အခန်း (၁၉-၂၀)

အခန်း ၁၉ နောက်တစ်ကြိမ် ဝယ်ယူခြင်း

နန်ကုန်းယွီ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေချိန်မှာပင် ဘေးဘက်မှ သာယာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ယွီအာလေး... ဘာတွေများ ပျော်စရာကောင်းတာကို တွေးမိလို့ ဒီလောက်တောင် ပျော်နေရတာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး နိုးလာပြီဖြစ်ကြောင်း နန်ကုန်းယွီ သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ပျော်ရွှင်မှုကို ပြသနေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အမည်မသိ လောကကြီးကို အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် သိချင်စိတ် ပြည့်နှက်နေပြီး အစစ်အမှန် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။

သူသည် ပွေ့ချီရန် တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့ သူ၏ လက်ငယ်လေးများကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးအား အနည်းငယ် ပြုံးသွားစေခဲ့သည်။

သူမသည် လက်လှမ်းကာ နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့အိစက်နေသော ပါးပြင်များကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိမ်လိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ သူ၏ နဖူးကို သူမ၏ နဖူးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ယွီအာ... ဗိုက်ဆာနေပြီလား..."

နန်ကုန်းယွီက မဖြေကြားဘဲ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အပြစ်ကင်းစင်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ဆက်ရှိနေကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မိခင်ဖြစ်သူကို လိုလားတောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သို့မဟုတ် ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းကြောင့် သူ၏ အသိစိတ်မှာ အနည်းငယ် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး မိခင်ဖြစ်သူအပေါ် သူ၏ လိုလားတောင့်တမှုက အနည်းငယ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဗိုက်ဝအောင် စားသောက်ကြတာပေါ့... ပြီးရင် အမေက သားကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ဆော့ပေးမယ်လေ... ဟုတ်ပြီလား..."

သူမ စကားပြောဆိုနေစဉ် သူမ၏ အင်္ကျီကို ကျွမ်းကျင်စွာ မလိုက်လေသည်...

...

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းယွီကို ပွေ့ချီကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဒေါ် လေးရှန်နှင့် လျိုမင်ယွဲ့တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့ လေးဦးသည် မင်းသားစံအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။

ရထားလုံးအတွင်း၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပေသည်။ နန်ကုန်းယွီသည် အတော်လေး ပျင်းရိလာသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဘာလို့ ယွီအာက ဒီရက်ပိုင်း အများကြီး အိပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတာလဲ..."

ဒေါ် လေးရှန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"အရှင်မ... စိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး... ဒီအရွယ် ကလေးတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် အိပ်ချိန်များတတ်တာ ပုံမှန်ပါပဲ..."

လျိုမင်ယွဲ့က ဤအကြောင်းကို သိပ်နားမလည်သောကြောင့် ဘာမျှ မပြောဆိုခဲ့။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အများကြီး မတွေးတောတော့ဘဲ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းယွီ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အိပ်ပျော်သွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အသိစိတ်သည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြချေ။

ယမန်နေ့က အတွေ့အကြုံများ ရရှိခဲ့ပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီသည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း၏ စွမ်းအားကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

အထဲတွင် ဘာတွေရှိသနည်းဆိုတာကို ကြည့်ရန် သူ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးအစမရှိသော ဖန်သားပြင်တန်းများကို ကြည့်ရင်း သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိသွား လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် သီးသန့်ထားရှိသော အပိုင်းများကို အာရုံစိုက်ကာ စင်များတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ဆေးလုံး...

လက်နက်များ...

အဆောင်...

ဝင်္ကပါပြား...

ကျင့်စဉ်များ၊ မှော်ဝင်စွမ်းရည်များ...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီသည် လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးနောက် အနည်းငယ် ခေါင်းမညိတ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပစ္စည်းများမှာ အဆင့်ခုနစ်နှင့် ၎င်းအောက်ရှိ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ကျင့်စဉ်များနှင့် မှော်ဝင်စွမ်းရည်များ အားလုံးသည် လူသားအဆင့်၊ မြေကြီးအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်အဆင့်ရှိ အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းထက် ပိုမြင့်မားသောအရာများ မရှိချေ။

တကယ်ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများသည် ပိုမိုမြင့်မားသော စင်များကို ဖွင့်လိုက်ချိန်မှသာ ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်နိုင်ပေသလော။

ယခုအခါ သူ့တွင် ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ နှစ်မျိုးစလုံး ရှိနေပြီဖြစ်သလို မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် (ကျင့်စဉ်တစ်ခု) လည်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤအရာများအတွက် သူ အခက်အခဲ မရှိတော့ချေ။

မှော်ဝင်စွမ်းရည်များနှင့် ဆေးလုံးများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော အညတရလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း၏ ပထမထပ်ရှိ ပစ္စည်းများသည် သူ့အတွက် လုံလောက်နေပေပြီ။

နန်ကုန်းယွီသည် အဝေးရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူစင်ပေါ်ရှိ အပိုပစ္စည်း သုံးခုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးမိသွားသည်။

ထိုပစ္စည်း သုံးခုမှာ 'အခြေခံ ဓားပညာ' နှင့် 'အခြေခံ အမြန်နှုန်းပညာ' ဟူသော ကျမ်းစာအုပ်များနှင့် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံးတို့ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အထွေထွေဗဟုသုတ လမ်းညွှန်အပြည့်အစုံ အရဆိုလျှင် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများသည် သီးခြား မှော်ဝင်စွမ်းရည် တစ်မျိုးကို စတင်လေ့လာချိန်တွင် ၎င်းတို့အား ကူးပြောင်းရာ၌ ကူညီပေးရန်အတွက် အဆင့်မသတ်မှတ်ထားသော ကိုက်ညီသည့် မှော်ဝင်စွမ်းရည်တစ်ခုကို အခြေခံ မှော်ဝင်စွမ်းရည်အဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများကမူ ၎င်းကို များစွာ ဂရုမစိုက်ကြ။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် လေ့လာနိုင်ကြပေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီသည် ဓားပညာကို လေ့လာလိုချိန်တွင် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းက အခြေခံ ဓားပညာကို အရင်ဆုံး အကြံပြုခဲ့ပြီး သူ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်များကို လေ့လာလိုချိန်တွင် ပထမဆုံး အကြံပြုချက်မှာ အခြေခံ အမြန်နှုန်းပညာပင် ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် အမှတ် ၁၀၀ သာ တန်ဖိုးရှိသော အခြေခံ ဓားပညာ သင်ခန်းစာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အများကြီး ထပ်မတွေးတော့ဘဲ ၎င်းကို ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ အခြေခံ ဓားပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပေသည်။

【အခြေခံ ဓားပညာ။ အခြေခံ ဓားရေး၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များနှင့် ဆန္ဒပြင်းပြမှု လေ့ကျင့်ခြင်းစသည့် ဓားပညာ၏ အခြေခံ သဘောတရားများကို လွှမ်းခြုံထားသော အထူးကျမ်းစာ။】

ထို့ပြင် အခြေခံ ဓားပညာသည် ဓားတာအို မှော်ဝင်စွမ်းရည်များ၏ အနှစ်သာရ၊ ဓားဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ၊ ဓားစွမ်းရည်များ တိုးတက်စေခြင်း၏ အနှစ်သာရနှင့် ဓားတာအို၏ စည်းမျဉ်းများကို နားလည်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ စသည်တို့ကိုလည်း လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းတို့သည် ဓားတာအိုကို လေ့လာရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခြေခံများမှစတင်ကာ အခြေခံ ဓားပညာကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းက သင့်အား မလိုအပ်သော လမ်းလွှဲများကို ရှောင်ရှားနိုင်စေမည်ဖြစ်ပြီး ဓားတာအိုတွင် ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤအချက်အလက်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အခြေခံ ဓားပညာသည် ဤမျှလောက် အရေးကြီးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် သူသည် အခြေခံ အမြန်နှုန်းပညာကို ကြည့်လိုက်ရာ အဖြေမှာ ဆင်တူနေသဖြင့် ၎င်းကိုလည်း ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အမှတ် ၈၀ ထပ်မံအသုံးပြုကာ ဒုတိယအဆင့် အထူး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ဆယ်လုံး ပါဝင်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံးသည် အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြား ပါဝင်သည့် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့်တွင် အသုံးပြုရန် အသင့်လျော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီကလည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဤဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အများကြီး ထပ်မတွေးတော့ဘဲ သူသည် 'အခြေခံ ဓားပညာ' နှင့် 'အခြေခံ အမြန်နှုန်းပညာ' ကို လေ့လာရန် တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ကျမ်းစာအုပ် နှစ်အုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားခဲ့။

ထိုအခြေခံ ဓားပညာများ၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များနှင့် အခြားသော လှုပ်ရှားမှုများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး အသက်သွင်းရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

အကယ်၍ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူသည် အဆင့်နိမ့် သိုင်းလောကတစ်ခုတွင်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေမည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုကမ္ဘာတွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်များသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဓားပညာမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ရာ မည်သူက သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်မည်နည်း။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူသည် မရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လူအား သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ့ကို ပွေ့ချီထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤသူမှာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အလွန် တူညီသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နန်ကုန်းယွီသည် သူမအပေါ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိနေပေသည်။

"အို... ငါ့ရဲ့ ယွီအာလေး နိုးလာပြီလား..."

နန်ကုန်းယွီက သူ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်လုံးပြူးကြီးများကို ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ထိုလှပသောအမျိုးသမီးသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ နန်ကုန်းယွီ၏ နဖူးကို သူမ၏ နဖူးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလူလည်လေး... သားရဲ့ အမေက သားကို ဒီလောက် အကြာကြီး ပွေ့ချီထားတာတောင် မနိုးဘဲနဲ့ အဖွားက ချီလိုက်တာနဲ့ ဘာလို့ နိုးလာရတာလဲ..."

"အမေ... ယွီအာက မရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်ကို ရလိုက်လို့ နိုးလာတာ ဖြစ်မယ်..."

မိခင်ဖြစ်သူက ဤသို့ ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ့ကို ပွေ့ချီထားသူမှာ သူ၏ အဖွား ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နန်ကုန်းယွီ သိလိုက်သည်။

နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ငယ်လေးများသည် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေကာ တစ်ခါတစ်ရံ အဖွားဖြစ်သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်လိုက် လုပ်နေလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူမ၏ နံဘေးရှိ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီကလေးငယ်လေးက လုံးဝ ရှက်မနေဘူးပဲ... အဘိုးလည်း ချီပါရစေဦး..."

သို့သော် သူ လက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလှပသောအမျိုးသမီးက သူ့လက်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သွား... ဖယ်စမ်းပါ... ငါ အခုမှ ချီရတာကို ရှင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ထိုအမျိုးသားသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးတွင် ဆက်ထိုင်ကာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အခြားသူများ စကားပြောနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံ ဝင်ရောက် မှတ်ချက်ပေးနေလေသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် သူ၏ နံဘေးရှိ မရင်းနှီးသော လူများကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့အကြည့်များသည် သီးခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

အခန်း ၂၀ နောက်ထပ် မှန်းဆချက်တစ်ခု

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရင်းနှီးသော နေရာများနှင့် မရင်းနှီးသော လူများကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီသည် သီးခြား နေရာတစ်ခုဆီသို့ တိတ်တဆိတ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုလမ်းကြောင်းမှာ ရှဲဒိုးချမ်း ရှိနေသော နေရာ အတိအကျပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှဲဒိုးချမ်းသည် သူ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အထူး ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် သူ့ထံသို့ သတင်းစကား တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။

မကြာမီ ရှဲဒိုးချမ်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီသည်လည်း အထွေထွေ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

၎င်းတို့သည် ယခုအခါ ချင်းယို ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ ရှန်ကွမ်မိသားစုတွင် ရောက်ရှိနေကြပြီး ထိုနေရာသည် ၎င်းတို့၏ မိခင်ဖြစ်သူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ မိဘအိမ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခု သူ့ကို ပွေ့ချီထားသူမှာ သူ၏ အဖွားဖြစ်သော ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ နံဘေးရှိ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သော ရှန်ကွမ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန် ဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပေသည်။

လူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ သူ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းနှင့် သူ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ မင်ရှင်းယွဲ့တို့ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြပေသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး မင်ရှင်းယွဲ့မှာ နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဤလူများအပြင် အရေးမပါသော အစေခံအနည်းငယ်နှင့် အသက်နှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးနှစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ကလေးနှစ်ယောက်သည် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းနှင့် မင်ရှင်းယွဲ့တို့၏ နံဘေးတွင် အသီးသီး လိမ္မာစွာ ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ သူ့ဦးရီး တော်၏ ကလေးများ ဖြစ်ကြပေ၏။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ အမြွှာများဖြစ်ကြပြီး ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်က အစ်မဖြစ်ကာ ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်က ညီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မစတင်ရသေး။

သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုကြီးများမှ အသက်နှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးများပင်လျှင် ဆေးရည်များဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို စတင်ကုသမှု ခံယူနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သာမန်မိသားစုများမှ ကလေးများပင်လျှင် အလွန်စောစီးစွာ စတင်သင်ယူကြပြီး အသက်နှစ်နှစ်အရွယ်လောက်ကတည်းက စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာလုံးများကို မှတ်သားခြင်းတို့ကို စတင်ပြုလုပ်ကြလေသည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကလေးများကို အသက်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ဝိညာဉ်အမြစ်များ စမ်းသပ်ချိန်၌ ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီး သာမန်လူများအဖြစ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာလုံးများကို မှတ်သားခြင်းတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူနေစရာ မလိုတော့သဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှောင့်နှေးမှုမရှိစေဘဲ အခြားသူများထက် နောက်ကျကျန်ရစ်ခြင်း မရှိစေရန် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ကြ။

သို့သော် သာမန်လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုကြီးမှ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် မွေးဖွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို စမ်းသပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ၎င်းတို့၏ အကြီးအကဲများ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန်၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆေးရည်များဖြင့် အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ကျင့်ကြံသူများကမ္ဘာ၏ အထွေထွေဗဟုသုတများကို ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာသင်ယူရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။

တင်းကျပ်စွာ ပြောရလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့သည် ကလေးအများစုကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုကြီးများက လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့် ထိုအဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို သာမန် ကျင့်ကြံသူများ အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်ကြ။

နန်ကုန်းယွီသည် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်နှင့် အခြားတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့သည်လည်း သူ့ကို တစ်ခါတစ်ရံ လှမ်းကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သိချင်စိတ်များ ရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

သူသည် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးအား ပြုံးပြလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း သိချင်စိတ်များကို ပြသနေသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူသည် ခေါင်းကို လွှဲဖယ်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးအား ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး... ရှောင်ယွီရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို စမ်းသပ်ပြီးပြီလား..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ စမ်းသပ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် သတ္တု ဝိညာဉ်အမြစ်က သူ့အတွက် လုံလောက်လောက်တယ်..."

သူမ ဤသို့ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။ သူမတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိသော်လည်း သူမ၏ သားသည် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရန်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ရှည်လျားပြီး ကျန်းမာသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူမ မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အရာရာသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့။

သို့သော် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းကမူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မသိရှိပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလိုလား... သူက ဟောက်မင်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်နေပေမဲ့လည်း သူက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပါသေးတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သာမကကြောင်းကို မည်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။

ဒီကောင်လေးက သူ ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို သိရဲ့လား။

ထို့ပြင် ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်အကြောင်းကို လူတိုင်း သိထားကြပြီးဖြစ်သော်လည်း သူက ဤအကြောင်းကို သီးသန့် မေးမြန်းနေသေးရာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ယုတ်မာလှပေ။

ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်သည် ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်အား အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက မကျေနပ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေသည်။

ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်သည် သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်သည် သူ၏ အစ်မကြီး၏ ဝိညာဉ်အမြစ်လောက် မကောင်းမွန်ဘဲ သူသည် အထက်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် သူက သူမအား အလှည့်တိုင်းတွင် ဆန့်ကျင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ဒေါသကို သူ၏ ညီမငယ်လေးအပေါ်တွင်ပင် အကြိမ်ကြိမ် ပုံချခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် သူသည် သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်ပြီး သူ၏ မိခင်မှာလည်း ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် သူမသည် သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း သက်ညှာရန် ကြိုးစားခဲ့ပေ၏။ ယနေ့တွင် သူ ဤမျှလောက် အကြောင်းပြချက် ကင်းမဲ့နေလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဟမ့်..."

ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သတိပေးမှု အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းနေပေ၏။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းက ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားရာ မသိသာလုနီးပါးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်က နန်ကုန်းယွီအား နာကျင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်။

"ငါ့ရဲ့ ယွီအာလေး... မြန်မြန် ကြီးပြင်းလာနော်.. သားလေး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါကျရင် အဖွားက သားကို ကူညီပေးဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုး ရှာပေးဖို့ ကြိုးစားမယ်... ဟုတ်ပြီလား..."

နန်ကုန်းယွီက ဆက်လက် ပြုံးနေခဲ့ပြီး ဘာမျှမသိသလို ဘာမျှ နားမလည်နိုင်။

သို့သော် မကြာမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် သူ၏ ဦးရီးတော်မှာလည်း ကောင်းမွန်လှသူ မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိလိုက်သည်။

သူ၏ အဖွား ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်၏ သဘောထားနှင့် ပတ်သက်၍ပင် သူသည် မတူညီသော မှန်းဆချက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် သူက ၎င်းကို အများကြီး မတွေးတောခဲ့ချေ။

အကယ်၍ မင်းက ငါ့အပေါ် ကောင်းရင် ငါကလည်း မင်းအပေါ် ကောင်းကောင်း ပြန်ဆက်ဆံမယ်... မင်းက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့...

ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းက အနည်းငယ် တန့်သွားသော်လည်း ဘာမျှ မပြောခဲ့ချေ။

ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်၏ လက်ထဲတွင် တကယ်ပင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူသည် ၎င်းကို တောင်းရမ်းခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ခေါင်းခါကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အမေ... အရမ်းကြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ယွီအာက အဲ့ဒီလောက်တော့ အားနည်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး... အထူးသဖြင့် ကျွန်မက သူနဲ့အတူ ရှိနေတာပဲလေ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် မည်သူကမျှ သူမ၏ စကားများထဲရှိ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ။ သူမ ဝမ်းနည်းနေပြီး ရဲရင့်သယောင် ဟန်ဆောင်နေသည်ဟုသာ ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြလေသည်။

ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင်က ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းအား အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးအား ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ယွီအာကို ငါ့ရဲ့ ခြံဝင်းထဲ ခေါ်လာပြီး ထိုင်ချင်လား..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်က ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းအား အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းပြောခဲ့တာက လွန်လွန်းသွားပြီ... ဒီလောက်တောင် စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်ပြီး တည်ငြိမ်မှု မရှိဘဲနဲ့ အနာဂတ်မှာ ရှန်ကွမ်မိသားစုကို မင်းဆီ ငါ ဘယ်လိုလုပ် လွှဲအပ်ရဲမှာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်က..."

သို့သော် သူ မချေပနိုင်မီမှာပင် ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဟမ့်... ဒီနေ့ ဟောက်မင်တို့ ရှိနေလို့ မင်းကို ငါ ထပ်ပြီး မပြောတော့ဘူး... သွားပြီးတော့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း နာရီဝက်လောက် သီးသန့် အခန်းထဲမှာ သွားပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေစမ်း..."

"အဖေ..."

ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်က သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူသည် ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်က သူ၏ ချွေးမဖြစ်သူ မင်ရှင်းယွဲ့အား ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှင်းယွဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ဟောက်မင်တို့ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါဦး..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

မင်ရှင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ရှန်ကွမ်ဖေးဟုန်၏ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ သဘာဝကျကျပင် နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သလို မခံစားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေသည်။

ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ခင်ပွန်းတစ်ယောက်နဲ့ အတူနေနေရတာ သူမ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။

သူမသည် ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်နှင့် အခြားတစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မှတ်ထား... မိသားစုအပေါ် ကြင်နာရမယ်... မင်းတို့ အဖေလို မဖြစ်စေနဲ့... နားလည်လား..."

၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် မင်ရှင်းယွဲ့၏ ဆိုလိုရင်းကို သိပ်နားမလည်ဘဲ ဗလာကျင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

မင်ရှင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ရှေ့ဆက်ရမယ့် တာဝန်က ကြီးမားပြီး လမ်းခရီးက ရှည်လျားသေးတယ်..."

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ရွှမ်ယွမ်လင်ယွင် နောက်သို့ လိုက်ကာ ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်လေတော့သည်။