အခန်း (၂၃-၂၄)

အခန်း ၂၃ ကွပ်မျက်မိန့်

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် မိန်းမစိုးငယ် တစ်ဦးသည် ပြာယာခတ်စွာဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ မိန်းမစိုး ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မိန်းမစိုးငယ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ အပြစ်တင်လိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အရှေ့မှာ ဘယ်လိုတောင် ပြာယာခတ်နေရတာလဲ... ဒါက ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲ..."

သူ၏ အပြစ်တင်စကားကို ကြားချိန်တွင် မိန်းမစိုးငယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... မိန်းမစိုး ယန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ဒီအစေခံမှာ တင်ပြစရာ အရေးပေါ် သတင်းရှိနေလို့ပါ..."

"ပြောစမ်း..."

မိန်းမစိုး ယန်က နန်ကုန်းအောက်ထျန်းအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူက ဘာမျှမပြောသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးငယ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ကျန်းပေ့တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီး ချင်ဝူဟွေ့က ကျန်းပေ့တပ် စစ်သည် အယောက်တစ်ရာကို ဦးဆောင်ပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော် အပြင်ဘက်က နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါရှေ့မှာ ရောက်နေပါတယ်... သွေးတွေ ရွှဲနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုလည်း ခေါ်လာပြီး အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် အမှန်တရားနှင့် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက ပြောဆိုလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားချိန်မှာပင် လျိုမင်ယွဲ့အား ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်ရံတော် လျို... မင်းလည်း လိုက်ခဲ့သင့်တယ်... ယွီအာနဲ့ တခြားသူတွေက လောလောဆယ် နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် လျိုမင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ နံဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့အုပ်စုသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ကြပြီး မကြာမီမှာပင် ဧကရာဇ်မြို့တော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါရှေ့၌ လူအုပ်ကြီး စုရုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့အများစုမှာ အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြဘဲ ငါးမိုင်အကွာမှသာ ကြည့်ရှုရဲကြလေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းနှင့် သူ၏ အဖော်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ စောင့်ကြည့်နေသူများသည် ဦးညွှတ် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ချင်ဝူဟွေ့၏ အရှေ့ မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်လေသည်။

သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ချင်ဝူဟွေ့နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ချလိုက်ကြပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအညတရ စစ်သူကြီးက အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ပြီးတော့ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သခင်အတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းဆိုပါတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမှန်တရားက ပိုမိုနီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ကြည်ပြီး ဩဇာအာဏာ ပြည့်ဝနေလေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို အသေးစိတ် ပြောစမ်း..."

ချင်ဝူဟွေ့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေပြီး သူမ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... မင်းသားဟောင်းက မတရား သေဆုံးခဲ့ရတာပါ... သူ လုပ်ကြံခံခဲ့ရတာပါ..."

ထိုစကားများသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ကျန်းပေ့တပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အရာများကို တွေးတောမိကာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဆန်များ တုန်ခါသွားလေသည်။

သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဝူဟွေ့အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ပြောစမ်း..."

ချင်ဝူဟွေ့က သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖိနှိပ်ထားကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က မင်းသားငယ်လေးနောက်ကို လိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား တစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ ကျန်းပေ့တပ်ကို သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ရောင်းချခဲ့ပါတယ်... မင်းသားဟောင်းကို သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်က သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကိစ္စရပ်၏ မှန်ကန်မှုကို သူ မစစ်ဆေးရသေးသော်လည်း နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲသွားလေသည်။

သူ၏ ညီငယ်သည် သစ္စာဖောက်တစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့။

သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်များ မြင့်တက်လာပြီး ချင်ဝူဟွေ့အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်က မင်းတို့ ဖမ်းခဲ့တဲ့သူတွေက အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက်တွေပေါ့လေ..."

ချင်ဝူဟွေ့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ရောင်းချခဲ့ပါတယ်... အဲ့ဒီအထဲမှာ မင်းသားဟောင်း လုပ်ကြံခံရမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသူတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်... သူတို့အထဲက ခြောက်ယောက်က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က သစ္စာဖောက်တွေ ဖြစ်နေမယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့က ဘာလို့ လူကိုးယောက် ဖမ်းခဲ့တာလဲ... ပြီးတော့ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားရော..."

ချင်ဝူဟွေ့က ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုနှင့် အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း ခြောက်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာက ပါဝင်ပတ်သက်နေသူတွေအပြင် ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ သစ္စာဖောက် ကိုးယောက်ရဲ့ နာမည်တွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်..."

"သူတို့အထဲက ခြောက်ယောက်က မင်းသားဟောင်းကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့အားလုံးက ဝန်ခံပြီးပါပြီ... အရှင်မင်းကြီးက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မင်းသားဟောင်းအတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မိန်းမစိုး ယန်အား သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

မိန်းမစိုး ယန်သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ အကြောင်းအရာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို နန်ကုန်းအောက်ထျန်းထံသို့ ကမ်းပေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အဲ့ဒီအထဲမှာ တကယ်ပဲ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ပါဝင်ပါတယ်... အကယ်၍သာ ဒါက မှန်တယ်ဆိုရင် ကျန်းပေ့မင်းသားဟောင်းက တကယ်ကို မတရား သေဆုံးခဲ့ရတာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးသည် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်ကို ခဲယဉ်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ရသည်။

"အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဖွင့်ပြစမ်း..."

သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး ၎င်းက သူ၏ ဒေါသကို ပြသနေပေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် မိန်းမစိုး ယန်သည် မီတာဆယ်ကျော်ခန့် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း ခြောက်ခုကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆိုင်းငံ့ထားရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း ၏ အကြောင်းအရာများကို အသက်သွင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

အလင်းရောင် ဖန်သားပြင် ခြောက်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုစီတွင် ဗီဒီယိုအတိုတစ်ခုစီ ပြသနေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ယောင်ကျားဝမ်နှင့် အခြားလူငါးယောက်တို့သည် ကျန်းပေ့တပ်ပြင်ဆင်ထားသော ငြင်းဆန်၍မရသည့် သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ ၎င်းတို့၏ ပြစ်မှုများကို ဝန်ခံနေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် အရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်စိမ်း များသည် ပြသမှု ပြီးဆုံးသွားပြီး မိန်းမစိုး ယန်၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧကရာဇ်က သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက် အပြည့်အဝကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်ကို လူအားလုံး မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် တုန်ယင်သွားကြလေသည်။

ဤဧကရာဇ်သည် တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းယို ဧကရာဇ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ... ဒီကိစ္စကို ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေရှင်းကြတာပေါ့..."

"ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ကွပ်မျက်မိန့် ကို ထုတ်ပြန်လိုက်... ယောင်ကျားဝမ်၊ တွမ့်ဝမ်ယွီ၊ ရှင်းကျန်းခိုင် နဲ့ အခြားလူကိုးယောက်တို့ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှာ ကွပ်မျက်ရမယ်... ဒီလူကိုးယောက်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ဖူးသူ ဘယ်သူမဆို သူတို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြဖို့ သုံးရက်အတွင်း မြို့တော်ကို လာရမယ်... အဲ့ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ချွင်းချက်မရှိ သတ်ပစ်မယ်..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသော်လည်း ၎င်းသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများသည် မော့ကြည့်လိုက်ြသည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် ဧကရာဇ်က ၎င်းတို့၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ထပ်မံ၍ သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လောက်အောင် ဤလူများက ဧကရာဇ်ကို မည်သို့ စော်ကားခဲ့ကြသနည်းဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်မီမှာပင်... စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်လှမ်းရေးဌာနမှ သတင်းစကား တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ စစ်တပ်များထံသို့ ညွှန်ကြားချက်များကို ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းတော်၏ နန်းတွင်း ခန်းမဆောင်၊ နန်းတွင်း သက်တော်စောင့်တပ် နှင့် ဧကရာဇ်မြို့တော် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တို့ အားလုံးသည် စုရုံးလာကြပြီး ယောင်မိသားစု ရှိရာနေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ချီတက်သွားကြလေသည်။

၎င်းတို့ ပို၍ပင် မသိရှိခဲ့သောအရာမှာ မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ နေရာခြောက်ခုတွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ကျန်းပေ့တပ် သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ကျူးလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတွင် ယောင်ကျားဝမ် အပြင် ပါဝင်ပတ်သက်သူ ငါးဦးသာမက သစ္စာဖောက်တစ်ဦး၏ မိသားစုလည်း ပါဝင်လေသည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ ပြည်သူများအနေဖြင့် ကျန်းပေ့မင်းသား ၏ ကာကွယ်မှုကို ခံရပါလျက်နှင့် ၎င်းတို့သည် ကျန်းပေ့မင်းသား ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ ၏ လက်ပါးစေများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ သည်ဆက်လက်တည်ရှိမနေသင့်တော့ပေ။

အကယ်၍ ယောင်မိသားစုသည် မြို့တော်တွင် ရှိမနေဘဲ ကျန်းပေ့တပ်မ ၏ လက်လှမ်းမီရာ ပြင်ပတွင် ရှိမနေခဲ့ပါက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း နှင့် အခြားသူများသည် ချင်ဝူဟွေ့ အား နန်ကုန်းအောက်ထျန်း နှင့် တွေ့ခွင့်တောင်းရန် မြို့တော်သို့ စေလွှတ်ခဲ့မည် မဟုတ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်၌ ယောင်မိသားစုသည် အသိစိတ် ပြန်လည်ဝင်လာချိန်မှာပင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ စံအိမ်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရလေပြီ။

သူတို့သည် အော်ဟစ်ကာ တရားမျှတမှုအတွက် တောင်းဆိုခဲ့ကြသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲက လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ယောင်မိသားစု နေထိုင်ရာ နေရာသည် မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ယောင်မိသားစု စံအိမ်ရှိ မည်သူကမျှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ခဲ့ကြ။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါရှေ့တွင် ဤမြင်ကွင်းကို ခံစားမိချိန်၌ ချင်ဝူဟွေ့ နှင့် အခြားသူများသည် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး..."

"ထကြပါ..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများ ရွှဲနေသော ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

အခန်း ၂၄ တစ်လ

ဒီလူက ဘယ်သူလဲ...

မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများ ရွှဲနေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က မေးမြန်းလိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် မှန်းဆချက်အချို့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ဝူဟွေ့ က သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ခဲယဉ်းစွာ ဖိနှိပ်ထားရသော သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မုန်းတီးစွာဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... သူက ယောင်ကျားဝမ် ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ထိန်းချုပ်၍မရသော သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်တစ်ခု ချက်ချင်း လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အတွင်းရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်သည်းများ

အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်အထိ လက်သီးဆုပ်ထား‌ သော ကြောင့် လက်ချောင်းများကြားမှ တောက်ပသော သွေးနီရဲရဲများ စီးကျနေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကမူ ၎င်းကို သတိမထားမိခဲ့‌ ပေ။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ယောင်ကျားဝမ် ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သိမ်မွေ့သည့် အသက်ရှူသံ ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက မုန်းတီးစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အစောင့်တွေ... သူ့ကို ငါကိုယ်တော့်အတွက် ကုသပေးလိုက်စမ်း... သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်ချင်တယ်... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးကြောတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုသုံးပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ မီးအိမ်ထွန်းပစ်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများ ရွှဲနေသော ယောင်ကျားဝမ် သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားရန်ပင် ဆန္ဒရှိနေခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူသည် ၎င်းကို လုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း နှင့် အခြားသူများသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖျက်ဆီးထားပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုလည်း ပိတ်လှောင်ထားလေပြီ။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လိုက်ပါလာသော သမားတော် နှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တက်လာပြီး ယောင်ကျားဝမ် အား ကုသရေး ဆေးလုံး တစ်လုံးကို တိုက်ကျွေးလိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ၏ အသံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး အသေအချာ စောင့်ကြည့်ထား... သူ့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ သေခွင့်မပေးနဲ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သမားတော် နှစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကာ နန်းတွင်းအစောင့်များ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က ချင်ဝူဟွေ့ အား ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့ ရှစ်ယောက်ကရော... သူတို့ သေသွားကြပြီလား..."

ချင်ဝူဟွေ့ က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျန်တဲ့ ရှစ်ယောက်ကိုတော့ ညီအစ်ကိုတွေက သူတို့ရဲ့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ခဲ့ပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ငါကိုယ်တော် မှန်းဆတာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းတို့က မြောက်ပိုင်းဒေသမှာရှိတဲ့ အဲ့ဒီ မိသားစု တွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့ စတင်နေပြီ မဟုတ်လား..."

"အရှင်မင်းကြီးက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်..."

ချင်ဝူဟွေ့ က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အမှန်တရားကို သိလိုက်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ အရမ်း ဒေါသထွက်နေပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်ပေးပါ အရှင်မင်းကြီး..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ သတင်းကို ဝယ်ဖို့ မင်းတို့ ဘယ်လောက် သုံးခဲ့ရလဲ..."

ချင်ဝူဟွေ့ က အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကျန်းပေ့တပ်မ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်စီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးစီ ပေးရတဲ့အပြင် သစ္စာဖောက်တွေကို သုတ်သင်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ ရလာတဲ့ ရတနာတွေရဲ့ ၅၀% ပါ..."

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မည်သည့် သံသယမျှ မပြသခဲ့။

သူသည် ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ဆုလာဘ်အနေနဲ့ စစ်တပ်ကနေ မင်းတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ပေးဖို့ ငါကိုယ်တော် အမိန့်ပေးလိုက်မယ်..."

"ဒါ့အပြင် ယောင်မိသားစုဆီကနေ သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စာရင်းပြုစုဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါကိုယ်တော် စေခိုင်းလိုက်မယ်... အဲ့ဒီထဲက ၅၀% နဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ ကို မင်းတို့ကို ပေးမယ်... အဲ့ဒါတွေကို ငါကိုယ်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုအနေနဲ့ သူတို့ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ချင်ဝူဟွေ့ သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေး တပ်မ ကိုယ်စား ချင်ဝူဟွေ့ က အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အရှင်မင်းကြီး ကောင်းကင်ဘုံလို သက်တမ်းရှည်ပါစေ..."

သို့သော် သူ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ တော်လောက်ပြီ... မင်းရဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး အရင်သွားနားလိုက်တော့... မင်းတို့အတွက် ငါကိုယ်တော် တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ခိုင်းထားလိုက်မယ်... အဲ့ဒါတွေ အားလုံးကို မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေး တပ် ဆီ မင်းတို့ ပြန်ယူသွားလို့ရတယ်..."

"ဒီလက်အောက်ငယ်သားက နာခံပါ့မယ်..."

ချင်ဝူဟွေ့ က သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်း က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ နန်းတော်သို့ ပြန်သွားလေသည်။

သို့သော် သူသည် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်သို့ မပြန်ခဲ့ဘဲ ချန်ချင်း ခန်းမဆောင် သို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့သည်။

သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်နေသဖြင့် ၎င်းက နန်ကုန်းယွီ ကို တုန်လှုပ်သွားစေမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

...

မယ်တော်ကြီး ၏ နန်းဆောင်တွင် လူအားလုံးသည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ကွပ်မျက်မိန့် ကို ကြားသိခဲ့ကြရလေသည်။

မယ်တော်ကြီး ကျီကျစ်ယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤလူကိုးယောက်က နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ကို မည်သို့ စော်ကားခဲ့ကြသနည်းဆိုသည်ကို သူမလည်း အလွန် သိချင်နေခဲ့သဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူများကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့ စေလွှတ်လိုက်သော လူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းတို့သည်လည်း အကြောင်းရင်းမှန်ကို သိရှိသွားကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ‌ လေသည်။

မယ်တော်ကြီး ကျီကျစ်ယွီ နှင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး တို့သည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေကာ နန်ကုန်းအောက်ချန် အတွက် လက်စားချေလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

သို့သော် ခဏတာမျှ မည်သူ့ကို သတ်ရမည်ကို ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ က အဲ့ဒီလူတွေလား။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသွေးကြွေးကို နိုင်ငံတော်စစ်ပွဲ တစ်ခုအတွင်းမှသာ လက်စားချေနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။

အင်ပါယာ အတွင်းရှိ ထိုသစ္စာဖောက်များနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ နှင့်ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် ၎င်းတို့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ မရောက်မီကပင် ၎င်းတို့မှာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံထားရပြီး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ကျီကျစ်ယွီ သည် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အစေခံမလေးအား လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းကျူ... ဧကရာဇ်ဆီ သွားပြီး ယောင်ကျားဝမ် သူ့ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုအတွက် အပြစ်ပေးခံရတဲ့အခါ ကွပ်မျက်တာကို ကြည့်ရှုနိုင်ဖို့ မယ်တော်ကြီး ကို အသိပေးဖို့ ပြောလိုက်..."

"ဒီအစေခံမလေး သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ချင်းကျူ က သဘောတူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တတောက်ပသွာသည်။

"အမေ... ကျွန်မလည်း လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား..."

"ရတာပေါ့..."

ကျီကျစ်ယွီ က မငြင်းဆန်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအဖြစ်အပျက် ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ဆက်လက် စကားပြောဆိုလို စိတ်ပျောက်ဆုံးသွားကြလေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် နန်ကုန်းယွီ ကို ပွေ့ချီကာ သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံပြီး ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ် သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သေချာပေါက် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သော လျိုမင်ယွဲ့ သည်လည်း ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် နန်ကုန်းယွီ ကို ဘိုးဘေးများ ကျောင်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နန်ကုန်းအောက်ချန် အား အရိုအသေပေးကာ ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် နန်ကုန်းယွီ ကို သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ နန်ကုန်းယွီ မှာ အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

...

အချိန်များကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တစ်လနီးပါး ကြာမြင့်သွားခဲ့လေပြီ။

နန်ကုန်းယွီ သည် သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အလင်းရောင် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေပေသည်။

【အမည် - နန်ကုန်းယွီ】 【အသက် - ၁ လ】 【မျိုးနွယ် - လူသားမျိုးနွယ်】 【ကျင့်စဉ်အဆင့် - ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း】 【ဝိညာဉ်အမြစ် - မဟာဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ်အမြစ်】 【ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ - နတ်ဘုရားအရိပ် တာအိုခန္ဓာ】 【ကျင့်စဉ် - မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ်】 【မှော်ဝင်စွမ်းရည် - တိတ်ဆိတ်နက်ရှိုင်းခြင်း】

【ဒုတိယ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာ - သရုပ်ဆောင် - ထိပ်တန်းအဆင့်】 【လက်နက်များ - ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး (ဧကရာဇ် လက်နက်)၊ လရောင်စီးဆင်းမှု ဒိုင်းလွှား (အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ)၊ ကျောက်စိမ်းဖြူ ယပ်တောင် (အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ)၊ မိခင်နှင့်သားဆန်းကြယ်အပ်များ (အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ)】 【လက်အောက်ငယ်သားများ - ရှဲဒိုးချမ်း၊ ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင်၊ တိရှား ခေါင်းဆောင်၊ နတ်ဘုရားအရိပ် တပ်စု ၃ စု】 【ပစ္စည်း - မရှိပါ】

...

ဤကာလအတွင်း နန်ကုန်းယွီ သည် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး ငါးလုံးစီ သောက်သုံးခဲ့ပြီး ၂၄ ရက်အကြာတွင် သူသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ နောက်ဆုံးတွင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဤကာလအတွင်း သူသည် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး စုစုပေါင်း ၁၂၀ လုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပေသည်။

အထူး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တွင် အဆိပ်အတောက်များ ကင်းစင်နေခြင်း မရှိခဲ့လျှင်၊မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် သည် လုံခြုံရေး ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်မနေခဲ့လျှင် သူ ဤသို့ ပြုလုပ်ရန် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရလဒ်မှာ မဆိုးခဲ့။

သို့သော် သူ့တွင် သံသယအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လောလောဆယ် အဖြေရှာမတွေ့နိုင်သေး။

ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် သည် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် တန်ထျန်း နှင့် သွေးကြောများ သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရန်နှင့် ချုံ့ရန် ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုကြပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ၎င်း၏ မူလပမာဏ၏ ထက်ဝက်အထိ ပေါင်းစည်းကာ လျှော့ချခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ အဆင့်တက်လှမ်း ခြင်းကို အောင်မြင်ကြလေသည်။

ထို့နောက် တန်ထျန်း နှင့် သွေးကြောများ ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထပ်မံ ဖြည့်တင်းပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ မူလအရေအတွက်၏ ထက်ဝက်အထိ ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့် သို့ အဆင့်တက်လှမ်း နိုင်ပေသည်။

တတိယအကြိမ်တွင် တန်ထျန်း က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ၎င်း၏ မူလပမာဏ၏ ထက်ဝက်အထိ ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့လိုက်ပြီးနောက် သွေးကြောများ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖြည့်တင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

ဤအချိန်တွင် တန်ထျန်း သွေးကြောများ သည် နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပေါင်းစည်းရန်၊ချုံ့ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာကာ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် သို့ အချိန်မရွေး အဆင့်တက်လှမ်း ရန် လွယ်ကူလာလေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်ပေ၏။ သူ၏ အခြေအနေမှာ တကယ်ကို အတော်လေး ထူးခြားနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။