အခန်း (၈၁၁-၈၁၃)

အခန်း (၈၁၁) - ငါ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ

~ဤမြင်ကွင်းအား မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန်ထျန်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားရသည်။

သူသည် အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ တစ်ဖက်လူများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး... သူတို့က သူ့ကို ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးသွားကြသည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခု ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ ဖေးပင်း ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... အခြေအနေများမှာ ထိုသို့ မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ဖန်ထျန်း သည် တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ ခွန်အားများမှာ သူ့ထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။

သူ၏ အမည်းရောင် မီးခိုး ဓားကြီးသည် ယခင်က လူပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးများက ရန်သူတို့၏ မူလဝိညာဉ် များကိုပင် တွေဝေ မိန်းမောသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့်... ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ တစ်ဖက်လူ၏ ကာကွယ်ရေးကို လုံးဝ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”

ဖန်ထျန်း ဆက်လက် မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဒူးလေး မှ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သော မီးတောက် အဆိပ်မြှား များမှာ... မီး နှင့် အဆိပ် သတ္တိ နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်နေရုံသာမက၊ အလိုအလျောက် ခြေရာခံနိုင်ပြီး အတားအဆီး များကို ရှောင်ကွင်းနိုင်သော စွမ်းရည်များလည်း ပါဝင်နေသေး၏။

ယခုလေးတင် ဖန်ထျန်း သည် အသက်တစ်ရှူစာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် မီးတောက် အဆိပ်မြှား အစင်း တစ်ရာ ကို ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို မီးတောက် အဆိပ်မြှား အစင်း တစ်ရာ မှာ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ အေးခဲနေသော တောင်တန်းကြီးများကို ရှောင်ကွင်းပြီး ရန်သူ သုံးဦးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပစ်ခတ်သွားကြတော့၏။

မထင်မှတ်ထားလောက်အောင်ပင်... တစ်ဖက်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ပန်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်ကို ခူးယူလိုက်သည့်အလား သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးထဲမှ ကြာပန်း တစ်ပွင့်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤ ကြာပန်း မှာ အမှန်တကယ်တော့ နတ်ဘုရား အပ် များဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး... အပ် တစ်ချောင်းစီတိုင်းမှာ အလွန်တရာ သေးငယ်ကာ၊ ပန်းဆူး အမျိုးပေါင်း တစ်ရာ နှင့် နတ်ဘုရား သံမဏိများ ရောစပ် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... နတ်ဘုရား အပ် များမှာ တစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်း ပျံထွက်သွားကြပြီး၊ အပ် တစ်ချောင်းစီတိုင်းပေါ်တွင် ပန်းပွင့် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုစီ ပွင့်လန်းလာတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်... ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ပန်းပေါင်း တစ်ရာ ပွင့်လန်းလာသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းရနံ့များ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

ပန်းပွင့် အပ် တစ်ချောင်းစီတိုင်းက ဖန်ထျန်း ၏ အဆိပ်ပြင်းသော မီးတောက် မြှားများကို ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်ပြီး အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီး

ပစ်လိုက်ကြသည်။

“ဂျူနီယာညီမလေး ရဲ့ ပန်းပွင့် နတ်ဘုရား အပ် က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပါလား”

ဖေးပင်း က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

ဟွာကျဲယွီ က ဖေးပင်း ၏ ချီးကျူးစကားကို ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ဘဲ ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချိုးတောက်ယွီ... ကျွန်မတို့က သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ချိုးဖျက်ပြီးပြီ ဆိုတော့ အခု အစ်ကိုကြီး ရဲ့ အလှည့်ပဲ”

ထိုအခါ၊ နီညို ရောင် စာပေသမား ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ချိုးတောက်ယွီ က တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

“ငါ့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်”

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချိုးတောက်ယွီ က ဖန်ထျန်း ကို ရုတ်တရက် စူးစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်ထျန်း မှာ သူ ဖန်တီးထားသော မီးနတ်ဘုရား ၏ အတွင်းဘက်တွင် ရှိနေသည်။

သူ၏ ပထမ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုစလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားသော်ငြားလည်း... တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူသည် အဆင့်မြင့် ချပ်ဝတ်ကို ဆင်မြန်းထားသော မီးနတ်ဘုရား ၏ အတွင်းဘက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဝိညာဉ်ရတနာ ချပ်ဝတ် နှင့် ဖန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး ဝတ်ရုံ များ ပေါင်းစပ်ထားမှုကြောင့်... ရန်သူ သုံးဦး အနေဖြင့် သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို ထိုးဖောက်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ရုတ်တရက် စူးစိုက် ကြည့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ သူ့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကြီး တစ်ခုလုံးက ဓမ္မ မျက်လုံး တစ်စုံ အဖြစ် အပြည့်အဝ အသွင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖန်ထျန်း မှာ အလိုအလျောက် ထိုမျက်လုံးများနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားတော့သည်။

သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဖန်ထျန်း ၏ ရင်တွင်း၌ မူလဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

မီးနတ်ဘုရား ၏ ချပ်ဝတ် နှင့် သူ၏ ကာကွယ်ရေး ဝတ်ရုံ များ အားလုံး အသုံးမဝင်တော့ချေ။ တစ်ဖက်လူက မူလဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဖန်ထျန်း မှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ် ကို ဓားဖြင့် လှီးဖြတ် ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး... ဆောင်းဦး နှောင်းပိုင်းတွင် လယ်သမားများက သီးနှံများကို ရိတ်သိမ်းနေသည့်အလားပင်။

“ချွင်... ချွင်...”

ဖန်ထျန်း တိုက်ခိုက် ခံရတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်... သူ၏ မူလဝိညာဉ် အတွင်း၌ သတ္တု အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ့ကို ချက်ချင်း သတိဝင်လာစေကာ သူ့ရှေ့ရှိ လူနှင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ် အကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြတ်တောက် လိုက်နိုင်တော့သည်။

ချိုးတောက်ယွီ မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ဘေးရှိ ဖေးပင်း နှင့် ဟွာကျဲယွီ တို့ကို အကြည့်ပို့လွှတ်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ ကျရှုံးသွားတယ်။ တစ်ဖက်လူဆီမှာ မှော်လက်နက် တွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ မူလဝိညာဉ် တစ်ခု ရှိနေတယ်”

ထိုနှစ်ဦးစလုံး တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားကြပြီးနောက် ဖေးပင်း က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ရပါတယ်။ ငါတို့ သုံးယောက် ရှိနေမှတော့... သူ့ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ဆိုတာ အချိန်နည်းနည်း ပိုကြာသွားရုံလောက်ပါပဲ”

ထို သုံးဦး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... တစ်ဖက်ရှိ ဖန်ထျန်း ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူတို့ သုံးဦးက ရှာဖွေရန်အတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ... ဖန်ထျန်း သည် အခြား နေရာတစ်ခုရှိ ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ တွေ့လိုက်ကြရ၏။

“ဒီကောင်ဆီမှာ ရတနာ တွေ တော်တော် များများ ရှိနေတာပဲ”

“လိုက်”

ထို သုံးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖန်ထျန်း သည် လုံးဝ မာန မထောင်လွှားနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

“မဟုတ်ဘူး... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ငါ သူတို့ လက်ထဲမှာ သေချာပေါက် သေရတော့မယ်။ ငါ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... ငါ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ”

ရုတ်တရက် ဖန်ထျန်း က သူ၏ စစ်တပ်ကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရန်သူ့ စစ်တပ်ကြီး သုံးခု၏ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံနေရသော်ငြားလည်း၊ သူ၏ စစ်တပ်မှာ လုံးဝ မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးချေ။

လောလောဆယ်တွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ကျောချင်းကပ်ကာ ကြီးမားသော အခင်းအကျင်း ကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားကြပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ စစ်တပ်ကြီးကို အသည်းအသန် ခုခံ တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။

ဖန်ထျန်း ၏ အကြည့်များက လူအများဆုံး ရှိနေသော အဖွဲ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။... ထိုနေရာတွင် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ပါရမီရှင် အများအပြား ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကူညီ ဖေးမကြပြီး ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြရာ... ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ အတွင်း၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဖွဲ့များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။

“အောက်ခြေ ကနေ တက်လာတဲ့ ဒီ ပါရမီရှင် တွေက... အန္တရာယ် ကြုံလာတဲ့ အခါကျရင် ငါတို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို စတေးပေးဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ငါ့အဖေက ပြောဖူးတယ်”

ထိုအတွေးက ဖန်ထျန်း ၏ ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက်၊ ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း.. ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သိရှိလိုက်ရသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် အကြံတစ်ခု ရသွားတော့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးနတ်ဘုရား ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်တော့သည်။

ဖန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ပါရမီရှင် များ ရှိနေသော နေရာကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်ကာ.. တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့၏။

အခန်း (၈၁၂) - ငါ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ

~ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား မှာ... အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ အကွာအဝေး အနည်းငယ်ကိုသာ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စစ်သူကြီး သုံးဦးစလုံးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ... ဖန်ထျန်း သည် ထွက်ပြေးချင်လျှင်တောင်မှ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား ၏ ခရီးဝေး တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းနိုင်ရန်အတွက်... မှော်စွမ်းအားများကို လုံလောက်သော အချိန်ယူ၍ ပို့လွှတ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ပါရမီရှင် များမှာ ရန်သူများကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ပေးရန် အကောင်းဆုံးသော လူများပင် ဖြစ်သည်။

“ဖန်ထျန်း... ငါတို့ လက်ထဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ လုံးဝ မတွေးနဲ့နော်”

ဖေးပင်း ၏ အေးစက်စက် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဖန်ထျန်း က အံကို ကြိတ်ကာ၊ ယခုလေးတင် သူ ပို့လွှတ်ထားသော မှော်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်ရာ... ထိုနေရာမှ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ တွင် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ဖန်ထျန်း မျက်စိကျနေသည့် ပါရမီရှင် များမှာ... နင်ချီ က ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ သို့ စေလွှတ်လိုက်သော အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား များပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ စစ်တပ်ကြီး သုံးခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ အကူအညီမဲ့နေကြပြီး၊ သူတို့၏ လူဝင်စား ခန္ဓာကိုယ် မှာ ဤနေရာတွင် ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ် ပူပန်နေကြ၏။

သူတို့သည် ထွက်ခွာသွားရမည်ကို ဝန်လေးနေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် နင်ချီ အတွက် ပိုမို များပြားသော အရာများကို မစွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း အတွက်သာ နောင်တရနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ စစ်တပ်ကြီးကို အသည်းအသန် ခုခံ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်... သူတို့၏ ဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌ လှိုင်းဂယက်များ ထသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ရုတ်တရက် ထိုအထဲမှနေ၍ ဖန်ထျန်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘာမှ သိပ်မပြောကြချေ။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေရသည်မှာ အရမ်းကို အလုပ်ရှုပ်လွန်းနေသဖြင့်၊ ဤ မာနထောင်လွှားသော သူဌေးသား အဆိုးအပေလေး ကို အာရုံစိုက်နေရန် အချိန်မရှိကြချေ။

မထင်မှတ်ထားလောက်အောင်ပင် ဖန်ထျန်း က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ဖန် မိသားစု ဆီကနေ ကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရထားပြီးပြီ။ အခုက မင်းတို့ ကျေးဇူးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲ... သူတို့ကို တားထားဖို့.. ကူညီကြစမ်း”

“ဟင်...”

လူတိုင်းက သဘာဝကျကျပင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ဤကောင် ဘာကြံစည်နေသနည်း ဆိုတာကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။

သို့သော် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ထက်မြက်သူ အချို့က သူတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ စစ်သူကြီး သုံးဦးကို သတိပြုမိသွားကြပြီး၊ ဖန်ထျန်း ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဒါ မဟန်ဘူး။ ဖန်ထျန်း က အဲဒီ စစ်သူကြီး သုံးယောက်ကို ငါတို့ဆီ မျှားခေါ်လာတာပဲ”

“သူ ဒီလို လုပ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ”

“သူ့လက်ထဲမှာ အဆောင်ပြား တစ်ခု ကိုင်ထားတာ ငါ မြင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူက အခုလေးတင် ဒီကို တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ရောက်လာတာလေ။ သူ့အတွက် အချိန်ရအောင် ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတာ သေချာတယ်”

“သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့က ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ အများဆုံး အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဒီမှာ ရန်သူတွေကို သတ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတာကို... နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ထားတဲ့ ဖန်ထျန်း က ရန်သူတွေကို ငါတို့ဆီ ခေါ်လာပေးတယ်ပေါ့လေ”

သူတို့သည် မူလက ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ မှ မဟုတ်ကြသော်ငြားလည်း... လူဝင်စား များ အဖြစ် ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ အပေါ်တွင် သံယောဇဉ် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေး၏။

သို့သော် ဤ ဖန်ထျန်း မှာ တကယ့်ကို လူမဆန်လွန်းလှပေ။ သူ၏ ဖန် မိသားစု က အကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ယူထားပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက် သူတို့ကို မကြာခဏ အသက်နှင့် ရင်း၍ စွန့်စားခိုင်းလေ့ ရှိသည်။ သူတို့ ရရှိလာသော အရင်းအမြစ်များ၏ ထက်ဝက်မှာ ဖန် မိသားစု ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး... ၎င်းကို ဖန် မိသားစု ၏ လက်ဆောင် အဖြစ်ပင် ပုံဖျက် ပြောဆိုတတ်ကြသေး၏။

ထိုအဖွဲ့သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရင်း၊ ဘာလုပ်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို အချင်းချင်း အသံလွှင့် ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

“ငါတို့ အားလုံး ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မှာပဲ ဆိုမှတော့... ဒီ အလိုလိုက် ခံထားရတဲ့ ကောင်လေး ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား”

“မလုပ်နဲ့” ဟု သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီ အလိုလိုက် ခံထားရတဲ့ ကောင်လေး ကို ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် က အနှေးနဲ့ အမြန် ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးလိမ့်မယ်။ ငါတို့က ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ပိုသတ်နိုင်ရင်... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ တည်နေရာ အမှတ် တစ်ခု အပို ရလာမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ မသေခင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ဆီကို သတင်းစကား တစ်ခု အပို ပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်တော့ သူ့အတွက် ငါတို့ အချိန်တွေကို အလဟဿ မဖြုန်းတော့ဘူး”

“ချီးပဲ... ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် သာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင် ဒီကောင့်ကို ငါ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံ ခွာပစ်မှာကွ”

လူတိုင်း၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီ များ လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စည်းမျဉ်း စွမ်းအား များကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ကာ ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

သူတို့ ကြားထဲတွင် ရပ်နေသော ဖန်ထျန်း က သူတို့ကို ခိုးကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ အဖော်များမှာ မိုင်အနည်းငယ်ခန့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသေးကြောင်း ဝိဉာဉ်အာရုံအရ သူ..ထောက်လှမ်း သိရှိလိုက်ရ၏။

‘ရောက်တော့မယ်... ရောက်တော့မယ်။ ငါ ထွက်သွားတဲ့ အချိန်အထိ သူတို့ ငါ့ကို တားထားနိုင်ဖို့ ဒီ နွားတွေ..မြင်းတွေ က လုံလောက်လောက်ပါတယ်လေ’

ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ... တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ တွင် ခိုလှုံနေကြသော ကျင့်ကြံသူ များကြား၌ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေသော ဖန်ထျန်း ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြတော့သည်။

“ဒီကောင်က အရမ်းကို အရှက်မရှိလွန်းဘူး မဟုတ်လား”

ထို သုံးဦးမှာ အချင်းချင်း အသံလွှင့် ဆက်သွယ်နေရင်း ဖန်ထျန်း နောက်သို့ အသည်းအသန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြ၏။

ဟွာကျဲယွီ က ဆိုလိုက်သည်။

“သူ့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မှော်ရတနာ တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာ သိသာကြီးပဲ။ ငါတို့ သုံးယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးချင်ရင်တောင် အချိန် အတော်လေး ယူရဦးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီလို မလုပ်တဲ့အပြင်... ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ သူ့လူတွေ အနားကို သွားပြီး လူသား ဒိုင်းလွှားတွေ အဖြစ် အသုံးချနေတယ်။ သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းအောင်းပြီး ငါတို့ကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို အသုံးချနေတာလေ။... နားလည်ဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲသား။ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် ရက်စက်တာလား”

“အဲဒါတွေ အတွက် စိတ်ပူမနေပါနဲ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အားလုံးက ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ ရန်သူတွေချည်းပဲလေ။ ဖန်ထျန်း က သူတို့ကို လူသား ဒိုင်းလွှားတွေ အဖြစ် အသုံးချနေရင်တောင်မှ... ငါတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ကို တိုက်ခိုက်နေတာက တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ပဲလေ။ ငါတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို အလွှမ်းမိုးမခံနဲ့ဟာ”

ထို သုံးဦးမှာ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရှိနေကြသော်ငြားလည်း နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြန်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ခုတ်ပိုင်းလာတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖေးပင်း နှင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသော အခြား နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားကြပြီး... မယုံကြည်နိုင်စရာ အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူတို့၏ စစ်တပ်ကြီးကို တိုက်ခိုက်နေပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသော လူများ အားလုံးမှာ... သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲမှနေ၍ အပြင်ဘက် ပတ်လည်မှ စတင်ကာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

“ငါတို့ ခန့်မှန်းတာ မှားသွားလို့များလား။ ဖန်ထျန်း က သူတို့ကို ကယ်ဖို့ အဲဒီကို သွားခဲ့တာများလား”

ထိုအတွေးက သူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအတွေးမှာ အလွယ်တကူပင် ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ရှေ့ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ လျင်မြန် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဖန်ထျန်း သည် ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း... သူ၏ မျက်နှာမှာ သရဲ တစ္ဆေ တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။

သူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

“လခွမ်း... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဒီ အဆင့်နိမ့် သက်ရှိတွေကို မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကို တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ပေးရမှာလေ။ ခွေးသူတောင်းစားတွေရ”

လူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း မှော်နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုပုံ မှားယွင်းသွားပြီလား ဟု တစ်ခဏမျှ တွေးထင်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ ဒေါသများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်... သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆောင်ပြား အတွင်းမှ စွမ်းအင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် စုစည်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ဖန်ထျန်း အာရုံခံမိလိုက်၏။

သူ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဆက်လက်၍ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ထွက်ပြေးနိုင်သေးသည် ဆိုမှတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါသည်။

“ဆံချည်တစ်မျှင်စာလေး ကပ်လွဲသွားတာပဲ”

သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန်ထျန်း.. တွေးလိုက်မိသည်။

တိုက်ခိုက်မှုများ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်... ခရီးဝေး တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အတွက် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ စုစည်း ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဖန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါး မှေးမှိန်လာတော့သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သော ဖန်ထျန်း က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဖေးပင်း... မင်းတို့ အားလုံး ဒါကို သေချာ မှတ်ထားလိုက်။ ငါ့အဖေ ဖန်ချန် ဟာ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ထိပ်တန်း အယောက် (၅၀) စာရင်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့အဖေ ရောက်လာတဲ့ အခါကျရင်... မင်းတို့ အားလုံးကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်လိမ့်မယ်”

ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ဖန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်း ဖြတ်သန်းသွားသော်ငြားလည်း သူ့ကို လုံးဝ ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အထူး အခြေအနေ တစ်ခုတွင် ရှိနေပုံ ရသည်။

ဖန်ထျန်း ၏ ခြိမ်းခြောက် စကားများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထို သုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကြတော့သည်။

ထို သုံးဦးက ဖန်ထျန်း ၏ စကားများကို သဘာဝကျကျပင် ယုံကြည်လိုက်ကြလေ၏။

ဖန်ထျန်း တွင် ဤမျှ များပြားလှသော မှော်ရတနာ များ ရှိနေသည် ဆိုကတည်းက... ထို ဝိညာဉ်လက်နက် ၏ ဇာစ်မြစ်မှာ အလွန်တရာ အံ့မခန်း ဖြစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ ပုန်းအောင်းနေချင်သည် ဆိုပါက သေချာပေါက် ပုန်းအောင်းနေနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီကောင် လွတ်သွားပြီ”

သူတို့ကော၊ ဖန်ထျန်း ကော... မည်သူကမျှ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ အဖွဲ့ဝင်များကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်မိခဲ့ကြချေ။

အခန်း (၈၁၃) - ငါ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ

~ထိုနေရာနှင့် အလွန် နီးကပ်သော ဟင်းလင်းပြင် တစ်နေရာ၌...

နဝင်ချီ သည် သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ယခုလေးတင် ဤနေရာသို့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ပြီး... ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ သူတို့၏ လက်များမှာလည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အနေအထား တွင်သာ ရှိနေသေး၏။

“ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် လား” ဟု လူတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဘာ... ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ရောက်လာပြီလား”

“ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ အရှင်က ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်လိုက်တာပဲ”

လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေကြတော့သည်။

နင်ချီ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

“ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုသေးဘူး... အဲဒီကောင့်ကို လုံးဝ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး”

နင်ချီက အဝေးမှ ဖန်ထျန်း ၏ ပုံရိပ်ကို လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်၏။

ဖန်ထျန်း ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်တရာ ဝေဝါးနေလေပြီ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လုံးလုံးလျားလျား တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဖန်းထျန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးကို လှောင်ပြောင်နေဆဲပင်။

ရုတ်တရက် ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးက ဖန်ထျန်း ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဖန်ထျန်း ၏ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပီပြင် ထင်ရှားလာတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းအား မြင်လိုက်ရသောအခါ... အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း ဆိုသည်ကို လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသော်ငြားလည်း... ဖန်ထျန်း ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုတော့ သူတို့ သေချာပေါက် သိရှိလိုက်ကြသည်။

ဖန်ထျန်း မှာ အားပါးတရ အော် ရယ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ရယ်နေရင်းနှင့်ပင် ရယ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

“ငါ... ငါ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ” ဟု သူက အလွန်တရာ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလိုက်တော့၏။

နင်ချီ သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ ၏ စစ်သူကြီး ဖြစ်သော ဖန်ထျန်း သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား များကို လူသား ဒိုင်းလွှားများ အဖြစ် အသုံးချကာ... သူတို့၏ အသက်များနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှင် ရှင်သန်ရေးကို လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို .. ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

စစ်သူကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် ဖန်ထျန်း သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသော်ငြားလည်း... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ မိမိ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။