အခန်း (၈၁၄-၈၁၆)

အခန်း (၈၁၄) - ကြောက်နေပြီလား

~ဖန်ထျန်းက မိမိ အသက်ကိုသာ အရေးစိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နင်ချီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဖန်ထျန်း ၏ အကြံအစည်ကို အောင်မြင်ခွင့် မပေးမည် မှာ သေချာလှသည်။

ထို့ကြောင့် နင်ချီ သည် သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား များကို သူ၏ ဘေးသို့ အလွယ်တကူ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက်... ထွက်ပြေးရန် ဟန်ပြင်နေသော ဖန်ထျန်း ၏ ပုံရိပ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်

တားဆီးပစ်လိုက်၏။

ဖန်ထျန်း တွင် ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင်ပြား ရှိနေသော်ငြားလည်း... တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် စည်းမျဉ်း များကို ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသော နင်ချီ အနေဖြင့် ဖန်ထျန်း အပြည့်အဝ ထွက်မသွားနိုင်ခင်မှာပင် သူ့ကို ပြန်လည် ဆွဲခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူတိုင်းမှာ နင်ချီ ၏ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ရင်း နားလည် သဘောပေါက်သော အမူအရာများ ပြသနေကြသည်။

“ဟားဟား... အဲဒီ ခွေးကောင် အခု ဘယ်လို ပြေးမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”

“အဲဒီ သားအဖ နှစ်ယောက်လုံးကို ငါ ကြည့်မရတာ ကြာပြီ။ အကယ်လို့ ဖန်ထျန်း သာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားမယ် ဆိုရင်... ဖန်ချန် လည်း ဘာမှ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“...”

နင်ချီ သည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် အခင်းအကျင်း ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ မည်သူကမျှ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

နင်ချီ ၏ မျက်လုံးများက တိုက်ပွဲကွင်းပြင် ထဲရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးဆီသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး... ဤလူများကို သူ ရှင်းလင်းပစ်သင့်သလား ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်..။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နင်ချီ သည် ထိုအကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကယ်၍ သူသာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်မည် ဆိုပါက... ၎င်းက အလယ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ အခြားသူများကို အကျိုးအမြတ် ရသွားစေမည် မဟုတ်ပါလော။

ဖန်ထျန်း ၏ ကောင်းကင်မီးတောက် နယ်မြေ နှင့် ကျန်ရှိနေသေးသော တိကျင်း နယ်မြေ၊ ထိန်မု နယ်မြေ တို့မှ ကျင့်ကြံသူ များမှာလည်း တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ လာသူများ ဖြစ်ကြသော်ငြားလည်း... နင်ချီ သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ကို ဆက်လက် ကူညီပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား များက ဤ ဝိညာဉ်နယ်မြေ သုံးခု၏ အသေးစိတ် အခြေအနေများကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်အောင် ကူညီပေးထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဝိညာဉ်နယ်မြေ သုံးခု ၏ အုပ်ချုပ်သူများမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူ များကို လူသားများအဖြစ် လုံးဝ သတ်မှတ် ဆက်ဆံခြင်း မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေ သုံးခု မှ ကျင့်ကြံသူ များမှာ အလွန်တရာ လက်တွေ့ကျကြပြီး အင်အားကြီးသူကသာ အနိုင်ရစမြဲ ဆိုသည့် တောရိုင်း ဥပဒေကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားကြ၏။

သူတို့သည် နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ၊ ဖူယောင် နယ်မြေ နှင့် လန်ယာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပူးပေါင်း ပါဝင်မှု များစွာ နည်းပါးလှသည်။

နင်ချီ သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကိုသာ ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး... အခြားသူများကိုမူ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်၏။

အဆုံးသတ် ရောက်သည့် အချိန်ကျမှသာ သူ ထွက်လာပြီး ရှင်းလင်းရေး လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်မည် ဖြစ်သည်။

နင်ချီ က ရှေ့သို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စစ်သူကြီး သုံးဦးက ဖန်ထျန်း ကို အပြည့်အဝ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ထားကြတော့၏။

ဖန်ထျန်း ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အုံ့မှိုင်းနေပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားသနည်း ဆိုတာကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ အတူတကွ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ... ဖန်ထျန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မှော်ရတနာ ဝိညာဉ်လက်နက် များ ဖုံးလွှမ်းနေသော်ငြားလည်း ထို သုံးဦး၏ ဖမ်းဆီး ဖိနှိပ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးက စစ်မေးလိုက်၏။

“ပြောစမ်း... အဲဒီလူတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”

ဖန်ထျန်း ကို လူသုံးယောက်က ဖမ်းချုပ်ထားကြသည်။ ယခင်က အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းခဲ့သော ဖန်ထျန်း မှာ ယခုအခါ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေကာ အကျဉ်းသား တစ်ဦး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့၏။

ဖန်ထျန်း က ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။

“ငါသာ သိရင် ဒီမှာ ရှိနေပါဦးမလား”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖေးပင်း၊ ဟွာကျဲယွီ နှင့် ချိုးတောက်ယွီ တို့ အချင်းချင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူ ပြောသည့် စကားကို သူတို့ ယုံကြည်လိုက်ကြ၏။

ဒါပေမဲ့ ဖန်ထျန်း က ဓားစာခံ အဖြစ် အသုံးချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ လူတွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားရတာလဲ။

တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ထိုနေရာတွင် လူတစ်ရာကျော် အလွယ်တကူ ရှိနေခဲ့သည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ ဤမျှ များပြားလှသော လူများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးကို အမှန်တကယ်ပင် မလုံခြုံမှုများ ခံစားလာရစေတော့သည်။

ချိုးတောက်ယွီ က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

“နင်ချီ များ ရောက်လာတာလား”

ဖေးပင်း နှင့် ဟွာကျဲယွီ တို့၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

“အကယ်လို့ တကယ်ပဲ သူဆိုရင်... သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဘာလို့ ကိုယ်ထင် မပြရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် က ငါတို့ စစ်တပ်တွေ အားလုံးကို သူ့ကို ရှောင်ရှားဖို့နဲ့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတာလေ”

ထိုစကားများက သူတို့ သုံးဦးကို ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေတော့၏။

အမှန်တကယ်တော့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က နင်ချီ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သဘာဝကို သူတို့အား အပြည့်အဝ ရှင်းပြထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အောက် နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသူ တစ်ယောက် ဆိုသည်မှာ သူတို့ ဘယ်တော့မှ အနိုင်မယူနိုင်မည့် သူတစ်ယောက် ပင်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ နင်ချီ ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့က သေချာပေါက် ရှောင်ရှားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် ဖန်ထျန်း က ထို သုံးဦး၏ စကားပြောဆိုမှုများ ထဲမှ တိတ်ဆိတ်နေသော အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုကို ကောက်နှုတ် သိရှိသွားပုံ ရသည်။

အခန်း (၈၁၅) - ကြောက်နေပြီလား

~ယခင်က ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ... သူ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုခုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။

တစ်ဖက်လူက မိမိ ကြောင့် ထွက်ပြေးသွားကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ နင်ချီ ဟုခေါ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကြောင့်သာ ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး။

သို့သော် ဖန်ထျန်း သည် နင်ချီ ၏ နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော် နင်ချီ သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပြီး၊ ဖေးပင်း နှင့် အခြားသူများကို ဤမျှအထိ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုမှတော့... သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် ဖန်ထျန်း သည် နင်ချီ ၏ အားနည်းချက်ကို တိုက်ရိုက် ဖော်ထုတ်ကာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့ အားလုံးက နင်ချီ ရောက်လာမှာကို ကြောက်နေကြတာလား”

ထို သုံးဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဖန်ထျန်း ကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဖေးပင်း က မေးလိုက်၏။

“မင်း နင်ချီ ကို သိလို့လား”

ထိုစကားအား ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဖန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး၊ သူ၏ ဒဏ်ရာကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေသည့်အလား သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အမူအရာ အချို့ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သို့သော် သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ငါနဲ့ နင်ချီ နဲ့က အရမ်းကို ရင်းနှီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်။ အကယ်လို့ မင်းတို့က ငါ့ကို မလွှတ်ပေးဘူး ဆိုရင်... ငါ့အတွက် သူ သေချာပေါက် ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးသာမက၊ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နင်ချီ နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပြသလာကြတော့သည်။

‘ဒီ သောက်ကျိုးနည်း ဖန်ထျန်း ဆိုတဲ့ သောက်ကောင်လေးက... အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေကို လျှောက်ပြောတဲ့ နေရာမှာ တော်တော် ကျွမ်းကျင်တာပဲ။

နင်ချီ က အနီးအနားမှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာကိုရော၊ သူ ထွက်ပြေးမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက် တားဆီးခဲ့တာ နင်ချီ ဆိုတာကိုရော သူ လုံးဝ မသိဘဲနဲ့များ။’

“ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်... ဒီကောင်က အခြေအနေတွေကို အသုံးချတတ်တဲ့ နေရာမှာ တော်တော် တော်တာပဲဗျ။ တခြားသူ တစ်ယောက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးချတာက သူတို့လို လူမျိုးတွေ အတွက်တော့ သာမန် နည်းဗျူဟာ တစ်ခုပါပဲ” ဟု လူတစ်ယောက်က နင်ချီ ကို လှမ်း၍ ဆိုလိုက်သည်။

နင်ချီလည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ဖန်ထျန်း ကိုတော့… ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ချေ။

သူက သူ၏ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ယူကာ တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။

သံလိုက်အိမ်မြှောင် ၏ အထက်တွင် မြေပုံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အပြာရောင် ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြာထွက်နေသည်။

တိကျင်း နယ်မြေ နှင့် ထိန်မု နယ်မြေ တို့ကို ကိုယ်စားပြုနေသော အလင်းစက် များမှာ ဤနေရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း နင်ချီ ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ အားလုံးက ဖန်ထျန်း ကို ကယ်တင်ရန် လာနေကြပုံ ရသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာလည်း ကောင်းမွန်သော အချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းက အင်အားစု နှစ်ခုကို ဤနေရာတွင် ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဆင်နွှဲစေပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားများကို အားနည်းသွားစေမည် မဟုတ်ပါလော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

နင်ချီ က ဖန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ပြန်ရာ၊ ဖန်ထျန်း မှာ အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ကျားရေခြုံကာ ဟန်ဆောင် ခြိမ်းခြောက်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ဖန်ထျန်း သည် အခြား နယ်မြေ နှစ်ခု ၏ စစ်တပ်ကြီးများ ရောက်လာမည့် အချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ပုံ ရသည်။

နင်ချီ အနေဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များက ဖန်ထျန်း ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီး... တိကျင်း နယ်မြေ နှင့် ထိန်မု နယ်မြေ မှ လူများ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှ ဟန့်တားခံလိုက်ရမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့နောက် နင်ချီ က သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူများကို လှမ်း၍ ဆိုလိုက်၏။

“မင်းတို့ တစ်ယောက်တည်း သွားဖို့က အရမ်းကို အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ”

လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်ကြသည်။

နင်ချီ က တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ လူတိုင်းသည် သူ့နှင့်အတူ ဤနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နင်ချီ သည် တိကျင်း နယ်မြေ နှင့် ထိန်မု နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးများ ရှိရာ နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးဆောင် သွားခဲ့ပြီး... အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ပေါင်းစပ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် အစစ်အမှန် လူများကို အစားထိုးရန်အတွက် ပုံရိပ်ယောင် အတုအယောင် များကို ဖန်တီးကြ၏။... ထို အတုအယောင် များကို စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခု၏ နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်ပါစေကာ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်းကို သူတို့ မသိရှိစေရန် တားဆီးထားလိုက်၏။

ဤအရာများ အားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်... နင်ချီ သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား သုံးရာ နီးပါးကို ဦးဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး ရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုသူများကို ချင်မင်ဟောက် ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲပြောင်းပေးကာ ဦးဆောင်စေလိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နင်ချီ သည် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ ကို ဆက်လက် ကြီးထွားလာစေရန်အတွက် ကျန်ရှိနေသေးသော ဖုံးကွယ်နေသည့် ဆုံမှတ် လေးခု ကို ပြန်လည် သိမ်းယူရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

…

အလယ် နယ်မြေ ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းဝယ်၊

ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကြီးမှာ အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရချေ။ ကောင်းကင် တစ်ခွင်လုံးတွင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် မှော်နည်းစနစ် များ၏ အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မကြာမီမှာပင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ အကျဉ်းသား နှစ်ဦး ထပ်မံ ရရှိလိုက်ကြတော့၏။ ၎င်းတို့မှာ တိကျင်း နယ်မြေ နှင့် ထိန်မု နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခု၏ စစ်သူကြီးချုပ် များ ဖြစ်ကြသော ကျင်းသွမ့်ရှန်း နှင့် မုကျူးထျန်း တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနှစ်ဦးက ဖန်ထျန်း ကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အမူအရာများနှင့် နာကြည်းနေသော အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက် ကြည့်နေကြ၏။

နင်ချီ နှင့် မတူဘဲ... သူတို့သည် ဖန်ထျန်း ၏ အစစ်အမှန် သဘာဝကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြချေ။

ယခင်က ဖန်ထျန်း သူတို့ထံ ပေးပို့ခဲ့သော သတင်းစကား ထဲတွင် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စစ်တပ်ကြီး သုံးခုလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း လုံးဝ မဖော်ပြထားချေ။

ထိုနှစ်ဦးကို သူ့အား လာရောက် ကယ်တင်စေရန်အတွက်... ဖန်ထျန်း သည် ရန်သူ အရေအတွက်ကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ ရန်သူ့ စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခု နီးပါးခန့်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်းနှင့် ရန်သူများမှာ အတော်လေး အားနည်းကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ကျင်းသွမ့်ရှန်း နှင့် မုကျူးထျန်း တို့မှာ သဘာဝကျကျပင် အရူးလုပ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ဤနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ သူတို့ အနေဖြင့် ထွက်ပြေးရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။

သို့သော် သူတို့သည် နယ်မြေ နှစ်ခု ပေါင်းစပ်ထားသော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စစ်တပ်ကြီး သုံးခုနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန် ၊ အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့နေရသည့် အခြေအနေများ အောက်၌ပင်... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စစ်တပ်ကြီး သုံးခု အတွင်းရှိ နယ်မြေ တစ်ခု၏ နေရာ အများအပြားမှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ်ကြီးမှာ နယ်မြေ နှစ်ခုစာ ပမာဏထက်ပင် နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်၏။

ဖေးပင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“နင်ချီ က ဒီကို မလာသေးဘူး ဆိုပေမဲ့... ငါတို့ရဲ့ စစ်ရေး အင်အားက သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး။

ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် က ပြောတယ်... နင်ချီ ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး သုံးခုက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ထိခိုက်မှု ရှိခဲ့တယ်တဲ့။ သူက အောက် နယ်မြေ ကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖောက်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သလဲ၊ ပြီးတော့ လူဒီလောက် အများကြီးကို ဘယ်လို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး”

သူတို့သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ခွဲခြားထားပြီး အပြတ်အသတ် အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်ငြားလည်း၊ နင်ချီ သည် ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုကျော်ကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဆဲပင်။

သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီး သုံးခုကို မည်သို့မည်ပုံ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဟွာကျဲယွီ ကလည်း ထုတ်ပြောလိုက်၏။

“မဟာဗျူဟာမြောက် အားသာချက် တစ်ခု ရဖို့အတွက် ဒီ အဓိက ဆုံမှတ် ကို အမြန်ဆုံး သွားသိမ်းကြတာပေါ့”

“ညီမလေး ဟွာ ပြောတာ မှန်တယ်”

သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို တိုင်ပင် ဆွေးနွေး ပြီးစီးသွားပြီးနောက်... ကျန်ရှိနေသော စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ အလယ် နယ်မြေ ၏ မြောက်ဘက် အနီးအနားရှိ ဆုံမှတ် များကို စူးစမ်း ရှာဖွေရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်... သူလျှိုများ အားလုံး ထံမှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော သတင်းများက ထို သုံးဦးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်သွားစေပြန်၏။

“စစ်သူကြီး ကို သတင်းပို့ပါတယ် ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် လီတစ်ထောင် လောက် အထိ ပျံသန်းပြီး ရှာကြည့်ခဲ့ပေမဲ့... မြောက်ဘက်မှာ ဘယ် ဆုံမှတ် ကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး ခင်ဗျာ”

“... အနောက်ဘက် မှာလည်း ရှာမတွေ့ပါဘူး ခင်ဗျာ”

“... အရှေ့ဘက် မှာလည်း ရှာမတွေ့ပါဘူး ခင်ဗျာ”

ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော သတင်းစကား များကို ကြည့်ရင်း... ချိုးတောက်ယွီ မှာ အရင်ဆုံး အံ့အားသင့်သွားရ၏။…

“မဖြစ်နိုင်တာကြီး.. ငါတို့က အရှေ့မြောက်၊ အနောက် နဲ့ မြောက်ဘက် အရပ်တွေကို လီတစ်ထောင် လောက် အထိ လိုက်ရှာခဲ့တာတောင် ဆုံမှတ် တစ်ခုလေးမှ ရှာမတွေ့ဘူးတဲ့လား”

ဖေးပင်း နှင့် ဟွာကျဲယွီ တို့၏ မျက်နှာထား များမှာလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည် ဆိုပါက... အလယ် နယ်မြေ သည် အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှသော်ငြားလည်း၊ လီတစ်ထောင် ခန့်ကို မျဉ်းဖြောင့် အတိုင်း ပျံသန်း သွားမည် ဆိုပါက အနည်းဆုံးတော့ ဆုံမှတ် တစ်ခုကို တွေ့မြင်နိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု အခြေအနေမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ထူးဆန်း ဆန်းပြားနေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း လုံးဝ မသိအောင် ဖြစ်နေကြရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ နင်ချီ သည် ဤအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရာအားလုံးကို သေချာ စဉ်းစား တွက်ချက်ပြီးနောက်... အလယ် နယ်မြေ ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းရှိ ဆုံမှတ် များ အားလုံး ထံမှ ဆုံမှတ်ပုလဲ များကို ခိုးယူသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆုံမှတ် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံး၏ ဆန္ဒတော်တွေ ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သော ဆုံမှတ်ပုလဲ တစ်ခု မလွဲမသွေ ပေါ်ထွက်လာစမြဲ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၈၁၆) - ကြောက်နေပြီလား

~ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ၎င်းကို သူ၏ ဆုံမှတ် နေရာမှ အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ (လုံးဝ) မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပြီး... နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးပင်လျှင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

သို့သော် နင်ချီ ၏ ခွန်အားများမှာ အလွန်တရာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် တစ်ပါး အနေဖြင့် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ကို ပိုမို နားလည် သဘောပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ... ထို့အပြင် သူ ဖြတ်တောက် ယူဆောင်သွားသော ဟင်းလင်းပြင် များ ပိုမို များပြားလာသည်နှင့်အမျှ... စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ၏ ဖွဲ့စည်း တည်ဆောက်ပုံ များကို သဘာဝကျကျပင် ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင် နားလည်လာခဲ့တော့၏။

ထို့ကြောင့် နင်ချီ သည် ဆုံမှတ် တစ်ခုစီတိုင်း၏ ဆုံမှတ်ပုလဲ များကို ကြိုတင်၍ ဖယ်ရှား ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး... စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ ကစားနည်း အသစ်တစ်ခုကို လုံးလုံးလျားလျား ဖန်တီး ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးကို အကြီးအကျယ် အကြပ်ရိုက်သွားစေတော့သည်။

သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ၏ အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ကာ... ဆုံမှတ် ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ကို အပြည့်အဝ ဆင်းသက်လာစေရန် ဆင့်ခေါ်ကာ၊ ဤနေရာကို ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ၏ နယ်မြေ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဆုံမှတ်ပုလဲ တွေကရော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

ထို သုံးဦးစလုံးမှာ လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

ဆုံမှတ်ပုလဲ မရှိဘဲနဲ့ ဆုံမှတ် ၏ တည်နေရာကို ဘယ်လိုမှ ရှာဖွေ၍ မရနိုင်ချေ။

“ဝီ...”

ရုတ်တရက် သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအင်များက တစ်ခုခုကို စုစည်းနေသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ထံမှနေ၍ အလွန်တရာ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံ ရပြီး... ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင် နှင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အလွန်တရာ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်း ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ကြသော ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး စေလွှတ်လိုက်သော စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။

ချိတ်ဆက်နေသော ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌... အဆုံးအစမဲ့သော ကြယ်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေလေ၏။

ရုတ်တရက် ပုံရိပ် (၂၀) ခု ပြုတ်ကျလာပြီး ဖေးပင်း နှင့် အခြားသူများ၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာကြတော့၏။

ထို ပုံရိပ် (၂၀)ခု စလုံး၏ မျက်နှာများမှာ သွေးထွက်လွန်ထားသည့်အလား ဖြူရော်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါ ကြီးက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဖေးပင်း နှင့် အခြားသူများကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချပစ်လိုက်တော့၏။

ဤမြင်ကွင်းအား မြင်လိုက်ရသောအခါ အဖမ်းခံထားရသော ဖန်ထျန်း တို့ သုံးဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာကြတော့သည်။

“ဒါက ရူးသွပ်မှု တစ်ခုပဲ။ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တွေ ဒီလောက် အများကြီးကို အချိန်မတိုင်ခင် ဝင်လာအောင် တကယ်ပဲ စေလွှတ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ။

စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်လာနိုင်ဖို့ အတွက်... သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းတွေကို နောက်ဆုံး အဆင့်အထိ ကျဆင်းသွားအောင်တောင် ကိုယ်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ကြတာလား။ သူတို့ အားလုံးက အဲဒီ နင်ချီ ကို ရှင်းဖို့အတွက် ရောက်လာကြတာများလား”

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် အယောက် (၂၀) မှာ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းပြီး ရောက်ရှိလာကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူမှာ အလွန်တရာ ဗလတောင့်သော ခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် လူကြီး တစ်ဦးပင်။... အုပ်စု၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မတ်မတ်ကြီး ရပ်နေကာ မျှော်စင် တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး၊ ဘာမှ မလုပ်ဘဲနှင့်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူ (၁၉) ဦးမှာ သူ၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထား များက လေးစားမှု အရိပ်အယောင် များကို ထုတ်ဖော် ပြသနေပုံ ရ၏။

“ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် က မင်းတို့ဆီ သတင်းစကား ပို့လိုက်တာ နာရီဝက် ရှိသွားပြီ... အခုချိန်ထိ ဆုံမှတ် တစ်ခုလေးမှတောင် မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးဘူးလား”

ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ၏ အေးစက်စက် အသံကြီးမှာ အဆုံးအစမဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကို သယ်ဆောင်လာပုံ ရသည်။

ဤ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး၏ အရေပြားများပေါ်တွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ချက်ချင်း ထသွားတော့သည်။

ဖေးပင်း က အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

“အရှင်သခင် သွေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို အခုလေးတင် ပြီးဆုံးထားတာပါ ခင်ဗျာ”

အရှင်သခင် သွေး ဟု ခေါ်ဆိုခံရသူ၏ အမည်မှာ သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ဟု ခေါ်သည်။ သူသည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် လက်ခံထားသော တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း တွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးပင်လျှင် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က သူ့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

“ရလဒ် တွေက ဘယ်လို ရှိလဲ”

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု အခုလေးတင် ပြီးဆုံးသွားကြောင်း ဖေးပင်း ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ မျက်နှာထား မှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖေးပင်း က ဆိုလိုက်၏။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး သုံးခု ပူးပေါင်းပြီး... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ရန်သူ့ နယ်မြေ သုံးခုက စစ်တပ်ကြီး ကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ် ခင်ဗျာ”

သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ သွေးရောင် လွှမ်းနေသော ကြက်သွေးရောင် သူငယ်အိမ် များက... ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ... စစ်တပ်ကြီး၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင် အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။

“မင်းတို့က အသာစီး ရထားတာတောင်မှ... ဒီလောက် ကျင့်ကြံသူ အများကြီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသေးတယ်ပေါ့လေ”

ဖေးပင်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပို၍ပင် ငုံ့ထားလိုက်ကြတော့၏။

“ထားလိုက်ပါတော့လေ... ငါ ဒီကို ရောက်လာတာ မင်းတို့ကို ပြဿနာ ရှာဖို့ မဟုတ်ပါဘူး”

သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ အကြည့်များက ဖေးပင်း နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဖန်ထျန်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ဒီ သုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ”

“အရှင်သခင် သွေး ကို သတင်းပို့ပါတယ် ခင်ဗျာ။ သူတို့က တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ တွေရဲ့ စစ်တပ်ကြီးတွေကို ဦးဆောင်တဲ့ စစ်သူကြီးတွေ ဖြစ်ပြီး... ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းမိထားတာပါ”

“ဟမ့်..…”

သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ က ခပ်တိုးတိုး နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ ဖန်ထျန်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး ရှိရာဆီသို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော ဆွဲငင်အား တစ်ခုက ထို သုံးဦးစလုံးကို သူ၏ ဘေးသို့ ဆွဲယူသွားတော့သည်။

သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်း ဆန်းပြားလှ၏။ ၎င်းမှာ သူ အသုံးပြုခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်း စွမ်းအား များ မဟုတ်ဘဲ... ထို သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးများကို ခြယ်လှယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ ဒဏ္ဍာရီ ကို ပြန်လည် သတိရသွားသောအခါ ဖေးပင်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြတော့သည်။

သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ ညာလက်က ကျင်းသွမ့်ရှန်း ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်လေ၏။

ကျင်းသွမ့်ရှန်း မှာ အရပ် ခြောက်ပေခန့် ရှိပြီး အလွန်တရာ ကြီးမား တောင့်တင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ၏ လက်ထဲတွင်မူ ကြက်ပေါက်စလေး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

“တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ရဲ့ စစ်သူကြီး ဆီကနေ ငါတို့ သတင်းအချက်အလက် တွေ အများကြီး ရနိုင်လောက်ပါတယ်လေ”

'သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ' က ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း၊... သူ့လက်များတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ထင်ထင်ရှားရှား မတွေ့ရချေ။

သို့သော်၊ ကျင်းသွမ့်ရှန်း ထံမှ “အဟွတ်” ဟူသော အက်ကွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးများနှင့် အသက်စွမ်းအားများ အားလုံးမှာ စုပ်ယူ ခံလိုက်ရသည့်အလား... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ခြောက်သွေ့နေသော မံမီ ရုပ်အလောင်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ... မံမီ ရုပ်အလောင်း အတွင်းမှ သွေးရဲရဲ နီနေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ ယခင်က စုပ်ယူထားခဲ့သော အသက်စွမ်းအား သွေးစိုင်ကြီး နှင့် ရောနှောကာ တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် မျိုချပစ်လိုက်တော့၏။

“ဂလု... ဂလု…”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့သွားကြသော်လည်း... မည်သူကမျှ အသံတစ်သံပင် ထွက်မလာရဲကြချေ။

မုကျူးထျန်း မှာ အလွန်တရာ တုန်ယင်နေပြီး နေရာတင် သေးထွက်ကျသွားတော့သည်။

ဖန်ထျန်း မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေ၏။

ထိုစဉ်၊ သွေးစွန်း သတ်ဖြတ်သူ သည် သွေးများကို သောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသော်လည်း... သူ၏ အမူအရာမှာမူ မှတ်ဉာဏ်များကို အရသာခံနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ဒီလူက တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က တိကျင်း နယ်မြေ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ကျင်းကွမ်ဟွာ ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားပဲ။ ဟင်... သူက နင်ချီ ရဲ့ အခြေအနေကို ဘာမှ မသိဘူးပဲ...”