အခန်း (၁၅၇-၁၅၈)

အခန်း (၁၅၇) - သူရဲကောင်းဗိမာန်၏ အပယ်ခံ မျိုးရိုးကြီးမိသားစု

ဟွာရှန်းမီးရထားဘူတာ ရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်။

စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်သင်ကြားပြသမှုမှာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်၏ လက်တွေ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြသပြီးနောက်တွင် ဆရာကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ နာကျင်မှုကို ပူဇော်ပြီးနောက် ခေတ္တခဏမျှသာ အာနိသင်ရှိသည့် ကျင့်စဉ်၏ ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် စူးချီက သူ၏ ဟောပြောမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သန်းပေါင်းများစွာသော ကျောင်းသားများသည် ဆရာကြီး၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့် စူးချီ၏ ရှင်းပြချက်တိုင်းကို တစ်လုံးမကျန် အလေးအနက် နားထောင်နေကြသည်။ စူးချီသည် ကျင့်စဉ်၏ သွေးကြွခွန်အား စီးဆင်းပုံပြမြေပုံနှင့် ကျင့်ကြံပုံ အသေးစိတ်တို့ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးခြင်း မရှိပေ။ ကျင့်စဉ်၏ အခက်အခဲမှာ ကျင့်ကြံပုံတွင် မဟုတ်ဘဲ နာကျင်ခြင်း၏ အခြေခံတရားနှင့် ပူဇော်မှုတွင်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ပုံကြမ်းတစ်ခု၊ မန္တန်တစ်ခုနှင့် သတိပြုရန်အချက်အချို့သာ ရှိပြီး ကျန်သောအရာများမှာ မခဲယဉ်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချီက အခြေခံများကို ရှင်းပြပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တျရှနိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများနှင့် တပည့်အများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်ကျင့်ကြံကြည့်ကြတော့သည်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်များပင်လျှင် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ကြသည်။

မိမိတို့၏ တပည့်များမှာ ဤကျင့်စဉ်ကို လွယ်ကူစွာ တတ်မြောက်သွားကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ စိတ်တိုတတ်သည့် ခေါင်းဆောင်အချို့မှာ ဒေါသထွက်ကုန်ကြသည်။ ဂြိုဟ်တုအစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်က အခြေခံ လုံးဝမလိုတာပဲ။ ငါတို့တပည့်တွေ ချက်ချင်း တတ်သွားကြပြီ"

"သတ်မှတ်ချက် လုံးဝမရှိဘူးလား"

"ဒီကျင့်စဉ်မှာ အားနည်းချက်ရော မရှိဘူးလား"

လူအများအပြား တတ်မြောက်သွားသည့်အခါ သူတို့သည် စူးချီ ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း သူရဲကောင်းဗိမာန်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် စတင်ကြိုးစားကြသည်။

"ကမ္ဘာအနှံ့ရှိ ဘိုးဘေးများ၊ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းနှင့် ဆက်နွှယ်စေသတည်း။ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်အစွန်းအဖျားများ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကမ္ဘာကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာကျင်မှုဖြင့် သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်ပါ၏"

မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ တပည့်အများအပြားသည် မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုရင်း လက်ချောင်းများ သို့မဟုတ် သွားများကို ပူဇော်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော တံခါးကြီးတစ်ချပ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူရဲကောင်းဗိမာန်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ အသိစိတ်က ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ထိုတပည့်များသည် တျရှသူရဲကောင်းများကို ဆုတောင်းကာ တိုက်ခိုက်ပေးရန် အသနားခံကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဝင် ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ သူရဲကောင်းဗိမာန်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ပူဇော်ခဲ့ကြသော်လည်း သူရဲကောင်းဗိမာန်ထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိခဲ့ကြပေ။ မိသားစုတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်နည်းပါးသော သူများသာ ဆင့်ခေါ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်ရှိသူများမှာမူ ပူဇော်လိုက်သော နာကျင်မှုများကိုသာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး သူရဲကောင်းဗိမာန်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"တောက်... ဒီလူတွေက ငါတို့ အရင်က ဖြုတ်ချခဲ့ရမယ့်လူတွေ မဟုတ်လား။ အမှိုက်သရိုက်တွေပဲ"

"စိတ်ထားမကောင်းတဲ့ လူယုတ်မာတွေက ငါတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို လိုချင်နေကြသေးတယ်"

"သာမန်ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်တဲ့ ဒီလိုလူစားမျိုးတွေကိုသာ အရင်ခေတ်ကဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဝင်များမှာ အစပိုင်းတွင် မျှော်လင့်ချက်ကလေး ရှိနေသေးသည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်သည် သူရဲကောင်းဗိမာန်ထံမှ အမြဲတမ်း တုံ့ပြန်မှု မရနိုင်ခြင်းများလားဟု သူတို့ တွေးမိကြသည်။ နတ်ဘုရားများဆီမှာ ဆုတောင်းလျှင်ပင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြည့်ဝလေ့မရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုအတွေးမှာ မကြာမီ ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ် ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ သာမန်ပြည်သူများမှာလည်း ဤကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်လာကြသည်။ ထိုသူများမှာမူ သူရဲကောင်းဗိမာန်နှင့် လွယ်ကူစွာ ဆက်သွယ်နိုင်ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် သူရဲကောင်းများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သူများမှာ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသည်။ ဤသည်မှာ လူအများစု သင်ယူ၍ မရနိုင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ငါတို့ကျတော့ သုံးလို့မရဘဲ သာမန်ပြည်သူတွေကျတော့ ဘာလို့ လွယ်လွယ်ကူကူ သုံးနိုင်နေရတာလဲ" ဟု သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် စူးချီ၏ သင်ကြားမှုမှာ ရှင်းလင်းချက်အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"အခု ကျွန်တော် ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ သတိပြုရမယ့် အချက်တွေကို ရှင်းပြပါ့မယ်။ ကျင့်စဉ်ကို စတင်လေ့လာနေကြတဲ့ ခင်ဗျားတို့ထဲက အတော်များများဟာ သူရဲကောင်းဗိမာန်ကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ကြမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အများစုကတော့ တုံ့ပြန်မှုတွေ ရကြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား"

စူးချီ ပြောလိုက်ချိန်တွင် သာမန်ပြည်သူ ကျောင်းသားများမှာ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံနေကြသော်လည်း မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဝင်များမှာမူ ခေါင်းခါနေကြသည်။ စူးချီက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"စိတ်မပူကြပါနဲ့။ လူအတော်များများကို သူရဲကောင်းဗိမာန်က တုံ့ပြန်ပေးမှာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီသူရဲကောင်းဗိမာန်ဆိုတာ ကျောက်စာတိုင်ရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ နာကျင်ခြင်းရဲ့ အခြေခံတရား ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။ သူကိုယ်တိုင်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးနဲ့ တူပါတယ်။ ဒီဗိမာန်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝတွေအတွက် အသက်ပေးလှူခဲ့ကြတဲ့ သူရဲကောင်းတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် ကျောင်းသားအားလုံး မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် မှတ်ချက်များစွာ တရစပ် တက်လာတော့သည်။

"ဆိုလိုတာက သူတို့တွေက ကျွန်တော်တို့အတွက် အသက်ပေးခဲ့ကြသလို အခုလည်း ကျွန်တော်တို့အတွက် ပြန်လာပေးကြတာပေါ့လေ"

"မျက်ရည်တောင် ဝဲမိတယ်"

"သူတို့တွေက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေပါပဲ"

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တကယ့်ကို ဝမ်းသာဂုဏ်ယူမိပါတယ်"

တစ်ဖက်တွင်မူ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အတန်ကြာမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အဓိကအချက်က သူရဲကောင်းဝိညာဉ်တွေပဲ။ ဒါက ကျောက်စာတိုင်ကို အခြေခံထားတာဆိုတော့ ငါတို့ ဆုတောင်းတဲ့အခါ တုံ့ပြန်မှာက အဲဒီသူရဲကောင်းတွေပေါ့။ အဲဒီသူရဲကောင်းတွေဆိုတာ မျိုးချစ်စိတ် အပြင်းထန်ဆုံးသူတွေဖြစ်သလို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတွေကို အမုန်းဆုံးသူတွေပဲ။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေကို ဖြုတ်ချချင်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေလည်း ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ထဲက ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းကို သူတို့က ငြင်းပယ်ခဲ့ကြတာပဲ"

ခန်းမအတွင်း၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ဤစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်သူမှာ လူသားတစ်ဦးသာဆိုလျှင် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများက လာဘ်ထိုး၍သော်လည်းကောင်း၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့်သော်လည်းကောင်း အကျင့်ပျက်အောင် လုပ်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ စွမ်းအားကို ဆုံးဖြတ်ပေးသူများမှာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့သော တျရှသူရဲကောင်းများ ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုသူရဲကောင်းများသည် မသေမျိုးများဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်ရာ လူသားတို့၏ လောဘဇောများမှာ သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် လုံးဝ တရားမျှတပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးကာ မိခင်နိုင်ငံကို ချစ်မြတ်နိုးကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများအနေဖြင့် ဤကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သစ္စာခံစစ်သည်များကို စေလွှတ်၍ သင်ယူခိုင်းလျှင်ပင် သူရဲကောင်းဗိမာန်က တုံ့ပြန်မည်မဟုတ်ပေ။

သာမန်ပြည်သူများ ဤကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားသည့်အခါ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများအနေဖြင့် သူတို့ကို ဆက်လက်ဖိနှိပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ရုံသာမက ထိုသူများက ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ကလဲ့စားချေလာမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြရသည်။ ထိုသို့မဖြစ်စေရန်အတွက် သူတို့သည် မိသားစု၏ ကာကွယ်ရေးကို မြှင့်တင်ရမည် သို့မဟုတ် ယခင်က အဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသူများကို လျော်ကြေးပေးကာ ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ကြရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစု ခေါင်းဆောင်များထံမှ အမိန့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ သာမန်ပြည်သူတွေနဲ့ ရန်ငြိုးကြီးကြီးမားမား ရှိခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေ ရှိသလားဆိုတာကို။ အဲဒီလူတွေကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် လုပ်ပေး၊ လျော်ကြေးပေးလို့ ရရင် ပေးလိုက်ကြပါ။ ဒီကမ္ဘာကြီးကတော့ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ"

အခန်း (၁၅၈) - သာမန်ပြည်သူတို့၏ ကလဲ့စားချေမှု

အွန်လိုင်းလူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်ပြည်သူတို့သည် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ထဲမှ လူအများအပြား၏ မျက်ဝန်းများတွင် တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းများ ရှိနေကြသည်။ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ စွဲထင်နေကြသော်လည်း ယခင်ကမူ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မြဲမြံခိုင်မာလွန်းလှသဖြင့် မည်မျှပင် မီးတောက်များ ပြင်းထန်ပါစေ သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ဤကျင့်စဉ်သည် တောက်လောင်နေသော ဆီပုံးကြီးတစ်ပုံးနှင့် တူလှသည်။ မတရားမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုတို့ကို အတူတကွ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားစေရန် မီးပွားလေးတစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ယန်ချန်မြို့ရှိ ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အိမ်ရှေ့၌ အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ သူသည် ထိုမျိုးနွယ်စု၏ အိမ်ရှေ့ဂိတ်တံခါးကြီးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဟွမ်မျိုးနွယ်စုကို ကလဲ့စားချေလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင် ဟွမ်မျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် တန်မျိုးနွယ်စု၏ လက်ဝေခံမိသားစုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော မကောင်းမှုမှာ ထိုလူငယ်လေး၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေရသည့် ငါးကန်ကို မတရားသိမ်းယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုငါးကန်အတွက် လူငယ်လေး၏ မိဘများမှာ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ဟွမ်မျိုးနွယ်စုက ထိုငါးကန်ကို ငွေအနည်းငယ်ဖြင့်သာ အဓမ္မဝယ်ယူလိုကြသည်။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်စေရန်အတွက် ငါးကန်ပိုင်ဆိုင်မှု စာရွက်စာတမ်းများတွင် အမှားအယွင်းရှိသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဒေသခံလူမိုက်များနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ငါးကန်ကို အပိုင်စီးခဲ့ကြသည်။ လူငယ်လေး၏ မိဘများက ငြင်းဆန်သည့်အခါတွင်မူ ဟွမ်မျိုးနွယ်စုက လူမိုက်များကို စေလွှတ်ကာ ရိုက်နှက်ခိုင်းခဲ့သဖြင့် သူ၏မိဘများမှာ သေလုမျောပါး ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြရသည်။

သူတို့သည် သာမန်ပြည်သူများ၏ ဘဝကို လျစ်လျူရှုကာ ငွေအနည်းငယ်ကိုပင် ပေးဆောင်ရန် ဝန်လေးခဲ့ကြသော်လည်း ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ သမီးဖြစ်သူမှာမူ သိန်းသန်းချီတန်သော လက်ဝတ်ရတနာများကို ဆင်မြန်းနေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ လက်ဝေခံမျှသာ ရှိသေးသဖြင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ ကိုယ်တိုင်ဆိုလျှင် မည်မျှအထိ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

လူငယ်လေးသည် ဤကိစ္စကို အွန်လိုင်းပေါ်တွင် တင်ပြခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဤကဲ့သို့သော မတရားသိမ်းယူမှုများမှာ များပြားလှသဖြင့် အစိုးရအနေဖြင့်လည်း အကုန်လုံးကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။ လူသေဆုံးမှု မရှိလျှင် အစိုးရက စုံစမ်းစစ်ဆေးလေ့ မရှိသလို လူသေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် ဟွမ်မျိုးနွယ်စုက လူမိုက်အချို့ကို အပြစ်ခံယူခိုင်းကာ အမှုမှ လွတ်မြောက်သွားလေ့ရှိသည်။

လူငယ်လေးသည် ကလဲ့စားချေလိုသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အားနည်းလှသဖြင့် လူမိုက်များကိုပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သူ သင်ယူလိုက်နိုင်ချိန်အထိ ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သည်နှင့် သူသည် ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အိမ်ရှေ့တွင် သွားရောက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အတန်ကြာမှ ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒီကောင်လေးက ဘာလာလုပ်ပြန်တာလဲ။ မင်းမိဘတွေကိစ္စမှာ သတ္တဝါဆိုးတွေက လုပ်တာလို့ အဖြေထွက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ မင်းတို့လို ပြည်သူတွေက ပိုက်ဆံရဖို့အတွက် ဒီလိုပဲ လာပြီး ပြဿနာရှာတတ်ကြတာပဲ"

လူငယ်လေးက ဟွမ်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားချိန်တွင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ ဥပဒေကြောင်းအရဆိုလျှင် သူတို့ဘက်က အမှန်ဟု ယူဆထားကြသဖြင့် သာမန်ပြည်သူတစ်ဦး၏ ဒေါသကို သူတို့က အမှုမထားကြပေ။ လူငယ်လေးကသာ အရင်စတင် တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့က ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

လူငယ်လေးမှာမူ အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်ကာ သေရန်အသင့် ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ စွပ်စွဲချက်များကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားတို့ ပြောချင်တာ ပြောကြပါ။ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် ဘယ်သူမှားတယ် မှန်တယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး၊ စွမ်းအားမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်တစ်ချောင်းတော့ ရှိသေးတယ်။ ဒီနေ့မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်နဲ့ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံကို ဘယ်လောက်အထိ လှုပ်ခါနိုင်မလဲဆိုတာ စမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

လူငယ်လေးသည် စူးချီ သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆုတောင်းစာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာသော ဘိုးဘေးများ၊ တာ့ချန်းနှင့် ဆက်နွှယ်စေသတည်း။ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်အစွန်းအဖျားများ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကမ္ဘာကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာကျင်မှုဖြင့် သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်ပါ၏"

လူငယ်လေး ရွတ်ဆိုပြီးသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ လေထုထဲတွင် လွင့်မျောလျက် ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။ ဤသည်မှာ မိမိ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပေးလှူကာ ပူဇော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကလဲ့စားချေနိုင်ရန်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူငယ်လေးက မိမိကိုယ်ကိုယ် ပူဇော်လိုက်သည့်အခါ သူရဲကောင်းဗိမာန်အတွင်း၌ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။ တျရှလူမျိုးတို့၏ အယူအဆတွင် မိဘအတွက် ကလဲ့စားချေခြင်းမှာ မည်သို့မျှ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤလူငယ်လေးသည် မတရားဖိနှိပ်ခံရသည့်တိုင်အောင် လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ရန်ငြိုးမထားခဲ့သည်မှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စစ်မှန်သော မျိုးချစ်စိတ်နှင့် တရားမျှတမှု ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ မှောင်အတိကျသွားသည်။ ဟွမ်မျိုးနွယ်စု၏ အိမ်ရှေ့ကွင်းပြင်ကြီးမှာ ကန္တာရစစ်မြေပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လူငယ်လေး၏ အရိုးစုနောက်ဘက်တွင် အနီရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခုနှင့် ရွှေရောင်ကြယ်တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ထိုအစီအရင်အတွင်းမှ ဖြူဖွေးသော မြင်းဇာနည်တစ်စီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များ ထစပြုလာပြီး မြင်းပေါ်တွင် ရဲရင့်လှသော စစ်သူကြီးပျိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည် နက်မှောင်သော သံမဏိသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏ ကျောဘက်မှ အနီရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေတော့သည်။

စစ်သူကြီးသည် အနီရောင်အမွှေးအမျှင်များ ပါဝင်သော ငွေရောင်ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို အနားရှိ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူတစ်ဦးက ရိုက်ကူးလိုက်သည့်အခါ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် လူပြောများသွားတော့သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပူဇော်ကာ သူရဲကောင်းကို ဆင့်ခေါ်ပြီး မျိုးရိုးကြီးမိသားစုကို ကလဲ့စားချေခြင်းမှာ လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အမြင့်ဆုံး ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗီဒီယို ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူပေါင်း နှစ်သိန်းကျော်မှာ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဒါက တာ့ချန်းမှတ်တမ်းရဲ့ ပူဇော်မှုကနေ ထွက်လာတဲ့ သူရဲကောင်းလား"

"ဘယ်သူ့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာလဲ။ မြင်းစီးစစ်သူကြီးတစ်ယောက်လား"

"ကြည့်ရတာ ကျောက်ယွမ်နဲ့ တူတယ်"

"ကျောက်ယွမ်က ကလဲ့စားချေတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

လူအများက ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း မည်သူဖြစ်ကြောင်း အတိအကျ မသိကြသေးပေ။ ထိုစဉ် လူအုပ်ကြားထဲမှ အဖိုးအိုတစ်ဦးက စစ်သူကြီး၏ ပုံရိပ်ကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီစစ်သူကြီးက ဟော့ချွီပင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်"

အဖိုးအို၏ စကားကို အချို့က ငြင်းဆိုကြသည်။

"ဘာလို့ ဟော့ချွီပင်း ဖြစ်ရမှာလဲ။ မြင်းဖြူစီးပြီး လှံကိုင်ထားတဲ့ စစ်သူကြီးတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ"

အဖိုးအိုက ခေါင်းခါပြရင်း ပြောသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူငယ်လေးက ကလဲ့စားချေချင်နေတာကိုး။ တျရှရဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးထောင် သမိုင်းမှာ အကျေနပ်ဆုံး ကလဲ့စားချေမှုက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိလား"

လူတိုင်းက မသိကြောင်း ခေါင်းခါပြကြသည့်အခါ အဖိုးအိုက ကင်မရာနားသို့ တိုးကပ်ကာ ရှင်းပြတော့သည်။

"အကျော်ကြားဆုံး ကလဲ့စားချေမှုကတော့ ဟန်မင်းဆက်ခေတ်မှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် ရန်သူဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရှုံးနူတွေကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းခဲ့တာပဲ။ ရန်သူ့နယ်မြေအဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့တာဟာ အကျေနပ်ဆုံး ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒီစစ်ပွဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သူကတော့ စစ်သူကြီးဟော့နဲ့ သူ၏ စစ်တပ်ပဲ ဖြစ်တယ်"

အဖိုးအို၏ စကားကြောင့် အွန်လိုင်းပေါ်တွင် မှတ်ချက်များစွာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ အချို့က ထိုစကားမှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် စစ်သူကြီးပျိုသည် သူ၏ လက်ထဲမှ လှံအရှည်ကြီးကို မြှောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းစက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စစ်မြင်းစီး စစ်သည်တော်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထူးချွန်သော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ စစ်ကြောင်းစတင်လိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့်အထိ ပြင်းထန်လှပြီး ကြည့်ရှုနေသူတိုင်း၏ ရင်ထဲသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

"လူငယ်လေးက ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် စစ်သူကြီးဟော့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ။ သူရဲကောင်းဗိမာန်ကလည်း စစ်သူကြီးဟော့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပါ ဒဏ္ဍာရီထဲကအတိုင်း ထည့်ပေးလိုက်ပုံရတယ်"

"ကြည့်ကြစမ်း။ သူတို့တွေ ဟွမ်မျိုးနွယ်စုဆီကို စတင်တိုက်စစ်ဆင်တော့မယ်"