အခန်း (၃၆၃-၃၆၄)

အခန်း ၃၆၃ - ရှီးကျိုးရှိ လင်းတောင်တန်း၊ တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှု

"ရှီးကျိုးက တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။ ရွှမ်ခုန်းတောင်က ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိနေတာပဲ" လုချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် ရှီးကျိုးရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့၏ အပြင်ဘက် တောင်ကုန်းနိမ့်လေးတစ်ခုရှေ့၌ ရပ်နေလေသည်။ တောင်တစ်ဝက်ခန့်တွင် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်နေပြီး ရုပ်ပွားတော်များကို ထုဆစ်နေကြသည်။

တောင်ခြေတွင်တော့ သာမန်ပြည်သူများသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာစဉ် တစ်လှမ်းချင်းစီ ဦးညွှတ်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြလေ၏။ လုချင်းသည် ဤခရီးစဉ်တွင် ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီပင်။

သူသည် ရှီးကျိုးသို့ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော်လည်း ၎င်းအကြောင်းကို အနည်းငယ် ကြားဖူးထားလေသည်။ ဤနေရာတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု အစဉ်အလာရှိသော်လည်း ယခုသူမြင်တွေ့နေရသလောက်တော့ ပြင်းထန်မှုမရှိခဲ့ကြောင်းကို သူ သိထားသည်။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ရွှမ်ခုန်းတောင်က ရှီးကျိုးတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်သွားဖို့ အချိန်သိပ်မလိုတော့ဘူးပဲ"

ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို လုချင်း ကောင်းကောင်းသိထားလေသည်။

ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ နည်းလမ်းများအရ သူတို့ကို အချိန်အနည်းငယ်သာ ထပ်ပေးလိုက်ပါက အချိန်တိုအတွင်း ရှီးကျိုးတစ်ခုလုံးကို သူတို့ အခိုင်အမာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည်ပင်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူတို့ အားလပ်သွားသောအခါ၌ သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် အာရုံစိုက်လာကြပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးတွေက နှစ်တွေ ဒီလောက်ကြာသွားတာတောင် အရင်က လှည့်ကွက်ဟောင်းတွေကို သုံးနေကြတုန်းပဲ"

သူ့ဘေးတွင် မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ယန်က ပြောလိုက်၏။ "ရှေးမသေမျိုးခေတ်တုန်းကဆို ရှီးကျိုးက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း အများကြီးရဲ့ အမာခံနယ်မြေဖြစ်ခဲ့တယ်လေ"

"အခုတော့ ရွှမ်ခုန်းတောင် တစ်ခုတည်းပဲ ကျန်တော့တယ်ဗျ" လုချင်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့က ရှီးကျိုးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၌ သူသည် ထွက်ခွာသွားပြီး ရှောင်လီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှေ့ဆက်သွားလေသည်။ ဘုရားကျောင်းဆောက်လုပ်ပြီး ရုပ်ပွားတော်များကို ထုဆစ်နေကြသော သာမန် လက်မှုပညာရှင်များကို သူ ဒုက္ခမပေးခဲ့ပေ။ မြို့ငယ်လေးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကိုဖြတ်၍ လေပြေကဲ့သို့ ရွေ့လျားရန် အဆောင်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ လျှောက်မသွားတော့ဘဲ ရှီးကျိုးအနောက်ပိုင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။ ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ အစီအစဉ်များကို သိနေပြီဖြစ်ရာ အရေးမကြီးသော ကိစ္စများတွင် အချိန်ဖြုန်းနေရန် မလိုတော့ပေ။ သူသည် အဓိကနေရာကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်မည်ပင်။

အဆောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏အရှိန်သည် မွေးရာပါနယ်ပယ်ထက်ပင် သာလွန်နေလေ၏။ နေ့လယ်ရောက်သောအခါ၌ သူသည် ရှီးကျိုး၏ အနောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါတွင် မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများကို မြင်လိုက်ရ၏။ ၎င်းတို့အနက် အထင်ရှားဆုံးမှာ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးတက်နေသော ဧရာမ တောင်ထွတ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ တိမ်တိုက်များသည် တောင်ခါးပန်းတွင် ရစ်ဝဲနေပြီး ၎င်း၏ တောင်ထိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

"ဒါက လင်းတောင်တန်းပဲ။ ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်က ဒီမှာရှိမယ်လို့ ငါခန့်မှန်းခဲ့မိသင့်တာ" ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း လုချင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဤတောင်တန်းကြီးသည် ကျုံးကျိုးရှိ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်လောက် ခမ်းနားကြီးကျယ်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူတွေ့ဖူးသမျှထဲတွင် ၎င်းမှလွဲလျှင် အထင်ကြီးစရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ကျိုးလီရွာအနီးရှိ တောင်တစ်သိန်းတောင်တန်းကြီးပင် ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မှေးမှိန်သွားလေသည်။

"ဒီလင်းတောင်တန်းကို အရင်က တစ်ခါ ရောက်ဖူးတယ်"

ယန်၏ ပုံရိပ်သည် လုချင်းဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်တန်းများကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ရှေးမသေမျိုးခေတ်တုန်းကတော့ ဒီနေရာက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတွေရဲ့ ဘိုးဘေးမြေဖြစ်ခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီတုန်းကဆို လင်းတောင်တန်းက အခုထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ခမ်းနားပြီး ကျက်သရေရှိခဲ့သေးတယ်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို မြေကြီးပေါ်ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ အပေါ်ကနေ ပျံသန်းတာက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတွေကို စော်ကားတာလို့ ယူဆကြတယ်လေ"

"ဒါဆို အဲ့ဒီဘုန်းကြီးတွေက ရှေးခေတ်တုန်းကလည်း ဒီလောက်တောင် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးခဲ့ကြတာပေါ့" လုချင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့က ဒီလောက်ကြာတဲ့အထိ ကောက်ကျစ်နေသေးတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ အပုပ်နံ့က အပေါ်ဆုံးကနေ စထွက်လာတာကိုး။ ရှောင်လီ... သွားကြစို့"

လုချင်း၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များသည် လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားကာ နီးပါး ရှာဖွေမတွေ့နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားလေသည်။

ရှောင်လီအတွက်တော့ ပို၍ပင် လွယ်ကူလှ၏။ ၎င်းသည် နေရာလွတ် အလွှာတစ်ခုထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး လုချင်းထက်ပင် ပို၍ပြည့်စုံစွာ ပုန်းကွယ်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်းပညာနှင့် ကိုယ်ပျောက်အဆောင်။

လုချင်းသည် ဤနည်းလမ်းနှစ်ခုကို အသုံးပြုကာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ယန်တစ်ယောက် အံ့သြစွာ ကြည့်နေလေ၏။

လုချင်းတွင် အံ့မခန်း အသိပညာများ ရှိလေသည်။ မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းနှင့် လီဟော်ဂိုဏ်းတို့၏ အမွေအနှစ်များ ပေါင်းစပ်မှုနှင့်အတူ မန္တန်အက္ခရာများအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုသည် သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်နှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် လုချင်းသည် ယန် ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍သတိထားတတ်လေ၏။

ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်နှင့် ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲရန် ရုပ်ဖျက်ခြင်းနည်းပညာကို အသုံးပြုရုံသာမက မျက်နှာဖုံးကိုပါ ဝတ်ဆင်ထားသေးသည်။ ယခုအခါ လုံးဝ ပုန်းကွယ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်းပညာနှင့် ကိုယ်ပျောက်အဆောင် နှစ်မျိုးစလုံးကို အသုံးပြုထားပြန်၏။ သူသည် သတိထားခြင်း၏ စံပြနမူနာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယန်သည် ရွှမ်ခုန်းတောင်အတွက်ပင် သနားစိတ် ဖြစ်မိသွားလေသည်။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီတွင် အံ့မခန်းဖြစ်ရုံသာမက အလွန်သတိထားတတ်သော ရန်သူတစ်ဦးကို ရန်စမိခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူနှင့်အတူ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင် ပျောက်သွားနိုင်သည့် နေရာလွတ်စွမ်းရည်များရှိသော ညဝိညာဉ်ကြောင်မြီးတို ရှောင်လီကဲ့သို့ အဖော်တစ်ကောင်လည်း ရှိနေသေးပါ၏။

ယင်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ယန်၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်မြန်လာရသည်။ ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို စောင့်ကြိုနေမည့် ဒုက္ခများကို သူ ကြိုတင်မြင်ယောင်နေမိပြီပင်။

ဖုံးကွယ်ပြီးနောက်၌ လုချင်းနှင့် ရှောင်လီတို့သည် လင်းတောင်တန်းများအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ဧရာမတောင်ထွတ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ဧရာမတောင်ကြီး၏ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ခရီးစဉ်ကြီးမှာ ချောမွေ့ခဲ့လေသည်။ ရွှမ်ခုန်းတောင်သည် မကြာသေးမီကမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှီးကျိုးရှိ ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးကို နှိမ်နင်းရာတွင် အလုပ်များနေကြ၏။ သူတို့သည် လင်းတောင်တန်းကို သေချာစွာ လုံခြုံရေးချထားရန် အခွင့်အရေး မရသေးဘဲ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါတစ်ခုကိုပင် မတည်ဆောက်ရသေးသဖြင့် လုချင်းကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

သူသည် ဧရာမ တောင်ထွတ်ကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် အလုပ်များနေသော အသံများကို လုချင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ဘုရားကျောင်းများနှင့် ရုပ်ပွားတော်များကို တည်ဆောက်နေကြလေသည်။ အရွယ်အစားမှာ သူ ရှီးကျိုးရှိ အခြားနေရာများတွင် တွေ့ခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပို၍ကြီးမားခမ်းနားလေ၏။

အဝေးမှကြည့်လျှင် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော ကျောက်ကမ်းပါးတစ်ခုတွင် သိုင်းပညာတတ်သော လက်မှုပညာရှင်များက ဧရာမ ရုပ်ပွားတော်အသစ်တစ်ခုကို ထုဆစ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရသည်။ ရုပ်ပွားတော်၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းပင်လျှင် ဆယ်ပေကျော် မြင့်မားနေပြီး အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

တစ်ပိုင်းတစ်စ ပြီးစီးနေသော ရုပ်ပွားတော်ကို ကြည့်ကာ လုချင်းသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားလေ၏။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ကျောက်ကမ်းပါးအခြေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် ကျောက်ကမ်းပါးရှေ့၌ ရပ်နေသော အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘုန်းကြီးများ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားရသောအခါ၌ လုချင်း၏ နှလုံးသားမှာ တင်းမာသွားလေသည်။ ဤဘုန်းကြီးများသည် အားကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်များ ရှိကြပြီး သူတို့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးသူမှာပင် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင် ရှိနေလေသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘုန်းကြီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်ပင် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ပြည့်စုံလွန်းလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ဤသည်မှာ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူ ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အင်အားရှိသည့် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုချင်း ကြုံတွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ သူ မြို့တော်မြတ်၌ တတိယသခင်မြတ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်ကတော့ အကျုံးမဝင်ပေ။ တတိယသခင်မြတ်သည် ရုပ်သေးရုပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း စစ်မှန်သော အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှ မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းနှင့်တော့ မတူညီပေ။

ထို့အပြင် ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီး၏ အငွေ့အသက်သည် သန့်စင်သော အားကောင်းသည့် အသက်စွမ်းအင်သက်သက် မဟုတ်ကြောင်း လုချင်း ခံစားမိသည်။ အခြားတစ်ခုခုလည်း ပါဝင်နေလေ၏။ ၎င်းက ထိုဘုန်းကြီးသည် သူ၏ သိုင်းပညာအပြင် အခြားသော ကျင့်စဉ်များကိုပါ တွဲဖက်ကျင့်ကြံနေကြောင်း ပြသနေလေသည်။

လုချင်းသည် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်တော့ သိပ်သည်းလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီး၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး လွင့်မျောနေသော စာသားအချို့ကလည်း ၎င်းနှင့်အတူ ပေါ်လာတော့၏။

[ရွှမ်ယီ - ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ အကြီးအကဲချုပ်]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ကိုယ်ခံပညာနှင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် နှစ်ရပ်စလုံးကို ကျင့်ကြံသူ၊ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်]

[ထူးခြားသော ဗုဒ္ဓရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းနှစ်မျိုးစလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။]

...

ထို့နောက် လုချင်းသည် အခြားဘုန်းကြီးများကို လေ့လာကြည့်ရာ သူထင်ထားသည့်အတိုင်း အားလုံးသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မအံ့သြမိပေ။

ယန်၏ အဆိုအရ ကြီးမြတ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီး လေးခုသည် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်များတွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဖြစ်သလို ရပ်တည်နေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသည်ပင် အဓိကကမ္ဘာကြီးနှင့် ဆက်သွယ်နေပြီး ၎င်း၏ နိယာမများ စိမ့်ဝင်လာခြင်းကို အပြည့်အဝ မခုခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ် အင်အားကြီးမားသူများသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများအတွင်း ပေါ်ထွက်မလာနိုင်ပေ။ အလွန်ဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသို့ရောက်ရှိရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခတစ်ခုကိုတော့ မဖြစ်မနေ ခံစားရမည်ပင်။ လေးဆယ့်ကိုးပါးသော ကောင်းကင်အတိဒုက္ခထဲမှ တစ်ခုခုကိုတော့ ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဖျက်ဆီး၍မရသော ကျင့်ကြံခြင်း နိယာမတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများအတွင်း ကောင်းကင်အတိဒုက္ခများမဖြစ်ပေါ်နိုင်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ မရှိနိုင်ပေ။

ဤအသိပညာများကို လက်ကိုင်ပြုထားသဖြင့် လုချင်းသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို ဒုက္ခပေးရန် ရှီးကျိုးသို့ တစ်ကိုယ်တော် လာရဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကိုပါ သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို အနိုင်မရခဲ့လျှင်တောင်မှ အန္တရာယ်ကင်းကင်း လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိလေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ်... တောင်ဘက်က သံမဏိဓားဂိုဏ်းကလည်း ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို အစေခံဖို့နဲ့ အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ ချန်ရှင်းဆီကနေ သတင်းရပါတယ်" လုချင်း သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက စကားစပြောလေသည်။

"ကောင်းတယ်။ သံမဏိဓားဂိုဏ်း အညံ့ခံတာနဲ့ဆို ငါတို့က ရှီးကျိုးတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီပေါ့"

ရွှမ်ယီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟွန့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းပါးနေချိန်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားလွန်းလို့ ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကန့်သတ်ထားရလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒီညစ်ပတ်တဲ့ကောင်တွေက ရှီးကျိုးကို ကမောက်ကမ လုပ်နိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး အခု သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ သွန်သင်ချက်တွေကို နာခံရတာ သူတို့အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"

"ဆရာတူညီလေး... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ လောကကြီးရဲ့ မိုက်မဲမှုက ငါတို့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လိုအပ်တယ်။ ဒါကလည်း ငါတို့ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါပဲ" ရွှမ်ယီက နှစ်သိမ့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာတူအစ်ကို ရွှမ်ယီ... ရှီးကျိုးက ငါတို့ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပြောခဲ့တဲ့ တခြားကိစ္စကိုရော ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

"ဆရာတူညီလေး ရွှမ်မင်းနဲ့ တခြားသူတွေကို သတ်သွားတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကို ပြောတာလား"

သူ့အကြောင်း ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လုချင်း၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဆရာတူအစ်ကို ရွှမ်ယီ။ ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ပုန်းအောင်းရာနေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝူကျန့်မျှော်စင် စုံစမ်းလာတဲ့ သတင်းက ယုံကြည်ရပါ့မလား" ဟု အခြား အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက မေးလိုက်သည်။

"ဝူကျန့်မျှော်စင်က ငါတို့ကို လှည့်စားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်မှုက ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ သနားညှာတာမှုအပေါ်မှာ မူတည်နေတာလေ။ သူတို့ဆီမှာ အသက်တစ်ရာ ရှိနေရင်တောင်မှ အဲဒီလို စွန့်စားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဝူကျန့်မျှော်စင်ရဲ့ မျှော်စင်သခင်က ဒီအကြောင်း ငါ့ကို သတင်းပို့တုန်းက ငါ့ရဲ့ 'ထိုးထွင်းသိမြင်မှု' မှာ ဘယ်လို လိမ်ညာမှုမျိုးမှ မခံစားခဲ့ရဘူး"

ရွှမ်ယီက ဆက်မပြောမီ သေချာစဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခဏရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဝူကျန့်မျှော်စင်က မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ပုန်းအောင်းရာနေရာကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာပေါ့"

"ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်။ မိစ္ဆာကောင်က ချန်းကျိုးလို ခေါင်းပါးတဲ့ ဒေသမျိုးကနေ လာတာကိုး။ အဲဒီလို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတွေကနေ ဒီလို မိစ္ဆာကောင်တွေ ထွက်လာတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဆရာတူအစ်ကို ရွှမ်ယီ... ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နဲ့ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲက မိစ္ဆာကောင်ကို အရှင်ဖမ်းပြီး တရားချဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ ကျွန်‌တော်တို့ ဘယ်တော့ လှုပ်ရှားကြမလဲ"

"လောစရာမလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်က ကံကောင်းခြင်းတွေအများကြီးပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူပဲ။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။ သူ့အင်အားက ငါတို့နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဖို့က သေချာ အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ လင်းတောင်တန်းကို လုံခြုံရေးချပြီး ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ လုပ်ပြီးတာနဲ့ ရှေ့ဆက်ကြတာပေါ့"

အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လုချင်းကတော့ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားလေသည်။ ဝေ့စံအိမ်တွင် သူ၏ ပျံသန်းနေသော ဓားမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည့် ဝူကျန့်မျှော်စင်မှ လုပ်ကြံသူသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်သွားပြီး သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်များကို သတင်းပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ စောစောရောက်လာခဲ့မိသည်ကို လုချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားမိသည်။ မဟုတ်လျှင် ရွှမ်ခုန်းတောင်ကသာ ရှီးကျိုးကို အပြည့်အဝ လုံခြုံရေးချထားပြီး ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို လုပ်လိုက်မည်ဆိုပါက လင်းတောင်တန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် ခုခံကာကွယ်ရမည့်အနေအထားသို့ရရောက်သွားတော့မည်ပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာနိုင်သော်လည်း ကျိုးလီရွာမှ ရွာသူရွာသားများနှင့် ဝေ့မိသားစုမှာတော့ အန္တရာယ်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ လုချင်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာတော့၏။‌

ရွှမ်ခုန်းတောင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျွမ်းကျင်သူများ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း ဘုန်းကြီးများ၏ စကားများမှတစ်ဆင့် သူ သိနိုင်လေသည်။ ဖော်ပြပါ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် တိုက်ရှန်အကြီးအကဲတို့သည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော အားကောင်းသည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လင်းတောင်တန်း၌ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ ဤဘုန်းကြီးတစ်စုဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် စစ်ဆင်ရေးကို ဦးဆောင်နေပုံရသော ရွှမ်ယီပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သူ့ကို သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို အချိန်အတန်ကြာ ကမောက်ကမဖြစ်သွားစေမည်ပင်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လုချင်း၏ အကြည့်များမှာ ပို၍ အေးစက်သွားလေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အသံလွှင့်ခြင်းဖြင့် ရှောင်လီကို တိတ်ဆိတ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲမှ ဓားကို ဂရုတစိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဘုန်းကြီးများဆီသို့ စတင်ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

ပေသုံးဆယ်ခန့် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ရွှမ်ယီ၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူရှိရာဘက်သို့ သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်ကို လုချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ ပုန်းကွယ်နေသည်ကို သိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သဖြင့် လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်တော့၏။ အလွန်ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဘုန်းကြီးများဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်သွားစဉ် အားကောင်းလှသော အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသော ဘုန်းကြီးများသည် လုချင်း၏ အငွေ့အသက် မြင့်တက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်ကြ၏။ သူတို့ အံ့သြသွားကြပြီး လူတစ်ယောက်သည် မည်သို့မျှ မသိလိုက်ဘဲ ဤမျှနီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ လုချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားအလင်းတန်းပင်။ ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး အားကောင်းလှကာ သူတို့၏ ကျောရိုးများမှတစ်ဆင့် အေးစိမ့်သွားစေပြီး သူတို့၏ ဆံပင်များကိုပင် ထောင်သွားစေသည်။

"ဖယ်ကြ"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့တစ်ဦးစီ တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။

အချို့က ကိုယ်ရွေ့လျားမှု သိုင်းပညာများဖြင့် ဓားအလင်းတန်းကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ အချို့ကတော့ ၎င်းကို တားဆီးရန် ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်များကို အသက်သွင်းကြ၏။ အချို့မှာတော့ ကာကွယ်ရန် တုတ်တိုများကို မြှောက်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ထဲတွင် အတွေ့အကြုံ အများဆုံးဖြစ်သော ရွှမ်ယီတစ်ယောက်သာ အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိပြီး လူတိုင်းကို ရှောင်တိမ်းရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် အခါနှောင်းသွားခဲ့ချေပြီပင်။ လုချင်း၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ဓားအလင်းတန်းသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှပါ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ဘုန်းကြီးများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့ကို ဖြတ်တောက်ကာ သူတို့နောက်ရှိ ကျောက်ကမ်းပါးကို နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်သော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထွင်းဖောက်သွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဘုန်း

ဓား၏ စွမ်းအင်သည် ကျောက်ကမ်းပါးနှင့် ဝင်တိုက်မိသည်နှင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာလေတော့သည်။

...

အခန်း ၃၆၄ - ခါးလယ်မှပြတ်တောက်သွားခြင်း၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ဘုရားကျောင်းတော်၏အရိပ်

"ဆရာတူညီလေး"

အလွန်အားကောင်းပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကျောက်ကမ်းပါးပြင်ကို ဖြတ်တောက်သွားကာ ကျောက်သားထဲတွင် ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ထုဆစ်လိုက်လေသည်။ ရွှမ်ယီကို ပို၍ ဒေါသထွက်ကာ အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သူ၏ ဆရာတူညီလေးများစွာသည် ထိုဓားစွမ်းအင်၏ လမ်းကြောင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားခြင်းပင်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံး ခါးလယ်မှ ထက်ပိုင်းပြတ်သွားသဖြင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာလေတော့၏။

သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်များ၊ တုတ်တိုမှော်ရတနာများ၊ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာသော စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းကာ ပင်ပန်းကြီးစွာ တည်ဆောက်ထားသည့် သူတို့၏ ကြံ့ခိုင်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်များ မည်သည့်အရာကမျှ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသေမင်းတမန်၊ တားဆီး၍မရနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်ကို မည်သည့်အရာကမျှ အရှိန်မလျှော့ချနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထက်ပိုင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ထိုအခါ၌ ရွှမ်ယီ၏ ဒေါသမီးလျှံများ မြင့်တက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ လူးလှိမ့်နေကြသော သူ၏ ဆရာတူညီလေးများကို ကြည့်ကာ လုချင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်းကတော့ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များမှာ လုံးဝကို စိမ်းသက်နေသဖြင့် ရွှမ်ယီအတွက် သူ၏ဇာစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့်၊ ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်နှစ်ရပ်စလုံးကို ကျင့်ကြံထားတဲ့သူ... မင်းမှာ အရည်အချင်း တချို့တော့ ရှိသားပဲ"

လုချင်းသည် သူ၏ဓားကို အသင့်ပြင်ထားလျက် ရပ်နေလေ၏။ သူ၏ အသံမှာ ဩရှရှဖြစ်နေကာ အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ လုံးဝ အလျှော့မပေးခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် သူ၏ သာမန်အခြေအနေတွင် အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော် ၎င်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရွှမ်ယီကို မဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပါ၏။ သူ၏ ဓားစွမ်းအင် ရွှမ်ယီထံ မရောက်မီလေးတွင် သူ့ပတ်လည်၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လွယ်ကူစွာ တားဆီးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ပိုင်ရှင်အား အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးသော မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ကို သူ သိလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို ရွှမ်ယီ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှမ်ယီ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသား ပို၍ပင် နစ်ဆင်းသွားတော့၏။

သူ၏ ကိုယ်ခံပညာနှင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် နှစ်ရပ်စလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းထဲတွင်ပင် တပည့်အနည်းငယ်မျှသာ သိပြီး အကြီးအကဲအများစုပင် မသိကြ။

ထို့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရတနာသည် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အခြားသူများ၏ တွက်ချက်မှုများကို လမ်းလွှဲပေးနိုင်လေသည်။ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် မည်သူမျှ သူ၏ နောက်ခံကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်သင့်ပေ။

သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကတော့ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ကောင်းစွာ သိနေပုံရ၏။ ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက ရွှမ်ယီကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားစေပြီး သူ၏ ပြိုင်ဘက် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုသည့် ဆန္ဒကို ပို၍ ပြင်းထန်လာစေသည်။

"အား ဆရာတူအစ်ကို ရွှမ်ယီ... ဒီလူယုတ်မာကို သတ်ပေးပါ"

"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ"

ခါးလယ်မှ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားသော ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးအချို့မှာ မသေသေးပေ။ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် သူတို့၏ ခိုင်မာသော အသက်စွမ်းအင်များကြောင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ချက်ချင်း မချေမှုန်းနိုင်သရွေ့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကိုပင် အချိန်အတန်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ ထိုအစား အဆုံးမဲ့ နာကျင်မှုက သူတို့ကို ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်စေပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျောက်ကမ်းပါးဘေး၌ ရုပ်ပွားတော်များကို ထုဆစ်နေကြသော လက်မှုပညာရှင်များသည် လုံးဝ အေးခဲသွားကြလေသည်။ ကျောက်ကမ်းပါးနံရံကို ပြားပြားဝပ်ကပ်နေကြပြီး ထွက်ပြေးရန် နေနေသာသာ အသက်ရှူရန်ပင် မရဲကြပေ။ သူတို့သည်လည်း ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး လုချင်း၏ ဓားစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကြားရှိ တိုက်ပွဲတစ်ခုသည် သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေလေ၏။ စောင့်ကြည့်နေရုံသက်သက်ပင်လျှင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီပင်။

"ဆူညံလိုက်တာ"

အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် လုချင်းသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ဆီသို့ ဖြတ်တောက်သွားသော နောက်ထပ် ဓားစွမ်းအင်အချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ရွှမ်ယီသည် သူစိမ်း၏ ဇာစ်မြစ်အတွက် အရေးမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြတ်တောက်နေသော အကြီးအကဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ကာကွယ်ရန် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။

ဓားစွမ်းအင်များသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထိမှန်ပြီး ယခင်ကဲ့သို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သို့သော် ဤသည်မှာ လုချင်း စောင့်ဆိုင်းနေသော အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်၏။

ရွှမ်ယီက ရွှေရောင်အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုချင်းကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူသည် ခြေကိုဆောင့်ချလိုက်ရာ သူ၏ခြေအောက်ရှိ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု အက်ကွဲသွားပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ရွှမ်ယီ၏ ရှေ့တွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက်၌ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို လက်တွင်ကိုင်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဓားစွမ်းအင်သက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်ဓား၏ စစ်မှန်သော ဓားသွားပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ကြွေသံမဏိဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤတိုက်ပွဲဝင်ဓား၏ ထက်ရှမှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာများကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီး ပြိုကွဲသွားပြီး သူ၏ဓားသည် ရွှမ်ယီ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့၏။

"ဟမ့်"

ရွှေရောင်အကာအကွယ်ကြီး ပြိုကွဲသွားသော်လည်း ရွှမ်ယီသည် ပြာယာခတ်သွားသည့် လက္ခဏာ မပြပေ။ ထိုအစား သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

လုချင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် ရွှမ်ယီ၏ လက်မောင်းသည် သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဝတ်ရုံလက်စွပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော သူ၏ ကျယ်ဝန်းသည့် လက်ဖဝါးကြီးက ရှေ့သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးကြီး ဆန့်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ရွှမ်ယီထံမှ ကြီးမားပြီး ဖိနှိပ်လွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ သူ၏ အနောက်တွင် ဧရာမ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လုချင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လာလေသည်။

"ဟင်"

လုချင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြသွားရ၏။ သို့သော် သူ နောက်ဆုတ်မည်တော့မဟုတ်ပေ။ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ဖိအားပေးကာ ရွှမ်ယီ၏ လက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း

ဓားနှင့် လက်ဖဝါးတို့ ဝင်တိုက်မိသည်နှင့် ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အသက်ရှူရခက်စေလောက်အောင် မွန်းကျပ်သော ဖိအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ ကျောက်ကမ်းပါးကို ဖက်တွယ်ထားသော လက်မှုပညာရှင်များသည် သူတို့၏ ခြေလက်များ အေးစက်ထုံကျင်သွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ထွက်ပေါ်လာသော ကျောက်တုံးများကို အစွမ်းကုန် ဖက်တွယ်ထားသည့် ၎င်းတို့၏ ပြင်းပြသော ရှင်သန်လိုစိတ်သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဒီမှာ တကယ့်စွမ်းအားရှိတာပဲ"

ဆူညံနေသော လေစီးကြောင်းအတွင်း လုချင်းသည် သူ၏ဓားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အထိအခိုက်မရှိသော ရွှမ်ယီ၏ လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ရွှမ်ယီ၏ လက်တစ်ဖက်လုံးကို ဖြတ်တောက်သွားသင့်ပေသည်။

"ကာကွယ်ရေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး မှော်ရတနာလား"

လုချင်း၏ အကြည့်သည် ရွှမ်ယီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ခုနစ်ကျန်း၊ ရှစ်ကျန်းခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ ဗုဒ္ဓအရိပ်ကြီးနှင့် ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသော သူ၏ ရွှေရောင်လက်မောင်းကြီးဆီသို့ အာရုံစိုက်သွားလေသည်။ ၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ မှော်ရတနာ အလုပ်လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓား၏ ဓားသွားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ရွှမ်ယီတွင် အနည်းဆုံး မှော်ရတနာအဆင့်ရှိ ရတနာတစ်ခု ရှိရမည်ပင်။

"ဘာ"

လုချင်း၏ အံ့သြမှုသည် ရွှမ်ယီ၏ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ထပ်တူကျနေလေ၏။ သူ၏ မှော်ရတနာနှင့်ပင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကို သူ အနိုင်မရနိုင်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ အငွေ့အသက်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် မွေးရာပါနယ်ပယ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် မှော်ရတနာဖြင့် အားဖြည့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် လွယ်ကူစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေလေသည်။

ဤသို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ပုံမှန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေလေ၏။ ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားသည်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူများလဲ။ ဘာလို့ ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ။ ငါတို့ကြားမှာ နားလည်မှုလွဲတာတစ်ခုခုရှိလို့လား"

လုချင်း ကိုင်စွဲထားသော စွမ်းအားကို နားလည်သွားသဖြင့် ရွှမ်ယီ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အခြားပစ္စည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တောင်ထဲရှိ သီးခြားနေရာတစ်ခုဆီသို့ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ပေးပို့လိုက်လေသည်။

"စစ်ကူခေါ်နေတာလား"

သူ၏ ထက်မြက်လှသော ဝိညာဉ်အာရုံများဖြင့် လုချင်းသည် ထူးဆန်းသော လှိုင်းကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးအိုကြီး... ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ် ပိုပြီး ပျော်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဒီလိုရွေးချယ်တယ်ဆိုရင်တော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သိပ်သည်းလှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အငွေ့အသက်သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာပြီး ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍အားကောင်းလာတော့၏။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မှော်အလင်းတန်းတွေ ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ မင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူလား။ မဖြစ်နိုင်တာ"

လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ယီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီ လုချင်း၏ ပုံရိပ်သည် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်တစ်ခုက ရွှမ်ယီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မြင့်တက်လာလေတော့လေ၏။

...