← Chapters

အခန်း (၉-၁၀)

Vol. 1 Ch. 9-10

အခန်း (၉-၁၀)

Vol. 1 Ch. 9-10

9

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း အဝင်ဝ၌ အမျိုးသားနှစ်ဦး ဟိုဟိုဒီဒီ ယောင်လည်လည်လုပ်နေသည်။

"အဟွတ်... ဟွတ်... ဖွီး"

ထိုသူနှစ်ဦးထဲမှ ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် တစ်ယောက်က တည်းခိုခန်းထဲသို့ ခြေမချရသေးမီမှာပင် အဝင်ဝတည့်တည့်၌ သလိပ်ခဲကြီးတစ်ခဲကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။

ဧည့်ကြိုကောင်တာမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသော စုဟယ်မှာ မျက်ခုံးလှုပ်သွားရသည်။

"ခဏနေကျရင် အဝင်ဝကို ပိုးသတ်ဆေးနဲ့ သေချာဆေးကြောရမယ်"

စုဟယ် စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးမပျက်အောင် ထိန်းထား၏။

အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးမှာတော့ ဘောင်းဘီတစ်ဖက်ကို လိပ်တင်ထားရာ အလွန်ပင် ပိန်လှီလှသော ခြေသလုံးကို မြင်နေရသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ချုံးနေကာ အာလူးတစ်လုံးကို တူနှစ်ချောင်းပေါ်တွင် တင်ထားသည့်အလားပင်။

ထိုအာလူး လူသားသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ ပါးစပ်တွင် ခဲထားလိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကတော့ အင်္ကျီအိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို နှိုက်ရှာရင်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း ဧည့်ကြိုကောင်တာဘက်သို့ လျှောက်လာ၏။

စုဟယ် အပြုံးမှာ ပျက်မသွားသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ တောင့်တင်းနေသည်။

"မင်္ဂလာပါရှင် ဧည့်ခန်းမထဲမှာ ဆေးလိပ်သောက်လို့ မရပါဘူးရှင့် "

အာလူးလူသားက စိတ်ဆိုးပုံမရပေ။ သူသည် စီးကရက်ကို ဂရုတစိုက် ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ကာ စုဟယ်ကို ပြလိုက်သည်။

"ကျနော်တို့ ဒီအစီအစဉ် ဝယ်ထားလို့ပါ"

ခုနက ဖုန်းဆက်စုံစမ်းခဲ့တဲ့ ဧည့်သည်တွေ ဖြစ်ပုံပင်။ စုဟယ် ဘောက်ချာကုဒ်ကို စစ်ဆေးပြီး အသုံးပြုသည့် အချိန်ကို စတစ်ကာလေးပေါ်တွင် မှတ်သားလိုက်သည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်။ ကျမတို့ရဲ့ အချိန်ပိုင်းအခန်းက ၄ နာရီအတွက်ပါရှင်။ သတ်မှတ်ချိန်ထက် ကျော်လွန်သွားရင်တော့ မူရင်းအခန်းခနှုန်းထားအတိုင်း ထပ်မံကောက်ခံသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်ရှင် "

သူတို့ မှတ်ပုံတင်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ ထိုလူကြီး နှစ်ယောက်ဟာ အမှန်တကယ်တော့ အသက် (၂၀) သာ ရှိသေးကြောင်း စုဟယ် အထူးသတိထားမိသွား၏။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါရှင်"

စုဟယ် ထိုဧည့်သည်နှစ်ဦးအတွက် နံရံကပ်စက္ကူ များ သိပ်မပျက်စီးသေးသည့် ဒုတိယထပ်က နှစ်ယောက်ခန်းတွဲကို ရွေးချယ်ပေးလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် အဝင်ဝ၌ တံတွေးထွေးခဲ့သည်မှလွဲ၍ ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ တည်းခိုနေစဉ်အတွင်း ဆက်ဆံရ အလွန်လွယ်ကူသူများ ဖြစ်နေကြသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

ဧည့်သည်များ အခန်းတံခါးပိတ်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် စုဟယ် ပြန်စဉ်းစားမိသည်။

"ငါ သူတို့ကို အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်မိသွားတာပဲ။ သူ လည်ချောင်းနာနေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ "

သူမသည် ဇလုံတစ်ခုထဲတွင် ပိုးသတ်ဆေးရည်ကို ပြင်ဆင်ပြီး အဝင်ဝသို့ ယူဆောင်သွားကာ ထိုနေရာကို ဆေးကြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဆံပင်ဝါရောင်ဆိုးထားသော လူငယ်သုံးဦး အတူတူ လျှောက်လာသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။ စုဟယ် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုသူများမှာ နေရာကို ကျွမ်းကျင်နေသည့်အလား ဒုတိယထပ်သို့ တန်းစီတက်သွားကြသည်။

စုဟယ်သည် ရေဇလုံကို ကိုင်လျက် ကြောင်အအဖြင့် ရပ်နေမိ၏။

‘ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ’

စုဟယ် အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အလွန်ပင် ပိန်လှီသော နောက်ထပ် အမျိုးသားနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာ၏။

ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးသည် စုဟယ် တစ်ခုခု မေးတော့မည်ကို မြင်သည့်အခါ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ လူလာရှာတာပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် စုဟယ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားတော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ပုံမှန်လာနေကျသူများကဲ့သို့ပင်စကားတပြောပြော ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် တက်သွားကြ၏။

စုဟယ်မှာ ဖိနပ်ထဲက ခြေချောင်းလေးများ တောင့်သွားရသည်။

‘ဒီလူတွေ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းက ဒီနေ့ အခန်းတစ်ခန်းတည်းပဲ ငှားထားရသေးတယ်ဆိုတာကို မသိကြလား’

အဝင်ဝကို ပိုးသတ်ဆေးဖြန်းပြီးနောက်တွင်တော့ စုဟယ် ဆဌမမြောက်လူ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ကြည့်နေလိုက်တော့၏။

ယခုဆိုလျှင် (၂၀) စတုရန်းမီတာသာ ကျယ်ဝန်းပြီး အိမ်သာပါဝင်သော အခန်းနှစ်ခုတွဲထဲတွင် လူ (၈) ယောက် ရှိနေတော့သည်။

စုဟယ်ကတော့ အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် တွေးလိုက်၏။

‘ကျပ်ကျပ်သပ်သပ်နေမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် (၈) ယောက်လောက် ဆံ့ဦးမှာပဲ’

ကံမကောင်းစွာဖြင့် (၂၀) စတုရန်းမီတာ ကျယ်သည့်အခန်းက လူ (၁၆) ယောက် ဆံ့သလားဆိုတာကို သူမ အတည်မပြုလိုက်ရပေ။ အချိန်ပိုင်းအခန်းထဲသို့ လူ (၁၁) ယောက် ဆက်တိုက် ဝင်သွားပြီးနောက်တွင် နောက်ထပ် မည်သူမျှ ရောက်မလာတော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ယောက်တွဲတစ်ခန်းမှာ လူ (၁၁) ယောက် ပြဿနာမရှိဘဲ နေနိုင်ကြောင်း စုဟယ် သိသွားရသည်။

အပေါ်ထပ်က လူ (၁၁) ယောက်အကြောင်းကို တွေးမိရင်း စုဟယ် စနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

"စနစ်၊ ဒီလူ ၁၁ ယောက်ဆီကနေ မှတ်ချက်ကောင်းတွေ ဘယ်လိုရအောင် လုပ်ရမလဲ "

ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့ (၁၁) ယောက်လုံးဟာ တည်းခိုခန်းရဲ့ ဧည့်သည်တွေပဲ မဟုတ်လား။

စုဟယ် စနစ်ကို ထပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

စနစ်၏ မျက်နှာပြင်လေးမှာ စဉ်းစားနေသည့်အလား မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေ၏။

သို့သော် စနစ်က ထိုမေးခွန်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်ပုံရပြီး အဖြေကို လျင်မြန်စွာ ပေးလိုက်သည်။

စနစ်၏ အသိပေးချက် : အကယ်၍ ဧည့်သည်အများအပြား အခန်းတစ်ခန်းတည်းတွင် တည်းခိုပါက၊ မှတ်ချက်ကောင်း (၁) ခု ရရှိရန်အတွက် ထိုအခန်းရှိ ဧည့်သည်အားလုံး ကျေနပ်မှု ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

စုဟယ် မျက်နှာ ပျက်သွားတော့သည်။

ဖြတ်လမ်းနည်း လိုက်၍ မရဟန်ပင်။

ထိုရှုထောင့်ကကြည့်လျှင် အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ ဧည့်သည်များလေလေ မှတ်ချက်ကောင်းရဖို့ ပိုခက်လေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယမြောက် အချိန်ပိုင်းအခန်း ဧည့်သည်မှာတော့ ခရီးသွား မိသားစုတစ်စု ဖြစ်သည်။

စုဟယ် သူတို့ကို ရေတွက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး၊ ကလေးနှစ်ဦးနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးသာပင်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူ(၆) ယောက် တည်းခိုခြင်းဖြစ်ရာ ထိုမိသားစုတစ်ခုလုံး အချိန်ပိုင်းအခန်းအပေါ် ကျေနပ်မှုရှိမှသာ စုဟယ်အနေဖြင့် မှတ်ချက်ကောင်း (၁) ခု ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ချက်က သိပ်မရှိသော်လည်း စုဟယ်ကတော့ အရှုံးမပေးပေ။

သူတို့၏ မှတ်ပုံတင်များကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် သူမ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်။ ကျမတို့ရဲ့ အချိန်ပိုင်းအခန်းတွေက အခန်းနှစ်ခုတွဲ အမျိုးအစားတွေပါရှင်။ ကျမ ဧည့်သည်တို့အတွက် ပုံမှန်အခန်း အဖြစ် အဆင့်မြှင့်ပေးပါ့မယ်ရှင်။ ကျမတို့ တည်းခိုခန်းအတွက် မှတ်ချက်ကောင်းလေးတစ်ခု ပေးလို့ ရမလားဟင် "

ကလေးကို ပွေ့ချီထားသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ အခန်းအဆင့်မြှင့်ပေးမည်ဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ အတော်လေး ဝမ်းသာသွားသည်။

"ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

စုဟယ် ထိုမိသားစုကို တတိယထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

နောက်က လိုက်လာသော ဇနီးဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် ကွာကျနေသော လှေကားထစ်များကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း အခန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင် သူမ၏ အမူအရာမှာ ပြေလျော့သွားသည်။

ပုံမှန်အခန်းက အမှန်တကယ်ပင် ပိုကျယ်ဝန်းသဖြင့် ကျပ်ညပ်နေသလို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

ဇနီးဖြစ်သူကလည်း ယဉ်ကျေးစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်"

စုဟယ် ထိုမိသားစု အခန်းတံခါးပိတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိ၏။

‘ဒါက သူမ လုပ်နိုင်သမျှ အကုန်လုံးပဲ၊ ကျန်တာကတော့ အဲဒီမိသားစု ကျေနပ်ဖို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတော့တယ်’

တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် ကလေးကို ချီထားသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ကလေးကို ရေချိုးခန်းထဲသို့ အမြန်ခေါ်သွားပြီး လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ ကျနော် အိတ်ထဲက တာဝါနဲ့ ဒိုင်ပါ လေး ယူပေးပါဦး "

ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘွားအိုမှာ အိတ်ကို ဆွဲကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွား၏။

ဇနီးဖြစ်သူက အနည်းငယ် ပိုငယ်သော ကလေးရဲ့ ဖိနပ်ကို ချွတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ၊ အဖေလည်း ခဏလောက် လှဲနေပါဦး။ ဒီမှာ ခဏလောက် နားရအောင်၊ ရှောင်ပေါင်လည်း ပင်ပန်းနေပြီ "

အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြီး ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ရှောင်ပေါင်ကို ကြင်နာစွာ ကြည့်နေသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ညည်းတွားနေဆဲပေ။

"အို... အပြင်ထွက်လည်တာတောင် တည်းခိုခန်း ဝင်နေရသေးတယ်၊ ပိုက်ဆံတွေ နှမြောစရာကြီးကွယ် "

ဇနီးဖြစ်သူက ကလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဖေကလည်း၊ ဒါက သမီးတို့ အွန်လိုင်းမှာ အထူးဈေးနဲ့ ဝယ်ထားတာပါ။ ခဏနေရင် ကန်းကျီကို ငွေပေးချေထားတဲ့ မှတ်တမ်း ပြခိုင်းလိုက်မယ်၊ တကယ်ကို (၉.၉) ယွမ်တည်းပါ အဖေရဲ့ "

ပုံမှန်ဆိုလျှင် အလွန်စေ့စပ်တွက်ချက်တတ်သော အဘွားအိုမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သဘောထားကြီးနေ၏။

"တာ့ပေါင်က ဒိုင်ပါထဲမှာ အညစ်အကြေး စွန့်ထားတာလေ၊ အပြင်က အများသုံး အိမ်သာတွေမှာ သွားလုပ်ဖို့က ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး "

အဘိုးအိုကတော့ မကျေနပ်သေးပေ။

"အိုး... အခုခေတ်မှာ မိခင်နဲ့ ကလေး အိမ်သာတွေ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား "

အဘွားအိုက အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"မိခင်နဲ့ ကလေး အိမ်သာတွေမှာ ရေချိုးခန်းမှ မရှိတာ။ တာ့ပေါင်ကို အဲဒီလို နေရခက်အောင် ထားချင်လို့လား။ ငါတို့ ဆန်းကျုံးကျောင်းတော် အဝင်ဝအထိ ရောက်နေပြီ၊ အိမ်ပြန်ဖို့ဆိုရင် နောက်ထပ် တစ်နာရီလောက် ထပ်သွားရဦးမှာ။ နင့်မြေးကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အော်ငိုနေအောင် လုပ်မှာလား"

အဖိုးအိုမှာ ပြောစရာ မရှိတော့ဘဲ တတွတ်တွတ် ညည်းတွားနေသည်ကို ရပ်လိုက်တော့၏။သူသည် အဲကွန်းအပူချိန်ကို ညှိလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် အခမဲ့ပေးထားသော ရေသန့်ဘူးကို ဖွင့်သောက်လိုက်သည်။

ဇနီးဖြစ်သူက အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုတို့ တစ်ယောက်တစ်ခွန်း ပြောနေသည်ကို ကြားဝင်မပြောဘဲ ကြည့်နေ၏။

သူမလည်း အဘွားအို ပြောတာကို သဘောတူပါသည်၊ တာ့ပေါင်ရော ရှောင့်ပေါင်ပါ နှစ်ယောက်လုံး နေရခက်နေကြသဖြင့် မပြန်မီ တည်းခိုခန်းမှာ ခဏနားလိုက်တာက ပိုကောင်းပါသည်။

ဧည့်ကြိုကောင်တာမှာ ရှိနေသော စုဟယ်မှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

(၉.၉) ယွမ်တန် အချိန်ပိုင်းအခန်း အထူးအစီအစဉ် (၅) ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် ရောင်းထွက်သွားပြီး တည်းခိုသူများ ရောက်ရှိလာကြ၏။

လူ (၆) ယောက်ပါသော မိသားစု အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် လူ (၄) ယောက် ရောက်လာပြန်ကာ မာကျောက် ကစားဖို့အတွက် အချိန်ပိုင်းအခန်း သုံးချင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

စုဟယ် သိုလှောင်ရုံထဲမှ လျှပ်စစ်မာကျောက်စားပွဲကို ပင်ပင်ပန်းပန်း ထုတ်ယူခဲ့ရပြီး အခန်းထဲက ကုတင်အားလု

ံးကို ဘေးတစ်ဖက်သို့ တွန်းထုတ်ကာ ယာယီ ကစားဝိုင်းအခန်းအဖြစ် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျှပ်စစ်မာကျောက်စားပွဲမှာ ဘီးများပါသဖြင့် တွန်းရလွယ်ကူနေသည်။ ဘီးသာမပါက သူမ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်တော့အိတ်ကို ကိုင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကတော့ အင်တာနက်လိုင်း ကောင်းပြီး တိတ်ဆိတ်သော အခန်းကို လိုချင်သည်ဟု အထူးအလေးပေး ပြောကြားလာသည်။

စုဟယ် သူမကို အခန်းအတော်များများ လိုက်ပြခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထောင့်ကအခန်းတစ်ခန်းကို သူမ ရွေးချယ်သွားခဲ့၏။

အခန်းလိုချင်သော်လည်း မှတ်ပုံတင် လုံးဝမပြချင်သော ဇနီးမောင်နှံလည်း ရှိသေးသည်။ စုဟယ်က သူတို့ကို နားဝင်အောင် ပြောသော်လည်း သူတို့က အလျှော့မပေးကြပေ။

သူမအနေဖြင့် အွန်လိုင်းမှ ဝယ်ယူထားသော အစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်း ခိုင်းဖို့သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဥပဒေနှင့် မလွတ်ကင်းသည့် အလုပ်များကိုတော့ မလုပ်နိုင်ပေ။

10

လူ ခြောက်ယောက်ပါသော ထိုမိသားစုမှာ ပထမဆုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တည်းခိုခန်းထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က လူရုပ်မပေါက်ဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခု ကောင်းမွန်စွာ အနားယူထားကြသဖြင့် အားအင်များ ပိုမိုပြည့်ဝနေကြသည်မှာ သိသာလှ၏။

စုဟယ်သည် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

စနစ်၏ အသိပေးချက် : မှတ်ချက်ကောင်းများကို တွက်ချက်နေပါသည်။

"မှတ်ချက်ကောင်း ၁/၆ ရရှိသည်၊ ဈေးနှုန်းချိုသာပြီး သူဌေးမက အရမ်းသဘောကောင်းတယ်"

စုဟယ် ရှေ့တွင် ကလေးပွေ့ထားသော အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုမှတ်ချက်မှာ ထိုဖခင်ဖြစ်သူ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မှတ်ချက်ကောင်း ၁/၆ ရရှိသည်၊ အရမ်းဈေးပေါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကတော့ သိပ်မကောင်းဘူး"

၎င်းတော့ မိခင်ဖြစ်သူ ပေးလိုက်သည့် ပျမ်းမျှမှတ်ချက်ပင်။

ဈေးနှုန်းသက်သာမှုက မှတ်ချက်ကောင်းတစ်ခု ရရှိရန် အထောက်အကူပြုပုံရသည်။

စုဟယ် အနည်းငယ်တော့ စိုးရိမ်မိသည်၊ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် အဆင့်နိမ့်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"မှတ်ချက်ကောင်း ၁/၆ ရရှိသည်၊ ရေပူက တကယ့်ကို ပူနွေးနေတာပဲ၊ တာ့ပေါင်လည်း အများကြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားတယ်"

၎င်းကတော့ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘွားအို ပေးခဲ့သည့် မှတ်ချက်ကောင်း ဖြစ်သည်။

စုဟယ် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေမိ၏။

ထိုမိသားစု အဝေးသို့ လျှောက်သွားသည်အထိ သူမ စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း မှတ်ချက်ကောင်းအသစ်များ ထပ်မံပေါ်ထွက်မလာတော့ပေ။

"မဖြစ်နိုင်တာ ဒါပဲလား "

စုဟယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်၊ သူမသည် ထိုမိသားစုအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အကြီးကြီး ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ကြည့်ရန် စနစ်ပေါ်တွင် နှိပ်လိုက်သည်။

စနစ်၏ အသိပေးချက် : မှတ်ချက်ကောင်း ၃/၆ ရရှိသည်။

အခြားမှတ်ချက်များ ဆိုင်မှာ ခဏလေး နားတာကိုတောင် ပိုက်ဆံတောင်းတယ်၊ ဂုတ်သွေးစုပ်တာပဲ။

ထိုမှတ်ချက်မှာ အဘိုးအို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

စုဟယ် မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားသည်၊ (၉.၉) ယွမ်တန် အချိန်ပိုင်းအခန်းကိုတောင် သူက ဈေးကြီးသည်ဟု ထင်နေသည်။

သူမမှာ ငိုချင်သွားသော်လည်း မျက်ရည်က ထွက်မလာနိုင်တော့ပေ။

အခြားမှတ်ချက်များ ဝူးဝူးဝူး

အခြားမှတ်ချက်များ ဝါး... ဟင်းဟင်း

ထိုနားမလည်နိုင်သော မှတ်ချက်နှစ်ခုမှာ ကလေးငယ်နှစ်ယောက် ပေးခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်

"ဒါကတော့ သိပ်မတရားဘူး။ ကလေးတွေက ငယ်သေးတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနိုင်မှာလဲ "

စနစ်၏ အသိပေးချက် : မှတ်ချက်ကောင်း (၁) ခု မပြည့်မီပါ။ မှတ်ချက်ကောင်းများ သုညသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ကျေးဇူးပြု၍ ပိုမိုကြိုးစားပေးပါ။

စုဟယ် မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့သွားတော့၏။

ဒုတိယမြောက် အခန်းအပ်ပြီး ထွက်သွားသူမှာ လက်တော့အိတ်ကို လွယ်ထားသော မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။

စုဟယ် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေမိ၏။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေး၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် စုဟယ် အသစ်တစ်ဖန် နိုးထလာသော မျှော်လင့်ချက်မှာ အောက်ခြေသို့ ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားပြန်သည်။

မိန်းကလေးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

အခန်းကတ်ကို ပြန်အပ်ပြီးနောက် သူမသည် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

အခြားမှတ်ချက်များ၊ ဒီတစ်ခါလည်း လူတွေ့စစ်ဆေးတာ ထပ်ပြီး မအောင်မြင်ပြန်ဘူး။ ဟူး... ဒီတစ်လော ငါ့ကံက ညံ့နေတာပဲ... မဟုတ်ဘူး... ဒါ ဒီတည်းခိုခန်းရဲ့ ဖုန်းရွှေ မကောင်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်

စုဟယ် သူမကို တားဆီးချင်သည့် အမူအရာဖြင့် လက်ကမ်းလိုက်မိသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးကို ဆွဲထားရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

စုဟယ်အနေဖြင့် ထိုမိန်းကလေးကို လူတွေ့စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်အောင် မကူညီနိုင်သရွေ့ သူမကို ပြုံးအောင်လုပ်ဖို့က ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မာကျောက်ကစားသူ လေးဦး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာချိန်တွင်တော့ စုဟယ်မှာ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ပထမ သုံးယောက်ဆီက မှတ်ချက်ကောင်းများ ရပြီးနောက် စုဟယ်သည် ရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်၏။

အခြားမှတ်ချက်များ ဒေါသထွက်စရာကြီး ဒီတစ်ခါ ငါတစ်ယောက်တည်း ရှုံးပြီး သုံးယောက်လုံး နိုင်သွားကြတယ် တော်သေးတာပေါ့ ဒီနေ့ ပိုက်ဆံအများကြီးနဲ့ မကစားဖြစ်လို့။ ဟူး... နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ငါ အမြဲသွားနေကျ မာကျောက်ဝိုင်းကိုပဲ သွားတော့မယ်

စုဟယ် ထိုဧည့်သည်လေးဦးကို တည်ငြိမ်စွာပင် လိုက်ပို့လိုက်သည်။

ဧည့်ကြိုကောင်တာတွင် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ မတ်တတ်ရပ်နေသော စုဟယ်ကို ကြည့်ပြီး ဟုန်လျန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သူဌေးမ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

စုဟယ်က အားနည်းစွာ လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ငါ တစ်ခုခု စဉ်းစားနေလို့ပါ။ နင် မုန့်လုပ်နည်း သုတေသနကော ပြီးပြီလား "

မုန့်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဟုန်လျန်မှာ အလွန်တက်ကြွသွား၏။

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီမုန့်နယ်စက်က သုံးရတာ တကယ်လွယ်တယ်။ ဂျုံမှုန့်နဲ့ ရေအချိုးအစားကို အနည်းငယ် ညှိလိုက်တာ၊ စက်နဲ့နယ်တဲ့ ဂျုံသားက လက်နဲ့နယ်တာထ

က် မညံ့ဘူး။ တစ်ခါတည်းနဲ့ ဂျုံအများကြီး နယ်လို့ရတယ်"

"အဲဒီ ပေါင်းအိုးအကြီးကြီးကိုလည်း စမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မုန့်တွေကို တစ်သုတ်ချင်းစီ ခွဲပြီး ပေါင်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ဟုန်လျန်မှာ မနက်ဖြန် မုန့်ပြုလုပ်ရန်အတွက် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။

သူမသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော စုဟယ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ကျမ ကူညီပေးရမယ့်အရာ ရှိလားဟင် "

စုဟယ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။

‘ဟူး... ဒီလောက် အခက်အခဲလေးကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် အရှုံးပေးနိုင်မှာလဲ ဒီနေ့ မှတ်ချက်ကောင်း မရရင်လည်း မနက်ဖြန် ဆက်ပြီး ကြိုးစားရမှာပေါ့’

ဧည့်သည်များ ပိုလာစေရန် သူမ နည်းလမ်းရှာလို့ ရပါသေး၏။

အကယ်၍ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အချက်များ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ဈေးနှုန်းကို အရင်ဆုံး လျှော့ချပြီး အချိန်ကန့်သတ်ထားသည့် တာဝန်ကို အရင်ဆုံး ပြီးအောင် လုပ်ရပေမည်။

အဆိုးဆုံးအနေနှင့် တည်းခိုရင် မုန့်လက်ဆောင်ပေးမည် ဆိုသော နည်းလမ်းကို သုံးရပေလိမ့်မည်။

မနက်ဖြန်မနက် မုန့်လာဝယ်တဲ့ ဧည့်သည်အချို့ကတော့ ဒါကို စမ်းကြည့်ချင်ကြမှာ အသေအချာပင်။

စုဟယ် စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်တင်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

"ဟုန်လျန်၊ နင်အားရင် ဧည့်ခန်းတွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ကူညီပေးပါလား "

စုဟယ်းသည် စိတ်သောက ရောက်မနေစေရန် တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့ရှင်"

ဟုန်လျန်မှာ အားယားနေရမှာကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်၏။

အလုပ်တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းက သူမကို ပိုပြီး စိတ်အေးချမ်းစေသလို သူမကိုယ်သူမ အသုံးဝင်သည်ဟု ခံစားရစေသည်။

စုဟယ် ခုနမှ လစ်လပ်သွားသော အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး အိပ်ရာခင်းနှင့် စောင်စွပ်များ မည်သို့လဲရမည်ကို ဟုန်လျန်အား သင်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဟုန်လျန်သည် စောင်စွပ်ပေါ်က ကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြုတ်ပြီး စောင်ကို ဆွဲထုတ်နေသည်အား မြင်လိုက်ရ၏။

ဟုန်လျန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

"သူဌေးမ၊ ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးလားဟင်"

စုဟယ် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အတိအကျပဲ။ ဟုန်လျန်၊ နင် တကယ် တော်တာပဲ"

သူမသည် ထိုနေရာတွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ အနှောင့်အယှက် ပေးနေသလိုမျိုးပင် ဖြစ်နေသည်။

ဟုန်လျန်က နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ကျွန်မမ ဒါတွေ လုပ်နေကျပါ"

လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းခြင်း၊ ရေယူပေးခြင်းနှင့် အိပ်ရာနေရာ ချပေးခြင်းတို့မှာ သူမ ငယ်ငယ်ကတည်းက လုပ်လာခဲ့ရသည့် အလုပ်များ ဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းရေး မလုပ်တတ်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ သူမ ကျွမ်းကျင်သည့် နယ်ပယ်ထဲ၌သာ ရှိနေသေး၏။

ဟုန်လျန်သည် အိပ်ရာခင်းများကို လဲလှယ်သည်၊ အဝတ်စတစ်ခုကို ယူကာ စားပွဲများကို သုတ်သည်၊ ရေချိုးခန်းထဲက အိမ်သာနှင့် ကြွေပြားများကိုလည်း သေသေချာချာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်သည်။

ဟုန်လျန် တစ်ခေါက် သုတ်ပြီးသွားသောအခါ ကြမ်းပြင်ကို သုတ်ရန် ထိုင်ချလိုက်သော်လည်း စုဟယ်က ကြမ်းတိုက်တံ တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဟုန်လျန် စမ်းသုံးကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကြမ်းတိုက်တံက အရင်က သုံးခဲ့တာတွေထက် အများကြီး သုံးလို့ကောင်းတာပဲ။ ဒီသန့်ရှင်းရေး အရည်ကလည်း တကယ့်ကို ထိရောက်တယ်"

ကြမ်းပြင်တိုက်နေစဉ်မှာပင် သူမသည် စုဟယ် ပစ္စည်းများ စီစဉ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ရေချိုးခန်းထဲတွင် သန့်ရှင်းသော တာဝါများ၊ သွားတိုက်တံနှင့် သွားတိုက်ဆေးအသစ်များကို ထားပေးရန် လိုအပ်ပါ၏။

ဗီရိုထဲတွင်လည်း တစ်ခါသုံး ဖိနပ်အသစ်များကို ထားပေးရမည်။

ထိုအလုပ်များမှာ ခက်ခဲပုံမရပေ။

ဟုန်လျန်သည် အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်ဆောင်ရင်း ထိုအခန်းကို သူမ တစ်ယောက်တည်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်နိုင်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

စုဟယ် ပစ္စည်းများ စီစဉ်ပြီး၍ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်တစ်စပင် မရှိတော့ဘဲ ထူးထူးခြားခြား သန့်ရှင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုဟယ် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး လက်မ ထောင်ပြလိုက်၏။

"ဟုန်လျန်၊ နင် တကယ်တော်တာပဲ။ လက်မ အကြီးကြီး တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်"

ဟုန်လျန်မှာ ခေတ်သစ်လောက၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သည့် ခရုမလေး တစ်ယောက်လိုပင် အခန်းကို ကောင်းမွန်စွာ မြန်မြန်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

စုဟယ် တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ ခေတ်မီနည်းပညာများကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဝတ်လျှော်စက်နှင့် အခြောက်ခံစက် အသုံးပြုပုံကို ဟုန်လျန်အား သင်ပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင် ထိုအားသာချက်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြသဖြင့် မပင်ပန်းတော့ဘဲ အခန်းသုံးခန်းမှာ လျင်မြန်စွာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သွားသည်။

ဧည့်သည်များ ဆေးလိပ်သောက်ခဲ့ကြသော မာကျောက်အခန်းကိုတော့ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးလိုက်ရ၏

"ကဲ၊ ဟုန်လျန်၊ သွားပြီး ထမင်းစားရအောင်"

စုဟယ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

အလုပ်ရှုပ်ခဲ့သည့် တစ်နေ့တာအတွက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လေး စားသောက်ဖို့ ထိုက်တန်သည် မဟုတ်ပါလား။

စားစရာ အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဟုန်လျန် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

စားသောက်ရခြင်းမှာ သူမ၏ တစ်နေ့တာတွင် အ

ပျော်ဆုံးအချိန် ဖြစ်၏။

သူမ စံအိမ် ထဲတွင် နေထိုင်စဉ်က စားဝတ်နေရေးမှာ အဆင့်မြင့်သော်လည်း အစားအသောက်ကို တစ်ခါမှ အမှန်တကယ် မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။စားသောက်သည့်အခါ အချိန်ကို ဂရုစိုက်နေရပြီး စားပြီးသည်နှင့် သူမ သခင်ကို အမြန် ပြန်လည် ဝတ်ပြုရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမမှာ အမြဲတမ်း အလျင်စလို ဖြစ်နေရသလို အစေခံလေးတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အစားအသောက်ကိုလည်း ထမင်းစားချိန် ကျော်သွားမှသာ စားရလေ့ရှိ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ဘေးနားက အဘိုးကြီးလီ၏ အိုးကပ်ထမင်းဆိုင် သို့ သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အပေါ်ထပ်မှ ဆူညံသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ လူငယ် (၁၁) ယောက် အခန်းအပ်ရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာကြခြင်းပင်။

All Chapters