အခန်း (၁၆၃၃-၁၆၃၄)

အခန်း (၁၆၃၃) - ဤဆဌမမြောက်ဓားသည် ယနေ့ မိစ္ဆာကို သုတ်သင်အံ့

"ဓားမသေမျိုး လမ်းစဉ် ဟုတ်လား။ မိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်က နောက်ပြောင်နေတာလား။ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုမှာ အခုချိန်ထိ ဘယ်မှာ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ် ကျန်ပါတော့မလဲ"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ် မဟုတ်ရင် မင်းက ဘာအစွမ်းနဲ့ ရွှီခွန်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်ရတာလဲ"

အမာခံတပည့် ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုများ မရှိတော့ဘဲ စိုးရိမ်တကြီး သတိထားရိပ်များ ပိုမို ထင်ဟပ်လာသည်။

သူသည် ဓားမသေမျိုးကို တကယ်တမ်း မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ သူ၏ ဘိုးဘေးများ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုကို လုယက်တိုက်ခိုက်စဉ်က ဓားမသေမျိုးများနှင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဘိုးဘေးများ၏ ပြောပြချက်အရ ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူ အသည်းထဲအထိ စွဲမှတ်ထားမိသည်။

ကျန်ရှိသော အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးမှာမူ ဖန့်ချန်ကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း အမာခံတပည့် ချန်နှင့် ရွှီခွန်းတို့က စကားများလွန်းနေသဖြင့် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် တိုက်ခိုက်ချင်သည့်တိုင် အလွယ်တကူ လက်မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

ခုနက ဓားချက်၏ အရှိန်အဝါမှာ သူ့ကဲ့သို့ ဝါရင့်အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးကိုပင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဘာအစွမ်းနဲ့ ရွှီခွန်းကို သတ်လိုက်တာလဲ ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်သည် ရွှီခွန်းတို့ သုံးယောက် လဲကျနေသည့် နေရာကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်

"အဲဒါက သူက အရမ်းညံ့လွန်းလို့ပါ"

ရွှီခွန်းသည် မှင်သက်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖန့်ချန်ဆီသို့ ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ သို့သော် ဘေးနားရှိ သူနှစ်ဦးက အတင်း ဝိုင်းဆွဲထားကြ၏။

"စိတ်လောမနေနဲ့။ မင်းနဲ့ ငါတို့က အခု ဝိညာဉ်ဘဝပဲ ရှိတော့တာ။ အရမ်းနီးနီးကပ်ကပ် သွားရင် တိုက်ပွဲရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တုန်ခါမှုလှိုင်းတွေနဲ့တင် ဝိညာဉ်လွင့်သွားလိမ့်မယ်"

"သူက ငါ့ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ခဲ့တာတောင် မကဘူး၊ အခု ငါ့ကို ညံ့တယ်လို့ ထပ်စော်ကားနေတာ။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ"

ရွှီခွန်းက အံကြိတ်၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ခဏ စောင့်ကြည့်ရအောင်။ ဟိုနှစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပါ။ ငါတို့အတွက်ကတော့... ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ဖို့အတွက် တစ်စုံတစ်ရာတော့ စတေးရမှာပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ဒီကိစ္စကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်တော့ဘူး"

ဟု ထိုသူက ခပ်တိုးတိုး ဖျောင်းဖျနေသည်။

အခြားတစ်ဦးကမူ ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"နှမြောစရာပဲ... ငါတို့မျိုးနွယ်စုက လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်မယ့် မြင်ကွင်းကို ငါတို့ မြင်ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူက ညံ့လွန်းလို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းလက်ထဲက ဓားကြောင့်ပဲ။ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်း မှာ နာမည်ကျော်တဲ့အလျောက် တကယ်ကို သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးပဲ"

အမာခံတပည့် ချန်၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်လက်ထဲရှိ ဓားလေးဆီသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားပြီး မိမိခန့်မှန်းချက် မှန်သည်ဟု ထင်မှတ်နေသည်။

"ဒီဓားကိုပဲ သတိထားရင် ရပြီ။ မင်းမှာ ဘာလျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ ရှိသေးလဲ၊ ဖုံးမထားနဲ့တော့ ထုတ်လိုက်တော့"

ဟု အဆင့် ၄ မသေမျိုးက ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းလည်း အတူတူပဲ၊ အကုန်ထုတ်လိုက်ကြရအောင်"

အမာခံတပည့် ချန်က စိတ်အာရုံကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နက်မှောင်သော ကြေးအိုးကြီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအိုးကြီးမှာ လေထဲတွင် တရိပ်ရိပ် ကြီးထွားလာပြီး ခဏချင်းမှာပင် အလွန်ကြီးမားသော အရာဝတ္ထုကြီးအဖြစ် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် တည်ရှိနေတော့သည်။

ထိုကြေးအိုးကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းတွင် ထိပ်တန်း ၃၀၀ ထဲ မပါဝင်သည့်တိုင် ထိုအဆင့်နှင့် အလွန်နီးစပ်လှသည်။

ကျန်ရှိသော အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးကလည်း ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ အရောင်အသွေး စုံလင်သော နတ်ဘုရားတောင်ကုန်းလေး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင် လား"

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါက တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။

တစ်ဖက်လူက ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါးတောင် ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထုတ်သုံးလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယခုအခါ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။

နတ်ဘုရားတောင်ကုန်းလေးမှာ ဖန့်ချန်၏ ဓားလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ အဲဒီဓားကို ဝါးမျိုပစ်ချင်တယ်"

"စွမ်းနိုင်ရင် လာခဲ့လေ"

ဓားလေးသည် ချက်ချင်းပင် လူအသွင် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားတောင်ကုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ အရင်တုန်းက နင်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင် တစ်လုံးကို ဝါးမျိုခဲ့လို့ အခုလို လူအသွင်ပြောင်းနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါလည်း ငါ နင့်ကို ထပ်စားဦးမှာ"

အချိန်အတန်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဖန့်ချန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့်

"မင်းတို့က တိုက်ခိုက်တော့မှာလား"

အမာခံတပည့် ချန်က ပြုံးလျက်

"မလောပါနဲ့ဦး"

ငါ ထပ်ပြီး အကဲခတ်ကြည့်ပါဦးမယ်။

ကျန်တစ်ဦးမှာလည်း အလွန်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှိနေပြီး ဖန့်ချန်၏ စကားကြောင့် ဒေါသထွက်ပုံ မရချေ။

နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

"အခုထိ လက်မလှုပ်သေးဘူးလား။ ငါ့ရဲ့ဓားကို ကြောက်နေတာ သိသာနေတာပဲ၊ ဒါကို ဝန်မခံချင်ကြသေးဘူးလား။ ရက်တစ်ရာဆိုတဲ့ အချိန်က ခဏလေးရယ်။ ရက်တစ်ရာ ပြည့်တာနဲ့ ငါကတော့ နတ်ဘုရားခရီးနှင်ခြင်း အဆောင်ကို သုံးပြီး ထွက်သွားမှာပဲ"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကော ဘာလို့ အရင် မတိုက်ခိုက်တာလဲ"

အမာခံတပည့် ချန်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး

"အကြောင်းကတော့... မင်းကိုယ်တိုင်လည်း အနိုင်ရဖို့ သေချာမှု မရှိလို့ပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါကြောင့်လည်း ခုနက မင်းရဲ့ဓားချက်က ရွှီခွန်းတို့ဆီပဲ ဦးတည်ခဲ့ပြီး ငါတို့နှစ်ယောက်ဆီကို မလာခဲ့တာပေါ့"

ဖန့်ချန် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ အနိုင်ရရန် သေချာမှု မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။

အသက်စွမ်းအား ကို မစတေးဘဲ ထိပ်တန်း အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးကို သတ်ရန်မှာ မခက်ခဲသော်လည်း အချိန်အလုံအလောက် လိုအပ်သည်။ သို့သော် အဆင့် ၄ မသေမျိုး နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ရန်မှာမူ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက သတိမေ့နေသော ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ရန်မူမည်ကိုလည်း သူ ကာကွယ်ရဦးမည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ကြာနီနတ်မိမယ်ကို အလွယ်တကူ မူးမေ့သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဖန့်ချန် မသိသေးသည့် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ကောင်းပြီ... ခုနက ငါဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မသေမျိုးစွမ်းအားတွေ အားလုံး ပြန်ပြည့်သွားပြီ။ မင်းတို့ အရင် မလှုပ်ရှားရင်တော့ ငါပဲ အရင် စလိုက်တော့မယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ခန္ဓာကိုယ် ၁၁ ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အနိမ့်ဆုံးမှာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံးမှာ အဆင့် ၄ မသေမျိုး အဆင့်အထိ ရှိသည်။ သူတို့၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါမှာ အမာခံတပည့် ချန်တို့ နှစ်ဦးထက် အနည်းငယ်မျှသာ လျော့နည်းသည်။

၎င်းမှာ ဖန့်ထျန်းဇွန် သည် အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းသည်မှာ မကြာသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ..."

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ မှင်သက် အံ့သြသွားကြရသည်။

ဤနေရာမှာ ရက်တစ်ရာနီ ပန်း၏ သဘာဝအစီရင်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ ထိုအစီရင်သည် ရက်တစ်ရာသာ ခံသော်လည်း၊ ပြင်ပမှ မည်သည့် ရှေးဟောင်းမသေမျိုးမှ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ဤမသေမျိုး ၁၁ ဦးမှာ မည်ကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသနည်း။

ဖန့်ထျန်းဇွန် ရှိနေခြင်းကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဖန့်ချန်ကို ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး မလှုပ်ရဲတော့ပေ။

ထို့နောက်တွင် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာများ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်သွားကာ ပေါင်းစည်းသွားကြတော့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေါင်းစည်းသွားတိုင်း ဖန့်ချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ဖန့်လူသား၊ ထို့နောက် ရှေးဦးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၊ ဖန့်ယိန့်ကွမ်း...

မကြာမီမှာပင် ကိုယ်ပွား ၁၀ ခုစလုံးသည် မူလအရင်းအမြစ်ဆီသို့ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ခုနကထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ထျန်းဇွန် ပေါင်းစည်းရန် ကျန်ရှိတော့သည်။

ဖန့်ထျန်းဇွန် သည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လုံးဝ ဥဿုံ ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ ဖန့်ချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး အဆင့် ၄ မသေမျိုး အဆင့်နှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လာတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသော အမာခံတပည့် ချန်တို့ နှစ်ဦးမှာ မကောင်းဆိုးဝါး နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

"နှေးလွန်းတယ်"

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အမြင့်မားဆုံးသော စွမ်းအားအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ရှေးဦးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားက သူနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း... သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းဆုံး ၁၀ ဆခန့် နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီဆဌမမြောက်ဓားက... ဒီနေ့မှာ မိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ပဲ"

တောက်ပလွန်းလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ မွန်းတည့်နေမင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သာမန်လူသားများအတွက် တောင်ပြိုကမ်းပြို ရေကြီးမှုကဲ့သို့လည်းကောင်း... အဆင့် ၄ မသေမျိုး နှစ်ဦးကို ခဏချင်းမှာပင် ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

ရွှီခွန်းတို့ သုံးယောက်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်လျက် အချိန်အတော်ကြာ မှင်သက်နေကြသည်။ အဆင့် ၄ မသေမျိုး နှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်များ သူတို့ရှေ့သို့ လွင့်ထွက်လာသောအခါမှသာ သတိပြန်ဝင်လာကြတော့သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း သေသွားပြီလား"

ရွှီခွန်းက မယုံနိုင်အောင် မေးလိုက်သည်။

အမာခံတပည့် ချန်၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိနေပြီး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။

"သေသွားပြီ"

"သူနဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေသင့်ဘူး။ အစကတည်းက လက်ဦးမှုယူပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်ရှိသော အဆင့် ၄ မသေမျိုးမှာ စစချင်းတွင် စကားနည်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထအော်တော့သည်။ သူသည် အမာခံတပည့် ချန်နှင့် ရွှီခွန်းတို့၏ အပြုအမူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ပြီး ထိုအချက်မှာပင် သူတို့ ရှုံးနိမ့်ရခြင်း၏ အဓိကအချက်ဟု ထောက်ပြလိုက်သည်။

အမာခံတပည့် ချန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်

"ငါလည်း သူ ဘာတွေ သိထားလဲဆိုတာကို သိချင်လို့ စုံစမ်းနေတာပါ။ အကယ်၍ သူသာ ယန်နတ်ဘုရားရဲ့ စစ်တုရင်ရုပ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်မယ့် သတင်းတွေ ရှိမှာ သေချာတယ်လေ"

"တကယ်တော့ ငါတို့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်ပင်ပြီး သတင်းတွေ အပြန်အလှန် ဖလှယ်လို့ ရပါတယ်"

ဖန့်ချန်က သူတို့အနားသို့ တိုးကပ်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ငါးခုစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"မင်း... မင်း ငါတို့ကို မြင်နေရတာလား "

အခန်း (၁၆၃၄) - ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေဟာ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အလျော့မပေးဘူး

ဝိညာဉ်ငါးခုမှာမူ သူတို့အနေဖြင့် သေသွားလျှင်လည်း ပြီးပြီဟုသာ ထင်မှတ်ထားကြသည်။

သူတို့သည် ကျွယ်မင်အမာခံတပည့်များ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် မသေခင်ကတည်းက ယင်မသေမျိုး လမ်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို လေ့ကျင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မမြင့်မားဘဲ အဆင့် ၁ သို့ပင် မရောက်သေးသော်လည်း၊ အချိန်အတန်ကြာအောင် နေနိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး ကံကောင်းလျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ယင်လောက ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူတို့သည် ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံအားထုတ်နိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ လုံလောက်သော ယင်သက်တမ်း ရှိနေသရွေ့ သေခြင်းကင်းမဲ့သော ဘဝကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုမိတ်ဆွေ အမာခံတပည့် ဖန့်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် သူတို့ကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ကြချေ။

"သူ့မျက်လုံးတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ မတူတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး၊ ဒီကောင်က မွေးရာပါ ယင်ယန်မျက်လုံး ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေတာပဲ "

ရွှီခွန်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဘာလို့ အားလုံးက နှုတ်ဆိတ်နေကြတာလဲ။ အခုရောက်နေတဲ့ အခြေအနေကို အသားမကျသေးလို့လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

အမာခံတပည့် ချန်သည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အေးစက်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

"ခုနကပဲ ငါ အသေအချာ ပြောပြီးသားလေ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြရအောင်လို့"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

"ငါတို့ဆီကနေ သတင်းတစ်စွန်းတစ်စတောင် သိရဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့။ ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေဟာ ဘယ်တော့မှ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အလျော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး "

အမာခံတပည့် ချန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး

"ဒီစိတ်ကူးကို စောစောစီးစီး လက်လျှော့လိုက်ဖို့ပဲ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

"ရှင်းကျုံး ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ယောက်ကတော့ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းတွေ အများကြီး ပြောပြသွားပြီးသားပဲ။ မင်းတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တိုင်းက ခြိမ်းခြောက်မှုကို အလျော့မပေးတဲ့သူတွေတော့ မဟုတ်ပုံရတယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုလူငါးဦးမှာ သံသယများဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒီလိုစကားမျိုးတွေနဲ့ လာမဖျားယောင်းပါနဲ့။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ငါးယောက်လုံး ကျွယ်မင်အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ တကယ်လို့ ငါတို့က တစ်ခုခုကို ထုတ်ပြောခဲ့ရင်တောင် မင်းကော ယုံရဲမှာလား"

အမာခံတပည့် ချန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ဘွဲ့နှင်းခန့်အပ်ခြင်း အဆောင် တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာတော့သည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် အဆင့်မြင့် ယင်မသေမျိုး အဆင့်မျှသာ ရှိသဖြင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ထိုနေရာမှာပင် ယင်လောက၏ တရားဝင်နတ်ဘုရား အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်း ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ "

အမာခံတပည့် ချန်မှာ ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျန်ရှိသော လေးဦးမှာလည်း ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း အဆောင် တစ်ခုစီ ရရှိသွားကြပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထင်ဟပ်လာတော့သည်။

"မိတ်ဆွေ ဖန့်... ဒါက ဘာအတတ်ပညာလဲ။ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲဆိုတော့..."

ရွှီခွန်း၏ မျက်နှာပေးမှာ ထူးဆန်းနေပြီး၊ ဤမိတ်ဆွေ ဖန့်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ဝတ်ပြုချင်စိတ် ပေါက်လာသည့် မိမိ၏ မဖြစ်နိုင်သော စိတ်အာရုံကြောင့် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေအတွက် ဒီအတတ်ပညာက စိမ်းနေလို့လား။ အရင်တုန်းက ယင်လောကက အရင်ဆုံး ကျဆုံးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်... ဒါက..."

ငါးယောက်စလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှေးယခင်က ဘိုးဘေးများ ယင်လောကကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်စဉ်က နတ်ဘုရားပစ္စည်း တစ်ခုကို လုယူသွားနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုကို လုယက်ရာတွင် အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ သဲ့သဲ့မျှ ကြားဖူးထားသည်။

သို့သော်လည်း အလွန်အရေးကြီးသော နောက်ထပ်အရာတစ်ခုကိုမူ သူတို့ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။

"ငရဲမင်း ရဲ့ အမွေအနှစ်လား"

အမာခံတပည့် ချန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ

"မင်းက ငရဲမင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား "

"တောက်.. သူက သာမန်ငါးစာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ သူက ဟို ယန်နတ်ဘုရား အုပ်စုရဲ့ လက်ထဲက အရေးကြီးဆုံး စစ်တုရင်ရုပ် ဖြစ်နေတာပဲ"

ရွှီခွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းထက်အလွန် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

မိမိတို့၏ မူလလက္ခဏာများ ပေါ်သွားခြင်းက အံ့ဩစရာဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

"ကဲ ပြောကြစမ်း... မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီတစ်ခါ ရွေးချယ်တိုက်ခိုက်ရတဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပင် မေးလိုက်သည်။

ငါးယောက်စလုံး၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို မီးဖြင့် မြှိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အဖြူရောင် အငွေ့အချို့မှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤအဖြူရောင်အငွေ့များသည် အငွေ့ပျံသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အငွေ့တစ်စထွက်သွားတိုင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ယင်သက်တမ်းမှာ တစ်ဆင့်ချင်း လျော့နည်းသွားတော့သည်။

"တောက်... ခွေးမသား..."

အမာခံတပည့် ချန်က စိတ်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အံကြိတ်၍ အောင့်အီးနေဆဲဖြစ်သော ရွှီခွန်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ... ငါတို့ သေရင်သေပါစေ ထုတ်မပြောဘူး။ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီး အောင်မြင်ခါနီးမှ ငါတို့လက်ထဲမှာ လာပြီး အနှောင့်အယှက် မခံနိုင်ဘူး "

ရွှီခွန်းက နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်လျက် ဟိန်းဟောက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ဖန့်... ငါတို့ မင်းကို တိုက်ခိုက်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မင်းခန့်မှန်းထားသလိုပါပဲ၊ ရှဲ့ကျစ် မသေမျိုးကိစ္စကြောင့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာကတော့ ရှောက်ကွမ်းယင် ပါ"

အမာခံတပည့် ချန်က ရုတ်တရက် အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပူလောင်သည့် ခံစားချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း အငွေ့ပျံခြင်း မရှိတော့ပေ။

"......."

ရွှီခွန်းနှင့် ကျန်လေးယောက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မှင်သက်သွားကြသည်။

"ဂျီလီဂူလူး"

ရွှီခွန်း၏ ပါးစပ်မှ မိစ္ဆာစကားလုံးများ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အမာခံတပည့် ချန်ကို ဆဲဆိုနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

အမာခံတပည့် ချန်ကမူ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။

ရွှီခွန်းနှင့် ကျန်လေးယောက်မှာလည်း ထိုဝိညာဉ်အငွေ့ပျံသည့် ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝန်ခံလိုက်ကြတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်... ရှောက်ကွမ်းယင်ကပဲ ငါတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာ "

"သူက အဆင့်အတန်း အမြင့်ကြီးပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အထက်အရာရှိပေါ့ "

"မင်းကို သတ်ရတာကလည်း မင်းရဲ့ပါရမီက မြင့်လွန်းနေလို့ပဲ။ မင်းက အစီရင်မသေမျိုး ပညာရပ်နှစ်မျိုးကို တစ်ခါတည်းနဲ့ နားလည်သွားတယ်လေ။ တကယ်လို့ မင်းသာ ရှဲ့ကျစ် မသေမျိုး ဖြစ်သွားရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်လာမှာ စိုးလို့ပါ "

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်တွင် သူတို့ လေးဦးစလုံး၏ ပူလောင်သည့် နာကျင်မှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

အမာခံတပည့် ချန်က သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ရွှီခွန်းက ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ရင်း

"ဘာကြည့်တာလဲ"

"ဟူး..."

အမာခံတပည့် ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သူတို့ ငါးယောက်စလုံး၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အရင်တုန်းက ယင်လောကတိုက်ပွဲအကြောင်း ကြားဖူးသူတိုင်းသည် ယင်လောက၏ တရားဝင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သိကြသည်။

"ခုနက အဖြေတွေကို ငါကျေနပ်တယ်၊ ဆက်ကြရအောင်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ပြီး

"မင်းတို့က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဘက်မှာ ဘာအဆင့်အတန်းတွေလဲ ဆိုတာ ပြောပြပါ။ ပြီးတော့ ရှောက်ကွမ်းယင်ကကော မိစ္ဆာဘက်မှာ ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပါ"

ခဏအကြာတွင်...

ဖန့်ချန်သည် သူတို့ငါးဦး၏ အဆင့်အတန်းကို သိရှိသွားသည်။

အားလုံးမှာ ငါးစာလေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

နယ်မြေ ၂၆ ခု၏ နေရာအသီးသီးမှ လာကြသော အောက်ခြေအဆင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပါရမီထူးချွန်သည့်အတွက် လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုသို့ လူဝင်စားအဖြစ် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သူတို့သည်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဘက်က မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မှတ်ဉာဏ်များ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်နိုးထလာကြပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

အဘိုးကြီးတို့ ခတ်ထားတဲ့ သော့ မှာက ဟာကွက်အချို့ ရှိနေသေးတာပဲ။ တကယ်လို့ ပါရမီကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာနဲ့ တွေ့ရင် သူတို့ဘာသာ သော့ကိုဖွင့်ပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာနိုင်သေးတာပဲ။

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။ အကယ်၍ ဤပိတ်လှောင်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်နိုးထမည့် လမ်းစကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်လျှင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ လူ့လောကကို လုယက်သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆိုသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ရှောက်ကွမ်းယင် ကတော့ မိစ္ဆာချောက်ကမ္ဘာ က လာတာပါ။ ငါတို့က အဲဒီနေရာအကြောင်း သိပ်မသိပေမဲ့ အဲဒီက မိစ္ဆာတွေကတော့ အနည်းဆုံး အထက်တန်းစား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေပဲ"

ဟု အမာခံတပည့် ချန်က ပြောသည်။

"သူက မင်းတို့ကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်တာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မိစ္ဆာမှန်း ဘယ်လို သိကြတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

ငါးယောက်စလုံးမှာ ထပ်မံ၍ ပူလောင်သည့် ဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ ထိုမေးခွန်းကို သူတို့ မဖြေချင်ကြသည်မှာ သိသာလှသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့ ငါးယောက်လုံး အရှုံးပေးလိုက်ကြသည်။

"မြင့်မြတ်သောသားတော် က ပြောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မြင့်မြတ်သောသားတော်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငါတို့ မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးလာပြီးရင် မြင့်မြတ်သောသားတော်က ငါတို့ရဲ့ အိမ်မက်ထဲမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခလိုမျိုးပေါ့"

အမာခံတပည့် ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်သူများ၏ ပြောကြားချက်မှာလည်း သူနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခလို နည်းလမ်းမျိုးနဲ့ မှတ်ဉာဏ်နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ဆက်သွယ်နေတာပေါ့... ဒီ မြင့်မြတ်သောသားတော်ရဲ့ နည်းလမ်းက အိမ်မက်ပေးတာနဲ့ တူပေမဲ့ အကုန်လုံးတော့ မတူဘူး... တကယ်လို့ သူတို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုက ဒီနည်းလမ်း တစ်ခုတည်းဆိုရင် ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ သူတို့ဆီက ခြေရာလက်ရာ ရှာဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားနေမိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှု မှန်သမျှကို ထို မြင့်မြတ်သောသားတော်က ချုပ်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမိန့်မှာ အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မိစ္ဆာတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"မင်းတို့ ခုနက ဘာလို့ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ကို အသုံးမပြုတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်

"အရင်တုန်းက တာ့လေယင် တိုက်ပွဲမှာ ရှောက်ကွမ်းယင်ရဲ့ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်ခဲ့တာလေ"

"..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က အောက်ခြေအဆင့် မိစ္ဆာတွေမို့လို့ပါ။ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းက အထက်တန်းစား မိစ္ဆာတွေမှသာ အသုံးချနိုင်တာ"

ရွှီခွန်းက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဆိုသည်

"တကယ်တော့ ငါတို့က အခု လူသားမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဘာမှမခြားတော့ပါဘူး။ နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဘယ်လောက်မြင့်လာပါစေ အရင်လိုတော့ ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့က ဘာလို့ အေးအေးဆေးဆေး မနေကြတာလဲ။ လူသားမျိုးနွယ်အဖြစ် နေတာက မကောင်းဘူးလား၊ ဘာလို့ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုကို လုယက်ချင်နေရတာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ မပူပါနဲ့... ငါက မင်းတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်ပြောင်းလာအောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။