အခန်း (၃၇၅-၃၇၆)

အခန်း ၃၇‌၅ - အရပ်ရပ်မှ တုံ့ပြန်မှုများ၊ ကမ္ဘာလောက တုန်လှုပ်သွားခြင်း

လုချင်းသည် ရွှေရောင်လှေငယ်လေးပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းရင်း မိမိ၏ ကျောဘက်ကို သတိကြီးစွာ ထားနေလေသည်။

သို့သော် လင်းတောင်တန်းကို ကျော်လွန်၍ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း မည်သူမျှ လိုက်မလာကြောင်း သူ အာရုံခံမိလေသည်။

ဤအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ တစ်ဖက်လူမှာ စိုးရိမ်နေပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မဝံ့ရဲကြောင်း သူ နားလည်လိုက်လေသည်။

သူသည် လူသူကင်းမဲ့သော သစ်တောတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်ကာ ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အခြေခံအဆောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ဤအလုပ်များကို ပြီးစီးပြီးနောက်မှသာ လုချင်းသည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်အေးလက်အေး နေခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းအား ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တွက်ချက်ထားသော စွန့်စားမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

လီဟော်ဒယ်အိုး၏ စွမ်းအားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အများစုကို ယန်ချန်ပေ့က ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရပေသည်။

အကယ်၍ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကသာ သတိဝီရိယရှိနေခဲ့ပါက သူ၏ လွတ်မြောက်မှုမှာ ဤမျှလွယ်ကူမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် လီဟော်ဒယ်အိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်တောင်မှ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုချင်း ကောင်းစွာ သိထားပါ၏။

ထိုမျက်နှာနီမြန်းသော အကြီးအကဲကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အဆင့်မြင့် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းသည် သူတို့၏ ဌာနချုပ်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပုံရပေသည်။

"ဒါက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို အချိန်တစ်ခုအထိတော့ အလုပ်ရှုပ်သွားစေလောက်မှာပါ" လုချင်းက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ထိုမျက်နှာနီမြန်းသော အကြီးအကဲကို မသတ်လိုက်ရခြင်းအတွက် သူ နောင်တမရခဲ့ပေ။ အကြီးအကဲသည် အလွန်ဆိုးရွားသော ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ပြန်ပြီးကောင်းမွန်လာဖို့ရန် နှစ်နှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အကြီးအကဲသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ အသက်အရွယ်အရ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ လုံးဝမရှိတော့သလောက်ပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်။

သဘာဝနိယာမ စွမ်းအားအနည်းငယ် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်မီးတောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အကြီးအကဲ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထာဝရပျက်စီးသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် မျက်နှာနီမြန်းသော အကြီးအကဲ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ လုချင်းက ဂရုမစိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ အတော်ဆုံး တပည့်များစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူတို့ကို ကြီးမားသော နာကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်ပါ၏။

အနည်းဆုံးတော့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းသည် မြင်သာသော အနာဂတ်ကာလအတွက် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကိုသာ အာရုံစိုက်နေရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အင်အားချန်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် ကျိုးလီရွာနှင့် ဝေ့မိသားစုတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အကျပ်အတည်းကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖြေရှင်းပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အားချင်း... အရမ်းတော်တာပဲ"

ရှောင်လီလေးသည် လုချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးလေးများတွင် အံ့သြလေးစားမှုများ လင်းလက်နေကာ လုချင်းကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

သတ္တဝါလေးသည် စောစောက အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

လက်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် လုချင်း ပုံမှန်အသုံးပြုလေ့ရှိသော ဧရာမဒယ်အိုးကြီးသည် ဤမျှလောက် စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းသည် တောင်တစ်လုံးလုံးကို ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ရှောင်လီလေးကိုပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ဒါက မှော်ရတနာတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားသက်သက်ပါ" လုချင်းက သတ္တဝါလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အခု ငါ့အတွက် ကင်းစောင့်ပေးပါဦး... ငါ တရားထိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ပြန်ပြီးဖြည့်တင်းဖို့ လိုတယ်"

ယန်ချန်ပေ့က လီဟော်ဒယ်အိုးကို ဦးဆောင်ထိန်းချုပ်ခဲ့သော်လည်း လုချင်း၏ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုမှာ များပြားလှပါ၏။

သူ၏ သဘာဝစွမ်းအင်ငါးပါး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားမှုကြောင့်သာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် တူညီသောအဆင့်ရှိ အခြားကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြွယ်ဝနေခြင်းပင်။ ထို့အပြင် သဘာဝစွမ်းအင်ငါးပါး ဘူးသီးခြောက် ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်မှုသည် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အကယ်၍ အခြား ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကသာ လီဟော်ဒယ်အိုးကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ပါက သူတို့သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝကို ခန်းခြောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"နားလည်ပါပြီရှင်~" ရှောင်လီလေးက လိမ္မာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

လုချင်းက သူ၏ သီးသန့်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်နေစဉ် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း တိုက်ခိုက်ခံရသည့် သတင်းများကတော့ စတင်ပျံ့နှံ့လာလေပြီပင်ဖြစ်၏။

လင်းတောင်တန်းရှိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေသူများကို မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

မကြာသေးမီက နယ်ပယ်အနှံ့အပြားမှ အင်အားစုများသည် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် ရှီးကျိုးပြည်နယ်သို့ လူများကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် လင်းတောင်တန်းဆီသို့ စူးစိုက်နေခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် လုချင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုမပြုမီ သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

ကင်းထောက်များစွာသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

လင်းတောင်တန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီးဖြစ်သော ဤသူလျှိုအချို့သည် လုချင်းက လီဟော်ဒယ်အိုးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုပင် လှမ်းမြင်ခဲ့ကြလေ၏။

လုချင်း ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် လင်းတောင်တန်း တိုက်ခိုက်ခံရသည့် သတင်းနှင့်အတူ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားကြောင်း သတင်းများသည် စတင်ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်း ရှီးကျိုးပြည်နယ်၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

ရုတ်တရက် ရှီးကျိုးပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

"အဲဒါ တကယ်ပဲလား။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်တိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

"သေချာပေါက် တကယ်ပေါ့ဟ။ မျက်မြင်သက်သေတွေ အများကြီးရှိတဲ့ဟာကို။ ပြီးတော့ လင်းတောင်တန်းက မီးတွေတောင် အခုထိ မငြိမ်းသေးဘူး"

"ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမားနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အတော်ဆုံး တပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။ အဲဒါ တကယ်ပဲလား"

"လုံးဝကို အမှန်ပဲဟေ့။ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ မင်းတို့ မြင်သင့်တာကွာ။

ကောလာဟလတွေအရ သူက ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာတစ်ခုကို သုံးခဲ့တယ်တဲ့။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် မြေကြီးတွေတောင် တုန်ခါသွားပြီး တောင်တွေလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့တယ်တဲ့။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက တပည့်တွေကတော့ ထွက်တောင်မပြေးနိုင်ခဲ့ဘူးလေ... သူတို့အားလုံး မီးတောက်တွေထဲမှာပဲ မီးမြိုက်ခံရင်း ဆုံးသွားကြရှာတာ"

"ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာတစ်ခုတဲ့လား။ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်ကြံသူတွေထဲက တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား"

"ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်။ ဒီလိုဆိုမှတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို စိန်ခေါ်ရဲတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး...

သူက မသေမျိုးတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကိုး။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ခဲ့လို့ ဒီလိုအစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရန်စမိသွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"အင်း... သူတို့နဲ့ တန်တာပေါ့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဌာနချုပ်က နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီးနိုးထလာတော့ သူတို့က ရှီးကျိုးပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ငါတို့ကို အညံ့ခံဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနေခဲ့တာလေ...

အခုတော့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရှိနေပြီဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ မာနထောင်လွှားနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

"အမှန်ပဲ အဲဒီလောဘကြီးတဲ့ ဘုန်းကြီးတွေက ငါတို့ကို အညံ့ခံဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေရုံတင်မကဘူး၊ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းစိမ်ထက်ဝက်ကျော်ကိုတောင် သိမ်းယူပြီးတော့ လစဉ် အခွန်ဆက်ဖို့ တောင်းဆိုနေတာလေ။ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက လက်တွေ့မှာတော့ တရားမျှတမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေတာပဲ"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ နောက်ပြီး ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကလေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုက အနိုင်မယူနိုင်တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတာနဲ့အတူတူပဲ။ ဒါက ငါတို့အားလုံးအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"

...

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ၎င်းတို့ ခံစားခဲ့ရသော ကြီးမားသည့် ဆုံးရှုံးမှုများသည် ရှီးကျိုးပြည်နယ်တစ်ခွင်တွင် ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြေအနေနှင့် ကျယ်ပြန့်သော အာရုံစိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုမှလွဲ၍ လူအများစုသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရတာကို ကျေနပ်နေမှုနှင့် အားရကျေနပ်မှုတို့ကို ခံစားနေကြရသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းအတွက် မည်သူကမျှ အနည်းငယ်မျှပင် သနားစိတ် သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းစိတ် မဖြစ်ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ပြန်ပြီးပေါ်ထွက်လာပြီးကတည်းက ၎င်းသည် ရှီးကျိုးပြည်နယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး မည်သည့်ခုခံမှုကိုမျှ သည်းမခံသည့်အပြင် အလျှော့လည်းမပေးဘဲ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးသော ချဉ်းကပ်မှုဖြင့် ဂိုဏ်းများစွာကို အညံ့ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သည်။

ရှီးကျိုးပြည်နယ်ရှိ ဂိုဏ်းများသည် ဤအခြေအနေကို အမြဲတမ်း မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း အင်အားကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားလွန်းသောကြောင့်သာ အညံ့ခံခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်ရာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဤကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းဆိုက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူတို့ မည်သို့ ဝမ်းမသာဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူသည် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားပုံရပြီး မကြာသေးမီက သူတို့ထံ အညံ့ခံထားသော မဟာမိတ်အင်အားစုများကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားလေသည်။

တစ်ခဏမျှ ရှီးကျိုးပြည်နယ်ရှိ ဂိုဏ်းများသည် ရည်မှန်းချက်များဖြင့် ထပ်မံလှုပ်ရှားလာကြတော့၏။

ဤရလဒ်သည် လုချင်း မျှော်လင့်ထားခဲ့သောအရာပင် ဖြစ်၏။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ရှီးကျိုးပြည်နယ်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်သရွေ့ သူတို့သည် ပြည်နယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချန်းကျိုးရှိ ကျိုးလီရွာကို ဒုက္ခပေးရန် အရင်းအမြစ်များ ရှိလာမည်မဟုတ်ချေ။

"အဲ့ဒီဝိညာဉ်မီးတောက်က... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို ဝင်တိုက်ရဲတဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဘယ်သူများ ဖြစ်နိုင်မလဲ"

လင်းတောင်တန်းတွင် ဧရာမငှက်ကြီးအချို့သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး အောက်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်နေသေးသော မီးတောက်များကို ကြည့်ရှုရင်း သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော တွင်းကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၌ သူတို့၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ ပို၍နက်ရှိုင်းသွားတော့၏။ ဤမျှ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမျိုးက ဖန်တီးနိုင်မည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

"သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ကိုင်ဆောင်နိုင်တဲ့ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမဆို မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိရမှာပဲ" အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော လူငယ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက်ဆိုးရွားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ဖန်တီးဖို့ မှော်ရတနာတစ်ခုကို သုံးခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်မဟုတ်လား" သူ့ဘေးရှိ တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"မှော်ရတနာတစ်ခုကို အသက်သွင်းချင်ရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ခုထိ ရောက်ဖို့လိုတယ်လေ။ ဆိုတော့ သူကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လက်နက်က အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနဲ့ တန်းတူတဲ့ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်"

"ဒီလို ရတနာမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ဖို့ဆိုတာကိုက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အများကြီး လိုတယ်လေ။ ဒီတော့ ဒါက ကျင့်ကြံသူရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြသနေတာပဲ။ သူက ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့တောင် အဆင့်တူလောက်မယ်လို့ ငါ ထင်မိတယ်" လူငယ်က လေးနက်စွာ မှန်းဆလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အဆင့်..." နားထောင်နေသော အခြားသူများသည် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနီးပါး ဖြစ်သည်။ သူနှင့် အဆင့်တူ အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

"ဆရာတူအစ်ကို... ကျွန်မတို့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို သွားလည်သင့်သေးလား" လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အောက်ဘက်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို အနည်းငယ် တွေဝေစွာ ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းသည် လုံးဝကို လူသူကင်းမဲ့နေပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိချေ။

"မလိုတော့ဘူး။ အစကတော့ ငါလည်း အဲဒီကိုသွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူအကြောင်း မေးမြန်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက လူတွေက သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဆုတ်ခွာသွားပြီဆိုတာ အသိသာကြီးလေ"

"ဒီလိုဆုံးရှုံးမှုတွေကို ကြုံခဲ့ရတော့ ခုချိန်လောက်ဆို သူတို့တွေ လန့်နေတဲ့ ငှက်တွေလို အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်။ အခုချိန် သူတို့ဆီ သွားလည်တာက ပညာရှိရာ မရောက်ဘူး။ ပြန်ကြတာပေါ့" လူငယ်က ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များစွာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူတို့ မည်သို့သော စိတ်အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေမည်ကို မည်သူကများ ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ ပုံမှန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအရ တောင်တန်း၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေချိန်တွင် သူတို့သာ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လူငယ်က သူတို့၏ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

သူတို့သည် ဤခရီးစဉ်မှ လုံလောက်စွာ သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ယွင်ရွှေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များထဲတွင် အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။

ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် ဧရာမငှက်ကြီးများကို လှည့်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

"ယွင်ရွှေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက လူတွေ ထွက်သွားကြပြီနဲ့တူတယ်"

ဧရာမငှက်ကြီးများ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုက မော့ကြည့်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက သူတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး တံခါးတွေ ပိတ်ထားမှတော့ သူတို့ ဆက်နေရင်လည်း လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရဖို့ပဲ ရှိတာပေါ့" အခြားအသံတစ်ခုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မာနကြီးတဲ့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ပုန်းအောင်းနေဖို့ ဖိအားပေးခံရပြီး သူတို့ရဲ့ တံခါးပြင်ကိုတောင် မထွက်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ။ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဘယ်သူများပါလိမ့်"

"ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကိုတောင် ကိုင်ဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုထဲက ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ"

"ဒီကမ္ဘာမှာ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုအပြင် တခြား ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပါ ထပ်ရှိနေတာများလား"

"ရှေးခေတ် ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်ကာလ အဆုံးပိုင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတွေက နယ်နိမိတ်ချိုးဖျက်ရေးလှေကို စီးနင်းနိုင်ဖို့ အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်လေ။ သူတို့က တိတ်တခိုးနဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသလို ပေါ်တင်လည်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်လေ"

"အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါခဲ့တဲ့ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

"အဲ့ဒီတိုက်ပွဲတွေမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းအများကြီးပျက်စီးသွားခဲ့တာဆိုတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဝိညာဉ်လက်နက်တချို့ နေရာအနှံ့ကို ပြန့်သွားတာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်"

"အံ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက အဲဒီရှေးဟောင်း ရတနာတွေထဲက တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ်လည်း အမွေအနှစ်တွေထဲက တစ်ခုခုကို ရခဲ့တဲ့အထိ ကံကောင်းတဲ့သူပဲဖြစ်ရမယ်"

"ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီးနိုးထလာမှုက ငါတို့ စိတ်ကူးထားတာထက်တောင် ကျော်လွန်နေတဲ့ပုံပဲ။ ကံကြမ္မာရဲ့ အပြောင်းအလဲကတောင် ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"

"ဒီလိုဆိုတော့လည်း ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်က ငါတို့ကို အပြင်ထွက်ဖို့ ပြောခဲ့တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ။ ငါတို့တွေက ပြင်ပကမ္ဘာကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်မှုကနေ လွတ်အောင်လို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာလေ"

"ကပ်ဘေးကနေ လွတ်အောင်လို့ ပုန်းနေခဲ့ပေမဲ့လည်း အဲ့တာကပဲ ငါတို့ကို ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းတွေကနေ အကျိုးကျေးဇူးကို မခံစားရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်လေ"

"တကယ်လို့များ ငါတို့သာ အပြင်ကို ထွက်မလာဘဲ ကံကြမ္မာကောင်းတွေကို မစုဆောင်းခဲ့ဘူးဆိုရင် နောင်အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေအများကြီးကို ဆုံးရှုံးရမှာ ကျိန်းသေပဲ"

"ဟုတ်တယ် အဲဒီနေ့က မြင့်မြတ်သောတောင်တော်တုံးကလိုပေါ့။ အကြီးမားဆုံးအခွင့်အရေးက အဲဒီလူငယ်လေးဆီပဲ ရောက်သွားသတာလေ"

"အခုလည်း ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ပြီ"

"ငါတို့တွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ ဆက်ပုန်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ အားသာချက်တွေ ပျက်ပြယ်သွားဖို့က သိပ်ကြာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်အချို့သည် ကမ္ဘာကြီး၏ အပြောင်းအလဲများရှိ နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထလာမှုနှင့် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာသာလွန်သော ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သည့် ကံကြမ္မာ၏ အပြောင်းအလဲများကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားမိလိုက်ကြပါ၏။

"ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက အခုလို သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေရတော့ တခြား လျှို့ဝှက်နယ်မြေသုံးခုရဲ့ နောက်ကောက်ကျန်ရစ်ခဲ့မှာ သေချာတယ်"

ပုံရိပ်တစ်ခုက အပြစ်ဒဏ်ခံရတာကို ကျေနပ်နေမှုအချို့ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အရမ်းကြီး ကျေနပ်မနေနဲ့ဦး။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက အကြီးအကဲတချို့နဲ့ တပည့်တွေကို ဆုံးရှုံးသွားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်က အဲဒီတပည့်တွေဆီမှာ ရှိတာမဟုတ်ဘူးလေ"

"သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ တသီးတသန့်နေထိုင်နေကြတဲ့ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲတွေကသာ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အစစ်ပဲ"

"ခုချိန်မှာ ကမ္ဘာ့ကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းအခြေအနေတွေ အပြည့်အဝ မပေါ်ပေါက်သေးလို့ သူတို့တွေ ထွက်မလာနိုင်သေးတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တာအိုစည်းချက်တွေ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်လောက် ပြန်ပြီးပဲ့တင်ထပ်လာပြီးတော့ စည်းမျဉ်းတွေလည်း ပိုပြီးတော့ ပြည့်စုံလာတာနဲ့အမျှ..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အဲဒီတိုက်ရှန်အကြီးအကဲတွေသာ အဆင့်တက်သွားနိုင်လို့ကတော့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်ရင်တောင် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ခြိမ်းခြောက်ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ပထမပုံရိပ်က လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာတူအစ်ကိုပြောတာ မှန်ပါတယ်" အခြားသူများကလည်း နောက်ပြောင်မှုများကို ရပ်တန့်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ဆရာတူအစ်ကိုဝမ် ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲများသည် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တန်းတူ ယှဉ်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤလူများသည် နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ထပ်မံ၍အဆင့်တက်နိုင်ပါက ဒဏ္ဍာရီလာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ပင်။

ယင်းသည် ကမ္ဘာကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်မှုကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ယခင်က မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုထဲတွင်ပင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ မရှိခဲ့ချေ။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် သခင်တစ်ဦး မည်မျှစွမ်းအားကြီးကြောင်းကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိကြပေ။

သူတို့၏ ဘိုးဘေးများထံမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့်သာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် သခင်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အရိပ်အမြွက်မျှလောက်ပဲ သိရှိနိုင်ကြလေ၏။

သို့သော် ထိုမှတ်တမ်းများရှိ ဖော်ပြချက်များသည်ပင် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို တောင့်တမှုများဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

အကယ်၍ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲများသာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့၏ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းမှာ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သွားမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုအနက် မည်သည့်နယ်မြေက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူက ပြောနိုင်မည်နည်း။

"ကဲ... ပြပွဲကတော့ ပြီးသွားပြီ။ ငါတို့လည်း ထွက်သွားသင့်ပြီ" ဦးဆောင်သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆရာတူအစ်ကို... ငါတို့က အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ သရုပ်မှန်ကို စုံစမ်းဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား" တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"မလိုတော့ပါဘူး။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သူတိုင်းက ငါတို့ရဲ့ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီလေ"

"တကယ်လို့ ငါတို့တွေ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စုံစမ်းပြီးတော့ သူ့ကို ရန်စမိရင်... သူက ပေကျိုးကို ရောက်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ ဟန်ရွှေနန်းတော်ကိုလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတို့တွေ ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ မင်း ထင်လား"

လင်းတောင်တန်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သောအခါ၌ အခြားပုံရိပ်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြတော့၏။

အမှန်တကယ်ပင် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကတောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ ဟန်ရွှေနန်းတော်ကရော ဘယ်လိုလုပ် ကွာခြားနိုင်မည်နည်း။

ထိုဝိညာဉ်လက်နက်၏ စွမ်းအားမှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ၎င်း၏အင်အားကို မခုခံနိုင်သဖြင့် ရှောင်လွှဲရမည့် အရာမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုအဖွဲ့က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ကြတော့၏။ "ဆရာတူအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ပြန်ကြရအောင်ပါ"

...

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လင်းတောင်တန်းရှိ မီးတောက်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားလေသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များသည် အရိပ်အယောင်မျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုသတင်းများသည် ရှီးကျိုးပြည်နယ်တစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်မနေခဲ့ချေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၎င်းသည် အခြားသော ပြည်နယ်များသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေတော့သည်။

....

အခန်း ၃၇‌၆ - အပြန်လမ်းနှင့် ယာယီအေးချမ်းမှု

"ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက လောလောဆယ်တော့ အပြင်ထွက်လာမယ့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ဘူးပဲ..."

လုချင်းသည် လင်းတောင်တန်း၏ အစွန်အဖျား၌ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်အဆောင်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

အင်အားအပြည့်အဝပြန်လည်ရရှိစေရန် ရက်အနည်းငယ်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်တော့ လုချင်းသည် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို နောက်ထပ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လင်းတောင်တန်းသို့ ပြန်ပြီးရောက်ရှိလာခဲ့တော့၏။

သို့ရာတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တိုင်အောင် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တပည့်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မတွေ့ခဲ့ရချေ။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်းနေရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာမည့် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိတော့ကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရလေ၏။

ဤအတွက်ကြောင့် သူ လုံးဝ စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤအခြေအနေသည် သူအလိုရှိဆုံးသော ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ရည်ရွယ်ထားသည့် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသောကြောင့်ပင်တည်း။

"သခင်လေး... အခုဆိုရင် သခင်လေးရဲ့ နာမည်က နေရာအနှံ့ကို ကျော်ကြားသွားတော့မယ်ထင်ပါရဲ့။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုတောင် အပြင်မထွက်ရဲအောင်အထိ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တာက ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာတောင်မှ တွေ့ရခဲတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးပဲ"

ယန်၏အသံသည် လုချင်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ လုချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့်အချိန်အတောအတွင်းတွင် ယန်သည်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို ပြန်၍ရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါက နာမည်သက်သက်ပါပဲ။ ပြောပြနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက အပြင်ထွက်မလာမှတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ပြန်ကြရအောင်" လုချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"အားချင်း... ငါတို့ ပြန်တော့မလို့လား" ရှောင်လီက မေးလာလေသည်။

"အင်း... ငါတို့ ထွက်လာခဲ့တာ တော်တော်ကြာနေပြီဆိုတော့ ရှောင်ယန်လေးလည်း ငါတို့ကို လွမ်းနေရှာတော့မယ်‌လေ။ အခုချက်ချင်းသာ မပြန်ဘူးဆိုရင် အဲဒီကောင်မလေး ငိုတော့မှာပဲ" လုချင်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လီလည်း ရှောင်ယန်ကို လွမ်းနေပြီ" ရှောင်လီက အိမ်ကိုလွမ်းနေသည့် အသံလေးဖြင့် ပြောလာ၏။

လုချင်းက ရှောင်လီ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ "ဒါဆိုလည်း အခုပဲ ပြန်ကြတာပေါ့"

ထို့နောက် လုချင်းသည် လင်းတောင်တန်းအား နောက်ဆုံးအနေဖြင့် နှမြောတသဖြစ်စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေလှမ်းရွေ့လျားမှုသိုင်းပညာကို အသုံးပြုကာ အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူသည် ခရီးတစ်ထောက်မျှ မနားတော့ဘဲ အနောက်ဘက်ပြည်နယ်၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

အာရုံစိုက်မခံရစေရန်အတွက် သူသည် ရွှေရောင်လှေပျံကို အသုံးမပြုဘဲ အဆောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ခြေလျင်ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ အဆောင်၏ စွမ်းအားက သူ့ကို မြှင့်တင်ပေးထားသဖြင့် သူ၏အရှိန်သည် ရွှေရောင်လှေပျံကို အသုံးပြုသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ နောက်ကျနေခြင်း မရှိချေ။

နေ့တစ်ဝက်ကျော်ကြာသောအခါ၌ လုချင်းသည် အနောက်ဘက်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် အနောက်ဘက်ပြည်နယ်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ နောက်သို့လှည့်၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ဤခရီးစဉ်သည် အလွန်ပင် အသီးအပွင့်ဖြစ်ထွန်းခဲ့ပေ၏။ သူသည် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအား ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားနိုင်ခဲ့ရုံသာမက အဖိုးတန်ရတနာများစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါသေး၏။ အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်လှေပျံသည် သူ့အတွက် အတော်လေးကိုမှ အသုံးဝင်မည့် အရာတစ်ခုပင်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်မည့် အေးချမ်းသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို မျှော်လင့်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် အနောက်ဘက်ပြည်နယ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

...

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ လုချင်းသည် ချန်ကျိုးသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လုံခြုံရေးအတွက် တမင်တကာ လမ်းလွှဲကာ ပြန်လာခဲ့သောကြောင့် ခရီးစဉ်သည် လိုအပ်သည်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြာသွားခဲ့သည်။ ချန်ကျိုးသို့ ရောက်သည်နှင့် လုချင်းသည် သတိထားရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အမြင့်ဆုံးအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ချိန်တွင်တော့ သူသည် ကျိုးလီရွာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီပင်။

ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ခြင်းမပြုဘဲ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ၏ နယ်ပယ်အတွင်းသို့ သူ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဝေ့မိသားစုခြံဝင်းအတွင်း၌ ဝေ့ကျိဟောက်နှင့် အခြားသူများကို ဆေးစစ်ပေးနေသော သမားတော်ကြီးချန်သည် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိလိုက်လေသည်။

"သမားတော်ကြီးချန်... ဟောက်အာ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးမှာ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိနေလို့လား"

သမားတော်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွားသော ဝေ့ရှင်းဟယ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော သခင်မဝေ့ကလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

"စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး သခင်ကြီးဝေ့။ ကျိဟောက်တို့တွေ ကောင်းကောင်း ပြန်သက်သာလာပါပြီ။ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး ဆေးကုလိုက်ရင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကနေ နှစ်ပတ်လောက်အတွင်း အပြည့်အဝကို ပြန်ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်" သမားတော်ကြီးက သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်မဝေ့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်များစွာကတည်းက သားကြီးဖြစ်သူ၏ နားထင်မှ ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ်ကို မြင်ရတိုင်း သူမ၏ နှလုံးသားသည် နာကျင်ရမြဲဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သမားတော်ကြီးချန်၏ ဆေးညွှန်းများကြောင့် ထိုဆံပင်ဖြူများသည် ယခုအခါ ပြန်လည်မည်းနက်လာပြီပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော်ကြီးချန်" ဝေ့ကျိဟောက်က မတ်တတ်ရပ်ကာ သမားတော်ကြီးကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချင်းယွင်ဓားဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်များကလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီလိုမျိုး ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နောက်လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အနားယူဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမှ မလုပ်မိဖို့ သတိရပါ" သမားတော်ကြီးက မှာကြားလိုက်လေသည်။

"သမားတော်ကြီးရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာပါ့မယ်" ဝေ့ကျိဟောက်နှင့် အခြားသူများက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။

"ကောင်းပြီ။ ငါ အာဟာရဖြည့်ဟင်းချို ဆေးညွှန်းတစ်ခု ထားခဲ့မယ်။ ဒါကို လိုက်လုပ်ရင် မြန်မြန်သက်သာဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောကာ သမားတော်ကြီးက ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ထားခဲ့ပြီးနောက် ဝေ့မိသားစုခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တောင်ခါးပန်းရှိ သူ၏ ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၌ လုချင်းကို ဖက်တွယ်ကာ ချွဲနွဲ့နေသော ရှောင်ယန်လေးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ကိုကိုနဲ့ ရှောင်လီက ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် အဝေးမှာ နေနေရတာလဲ။ ညီမလေး အိမ်မှာ အရမ်းပျင်းနေတာကိုကော သိရဲ့လား"

"ကိုကို တောင်းပန်ပါတယ် ရှောင်ယန်လေးရယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင် ဒီလောက် အကြာကြီး ခွဲမနေတော့ပါဘူး" လုချင်းက ကလေးမလေးကို ဖက်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

သမားတော်ကြီးချန်က ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်လာရင်း ထိုမြင်ကွင်းကို ပြုံးကာ ကြည့်နေလေ၏။

"ဆရာ..." လုချင်းက ရှောင်ယန်ကို အောက်ချပေးပြီးနောက် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဆရာဖြစ်သူက သူပြန်ရောက်လာသည်ကို သိရှိစေရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို တမင်တကာ မဖုံးကွယ်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း ပြန်လာတာ ကောင်းပါတယ်။ လမ်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့တော့ မကြုံခဲ့ရဘူးမဟုတ်လား" သမားတော်ကြီးက မေးလိုက်သည်။

"မကြုံခဲ့ရပါဘူးဗျ။ အားလုံး အဆင်ပြေခဲ့ပါတယ်‌ဗျ ဆရာ"

သမားတော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခရီးစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်ကို ဆက်မမေးတော့ချေ။ အကယ်၍ ပြောပြစရာ တစ်ခုခုရှိပါက လုချင်း ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပြောလာမည်ကို သူ သိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မကြာမီမှာပင် လုချင်းက စကားစလာလေသည်။ "ဆရာ... ဒီတစ်ခေါက် အနောက်ဘက်ပြည်နယ်ကို သွားတာ ကိစ္စတချို့ကို ရှင်းလင်းဖို့ပါ။ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အေးအေးချမ်းချမ်း နေရတော့မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ထို့နောက်၌ သူသည် အနောက်ဘက်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဆရာဖြစ်သူအား အကြမ်းဖျင်း ပြောပြလိုက်တော့၏။

ချန်ကျိုးသည် အတော်လေးကို ခေါင်ဖျားပြီး သတင်းအချက်အလက်များ ရောက်ရှိရန် နှေးကွေးသော်လည်း အနောက်ဘက်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များမှာတော့ နေရာအနှံ့သို့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းအား တိုက်ခိုက်ရန် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို အသုံးပြုခဲ့သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိနိုင်ကြသော်လည်း သူ၏ဆရာ၊ ဝေ့ရှန်ဟိုင်နှင့် အခြားသူများကတော့ ထိုသတင်းအား ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သေချာပေါက် သိရှိနိုင်မည်ပင်။

သမားတော်ကြီးက အံ့လည်းအံ့သြသွားသလို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားလေ၏။

"အားချင်း... မင်း ဒီတစ်ကြိမ် တော်တော်လေး စွန့်စားခဲ့တာပဲ။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းဆိုတာ နှစ်သောင်းနဲ့ချီပြီး သမိုင်းကြောင်းရှိတဲ့ သာမန်ဂိုဏ်းမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍များ သူတို့ကသာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ဝိညာဉ်လက်နက် ပါနေရင်တောင်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် ဆရာ။ ဒါက တကယ်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ ကိစ္စပါ။ ဒါပေမယ့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ထွက်ပေါ်လာတာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာ မဟုတ်ပါဘူးဗျ။ ဝေ့မိသားစုခြံဝင်းထဲကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက အခုထိ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။ သူက ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတဲ့နေရာကိုတောင် ရှာတွေ့နေပြီလားလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို အနောက်ဘက်ပြည်နယ်မှာ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ အာဏာစက် ဖြန့်ကျက်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူးဗျ။ မဟုတ်ရင် သူတို့သာ အင်အားတွေကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်လာနိုင်ခဲ့လို့ကတော့ ကျွန်တော်တို့တွေလည်း မကြာခင်မှာပဲ ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်"

ယခင်က သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို ပြန်၍အမှတ်ရသွားသောအခါ၌ သမားတော်ကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။ လုချင်း၏ စိုးရိမ်မှုသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း ဤခရီးစဉ်တွင် သူ၏တပည့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အန္တရာယ်များကို တွေးမိသောအခါ စိုးရိမ်ကြောက်လန့်မှု တစ်ခုကိုတော့ သူ မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီလေ" သူက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်၏။ "မင်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နောင်ကိုတော့ ဒီထက်ပိုပြီး သတိထားဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ် ဆရာ" ဆရာဖြစ်သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်သော လုချင်းက ကတိပေးလိုက်လေသည်။

လုချင်း ပြန်ရောက်လာခြင်းကို လူအများစုက သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်ပင်လျှင် နောက်တစ်နေ့တွင် သမားတော်ကြီးချန်နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်လာသောက်မှသာ ထိုအကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက လုချင်းသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် အဝေးသို့ ရောက်နေခဲ့သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားပြီး ထိုကိစ္စကို သိပ်အရေးတယူ မတွေးခဲ့ချေ။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၌ အနောက်ဘက်ပြည်နယ်ရှိ ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း သတင်းများ ချန်ကျိုးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါမှသာ အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့၏ သူလျှိုများထံမှ သတင်းပေးပို့ချက်များကို ကြားရသောအခါ၊ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဧရာမဒယ်အိုးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း ကြားရသောအခါ၌ ဝေ့ရှန်ဟိုင်နှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်တို့သည် အလွန်အံ့သြမှင်သက်သွားကြလေသည်။

သူလျှို ပြန်ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် ဆက်လက်၍ မမျိုသိပ်ထားနိုင်တော့ပေ။ "ဘိုးဘေး... သတင်းတွေထဲမှာ ပြောနေတဲ့ အဲဒီ ဧရာမဒယ်အိုးကြီးဆိုတာကလေ..."

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က တောင်ခါးပန်းရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေးလု ပျောက်သွားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် ကိစ္စတစ်ခုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့တာကို..."

...