အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း ၁၅၃ ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျှော်လင့်ချက်

လေးလတာကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ဟွာရှန်းဘူတာ၏ ပထမအဆင့် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသော ကျောင်းအုပ်ရှန် ရောက်ရှိလာသည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများကို စူးစမ်းစပြုခါစ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ လိုက်လံကြည့်ရှုနေသည်။ တကယ်တော့ တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ မစတင်မီက သူမ ဤနေရာသို့ တစ်ခေါက် ရောက်ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း ဟွာရှန်းဒေသကြီးတစ်ခုလုံး ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။

မီးရထားဘူတာငယ်လေးကို ဝန်းရံလျက် ခန့်ညားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံအစုအဝေးကြီး သုံးခု ပေါ်ထွက်နေသည်။ ညာဘက်တွင်ရှိသော "အရှေ့ဘက် နောင်တရရာဗိမာန်" သည် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ အဝိုင်းပုံစံ မြင့်မားသော စလင်ဒါတိုင်ကြီးနှင့် တူသော်လည်း ပြတင်းပေါက်များမှာမူ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။ အဆောက်အအုံကို ဝန်းရံထားသော တံတိုင်းပေါ်တွင် လျှပ်စစ်သံဆူးကြိုးများ တပ်ဆင်ထားရာ ဤနေရာမှာ ရာဇဝတ်သားများကို ထိန်းသိမ်းမည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဘယ်ဘက်တွင်မူ "အကျိတ်နှင့် နာကျင်မှု ကုသရေးဗဟိုဌာန" အဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်။ ပထမအဆင့် တည်ဆောက်မှုတွင် အဆောက်အအုံ ငါးလုံး ပါဝင်ပြီး အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ စီ ပုံသဏ္ဌာန် တည်ရှိသည်။ အဆောက်အအုံတစ်ခုစီမှာ မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်မားပြီး စုစုပေါင်း အကျယ်အဝန်းမှာ မီတာခြောက်ရာခန့် ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် လူနာခုတင်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ထားရှိနိုင်သည်ဟု သိရသည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ နောက်ကျောဘက်တွင်မူ "ဂြိုဟ်တု သတင်းအချက်အလက် စီမံဆောင်ရွက်ရေး ဗဟိုဌာန" ရှိနေသည်။ ကြီးမားလှသော လုံးဝိုင်းသည့် စက်ကိရိယာကြီးတစ်ခုကို စစ်သားတစ်စုက ဝန်းရံထားသည်ကိုလည်း သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီမှာ ဘာဖြစ်လို့ အကျိတ်နဲ့ နာကျင်မှု ကုသရေးစင်တာကို လာဆောက်ထားတာလဲ" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။

သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရဲရှူးယောင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ "ဒါကတော့ အသားပိုတွေနဲ့ ရောဂါတွေကို ပူဇော်မယ့် လူနာတွေကို အလွယ်တကူ လက်ခံကုသပေးနိုင်ဖို့ပါပဲ ဒေါ်လေး"

ရဲရှူးယောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရသောအခါ ကျောင်းအုပ်ရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ကျေနပ်စွာ အော်ဟစ်နေမိသည်။ "ဆေးရုံကြီး ဆောက်နေတယ်ဆိုတာ နာကျင်မှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ အစိုးရကလည်း တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် နာကျင်မှုကို မကုစားနိုင်တဲ့ ပြဿနာကြီးရှိနေတာကို သိသွားကြပြီပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အခုလို သီးသန့်ဆေးရုံကြီး ဆောက်နေရတာပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အစီအစဉ် အောင်မြင်တော့မှာပဲ။ ကျောင်းသားတွေက နာကျင်မှုကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ကျောင်းထွက်ကြဖို့ တောင်းဆိုကြတော့မှာ။ အို ဘုရားသခင် ဤကလေးမလေးကို သနားတော်မူပါ၊ ကျွန်မကို တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် ရောက်အောင် ကူညီပေးပါ"

သူမသည် ဆုတောင်းရင်း ရင်ထဲတွင် ဆို့တက်လာကာ ဝမ်းနည်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူမ မည်မျှအထိ ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသနည်း။ စနစ်ကို ရရှိပြီးနောက် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်ကတည်းက စာကို ကြိုးစားသင်ယူခဲ့ရသည်။ ၁၀ နှစ်ကျော်တိုင်အောင် အပျော်အပါးမက်ခဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို စာကြိုးစားခိုင်းခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို သူမ စတင်ထိန်းချုပ်ခဲ့စဉ်က တစ်ဆင့်တည်းနှင့် နတ်သက်ကြွေသလို အဆင့်တက်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့သည်။ ငါးနှစ်အကြာ ထိုအဘိုးကြီး ထွက်သွားသည့်အခါတွင်လည်း စူးချီ ရောက်လာပြန်သည်။ ယခုဆိုလျှင် နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို သူမ ဦးဆောင်ခဲ့သည်မှာ ခြောက်နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားဦးရေ ဆယ်သန်းကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၉၉ ဒသမ ၉ ရာခိုင်နှုန်းသော ကျောင်းသားများမှာ ကျောင်းမထွက်ကြပေ။ ဤသည်မှာ ယုတ္တိမတန်လှပေ။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက သူမ၏ စနစ်မှာ အလှပြပစ္စည်းသက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့မည်။ သူမအနေဖြင့် သွေးကြွခွန်အား ကုဋေပေါင်းများစွာကို တစ်ခါတည်း မတောင့်တသော်လည်း သန်းပေါင်းသောင်းချီ၍ ရရှိပါက အားတက်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းမှာ သတ္တမအဆင့် အထွက်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး သွေးကြွခွန်အားမှာ တစ်သိန်း ရှိသည်။ ၁၀ နှစ်အတွင်း သွေးကြွခွန်အား တစ်သိန်း ရရှိခြင်းမှာ တစ်နှစ်လျှင် ပျမ်းမျှ တစ်သောင်းသာ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်နှစ်လျှင် ကျောင်းသား ၁၀၀ ခန့်သာ ကျောင်းထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မတွက်လိုက်မိလျှင် အေးဆေးသော်လည်း တွက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။ အခြားသော စနစ်ပိုင်ရှင်များမှာ အလွယ်တကူ အဆင့်တက်နေကြသော်လည်း သူမမှာမူ အဘယ်ကြောင့် အရာရာ လွဲချော်နေရသနည်း။ သူမ ဖတ်ဖူးသော ဝတ္ထုထဲက အမျိုးသမီး ဇာတ်လိုက်များမှာ ဤသို့မဟုတ်ကြပေ။ အချို့က အလုပ်တစ်ခု လုပ်ရုံ၊ အချို့က သူတစ်ပါးကို ဆဲရေးရုံနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ ရရှိနေကြသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ သူတို့နှင့် မတူပေ။ သူမ စဉ်းစားနေရင်း ဘေးတွင်ရှိသော စူးချီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်သို့ ရောက်လာကတည်းက ကျောင်းကြီးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူဖော်ထုတ်ပေးသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုချင်းစီမှာလည်း အံ့မခန်း အစွမ်းထက်လှသည်။ ကျောင်းသားထွက်ခြင်းမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် ဧကရာဇ်ဖြစ်မည့် အခွင့်အရေးများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ကျောင်း၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင်မူ အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေသည်ဟု ဆိုရမည်။

စူးချီကို အပြစ်တင်ရမည်လော။ သူသည်လည်း စိတ်စေတနာကောင်းပြီး တာဝန်သိတတ်သော ဆရာကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လပေါင်းများစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် စူးချီ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို သူမ နားလည်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချီကို အပြစ်မတင်ဘဲ သူမကိုယ်တိုင်သာ ပိုမိုကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် အကြီးအကျယ် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့မှုကြောင့် နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်၏ ကျောင်းသားဦးရေမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် အမျိုးသမီးများအတွက် ကြော်ငြာရာတွင် နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်၏ ကျင့်စဉ်များက ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ချပေးနိုင်ကြောင်းကို အစားအသောက် မှာယူသည့် လုပ်ငန်းများနှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ နွားနို့လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်အချို အများဆုံး မှာယူသူများမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြရာ သူမ၏ ကြော်ငြာမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးသမီးကျောင်းသား တစ်ဆယ်သန်းကျော် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အမျိုးသားများအတွက်မူ သူမ၏ နည်းလမ်းမှာ အမျိုးသားတို့၏ ပြောရခက်သော လိင်တံထိပ်ဖုံးအရေပြား ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း အများသုံး အိမ်သာတံခါးများပေါ်တွင် ကြော်ငြာခဲ့သည်။ နေ့စဉ် အမျိုးသား သန်းပေါင်းများစွာ ဝက်ဘ်ဆိုက်သို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကြသော်လည်း အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်သူမှာမူ နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားတို့၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော စိတ်ကို သူမအနေဖြင့် နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ကုထုံးသင်တန်းအတွက် ကျောင်းသား တစ်သန်းခန့်ကိုလည်း စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့အား ခုနစ်အုပ်စု ခွဲခြားကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

"အွန်လိုင်း ကျောင်းသား သန်းနှစ်ဆယ်ထဲက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ကျောင်းထွက်သွားရင် သွေးကြွခွန်အား ကုဋေကိုးရာလောက် ရမယ်။ ကုထုံးသင်တန်းက ကျောင်းသား တစ်သန်းထဲက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကျောင်းထွက်ပြီး အဆတစ်သောင်း ပြန်အမ်းရလဒ် ရမယ်ဆိုရင် ကုဋေပေါင်း လေးထောင်ငါးရာ ရမှာပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတကယ်ပဲ တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ" ဟု သူမက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် တွေးတောနေပါတော့သည်။

အခန်း (၁၅၄) - တရားဝင်စတင်ခြင်းနှင့် စူးချီ၏ ဆင့်ခေါ်မှု

တစ်ပတ်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။ ဟွာရှန်းမီးရထားဘူတာ၏ အပြင်ဘက်ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် လူအုပ်ကြီးက တိုးမပေါက်အောင် စည်ကားနေသည်။ ထိုလူအုပ်ထဲတွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ၊ သတင်းထောက်များ၊ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူများနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုအသီးသီးမှ လာရောက်အကဲခတ်ကြသော ပညာရှင်များ ပါဝင်သည်။ အများဆုံးမှာမူ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်၏ ဖြည့်စွက်သင်တန်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ရှန်ကျစ်ရှား၏ အစီအစဉ်ကြောင့် အပြင်လောကတွင်ပင် သင်တန်းသား တစ်သိန်းခန့်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်အနေဖြင့် ဤကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရေး ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ထားရသည်။ ပုံမှန်စာသင်ချိန်တစ်ခုသည် ဂီတဖျော်ဖြေပွဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားနေတော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကြားတွင် စူးချီသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် စူးချီသည် တရုတ်ရိုးရာ ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ရှေးဆန်သော ခန့်ညားမှုမျိုး ပေါက်နေသည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သင်ကြားရန်နှင့် သူရဲကောင်းဗိမာန်ကို ဆင့်ခေါ်ရန်အတွက် သူသည် ဤကဲ့သို့ ပြင်ဆင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျောင်းသားတို့နှင့် မိတ်ဆွေတို့... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆရာ စူးချီ ပါပဲ"

အမှန်တကယ်ပင် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စူးချီ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မလုပ်ဖြစ်သည်မှာ လေးလခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ထိုအတောအတွင်း သူ၏ကိုယ်စား ဝင်ရောက်သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆရာမ ယွမ်ယွမ်ကို သူ ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမသည် ကျောင်းသားများ၏ မေးခွန်းများကို စုစည်းကာ စူးချီကို ပြန်လည်မေးမြန်းပေးခဲ့သဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ လျော့ပါးမသွားခဲ့ပေ။

"စူးချီ အဘိုးကြီးက ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို ခန့်ညားနေတာပဲ"

"ဟိုး... အဘိုးကြီးက ဒီနေ့တော့ အတော်လေး ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်လာတာပဲ"

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားသာ နောက်ထပ် တိုက်ရိုက်မထုတ်လွှင့်ရင် ကျွန်တော် ကျောင်းထွက်ပြီး ပိုက်ဆံပြန်တောင်းတော့မှာ"

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကြောင့် ကျောင်းအပ်ထားတာ။ လေးလလုံးလုံး ပျောက်နေတာ ကျွန်တော့်ကို ဘာပြန်ပေးမလဲ"

စူးချီ ပေါ်လာသည်နှင့် ကျောင်းသားဟောင်းများက ထုံးစံအတိုင်း စနောက်နေကြတော့သည်။ စူးချီသည် သဘောကောင်းသူဖြစ်ကြောင်း သိကြသဖြင့် သူတို့၏ စနောက်မှုများမှာ ရင်းနှီးပွင့်လင်းလှသည်။ သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကြော်ငြာမှုများကြောင့် ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ အသံအသစ်များလည်း ပါဝင်လာသည်။

"ကျွန်မက အရပ် ၁၆၈ စင်တီမီတာ ရှိပြီး ကိုယ်အလေးချိန်က ၉၈ ကျင်းပဲ ရှိတယ်။ ခါးလေး ပိုသွယ်ချင်လို့ပါ"

"အပေါ်ကလူ ပြောတာကြည့်ရတာ ရုပ်က သာမန်ပဲ ဖြစ်မှာပါ"

"ကျွန်မက အရပ် ၁၅၈ စင်တီမီတာပဲ ရှိပေမဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်က ၁၉၈ ကျင်း ဖြစ်နေတယ်။ ဘယ်သွားသွား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိဘူး။ မြန်မြန် ဝိတ်ကျမယ့် နည်းလမ်းလေး သင်ပေးပါဦး"

"အစ်မ... အစ်မက အခြေခံကောင်းပါတယ်။ ဝိတ်ကျသွားရင် သေချာပေါက် လှမှာပါ။ ကြိုးစားပါ"

"မြန်မြန် ဝိတ်ကျမယ့် နည်းလမ်းလေး ပြောပြပေးပါ"

ဝိတ်ချချင်သူများအပြင် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေသော အုပ်စုများလည်း ရှိသေးသည်။

"ဝိတ်ချတာ? ဘာဝိတ်ချတာလဲ။ ဒီကျင့်စဉ်က ကင်ဆာပျောက်တယ်လို့ ကြားတယ်"

"မြန်မြန် သင်ပေးပါ ဆရာ။ ကျွန်တော် သိပ်နာကျင်နေပြီ။ သေတော့မယ် ထင်တယ်"

"တကယ်ပဲ ကင်ဆာပျောက်တာလား။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးက အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်။ သားလေးက သုံးနှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်"

အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသော ကျောင်းသားများမှာ သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို အပြိုင်အဆိုင် ပြောဆိုနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဤတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ဂြိုဟ်တုဖုန်းများဖြင့် အစည်းအဝေး ပြုလုပ်ကာ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်အပေါ် မူတည်၍ သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ချမှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ယင်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ယင်တုန်းသည် ကျောင်းသားများ၏ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ကာ ရယ်မောနေမိသည်။

"ကြည့်ကြစမ်း... ဒီကျင့်စဉ်က ကင်ဆာကို ကုနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်နေတာ။ အခုတော့ ဝိတ်ချချင်တဲ့သူတွေရော၊ တခြားပြဿနာရှိတဲ့သူတွေရော ရောက်နေကြတာပဲ။ သူ့ရဲ့ကျင့်စဉ်က နာကျင်မှုမရှိတဲ့ ခွဲစိတ်ဓားလိုမျိုးလား။ ဒါပေမဲ့ ခွဲစိတ်ဓားလို ကျင့်စဉ်မျိုးက ကင်ဆာကို အမြစ်ပြတ်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး"

ကင်ဆာကုသရေးတွင် အထူးပြုသော ယင်တုန်းသည် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်အပေါ် အစကတည်းက အထင်သေးနေခဲ့သည်။ အဆီချခြင်းနှင့် ကင်ဆာကုသခြင်းကို ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဆိုပါက ဆရာဝန်များ ဘာကြောင့် လိုအပ်ပါဦးမည်နည်း။ အလှအပဆိုင်ရာ ဆေးရုံများက ကင်ဆာကို ကုသပေးလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ပညာမဆန်သော အရာဟု သူက သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ယင်တုန်း၏ စကားကို အခြားသော မိသားစုခေါင်းဆောင် အများစုကလည်း ထောက်ခံကြသည်။ သို့သော် ချူမျိုးနွယ်စုနှင့် ရှောင်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များကမူ ခေါင်းခါပြကြသည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။ ယုတ္တိဗေဒအရ ယင်တုန်း၏ ပြောစကားမှာ မှန်ကန်နိုင်သော်လည်း စူးချီသည် မည်သည့်အခါကမှ ယုတ္တိရှိရှိ လုပ်ဆောင်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုင်းမှာ အစဉ်အလာများကို ရိုက်ချိုးလေ့ရှိသဖြင့် ရှေ့တွင် မည်သည်တို့ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ စူးချီက စတင်ဟောပြောလိုက်သည်။

"ယခုတစ်ခေါက် ကျွန်တော် သင်ကြားပေးမှာကတော့ ယုံကြည်ချက်ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုဖို့ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ယုံကြည်ရပါလိမ့်မယ်။ ကံကောင်းတာက ကျွန်တော်တို့ အများစုမှာ အဲဒီယုံကြည်ချက် ရှိနေကြပြီးသားပါ"

စူးချီ၏ စကားမှာ အနည်းငယ် နက်နဲလှသဖြင့် မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ကျင့်စဉ်သင်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ရမယ် ဟုတ်လား"

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ယုံကြည်ခြင်း နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်လား"

"ဒါဟာ လမ်းမှားတစ်ခုများလား"

"သူပြောတဲ့ ယုံကြည်ချက်က ဘာလဲ"

စူးချီသည် လူများကို အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းမနေစေဘဲ အဖြေပေးလိုက်သည်။

"ဒီယုံကြည်ချက်ဆိုတာကတော့ မိခင်နိုင်ငံတော်ကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပါပဲ"

မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်။ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်နှင့် ကျင့်စဉ်မှာ မည်သို့ ပတ်သက်နေသနည်း။ မျိုးချစ်စိတ်မရှိလျှင် သင်ယူ၍ မရနိုင်ဘူးလော။ သူ ဘာကို ဆိုလိုခြင်းနည်း။ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစု ခေါင်းဆောင်များမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ဤစကားကို အခြားလူငယ်တစ်ဦးက ပြောပါက သူတို့ ရယ်မောမိကြမည်ဖြစ်သော်လည်း စူးချီက ပြောခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့ အလေးအနက် ထားနေကြရသည်။ စူးချီသည် ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်လျှင် မည်သည့်အခါကမှ လေလုံးထွားလေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယင်တုန်းကမူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

"ဟားဟား... သူကတော့ ကြွားလုံးထုတ်နေပြန်ပြီ။ ပိုပြီးတော့ ထူးဆန်းလာပြီ။ အစကတော့ ဆေးပညာကျင့်စဉ် ထင်နေတာ၊ အခုတော့ မျိုးချစ်စိတ်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်တဲ့"

ယင်တုန်း ပြောနေစဉ်မှာပင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ စူးချီက ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ မယုံကြည်ကြဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ကျင့်စဉ်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြပါရစေ။ အဲဒီနောက်မှ ကျင့်စဉ်ရဲ့ အခြေခံနိယာမနဲ့ ကျင့်ကြံပုံ အသေးစိတ်ကို ရှင်းပြပါ့မယ်"

စူးချီသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ လက်ဖမိုးပေါ်တွင် ကြယ်ပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်။

"မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာသော ဘိုးဘေးများ၊ တာ့ချန်းနှင့် ဆက်နွှယ်စေသတည်း။ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်အစွန်းအဖျားများ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကမ္ဘာကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာကျင်မှုဖြင့် သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်ပါ၏"

စူးချီ၏ ရွတ်ဆိုမှုအဆုံးတွင် သူ၏လက်ပေါ်မှ အမှတ်အသားထံမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် စူးချီ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အပြင်ဘက်တွင် အနီရောင်စက်ဝိုင်းရှိပြီး အတွင်း၌ ရွှေရောင်ကြယ်တစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ရှေ့မှ ကောင်းဆိုးအမှန်ကို စစ်ဆေးနေသော မျက်လုံးတစ်လုံးနှင့် တူလှသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ထိုအစီအရင်အတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူသည် ခေါင်းပေါင်း ပေါင်းထားပြီး မုတ်ဆိတ်ဗြုတ်စုတ်နှင့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ထူးခြားသော တည်ငြိမ်ခန့်ညားမှုမျိုး ရှိနေသည်။ သူ၏ နားရွက်များမှာ မေးစေ့အထိ ရှည်လျားနေပြီး မျက်လုံးအစုံမှာမူ အလွန်ပင် စူးရှလှသည်။

ထိုသူ ပေါ်လာသည်နှင့် စာပေဗဟုသုတရှိသူတိုင်း ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားကြသည်။ သူကား တျရှယဉ်ကျေးမှု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆရာကြီး ကွန်ဖြူးရှပ် ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူသည် လူအများ ထင်မှတ်ထားသော ပုံစံနှင့် ကွဲပြားနေသည်။ ဆရာကြီးမှာ ဘာဖြစ်လို့ အရပ် နှစ်မီတာကျော် ရှည်နေရသနည်း။ ဘာဖြစ်လို့ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် ဖြစ်နေရသနည်း။ ထို့ပြင် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်က ဆရာကြီးကို မည်သို့ ဆင့်ခေါ်နိုင်ရသနည်း။ ဆရာကြီးတွင် မည်သို့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိနိုင်မည်နည်း။

သူရဲကောင်းဗိမာန်မှ ဆင့်ခေါ်လိုက်သော "မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၏ ဆရာကြီး" ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စူးချီသည် ထိုသူ၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် စူးချီ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

"ဆရာကြီးသည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော နတ်ဘုရားများအကြောင်းကို မပြောဆိုပါ" ဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်အစစ်အမှန်မှာ ဆရာကြီးသည် စကားပြောမနေဘဲ သူ၏ ခွန်အားဖြင့်သာ နတ်ဘုရားများကို ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းသွားအောင် ရိုက်နှက်ဆုံးမတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။