အခန်း (၃၆၅-၃၆၆)

အခန်း ၃၆၅ - ဗုဒ္ဓသုံးဆူကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သော ဓားတစ်ချက်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်

လွှမ်းမိုးနိုင်လှသော အန္တရာယ်တစ်ခု ရွှမ်ယီ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုချင်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာလေသည်။

ရွှမ်ယီ၏ သူငယ်အိမ်များသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားလေ၏။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် လုချင်း၏ အငွေ့အသက်သည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာပြီး သူ၏အရှိန်သည်လည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာလေသည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားသော်လည်း ရွှမ်ယီသည် လုချင်း၏ ကိုယ်ရွေ့လျားမှု သိုင်းပညာကို မလိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးအိုကြီး... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့"

လုချင်း၏ အကြည့်များသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေလေ၏။

သူ၏လက်ထဲမှ ဓားကလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် မျက်စိလှည့်စားမှုတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးလိုက်ပါသည်။

"ဟင့်အင်း..."

ထိုသို့သော ပြင်းထန်လှသည့် အရှိန်အဟုန်တွင် သူ၏ ဓားစွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ လုချင်း၏ ဓားသည် သူ၏လက်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာပြီးနောက် လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ချိန်တွင် ရွှမ်ယီ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ယီ၏ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်အလယ်မှတစ်ဆင့် သူ၏အနောက်ရှိ ဧရာမ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအရိပ်ကြီးအထိ ထိုးဖောက်သွားကာ သူ့အား လုံးဝကို ထက်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ထက်ပိုင်းပြတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ကွဲကွာသွားလေသည်။ သူ၏အသိစိတ်မှာတော့ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့နောက်တွင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ကျောက်ကမ်းပါးတွင် ထုဆစ်ထားသော ဧရာမ ကျောက်သားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးသည်လည်း ထက်ပိုင်း ကွဲသွားတော့၏။

ထို့နောက်၌ မီတာတစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ ဓားရာကြီးတစ်ခုသည် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းသည် လုချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားစွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး ကျောက်ကမ်းပါးကို ထွင်းဖောက်ကာ ကျောက်သားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကိုလည်း ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့တာပင်။

ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်တင် ဗုဒ္ဓသုံးပါးလုံး ပြတ်တောက်သွားလေပြီ။

ယင်းသည်ကား ရွှမ်ယီ၊ ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအရိပ်ကြီးနှင့် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ကျောက်သားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တို့ပင် ဖြစ်၏။

လုချင်း၏ ဓားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားသည် လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေပြီး စကားမပြောနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သွားစေကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားစေပါ၏။ ခါးလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘုန်းကြီးအချို့ပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသော နာကျင်မှုကို ခဏတာမေ့လျော့သွားသည်အထိ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ မီတာတစ်ရာကျော်ရှည်သော ဧရာမ ဓားရာကြီးကို မှင်သက်စွာ ငေးကြည့်နေကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသောအရာမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြ၏။

ရွှမ်ယီ၏ အလောင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာမှသာ ဘုန်းကြီးများ သတိပြန်ဝင်လာကြလေသည်။

သူတို့သည် ပူဆွေးသောကနှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဆရာတူအစ်ကို ရွှမ်ယီ"

"အကြီးအကဲချုပ်"

ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန်... သူ့ကို စိန်ခန္ဓာဝတ်ရုံ ယူသွားခွင့်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး"

သို့သော် အခါနှောင်းသွားခဲ့လေပြီပင်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုချင်းသည် အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် ရွှမ်ယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။ ၎င်းကို စစ်ဆေးရန် မစောင့်တော့ဘဲ သူသည် ရှေ့သို့လှမ်းကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့၏။

လုချင်း၏လက်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထိလိုက်သည်နှင့် အထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ ရတနာတွေကို ဘယ်သူက လိုချင်ရဲတာလဲ"

ရွှေရောင်အလင်းတန်းအတွင်းတွင် အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းသည် လုချင်း၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အမှတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည့် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားလေသည်။

"ဟွန့်"

လုချင်းသည် ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်မသွားပေ။

ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားကို ဝင်ရောက်လာခါနီးအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ဝတ်ရုံတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း တားဆီးပစ်လိုက်၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံက လုံးဝကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်တော့ ကောင်းကင်ကုသိုလ်ကံရောင်ခြည်ဝတ်ရုံသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချေမှုန်းလိုက်စဉ် လုချင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် လင်းတောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက်တွင်‌တော့ တောင်တန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပြီးတော့ သာမန်အဆင့်လည်း မဟုတ်ဘူး"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုချင်း နားလည်လိုက်သည်မှာ အသစ်ရောက်လာသူသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ဘဲ အားကောင်းလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းပင်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်၌ သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့၏။

သူက စိတိဝိညာဉ်အသံလှိုင်းလွှင့်ကာ လျင်မြန်စွာဖြင့် အချက်ပြလိုက်လေ၏။ "ရှောင်လီ... သွားကြရအောင်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။ သို့သော် မထွက်ခွာမီ သူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘုန်းကြီးများကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဓားစွမ်းအင်အချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သေးပါ၏။ ထိုဘုန်းကြီးများမှာ ခါးလယ်မှ ပြတ်နေသော်လည်း အသက်ရှင်နေကြဆဲပင်။

"အား"

"မလုပ်ပါနဲ့"

လုချင်း၏ ဓားပညာ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ယှဉ်နိုင်သူမရှိသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ဘုန်းကြီးများသည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါးဖြင့် သူ၏ ဓားစွမ်းအင်သည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ထိမှန်သွားပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြတော့၏။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘုန်းကြီးများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လုချင်း၏ ပုံရိပ်သည် ထူထပ်သော သစ်တောထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

တောင်တန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အမိုက်စား အငွေ့အသက်သည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်ကာ သူရှိရာဘက်သို့ အပြေးအလွှား လာနေလေ၏။

လုချင်း ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ လက်မှုပညာရှင်များသည် သက်ပြင်းချရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အေးခဲသွားကြလေ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျောက်ကမ်းပါးအခြေသို့ ကျရောက်လာသည်။

သူသည် ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အို ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာတော့ သစ်သားဟောင်းတစ်စကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းနေကာ ကျစ်ထားသော မျက်ခုံးမွေးရှည်ကြီးများသည် သူ၏ပခုံးအထိ ကျနေလေသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲသည် ကျောက်ကမ်းပါးအခြေတွင် ရပ်နေပြီး ရွှမ်ယီ၏အလောင်းနှင့် အခြားသူများ၏အလောင်းများကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပူဆွေးသောက အရိပ်အယောင်များ ရှိနေလေ၏။ သို့သော် ထိုပူဆွေးသောကသည် လျင်မြန်စွာပင် အေးစက်သော ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ပြီးနောက်၌ သူသည် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ လက်မှုပညာရှင်များကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသောအငွေ့အသက်တစ်ခု မြင့်တက်လာတော့၏။

"ရွှမ်ယီနဲ့ တခြားသူတွေကို သတ်သွားတဲ့ မိစ္ဆာကောင် ဘယ်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲ"

အကြီးအကဲ၏ အေးစက်သောအကြည့်အောက်တွင် လက်မှုပညာရှင်သည် သူ၏ခြေလက်များ ရေခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရကို တုန်ယင်နေလေသည်။

သို့သော် သူ တိတ်မနေရဲပေ။ တုန်ယင်စွာဖြင့် သူသည် လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ သစ်တောဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။

"သတင်းပို့... သတင်းပို့ပါတယ် ဆရာတော်... အဲဒီ... အဲဒီလူက အဲဒီဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားပါတယ်..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲသည် သူရပ်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သစ်တောဘက်သို့ လိုက်သွားလေတော့သည်။

"အားချင်း... ငါတို့ ဘာလို့ ပြေးနေတာလဲ။ ရှောင်လီ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်"

သစ်တော၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် လုချင်းသည် အဆောင်တစ်ခု၏ အကူအညီဖြင့် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာနေစဉ် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နေနေသော ရှောင်လီမှာတော့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပုံရ၏။

တောင်တန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူမနှင့် လုချင်းတို့အတူတူချမည်ဆိုလျှင်တော့ အနိုင်မခံရနိုင်ဟု ရှောင်လီ ခံစားမိလေသည်။

"ငါတို့ ပြေးနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဗျူဟာကျကျ ဆုတ်ခွာတာလေ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ပြောရရင် ငါတို့က ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်နေလို့လေ။ တကယ်လို့ ငါတို့ အဲ့ဒီမှာသာ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို ကူညီဖို့ စစ်ကူတွေက အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်တယ်"

ထို့အပြင် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရွှမ်ယီသည် ကာကွယ်ရန် မှော်ရတနာအဆင့် ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အငွေ့အသက်ကလည်း အားကောင်းသော မှော်ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်မှာ သေချာပေသည်။

လုချင်းတွင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ရှိသော်လည်း ရွှမ်ခုန်းတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် ဤမျှ နီးကပ်သော နေရာတွင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ သူတို့ကို အမြန်မဖြုတ်ချနိုင်ဘဲ အချိန်ကြန့်ကြာသွားမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာနိုင်ပါ၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့်ပင် ထိုတိုက်ပွဲသည် သူ အလွယ်တကူ ရှောင်ထွက်သွားနိုင်မည့် တိုက်ပွဲမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန် လောလောဆယ် ခဏဆုတ်ခွာခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ဆုတ်ခွာရန် လိုအပ်ပါ၏။ ထိုအခါမှသာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူ အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ပင်။

သူတို့နောက်မှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကြီး ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားရသောအခါ၌ လုချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

...

အခန်း ၃၆၆ - အခြေတည်အဆင့်တိုက်ပွဲနှင့် ပိုင်နက်၏ စွမ်းအား

မိမိ၏ကျောဘက်မှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော အစွမ်းထက်လှသည့် ရောင်ဝါစွမ်းအင်ကြီးကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ လုချင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း၌ ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူ့ထံတွင် ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုရှိနေသောကြောင့် သူသာ အမှန်တကယ် ပုန်းကွယ်ချင်ပါက မိမိ၏ရောင်ဝါကို အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေသည်။

အခြေတည်အဆင့်သို့ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ ယခုလို ဆုတ်ခွာနေခြင်းမှာ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူ၏ရောင်ဝါကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမပြုဘဲ နောက်မှလိုက်လာသော အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ သတိထားမိစေရန်အတွက် သူ၏ရောင်ဝါစွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို တမင်သက်သက် ထုတ်လွှတ်ထားလိုက်လေ၏။

သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုသူက လုချင်း၏တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရှိန်ကို ရုတ်ချည်းမြှင့်တင်လိုက်ကာ ပို၍နီးကပ်စွာ ပြေးဝင်လာလေတော့သည်။

ယင်းကို သတိပြုမိသော်လည်း လုချင်းကတော့ အထိတ်တလန့်ဖြစ်မသွားခဲ့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီးနောက်၌ အရှိန်အဟုန်ကို တစ်ဟုန်ထိုးမြှင့်တင်ကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဤနေရာသည် လင်းတောင်တန်းနှင့် နီးကပ်လွန်းနေသေးသဖြင့် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို ပို၍ဟန့်ထားရန် လိုအပ်လှသည်။

မီးခိုးရောင်သင်္ကန်းဝတ် ဘုန်းကြီးအိုက လုချင်း အရှိန်မြှင့်ပြေးသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ၌ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ရိပ်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည့်ပုံပင်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်စက်အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"မင်းက ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့များ ထင်နေတာလား"

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပလာပြီးနောက် သူ၏ခြေအောက်ရှိ ရွှေရောင်လှေငယ်လေးဆီသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူ၏အရှိန်မှာ နှစ်ဆခန့် ပိုမိုမြန်ဆန်သွားပြီး လုချင်းနှင့်အကွာအဝေးကို အလွန်လျင်မြန်သော နှုန်းထားဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားစေတော့သည်။

အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်နှင့်ချီကြာမြင့်ပြီးနောက်၌ သူတို့နှစ်ဦးသည် လွင်ပြင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ထိုနေရာတွင် ဘုန်းကြီးအိုက အဝေးမှ လုချင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။

ပေတစ်ရာကျော်အကွာတွင် ပြေးလွှားနေသော လုချင်း၏ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ဘုန်းကြီးအိုသည် အချိန်ဆိုင်းမနေတော့ချေ။ သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ရွယ်လိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လုချင်း၏ကျောပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားကာ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ လုချင်း၏အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်တော့မည့်ဆဲဆဲဖြစ်နေလေ၏။

အရေးအကြောင်းဆိုသလိုပင် လုချင်းက ဘေးဘက်သို့ လိမ့်ချလိုက်ကာ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဘုန်းကြီးအို၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိဘဲ အေးစက်နေဆဲပင်။ သူ၏ လက်ဟန်မန္တန်ကိုသာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်လေ၏။

လုချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး အရှိန်ပိုတင်ကာ လုချင်း၏ရင်အုပ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်ဝင်လာလေသည်။

ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် လုချင်းအတွက် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူ၏တိုက်ပွဲဝင်ဓားသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းပေါ်သို့ အားကုန်ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဝုန်း

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လုချင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်သို့ကျွံဝင်သွားကာ တိုက်ခိုက်မှု၏အဟုန်ကြောင့် မြေကြီး၊ မြက်ပင်နှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားလေသည်။

လုချင်း၏ ဓားချက်ကြောင့် နောက်သို့လွင့်ထွက်သွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် သူ၏ မူလပုံပန်းသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ရွှေရောင်လွန်းပျံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ဟင်"

သူဆင့်ခေါ်ထားသော လက်နက်ကို လုချင်းက ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ၌ ဘုန်းကြီးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သို့သော် သူက ဘာမျှမပြောဘဲ လက်ဟန်မန္တန်ကိုသာ ထပ်မံ၍ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်၏။ ထိုအခါတွင်တော့ ရွှေရောင်လွန်းပျံသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်၍ပြောင်းလဲသွားပြီး လုချင်းဆီသို့ ထပ်ပြီးပျံသန်းလာပြန်သည်။

ဘုန်းကြီးအိုက သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝှေ့လာပြီး ရွှေရောင်လွန်းပျံတစ်ဝိုက်တွင် စုစည်းသွားကြ၏။

ထို့နောက်၌ ခွန်အားကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက လုချင်းအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ရင်း ကျဆင်းလာလေတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဘုန်းကြီးအိုသည် အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းမပြုတော့ဘဲ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်လေပြီပင်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ပေါင်းစပ်ခြင်း..."

ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ရွှေရောင်လွန်းပျံ၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသောအခါ၌ လုချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားလေသည်။

ဘုန်းကြီးအို အသုံးပြုနေသောသိုင်းပညာကို သူ အလွန်ပင်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပါ၏။

ယင်းမှာ တတိယသခင်မြတ်၏ ရုပ်သေးရုပ်ကိုယ်ပွား အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော နည်းစနစ်မျိုးပင်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ပေါင်းစပ်ခြင်း" ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ထိုအထဲရှိ စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ပြီး မိမိအလိုကျ အသုံးပြုကာ တားဆီးမရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ် ဖန်တီးယူခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤသိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်အတွက် ခိုင်မာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်မှု လိုအပ်ပေသည်။

လုချင်းသည်လည်း ဤသိုင်းပညာကို တတ်ကျွမ်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကိုယ်ပိုင် ပိုင်နက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါင်းစပ်ခြင်းပညာရပ်ကို သဘာဝကျကျပင် သူ တတ်မြောက်သွားခဲ့တာပင်။

မကြာသေးမီက ချန်းကျိုးမြို့တော်တွင် ဆယ်မျက်နှာ သွေးပျော်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း မိစ္ဆာဝင်္ကပါ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွင်းရန် သူ၏ လေးနှင့်မြားကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကလည်း ဤပညာရပ်ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူ၏မြားများထဲသို့ စုစည်းထည့်သွင်းကာ ဝင်္ကပါ၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လာစေရန် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသော ရွှေရောင်လွန်းပျံနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လုချင်းကလည်း ကြီးမားခမ်းနားသော ရောင်ဝါစွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်လျက် တန်ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်လေ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော ပိုင်နက်တစ်ခု ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ သုံးပေခန့်အကွာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားကာ ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပလာပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ထဲမှ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲကလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားလေ၏။

ထို့နောက်၌ လုချင်းက လေဟာနယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏လက်ကို ရှေ့သို့ လှမ်းဆန့်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အလွန်ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့၏။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသော ထိုလက်နက်သည် လုချင်း၏ သုံးပေပိုင်နက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရှိန်နှေးကွေးသွားလေသည်။

နှစ်ပေခန့်အကွာသို့ ရောက်သောအခါတွင်တော့ ၎င်း၏အရှိန်မှာ တွားသွားသကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားလေတော့၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လုချင်းနှင့် တစ်ပေခန့်အကွာ၌ လုံးဝလှုပ်ရှားမရတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားကာ ၎င်း၏စွမ်းအားများ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကိုသာ ပြန်ပြီးပြသလာလေတော့သည်။

"ဘာ..."

ဘုန်းကြီးအို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရလေပြီပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကာ လုချင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။

သူ၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကြီးသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ချေဖျက်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ လုံးဝလက်မခံနိုင်သည့်အလားပင်။

"ဒီက ကတုံးအိုကြီး... ခင်ဗျားရဲ့အစွမ်းတွေကို လျှို့ဝှက်မထားစမ်းပါနဲ့။ ဒီလိုလှည့်ကွက်လေးတွေက ကျုပ်အပေါ် အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ခင်ဗျားသာ အစွမ်းကုန်မထုတ်ဘူးဆိုရင် တမလွန်ရောက်မှ နောင်တရနေရလိမ့်မယ်နော်"

မြေကမ္ဘာသံလိုက်စွမ်းအင်ဖြင့် မြှင့်တင်ထားသော ပိုင်နက်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်လိုက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်လေ၏။

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဘုန်းကြီးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူ၏ သတင်းအချက်အလက်များက လုချင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာလေတော့သည်။

[အကြီးအကဲ ခူးရုံ - ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး]

[ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အခြေတည်အဆင့်၊ ပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်]

[ကမ္ဘာလောက၏ သဘာဝနိယာမများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အတိဒုက္ခကြီးကို ရှောင်ရှားရန် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အခြေတည်အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှ အခြေတည်ပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ လျှော့ချထားသူဖြစ်သည်။]

[အခြေခံအုတ်မြစ်တွင် မွေးရာပါအားနည်းချက်များဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တက်လှမ်းလာသူဖြစ်ပြီး အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် ပြီးပြည့်စုံရန် လိုအပ်နေသေးသည်။]

[ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထူးခြားသော ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။]

...

သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုချင်း သဘောပေါက်သွားလေပြီပင်။

ဤအဘိုးအိုသည် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ ပုန်းကွယ်နေသော ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပုံရသည်။

အခြေတည်ပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လောကတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူများထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာရှိ သဘာဝနိယာမများ၏ မလုံလောက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို မလျှော့ချဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ အပြင်သို့မထွက်ရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

သူ၏တုန်လှုပ်မှုကို ဖုံးကွယ်လိုက်ရင်း ဘုန်းကြီးအို၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

လုချင်းအသုံးပြုနေသော သိုင်းပညာကို သူ မှတ်မိသွားလေပြီပင်။

"မင်းရဲ့ပိုင်နက်လေးတစ်ခုနဲ့ ထင်ရာစိုင်းလို့ရမယ်များ ထင်နေတာလား။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်... မင်းက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်ဖြတ်ရဲလောက်အောင်အထိ ရဲတင်းနေတာပေါ့လေ။ ဒီနေ့ ငါကိုယ်တိုင် တရားမျှတမှုကို စောင့်ရှောက်ပြီး မင်းကို သွားသင့်တဲ့နေရာဆီ ပို့ပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားမှုတစ်ခု ကျိုးပျက်သွားသည့်အလား ဘုန်းကြီးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏လက်ဟန်မန္တန် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုချင်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရွှေရောင်လွန်းပျံသည် စွမ်းအားသစ်များ ထည့်သွင်းခံလိုက်ရသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့၏။

၎င်းသည် လုချင်း၏ ပိုင်နက်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့်ပုံပင်။

"ဟွန့်"

လုချင်းက ခပ်ဖွဖွ နှာမှုတ်လိုက်၏။ ပြီးနောက်၌ သူ၏ပတ်လည်တွင် အဝါရောင်အလင်းတန်းများ ပြန်ပြီးပေါ်ထွက်လာလေရာ ပိုင်နက်အတွင်း ဖိအားအလေးချိန်ကလည်း ဆယ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားလေ၏။

ဤစွမ်းအားလှိုင်းနှင့်အတူ ရွှေရောင်လွန်းပျံမှာ သစ်စေးထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့်အလား ထပ်ပြီးဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ လုံးဝလှုပ်ရှား၍မရတော့ချေ။

"မြေကမ္ဘာသံလိုက်စွမ်းအင်ပါလား"

လုချင်းကို ဝန်းရံထားသော အဝါရောင်အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘုန်းကြီးအို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားလေသည်။

မြေကမ္ဘာသံလိုက်စွမ်းအင်၏စွမ်းအားမှာ သာမန်အင်အားတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်၏ အမြင့်မားဆုံး ထုတ်ဖော်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြေဓာတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှသာ ရရှိနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ၏လက်နက်ကို ဖိနှိပ်ရန် မြေကမ္ဘာသံလိုက်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး သူ့လောက်ပင် အစွမ်းထက်နေကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရောင်ဝါသာရှိပုံပေါ်သည့် ဤသရဲမျက်နှာဖုံးရှင်သည် အမှန်တကယ်တော့ သူ့ကဲ့သို့ပင် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အယောင်ဆောင်ထားခြင်းများ ဖြစ်နေနိုင်မလား။

"ခင်ဗျားက ဗဟုသုတတော့ ရှိသားပဲ... ကတုံးအိုကြီး"

ဘုန်းကြီးအိုက သံသယများဖြင့် တွေးတောနေစဉ် လုချင်းက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလည်း အဲဒီအပေါ်မှာ ရပ်နေရတာ ညောင်းနေလောက်ရောပေါ့။ အောက်ဆင်းလာခဲ့ပါလား"

ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏လက်ကို အောက်သို့ ဆုပ်ကိုင်ဆွဲချလိုက်ကာ ဘုန်းကြီးအိုအား မြေပြင်ဆီသို့ ဖိချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဘုန်းကြီးအိုသည် ကြီးမားလှသော အလေးချိန်တစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိကျလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေတော့၏။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ရွှေရောင်လှေငယ်လေးမှာတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ယိမ်းယိုင်သွားလေတော့သည်။

...