စုဟယ်နှင့် ဆန်းကြယ်ဟိုတယ်၏ဗရုတ်သုတ်ခဋီကာ

အလုပ်ရှာမရသဖြင့် စုဟယ်တစ်ယောက် ဒေဝါလီခံရလုနီးပါးဖြစ်နေသော မိသားစုပိုင်ဟိုတယ်ငယ်လေးကို လွှဲပြောင်းရယူလိုက်တော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စုဟယ်သည် ကတ်ဆွဲစနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားခဲ့၏။ *မင်းသမီးလေးနှင့်ပဲစေ့* ပုံပြင်ထဲမှကုတင်၊ *ခန်းဆောင်နီရောင်အိမ်မက်*ဝတ္ထုထဲမှ အရသာရှိသောအစားအစာများအပြင် မှော်နွယ်ပင်ဓာတ်လှေကား အစရှိသဖြင့် မှော်ဆန်ဆန်ပစ္စည်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ *ခန်းဆောင်နီရောင်အိမ်မက်*ထဲမှ အစေခံမိန်းကလေးများသည် စုဟယ်ကို သုံးကြိမ်ဒူးထောက်ကာ ကိုးကြိမ်ဦးတိုက်လာကြ၏။ စုဟယ် : "ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လူတိုင်းကတန်းတူညီမျှပဲ၊ ငါတို့ဆီမှာ အဲ့ဒီလိုမျိုးတွေမရှိဘူး" ခြေသုံးချောင်းကျီးကန်းမှာ နေမင်းကြီးအဖြစ်ပြောင်းလဲ၍ ကမ္ဘာလောကကို သိမ်းပိုက်ချင်နေသည်။ စုဟယ် : "အခုတောင်လုံလောက်အောင် ပူနေပြီလေ၊ ပြဿနာရှာမနေဘဲ ဒီကိုလာခဲ့၊ ဟိုတယ်ကစောင်တွေလှန်းဖို့ အခြောက်ခံစက်သာ လာလုပ်စမ်းပါ" မျက်ရည်ကျလျှင် ပုလဲဖြစ်သွားတတ်သော ရေသူမလေးမှာ သူမပုလဲများဖြင့် မီးမငြိမ်းနိုင်သောမီးအိမ်လုပ်ရန် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံရမည်ဟု မူလကထင်မှတ်ထားခဲ့၏။ စုဟယ် ဤသို့မေးလိုက်သည်။ "မီးမငြိမ်းတဲ့မီးအိမ်က လျှပ်စစ်မီးလောက် အသုံးဝင်လို့လား၊ မင်းဒီကိုလာပြီး ငါ့ရဲ့ရေကူးနည်းပြသာ လုပ်စမ်းပါ" နေ့စဉ်နှင့်အမျှလူပြည့်နေသော ထိုဟိုတယ်ငယ်လေးသည် စုတ်ချာချာအခန်းငယ်လေးဘဝမှ ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ အိပ်မပျော်နိုင်သော ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌ၊ အစာငတ်ခံဆန္ဒပြနေသော မိန်းကလေးနှင့် ထိပ်တန်းအနုပညာရှင်များအားလုံးသည် တန်းစီနံပါတ်ပြားများ ကိုယ်စီကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ "ငါတို့ဘယ်တော့လောက် ဝင်ပြီးတည်းလို့ရမလဲ”