အခန်း ၂၁၇

217

လမ်းဟောင်းရင်ပြင်တွင် လက်ကမ်းစာစောင်များ လိုက်ဝေပြီးနောက် စုဟယ်သည် မြို့သစ်စီမံကိန်းနယ်မြေရှိ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ မြို့သစ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အမှောင်အတိကျနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှာမူ မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေဆဲပင်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းသစ်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စုဟယ်သည် ဧည့်ကြိုကောင်တာတွင် စုရုံးနေသော ကျန်းရှန့်နန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အစ်မကျန်း၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ မီးဖွားပြီး နားနေရမယ့်အချိန် မဟုတ်လား”

စုဟယ်သည် ကျန်းရှန့်နန်၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။ သူမသည် ကိုယ်အလေးချိန် အတော်အတန် ကျသွားသော အစ်မကျန်းကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ ကျန်းရှန့်နန်သည် ချစ်စရာကောင်းပြီး ကျန်းမာသော သမီးလေးတစ်ဦးကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ကလေးငယ်မှာ မိခင်ကို အခက်အခဲမပေးဘဲ သိတတ်လွန်းသဖြင့် အစ်မကျန်းမှာ မီးဖွားစဉ်တွင် အလွန်အမင်း ဒုက္ခမရောက်ခဲ့သော်လည်း ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည် မိခင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မလွဲမသွေ ထိခိုက်စေသည်သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှန့်နန်သည် ယခုအချိန်တွင် အိမ်၌ ကောင်းမွန်စွာ အနားယူနေသင့်သူ ဖြစ်၏။

“ခဏနေရင် ပြန်တော့မှာပါ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အလုပ်ပြန်မဝင်ခင် မီးဖွားခွင့်ကို အပြည့်အဝ ယူမှာပါ”

ကျန်းရှန့်နန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားသူဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူထားသည့် အဓိကစီမံကိန်းကြီးမှာ စစ်ဆေးမှုခံယူတော့မည် ဖြစ်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မအောင့်အီးနိုင်ဘဲ လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းရှန့်နန်၏ အကြည့်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ရှောင်ယင်းမှာ သူမ၏ တက်ဘလက် မျက်နှာပြင်ကို လှည့်ပြလိုက်၏။

“သူဌေးစု တည်းခိုခန်းရဲ့ ဘိုကင်နှုန်းက (၈၀) ရာခိုင်နှုန်း ရောက်နေပါပြီ၊ မနက်ဖြန်မှာ နည်းနည်းလေး ထပ်တွန်းအားပေးလိုက်ရင် (၉၀) ရာခိုင်နှုန်း ရောက်ဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး”

တက်ဘလက်ပေါ်တွင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ အခန်းဘိုကင်အခြေအနေနှင့် ဧည့်သည်များ၏ အချက်အလက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ (၁၆) ထပ်ရှိသော ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ ဧည့်ခန်းဧရိယာကို (၇) ထပ်မှ စတင်ထားပြီး စုစုပေါင်း အခန်းအထပ် (၁၀) ထပ် ပါရှိ၏။ (၇) ထပ်နှင့် (၈) ထပ်တို့မှာ ခုတင်ကြီးတစ်လုံးပါ အခန်း ဧရိယာ ဖြစ်သည်။ စုဟယ်၏ မဆုတ်မနစ်သော ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် စနစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အိပ်ပျော်နေသော မင်းသမီးလေးရဲ့ ကုတင် ကို အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးဖြင့် ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ King Size အခန်းများရှိ ခုတင်မှာ (၁.၈) မီတာ ရှိပြီး လူနှစ်ဦး အိပ်နိုင်၏။ (၇) ထပ်တွင် ဧည့်ခန်း (၁၄) ခန်းသာ ရှိပြီး ထက်ဝက်ကို ကတ်ဇာတ်ကောင်များနှင့် ဝန်ထမ်းများ အနားယူရန် သီးသန့်ဖယ်ထားကာ (၈);ထပ်တွင်မူ (၂၈) ခန်း ရှိသည်။ လက်ရှိ King Size အခန်းတစ်ခန်း၏ ဈေးနှုန်းမှာ တစ်ညလျှင် ယွမ် (၄၀၀) ဖြစ်သည်။ (၉) ထပ်နှင့် (၁၀) ထပ်တို့မှာ Standard Room များဖြစ်ပြီး အခန်းတစ်ခန်းလျှင် (၁.၅) မီတာရှိ ခုတင်နှစ်လုံးစီ ပါဝင်သည်။ အထပ်တစ်ထပ်စီတွင် အခန်း (၂၀) စီ ရှိကာ အခန်းခမှာ ယွမ် (၄၆၀) ဖြစ်သည်။ (၁၁) ထပ်မှ (၁၄) ထပ်အထိမှာ ရှူးကျီ နှစ်ယောက်အိပ်အခန်းများ ဖြစ်ကြပြီး အထပ်တစ်ထပ်လျှင် (၁၆) ခန်းစီ ပါရှိကာ အခန်းခမှာ ယွမ် (၆၀၀) ဖြစ်သည်။

ဤအခန်းအမျိုးအစားကို ကျယ်ဝန်းသော နေရာအကျယ်အဝန်းဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး အလုပ်လုပ်ရန် နေရာကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း ပေးစွမ်းနိုင်သည့်အပြင် ဧည့်သည်များ အခမဲ့အသုံးပြုနိုင်ရန် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကိုပါ ထည့်သွင်းပေးထားသည်။ (၁.၈) မီတာရှိ King Size ခုတင်မှာ ဧည့်သည်တိုင်းကို သက်သောင့်သက်သာ အိပ်စက်ခြင်း အတွေ့အကြုံကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ကာ အခန်းတွင်း၌ စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံးမှာ ဧည့်သည်များ၏ စိတ်ပူပန်မှုများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည့် မှော်မှန်ပင် ဖြစ်၏။ (၁၅) ထပ်တွင် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်း၊ ရေချိုးခန်းနှစ်ခန်းပါ အခန်းတွဲ (၁၀) ခန်း ရှိသည်။ အခန်းနှစ်ခန်းမှာ ဆက်စပ်နေသော်လည်း တစ်ခန်းနှင့်တစ်ခန်း တိုက်ရိုက်ဝင်၍မရသဖြင့် မိသားစုများ အတူတူတည်းခိုရန် သင့်တော်ပြီး အခန်းခမှာ ယွမ် (၈၂၀) ဖြစ်သည်။ (၁၆) ထပ်တွင်မူ ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်ရောက်နိုင်သည့် Presidential Suites နှစ်ခန်း ရှိပြီး လုံခြုံမှုနှင့် သီးသန့်ဖြစ်မှုကို အပြည့်အဝ ပေးစွမ်းနိုင်၏။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် စုစုပေါင်း အခန်း (၁၆၀) ခန်း ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် King Size (၄၂) ခန်းနှင့် Standard အခန်း (၄၀) စလုံး ဘိုကင်အပြည့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ ရှူးကျီ နှစ်ယောက်အိပ်အခန်းများသာ အနည်းငယ် ကျန်ရှိတော့သည်။ အနားတွင် ရပ်နေသော လီကျီရှုမှာ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ဖြည့်စွက်ပြောကြား၏။

“သူဌေး၊ လက်ကမ်းစာစောင်တွေပေါ်မှာ ပါတဲ့ QR ကုဒ်တွေကို ကျွန်တော်တို့ သီးခြားစီ ဖန်တီးထားတာဖြစ်လို့ ဧည့်သည်တွေ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်၊ ဒီ QR ကုဒ်ကတစ်ဆင့် ဧည့်သည်တစ်ယောက်ချင်းစီက ဘယ်လမ်းကြောင်းကနေ ကျွန်တော်တို့အကြောင်းကို သိလာတာလဲဆိုတာကို ခြေရာခံနိုင်ပါတယ်”

လီကျီရှု ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

“ဒီနည်းနဲ့ ဧည့်သည်တွေရဲ့ စိတ်ကြိုက်ဦးစားပေးမှုကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နိုင်မှာပါ”

လီကျီရှုမှာ ဧည့်သည်များ၏ အချက်အလက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နှိပ်ပြလိုက်သည်။

“ရှောင်ယင်းက ဧည့်သည်ဟောင်းတွေဆီကို ဘိုကင်လင့်ခ်ပါတဲ့ ဆိုင်သစ်ဖွင့်ပွဲ မက်ဆေ့ခ်ျတွေ ပို့ထားသလို၊ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းရဲ့ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာတွေမှာလည်း ဝဘ်ဆိုက်လိပ်စာကို ထည့်သွင်းပေးထားပါတယ်၊ အချက်အလက်တွေအရ ဧည့်သည်ဟောင်းတွေရဲ့ ဘိုကင်က (၂၀) ရာခိုင်နှုန်း၊ ဆိုရှယ်မီဒီယာ လမ်းကြောင်းတွေက (၁၀) ရာခိုင်နှုန်း ရှိပြီး ဧည့်သည် (၇၀) ရာခိုင်နှုန်းကတော့ လက်ကမ်းစာစောင်ပေါ်က QR ကုဒ်ကနေတစ်ဆင့် အခန်းဘိုကင် လုပ်ထားကြတာပါ”

ရှောင်ယင်းသည် ဧည့်သည်သစ်နှင့် ဧည့်သည်ဟောင်းများကို ဆွဲဆောင်ရာတွင် အားနည်းခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်မတို့ ဧည့်သည်ဟောင်းတွေအတွက် အခမဲ့ မနက်စာကူပွန် (၂) စောင် လဲလှယ်နိုင်မယ့် အစီအစဉ် လုပ်ထားသလို၊ ဆိုရှယ်မီဒီယာက ဧည့်သည်တွေအတွက်လည်း တည်းခိုတဲ့အခါ လက်ဖက်ရည်နဲ့မုန့်တွေ ထပ်ဆောင်းပေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ မနက်စာက လက်ရှိမှာ တစ်ယောက်ကို ယွမ် (၃၀) ကျသင့်ပြီး လက်ဖက်ရည်နဲ့မုန့်ကလည်း တစ်ဘူးကို ယွမ် (၃၀) တန်တာဆိုတော့ လျှော့ဈေးက တကယ်တော့ တော်တော်လေး များတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဧည့်သည်အများစုက မြို့သစ်နယ်မြေက နည်းနည်း ဝေးတယ်လို့ ထင်နေကြတုန်းပဲ ဒါကြောင့် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းကို လာချင်တဲ့သူတွေတောင် ခေတ္တစောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်နေကြတယ်”

ရှောင်ယင်း သူမ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း မပြောင်းရွှေ့ခင်တွင် နေ့တိုင်း ဘိုကင်အပြည့် ဖြစ်နေလေ့ရှိပြီး ဧည့်သည်များစွာမှာ ကြိုတင်ဖုန်းဆက်၍ ဘိုကင်လုပ်ကြရ၏။ ယခုအခါ မြို့သစ်နယ်မြေသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် အခန်းအရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးလာပြီး ဝန်ဆောင်မှုမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ဧည့်သည်များ၏ လာရောက်တည်းခိုလိုစိတ်မှာ လျော့နည်းနေသည်။ စုဟယ်သည် သူမ၏ ဝန်ထမ်းများ၏ ကြိုးစားမှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး ဖွင့်ပွဲပထမနေ့အတွက် ဤဘိုကင်နှုန်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

“မလောပါနဲ့ အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်သွားကြတာပေါ့၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ ဧည့်သည်တွေ မလာမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ကြိုပို့ဘတ်စ်ကား ကိစ္စကိုလည်း ကြိုတင်စီစဉ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး၊ ဒါက လုံးဝ မှားလို့မဖြစ်ဘူးနော်”

စုဟယ် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးလိုက်သည်။ ဧည့်သည်များ သွားလာရေး လွယ်ကူစေရန် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှာ ကြိုပို့ဝန်ဆောင်မှု ပေးထား၏။ ဖွင့်ပွဲ ပထမ (၃) ရက်အတွက် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းသည် လေဆိပ်၊ ရထားဘူတာနှင့် အခြားနေရာများတွင် အခမဲ့ ကြိုပို့ဘတ်စ်ကားများကို စီစဉ်ထားပြီး တစ်နာရီလျှင် တစ်စီးနှုန်းဖြင့် တည်းခိုခန်းသို့ ပြေးဆွဲပေးမည် ဖြစ်သည်။ အခမဲ့ ကြိုပို့ဘတ်စ်ကားများအပြင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းသည် ဧည့်သည်များ စိတ်ကြိုက်သွားလာနိုင်ရန် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌လည်း အထူးမော်တော်ယာဉ်များကို ပြင်ဆင်ထား၏။ စုဟယ်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ စုချန်းသည် တည်းခိုခန်းတွင် ယာဉ်မောင်းအဖြစ် အလုပ်လုပ်ကိုင်သည်။ စုချန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မအိုသေးဟု ခံစားရပြီး အနားယူကာ ငြိမ်ငြိမ်လေး မနေလိုသေးပေ။ သူသည် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သူဖြစ်ပြီး လူများနှင့် ထိတွေ့ရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် အလုပ်အမျိုးမျိုးထဲမှ ရွေးချယ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ယာဉ်မောင်းအလုပ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စုဟယ်၏ မိခင်ဖြစ်သူ ယဲ့ချင်းမှာမူ ဝန်ထမ်းအိပ်ဆောင်ကို တာဝန်ယူ စီမံခန့်ခွဲသည်။ လက်ရှိတွင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၌ ကဏ္ဍအသီးသီးမှ ဝန်ထမ်းစုစုပေါင်း (၁၈၈) ဦး ရှိ၏။ စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့သည် တည်းခိုခန်းနှင့် (၁) ကီလိုမီတာခန့် ဝေးသော မြို့ပြင်တွင် အိပ်ဆောင်များကို ငှားရမ်းထားပြီး ဝန်ထမ်းများ အခမဲ့နေထိုင်နိုင်ရန် စံနှုန်းမီ နှစ်ယောက်အိပ် အခန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားသည်။ ကျန်းရှန့်နန်သည် ယနေ့တွင် အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် တည်းခိုခန်းသို့ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

“ကျွန်မတို့ ပြင်ပကားငှားရမ်းရေး ကုမ္ပဏီနဲ့ အသေအချာ ပြန်ညှိနှိုင်းထားပြီးပါပြီ၊ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စာချုပ်ထဲမှာလည်း အကယ်၍ ယာဉ်မောင်းတွေဘက်က နောက်ကျတာလိုမျိုး စာချုပ်ပါ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ရင် လုပ်အားခထဲကနေ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်သွားမယ်လို့ ထည့်သွင်းထားပါတယ်”

စုဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပြီ၊ စိတ်ချပါ ဖွင့်ပွဲနေ့မှာ အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားမှာပါ၊ အစ်မကျန်းလည်း စောစောပြန်နားတော့နော်”