အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

အခန်း (၁၄၉) - ဒဏ္ဍာရီလာနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာတော့မည်လော

အမေရိကန်နိုင်ငံ ဟက်ဒန်ကျွန်းရှိ ရှန့်ကောင်းဌာနချုပ်အဆောက်အအုံ။

မှောင်အတိကျနေသော ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းအတွင်း၌ ချောက်နက်သခင်၏ ပုံရိပ်သည် စိတ်ဝင်တစားရှိလှသော အမူအရာကို ပြသနေသည်။

"လူသား... မင်းရဲ့ အစီအစဉ်အသေးစိတ်ကို ပြောပြစမ်း။ ငါ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားမိတယ်။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သုံးပြီး ဖွင့်လှစ်ပေးမယ့် ချောက်နက်ဟာ ဒီကမ္ဘာကြီးကို အထိရောက်ဆုံး ဘယ်လိုမျိုး ဝါးမြိုဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုအာမခံမလဲ"

ဒေးဗစ်ရိုမန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မဟာသခင်ကြီး... ကျွန်တော့်မှာ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ တျရှနိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်ဟာ အင်အားတောင့်တင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဇုန်တစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်စီတာဝန်တွေ ရှိကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမှာက သူတို့ရဲ့ စစ်အင်အားကို ခွဲထုတ်ပစ်ဖို့ပဲ"

ထိုသို့ပြောရင်း ဒေးဗစ်သည် သူ၏ စားပွဲပေါ်မှ ကမ္ဘာ့မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ကြည့်ပါ။ တျရှနိုင်ငံရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ အိန္ဒိယနဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံလို နေရာမျိုးတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ အနောက်နိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်တွေ အခြေစိုက်ထားပြီးသား။ အဲဒီနေရာတွေက ကာကွယ်ရေးကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ရုံနဲ့တင် သတ္တဝါဆိုးတွေ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်လာမှာကို စိုးရိမ်ပြီး တျရှဘက်က နယ်စပ်ကို စစ်ကူတွေ လွှတ်ရပါလိမ့်မယ်။ အလားတူပဲ မြောက်ဘက်က အင်အားကြီးနိုင်ငံမှာလည်း ပြည်တွင်းပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်အောင် ဖန်တီးလို့ရတယ်။ အဲဒီနိုင်ငံက စစ်သားတွေကို တခြားနေရာကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက်တာနဲ့ တျရှနိုင်ငံဟာ နယ်စပ်လုံခြုံရေးအတွက် စစ်အင်အားကို တိုးမြှင့်ရတော့မှာပဲ"

ဒေးဗစ်ရိုမန်သည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် တျရှနိုင်ငံအား အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ရန်သူဝိုင်းနေသည့် အခြေအနေကို ဖန်တီးပြလိုက်သည်။ ယူဇီအရင်းရှင်များမှာ လက်နက်လုပ်ငန်းစုများ၏ အဓိကအစုရှယ်ယာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် စစ်အမိန့်ကို တိုက်ရိုက်မပေးနိုင်သော်လည်း ကမ္ဘာ့အခြေအနေကိုမူ နောက်ကွယ်မှနေ၍ လှည့်ပတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

"အနောက်နိုင်ငံရဲ့ ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုတွေကိုလည်း အဲဒီဘက်ကို လွှတ်ထားမယ်။ ကျွန်တော်က သင်္ဘောတွေကို ခပ်အေးအေးပဲ မောင်းခိုင်းထားလိုက်ရုံနဲ့ တျရှရဲ့ ရေတပ်ဟာလည်း ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်မှာ အမြဲတမ်း အသင့်ပြင်ထားရလိမ့်မယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြည်တွင်းစစ်အင်အား အများစုဟာ နယ်စပ်တွေကို ရောက်ကုန်ကြမှာဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းမှာတော့ အင်အားချည့်နဲ့သွားမှာပဲ"

ဒေးဗစ်သည် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးပမာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ယူဇီအရင်းရှင်များ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှကြီးမားကြောင်း ချောက်နက်သခင်အား ပြသလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တျရှနိုင်ငံရဲ့ ပြည်တွင်းပိုင်းအတွက်တော့ မကြာသေးခင်ကမှ ကျွန်တော်တို့ အထူးစီမံထားတဲ့ အစားအစာတွေကို တင်ပို့ထားပြီးပြီ။ အဲဒီအစားအစာတွေမှာ ပါဝင်တဲ့ အနှစ်သာရတွေက လူတွေကို အသားပိုတွေနဲ့ ကင်ဆာရောဂါတွေ ဖြစ်ပွားအောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တယ်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးဟာ ဖျားနာကုန်ကြမှာဖြစ်သလို သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေလည်း ဆုံးရှုံးကုန်ကြလိမ့်မယ်"

သူက ဆက်လက်၍ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် သူတို့နိုင်ငံထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုထဲက လူအတော်များများဟာ သူတို့မိသားစု အကျိုးစီးပွားကိုပဲ ကြည့်ကြတဲ့သူတွေဖြစ်လို့ နိုင်ငံကာကွယ်ရေးအတွက် ပါဝင်ကူညီကြမှာမဟုတ်ဘူး။ မဟာသခင်ကြီး... ဒါတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်ခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်တွေပဲ။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျေနပ်ရဲ့လား"

ဒေးဗစ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။ ချောက်နက်သခင်အနေဖြင့် ဤအစီအစဉ်ကို သဘောကျမည်မှာ သေချာလှသည်။ ယူဇီအရင်းရှင်များအတွက် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို သစ္စာဖောက်ရန်မှာ မခဲယဉ်းပေ။

"သိပ်ကောင်းတယ်။ ဒီအစီအစဉ်တွေသာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင်တော့ တျရှနိုင်ငံဟာ ငါတို့ရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမှ ခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အနောက်ဘက်မှာ ချောက်နက်အသစ်တစ်ခုဖွင့်ဖို့ ငါစီစဉ်လိုက်မယ်။ အရာအားလုံး ပြီးမြောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ နတ်ဘုရားအမြုတေ အပိုင်းအစတွေကို မင်းကို ပေးအပ်မှာပဲ"

ချောက်နက်သခင်၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခန်းအတွင်းရှိ အမှောင်ထုမှာလည်း လွင့်ပါးသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းမြို့ ဟွာရှန်းမီးရထားဘူတာ၌ စူးချီသည် သုံးရက်ဆက်တိုက် ရောက်ရှိနေသည်။ အစိုးရအဖွဲ့သည် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို အကျဉ်းထောင်မှ သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားများကို အသုံးပြု၍ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူများ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ မခိုင်မာသဖြင့် ဆင့်ခေါ်လိုက်သော သူရဲကောင်းများမှာလည်း အင်အားမကြီးမားလှပေ။

တျရှနိုင်ငံသားတို့၏ အင်အားမလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်တတ်သော အလေ့အထအရ အကြံပေးပညာရှင်များမှာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားလာကြသည်။ အစိုးရအနေဖြင့်လည်း အွန်လိုင်းပေါ်တွင် မေးခွန်းများ ထုတ်ပြန်ကာ လူထု၏ အကြံဉာဏ်များကို ရယူခဲ့သည်။

"မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ဖို့ဆိုရင် သမိုင်းဝင်သူရဲကောင်းတွေကိုပဲ ထည့်သွင်းရမယ်။ ရိုးသားမှု၊ သစ္စာရှိမှုနဲ့ ကြင်နာမှုရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတွေဟာ လူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပိုပြီး ရရှိစေနိုင်တယ်" ဟု လူအများက အကြံပြုကြသည်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်မြို့တော်ရှိ ကျောက်စာတိုင်အား ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ တျရှသမိုင်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ္စာရှိသူရဲကောင်းများသာမက ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ၏ အမည်များကိုပါ ကမ္ပည်းတင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို ထပ်မံစမ်းသပ်သည့်အခါတွင်မူ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

အချို့က ယုန်နီမြင်းဇာနည်ကို စီးနင်းကာ နဂါးစိမ်းလခြမ်းဓားကို ကိုင်စွဲထားသည့် ကွမ်ယွီကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အချို့ကမူ ဝူကျွေးမြင်းကို စီးနင်းထားသော ရှီးချူစစ်ဘုရင် ရှန့်ယွီကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီး အချို့ကလည်း ငှက်မွေးယပ်တောင်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် စူဟန်ဝန်ကြီးချုပ် ကျူးကော့လျန်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသူရဲကောင်းများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သတ္တမအဆင့်မှ အဋ္ဌမအဆင့်အထိ ရှိနေသဖြင့် အခြေအနေမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သို့သော် ပေးဆပ်ရသည့် နာကျင်မှုမှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် စမ်းသပ်ခံရသူအများစုမှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းသည် ယခုအခါ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပြည်သူများအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည့် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အငြိမ်းစားအကြီးအကဲသည် စူးချီကို ကြည့်ကာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စူးချီလေး... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နာကျင်မှုကို ပူဇော်ရတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက သိပ်ကို ကြီးမားနေတယ်။ ဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိမလား"

အကြီးအကဲသည် စူးချီအား အရာအားလုံးကို မျှော်လင့်နေမိခြင်းအတွက် အားနာသော်လည်း စူးချီတွင် တစ်ခုခုတော့ ရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေမိပါတော့သည်။

အခန်း (၁၅၀) - နာကျင်မှုကို မည်သို့သိုလှောင်မည်နည်း

"နာကျင်မှုပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းနိုင်မလဲ"

ကျန်းမြို့ ဟွာရှန်းမီးရထားဘူတာ။

အဖိုးအိုက ထိုသို့မေးလိုက်ချိန်တွင် တပ်မှူးလီယိ၊ ဝန်ကြီးကျန်းလိချွမ်းနှင့် အခြားသူများအားလုံးက နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"လူကြီးမင်း... ဒီလူငယ်လေးကိုပဲ အကုန်လုံး ခိုင်းနေလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ သူက ဒီတာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို ဖန်တီးနိုင်တာတင်ပဲ တကယ့်ကို အံ့မခန်းဖြစ်နေပါပြီ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျန်တဲ့ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပါဦး"

လူတိုင်းက စူးချီကို ဝိုင်းဝန်းကာကွယ်ပေးကြသည်။ သူတို့သည် အဖိုးအိုအား စူးချီကို အခက်အခဲမဖြစ်စေရန် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝိုင်းဝန်းပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ အဖိုးအိုသည်လည်း သဘောတကျ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဟားဟား... ဟုတ်ပါပြီ။ ငါကပဲ လောဘကြီးနေမိတာပဲ"

သူက စူးချီကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"စူးချီလေး... မင်းရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကြိုးပမ်းမှုက သိပ်ကို ကြီးမားပါတယ်။ မင်းအတွက် အစိုးရရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေ လျှောက်ထားပေးရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် မင်း ငါတို့ရဲ့ အဓိကဌာနတစ်ခုခုမှာ တိုက်ရိုက်ဝင်လုပ်မလား။ မင်းကို ကျန်းလိချွမ်းထက် မနိမ့်တဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးရာထူးတစ်ခုရအောင် ငါ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

စနစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲပြီး ရာထူးတက်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ သို့သော် ထိုအချက်မှာ သာမန်လူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ စူးချီကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးအတွက် ရာထူးတစ်ခုရရန်မှာ မခဲယဉ်းတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက်ဖော်ထုတ်နိုင်ပါက တျရှအကယ်ဒမီ၏ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ သေချာလှသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလျှင်ပင် ကျင့်စဉ်မူပိုင်ခွင့်များဖြင့် တစ်သက်လုံး ချမ်းသာစွာ နေထိုင်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ချောက်နက်ကျူးကျော်မှုဒဏ်ကို ခံစားနေရသည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်များအားလုံးသည် ပြင်ပနယ်မြေများတွင် ခုခံနေကြရပြီး မည်သူမျှ ပြန်မလာနိုင်ကြသေးပေ။ ဤသည်မှာ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရကြောင်း ပြသနေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကိန်းမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ရှိနေသည်။ ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေကို သူ ပြောင်းလဲနိုင်မလားဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည့် မသေနိုင်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ စနစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း? အေးချမ်းသော ကာလမျိုးဆိုလျှင် ရာထူးတစ်ခုဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း အခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် နှစ်အနည်းငယ်မျှ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ပြီးမှ သေဆုံးသွားရမည့် အဖြစ်မျိုးကို သူ မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် အဖိုးအို၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို သူ ငြင်းပယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ငြင်းပယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ အဖိုးအို၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းလိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် မိမိ၏ ဒုတိယမြောက် ဝှက်ဖဲကို ထုတ်ပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဆုလာဘ်ကိစ္စကိုတော့ နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲတစ်ခုကို အရင်ကြည့်ပေးကြပါဦး။ ခင်ဗျားတို့ ပြောနေတဲ့ အမြဲတမ်း နာကျင်နေရမည့် ပြဿနာကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။ အကြံပေးပညာရှင်များကလည်း တစ်ယောက်တစ်မျိုး ခန့်မှန်းနေကြသည်။

"ဒါက ကျင့်စဉ်အသစ်လား"

"နာကျင်မှုကို စုပ်ယူပေးနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်များလား"

"အကယ်၍ ကျင့်စဉ်သာ ဆိုရင်တော့ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ ထိန်းသိမ်းဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ပညာရှင်များမှာ အွန်လိုင်းမှနေ၍ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြသည်။ လူသားများသည် မိမိတို့ မမြင်ဖူးသော အရာများကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့သည် စူးချီက ပြဿနာများကို ကျင့်စဉ်များဖြင့်သာ ဖြေရှင်းတတ်သည်ကို မြင်ဖူးထားကြသဖြင့် ယခုလည်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် စူးချီလေး... မင်းပြောတဲ့ နည်းလမ်းက ကျင့်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့က တကယ်ကို မလွယ်ဘူးနော်"

တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို အသုံးပြုသူတိုင်းသည် အမြဲတမ်း နာကျင်နေကြရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုနာကျင်မှုကို သက်သာစေမည့် ကျင့်စဉ်သာ ရှိနေပါက ထိုကျင့်စဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ရန်သူများ၏ လက်ထဲသို့လည်း ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

စူးချီမှာမူ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ မီးရထားဘူတာ၏ အမိုးကို မော့ကြည့်နေသည်။

"ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီနေရာရဲ့ အမိုးက ၁၂ မီတာလောက် မြင့်တာဆိုတော့ အတော်ပဲ။ အခု ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့ဘက်က မဟာလူသားတစ်ဦးက ရှာပေးထားတဲ့ အကူအညီပေးမယ့်သူပဲ"

စနစ်၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် စူးချီသည် ဘုရင်ဝက်ဝံ၏ မြစ်ဖျားခံမှုကို ဝေဝါးအောင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ စူးချီသည် ယခင်ကလည်း မဟာဧကရာဇ်အကြောင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ဤသူမှာ နိုင်ငံတည်ထောင်ခဲ့သော ရှေးဦးပညာရှင်များ ပေးအပ်ခဲ့သော အကူအညီဟုသာ ယူဆလိုက်ကြသည်။

စူးချီသည် သူ၏လက်မှ နဂါးလက်စွပ်ကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ခွေလိပ်နေသော ဘုရင်ဝက်ဝံကြီးမှာ ဘူတာရုံခန်းမအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဘုရင်ဝက်ဝံသည် အကြာကြီး ခွေနေရသဖြင့် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်ပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ခုနစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော လူသားကြီးတစ်ဦး ဘူတာရုံအတွင်း၌ ရပ်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါကတော့ နာကျင်မှုကို ဖြေရှင်းပေးမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်း... ဘုရင်ဝက်ဝံစက်ရုပ် ပါပဲ။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆိုးဝါးတဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖယ်ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိပါတယ်"

စူးချီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဘုရင်ဝက်ဝံသည် ဒဏ်ရာရနေသော စမ်းသပ်ခံ အကျဉ်းသားတစ်ဦးထံ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အသားဖုလေးများပါသော သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ထိုသူကို ပုတ်လိုက်ရာ ထိုသူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ပူဖောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အားလုံး ကြည့်ကြပါ။ ဒီပူဖောင်းက နာကျင်မှုကို ကိုယ်စားပြုတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီပူဖောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းယူရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ သူက မူလပိုင်ရှင်ဆီကိုပဲ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

အရာအားလုံးမှာ လူတိုင်း၏ အသိဉာဏ်ကို ကျော်လွန်နေသည်။ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော အဖိုးအိုက ပထမဆုံး သတိပြန်ဝင်လာကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"လီယိ... နာကျင်မှုကို လက်ခံမယ့်သူတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်။ ပြီးတော့ စမ်းသပ်ဖို့အတွက် တိရစ္ဆာန်တချို့ကိုလည်း ရှာခဲ့ဦး"

စမ်းသပ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရလဒ်များကို ကြည့်ကာ လူတိုင်း အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေကြတော့သည်။

"ကင်ဆာဖြစ်ဖြစ်၊ အတွင်းဒဏ်ရာဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လိုဆိုးဝါးတဲ့ အခြေအနေမျိုးကိုမဆို သူက လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ နာကျင်မှုကို တိရစ္ဆာန်တွေဆီတော့ လွှဲလို့မရဘူး။ လူအချင်းချင်းပဲ လွှဲလို့ရတာပဲ"

လူတိုင်း နှမြောတသဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို စဉ်းစားမိလိုက်ကြသည်။ ဘုရင်ဝက်ဝံက နာကျင်မှုနှင့် ရောဂါများကို ဖယ်ထုတ်ပေးနိုင်သည်ဆိုလျှင် ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ဆေးရုံတစ်ခု တည်ဆောက်လျှင် မကောင်းပေဘူးလား။

ထိုအချိန်တွင် တပ်မှူးလီယိ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်လာသည်။

"အားလုံးပဲ... ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် ဒီစက်ရုပ်ရဲ့ အဓိက အသုံးဝင်မှုက နာကျင်မှုကို သက်သာစေတာတင် မဟုတ်ဘူး။ နာကျင်မှုတွေကို စုစည်းပေးနိုင်တာက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"

သူက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"တာ့ချန်းမှတ်တမ်းရဲ့ စွမ်းအားက ပူဇော်တဲ့ နာကျင်မှုအပေါ်မှာ မူတည်နေတာ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူဇော်စရာ အစိတ်အပိုင်းက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူအများကြီးရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းလိုက်ရင်ကော။ အဲဒီနာကျင်မှုအားလုံးကို လူတစ်ယောက်တည်းကနေ ပူဇော်လိုက်မယ်ဆိုရင် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းရဲ့ စွမ်းအားက ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်မလား"

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နာကျင်မှုများကို စုစည်းကာ လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ် ထားရှိပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်း။ ဤသို့သာ ဖြစ်နိုင်ပါက တျရှနိုင်ငံအနေဖြင့် မည်သည့် သတ္တဝါဆိုးကိုမဆို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ဘယ်လို သိုလှောင်မလဲ။ ဒီနာကျင်မှုတွေကို ငါတို့ရဲ့ စစ်သားတွေကိုပဲ ခံစားခိုင်းရမှာလား"

စစ်သားများသည် နာကျင်မှုကို အောင့်ခံနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့ကို အမြဲတမ်း နာကျင်နေစေရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။ လူတိုင်း အကြံအိုက်နေချိန်တွင် စူးချီ၏ ဖုန်းထဲသို့ သတင်းတစ်ခု ဝင်လာသည်။ လူကုန်ကူးသူများကို ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ပေးမည့်အကြောင်း သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စူးချီ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုးထွင်းဉာဏ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူသည် ပါးနပ်ရက်စက်သော စစ်ဗျူဟာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီအစီအစဉ်က ကောင်းကင်နိယာမကို ဆန့်ကျင်ပေမဲ့ လူ့ကျင့်ဝတ်ကိုတော့ မထိခိုက်စေပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ ဆိုးဝါးတဲ့ နာကျင်မှုအားလုံးကို လူကုန်ကူးသူတွေ၊ လာဘ်စားတဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားတွေအပေါ်မှာ သိုလှောင်ထားကြတာပေါ့။ တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အခါကျရင် အဲဒီအကျဉ်းသားတွေကို အသုံးပြုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ဆင့်ခေါ်လို့ရတာပေါ့။ ပြီးတော့ ဘုရင်ဝက်ဝံက လူတွေကို ဘယ်နေရာကိုမဆို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်လည်း ရှိသေးတယ်လေ"