အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း ၁၅ ရွှီမိသားစုကို သုတ်သင်ခြင်း

"အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း..."

မိန်းမစိုး ယန် ထုတ်ယူလိုက်သော ပစ္စည်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများသည် ၎င်း၏ နာမည်ကို အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းသည် ကျင့်ကြံသူများကမ္ဘာတွင်ရှိသော အထူးကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများက ကျောက်စိမ်းပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏ မှတ်တမ်းများကို ချန်ထားရန် အထူးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုထားသည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်၏။ တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ပုံရိပ်တိုတစ်ခုကို ချန်ထားနိုင်ပေသည်။

မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းမှ ဖမ်းယူထားသော ပုံရိပ်များကို အကြိမ်များစွာ ကြည့်ရှုနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ပုံရိပ်ကို တစ်ကြိမ် မှတ်တမ်းတင်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းကို ထပ်မံ အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် ၎င်းသည် အတော်လေး တန်ဖိုးကြီးလှပေ၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် သာမန်လူများသည် အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းကို အသုံးပြုရန် ဝန်လေးတတ်ကြပြီး ၎င်းကို အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများ သို့မဟုတ် ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ကျင့်ကြံသူများကသာ အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မိန်းမစိုး ယန်က မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းတစ်ခုကို တကယ်ကြီး ထုတ်ယူလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူအားလုံးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

ရွှီမိသားစုက ကျန်းပေ့မင်းသားငယ်ကို လုပ်ကြံချောက်ချခဲ့သည့် သက်သေအထောက်အထားများ ဤအထဲတွင် တကယ်ပဲ ရှိနေသည်လော။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရွှီမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲတွင် ဝေဝါးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက စကားများများစားစား မပြောတော့ဘဲ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်ကို တိုက်ရိုက် ပြသလိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသောအရာမှာ ရွှီမိသားစု၏ တတိယအကြီးအကဲနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် စကားပြောဆိုနေသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရပေသည်။

သို့ရာတွင် အကြောင်းအရာမှာ ကျန်းပေ့မင်းသား၏ ဆက်ခံသူမင်းသားလေးသည် မွေးဖွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် ကျန်းပေ့မင်းသားကို သေဆုံးစေခဲ့သည့် ကံဆိုးစေသောကြယ် ဖြစ်ကြောင်း ထျန်းကျီစံအိမ်မှ သတင်းစကားပါးလိုက်သည်ဟု ရွှီမိသားစု၏ တတိယအကြီးအကဲက ပြောဆိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအကြောင်းအရာကို ဖြန့်ဝေပေးရန် အခြားတစ်ဖက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းချီ အသုံးပြုကာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ကွပ်မျက်ရေးကွင်း အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာနှင့် ပြည်သူပြည်သားများသည် ဒေါသတကြီး မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ လှည့်စားခံခဲ့ရပုံပေါ်ပေသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြလေသည်။

"သူတို့ကို သတ်ပြီး မင်းသားငယ်လေးရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းပေးလိုက်..."

"သူတို့ကို သတ်ပစ်..."

"ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကောင်တွေ... ကျန်းပေ့မင်းသားက ချင်းယိုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ပေးခဲ့တာ... သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရဲတာလဲ..."

"သူတို့ကို သတ်ပစ်..."

...

ရေတွက်၍မရနိုင်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ နတ်ဘုရားကွပ်မျက်ရေးကွင်း တစ်ခုလုံးကို ဆူညံသွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရွှီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ရွှီရွှမ်ကျန်းသည် သူ၏ နံဘေးရှိ တတိယအကြီးအကဲ ရွှီရှောင်ယွမ်အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မသိပါဘူး... ဒါတွေအားလုံးက ရွှီရှောင်ယွမ် လုပ်ခဲ့တာပါ... ကျွန်တော်တို့ ရွှီမိသားစုနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရွှီရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး သူက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သော်လည်း ရွှီမိသားစုကို သစ္စာဖောက်ရန် မဟုတ်သလို အပြစ်ကို ဝန်ခံရန်လည်း မဟုတ်ခဲ့။

သို့သော် သူသည် ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး သနားညှာတာရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော်က ထျန်းကျီစံအိမ်ရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့တာပါ... ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး..."

သို့သော် သူ ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှီရွှမ်ကျန်း... မင်းက လူတွေကို မသိစေချင်ရင် အစကတည်းက အဲ့ဒါကို မလုပ်သင့်ဘူးလေ... မင်းတို့က အရာရာကို အပြစ်အနာအဆာကင်းကင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရွှီရွှမ်ကျန်းနှင့် အခြားလူ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီးဖြစ်ရာ ဤအခိုက်အတန့်၌ တစ်စုံတစ်ရာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲနေပေ၏။

: ရွှီရွှမ်ကျန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုကို တောင့်ခံကာ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ရွှီရှောင်ယွမ်က ထျန်းကျီစံအိမ်ရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့ရုံပါပဲ... အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်တို့ကို မတရားမလုပ်ပါနဲ့..."

"ဟမ့်..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"ရွှီရှောင်ယွမ်... မင်း ဒါကို လုံးဝ မလုပ်သင့်ခဲ့ဘူး... ယွီအာကို မချောက်ချသင့်ခဲ့သလို ထျန်းကျီစံအိမ်ရဲ့ နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ပြဿနာမရှာသင့်ခဲ့ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရွှီရွှမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြည့်ရဆိုးသွားပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါကိုယ်တော်ကသာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်ဆိုရင် အချိန်တိုအတွင်း သိပ်အများကြီး တွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အတည်ပြုပေးနိုင်တဲ့ ဒီမှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း နှစ်ခုကို ငါကိုယ်တော့်ဆီ ယူလာပေးခဲ့တယ်..."

သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိန်းမစိုး ယန်က ဒုတိယမြောက် အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ယူကာ စတင်ပြသလိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် ရွှီရွှမ်ကျန်းနှင့် ရွှီရှောင်ယွမ် အပါအဝင် ရွှီမိသားစု၏ အကြီးအကဲ လေးဦးတို့သည် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုထဲတွင် ထိုင်နေကြပေသည်။

၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်မှာ နန်ကုန်းယွီကို ချောက်ချရန် ထျန်းကျီစံအိမ်၏ နာမည်ကို အသုံးပြုရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် လောကရှိလူများ၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဆိုလျှင်၊ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်က သူ့ကို ကွပ်မျက်မည်ဆိုလျှင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အလွန်အမင်း နှလုံးကွဲကြေသွားကာ ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်၏ ကိစ္စရပ်များကို လျစ်လျူရှုထားမည်ဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ရွှီရွှမ်ကျန်း၏ သမီးဖြစ်သူ ရွှီကျင်သည် မင်းသား၏ ဘဏ္ဍာရေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးနှင့် စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြားများကိုပင် ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက ရွှီမိသားစုသည် တကယ်ကို ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာမည် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့၏ အကြံအစည်သည် ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိခဲ့သည့်အပြင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက ဤကိစ္စကို အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသလို အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ကာ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းထံသို့ ပေးပို့လိုက်လိမ့်မည်ဟုလည်း ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြ။

ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်သည် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လူများကိုလည်း ဖမ်းဆီးကာ ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရလဒ်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်နေပေပြီ။

ဤပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရွှီရွှမ်ကျန်းသည် ဒုတိယ အကြီးအကဲအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးမိသွားလေသည်။

သူသည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရမှု မရှိဘဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများကိုသာ ပြသနေပေသည်။

"ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း မှားသွားတာပဲ... ခွေးဧကရာဇ်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဒီကိစ္စကို ဒီလောက်အထိ အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... လူမိုက်ဖြစ်တဲ့ ဒုတိယ အကြီးအကဲနဲ့ ဝိညာဉ်ကွန်ရက်က လူတွေက သူတို့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ ချန်ထားခဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

"ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးမှာ ထျန်းကျီစံအိမ်က ဝင်ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... ငါတို့ ရွှီမိသားစုက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သေရတော့မယ်..."

ဤနေရာသို့ ရောက်ချိန်တွင် ရွှီရွှမ်ကျန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"နန်ကုန်းအောက်ထျန်း... ချင်းယိုအင်ပါယာက အခု ပြည်တွင်းပြည်ပ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီလေ... ကျန်းပေ့မင်းသား သေဆုံးသွားတာနဲ့ မင်းလည်း သိပ်ကြာကြာ ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ရွှီမိသားစုက မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်..."

"ဟမ့်... ဒါဆိုလည်း မင်းတို့ စောင့်နေလိုက်ပေါ့..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့ကို သတ်လိုက်... ရွှီမိသားစု တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ပစ်... ပြီးတော့ ဒီအရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်းကို သုံးပြီး ဒါကို လောကကြီးတစ်ခုလုံး သိအောင် ကြေညာလိုက်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အခြားသူများလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြလေသည်။

၎င်းတို့၏ အနောက်တွင် ရွှီရွှမ်ကျန်းနှင့် သူ၏ လူများထံမှ ကျိန်ဆဲသံများသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပေ၏။

"နန်ကုန်းအောက်ထျန်း... ခွေးကောင်... ငါ..."

"ဘာလို့ အဲ့ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကလေးက..."

"မင်းတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်ဖို့ ငါ ကျိန်ဆဲတယ်..."

"အား..."

: သို့သော် စကားတစ်ခွန်း မပြီးဆုံးမီမှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

သေချာပေါက် အသေဆိုးဖြင့် သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော အသံသည် အဝေးသို့တိုင်အောင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

"လက်ရှိ ကျန်းပေ့မင်းသားကို အသရေဖျက်ပြီး ကောလာဟလ ဖြန့်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အတိတ်က အရာတွေကို ငါကိုယ်တော် ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာကို သိထားသင့်တယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့ဘဲ နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီကာ လူအားလုံးကို ဦးဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် ၎င်းတို့အုပ်စုသည် 'ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်' ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုရှိသည့် စံအိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြပေ၏။ ထို့နောက် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက နန်ကုန်းယွီအား ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးထံသို့ ဂရုတစိုက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ယွဲ့ရှီး... အားတဲ့အချိန်ကျရင် ယွီအာကို ခေါ်ပြီး နန်းတော်ကို ခဏခဏ လာလည်ပါ... တကယ်လို့ တစ်ခုခု လိုအပ်တယ်ဆိုရင်လည်း ကိုယ်တော့်ဆီ လာနိုင်ပါတယ်..."

"ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက လေးစားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် သူမ၏ သားအား ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူပြီး ဖော်ရွေပုံပေါ်ကာ သာမန် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နှင့် သာမန် ဦးလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေ၏။

တစ်ဖက်လူမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ၎င်းတို့သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကြောင့် အထူးဂရုစိုက်ခံရခြင်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေပြီး နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို သိရှိသူများအား အံ့သြချီးကျူးစွာဖြင့် သက်ပြင်းချသွားစေခဲ့ပေ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အခြားသူများသည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အခန်း ၁၆ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်း

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အချိန်၌ တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သူမသည် လျိုမင်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူမကို အကြီးအကဲခန်းမသို့ ပြန်သွားရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပုံရပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာ လျို... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... စီနီယာရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ နောက်ကျမနေစေဖို့ ကျွန်မ သွားပြီး အရှင်မင်းကြီးကို မေးကြည့်ရမလား..."

သို့သော် လျိုမင်ယွဲ့က ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်၍ အေးစက်သော အသံသည် သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

"မလိုပါဘူး... အရှင်မင်းကြီးသာ မှတ်မိမယ်ဆိုရင် သူက အမိန့်တော် တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ပါလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ သူက ခဏလောက် မေ့နေခဲ့ရင်လည်း ငါက အနားယူဖို့ ခွင့်ယူလိုက်ပါမယ်."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ဟကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ယွဲ့ရှီးက စီနီယာ လျိုရဲ့ အကူအညီအတွက်

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လျိုမင်ယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ရပါတယ်... အထဲဝင်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်..."

"ကောင်းပါပြီ..."

၎င်းတို့အုပ်စုသည် စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အရှေ့ဘက်ခြံဝင်း၌ လူတစ်ရာခန့် စောင့်ဆိုင်းနေပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြလေသည်။

၎င်းတို့အုပ်စု ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ အားလုံးက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"မင်းသမီးကြီးနဲ့ မင်းသားငယ်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ အစေခံငါးဆယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ အစေခံဆယ်ယောက် အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူတစ်ရာ ရှိပေသည်။

အစေခံမိန်းကလေး အယောက်လေးဆယ်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်တွင် ရှိကြသော လှပသည့် မိန်းမငယ်လေးများ ဖြစ်ကြပေ၏။

တစ်ခုတည်းသော ချွင်းချက်မှာ ဩဇာအာဏာရှိသော အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အုပ်စုကို တာဝန်ယူရပုံပေါ်သည့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက တကယ်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်ပြီး ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ အစေခံများနှင့် အစေခံမိန်းကလေးများကို ပေးအပ်ခဲ့သော ဆုလာဘ်များ တစ်ခုတည်းကပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆုလာဘ်များထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ဘာမျှ မပြောဆိုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ထကြပါ... အခုကစပြီး မင်းတို့အားလုံး ဒေါ်‌ လေးရှန်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ရှိရမယ်... မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်တွေကို သေချာလုပ်ကြ... မင်းသားစံအိမ်က မင်းတို့ကို မတရား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"နားလည်ပါပြီ အရှင်မ..."

လူအားလုံးက ထပ်မံစကားမပြောတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သူမအား လိုက်ပြရန်အတွက် စံအိမ်နှင့် ရင်းနှီးသော အစေခံမိန်းကလေး တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် မူလက စီစဉ်ထားသော်လည်း သူမနှင့် ရင်းနှီးသော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် ဤစံအိမ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာခန့်က ချင်းယိုအင်ပါယာ၏ အစွမ်းထက်သော ကျင်မင်းသား၏ စံအိမ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရလေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျင်မင်းသားသည် ထီးနန်းလုရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး စံအိမ်ကို တော်ဝင်မိသားစုက ပြန်လည်သိမ်းယူခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ ယနေ့တွင် ၎င်းကို ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးအား၊ သို့မဟုတ် နန်ကုန်းယွီအား ချီးမြှင့်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက ဤမျှလောက်ကြီးမားသော စံအိမ်ကြီးကို ငါ့အား ချီးမြှင့်ရန် မည်သို့ တွေးနေသနည်းဆိုသည်ကို မသိတော့ချေ။

ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ၏ အမည်မှာ ယဲ့ကျင်းလင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် မူလက အထွတ်အထိပ် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပါရမီရှင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ်က သူမသည် နန်းတော်တွင် အလုပ်အကျွေးပြုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးကို စော်ကားမိခဲ့သောကြောင့် ဤနေရာတွင် အရာရာကို စီမံခန့်ခွဲရန် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က ထိုအရေးပါသော အရာရှိသည် အာဏာလက်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ထူးချွန်သော ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို မည်သူကမျှ မမှတ်မိကြ။

ယဲ့ကျင်းလင်၏ မိသားစုသည်လည်း အခက်အခဲများစွာ ကျရောက်ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းတွင် သူမအတွက် ပြောဆိုပေးမည့်သူ မရှိခဲ့သောကြောင့် သူမသည် စံအိမ်မှ မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုနေရာတွင် အနှစ်လေးဆယ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ရလေသည်။

အရင်းအမြစ်များ မလုံလောက်မှုကြောင့် သူမသည် အထွတ်အထိပ် ဝိညာဉ်အမြစ်၏ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အနှစ်လေးဆယ် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအရာကြောင့် သူမသည် စံအိမ်နှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့လေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ယဲ့ကျင်းလင်အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပုံပေါ်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဘာမျှ မပြောဆိုခဲ့။

သူမသည် နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီထားလျက် ဒေါ် လေးရှန်နှင့် အခြားသူများကို မင်းသားစံအိမ်တစ်ဝိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး အစေခံခေါင်းဆောင် ယဲ့ကျင်းလင်က စံအိမ်အထွေထွေ အခြေအနေများကို မိတ်ဆက်ပေးနေသည်ကို နားထောင်နေခဲ့လေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းကျီစံအိမ်ကို အယောင်ဆောင်ကာ လက်ရှိ ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့ကြသော ရွှီမိသားစုဝင်များ၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ပုံရိပ်များနှင့်တကွ ရှင်းလင်းချက်များသည် ချင်းယိုအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပြည်သူပြည်သားများအကြား ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ငြင်းဆန်၍မရသော သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကောလာဟလ ဖြန့်ဝေခဲ့သူများသည် ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို ရွှီမိသားစုဘက်သို့ လှည့်ကာ နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စာဖြင့်ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်ခဲ့ကြလေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှီမိသားစုသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မမြင်နိုင်ကြ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ဒေါသထွက်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

မူလကတည်းက မယုံကြည်ခဲ့သူများသည် ယခုအခါ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပုံရပြီး ဇာတ်လမ်းကို အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားသော အမူအရာများဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဝေနေကြသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချင်းယိုအင်ပါယာရှိ လူတိုင်းနီးပါးက ထိုစဉ်က ကောလာဟလမှာ အတုအယောင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြလေတော့သည်။

အချို့လူများကမူ ၎င်းတို့သည် လက်ရှိ ကျန်းပေ့မင်းသားကို မတရားစွပ်စွဲခဲ့မိသည်ဟု ယုံကြည်ကာ နောင်တရနေကြပြီး ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းအောက်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှက်ရွံ့နေကြပေ၏။

အချို့လူများကမူ စိတ်ပျက်နေကြပြီး ထိုသတင်းကို တကယ်မကြားချင်ခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ မပြောရဲခဲ့ကြ။

အချို့လူများကမူ ၎င်းတို့၏ စွဲမြဲမှုမှာ မှန်ကန်ကြောင်းနှင့် ကနဦး ကောလာဟလမှာ လှည့်စားမှုတစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြလေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီကမူ ဤအရာအားလုံးကို မသိရှိခဲ့။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သူ့ကို စံအိမ်တစ်ဝိုက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် မင်းသားစံအိမ်၏ အဓိက အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အိပ်ပျော်နေသော နန်ကုန်းယွီကို ကုတင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူမက ချိုးယဲ့ကို အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ မသွားမီ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လျိုမင်ယွဲ့ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းယွီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဘေးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင် ပုံရိပ်နှစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းတို့မှာ ရှဲဒိုးချမ်းနှင့် ထျန်းကန်းခေါင်းဆောင်တို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် ရှဲဒိုးချမ်းက သူမ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အခန်းကို အသံနှင့် စွမ်းအင် အတက်အကျများမှ ခွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ထျန်းကန်းခေါင်းဆောင်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ထျန်းကန်းက သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... သခင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော် မချိုးဖောက်ခဲ့ဘဲ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ပါတယ်..."

သူ စကားပြောဆိုနေစဉ် အခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် သူ၏ လက်ငယ်လေးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံရယူလိုက်လေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်မံပြုလုပ်ပြီးနောက် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူစင်ပေါ်ရှိ နေရာ ၃၁ ခုသည် နေရာယူပြီး ဖြစ်နေလေပြီ။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း သွားလို့ရပြီ... နောက်ကျရင် မင်းရလာတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဒီကို ပို့ပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."

"နားလည်ပါပြီ သခင်..."

ထျန်းကန်းခေါင်းဆောင်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် အလင်းနှင့် အရိပ်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီသည် ရှဲဒိုးချမ်းအား လှည့်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှဲဒိုးချမ်း... အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါ... မင်းလည်း ဆုတ်ခွာလို့ ရပြီ..."

"နားလည်ပါပြီ သခင်..."

ရှဲဒိုးချမ်းသည် အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားရန် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်သည်လည်း အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် ပြုံးမိသွားသည်။ ကျန်းပေ့တပ်က ထိုအရာများကို လက်လွှတ်ရန် ဤမျှလောက် ဆန္ဒရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့။

ယခင်က နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော်သည် ဖူကွမ်းမြို့တွင် လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် ကျန်းရှန်းတောင်ကြားစခန်း မကျဆုံးမီ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျန်းပေ့တပ် ထွက်ခွာသွားကြောင်းနှင့် နန်ကုန်းအောက်ချန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်းရှန်းတောင်ကြားစခန်းကို စောင့်ကြပ်နေကြောင်း ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာသို့ သတင်းပေးခဲ့သည်ကို မတော်တဆ သိရှိခဲ့ရလေသည်။

ဤသည်က နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ကျန်းရှန်းတောင်ကြားစခန်း ကျဆုံးခြင်းနှင့် နန်ကုန်းအောက်ချန် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤသတင်းကို ရရှိပြီးနောက် ရှဲဒိုးချမ်းက နန်ကုန်းယွီအား သီးသန့် အသိပေးခဲ့ပြီး သူက နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော်များ အားလုံးကို ဤကိစ္စအား အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် နယ်စပ်သို့ စေလွှတ်ဖို့ သူ့အား ချက်ချင်း အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ ဤသည်က လူသိနည်းသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။