အခန်း (၆၉၄-၆၉၆)

Chapter 694 (၉) ယောက်မြောက်လူက အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်မဟုတ်ဘူး

လဲ့တောက်ဟန်၊ အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာများ ဝင်းပလာကြသည်။

ကောင်းပြီ။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ မဆင်မခြင် လုပ်တတ်သူမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ခွန်အားမှာ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသော လဲ့ကျင်းလုံကို ယှဉ်နိုင်သည့်အဆင့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း မောက်မာထောင်လွှားခြင်း မရှိပေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား သူသည် စစ်မှန်သော ရန်သူများဖြစ်သည့် ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုး လေးဦးအပေါ်တွင်သာ အာရုံကို အမြဲတစေ ထားရှိခဲ့၏။ လဲ့ကျင်းလုံ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသည့် အချိန်ကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ သူသည် တွေဝေမနေဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုနတ်ဆိုးလေးဦးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝှက်ဖဲဖြစ်နေသော ခြိမ်းခြောက်မှု လေးခုကို လုံးဝ ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော ပြိုင်ဘက်မှာ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသော လဲ့ကျင်းလုံသာ ကျန်တော့သည်။

"ကောင်လေး… မင်းက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ… ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ… အဲဒီ ညစ်ညမ်းနတ်ဆိုး လေးယောက်က အစကတည်းက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး… သူတို့က အလကားပဲ"

"သူတို့ကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး… နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့အားလုံး သေရမှာပဲ"

လဲ့ကျင်းလုံ နောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲ၏ အသာစီးရမှုမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရှိနေဆဲဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ လမ်းတစ်ဝက်မှ ပေါ်လာသော ဤလူငယ်သည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်၏ စွမ်းအားကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်နေလျှင်ပင် ရလဒ်ကို အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်နေသည်။

"အဲဒီလိုလား"

"ခင်ဗျားက ဒီလောကကြီးကို အထင်သေးနေတုန်းပဲ"

ရှန်မို၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်မှ ပါရမီရှင်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ရောက်ရှိလာကြပြီး အလယ်ဗဟိုဒေသ၏ အောက်ခြေတွင် စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ဧရာမ အကျဉ်းထောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်တွင် သေးငယ်သော အမည်းစက် အချို့ကို မြင်နေရသည်။ ထိုအစက်များမှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။

သံသရာသန့်စင်မြေ၏ အမြွှာသန့်စင်သားတော်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ စီခုန်းယန်မှ တိုးတိုးလေး ရေတွက်လိုက်ပြီးနောက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟင်… အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အရေအတွက်က မှားနေသလိုပဲ"

သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ စီခုန်းလျဲ့ကလည်း လိုက်တွက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ရှစ်ယောက်ပဲ ရှိရမှာလေ… ဘာလို့ လူရိပ် ကိုးခု ဖြစ်နေတာလဲ"

ချောင်းချင်းဝမ်၊ လီယွန်လုံနှင့် အခြားသူများအားလုံး တောင်ထိပ်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် တောင်ထိပ်မှာ တာအိုသူတော်စင်လက်နက်ကြီး နှစ်ခု ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသော ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာ ဖြစ်နေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမျှလောက် ဝေးကွာသော နေရာမှကြည့်လျှင် သူတို့၏ အမြင်အာရုံမှာ တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ပုံပျက်နေပြီး ရိပ်ရိပ်မျှသာ မြင်နေရတော့သည်။

"လီချန်းဖုန်း… မင်းမှာ အဝေးကြည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်… စမ်းကြည့်ပါလား"

လီယွန်လုံ သူ့ ဘေးရှိ ဓားမင်းသားကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လီချန်းဖုန်းမှာ အေးစက်စက်ပင်

"မင်း သတိပေးစရာ မလိုပါဘူး… ငါ ကြည့်နေပြီ"

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရုဏ်ဦး ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်အလင်းလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ သူတော်စင်လက်နက်များ တိုက်ပွဲ၏ နှောင့်ယှက်မှုများကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ရှစ်ဦး… တစ်ဦးချင်းစီကို သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သို့သော် လူရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဒီလောက် ငယ်တာလား။

အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် မဟုတ်ဘူး။

သူက ဘယ်သူလဲ။

ထိုခဏ၌ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသော လဲ့ကျင်းလုံသည် လီချန်းဖုန်း၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး

"နိဗ္ဗာန်အဆင့် ပုရွက်ဆိတ်လေးက အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲကို ချောင်းကြည့်ဝံ့တယ်ပေါ့လေ"

သူ မြေပြင်ကို အားဖြင့် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောင်ခြေတွင် ရှိနေသော လီချန်းဖုန်း၏ အမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံကို အမြန်ပင် ပြောင်းလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့၏။ လဲ့ကျင်းလုံ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပေပေါင်းသောင်းချီသော အကွာအဝေးကို တစ်ခဏအတွင်း ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"အဟွတ်”

လီချန်းဖုန်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဧရာမဆင်ကြီးတစ်ကောင်၏ အတိုက်ခံရသည့်အလား ပေပေါင်းထောင်ချီအကွာသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

တုန်းလီအင်ပါယာ မင်းဆက်မှ ကျင့်ကြံသူများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လီယင် သူ၏ အစ်ကိုကို ကူတွဲပေးရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

"အစ်ကို… ဘာဖြစ်တာလဲ"

လီယွန်လုံ၊ ချောင်းချင်းဝမ်နှင့် အခြားသူများလည်း သူ့ဆီသို့ အကြည့်များ လှည့်လာကြ၏။ လီချန်းဖုန်း အသံထွက်မပြောဘဲ စိတ်ချင်းဆက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အသစ်က နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ"

လီယင်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

လီချန်းဖုန်းမှ ဆက်၍

"ပြီးတော့ တောင်ထိပ်မှာ ကိုးယောက်မြောက် လူတစ်ယောက် ပေါ်နေတယ်… သူက အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် မဟုတ်ဘူး… အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ… သူက ငါ့ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိတယ်"

လီယင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ကျင့်ကြံသူလား… အဲဒီနေ့က မိုးကြိုးနတ်ဆိုးနွယ်နဂါးလက်ကနေ ငါတို့ကို သာမန်ကာလျှံကာ ကယ်ခဲ့တဲ့သူလား"

လီယင်၏ သုံးသပ်ချက်မှာ ခိုင်လုံသော အခြေခံရှိသည်။ လီချန်းဖုန်းသည် အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အဖြစ် အများက အသိအမှတ်ပြုထားသူ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ မောက်မာမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခြားပါရမီရှင် အားလုံး၏ တူညီသော သဘောထား ဖြစ်သည်။ ထိုဂုဏ်သတင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲများ၊ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော မှတ်တမ်းများမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လီချန်းဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် သာလွန်နိုင်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။

ပြီးတော့ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးနွယ်နဂါး ကိစ္စလည်း ရှိသေးသည်။ လီချန်းဖုန်းပင်လျှင် ထိုသတ္တဝါမျိုးကို ရန်စရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သို့သော် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူကမူ ၎င်း၏ နွယ်စင်များကို သာမန်ကာလျှံကာ ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သူ ထိုသတ္တဝါကို သူနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့၏။ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏ နည်းလမ်းများနှင့် ခွန်အားမှာ သူတို့မျိုးဆက်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် လီယင် ကောက်ချက်ချနိုင်သည်မှာ ယခင်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ယခု တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရှိနေသူမှာ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ များလှသည်။

လီယင် အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး

"လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ ဒီအတိုင်းပဲ နေကြမယ်… အပေါ်ကို မတက်နဲ့ဦး… အရင်ဆုံး အကဲခတ်ရအောင်"

ညီအစ်ကို နှစ်ဦး ဦးဆောင်သော တုန်းလီမင်းဆက် ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ နေရာတွင် အသာစောင့်နေကြသည်။

သူတို့ ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ သံသရာသန့်စင်မြေ၊ ဖန်တီးရှင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၊ ကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုမှ တပည့်များကလည်း လိုက်လံ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် လဲ့ကျီကျိန်းနှင့် ရှီထျန်းဟောက်တို့မှာ အသာအယာ စကားပြောနေကြသည်။

"သက်ပြင်းချစရာပဲ… ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဘယ်ရောက်သွားလဲ မသိဘူး… သူ ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲ ဝင်သွားကတည်းက သူ့သတင်း ဘာမှ မကြားရတော့ဘူး"

လဲ့ကျီကျိန်းမှ တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ ကျေးဇူးရှင်မှာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ခွန်အားဆိုသည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိစမြဲ ဖြစ်၏။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်အိုကြီး တစ်ဦးက ပေးအပ်ထားသော အသက်ကယ်ရတနာကို ဆောင်ထား၏။ တကယ်လို့သာ သူ ကျေးဇူးရှင်၏ ဘေးတွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဘေးကင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့ မဆုံရရုံသာမက သတင်းအချက်အလက်လည်း လုံးဝ မရှိပေ။ ဘယ်ကစပြီး ရှာရမှန်းပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

ရှီထျန်းဟောက် ရယ်မောလိုက်ပြီး

"သိပ်ပြီး အများကြီး မစဉ်းစားပါနဲ့… အဲဒီစီနီယာက မင်းရဲ့ ကာကွယ်မှုကို လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး… ငါတို့ ရှေ့မှာ ဘာရှိမလဲဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်… လီချန်းဖုန်း တောင်ထိပ်ကို ကြည့်လိုက်တာ ငါမြင်တယ်… တုန်းလီမင်းဆက်က ခုနက တက်ကြွနေပေမဲ့ အခုတော့ ငြိမ်သွားပြီ"

လဲ့ကျီကျိန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း တစ်ခုခု ဝှက်ထားတာ ရှိတယ်လို့ ခံစားမိတယ်… သတိထားပြီး နောက်ကျရင် ငါ့နားမှာပဲ ကပ်နေပါ… အနည်းဆုံးတော့ ငါ မင်းကို ဘေးကင်းအောင် ထိန်းထားပေးနိုင်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

ရှီထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်နေသည့် အရာပင် ဖြစ်၏။

လဲ့ကျီကျိန်း၏ ကာကွယ်မှုကို သူ၏ နောက်ဆုံးအရန်အင်အားအဖြစ် ထားရှိရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ ကံကောင်းခြင်းအတွက် အရာအားလုံးကို စတေးပြီး စွန့်စားဝံ့ပေလိမ့်မည်။ လဲ့ကျီကျိန်းမှာတော့ သူ၏ ဘေးကင်းရာ ပိုက်ကွန် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ရှန်မို... မင်း ဘယ်မှာပဲ ရှိနေနေ ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရုန်းကန်နေရတုန်း ဖြစ်မှာပါ..."

ရှီထျန်းဟောက်၏ နှုတ်ခမ်းများ သိမ်မွေ့စွာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ တောင်ခြေမှာ ရောက်နေပြီ… ကံကြမ္မာက ပေးအပ်မယ့် လက်ဆောင်ကို စောင့်နေတာ"

တစ်ဖက်တွင်မူ တောင်ထိပ်ပေါ်၌။

လဲ့ကျင်းလုံ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ခုနက တုန်းလီမင်းဆက်က ကလေးတစ်ယောက် ဒီတိုက်ပွဲကို ချောင်းကြည့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ… ငါကတော့ အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် သူ့ကို နှိမ်နင်းလိုက်တယ်… သူက မင်းတို့ရဲ့ ဓားမင်းသားလို့ ခေါ်တဲ့သူ မဟုတ်လား"

တုန်းလီမင်းဆက်မှ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဖွားအိုကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်၍။

"လဲ့ကျင်းလုံ… ဓားမင်းသားကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့… မီးတောက်ဧကရာဇ် ပြန်လာမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား"

လဲ့ကျင်းလုံ မထီမဲ့မြင်ဖြင့်

"မီးတောက်ဧကရာဇ်လား… သူသာ ပြန်လာနိုင်ရင် အစောကြီးကတည်းက ပြန်လာမှာပေါ့… မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာနေတဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက်ကို ငါက ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"

အဖွားအိုကြီး၏ အမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ အံကြိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသော လဲ့ကျင်းလုံသည် သူတို့ ခုခံနိုင်သည့် အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေလေပြီ။

ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းက ဘာထူးမည်နည်း။

ထို့အပြင် လဲ့ကျင်းလုံ၏ စကားမှာ အမှန်တရားလည်း ပါဝင်နေသည်။ မီးတောက်ဧကရာဇ်၏ အမည်က လူတွေကို ကြောက်လန့်စေနိုင်သော်လည်း ဝေးကွာနေပြီး ပြန်လာ၊ မလာ မသေချာသည့် သူတော်စင်တစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်လောက် မကြောက်စရာကောင်းပေ။

Chapter 695 အနန္တမီးတောက်

လဲ့ကျင်းလုံမှာ ရက်စက်ယုတ်မာသော ရယ်သံဖြင့် ပေါ်လာသည်။

သူသည် အရိုးဖြူလှံကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှန်မို၏ နှာခေါင်းထိပ်သို့ ချိန်ရွယ်ကာ

"စကားတွေ အများကြီး ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ဘူး… ကောင်လေး မင်းမှာရှိတဲ့ ဝှက်ဖဲတွေ အကုန်ထုတ်လိုက်တော့"

"မင်းက တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အချက်ပဲ… မင်းကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ"

"မင်းကို သေစေချင်တယ်"

ရှန်မို သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ… ကျွန်တော်ကလည်း ခင်ဗျားကို အခုပဲ အဲ့ဒီလမ်းပို့ပေးတော့မလို့"

လဲ့ကျင်းလုံ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်… အရမ်းကောင်းတယ်… ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ငါ့ကို ပို့ပေးမှာလဲ"

ရှန်မို ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။ "မိုးကြိုးနဲ့"

လဲ့ကျင်းလုံ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မိုးကြိုးလား… ငါက မိုးကြိုးအတတ်မှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

"ငါသာ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ထဲကို ဆုတ်ခွာသွားရင် ဘယ်လိုမိုးကြိုးအတတ်ကမှ ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

"ကောင်လေး… ငါ့ကို မိုးကြိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ မင်း တကယ်ကို သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"

ရှန်မို အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ"

"ဒီလောကမှာရှိတဲ့ မိုးကြိုးတွေက ဒီအမျိုးအစား အနည်းငယ်ထဲမှာတင် ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လဲ့တောက်ဟန်၊ အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၊ ရှန့်ကူနှင့် အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ အားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒီလောကမှာရှိတဲ့ မိုးကြိုးတွေက အမျိုးအစား အနည်းငယ်ထဲမှာတင် ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဟူချင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တောက်ဟန်… မိုးကြိုးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ခင်ဗျားရဲ့ အသိပညာက ကျွန်တော်တို့ထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်… ဒီလောကမှာ မိုးကြိုးအမျိုးအစား ဘယ်လောက်များများ ရှိတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"

လဲ့တောက်ဟန် တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစွမ်းအထက်ဆုံးကတော့ သဘာဝအတိုင်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးပဲ… ကောင်းကင်မိုးကြိုးကတော့ အပြာရောင်မိုးကြိုးကနေ စတင်တယ်… ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးအဖြစ် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတယ်… နောက်ဆုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာတော့ ရွှေရောင်မိုးကြိုး ဖြစ်လာတာပဲ"

"ငါတို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေသာလျှင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဆီကနေ ရွှေရောင်မိုးကြိုး တစ်စတစ်စကို ဖမ်းယူနိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် အသုံးချနိုင်ကြတာ… အကြိမ်ပေါင်းများစွာမှာ သူတို့ဟာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးရဲ့ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု နာကျင်မှုကို ခံစားကြရတယ်"

"လဲ့ကျင်းလုံ ငယ်ရွယ်ပြီး မောက်မာနေတုန်း နတ်ဘုရားနန်းတော်အဆင့်မှာ သူဟာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်… နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ အဲဒီစွမ်းအားကြောင့်ပဲ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာလောက် နှောင့်နှေးသွားစေခဲ့တယ်"

လဲ့တောက်ဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"ကောင်းကင်မိုးကြိုးအပြင် ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မိုးကြိုးလည်း ရှိသေးတယ်… အဲဒါကို ကျင့်ကြံသူတွေက သားရဲမိုးကြိုးလို့ ခေါ်ကြတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမိုးကြိုးမျိုးကတော့ အတော်လေး အားနည်းပါတယ်"

"ကောင်းကင်မိုးကြိုးနဲ့ ယင်နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ထိတွေ့မိတဲ့အခါ နတ်ဆိုးမိုးကြိုးလို့ ခေါ်တဲ့ မိုးကြိုးအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတတ်တယ်… နတ်ဆိုးမိုးကြိုးက အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ဖျက်ဆီးအား ရှိပေမဲ့ အဲဒါက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်တော့ မဟုတ်ဘူး… တကယ်လို့ တစ်ဦးတစ်ယောက်က နတ်ဆိုးမိုးကြိုးကို ကိုယ်ပိုင်အသုံးချဖို့ စုပ်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီစွမ်းအားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရနိုင်ခြေ အလွန်များတယ်… ယာယီခွန်အားအတွက် ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးကတော့ မိမိရဲ့ ရေရှည်အနာဂတ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါတွေကလွဲရင် တခြားမိုးကြိုးဆိုတာ မရှိတော့ဘူး"

လဲ့တောက်ဟန် ခေါင်းကို မလွှဲမရှောင်သာ ခါလိုက်မိသည်။

ထိုခဏ၌ ရှန့်ကူမှ ရုတ်တရက်

"မဟုတ်ဘူး… နောက်ထပ် မိုးကြိုးတစ်မျိုး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသေးတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို မီးလျှံအမျိုးအစားလို့လည်း ပြောလို့ရတယ်"

လဲ့တောက်ဟန် မှင်သက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ…ခင်ဗျား အဲဒီလို ပြောလိုက်မှပဲ… အဲဒီလို မိုးကြိုးတစ်မျိုး တကယ်ရှိတာပဲ"

အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ဖြစ်နေသည်။

သံသရာသန့်စင်မြေမှ ဆံပင်ဖြူစပြုနေသော လူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"ကျွန်တော် သိပြီ… အဲဒါက ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံပဲ"

လဲ့တောက်ဟန် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အတိအကျပဲ”

"ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံက ထာဝရမီးလျှံတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒါက ကောင်းကင်မိုးကြိုးလည်း ဖြစ်တယ်… တကယ်လို့ ဒီလောကမှာ ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံ အမှန်တကယ် ရှိနေသေးမယ်ဆိုရင်တော့ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ အဲဒါဟာ အစွမ်းအထက်ဆုံး မိုးကြိုးပဲ… ရွှေရောင်မိုးကြိုးထက် အများကြီး သာလွန်တယ်”

အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှ ဝေခွဲမရစွာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား"

လဲ့တောက်ဟန် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"ပျောက်ကွယ်သွားပြီ… နတ်ဘုရားတွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေကြားက ကြီးကျယ်တဲ့ စစ်ပွဲကြီးနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ… အချို့ကတော့ အဲဒါကို မီးတောက်ဧကရာဇ်က ရရှိသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်ထုတ်မပြတော့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်… အချို့ကတော့ အဲဒါက အသိဉာဏ်ရရှိသွားပြီး လူသားပုံစံယူကာ နတ်ဆိုးသူတော်စင် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးလိုက်ရာကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်… တခြားသူတွေကတော့ အဲဒါဟာ ရှေးဟောင်းပြည်နယ် ကမ္ဘာထဲကို ကျဆင်းသွားပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားကာ ဘယ်တော့မှ သတင်းမကြားရတော့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ အားလုံး သက်ပြင်းကို အသည်းအသန် ချလိုက်မိကြသည်။ ထိုနတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးစစ်ပွဲသည် မရေမတွက်နိုင်သော အမွေအနှစ်များကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအားရှင်များ၏ ကျဆုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ များစွာသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဘိုးဘေးဘီဘင် နယ်မြေများ ဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းပြည်နယ်ဟု လူသိများသော ထိုနေရာပင်လျှင် အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားကြီးများဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရ၏။ ထာဝရမီးလျှံ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာလည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကိစ္စပင်။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းနီးပါး ကာလပတ်လုံး မည်သူမျှ ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံကို မတွေ့ခဲ့ကြရပေ။ ၎င်းသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့သလို မည်သည့်စွမ်းအားရှင်ကမျှလည်း သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ နောက်ဆုံးသခင်မှာ ကောင်းကင်အောက်ရှိ ထာဝရမီးလျှံအားလုံးကို စုဆောင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် မီးတောက်ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် မီးလျှံသောင်းချီ၏ ဘိုးဘေးအဖြစ် ချီးကျူးခံရသော ထိုမီးတောက်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ၎င်းကို လုံးဝ မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းနှင့် တန်းတူရည်တူ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေးကိုသာ ထူထောင်နိုင်ခဲ့၏။ ထာဝရမီးလျှံစာရင်းတွင် ဒုတိယအဆင့်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နတ်ဘုရားရတနာဖြစ်သော ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံသည် မည်သူ့ထံ၌မျှ စစ်မှန်စွာ အညံ့ခံခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

"ပြောစမ်းပါဦး… ဒီလူငယ်က ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှုရှိနေတာဟာ သူ့မှာ ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံ ရှိနေလို့များလား"

သံသရာသန့်စင်မြေမှ လူလတ်ပိုင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အဖြူရောင်အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှ လှောင်ပြောင်လေ၏။

"ဖြစ်နိုင်တာပဲ… ဘယ်သူသိမှာလဲ… မီးတောက်ဧကရာဇ်တောင် မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံကို ဒီလူငယ်လေးက သိမ်းပိုက်ထားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်သည် ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ခေတ်တိုင်းမှာ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်လာစမြဲပဲ… တစ်ဦးချင်းစီက နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတိုင်အောင် တောက်ပခဲ့ကြတာ… အစပိုင်းမှာတော့ လောကကြီးကို နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ မဟာတောကန္တာရ အရှင်သခင် ရှိခဲ့တယ်… အဲဒီနောက်မှာတော့ အကျဉ်းထောင်သူတော်စင်၊ ကိုးယင်သူတော်စင်၊ နတ်ဘုရားဖီးနစ်နဲ့ တခြားသူတော်စင်တွေ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြတယ်… နောက်ပိုင်းမှာတော့ မီးတောက်ဧကရာဇ်နဲ့ သိုင်းဘိုးဘေးတို့ ဖြစ်လာခဲ့ကြတာပေါ့… ဒီလူငယ်လေးဟာ အနာဂတ်ရဲ့ မီးတောက်ဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် ရောက်ရှိလာတော့မယ့် သိုင်းဘိုးဘေး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ… တကယ်လို့ အဲဒါက အမှန်ဆိုရင်တော့ သူ ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံကို နှိမ်နင်းနိုင်တာဟာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

သူ့ စကားအဆုံးတွင် လဲ့တောက်ဟန်နှင့် အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များ အားလုံး အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤကိစ္စကို အလေးအနက် မထားကြပေ။ ထိုကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အခြေအနေကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် ဟာသလုပ်ပြီး ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်တုန်လှုပ်ဖွယ် ပါရမီရှိသော မီးတောက်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူမျှ မသိရှိသည့်အပြင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်ရသေးသော ဤလူငယ်လေးတွင် ၎င်းကို နှိမ်နင်းရန် မည်သည့်အရည်အချင်းများ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

"သူ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲက တကယ့်ကို ဘာလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်..."

လဲ့တောက်ဟန်နှင့် အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များမှာ သူတို့၏ အကြည့်များကို လွှဲလိုက်၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ဤလူငယ်လေးအပေါ်တွင် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း အံ့ဖွယ်ဆိုသည်မှာ မျှော်လင့်ထားရန် အလွန်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းသည်ဟုလည်း သူတို့ ခံစားမိနေကြသည်။

"မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ကြွားဝါနေတဲ့ ဒီလောကရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး မိုးကြိုးဆိုတာ ဘာလဲ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး”

လဲ့ကျင်းလုံမှ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။ သူ လက်နက်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများသည် အရိုးဖြူလှံကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများအတွင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း မှိန်မှိန်လေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင်၏ အစွန်းအထက်တွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါများ ပေါက်ဖွားလာနေသည့်အလားပင်။

"ဒါဟာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပဲ… မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူဟာ ရွှေရောင်မိုးကြိုးကို တကယ့်ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်တော့မှာပဲ"

လဲ့တောက်ဟန် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မူလက လဲ့ကျင်းလုံ၏ အနာဂတ်တွင် အကန့်အသတ်မရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ ရှိခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ အကျဉ်းထောင်သူတော်စင်၏ အမွေအနှစ်ကိုပင် ဆက်ခံနိုင်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေခဲ့လေပြီ။ ၎င်းမှာ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာ ကောင်းလှ၏။ အခြားအထွတ်အထိပ်ပညာရှင်များလည်း လဲ့ကျင်းလုံ လမ်းမှားလိုက်မိခြင်းအတွက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"လာစမ်း”

လဲ့ကျင်းလုံသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှန်မိုလည်း သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဧရာမ ခရမ်းရောင်လှံကြီးများသည် ဇောက်ထိုး ဆွဲထားသလို ဖြစ်နေသည်။ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး အစင်းငါးဆယ်ခန့် ရှိ၏။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကျဆင်းလာတော့မည့် သေဒဏ်ပေးသူ၏ ဓားများကဲ့သို့ မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"လှံအစင်းငါးဆယ်နဲ့တော့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး"

လဲ့ကျင်းလုံ လုံးဝ မကြောက်မရွံ့ဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးသည် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးသာ ဖြစ်၏။ ၎င်းကို ရွှေရောင်မိုးကြိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော လျှပ်စီးမှာ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ရှန်မိုမှာမူ အလျင်စလို မရှိပေ။ ပြေးဝင်လာသော အရိုးဖြူလှံကို ရင်ဆိုင်ရင်း ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ၌ ရွှေရောင်မီးလျှံတစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာခဲ့၏။ ထိုရွှေရောင်မီးလျှံအတွင်းမှ စူးရှပြီး သန့်စင်လှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လောကရှိ မကောင်းမှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုအားလုံးကို ပြာအဖြစ် ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလားပင်။ ၎င်းမှာ အခြားမဟုတ် ထာဝရမီးလျှံစာရင်းတွင် ဒုတိယအဆင့်ရှိပြီး ကောင်းကင်အောက်၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး မိုးကြိုးဖြစ်သော ကိုးထပ်ကမ္ဘာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံ ပင် ဖြစ်လေ၏။

Chapter 696 ရွှေရောင်မိုးကြိုးတွေ အများကြီးပဲ

ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံသည် အရည်အသွေးပိုင်းတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း ပမာဏပိုင်းတွင်မူ အကန့်အသတ်ရှိနေသေးသည်။ ယခုရှိနေသော စွမ်းအင်သက်သက်ဖြင့် အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်လာမည့် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။ ထို့အပြင် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ခွန်အားမှာ ဆယ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး သန့်စင်ခြင်းစွမ်းအားမှာမူ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့နည်းသွားတတ်သည်။ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသော လဲ့ကျင်းလုံသည် ယခင်ကထက် များစွာပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေခဲ့လေပြီ။

ထို့ကြောင့် ရှန်မိုသည် လဲ့ကျင်းလုံကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံ တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။ သူသည် ထိုမီးလျှံကို အသုံးပြု၍ အိပ်မောကျနေသော ထောင်သောင်းမကသော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ ဝိညာဉ်ကို နှိုးရန်လိုအပ်၏။ ယခုအခါ အရိုးဖြူယင်ရှာကျမ်း၏ စွမ်းအားအချို့နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မှာ အသွင်သစ်ဖြင့် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်မှာသာ အိပ်ပျော်နေခြင်းဖြစ်ပြီး လဲ့ကျင်းလုံကို ဗီဇအရ ကာကွယ်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကိုသာ ပြန်လည်နှိုးနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတော်စင်လက်နက်ဝိညာဉ် မရှိလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိပေ။ ဤတာအိုသူတော်စင်လက်နက်ကြီးမှာ ဘာလုပ်ရမည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ၎င်း၏ မွေးရာပါ တာဝန်မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများကို နှိမ်နင်းရန်ပင် မဟုတ်ပါလား။

"မိုးကြိုး… လာစမ်း"

ရှန်မို တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ကိုးဘုံငရဲ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားမီးလျှံ၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်မီးလျှံများသည် အထက်မှ ကောင်းကင်နှင့် အောက်မှ မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေ၏။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုဧရာမ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးလှံ အစင်းငါးဆယ်မှာ ရွှေရောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလှံများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကြပြီ ဖြစ်၏။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးလှံများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးမိုးကြိုးစွမ်းအား အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးမိုးကြိုးနတ်ဆိုးများသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလှံများ၏ အလင်းတန်းကိုပင် မခံနိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမွှေးအမျှင်များပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ကျရောက်လေရာ တောက်လောင်သော မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးမှာ အသန့်စင်ဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မိုးကြိုးအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးမိုးကြိုးများကို မည်သို့ အတည်ပြု လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။ နတ်ဆိုးမိုးကြိုးနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုနတ်ဆိုးများသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုး အမုန်းဆုံးသော သတ္တဝါများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။

ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဆိုးမိုးကြိုးနတ်ဆိုးအရှင်ပင်လျှင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး၏ အလင်းတန်းကြောင့် မီးစွဲလောင်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေလေသည်။ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ဤမြင်ကွင်းကို တောင်ခြေရှိ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်မှ ပါရမီရှင်များ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုး။

ဒီလောက်များပြားတဲ့ ရွှေရောင်မိုးကြိုးတွေပါလား။

လဲ့ကျီကျိန်း ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ၏ ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေပြီး ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါဟာ ငါတို့ဘိုးဘေး လုပ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

လဲ့ကျီကျိန်း ကြည်ညိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လဲ့တောက်ဟန်၏ လက်ထဲတွင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်ရာ သူ့အပေါ်တွင် ထားရှိသော လေးစားမှုမှာ အတိုင်းအထက်အလွန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လဲ့တောက်ဟန်မှာ အရာရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သူ၊ မိုးကြိုး၏ သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ ဤမျှများပြားလှသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးရေလှိုင်းကြီးကို လဲ့တောက်ဟန်ကသာ ဆင့်ခေါ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

သူသာမက အခြားကျင့်ကြံသူများလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မည်သူဖန်တီးလိုက်သနည်းဟု ခန့်မှန်းနေကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ လဲ့တောက်ဟန် သို့မဟုတ် လဲ့ကျင်းလုံ ဆီမှာတင် ရပ်တန့်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မျိုးနွယ်စုသည် မိုးကြိုး၏ သဘောတရားကို အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ အခြားအင်အားစုများမှာ မိုးကြိုးကို အသုံးပြုနိုင်လျှင်ပင် သူတို့လောက် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိနိုင်ပေ။

"ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်တဲ့ ရွှေရောင်မိုးကြိုးတွေ ပေါ်လာပြီဆိုတော့ တောင်ထိပ်ပေါ်က တိုက်ပွဲလည်း မကြာခင် ပြီးတော့မှာပဲ"

လီယွန်လုံသည် ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သူ၏ ဖြူဖွေးလှပသော ခြေထောက်လေးများကို လွှဲကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရယ်မောနေသည်။

"ဟေး… တောင်ပိုင်းပြည်နယ်က လာတဲ့ မြေခွေးနတ်ဆိုးမလေး… နင် ဘာလို့ ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေတာလဲ… နင့်နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

သူသည် ရှန်မိုတစ်ယောက် အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်ကို ဘာကြောင့် ရောက်လာသနည်းဟု အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသော ဟူရှင်းယွဲ့ကို ရုတ်တရက် လှမ်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအသံကြောင့် ဟူရှင်းယွဲ့ လန့်သွားပြီး ကိုယ်လေး တုန်သွားခဲ့သည်။

သူ အသံတိုးတိုးဖြင့်

"ကျွန်မနာမည်က ဟူရှင်းယွဲ့ပါ… ကျွန်မ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေလို့ပါ"

သွက်လက်ချက်ချာသော လီယွန်လုံသည် ပုခုံးကို လှမ်းဖက်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ

"ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ… ငါ့ကို ပြောပြလေ… ငါ အဖြေပေးနိုင်ရင် ပေးမှာပေါ့"

ဟူရှင်းယွဲ့မှ လီယွန်လုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြင်နာတတ်ပြီး ခင်မင်ဖို့ကောင်းပုံရသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူက ကျွန်းစုတောင်ပိုင်းကနေ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်ကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ… သူ ဘယ်လိုမျိုး ဒီအထိ ရောက်လာနိုင်တယ်လို့ ထင်လဲ"

လီယွန်လုံ ခေါင်းလေးစောင်းကာ ဟူရှင်းယွဲ့ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"နင်ပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ နင်ကိုယ်တိုင်ကို ပြောတာလား"

ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်ပြီး

"ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်မကတော့ ကျွန်မတို့ဘိုးဘေးက ခေါ်လာပေးတာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီသူငယ်ချင်းမှာတော့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် လူကြီးမိဘ မရှိဘူး"

"သူ့နောက်ကွယ်မှာလည်း အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်း မရှိဘူး"

"ဒါကြောင့် သူ အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်ကို ဘယ်လိုရောက်လာသလဲဆိုတာ ထူးဆန်းနေတာ"

လီယွန်လုံ စဉ်းစားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းလေးစောင်းလိုက်သည်။

"နင် သူ့ကို မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခအကျဉ်းထောင်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာလား"

ဟူရှင်းယွဲ့မှာ လန့်သွားခဲ့သည်။

"နင် ဘယ်လို သိတာလဲ..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူကိုယ်တိုင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုသို့သော မေးခွန်းကို ရုတ်တရက် မေးလာသည်ဆိုလျှင် သူ ထိုလူကို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲ၌ တွေ့ခဲ့ရခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ ဖြစ်သည်။

လီယွန်လုံမှာ လူအ မဟုတ်ပေ။

ဤမျှလောက် အဖြေကို အမြန်ဆုံးထုတ်နိုင်ရန်မှာ သူ့အတွက် မခက်ခဲလှပေ။

ဤသည်ကို မြင်သည့်အခါ လီယွန်လုံ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ… ဘယ်သူလဲ"

"ငါ စဉ်းစားကြည့်မယ်… တောင်ပိုင်းကနေ အရှေ့ပိုင်းကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတယ်ဆိုရင် သူဟာ ရှေးဟောင်း နယ်မြေကူးပြောင်းရေး စက်ဝိုင်းတစ်ခုခုထဲကို ဝင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲကို မတော်တဆ ရောက်သွားပြီး ဒီကို ရောက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက ကံကောင်းမှု အကြီးအကျယ် လိုအပ်တာပဲ"

"ဒီလိုလူမျိုးက တောင်ပိုင်းရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"သူက နာမည်ကြီးနေလောက်ပြီ"

"တောင်ပိုင်းက အင်အားကြီးအဖွဲ့တွေက သူ့ကို မစည်းရုံးကြဘူးလား"

လီယွန်လုံ၏ စကားများကြောင့် ဟူရှင်းယွဲ့မှာ အဖြေပေးရန်ပင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။ အတော်ကြာမှ သူ အိုးတိုးအန်းတန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မသူငယ်ချင်းက တိုးတက်မှု အရမ်းမြန်လွန်းတယ်… ကျွန်မတို့ သူ့ကို စည်းရုံးချင်တဲ့အချိန်မှာ သူက ပျောက်သွားပြီ"

လီယွန်လုံ ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုဆိုသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ပါရမီကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးက အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်ကို ရောက်နေသည်လား။

သူ ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။

ထိုသူမှာ ဘယ်သူဖြစ်မည်နည်း။

"သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင် သိလား… ငါ သူ့ကို မြင်ဖူးသလား"

လီယွန်လုံမှ ဟူရှင်းယွဲ့နားကို ကပ်ကာ မနားတမ်း မေးနေတော့သည်။

ဟူရှင်းယွဲ့ အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး

"ကျွန်မ သူ့နာမည်ပဲ သိတယ်… သူ့နာမည်က ရှန်မို တဲ့"

"မကြာခင်ကပဲ ကျွန်မ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးနွယ်နဂါးရဲ့ ပိတ်ဆို့တာကို ခံခဲ့ရတယ်..."

သူနှင့် အခြားကျင့်ကြံသူများ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးနွယ်နဂါး၏ ဝိုင်းရံမှုကို မည်သို့ ခံခဲ့ရပုံနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်မိုက အန္တရာယ်ကို အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့ပုံကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

သူ့တွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဗီဇတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ မည်သူက လူကောင်း၊ မည်သူက လူဆိုးဆိုသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်၏။

ကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သန့်စင်သူ၊ ဤသွက်လက်ပြီး ဆော့ကစားတတ်သော မိန်းကလေးမှာ လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဟူရှင်းယွဲ့ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ကအစ မချန်ဘဲ ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

နားထောင်ပြီးနောက် လီယွန်လုံ၏ မျက်နှာလေးမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးနွယ်နဂါး၏ အစွမ်းအထက်မှုကို ကြားဖူးသည်မှာ ကြာလှပြီ။

လီယင်၊ စီခုန်းလျဲ့၊ ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ဝိုင်းရံခံခဲ့ရ၏။ လီယင်ပင်လျှင် လီချန်းဖုန်းကို အကူအညီတောင်းခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနဂါးကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မျှားခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လီချန်းဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် မလျော့ကြောင်း သူ ပြောခဲ့ဖူး၏။ ထိုစဉ်က လီယွန်လုံ ထိုစကားကို သဘောမကျခဲ့ပေ။ ယခု သူ၏ ယခင်က သဘောထားကို ပြန်တွေးမိသည့်အခါ ပါးလေးများမှာ အရှက်သည်းစွာဖြင့် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

သူ့ကို အတော်လေး အထင်သေးခဲ့မိသည်။

"ဒီလူက... ငါတို့ကြားမှာ ရှိနေသင့်တာ… နင် သူ့ကို တွေ့လား"

လီယွန်လုံ အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာလေးမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

သူ့ ဘဝတွင် ဤမျှလောက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မရှိခဲ့ဖူးပေ။

အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်မှ ပါရမီရှင်များ အားလုံး ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြသည်။ ရောက်မလာသူများမှာ အများအားဖြင့် သေဆုံးကုန်ကြပြီ ဖြစ်၏။ တကယ်လို့ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျင့်ကြံသူတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ခွန်အား အမှန်တကယ် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ထိုလူသည် သူတို့ကြားထဲတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းကို ခါလိုက်၏။

"ကျွန်မ ခုနက သုံးကြိမ်လောက် လိုက်ရှာပြီးပြီ… သူ ဒီမှာ မရှိဘူး"

လီယွန်လုံ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မရှိဘူးလား။

ဒါဆိုရင် သူက တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တွေကြားထဲ ရောက်နေတာများလား။

ထိုဖြစ်နိုင်ခြေမှာ သူ မနက်ဖြန် ကောင်းကင်မီးတောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာနိုင်ခြေထက်ပင် ပို၍ နည်းပါးလှသည်။