အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

အခန်း ၁၂၇ - ပြဿနာများ

နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်ဝန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု သူက အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မြေတစ်စတုရန်းကီလိုမီတာကို ဆန် ကီလိုဂရမ် တစ်သောင်းနဲ့ ငါး ငါးကောင်။ တို့ သဘောတူညီမှု ရပြီ။"

အိုင်ဗီ၏ မျက်နှာတွင် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးများ ပြန်လည်ပွင့်လန်းလာသည်။

"‌ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်။ ဒါကို စာချုပ်စာတမ်း လုပ်ကြရအောင်။"

"နေဦး၊ ခဏစောင့်ဦး။" ဒန်နီရယ်က တားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဇနီးရဲ့ သဘောတူညီချက်ကိုလည်း ရယူဖို့ လိုသေးတယ်။ နောက် ၃ ရက်နေရင် အကြောင်းပြန်ပါ့မယ်။"

အိုင်ဗီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဒန်နီရယ် လိမ်ညာနေမှန်း သူမ သိသော်လည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ဖော်ထုတ်ခြင်း မပြုဘဲ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီလေ။ ရှင့်ရဲ့ အကြောင်းပြန်မှုကို စောင့်နေပါ့မယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကတော့..."

ဒန်နီရယ်က နံပါတ်ကို မှတ်သားပြီးနောက် အိုင်ဗီ၏ အသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ ၄ ရက် စောင့်ပါ့မယ်။ အကယ်၍ ၄ ရက်ပြည့်လို့မှ ဘာသတင်းမှ မကြားရရင် ရှင့်ရဲ့ အဖြေကို 'ငြင်းပယ်တယ်' လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ့မယ်။"

အိုင်ဗီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ဒန်နီရယ်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိကြောင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အာဏာရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး အပြင်ထွက်လာခဲ့ကြတော့။"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နွမ်းဖတ်နေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထွားကျိုင်းသော လူအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံးတစ်ယောက်မှာ ပါးပြင်တွင် အမာရွတ်နှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ဂရစ်ဖင် ဖြစ်သည်။ သူက စကားနည်းသော်လည်း အမြဲတမ်း တည်ကြည်သူဖြစ်သည်။ သူက လက်ပိုက်လိုက်လျက်။

"မြို့တော်ဝန်၊ အဲ့ဒီကောင်မလေးနဲ့ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့လို့ ကျွန်တော် ပြောသားပဲ။ သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်က အရမ်းနှိမ်လွန်းတယ်။ ခင်ဗျားသာ သဘောတူလိုက်ရင် ခင်ဗျားကိုကို လူတွေက အားနည်းတယ်လို့ မြင်သွားကြလိမ့်မယ်။"

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ အရပ်ပုပု၊ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် ဂျိုးနပ်စ် ဖြစ်သည်။ သူက ပြုံးစစဖြင့် "သူမမှာ ဆန်ရှိတယ်၊ ငါးရှိတယ်။ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ လအတော်ကြာကတည်းက ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့ဆီ ယူမလာပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ။ သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်က နည်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက လက်တွေ့ကျတယ်။

အရင်က ကုန်သည်တွေ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လောက်တောင် လှည့်စားခဲ့ကြဖူးလဲ သူမကတော့ အနည်းဆုံး ရိုးသားပုံပေါက်ပါတယ်။"

တတိယမြောက်လူ ဗစ်တာ ကတော့ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် စူးရှသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ရိုးသားမှုဆိုတာ အကျိုးအမြတ် ပိုမရရင် ဘာမှတန်ဖိုးမရှိဘူး။ မြို့တော်ဝန်၊ ခင်ဗျားက မြေကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ပေးလိုက်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ အပြင်ကလူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အားနည်းတယ်လို့ မြင်နေကြပြီ။ အခု ဆန်နည်းနည်းနဲ့ ငါးအသေလေးတွေအတွက် မြေကို ပေးလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်မှာတော့ အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖြူကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာနှင့် အဲလီယပ်စ် ဖြစ်သည်။ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးက အားနည်းတာတို့၊ ဂုဏ်သိက္ခာတို့အကြောင်း ပြောနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကို မေ့မထားကြပါနဲ့။ တို့တွေ ငတ်နေကြပြီ။ တို့ရဲ့ သိုလှောင်ရုံမှာ ရိက္ခာတွေ နည်းနေပြီ။ လူတွေက လမ်းမပေါ်မှာ စားစရာအကြွင်းအကျန်တွေအတွက် သတ်ပုတ်နေကြပြီ။ အပေးအယူက ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ တို့အတွက် အစားအသောက်က အဓိကပဲ။ ဆန်က တို့ကို အသက်ဆက်ရှင်စေနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီကောင်မလေးက တို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ။"

ဒန်နီရယ်က စိတ်လေးလံစွာဖြင့် သူ့နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။

"တော်ကြတော့" ဒန်နီရယ်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံက ပြတ်သားသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် မတည်ငြိမ်သေးပါ။

"မင်းတို့ရဲ့ အချက်အားလုံးကို ငါနားလည်တယ်။ အိုင်ဗီ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်က ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ကို သူတောင်းစားတွေလိုလည်း ဖြစ်စေတယ်။ အကယ်၍ ငါတို့ လက်ခံလိုက်ရင် ငါတို့က မြေကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းစားလိုက်တယ်လို့ လူတွေ သိသွားကြလိမ့်မယ်။"

ဂျိုးနပ်စ်က ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မြို့တော်ဝန် ဘာလုပ်မှာလဲ ငြင်းလိုက်ပြီး ခင်ဗျားလူတွေကို ငတ်သေခိုင်းမလား ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားရဲ့ အာဏာပလ္လင်ကတော့ ပြုတ်တော့မှာပဲ။"

ဂရစ်ဖင်က ဂျိုးနပ်စ်ကို ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း အဲလီယပ်စ်က လက်မြှောက်ကာ ရန်ပွဲမစမီ တားဆီးလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။"

အားလုံးက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဲလီယပ်စ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ

"အိုင်ဗီ့ကို သဘောမတူခင် စစ်တပ်ကို ဘာလို့ သွားမစမ်းကြည့်တာလဲ သူတို့မှာ ဆန်ရှိတယ်၊ ရိက္ခာတွေရှိတယ်။ သူတို့က အမြဲတမ်း ခိုင်မာတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေကို ရှာနေတာပဲ။ အကယ်၍ ငါတို့က ဒီမြေကို သူတို့ကို အရင်ကမ်းလှမ်းရင် သူတို့က ပိုပေးနိုင်သလို ငါတို့ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ သူတို့ ငြင်းရင်လည်း အိုင်ဗီ့ဆီ ပြန်လာလို့ ရတာပဲ။"

ဒန်နီရယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ အိုင်ဗီက ၄ ရက် စောင့်ဦးမှာဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်း စစ်တပ်ဆီ သတင်းပို့လို့ ရတာပဲ။"

ဗစ်တာက အေးစက်စွာ ထပ်ပြောသည် - "စစ်တပ်သာ ရောက်လာရင် အိုင်ဗီ့ရဲ့ အပေးအယူက အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ သူတို့က ပိုပေးနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကလည်း တခြားသူတွေကို ကြောက်လန့်စေလိမ့်မယ်။ သာမန် ကုန်သည်မလေးတစ်ယောက်ကို အရှုံးပေးတာထက်စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။"

ဂျိုးနပ်စ်က သူ့မေးစေ့ကို ပုတ်ရင်း ပါးနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်။ အိုင်ဗီက သူမကပဲ ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ တို့မှာ နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ သူမ မသိဘူး။ သူမကို စောင့်ခိုင်းထားလိုက်။ စစ်တပ်က လက်ခံရင် သူမကို မေ့လိုက်ရုံပဲ။ စစ်တပ်က လက်မခံရင်လည်း သူမရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ယူပြီး တို့ဘက်က သဘောထားကြီးလို့ လက်ခံပေးလိုက်သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်တာပေါ့။"

ဂရစ်ဖင်က နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်ပုံမရသော်လည်း ဒေါသတော့ လျော့သွားသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ စစ်တပ်က ငြင်းလိုက်ရင်တော့ အိုင်ဗီက သူမတစ်ယောက်တည်းသာ တို့ကို ကယ်နိုင်တယ်လို့ ဆက်ယုံကြည်နေအောင် လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် နှစ်ဖက်လုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ဒန်နီရယ်က ကျောကို မတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ မနက်ဖြန် စစ်တပ်ဆီ သတင်းပို့မယ်။ သူတို့ မြေကို လိုချင်ရင် သူတို့နဲ့ အရင်ဈေးဆစ်မယ်။ မလိုချင်ရင်တော့ အိုင်ဗီက သူမရဲ့ အဖြေကို ရလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမြေကတော့ အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။"

..........

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အိုင်ဗီကတော့ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် အနာဂတ်ကို သိထားပြီးသား ဖြစ်ကာ တစ်ခုတော့ အသေအချာ ပြောနိုင်သည်။ မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်က စစ်တပ်ဆီ သွားရင်တောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အပေးအယူမျိုး ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။

သူမရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်ဟာ ဒီမြေကို တစ်စတုရန်းမီတာမှာ ဆန် ကီလိုဂရမ် ၉,၀၀၀ နဲ့ပဲ ရောင်းခဲ့ရတာပါ။ အခုဘဝမှာ သူမက ဆန် ကီလိုဂရမ် ၁၀,၀၀၀ ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းတာက သူမဘက်က သတိထားပြီး သဘောထားကြီးပေးလိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၄ ရက်အတွင်း ဒီမြေက သူမရဲ့ နာမည်အောက်ကို ရောက်လာတော့မှာပါ။ ၄ ရက်အတွင်း သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခြေစိုက်စခန်းကို စတင်နိုင်တော့မယ်… ပြင်ဆင်စရာတွေကတော့ အများကြီးပါပဲ။

ပထမဆုံးနဲ့ အဓိက ပြဿနာကတော့ ရေပေးဝေရေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူမမှာ ရေရှိပေမဲ့ မတူညီတဲ့ အိမ်တွေကို ဘယ်လို ပေးဝေမလဲဆိုတာက မေးခွန်းတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်း စီမံခန့်ခွဲမှု ပြဿနာလည်း ရှိသေးတယ်။

အစားအသောက်ကတော့ အိုင်ဗီ အနည်းဆုံး စိုးရိမ်ရတဲ့ ပြဿနာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်တော့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ စိုက်ပျိုးရေး ကိစ္စတွေလည်း ရှိသေးတယ်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအပြီးမှာ စိုက်ပျိုးရေးဆိုတာ လက်တွေ့ထက် အိမ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့... အိုင်ဗီ၏ မျက်လုံးများက ဝင်းလက်သွားသည်။ လောကမှာ မရှိတာဆိုတာ မရှိပါဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ အသက်မကုန်ခင်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာပဲ လိုတာပါ။

သူမရဲ့ အရင်ဘဝက သတင်းတွေအရဆိုရင် စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် တကယ်ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူမက စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပါ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာအချို့ကြောင့် သူမ နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ အိုင်ဗီသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ကာကွယ်ပြီး သူမ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်အောင် ခေါ်ယူမည်ဟု သစ္စာဆိုလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၁၂၈ - ဇီးသီးပွင့်အမှတ်အသား

အိုင်ဗီသည် အစီအစဉ်ဆွဲပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆိုင်းလပ်စ်ထံမှ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ကျောမှာ ဇီးသီးပွင့်ပုံစံ အမှတ်အသားပါတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ရှာပေးနိုင်မလား"

ထူးဆန်းသော တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဆိုင်းလပ်စ် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီလေ၊ အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ အဲ့ဒီလိုလူမျိုး ရှိ၊ မရှိ ကျွန်တော် သတင်းကြေညာပြီး ရှာပေးပါ့မယ်။"

သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ကာ အိုင်ဗီ ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အမြူတေ များကို စုဆောင်းပြီး စုပ်ယူခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားလိုက်တော့သည်။

သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် အိုင်ဗီသည် အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ တစ်လအတွင်းမှာပင် အဆင့်1 သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်းကိုသာ အခြားသူများကြားခဲ့လျှင် သူမအား ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ အဆင့်၀ မှ အဆင့်၁ သို့ တက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ အမြူတေမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး သွေးကြောများအတွင်းသို့ စီးဆင်းစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်အတွက် ရိုးအီနေသော အရာမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အဆင့်၀ မှ ၁ သို့ တက်ရန်မှာ အဆင့်‌၁ မှ ၂ သို့ တက်ခြင်းထက် အချိန်နှစ်ဆခန့် ပိုပေးရလေ့ရှိသည်။

အိုင်ဗီသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူမ၏ ဒုတိယမြောက်စွမ်းအားဖြစ်သော "ပစ္စည်းကောက်ယူခြင်း" စွမ်းအားကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်မလားဟု တွေးတောနေမိသည်။ အကယ်၍ မြှင့်တင်နိုင်လျှင် ဘယ်အမြူတေက သူမကို ကူညီနိုင်မလဲ သူမသည် အခြားအမြူတေများကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ စိတ်စွမ်းအင် နှင့် ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေများကိုသာ စုပ်ယူနိုင်သေးသည်။

ထိုသို့ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးမှုများကြောင့် သူမသည် စိတ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေတစ်ခုခုမှာ သူမ၏ ဒုတိယစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးမည့်အရာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုယူဆချက်တွင်လည်း အားနည်းချက်ရှိနေသည်။ သူမသည် ထိုအမြူတေနှစ်မျိုးကို အရင်ဘဝကတည်းက စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က သူမတွင် "ပစ္စည်းကောက်ယူခြင်း" စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်၏ဘက်၌ အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ စစ်တပ်က သူတို့အား ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပေးအယူတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ စစ်တပ်၏ ကမ်းလှမ်းချက်မှာ အိုင်ဗီ့ထက်ပင် နည်းပါးနေခြင်းဖြစ်သည်။

စစ်တပ်နှင့် တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုတည်းကပင် ဒန်နီရယ်၏ စိတ်အခြေအနေကို ပျက်စီးစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ထိုလူယုတ်မာများသည် မြေတစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ဆန် ၈,၀၀၀ ကီလိုဂရမ်သာ ပေးရုံသာမက အထက်လူကြီးများထံမှ အပိုအကျိုးအမြတ်ရယူရန်အတွက် စစ်တပ်က ဆန် ၉,၀၀၀ ကီလိုဂရမ် ပေးသည်ဟု ဒန်နီရယ်ကို လိမ်လည်သတင်းထုတ်ပြန်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မေဆင်က သက်ပြင်းချရင်း "ကျွန်တော်တို့ မစ္စအိုင်ဗီရဲ့ အပေးအယူကိုပဲ လက်ခံသင့်တယ် ထင်တယ်။ သူမက စစ်တပ်ထက် အများကြီး ပိုပေးနေတာပဲ။"

"တခြားဝယ်မယ့်သူတွေကရော"

မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်က ပြန်မဖြေဘဲ အခြားရွေးချယ်စရာများကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုမြေကို အခက်အခဲများစွာဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ စုဆောင်းငွေအားလုံးကိုလည်း ထိုမြေ၌ ပုံအောခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအားလုံး အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

"တခြားသူတွေကလည်း မစ္စအိုင်ဗီလောက် မပေးနိုင်ကြဘူး။ အချို့ဆိုရင် စတုရန်းမီတာ ၅၀,၀၀၀ ပဲ ခွဲရောင်းပါလားလို့တောင် မေးနေကြတယ်" ဟု ဂရစ်ဖင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။ အခြားသူများ၏ မှတ်ချက်များကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သူ့မှာ ခေါင်းခဲရသည်။

"ဒါဆို ဘာလုပ်မလဲ အိုင်ဗီက တို့အပေါ် အမြတ်ထုတ်တာကိုပဲ ခွင့်ပြုရမှာလား" ဗစ်တာက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"တို့မှာ တခြားလုပ်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ" ဟု ဂျိုးနပ်စ်က ပခုံးတွန့်ပြသည်။ သူကတော့ ထိုအပေးအယူမှာ မဆိုးလှဟု ထင်နေသည်။

အသားမှာ အလွန်ရှားပါးလာသဖြင့် ယခုအခါ ရွှေ ၁၀ ဂရမ်ပေးလျှင်ပင် အသား ၁ ဂရမ် ဝယ်နိုင်ရန် မသေချာတော့ပေ။ သို့သော် အိုင်ဗီက မြေတစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ငါး ၅ ကောင်စီ ပေးရန် အဆင်သင့်ရှိနေသည်။

ထို့ပြင်... ဂျိုးနပ်စ်သည် ပန်းရောင်ဆံနွယ်များဖြင့် အေးစက်တည်ငြိမ်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိုအမျိုးသမီးကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။ သူမတွင် သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူမအပေါ် ထိုသို့တွေးတောနေသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အိုင်ဗီ့ကို မြင်ဖူးခဲ့သော အဲလီယပ်စ်ပင်လျှင် သူမ၏ အလှအပထက် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှု၊ ကျော့ရှင်းမှုနှင့် ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို ကြည်ညိုနေမိသည်။

မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်သည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း သူမကို မနက်ဖြန် ဆက်သွယ်လိုက်ကြတာပေါ့။"

ဂျိုးနပ်စ်နှင့် အဲလီယပ်စ်တို့မှာ ကြက်သွေးထိုးခံထားရသကဲ့သို့ တက်ကြွသွားကာ တစ်ပြိုင်တည်းပင် "ဒါဆို ကျွန်တော် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု အော်လိုက်ကြသည်။

အခြားသူများ : "..." ဟမ် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တက်ကြွနေကြတာလဲ

မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်က သူတို့နှစ်ဦးကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ပြီးမှ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

အိုင်ဗီသည် သူမ၏ အခန်းထဲတွင် ကျင့်ကြံနေစဉ် မက်ဆေ့ချ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာပြီး "နောက်ဆုံးတော့ ဒီမြေက ငါ့အပိုင် ဖြစ်တော့မယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း သူမ၏ စွမ်းအားက သူမအား ဆန်နှင့် ဂျုံမှုန့်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူမအနေဖြင့် ဆန် ကီလိုဂရမ် ၂၅၀,၀၀၀ နှင့် ငါး ၁၂၅ ကောင်ကို အလွယ်တကူ ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် နှစ်ဖက်စလုံး တွေ့ဆုံကြသည်။ မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်ဘက်မှ ဒန်နီရယ်၊ ဂျိုးနပ်စ်နှင့် အီလီယပ်စ်တို့ ပါဝင်ပြီး အိုင်ဗီကမူ တစ်ကိုယ်တည်း ရောက်လာသည်။ သူမ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ အကယ်၍ အဆိုးဆုံးအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူမ အော်ဟစ်လိုက်ရုံဖြင့် ဇမ်ဘီများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ထိုဇမ်ဘီများသည် သူမကို လျစ်လျူရှုကာ ဒန်နီရယ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ကိုသာ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဒန်နီရယ်၏ ဘေးမှ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် လူငယ်နှင့် အဖိုးကြီးတစ်ဦးကို ကြည့်ကာ သူမ စိတ်ဝင်တစား မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသော်လည်း ဘာမှတော့ မမေးခဲ့ပေ။ (အကယ်၍ အဲလီယပ်စ်သာ အိုင်ဗီက သူ့ကို အဖိုးကြီးဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလျှင် ငိုမိပေလိမ့်မည်။ သူက ဆံပင်ကို ငွေရောင်ဆိုးထားခြင်းသာဖြစ်ပြီး အရောင်ကျွတ်လာသဖြင့် မီးခိုးရောင် ပေါက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရီးကြမ်းကြောင့် ပင်ပန်းနေသဖြင့် ရုပ်ရင့်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ သူက အသက် ၂၄ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။)

"လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အပြီးသတ်ဖို့ စစ်တပ်ဆီ သွားကြရအောင်" အိုင်ဗီက စကားကို လှည့်ပတ်မနေဘဲ တည့်တည့်အကြံပြုလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားကို တတ်နိုင်သမျှ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု ဂျိုးနပ်စ်နှင့် အဲလီယပ်စ်က တစ်ပြိုင်တည်း ဖြေလိုက်သဖြင့် ဒန်နီရယ်မှာ စကားမဲ့သွားရသည်။ ဒီကောင်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝကို ပေါ်တင်ပြနေကြပါလား။

အိုင်ဗီက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မကြာမီ စစ်တပ်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ စစ်တပ်တွင် "ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေး" အမည်ရှိ ဌာနသစ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ထားပြီး လိမ်လည်မှုကင်းသော အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်လိုသူတိုင်း ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ရန် အစိုးရက ကြေညာထားသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အိုင်ဗီသည် စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ပြီး မြေကွက်ကို သူမ၏ အမည်ပေါက်အဖြစ် တရားဝင် ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်၏ အိမ်အနီးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ကဲ... မစ္စအိုင်ဗီ၊ အခု ငွေပေးချေမှုကို အပြီးသတ်ပေးနိုင်မလား" ဟု မြို့တော်ဝန် ဒန်နီရယ်က မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ အိုင်ဗီသည် တစ်ချိန်လုံး လက်ဗလာနှင့် လာခဲ့သောကြောင့်ပင်။