အခန်း (၆၇-၆၈)
Vol. 7 Ch. 67-68
67
မာထင်ထင်မှာ ကိုယ်ဝန်ရပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် သူမ၏နှာခေါင်းက ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုမိုအနံ့ခံကောင်းလာသည်ကို သတိပြုမိလာသည်။ နှစ်သစ်ကူးချိန် နီးကပ်လာသဖြင့်လားတော့ မသိ၊ ရထားစီးသူ အရေအတွက်က ပုံမှန်ထက် အလွန်အမင်းများပြားနေ၏။
လူကြိတ်ကြိတ်တိုးနေသော ရထားဟောင်းကြီးထဲတွင် ချွေးနံ့၊ ဆေးလိပ်နံ့ အပါအဝင် ရှုပ်ထွေးနေသော အနံ့ဆိုးပေါင်းစုံကို သူမ ရှူရှိုက်နေရသည်။
သူမ အကြိမ်ကြိမ် အန်လုမတတ်ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ကြိတ်မှိတ်သည်းခံနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ရထားဘူတာရုံသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လတ်ဆတ်သောလေထုကို အားရပါးရ ရှူရှိုက်လိုက်၏။
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းက သူမ၏ကျောပြင်ကို ခပ်ဖွဖွလေးပွတ်သပ်ပေးရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ “နည်းနည်း သက်သာသွားပြီလား၊ ရေနွေးသောက်မလား”
“ရပါတယ်၊ ခဏနေရင် သက်သာသွားမှာပါ၊ အာ... ဒါနဲ့ ရှင်တို့အိမ်ကလူတွေ ရောက်ပြီလား” မာထင်ထင်က အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
သူမ မေးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှောင်ဖုန်း၏ဖုန်းက မြည်လာခဲ့၏။ သူ၏ မိခင်ထံမှ ဖုန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့ ရောက်ရှိနေသောနေရာကို မိခင်ဖြစ်သူအား ပြောပြလိုက်ပြီး တစ်မိနစ်ခန့်အကြာမှာပင် နက်ပြာရောင် ပစ်ကပ်ကားတစ်စီးက သူတို့ဘေးတွင်လာရပ်သည်။
“ထင်ထင်၊ ရှောင်ဖုန်း... တက်ကြလေ၊ အမေ သားတို့ရဲ့အိတ်တွေကို နောက်ခန်းထဲထည့်ပေးမယ်” အန်တီဝမ်က နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လေ၏။
မာထင်ထင်နှင့် ဝမ်ရှောင်ဖုန်းတို့ ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင်….
ကားမောင်းသူနေရာတွင် အလွန်လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ မာထင်ထင်က ‘ဒါဘယ်သူလဲ’ ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဝမ်ရှောင်ဖုန်းကို မျက်စပစ်ပြလိုက်သည်။
လီရှီးရှီးက အရင်ဆုံး စကားစလိုက်သည်။ “အကိုရှောင်ဖုန်း”
ထို့နောက် မာထင်ထင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်လိုက်၏။ “ကျွန်မကတော့ အစ်မထင်ထင်လို့ပဲ ခေါ်မယ်နော်၊ အန်တီဝမ်က အစ်မက ကျွန်မထက် နည်းနည်းကြီးတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ကျွန်မက အန်တီဝမ်တို့ရဲ့ ဘေးအိမ်က အိမ်နီးချင်းပါ၊ နာမည်က လီရှီးရှီးလို့ခေါ်ပါတယ်၊ တောင်အောက်ကို ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိလို့ ဆင်းလာရင်းနဲ့ လမ်းကြုံတာနဲ့ ဝင်ခေါ်တာပါ”
ဤအချိန်ကျမှသာ ဝမ်ရှောင်ဖုန်းတစ်ယောက် သူမကို ဘေးအိမ်က ရှီးရှီးလေးမှန်း မှတ်မိသွားတော့သည်။
သူက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ရှီးရှီးလေး... နင်ပဲကိုး၊ နှစ်တွေ အများကြီးကြာသွားတော့ ငါတောင်မမှတ်မိတော့ဘူး၊ မိန်းကလေးတွေက ကြီးလာရင် တကယ်ပြောင်းလဲသွားတာပဲနော်၊ နင်က တော်တော်လေးလှလာတာပဲ”
လီရှီးရှီးက နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောချေ။
သို့သော် မာထင်ထင်ကမူ အခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ အလှကို ချီးကျူးနေသော ဝမ်ရှောင်ဖုန်း အား ‘အိမ်ရောက်ရင် နင် ငါ့အကြောင်းသိစေရမယ်’ ဆိုသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမဝန်ခံရမည်မှာ ဤမိန်းကလေးက တကယ်ကို လှပလွန်းလှသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြီးပြည့်စုံသော အလှတရားများ ရှိနေသဖြင့် သူမအပေါ် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မခံစားရချေ။
‘... ဒီလိုရုပ်ရည်မျိုးနဲ့ သူမက ငါ့ယောကျ်ားကို ဘယ်စိတ်ဝင်စားပါ့မလဲ’ (ဝမ်ရှောင်ဖုန်း - ငါကတော့ အပြစ်မရှိဘဲ ကြားညပ်သွားပြန်ပြီ၊ ငါက ရုပ်ဆိုးတာမှမဟုတ်တာ၊ သိသိသာသာကြီး ချောမနေတာပဲရှိတာပါ)
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အနေခက်သွားပြီး စကားစပ်လိုက်သည်။ “ငါ့မိဘတွေပဲ လာကြိုမယ်ထင်နေတာ၊ ငါတို့က အွန်လိုင်းမှာစကားပြောထားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်ပေးတဲ့ ကုမ္ပဏီနဲ့လည်း ချိန်းထားသေးတယ်၊ ဒီခရိုင်မြို့လေးထဲမှာပဲလေ၊ အချိန်တောင်နီးနေပြီ”
လီရှီးရှီးက လက်ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “ရပါတယ်၊ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်တဲ့ ကုမ္ပဏီက ဘယ်နားမှာလဲဆိုတာ ပြောပြလေ၊ လမ်းပြမြေပုံဖွင့်ပြီး ကျွန်မလိုက်ပို့ပေးမယ်၊ ဒီနေ့ ကျွန်မ အလုပ်သိပ်မများပါဘူး”
“ဘာလို့ အရင်ကကြိုမပြောတာလဲ” အန်တီဝမ်ကလည်း ဘေးမှနေ၍ သားဖြစ်သူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက် လီရှီးရှီးဘက်သို့ လှည့်ကာ အားနာစွာပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ရှီးရှီးလေးကို တကယ်ပဲဒုက္ခများစေပြီကွယ်”
“ရပါတယ်အန်တီရဲ့၊ အရင်တုန်းက သမီးအိမ်ပြန်လာရင် ဦးလေးဝမ်ကို လာကြိုဖို့ ခဏခဏ အကူအညီတောင်းခဲ့ရတာပဲ၊ ဒီလောက်တော့ အားနာစရာမလိုပါဘူး”
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းက ဖုန်းထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့်ကုမ္ပဏီက လိပ်စာပို့ထားကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် လီရှီးရှီး၏ဝီချက်ကို အက်ဒ်ကာ လိပ်စာပို့ပေးလိုက်သည်။
မိမိတို့၏မင်္ဂလာပွဲလေးကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဖန်တီးလိုသည့် သူတို့စုံတွဲ၏ရည်မှန်းချက်က ဤနေရာတွင်ပီပြင်လာ၏။
မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အကြာတွင် လီရှီးရှီးသည် မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့် ကုမ္ပဏီ၏အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူမက အန်တီဝမ်တို့အား ပြောလိုက်၏။ “အန်တီတို့ အရင်တက်သွားနှင့်ကြပါ၊ သမီး ကားထဲကပဲစောင့်နေမယ်လေ”
သို့သော် အန်တီဝမ်က သူမကို အားတက်သရောဆွဲခေါ်လာလေသည်။ “အတူတူ တက်သွားကြတာပေါ့၊ ကားထဲမှာ အပူပေးစက်ပိတ်ထားရင် ခဏနေကျ အရမ်းအေးနေလိမ့်မယ်၊ အတူတူသွားကြမယ်လေ၊ ငါတို့က သမီးရဲ့နေရာမှာ မင်္ဂလာပွဲလုပ်ဖို့ ရွေးထားတာဆိုတော့ သမီးလည်း အကြံဉာဏ်လေးတွေ ပေးလို့ရတာပေါ့”
ကျန်နှစ်ယောက်ကလည်း ထောက်ခံလာကြသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ အတူတူ တက်သွားကြတာပေါ့”
လီရှီးရှီးလည်း မငြင်းဆန်နိုင်တော့သဖြင့် သူတို့နှင့်အတူ ဒုတိယထပ်ရှိ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့်ကုမ္ပဏီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ခရိုင်မြို့လေးတွင်ဖွင့်လှစ်ထားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး နာမည်ကောင်းရှိကာ အလုပ်ကိုလည်း တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုရှိရှိဖြင့် သေသပ်စွာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် မာထင်ထင်က သူတို့နှင့် ဝီချက်မှတစ်ဆင့် အရာအားလုံးကို အကြမ်းဖျင်း သဘောတူထားပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခု လူကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ ဈေးဆစ်ရန်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ရန်၊ ထို့အပြင် အပိုလက်ဆောင်အချို့ ရနိုင်မလားဟုစုံစမ်းရန် လာရောက်ခြင်းပင်။
အလယ်တွင် လီရှီးရှီးကို မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့် ကုမ္ပဏီက မေးခွန်းတစ်ခုသာ မေးခဲ့သည်။ ယာတောအိမ်တွင် မင်္ဂလာအလှဆင်ပစ္စည်းများထားရှိရန် နေရာလုံလောက်မှုရှိမရှိ ဆိုသည့်အချက်ပင်။
လီရှီးရှီးက နေရာလုံလောက်ကြောင်း အတည်ပြုပေးပြီးနောက် မာထင်ထင်၊ ဝမ်ရှောင်ဖုန်းနှင့် အန်တီဝမ်တို့က စာချုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဈေးဆစ်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှပင် လျှော့မပေးခဲ့ချေ။
မတတ်နိုင်ပေ။ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့် ကုမ္ပဏီက ဤအရာဟာ သူတို့ရဲ့အသက်သာဆုံးပက်ကေ့ချ် (Package) ဖြစ်ကြောင်း ပြောလာသည်။
ယွမ် ၈,၈၈၈ တွင် အလှဆင်ခြင်း၊ အခမ်းအနားမှူး၊ မိတ်ကပ်ဆရာမ၊ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးသူနှင့် ဓာတ်ပုံဆရာ အားလုံးပါဝင်သည်။ မင်္ဂလာပွဲကို နေ့လယ်ဘက်တွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ မီးအလင်းရောင်နှင့် စင်မြင့် အထူးပြုလုပ်ချက်များအတွက် အပိုငွေမကုန်ကျတော့ချေ။
ဝန်ထမ်းများ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်အတန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ မာထင်ထင်က ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး လက်ခံနိုင်စရာ ရှသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ ‘အဲဒီအချိန်ကျရင် သူငယ်ချင်းတွေကို ဓာတ်ပုံ ပိုရိုက်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းလိုက်ရင် ပြဿနာ မရှိပါဘူးလေ' ဟု တွေးလိုက်မိ၏။
ဈေးနှုန်းကို မလျှော့ပေးသော်လည်း တစ်ဖက်မှ မင်္ဂလာဂါဝန်သုံးစုံနှင့် သတို့သမီးအရံဝတ်စုံ နှစ်စုံကို အခမဲ့ပေးမည်ဟု သဘောတူခဲ့သည်။
အကယ်၍ မင်္ဂလာသကြားလုံးများကို သူတို့ဆီကပဲ ရွေးချယ်မည်ဆိုပါက သကြားလုံးဘူးများကိုလည်း အခမဲ့ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။
ဤခရီးစဉ်တွင် မင်္ဂလာဝတ်စုံ၊ မင်္ဂလာသကြားလုံးနှင့် မင်္ဂလာပွဲအစီအစဉ်အားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့၏။ ထပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာမရှိတော့သဖြင့် အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အိမ်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
မာထင်ထင်သည် ကားထဲတွင် မွှေးပျံ့သော ဇီးသီးရနံ့သင်းသင်းလေးကို ရလိုက်ပြီး သတိမထားမိဘဲ အိပ်ငိုက်လာသည်။ သူမ၏ခေါင်းလေးက ဝမ်ရှောင်ဖုန်း၏ပခုံးပေါ်သို့ မှီကျသွားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကျသွားတော့သည်။
(လီရှီးရှီး - ငါ ကားပေါ်စတက်တုန်းက လမ်းမှာစားဖို့ ဇီးသီးတစ်ဆုပ်ယူလာခဲ့တာလေ)
လီရှန်းရွာသို့ ရောက်ခါနီးတွင် လီရှီးရှီးက အန်တီဝမ်တို့ကို အိမ်အရင်ပို့ပေးရန် စဉ်းစားထားသော်လည်း အန်တီဝမ်က လူငယ်စုံတွဲကို မင်္ဂလာညစာစားပွဲ မီနူးအတည်ပြုရန်အတွက် ယာတောအိမ်သို့ တစ်ခါတည်း သွားစေချင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လီရှီးရှီးကို တီးတိုးလှမ်းပြောလိုက်၏။
“ရှီးရှီးလေး... သမီးဆီကို အရင်သွားကြရအောင်၊ အန်တီ သူတို့ကို မင်္ဂလာပွဲလုပ်မယ့်နေရာ သွားပြချင်လို့ပါ”
လီရှီးရှီးက နားလည်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သိပ်မကြာမီမှာပင် သူတို့ ယာတောအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လီရှီးရှီးက အပြင်ဘက်တွင် ကားပါကင်ထိုးနေစဉ် ဝမ်ရှောင်ဖုန်းက မာထင်ထင်ကို ခပ်ဖွဖွလေးလှုပ်နှိုးကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။
“ထင်ထင်၊ ထတော့၊ ယာတောအိမ်ကိုရောက်ပြီ”
မာထင်ထင်မှာ အိပ်မှုန်စုံမွှား ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကမန်းကတမ်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ယာတောအိမ်... ဘာယာတောအိမ်လဲ၊ ငါတို့ ဘာလို့ ယာတောအိမ်ကို ရောက်နေတာလဲ၊ ရှင်တို့အိမ်ကို သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား”
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်အဆုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။
“ငါတို့ မင်္ဂလာဆောင်မယ့် ယာတောအိမ်လေ၊ ငါ့အမေ အဲဒီမှာ ဘိုကင်လုပ်ထားတယ်လို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား၊ မင်းမေ့သွားပြီလား”
မင်္ဂလာဆောင်မည့်နေရာဟု ကြားလိုက်သည်နှင့် မာထင်ထင် ချက်ချင်း အိပ်ချင်ပြေသွားတော့သည်။ ခုနက မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်သည့် ကုမ္ပဏီတွင် အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် နေရာလုံလောက်သည် ဆိုသည်ကိုသာ သိခဲ့ရပြီး တကယ့်လက်တွေ့တွင် မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို သူမ မသိခဲ့ချေ။
မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်သူကို နောက်မှ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး အတိုင်းအတာတွေ ယူပေးပါ့မယ်ဟု ပြောထားခဲ့ရာ ယခု ရုတ်တရက်တက်ကြွလာတော့သည်။
သူမက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ ‘ဒါ... ဒါက ငါစိတ်ကူးထားတဲ့ ပုံစံမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒါကို ယာတောအိမ်လို့ ခေါ်သေးတာလား၊ နာမည်ကြောင့် လူသိနည်းသွားတာပဲဖြစ်ရမယ်'
သူမရှေ့ရှိ လေးထပ်အဆောက်အအုံကြီးမှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ခေတ်သစ်တရုတ်ရိုးရာဒီဇိုင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ မာထင်ထင်၏စိတ်ထဲတွင် ဤနေရာကို ‘တောင်ပေါ်ကန်ဘေး အနားယူရန် နေရာ’၊ ‘အေးချမ်းရာစံအိမ်’ သို့မဟုတ် ‘တိမ်စင်္ကြံခြံဝင်း’ ကဲ့သို့သော ကဗျာဆန်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်နာမည်မျိုး ပေးသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။
ထိုသို့တြိလျှင် ပိုအနုပညာဆန်သည့် ခံစားမှုမျိုး ပိုပေးနိုင်မှာ သေချာသည်။
‘အဲဒီလိုနာမည်မျိုးဆိုရင် လူတွေက ဒီမှာတည်းခိုရင်း တိမ်တွေလွင့်မျောနေတာ၊ နေထွက်၊ နေဝင်တာတွေကို ကြည့်နေရသလိုမျိုး စိတ်ကူးယဉ်လာကြမှာပဲ'
သူမက ဘေးနားရှိ ဝမ်ရှောင်ဖုန်း၏ အင်္ကျီလက်စကိုဆွဲကာ တီးတိုးမေးလိုက်သည်။
“ဒါက ရှင့်အမေပြောတဲ့ ယာတောအိမ်လား၊ တော်တော်လေး စတိုင်ကျတာပဲနော်”
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းလည်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေ၏။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရွာက ယာတောအိမ်ဆိုလျှင် သာမန်အုတ်ကြွပ်အိမ်လေးတစ်လုံးသာ ဖြစ်မည်၊ အလွန်ဆုံးရှိ အသစ်ပြန်ပြင်ထားပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေမည့် ပုံစံမျိုးဟုသာ ကြိုတင်မှန်းဆထားခဲ့သဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူကို ဓာတ်ပုံပြရန်ပင် မတောင်းဆိုခဲ့ချေ။
ဤနေရာက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမိုကောင်းမွန်နေ၏။ ဝမ်ရှောင်ဖုန်းမှာ သဘာဝကျကျပင် သူ၏မင်္ဂလာပွဲအတွက် ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော နေရာမျိုး ရရှိလိုက်သဖြင့် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ပြုံးဖြီးနေတော့သည်။
68
လီရှီးရှီးသည် သူတို့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မာထင်ထင်မှာ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေမိသည်။
သူမက လှပသောနေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်၏။
“ရှောင်ဖုန်း၊ ခဏနေကျရင် ငါတို့ ဒီနေရာလေးမှာ ဓာတ်ပုံနည်းနည်းလောက် ရိုက်ကြမယ်နော်၊ နောက်ခံရှုခင်းက အရမ်းလှတာပဲ၊ ငါတို့ ဆောင်းတွင်းကြီးမှာ လက်ထပ်ရတာ တကယ် နှမြောစရာပဲ၊ တခြားရာသီတစ်ခုခုမှာသာဆိုရင် ဒီနေရာရဲ့ အပြင်ဘက်လဟာပြင်မှာ မင်္ဂလာပွဲလေး လုပ်လို့ရတယ်၊ နောက်ခံရှုခင်းက အရမ်းကောင်းတာကိုး၊ တောင်တွေ၊ ရေတွေနဲ့လေ၊ ငါတို့ဘာသာ အလှဆင်ပစ္စည်းလေးတွေ ဝယ်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ရင်တောင် ရတယ်၊ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်တဲ့ကုမ္ပဏီကို အများကြီး အလှဆင်ခိုင်းစရာတောင် မလိုဘူး”
လှပသော မင်္ဂလာပွဲလေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် သတို့သမီးလောင်း တစ်ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များက ဤစကားများတွင် အထင်းသားပေါ်လွင်နေသည်။
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူက ဘယ်လို လုပ်ဆောင်ရမည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ ဇနီးသည် ပြောသမျှက အမြဲတမ်းမှန်ကန်သည်ဟုသာ ယုံကြည်ထားသည်။
“ရောက်ပြီ၊ ဒီနေရာပဲ”
လီရှီးရှီးက ဧည့်ခန်းမ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။
“အဲဒီအချိန်ကျရင် အပြင်ဘက်နဲ့ သီးသန့်ဖြစ်သွားအောင် အခန်းကန့်လေးတွေ ရွှေ့ပြီး ကာပေးထားမယ်လေ၊ အဲဒါဆို ဘယ်သူမှ နေရာမှားပြီး ဝင်ထိုင်မိမှာ မဟုတ်ဘူး”
အန်တီဝမ်ကလည်း ပြုံးကာ ပြန်ပြော၏။
“ရှီးရှီးလေး... တကယ်ကို စေ့စပ်သေချာတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အန်တီ တခြားကိစ္စ တစ်ခုကို စဉ်းစားနေမိလို့၊ ရှောင်ဖုန်းနဲ့ ထင်ထင်တို့ လက်ထပ်ကြမှာဆိုတော့ ထင်ထင်က အန်တီတို့ အိမ်ကနေထွက်ပြီး လက်ထပ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ၊ ထင်ထင်နဲ့ သူ့မိသားစုတွေ ဒီမှာတည်းလို့ရအောင် အခန်းတွေ ဘွတ်ကင်လုပ်ချင်လို့ပါ၊ ပြီးတော့ သမီးတို့ဆီက အပြင်အဆင်တွေက အန်တီတို့ အိမ်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်လေ၊ မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်တဲ့ကုမ္ပဏီက ဒီနေ့ အန်တီ့ကို ပြောတယ်၊ ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ရဦးမယ်တဲ့၊ အဲဒါကြောင့် ဒီနေရာက ပိုကြည့်ကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ”
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး အန်တီဝမ်၊ အန်တီ့အတွက် မိသားစုသုံးဇိမ်ခံအခန်း တစ်ခန်း ဖယ်ထားပေးပါ့မယ်၊ အဲဒီအခန်းမှာ အိပ်ခန်း နှစ်ခန်းနဲ့ ဧည့်ခန်း တစ်ခန်း ပါတယ်ဆိုတော့ ထင်ထင်နဲ့ သူ့မိဘတွေတည်းဖို့ ကွက်တိပဲ” လီရှီးရှီးက တက်ကြွစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ရှီးရှီးလေး... ထင်ထင်ရဲ့ မိသားစုမှာ ကလေး နှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ သူ့အစ်ကိုက လက်ထပ်ပြီးပြီဆိုတော့ သူတို့ မိသားစုသုံးယောက် လာကြမယ်၊ သူ့ညီမကတော့ ကျောင်းတက်နေတုန်းပဲ၊ ဆောင်းရာသီကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ သူလည်းလာမှာ၊ ပြီးတော့ ဆွေမျိုးနည်းနည်းပါးပါးနဲ့ သတို့သမီး အရံနှစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်၊ အဲဒါ သူတို့ကို ဘယ်လိုစီစဉ်ပေးရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မလဲဆိုတာ သမီး ကူပြီးစဉ်းစားပေးပါဦးကွယ်”
အန်တီဝမ်မှာ ငွေအများကြီးသုံးရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရှီးရှီးလေးတို့ နေရာမှ အခန်းခများက မသက်သာသော်လည်း၊ အန်တီဝမ်၏အိမ်မှာ လူအားလုံးတည်းခိုရန် နေရာ လုံးဝမလုံလောက်ပေ။ သတို့သမီးဘက်မှ ဆွေမျိုးများ လာရောက်သည့်အခါ ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံပြုစုရမည်မဟုတ်လော။
နောက်ဆုံးတွင် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ အန်တီဝမ်က မိသားစုသုံး ဇိမ်ခံအခန်း နှစ်ခန်းနှင့် နှစ်ယောက်အိပ်ခန်း လေးခန်းကို ဘွတ်ကင်လုပ်လိုက်သည်။ ဆွေမျိုးများက အဓိကအားဖြင့် ဇိမ်ခံအခန်းများတွင် တည်းခိုကြမည် ဖြစ်ပြီး၊ မိသားစုများ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းက ပိုမို သင့်လျော်သည်ဟု သူတို့ ယူဆမိသောကြောင့်ပင်။
လီရှီးရှီးက ဤအခန်းများအတွက် ငွေမယူရန် ဧည့်ကြိုကောင်တာကို ပြောထားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကုန်ကျစရိတ်ကို သူမကိုယ်တိုင် ကျခံမည်ဟု စိတ်ကူးလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ အန်တီဝမ်နှင့် ဦးလေးဝမ်တို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမအပေါ် အလွန် ကောင်းမွန်ခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။
အန်တီဝမ်နှင့် မိသားစုက မီနူးကို အတည်ပြုပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့က ရှီးရှီးလေးကို ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း၊ လီရှီးရှီးမှာ စစ်ဆေးစရာ အလုပ်အချို့ ကျန်သေးသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလက လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယာတောအိမ်က နှစ်သစ်ကူး ၅ ရက်နေ့တွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့၏။ အန်တီဝမ်၏ မိသားစုက နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဤနေရာတွင် မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့်၊ လီရှီးရှီးက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် 囍 (ပျော်ရွှင်မှု နှစ်ဆ) အလှဆင် စာလုံးများကို ဝယ်ယူကာ မှန်ပြတင်းပေါက်များတွင် ကပ်ထားပေးခဲ့သည်။
ဧည့်သည် အချို့ကပင် နောက်ပြောင်ကြသေး၏။
“သူဌေးမလေး၊ ပစ္စည်းမှာတာ မှားပြီး 福 (ကံကောင်းခြင်း) စာလုံးအစား 囍 စာလုံးကို ဝယ်မိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူဌေးမလေး မကြာခင် လက်ထပ်တော့မလို့လား”
လီရှီးရှီးက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် ကျွန်မတို့ဆီမှာ မင်္ဂလာပွဲ လာလုပ်မယ့်သူ ရှိလို့ပါ၊ ပိုပြီး မင်္ဂလာကျက်သရေရှိသွားအောင် အလှဆင်ထားတာပါ”
ဝမ်ရှောင်ဖုန်းနှင့် မာထင်ထင်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲမတိုင်မီ တစ်ရက်အလိုတွင်၊ မာထင်ထင်၏မိသားစုအပြင် သတို့သားအရံများနှင့် သတို့သမီးအရံများအားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။ အန်တီဝမ်က သူတို့ကို ယာတောအိမ်သို့ တည်းခိုရန် အားတက်သရော ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။
တည်းခိုရမည့် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မာထင်ထင်၏မိဘများက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ယခင်က သူတို့သိထားသည်မှာ မာထင်ထင်၏ စေ့စပ်သူက ခေါင်ဖျားသော ရွာငယ်လေး တစ်ရွာမှဖြစ်ပြီး၊ နေထိုင်မှုအခြေအနေ ဆိုးရွားကာ၊ ရှေးဟောင်းအိမ်သာများနှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများ၊ ပိုးဟပ်များ ပြည့်နှက်နေမည်ဟုသာ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့ကြသည်။
မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့၏ ခမည်းခမက်များက အလွန် စာနာနားလည်မှုရှိပြီး၊ သူတို့ကို ဟိုတယ်နှင့်တူသော နေရာမျိုးတွင် တည်းခိုရန် စီစဉ်ပေးခဲ့၏။ မာထင်ထင်၏မိဘများက ‘ယာတောအိမ်’ ဟူသော စကားလုံးကို အလိုအလျောက်ပင် လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။
ဤနေရာရှိ တည်းခိုခန်းများက ဟိုတယ်ထက် လုံးဝ မညံ့ချေ။ သမီးဖြစ်သူအတွက် စိတ်ချမ်းသာဖွယ် အနာဂတ်ကို မျှော်လင့်သော မိဘများ၏ စိတ်ချလက်ချဖြစ်သွားသည့် အမူအရာက သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။
ရောက်ရှိလာသူများအနက် အပျော်ဆုံးသူမှာ သတို့သမီးအရံ လျူရှောင်ယွီပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အခင်ဆုံး သူငယ်ချင်း၏ မင်္ဂလာပွဲကို အွန်လိုင်းမှာ နာမည်ကြီးနေသော ယာတောအိမ်တွင် ကျင်းပလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။
ဤယာတောအိမ်၏ ဗီဒီယိုများကို သူမ အွန်လိုင်းတွင် မြင်ဖူးထားပြီး ဆပ်ပြာများ၊ ရေပူစမ်းများနှင့် အကြောပြင်နှိပ်နယ်ခြင်းများ အားလုံးက မှော်ဆန်လောက်အောင် ကောင်းမွန်ကြောင်း ချီးကျူးထားကြသည်။ သူမ ဤနေရာသို့ လာရောက်လည်ပတ်ချင်နေသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေချေပြီ။
သူမ၏အလုပ်ခွင်နှင့် အရမ်းဝေးလွန်းနေပြီး သင့်လျော်သော အချိန်မရခဲ့သဖြင့်သာ မလာဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းအတွက် သတို့သမီး အရံ လုပ်ပေးရင်းဖြင့် ဤနေရာတွင် တည်းခိုခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ လျူရှောင်ယွီက မာထင်ထင်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
“ညီမလေး... နင်က အကောင်းဆုံးပဲ၊ ငါတို့ကို အွန်လိုင်းမှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဒီယာတောအိမ်မှာ တည်းဖို့ စီစဉ်ပေးတာ တကယ်ပဲလား၊ ငါ ဒီက ရေပူစမ်းတွေကို စမ်းကြည့်ချင်နေတာ ကြာလှပြီ၊ ဒီက ရေပူစမ်းတွေကို ပုံမှန်စိမ်ပေးရင် အစားလျှော့စရာမလို၊ လေ့ကျင့်ခန်းအပိုလုပ်စရာမလိုဘဲ ဝိတ်ကျတယ်လို့ အွန်လိုင်းမှာ လူတချို့ပြောထားတာ တွေ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီက ရေပူစမ်းတွေက အရမ်း ဈေးကြီးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရောက်လာမှတော့ တစ်ခါလောက်တော့ မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး သုံးရမှာပဲ၊”
မာထင်ထင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ ဤ ယာတောအိမ်က အွန်လိုင်းတွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးနေမှန်း သူမ လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။
“နင် အဲဒါ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးတာလဲ၊ ဒီနေရာပဲဆိုတာ သေချာလို့လား၊ ဒါက ငါ့ယောက္ခမ စီစဉ်ပေးထားတာလေ၊ ငါလည်း သေချာ မသိဘူး၊”
လျူရှောင်ယွီက ဖုန်းထဲတွင် သိမ်းထားသော ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ထုတ်ကာ မာထင်ထင်ကို ပြသလိုက်သည်။ ခြံဝင်း၊ ဧည့်ခန်းမနှင့် ရေပူစမ်းများ အားလုံးက ဤနေရာနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေ၏။
ရေပူစမ်းက တစ်နာရီကို ယွမ် ၉၈၀ ကျသင့်ကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် သူတို့ ဤနေရာသို့ လာခဲ့စဉ်က၊ သူဌေးမလေးလီရှီးရှီးက သူမအား ကတ်တစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး၊ အခမဲ့ ရေပူစမ်း တစ်ခါစိမ်ခွင့်ရှိကြောင်းနှင့် စိမ်ချင်သည့်အခါ သူမ သို့မဟုတ် ဧည့်ကြိုကောင်တာကို ကြိုတင် ပြောပြရန် မှာကြားခဲ့သည်။
သူမက ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရနိုင်သောကြောင့် သူငယ်ချင်းများ လာသည့်အခါ ပေးသုံးမည်ဟု တွေးကာ အိတ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်ထားခဲ့၏။ ယခု ထိုအိတ်က မာထင်ထင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။
မာထင်ထင်က ရေပူစမ်းကတ်ကို အိတ်ထဲမှ အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ဆီမှာ ဒီနေရာအတွက် ရေပူစမ်းကတ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒီက သူဌေးမလေးက ငါ့ကို ပေးထားတာ၊ ရေပူစမ်း အခမဲ့ တစ်ခါစိမ်ခွင့်ရှိတယ်တဲ့၊ အခု ဧည့်ကြိုကောင်တာကို သွားပြီး ဒီညအတွက် ဘိုကင်သွားလုပ်ကြမလား၊ ရှောင်ဖေး (အခြားသတို့သမီးအရံတစ်ဦး) နဲ့ ငါ့ညီမကိုပါ ခေါ်သွားလို့ရတယ်လေ”
“ရေး... အရမ်းကောင်းတာပေါ့၊ ဝါး... တကယ် အမြတ်ကြီးကြီးထွက်သွားပြီ၊ ရှောင်ဖေး အိမ်သာထဲကထွက်လာရင် ဒီသတင်းကောင်းကို ချက်ချင်းပြောပြရမယ်”
လျူရှောင်ယွီက မာထင်ထင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကိုသာ မသိထားပါက မာထင်ထင်ကို ပွေ့ချီကာ လှည့်ပတ်နေမိမည်မှာ သေချာ၏။
မာထင်ထင်သည် သူမ၏ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။
သူမကိုယ်တိုင်လည်း ရေပူစမ်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားသော်လည်း၊ ကျောင်းတက်စဉ်က မိဘများက သူတို့ကို ရေပူစမ်း တစ်ခါခေါ်သွားဖူး၏။ သို့သော် ယခု သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် ကံဆိုးစွာပင် သွားရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူငယ်ချင်းများ ပျော်ရွှင်နေသည်ကိုသာ ကြည့်နေရတော့မည်။
သူမ ဧည့်ကြိုကောင်တာသို့ သွားရာ၊ ဆူးဟွေ့ဟွေ့က စစ်ဆေးပေးပြီး ည ၇ နာရီအတွက် ဘိုကင်လုပ်ပေးလိုက်သည်။ မူလက မိခင်နှင့် အဒေါ်ကိုပါ ရေပူစမ်း လိုက်စိမ်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုသော်လည်း၊ သူတို့ အားလုံးက အပေါ်ထပ်အခန်းထဲတွင် မာဂျောက်ကစားနေကြပြီး အောက်သို့ မဆင်းချင်ကြပေ။
မာထင်ထင်၏ ညီမ မာယွီယွီသည်လည်း အစ်မဖြစ်သူက ထိုညတွင် ရေပူစမ်းစိမ်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ယောက်ဖဖြစ်သူ၏ ခေါင်ဖျားသော မွေးရပ်မြေတွင် ရေပူစမ်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။
တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် အစ်မဖြစ်သူ ဤမျှလောက် အလျင်စလိုလက်ထပ်ပြီး ကလေးယူခြင်းကို အနည်းငယ် သဘောမကျခဲ့ပေ။ သူမ၏အစ်မက အချစ်ကြောင့် လုံးဝမျက်ကန်းဖြစ်နေပြီး ကျောင်းသူလေး တစ်ယောက်ဖြစ်သော သူမလောက်ပင် ဦးနှောက်မပါဟု ခံစားနေရသည်။
သူမနှင့် ယောက်ဖဖြစ်သူတို့ လက်မထပ်မီ အချိန်မည်မျှ ကြာအောင် သိကျွမ်းခဲ့ကြသနည်း။ သူတို့ အချင်းချင်း တကယ်ကော နားလည်ကြသည်လော။
သူမ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်ဝက်သာ တက်ရသေးပြီး၊ အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မိဘများက အစ်မဖြစ်သူ လက်ထပ်တော့မည်ဟု သူမကို ပြောခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူမ၏စကားများကို လူကြီးများက အလေးအနက် မထားခဲ့ကြချေ။ ယောက်ဖဖြစ်သူ အပေါ်တွင်လည်း သူမက အမြဲတမ်း အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏မိသားစုစီးပွားရေးအခြေအနေက အရမ်းဆိုးရွားလွန်းသဖြင့် အစ်မဖြစ်သူ သူနှင့် လက်ထပ်ပါက သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သည်။
မိသားစု၏ဂုဏ်သိက္ခာကို မြင့်မားစေလိုသော သူမ၏ရည်မှန်းချက်ကြောင့် ဤအိမ်ထောင်ရေးကို သံသယဝင်နေတော့သည်။