်းပေးခြင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းတွင် အပြင်ဘက်မှ ဆူပူအုံကြွမှုများသည် လုချင်းအပေါ်ကိုတော့ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ဆေးလုံးအချို့ကို သောက်ပြီးနောက်၌ ဝေ့ကျိဟောက်နှင့် အခြားသူများသည် နောက်တစ်နေ့တွင် လှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင်အထိ ပြန်ပြီးသက်သာလာကြသည်။ လုချင်းနှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့သည် သူတို့ကို ကျိုးလီရွာသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဝေ့မိသားစု၏ ခြံဝင်းထဲတွင် နေရာချပေးလိုက်လေသည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ပြတ်တောက်သွားသော လက်မှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်ပြီးကောင်းမွန်လာစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် ဝေ့ကျိဟောက်နှင့် အခြားသူများအပေါ် ကျရောက်နေသော ကျိန်စာများကို ရုတ်သိမ်းပေးလိုက်လေ၏။

ကျိန်စာများ ရုတ်သိမ်းသွားသော်လည်း ထိုကျိန်စာများသည် လူတစ်ဦးစီထံမှ ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူသွားခဲ့လေပြီပင်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ထိခိုက်သွားရုံသာမက သူတို့၏သက်တမ်းများကလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုတောင်းသွားခဲ့ရသည်။

အထူးသဖြင့် ဝေ့ကျိဟောက်သည် ဝေ့ရှင်းဟယ်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးစဉ်အတွင်း အလွန်အကျွံ အင်အားသုံးခဲ့ရပြီး ကျိန်စာများကို အလွန်အကျွံ အသက်ဝင်စေခဲ့သဖြင့် သက်တမ်းဆုံးရှုံးမှု အပြင်းထန်ဆုံးကို ခံစားခဲ့ရရှာ၏။ ထို့ကြောင့် ကျိန်စာရုတ်သိမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏နားထင်၌ ဆံပင်ဖြူတစ်စုတောင် ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဝေ့သခင်မကြီးမှာ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသဖြင့် ငိုကြွေးခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ဝေ့ကျိအန်းသည် သူ့အစ်ကို၏ ကံကြမ္မာအတွက် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး ယုတ်မာလှသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ရန် ဝေ့စံအိမ်တွင် မရှိခဲ့သည်ကို နောင်တရနေခဲ့၏။

သို့သော် ဤဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရသော ဝေ့ကျိဟောက်မှာတော့ ငြိမ်းချမ်းသော အမူအရာကို ရရှိလာခဲ့လေသည်။ ကောင်းကင်ကိုဖြစ်စေ၊ အခြားသူများကိုဖြစ်စေ အပြစ်တင်မည့်အစား သူက သူ့မိခင်နှင့် ညီဖြစ်သူကို ပြန်ပြီးနှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ သူက ဤမျှကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းကြောင်း၊ သက်တမ်းအချို့ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ ယှဉ်ကြည့်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရသော ဂိုဏ်းမှ ဆရာတူညီအစ်ကိုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ကံကောင်းသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါ၏။

ဝေ့ကျိဟောက်၏ တည်ငြိမ်မှုသည် ဝေ့ရှန်ဟိုင်နှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့ကို များစွာ သဘောကျစေခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ဤဘေးဒုက္ခသည် သူ၏စရိုက်ကို ပိုမိုရင့်ကျက်လာစေခဲ့ပြီး အဆိုးထဲမှ အကောင်းဖြစ်လာကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ဆုံးရှုံးသွားသော နှစ်များအတွက်မူ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူသည် တစ်နေ့တွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပြန်ပြီးရရှိနိုင်ချေ ရှိနေသေးသည်ပင်။

ကိစ္စအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူ၏ ပုံမှန်အေးချမ်းသော ဘဝသို့ ပြန်ပြီးရောက်ရှိသွားတော့သည်။ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကျင့်ကြံခြင်းများမှလွဲ၍ သူသည် သူ၏နေ့ရက်များကို လယ်ကွက်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ ငါးဖမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်ယန်၏ လေ့ကျင့်မှုများကို လမ်းညွှန်ပေးခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးလေ့ရှိ၏။

ရှောင်ယန် အဆင့်တက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူမအတွက် သင့်လျော်သော ချီစုပ်ယူခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ လောလောဆယ်တွင်တော့ သူသည် သူမအား မည်သည့်သိုင်းပညာများကိုမျှ မသင်ပေးသေးပေ။

သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် တည်ငြိမ်မှုမရှိသေးသော စိတ်နေသဘောထားအရ သိုင်းပညာများကို စောစီးစွာ ကျင့်ကြံခြင်းက သူမကို လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားစေနိုင်၏။ သူမအနေဖြင့် ဦးစွာ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် အာရုံစိုက်ခြင်းကသာ ပိုကောင်းပါ၏။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် ရှောင်ယန်အား ချီစုပ်ယူခြင်းနည်းစနစ်ကိုသာ စတင်သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နေ့စဉ် သန့်စင်စေခဲ့လေသည်။

ဤတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေ့ရက်များအတွင်း လုချင်းသည် ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနှင့် ရံဖန်ရံခါ ဆက်သွယ်လေ့ရှိပြီး ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို မေးမြန်းလေ့ရှိသည်။ လုချင်း၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ မေးခွန်းတိုင်းကို အကြွင်းမဲ့ ရိုးသားစွာ ဖြေကြားခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အပေါ်ယံအားဖြင့် အားလပ်နေသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော လုချင်း၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် အသိပညာများမှာတော့ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးပွားလာခဲ့လေ၏။

"ခင်ဗျားပြောတာက ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား"

တစ်နေ့တွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနှင့် သာမန်ကာလျှံကာ စကားပြောနေစဉ် လုချင်းက ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းအကြောင်းကို မမျှော်လင့်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်ချိန်တွင် လုချင်းသည် အဖြေအတွက် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မှန်ကန်သောလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သည် ကမ္ဘာနှစ်ခုလို ကွာခြားလှပေ၏။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း အသုံးပြုခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ့ကို အံ့သြစေသည်မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက မမျှော်လင့်ထားသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးလာခြင်းပင်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်၊ ကျုပ်မှာ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှုတချို့ ရှိပါတယ်" မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက အလွန်ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ အင်အားစုအမျိုးမျိုးကြားထဲ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အဲဒီ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးတွေက ကျုပ်တို့လို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မကြာခဏ ထိပ်တိုက်တွေ့လေ့ရှိတယ်လေ။ အဲ့တော့ ပဋိပက္ခတွေကလည်း မကြာခဏ ဖြစ်လေ့ရှိတာပေါ့။ အဲဒီလို ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုမှာ ကျုပ်က အားကောင်းတဲ့ ဗုဒ္ဓကျင့်ကြံသူ အတော်များများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတချို့ကို ရခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီအထဲမှာ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုချင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြသွားရလေ၏။ သူရှာဖွေနေသည့်အရာကို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံတွင် တွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ" လုချင်းက တွေးလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာကြီးက အံ့သြစရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ"

"ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးပြုတဲ့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျား သိတာတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ" လုချင်းက ချက်ချင်းပင် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်" မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျုပ် သခင့်ကို အသိပေးချင်တာက ကျုပ်က အရင်ဘဝတုန်းက မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာ‌မလို့ မိစ္ဆာအရှင်သခင် လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းတွေကိုပဲ ကျင့်ကြံခဲ့တာပါ။ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ ဗုဒ္ဓစွမ်းအင်ကြားက မွေးရာပါ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကြောင့် အဲဒီ ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်စဉ်တွေကို ရပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ကျုပ် မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက်တော့ လေ့လာခဲ့ဖူးပါတယ်။ နောက်ပြီး လူဝင်စားခဏခဏဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျုပ်မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရလို့ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်းနှစ်ခုရဲ့ နည်းနည်းလေးလောက်ပဲ ကျုပ်မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ရှိတော့တယ်။

သခင် သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ် အခုမှတ်မိသလောက်ကို မျှဝေပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်... ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ဘယ်တုန်းကမှ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လို့ သူတို့ရဲ့ ထိရောက်မှုကိုတော့ ကျုပ် အာမမခံနိုင်ပါဘူး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ"

ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုမှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ လိမ်ညာနေခြင်း မရှိကြောင်း လုချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ခံရန် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

သိုင်းပညာများကို သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည့် စွမ်းရည် သူ့ထံတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဤနည်းလမ်းများ၏ စစ်မှန်မှုကို သူကိုယ်တိုင် အတည်ပြုနိုင်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

သိပ်မကြာမီမှာပင် လုချင်းသည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်မှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ပေးပို့လာသော အချက်အလက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ပါ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်ခြင်း စွမ်းရည်မှ သတိပေးချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိထားပါတယ်။ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်မလား"

လုချင်းကလည်း တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

"ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနေပါသည် ၊ လက်ရှိတိုးတက်မှု - ၁%၊ ၂%... ၉၈%၊ ၉၉%၊ ၁၀ဝ%"

"ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲခြင်း ပြီးစီးပါပြီ။ သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်မှု စတင်ကြမလား"

သူက သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"သရုပ်ဖော်နေပါသည်၊ လက်ရှိတိုးတက်မှု - ၁%၊ ၂%... ၉၉%၊ ၁၀ဝ%"

"သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်မှု ပြီးစီးပါပြီ။ သင်ယူခြင်း စတင်မလား"

လုချင်းသည် သင်ယူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

ခဏအကြာတွင်တော့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအဟုန်ကြီးတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ ယခုဆိုလျှင် လုချင်းသည် ဤခံစားချက်နှင့် ရင်းနှီးနေပြီပင်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ အသစ်ရရှိလာသော နားလည်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ စုပ်ယူလိုက်လေ၏။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော် သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ၌ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

....

အခန်း ၃၆၂ - ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံနှင့် လက်ဦးမှုရယူခြင်း

"ဒီသိုင်းပညာနှစ်ခုက ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး"

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ပေးလာသော သိုင်းပညာနှစ်ခုကို လုချင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ သိုင်းပညာနှစ်ခုစလုံးသည် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးပြုခြင်းအပေါ် အဓိက အာရုံစိုက်ထားခြင်းပင်။

၎င်းတို့အနက်မှ ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံဟု ခေါ်သော တစ်ခုမှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ခုကတော့ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည့် ရတနာများကို သန့်စင်ဖန်တီးသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာ နှစ်ခုစလုံးသည် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးပြုရန် အလေးပေးထားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ သို့မဟုတ် တာအိုကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာများကို မလိုအပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လုချင်းကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံနိုင်လေသည်။

သို့သော် ရွေးချယ်ရန် အချိန်ကျလာသောအခါတွင်တော့ လုချင်းသည် အနည်းငယ် အကြပ်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ချန်းကျိုးမြို့ရှိ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက သူ့အား ကုသိုလ်ကံများ ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။ သူသည် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း ပမာဏ အတော်အတန် ရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသိုင်းပညာနှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံရန်အတွက်မူ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ထိုနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကိုသာ ရွေးချယ်ရမည်ပင်။

လုချင်းသည် သိုင်းပညာတစ်ခုစီ၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးကျိုးများကို ချိန်ဆတွေးတောနေလေ၏။

ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံသည် သူရရှိထားသော ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို ထူးခြားသော နည်းစနစ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဖွဲ့စည်းဖြစ်တည်သွားသည်နှင့် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံသည် ကံကောင်းခြင်းများကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဟန့်တားပေးပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်၏။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရာတွင် အလွန်ထိရောက်မှုရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးကို အဓိကထားသည့် ထူးခြားသော သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံသည် ထပ်မံ၍အဆင့်တက်နိုင်၏။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ကောင်းကင်ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံး နောက်ဆုတ်သွားရမည်ဖြစ်ကာ မိစ္ဆာအရှင်သခင်များနှင့် ၎င်းတို့၏ စစ်သူကြီးများပင် ကြောက်ရွံ့ရမည်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ကောင်းကင်ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံကို ဖန်တီးရန်အတွက် ကြီးမားလှသော ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း ပမာဏကို လိုအပ်မည်ပင်။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း အစုအဝေးလေးမှာ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှ၏။ ထို့အပြင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူပေးသော သိုင်းပညာတွင် ကောင်းကင်ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံအကြောင်းကို အပေါ်ယံမျှသာ ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းကို မည်သို့သန့်စင်ဖန်တီးရမည်ဆိုသည့် တိကျသောအချက်အလက်များ မပါဝင်ပေ။

ကုသိုလ်ကံရတနာ သန့်စင်ဖန်တီးသည့် နည်းလမ်းအတွက်မူ...

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းသည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေလေသည်။ ဤသိုင်းပညာ၏ အဓိကအချက်မှာ မှော်ရတနာတစ်ခုထဲသို့ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခြင်းဖြစ်၏။ ကုသိုလ်ကံရတနာတစ်ခုသည် မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများအပြင် အခြားသောမကောင်းဆိုးဝါးသတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုချင်း၏ အမြင်တွင် သန့်စင်ဖန်တီးသည့် နည်းလမ်းသည် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံလောက် နက်နဲမှုမရှိပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံကို ကျင့်ကြံရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဤသိုင်းပညာ၏ အလားအလာသည် အလွန်မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် လုချင်းကိုယ်တိုင်တောင် ၎င်းထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပါ၏။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းများ ထပ်မံရရှိရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲကောင်းခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံက ပေးစွမ်းနိုင်သော ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးသည် အစပြုသူအဆင့်တွင်ပင် သူ့အတွက် လုံလောက်စွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလေသည်။

သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း အစုအဝေးသည် ဤသိုင်းပညာကို စတင်ရန်အတွက် အတိအကျ လုံလောက်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံ သိုင်းပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်သွားလေတော့သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု စတင်ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ သူ့ထံမှ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အချင်းချင်း ယှက်နွယ်သွားကာ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခြုံလွှမ်းထားသော ရိုးရှင်းသည့် ဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်သွားလေသည်။

"ဒါဆို ဒါက ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံပေါ့"

လုချင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံကို အံ့သြတကြီး ငေးကြည့်နေလေသည်။

ဝတ်ရုံသည် ပါးလွှာပုံပေါက်သော်လည်း ၎င်းမှစီးဆင်းနေသော ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားကို သူ ခံစားမိပါ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ ဝင်ရောက်လာခြင်းမှ တားဆီးပေးနိုင်ပေသည်။

"သခင်လေး... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

ယန်သည် လုချင်းထံမှ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိသွားပြီး လီဟော် ဒယ်အိုးထဲမှနေ၍ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာကာ လုချင်းကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေလေသည်။ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ သိပ်သည်းလှသော ကုသိုလ်ကံ အငွေ့အသက်များကို သူ ခံစားမိနေ၏။

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဆီကနေ ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်းကို အသုံးချတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခု ရခဲ့လို့ စမ်းကျင့်ကြည့်တာလေ။ ချက်ချင်း အောင်မြင်သွားမယ်လို့ မထင်ထားဘူး" လုချင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယန် : "..."

လုချင်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူထံမှ သိုင်းပညာတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်ကို ယန် အံ့သြခြင်းမရှိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် လုချင်း၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် ကျွန်ပြုခံထားရပြီး သူ၏ဆန္ဒကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။

ယန်ကို အံ့သြစေသည်မှာ ထိုသိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံရာတွင် လုချင်း၏ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ပင် ဖြစ်၏။ လုချင်းကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များကို မြင်သောအခါ၌ ဤသည်မှာ အလွန်နက်နဲလှသော သိုင်းပညာတစ်ခုမှန်း ယန် သိလိုက်လေသည်။ သို့တိုင် လုချင်းသည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ၊ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လေသည်။

လုချင်း၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို ယန် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ဖန် ထပ်မံ၍ အံ့သြမှင်သက်သွားရပြန်၏။

လုချင်းသည် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံ၏ ဆန်းကြယ်သော သဘာဝကို ခဏမျှ အရသာခံ ခံစားပြီးနောက်၌ ၎င်းကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ပြီးရုတ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ဖွဲ့စည်းဖြစ်တည်ပြီးသွားသည်နှင့် ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံသည် နောက်ထပ် အားထုတ်မှုမလိုအပ်ဘဲ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်ကို အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်ရာ ၎င်း၏စွမ်းရည်မှာ ဆန်းကြယ်သလောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

"ဆရာပြန်လာရင် ဒီသိုင်းပညာကို သူ့ကိုလည်း လက်ဆင့်ကမ်းပေးလို့ရတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် သူလည်း ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံတစ်ခု ဖန်တီးလာနိုင်လောက်တယ်"

ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံ၏ ဆန်းကြယ်သော အရည်အသွေးကို ခံစားပြီးနောက် လုချင်းသည် စိတ်ချသွားလေသည်။

ဆရာဖြစ်သူသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆေးကုသပေးခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ကြင်နာသနားတတ်သူပင်။ သူသည်လည်း ကုသိုလ်ကံအလင်းတန်း ပမာဏ အတော်အတန် စုဆောင်းမိထားပေမည်။

အကယ်၍ သူသာ ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သူ့အတွက် များစွာ အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဆရာသည် မကြာသေးမီကမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ ထွက်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်ကို မသေချာပေ။ ဆရာပြန်လာသည့်အချိန်အထိ လုချင်း စောင့်ရမည်ဖြစ်၏။

လုချင်း ဤအတွေးများဖြင့် တွေးတောနေစဉ် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။ ဆယ်ရှိုက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၌ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေးလု... အိမ်မှာ ရှိလား"

"ဝေ့သခင်ကြီး... ဝင်လာခဲ့ပါ"

မကြာမီ ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ ပုံရိပ်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ဝေ့သခင်ကြီး... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အမူအရာကို မြင်ပြီး လုချင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုပါ သခင်လေးလု... စံအိမ်က ကင်းထောက်တွေဆီကနေ သတင်းတစ်ခု ရခဲ့လို့ပါ။ ရှီးကျိုးဘက်မှာ အားကောင်းတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်စု ပေါ်လာတယ်တဲ့။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ သူတို့က ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးကို နှိမ်နင်းပြီး ရှီးကျိုးကို တစ်အုပ်စုတည်း ဖြစ်အောင်လို့ ပေါင်းစည်းပစ်လိုက်တယ်တဲ့။ အခု သူတို့က ရွှမ်ခုန်းတောင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ဆောက်လုပ်ရေးတွေ လုပ်နေပြီးတော့ ဘုရားကျောင်းတွေကို အလောတကြီး တည်ဆောက်နေကြတယ်တဲ့လေ"

"ဪ... ဒါဆို ရွှမ်ခုန်းတောင်က နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကိုယ်ထင်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ"

သတင်းကို ကြားပြီး လုချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။ သူ သိပ်ပြီးတော့ မအံ့သြမိပေ။

ရွှမ်ခုန်းတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ရှီးကျိုးတွင် တည်ရှိကြောင်း ဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသူများထံမှ သူ သိထားပြီး ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တာအိုစည်းချက်သည် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများကလည်း ပို၍ပြောင်းလဲတိုးတက်လာပြီဖြစ်ရာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေများ ထွက်ပေါ်လာရန် အချိန်တန်ပြီပင်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ထပ်မံနှောင့်နှေးနေမည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်ပြီးနိုးကြားလာမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

"တခြားဒေသတွေရော ဘယ်လိုနေလဲ။ အဲဒီမှာရော ဒီလိုကိစ္စတွေ ဖြစ်နေပြီလား" လုချင်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးလုရဲ့ အမျှော်အမြင်ကြီးမှုကတော့ အံ့မခန်းပါပဲလား။ ဟုတ်တယ်... တခြား အဓိကပြည်နယ်တွေမှာလည်း ဒီလိုအခြေအနေတွေ ဖြစ်နေပြီလေ။ ပြည်နယ်တိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်စု ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာပြီးတော့ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး သူတို့ရဲ့အာဏာစက်ပြန့်အောင် လုပ်နေလေရဲ့"

"ဘယ်ပြည်နယ်တွေလဲဗျ"

ထို့နောက် ဝေ့ရှင်းဟယ်က ပြည်နယ်များကို ရေရွတ်ပြလိုက်ရာ လုချင်းကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများထဲမှ မည်သည့်နယ်မြေကမျှ ကျုံးကျိုးတွင် မရှိကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျဆင်းသွားချိန်တွင် ကျုံးကျိုးသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားခဲ့ရပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ ရှင်သန်ရန် နေရာမကျန်တော့ခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လားဆိုသည်ကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။

"နားလည်ပါပြီ ဝေ့သခင်ကြီး။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ပိုပိုပြီးပြင်းထန်လာတာနဲ့အမျှ ကြီးမြတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုကတောင် စပြီးထွက်ပေါ်လာကြပြီပဲ။ နောက်ဆို လောကမှာ ပိုပြီးတော့တောင် ကမောက်ကမဖြစ်မှုတွေ ပေါ်လာတော့မှာပဲ။ အဲ့တာကြောင့် လူတိုင်း အပြင်ထွက်တာကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း ကျင့်ကြံဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်တာက ပညာရှိရာကျလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တာ‌ပေါ့ ၊ ကျုပ်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ကျိဟောက်နဲ့ ကျိအန်းကို ဒီအကြောင်း သေချာ သတိပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ဘာလုပ်ရမည်ဆိုသည်ကို နားလည်ရန် ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် လုချင်းထံမှ နောက်ထပ် လမ်းညွှန်မှု မလိုအပ်တော့ပေ။ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုသည် နယ်မြေလုရန် ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ကမောက်ကမဖြစ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားမည်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ပင်။ ရူးမိုက်သည့်လူသာ ဤအချိန်တွင် အပြင်ထွက်ရန် ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လုချင်း ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို လုပ်ပြီးကတည်းက ကျိုးလီရွာတစ်ဝိုက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကလည်း တဖြည်းဖြည်း သိပ်သည်းလာပြီး ကောင်းချီးပေးခံရသော မြင့်မြတ်သောမြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည့် လက္ခဏာများ ပြသနေလေသည်။

စံအိမ်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းသည် သူ၏ တိုးတက်မှုကို အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းမှုကိုပါ ယူဆောင်လာပေးကြောင်း ဝေ့ရှင်းဟယ် ခံစားနေရပြီပင်။

သို့ဖြစ်၍ ထိန်းချုပ်မှုဆုံးရှုံးပြီး ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်ကာ မိစ္ဆာစိတ်ဝင်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း မရှိတော့။ ဤအပြောင်းအလဲသည် လုချင်းကြောင့်မှန်း သိတာကြောင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးပစ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ဝေ့ရှင်းဟယ် ထွက်သွားပြီးနောက်၌ လုချင်းမှာ အတွေးထဲ နစ်မွန်းသွားလေ၏။

အဓိက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီး လေးခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တာအိုစည်းချက်သည် ယခုဆိုလျှင် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် မြည်ဟည်းခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများကလည်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်သည့်အဆင့်အထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်၏ အဆိုအရ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများ ဆက်လက်ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အချို့သော သဘာဝရတနာများသည် မကြာမီ ကိုယ်ထင်ပြရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လာနိုင်ပါ၏။ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသည်ပင် မကြာမီတွင် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် စတင်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ချေ ရှိနေပါ၏။

ဤအချက်ကို ထောက်ရှုပါက မကြာမီကျရောက်လာမည့် ကောင်းကင်၏ အရင်းအမြစ်များအတွက် တိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့၏ ခြေကုပ်ယူရန် အဓိက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုက လှုပ်ရှားလာခြင်းသည် သဘာဝကျပေသည်။

လုချင်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရှီးကျိုးသို့ သွားပြီး ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးသင့်၊ မ‌ပေးသင့် စဉ်းစားနေလေသည်။

ရွှမ်ခုန်းတောင်သည် ယခုမှသာ ကိုယ်ထင်ပြသေးသဖြင့် ရှီးကျိုးအပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူသာ ယခုချိန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့ကို အငိုက်မိသွားစေနိုင်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် စမ်းကြည့်သင့်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်တော့၏။

သူနှင့် ရွှမ်ခုန်းတောင်ကြားရှိ ရန်ငြိုးသည် ပြေလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူတို့ အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူပြီး သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာမည့်အချိန်အထိ စောင့်နေမည့်အစား လက်ဦးမှုရယူကာ ရိုက်ချလိုက်ခြင်းကသာ ပိုကောင်းပေမည်။

သူတို့ကို လုံးဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာတွေပေးပြီး သူတို့၏အစီအစဉ်တွေကို နှောင့်ယှက်နိုင်မှာပဲပင်။

ဤအတွေးဖြင့် လုချင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ပြုလုပ်လေတော့၏။ ဆရာဖြစ်သူ တောင်ပေါ်မှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များရှာရာမှ ပြန်လာပြီး ဝင်္ကပါကို ကြီးကြပ်ပေးနိုင်မည့် နောက်တစ်နေ့အထိ သူ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် ရှောင်လီနှင့်အတူ ကျိုးလီရွာမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ရှီးကျိုးဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

"သခင်လေး... တကယ်ပဲ ရှီးကျိုးကို သွားတော့မလို့လား"

လမ်းခရီးတွင် ယန်သည် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲမှနေ၍ စိတ်ဝိညာဉ်အသံလှိုင်းလွှင့်ခြင်းဖြင့် လုချင်းထံသို့ စကားပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရွှမ်ခုန်းတောင်နဲ့ ကျွန်တော်က နက်ရှိုင်းတဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်။ သူတို့သာ ရှီးကျိုးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်သွားနိုင်ရင် ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လာနိုင်တယ်"

လုချင်းသည် သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အန္တရာယ်များအတွက် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မှု မရှိသော်လည်း ရှောင်ယန်နှင့် ကျိုးလီရွာမှ ရွာသူရွာသားများအတွက်တော့ ထိုသို့ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှေးမသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းခေတ်မှ ဆင်းသက်လာသော အမွေအနှစ်များနှင့်အတူ ရွှမ်ခုန်းတောင်တွင် လျှို့ဝှက်အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေနိုင်လေသည်။ သူ လုပ်ထားသော ဝင်္ကပါသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ထိုသို့သော ရှေးဟောင်းအင်အားစု၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ပြဿနာများကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်နေမည့်အစား သူက ဦးစွာတိုက်ခိုက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီရွှမ်ခုန်းတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းခေတ်ကအတိုင်းပဲဆိုရင် သခင်လေး သတိထားပြီး သွားရမယ်နော်" ယန်က အကြံပေးလိုက်သည်။ "အဲဒီဘုန်းကြီးတွေက သာမန် အန္တရာယ်မဟုတ်ဘူး။ ရှေးခေတ်တုန်းကတောင် သူတို့က အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းတွေထဲမှာ ပါခဲ့တာ။ သူတို့က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းပါးသွားတဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ဆက်ပြီးထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ဆီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့ ချန်ပေ့။ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်" လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းသတိထားရင် ပြီးတာပါပဲ" လုချင်း၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသော ယန်က ပြောလိုက်သည်။

အစောပိုင်းကာလများတွင် ယန်သည် လီဟော်ဒယ်အိုး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို စွန့်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရစဉ်က လုချင်းကို အကြံပေးရန် နေနေသာသာ သေဆုံးသွားစေရန်သာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယန်သည် လုချင်း၏ ထူးကဲသော ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီနှင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းတို့ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ၎င်း၏အမြင်သည် လုံးဝကိုပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

လုချင်းသာ ဆက်လက်တိုးတက်နေမည်ဆိုပါက သူ၏ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများကို မှန်းဆနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယန် သိနေသည်။ သူသည် တစ်နေ့တွင် ရှေးမသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းခေတ်မှ အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ယန်သည် ၎င်း၏ ချုပ်နှောင်ခံရမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ထားပါက လုချင်းသည်သာ ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်မည်ကိုလည်း သိထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်သည် လုချင်း၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး သူ့အပေါ် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မကျရောက်စေရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ လုချင်းမှာမူ ယန်၏ သဘောထားပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိသော်လည်း မည်သို့မျှ ထုတ်ဖော်မပြောရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်လီကို ပွေ့ချီကာ ရှီးကျိုးဆီသို့ ဆက်လက်ခရီးဆက်ခဲ့လေသည်။ ရှီးကျိုးသည် ချန်းကျိုးနှင့် အထူးတလည် နီးကပ်လှသည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကြားတွင် အခြားသော အဓိက ပြည်နယ်ကြီးနှစ်ခု ရှိနေသေးပါ၏။ အကူအညီအတွက် အဆောင်များ ရှိသော်လည်း လုချင်းသည် ရှီးကျိုး၏ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက်တိတိ မရပ်မနား ခရီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူ၏စွမ်းအင်များကို ညှိနှိုင်းရန်နှင့် အစားအသောက်များကို ပြန်ပြီးဖြည့်တင်းရန် နေ့ဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ပြီး မလှုပ်ရှားမီ မိမိကိုယ်ကို အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်၏ လုပ်ကြံသူများထံမှ သင်ယူခဲ့သော ရုပ်ဖျက်ခြင်းနည်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲမှ သရဲမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ဝတ်ဆင်လိုက်တော့၏။ နောက်ဆုံးတွင် မျက်ခုံးကြားရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို အလုံးစုံ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။

လုချင်း၏‌အသွင်အပြင်ရော ဝိညာဉ်ကပါ ယခုအခါ၌ လုံးဝကိုတခြားလူတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေပြီပင်။ ယခုအချိန်တွင် ဆရာဖြစ်သူပင်လျှင် သူ့ကို မှတ်မိနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ချက်ရှိနေလေ၏။

"လူသားတွေရဲ့ ရုပ်ဖျက်တဲ့ နည်းပညာတွေက ဒီလောက်အထိ ထူးခြားမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ"

လုချင်း၏ ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရင်း ယန် အံ့သြမှင်သက်သွားပြီး လုချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အရာအပေါ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤရုပ်ဖျက်ခြင်းနည်းပညာသည် သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လုချင်းထံမှ သိရသောအခါ ယန် အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

လုချင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အသင့်ပြင်ထားကြောင်း ယန် သိလိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ စိုးရိမ်မှုများလည်း လျော့ကျသွားလေ၏။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းပါးနေတဲ့ ခေတ်ကာလမှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အထိပဲ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအထက်ကိုတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေက နောက်ထပ် အဆင့်တက်ဖို့ တားဆီးထားတယ်လေ။ ကိုယ်ခံပညာရှင်အများကြီးက ဒီအတားအဆီးတွေကို ကျော်လွှားဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လာတဲ့အခါကျ သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ရှုပ်ထွေးနက်နဲတဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းပညာတွေ တီထွင်ဖို့ဘက်ကိုပဲ ပြောင်းလဲလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒီရုပ်ဖျက်တဲ့နည်းပညာကလည်း သူတို့တီထွင်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏နားလည်မှု ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျဆင်းသွားသော ထောင်စုနှစ်များတစ်လျှောက် ကိုယ်ခံပညာရပ်များ မည်သို့ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့သည်ကို သူ တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

"တကယ်ပါပဲ၊ လူသားတွေရဲ့ ဉာဏ်ပညာက အဆုံးအစမရှိဘူးပဲကို" ယန်က ထပ်ပြီးချီးကျူးလိုက်သည်။

ရှေးမသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် လူသားများသည် သူတို့၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းကြောင့် နာမည်ကြီးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အားနည်းသော်လည်း ထိုအားနည်းချက်ကို အဆုံးအစမရှိသော တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းများဖြင့် အစားထိုးနိုင်ခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ခွန်အားဖြည့်ရန် အားကောင်းသော နည်းလမ်းပေါင်းများစွာကို တီထွင်ခဲ့ကြသည်။

ကျုံးကျိုးနှင့် အခြားပြည်နယ်များကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကြွယ်ဝသော နယ်မြေအများစုကို လွှမ်းမိုးထားပြီး သားရဲများနှင့် ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုများကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့၏။

ယန်သည် ဒယ်အိုး၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းမျိုး မရှိပေ။ ဤသည်မှာ သူသည် တစ်နေ့တွင် ၎င်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ အမှန်တကယ် အသက်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် တောင့်တရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ကဲ ရှောင်လီ... သွားကြစို့"

ယန်နှင့် အတိုချုံးစကားပြောပြီးနောက်၌ အပြည့်အဝ ရုပ်ဖျက်ထားသော လုချင်းသည် ရှောင်လီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှီးကျိုးအတွင်းပိုင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

...