အခန်း (၁၄၅-၁၄၆)

အခန်း (၁၄၅) - ပါးနပ်လှသော ကျောင်းအုပ်မလေး ရှန်ကျစ်ရှား

"အဘိုးကြီးစူး အဘိုးကြီးစူး... ကြိုတင်လေ့လာရမယ့် သင်ခန်းစာတွေ ပေးတော့လေ။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းအကြောင်း အချက်အလက်တွေလည်း ပိုလိုချင်သေးတယ်။ ဒါမှ ကျွန်မဘက်က ကြိုပြီးတော့ ကြော်ငြာလို့ရမှာ"

ကျန်းမြို့ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်သင်တန်းကျောင်း၏ အထူးလေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ စူးချီ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ခါးကိုလက်ထောက်ကာ ရပ်နေသော ရှန်ကျစ်ရှားကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို စူးချီဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်ထားပြီး မျက်နှာတွင်လည်း ခပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာမျိုး ဖမ်းထားသည်။

စူးချီ မသိရှိခဲ့သည်မှာ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သင်ခန်းစာများ တောင်းရန်သက်သက်အတွက် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို လေ့လာမည့် ကျောင်းသားဦးရေနှင့် ပတ်သက်၍ အချက်အလက်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့ရာ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ လွဲချော်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

နာကျင်မှုကို ပူဇော်ရသော ဤကျင့်စဉ်တွင် ကင်ဆာဝေဒနာရှင်များစွာ ကျောင်းသားအဖြစ် ရောက်ရှိလာမည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း စာရင်းဇယားများအရ တျရှနိုင်ငံတွင် ကင်ဆာဖြစ်ပွားနှုန်း မြင့်မားသော်လည်း အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေမှာ သူမထင်သလောက် မများပြားပေ။ နှစ်စဉ် ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှု မှတ်တမ်းမှာ နှစ်သန်းမှ သုံးသန်းခန့်သာ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူအများစုမှာ ရောဂါမပြင်းထန်သဖြင့် ကုသရန် ဆန္ဒမရှိကြသလို အချို့မှာမူ မိမိတွင် ရောဂါရှိနေသည်ကိုပင် မသိရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းအုပ်ရှန်သည် သူမ၏ စဉ်းစားပုံကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးစူး... ရှင် အခုလောလောဆယ် စာမရေးနိုင်သေးရင်လည်း ကျွန်မတို့ အရင်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းက နာကျင်မှုကို ပူဇော်ရတယ်ဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ်ခုခုကို စွန့်လွှတ်ရမယ်လို့ ရှင်ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီမှာ တခြား ကန့်သတ်ချက်တွေရော ရှိသေးလား။ ဥပမာ ပူဇော်လို့မရတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေရှိလား"

ရှန်ကျစ်ရှား၏ မေးခွန်းကြောင့် စူးချီ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ မူလက နာကျင်မှုကို ပူဇော်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်မှသာ အရာထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ နာကျင်ခြင်း၏ အခြေခံတရားကို ဤကမ္ဘာ၏ သူရဲကောင်းဗိမာန်က သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့်ပူဇော်မှုကိုမဆို ငြင်းပယ်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ လက်သည်းများ၊ သွားများ သို့မဟုတ် မလိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်း အောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အခြေအနေတွေက နည်းနည်းပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ ကျင့်စဉ်ကလည်း လိုက်ပြီးပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဒီကိစ္စမှာ တျရှနိုင်ငံက အကြီးအကဲတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်"

"ဟေး ဟေး... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အနားကပ်လာတာလဲ။ ရှင်ကတော့ သတင်းစပ်စုရတာကို တကယ်ဝါသနာပါတာပဲ"

မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာသော ရှန်ကျစ်ရှားကို ကြည့်ကာ စူးချီ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ဒါက သတင်းစပ်စုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိချင်တာပါ"

စူးချီသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဆင့်ခေါ်မိရာမှ မဟာဧကရာဇ်က ထိုနတ်ဘုရားကို နှိမ်နင်းလိုက်ပုံနှင့် နာကျင်ခြင်း၏ အခြေခံတရားကို ကျောက်စာတိုင်အောက်တွင် ချုပ်နှောင်ထားပုံတို့ကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ထိုအကြောင်းများကို ကြားရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ မှင်တက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူမက ရောဂါလွှဲပြောင်းပေးသည့် ကိစ္စကို မမေးမြန်းခဲ့သဖြင့် စူးချီကလည်း ဘုရင်ဝက်ဝံစက်ရုပ်အကြောင်းကို ပြောမပြခဲ့ပေ။

"ဒါကြောင့် အခုကစပြီး တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို အသုံးပြုတဲ့သူတိုင်းကို တျရှနိုင်ငံရဲ့ သူရဲကောင်းတွေက တုံ့ပြန်ပေးကြလိမ့်မယ်"

ဤသတင်းကြီးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ချက်ချင်းပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် သူမမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် တျရှနိုင်ငံကို အကြီးအကဲများက စောင့်ရှောက်နေသည်ဆိုလျှင် သူမအတွက် စိတ်ပူစရာမရှိဟု ယူဆလိုက်သည်။ သူမ လုပ်ခဲ့ဖူးသမျှ အဆိုးဆုံးကိစ္စမှာ ကျောင်းသားများကို ကျောင်းထွက်သွားအောင် လိမ်လည်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအကြီးအကဲများက သူမကို လာရောက်အပြစ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျောင်းအုပ်ရှန်သည် သူမ၏ ကျောင်းသားသစ်များ ရှာဖွေရေး စီမံကိန်းဆီသို့ စိတ်ပြန်ရောက်သွားသည်။

"ပူဇော်မှုကို လက်ခံတဲ့သူ ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုရင် ပူဇော်ရမယ့် သတ်မှတ်ချက်တွေလည်း ပြောင်းလဲသွားမှာပေါ့"

ရှန်ကျစ်ရှား၏ မေးခွန်းကို စူးချီက သူ၏ ထင်မြင်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် ပူဇော်မှုအတွက် အချက်နှစ်ချက်ပဲ လိုတော့တယ်။ ပထမတစ်ခုက အဲဒီကိစ္စဟာ တကယ်ကို နာကျင်စေရမယ်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အဲဒီလူ တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ ဆုတောင်းက တျရှသူရဲကောင်းတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ မဆန့်ကျင်ဘဲ သူတို့ တတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ရမယ်"

"အို... ဘယ်လိုနာကျင်မှုမျိုးမဆို ရတာပေါ့လေ"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်လာတော့သည်။ သူမ၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်မှာ ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ကာ အချက်အလက်များကို အမြန်ရှာဖွေလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် ကျောင်းသားအုပ်စုအသစ်ကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဟေး... ကျွန်မ စစ်ကြည့်လိုက်တော့ ကင်ဆာဝေဒနာရှင်က သိပ်မများဘူး။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် စိတ်ကူးတစ်ခု ရလာတယ်။ ရှင်လည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး"

သူမက ဖုန်းကို စူးချီဘက်သို့ လှည့်ပြလိုက်သည်။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်တွင် တျရှနိုင်ငံ၏ အဝလွန်နှုန်း အချက်အလက်များ ပေါ်နေသည်။ နိုင်ငံသား ၄၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ကိုယ်အလေးချိန် လွန်ကဲနေကြသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဆီတွေကို ပူဇော်လို့ရမလား။ အသားကို လှီးဖြတ်ရတဲ့ နာကျင်မှုဆိုရင် လူအများစုက စမ်းကြည့်ချင်ကြမှာပဲ"

ဤသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဟု ဆိုရပေမည်။ ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန်ပင် စံပြဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် အဆီအချို့ကို ပူဇော်လိုစိတ် ရှိနေသည်။ သူမကဲ့သို့သော သူပင် ပူဇော်လိုသည်ဆိုပါက အခြားသူများမှာ မည်မျှအထိ စိတ်ဝင်စားကြမည်နည်း။

"ဒါဟာ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကူးပဲ။ အဆီတွေကို ပူဇော်တာကတော့ ပြဿနာရှိမယ် မထင်ဘူး"

စူးချီသည် ထိုစိတ်ကူးကို အလွန်ပင် သဘောကျသွားသည်။ အကယ်၍သာ ဤအချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပါက အမျိုးသမီး သန်းပေါင်းများစွာသည် ဤကျင့်စဉ်ကို လိုလိုလားလား သင်ယူကြပေလိမ့်မည်။ လှပရန်အတွက်ဆိုလျှင် အမျိုးသမီးများသည် ခွဲစိတ်မှုဒဏ်ကိုပင် ခံနိုင်ကြသဖြင့် အသားအနည်းငယ် စွန့်လွှတ်ရုံမျှကိုတော့ ဝန်လေးကြမည်မဟုတ်ပေ။ ဤနည်းဖြင့် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ကျော်ကြားသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ကူးမှာ ဤမျှနှင့် မကုန်သေးပေ။ စူးချီက သူမကို ချီးကျူးနေစဉ်မှာပင် သူမက ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ယောက်ျားတွေမှာလည်း ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်လို့ ကျွန်မအစ်မ ပြောဖူးတယ်။ အဲဒါက လိင်တံထိပ်ဖုံးအရေပြား ကိစ္စတဲ့။ ရှင့်အနေနဲ့ အဲဒီဟာကိုရော ပူဇော်ခိုင်းလို့ ရမလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စူးချီမှာ မိမိ၏ အောက်ပိုင်းတစ်နေရာမှ ကျဉ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အံ့သြဝမ်းသာမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်လာသည်။ ကျောင်းအုပ်ရှန်သည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားအများစုအတွက် ထိပ်ဖုံးအရေပြား ပြဿနာမှာ လူပြောရန် ခက်ခဲသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူအများစုတွင် ထိုပြဿနာရှိသော်လည်း ဆေးရုံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ရန်မှာ ရှက်ရွံ့နေတတ်ကြသည်။ အကယ်၍ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူခြင်းဖြင့် ထိုပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ကြော်ငြာလိုက်ပါက အမျိုးသားအများအပြားမှာ တိတ်တဆိတ် သင်ယူကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် ယို့ရှန်ယွီချီကျင့်စဉ်ကို ကြိုတင်လေ့လာနိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ စူးချီအတွက် ထူးချွန်ဆရာတန်ဖိုးမှတ်များစွာ ရရှိလာမည့်အပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်ကိုလည်း စတင်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ရှန်မှာ တကယ့်ကို ပါးနပ်လွန်းလှပေသည်။

အခန်း (၁၄၆) - လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှု

နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်၏ သီးသန့်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း။

ရှန်ကျစ်ရှား၏ အဆုံးအစမရှိသော ထိုးထွင်းဉာဏ်များကို မြင်ရသောအခါ စူးချီသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကလေးကလားနိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အရေးကြီးသည့်အချိန်တိုင်းတွင်မူ ထူးခြားသော အကြံဉာဏ်ကောင်းများကို အမြဲတမ်း ပေးနိုင်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ရှန်ကျစ်ရှားသည် တကယ့်ကို ရတနာလို တန်ဖိုးရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်ဟု စူးချီက ရင်ထဲမှ ချီးကျူးမိလေသည်။

"မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အကုန်လုံးက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ကိစ္စတွေပဲ"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ဝင်းလက်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်များကိုသာ တွက်ချက်နေတော့သည်။

"အို... ကျွန်မ တွက်ကြည့်ရမယ်။ အကယ်၍ လူဦးရေ သန်းငါးရာလောက်ကို ကြော်ငြာနိုင်ပြီး အဲဒီထဲက သန်းတစ်ရာလောက်က နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ရဲ့ ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်ကို သွေးကြွခွန်အား အမှတ်လေးဆယ်နဲ့တင် သွေးကြွခွန်အား ကုဋေပေါင်းများစွာ ရနိုင်တာပဲ။ ဒါကိုသာ ကုထုံးသင်တန်းအဖြစ် ဖွင့်လိုက်ရင်တော့ ငါတော့ အကြီးအကျယ် ချမ်းသာတော့မှာပဲ"

ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် တွေးတောနေသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ကုထုံးသင်တန်းတစ်ခု ဖွင့်မည်ဆိုပါက မူလသင်တန်းများနှင့် ကွဲပြားမှု ရှိရန် လိုအပ်သည်။ သို့မှသာ အစိုးရကလည်း အသိအမှတ်ပြုမည် ဖြစ်သည်။ မူလသင်တန်းကြေးမှာ တစ်လလျှင် ယွမ်နှစ်ရာသာ ရှိရာ ကုထုံးသင်တန်းအတွက် ထိုထက်ပို၍ တောင်းခံလိုပါက ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းသားအမြောက်အမြားကို လက်ခံရန်အတွက်လည်း နေရာလွတ် လိုအပ်နေပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည်လည်း သင်ကြားမှုအစီအစဉ်အတွက် စဉ်းစားနေသည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သင်ကြားရန်မှာ မခဲယဉ်းသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ခေတ်ကို စတင်ရန်မှာမူ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ကျောင်းသားများအနေဖြင့် ခုနစ်ရက်အတွင်း ယို့ရှန်ယွီချီကျင့်စဉ်၏ အခြေခံကို တတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလားဟူသော စိုးရိမ်မှုမှာ စူးချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

စူးချီနှင့် ရှန်ကျစ်ရှားတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မတူညီသော စိုးရိမ်မှုများဖြင့် အတန်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ထိုစဉ် အခန်းတံခါးခေါက်သံက သူတို့၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ရဲရှူးယောင်သည် တံခါးကို အသာအယာဟကာ အခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားပါ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဘိုးနဲ့ အမေတို့ရေ... ဒေါ်လေးကတော့ ဆရာဆူးအနားကနေကို မခွာတော့ဘူး။ ဒေါ်လေးရဲ့ နှလုံးသားကတော့ ဆရာဆူးအပိုင် ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ"

သူမသည် စိတ်ထဲမှ ကျီစယ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် စကားဆိုသည်။

"ဗဟိုကာကွယ်ရေးဇုန် စစ်ဌာနချုပ်က ဆက်သွယ်လာပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ဖော်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးမယ်လို့ ကတိပြုထားတဲ့ သီးသန့်လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဆရာဆူးဆီ လွှဲပြောင်းပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဆရာဆူးက ဖုန်းပိတ်ပြီး ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့ ကျွန်မဆီကိုပဲ အကြောင်းကြားလာတာပါ"

သီးသန့်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟူသော စကားကြောင့် စူးချီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စူးချီသည် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူမဟုတ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ နားမလည်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဆုလာဘ်ကို သူ အလေးအနက် မထားခဲ့ဘဲ ရရှိပါက ရှန်မျိုးနွယ်စုထံသို့သာ ပြန်လည်ရောင်းချရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘေးတွင်ရှိနေသော ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

"အဘိုးကြီးစူး... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရှင့်အပိုင် ဖြစ်လာတာ တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ"

စူးချီက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ရှန်ကျစ်ရှားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘာတွေ အသုံးဝင်လို့လဲ"

စူးချီ ဤမျှအထိ နားမလည်သည်ကို ရှန်ကျစ်ရှားက အံ့သြသွားပုံရသည်။

"မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေနဲ့ အစိုးရမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရှာဖွေရေးတာဝန်တွေ ရှိတယ်လေ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားရောက်ရှာဖွေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အဖိုးတန်တဲ့ အရာတွေကို ရရှိနိုင်ကြတယ်။ အဲဒီကရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သာမန်လူတွေကတော့ မြင်တောင်မမြင်ဖူးကြဘူး။ အဲဒါတွေက စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေပဲ"

ထိုသို့ပြောရင်း ရှန်ကျစ်ရှားသည် စူးချီ၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆွဲကြိုးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ဤဆွဲကြိုးမှာ ရှန်ကျစ်ရှားက စူးချီကို အမှတ်တရ လက်ဆောင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မပေးထားတဲ့ ဒီဆွဲကြိုးက အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကြိမ် တားဆီးပေးနိုင်တယ်။ ဒါကို လုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ရတာပဲ"

စူးချီ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ရှိတွင် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤဆွဲကြိုးကို မလိုအပ်တော့သော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူ တတိယအဆင့်မှာကတည်းက သူ့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဤအဖိုးတန်ပစ္စည်းကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ပေးနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း စူးချီ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ဒါက အလွန်စွမ်းအားမြင့်တဲ့ ဒြပ်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ဘာညစ်ညမ်းမှုမှမရှိတဲ့ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်တစ်ခုပဲ။ တျရှနိုင်ငံက အဆင့်မြင့်မော်တော်ယာဉ်တွေမှာ ဒါကိုပဲ အဓိက သုံးထားတာ။ ဒါ့အပြင် ဒီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူမယ်ဆိုရင်လည်း သွေးကြွခွန်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေနိုင်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စူးချီ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စူးချီကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများကြားတွင် အဓိက ကွာခြားချက်မှာ ဤကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်များပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှန်ကျစ်ရှားသာ မပြောပြခဲ့ပါက သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တန်ဖိုးနည်းနည်းဖြင့် ရောင်းချမိပေလိမ့်မည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စူးစမ်းဖို့ဆိုရင် ရှင့်မှာ လူအင်အား မရှိဘူး မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်က ကျောင်းသားတွေကို အသုံးပြုဖို့ ကျွန်မ အကြံပေးချင်တယ်။ ကျောင်းသားတွေက ရှင့်ကို ယုံကြည်ကြသလို ရှင့်ရဲ့ ခေါ်ယူမှုကိုလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံကြမှာပဲ။ သူတို့အနေနဲ့ ငွေလည်းရသလို သူတို့သင်ထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကိုလည်း လက်တွေ့စမ်းသပ်လို့ ရတာပေါ့"

ဤသည်မှာ ရှန်ကျစ်ရှားက စူးချီကို ပေးနိုင်သော အကောင်းဆုံး အကြံဉာဏ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြောရင်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။

"နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်မှာ ကုထုံးသင်တန်းတစ်ခု ဖွင့်ပြီးတော့ အခြေခံမရှိတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို လက်ခံလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ရှင်က သူတို့ကို သင်ကြားပေးပြီးတာနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို လွှတ်လိုက်မယ်။ သူတို့က ကျင့်စဉ်တွေကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ရင်း ရှင့်အတွက် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို ရှာပေးကြလိမ့်မယ်။ ဘေးအန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆိုရင် ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရတာလည်း ပိုပြီး မြန်ဆန်နိုင်တယ်လေ"

ရှန်ကျစ်ရှား၏ စကားကြောင့် စူးချီသည် မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ အကယ်၍ ကုထုံးသင်တန်းမှ ကျောင်းသားများကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက သာမန်ကျောင်းသားများနှင့် ကွာခြားမှု ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ကျောင်းသားများမှာလည်း ကြိုးစားအားထုတ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူပြီးသောအခါ သူတို့သည် နာကျင်မှုကို ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ အလွန်အမင်း နာကျင်လာသည့်အခါတွင်မူ ကျောင်းထွက်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြမည်ဖြစ်ရာ ထိုအခါ ကျောင်းအုပ်ရှန်အတွက် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိလာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည်လည်း "သင်ယူမှုအရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း" ဆိုသော စကားကြောင့် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူ၏ စနစ်ထဲတွင် အဆတစ်ရာ အရှိန်မြှင့်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း တည်ဆောက်ခွင့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိရသွားသည်။

"အကယ်၍ ငါက ဒီအရှိန်မြှင့်ကတ်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဆတစ်ရာ အရှိန်မြှင့်လေ့ကျင့်ရေးစင်တာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ။ အတွင်းထဲမှာ တစ်ရက်လေ့ကျင့်တာက အပြင်က ရက်ပေါင်းတစ်ရာနဲ့ တူသွားလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် ခုနစ်ရက်အတွင်း သင်ယူမှုပြီးမြောက်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘူး"

ဤအစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ပါက ကျင့်စဉ်များကို ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မခဲယဉ်းတော့ပေ။ စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ရှန်ကို ကျေးဇူးတင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ကျောင်းသားများ၏ နာကျင်မှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဘုရင်ဝက်ဝံစက်ရုပ်ကိုလည်း ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင်ပင် ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။