အခန်း (၂၅-၂၆)

အခန်း ၂၅ နန်ကုန်းရိုရွှယ်

သို့သော် သူ၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေပုံရကြောင်း နန်ကုန်းယွီ တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တတိယအကြိမ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့လိုက်ပြီးနောက် တန်ထျန်း သွေးကြောများ ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖြည့်တင်းလိုက်ချိန်၌ တန်ထျန်း သွေးကြောများ တွင် တုန်ခါ ဖောင်းကားခြင်း ခံစားချက်ကို သူ မခံစားခဲ့ရ။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်၍ ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး မထင်မှတ်ထားဘဲ အောင်မြင်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ကိုးကြိမ်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြည့်ဝလာချိန်၌ သူ၏ တန်ထျန်း သွေးကြောများ တွင် အနည်းငယ် ဖောင်းကားခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထပ်မံ၍ ပေါင်းစည်းကာ ချုံ့၍ မရနိုင်တော့။

ဤသည်က နန်ကုန်းယွီ ကို အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က သူ့ကို အဆုံးမရှိသော ပုံစံတစ်ခုကို တကယ်ပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ ဘယ်တော့မှ အဆင့်တက်လှမ်း နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ သူ လုံးဝ ပြိုလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာမျိုး မရှိခဲ့ရာ ၎င်းက သူ၏ အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများကြားမှ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့သည်။

ဤအရာအပြင် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင် သည် ကျန်းပေ့တပ် မှ သူ့အား ပေးအပ်သော ဝေစုကိုလည်း ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၅၀,၀၀၀ နှင့် ၅၀၀ ကုဗမီတာ ကျယ်ဝန်းသော သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိလေပြီ။

နန်ကုန်းယွီ သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အားလုံးကို အမှတ်များ အဖြစ် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် ကို ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားရန် ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင် ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ကာ အနာဂတ်တွင် ကျန်းပေ့တပ် နှင့် ဆက်သွယ်မှု ထိန်းသိမ်းထားရန် ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင် အား ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းပေ့တပ် သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် ကောင်းမွန်သောအရာများ ရှိလာခဲ့လျှင် သူ ၎င်းတို့ကို မေ့ထား၍ မဖြစ်။

သေချာပေါက် ၎င်းကို ကျန်းပေ့တပ် ထံသို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ၏ ရောင်းချမှုမှတစ်ဆင့် ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ မှာ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နန်ကုန်းယွီ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှဲဒိုးချမ်း နှင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းအားများသည်လည်း တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှဲဒိုးချမ်း ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ယခုအခါ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းက သူ့အတွက် အပို လုံခြုံရေး အလွှာတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးနေပေသည်။

အကာအကွယ်ကို ပိုမို ခိုင်မာအားကောင်းစေရန်အတွက် သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆင့်တက်လှမ်း မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် သူ စီစဉ်ထားလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အလင်းရောင် ဖန်သားပြင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဆက်လက် မတွေးတောတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယနေ့မှာ အထူးနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယနေ့မှာ သူ၏ တစ်လပြည့် အခမ်းအနား ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ တစ်လပြည့် အခမ်းအနားကို ချင်းယိုအင်ပါယာ နန်းတော်တွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး မယ်တော်ကြီး နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး တို့က ကြီးကြပ်ကာ မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများအတွက် ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားနှင့် အဆင့်တူညီစွာ ကျင်းပပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ချင်းယို ဧကရာဇ်မြို့တော် မှ ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုကြီး များမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် မင်းဆွေမင်းမျိုး အများအပြားကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားရာ ၎င်းမှာ အတော်လေး ရေပန်းစားသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နန်ကုန်းယွီ သည် ပွဲလမ်းသဘင်များကို မတက်ရောက်နိုင်သေးသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ သူ့အတွက် များစွာ အရေးပါလှခြင်း မရှိ။

တစ်လပြည့် အခမ်းအနားတွင် ရရှိသော လက်ဆောင်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် ၎င်းတို့ အားလုံးသည် ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ် ၏ ဂိုဒေါင်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားဖွယ်ရှိပြီး သူ့အတွက် များစွာ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုလောလောဆယ်တော့ သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။

နန်ကုန်းယွီ သည် ဤအရာကို အနည်းငယ် စိတ်မဝင်စားသလို ဖြစ်နေပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် သို့ အဆင့်တက်လှမ်း ရန် ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် အမြန်ဆုံး ပြန်သွားချင်ရုံသာ ရှိပေသည်။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် တကယ်ကို ရွေးချယ်စရာ မရှိတတ်ချေ။

ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ဤပွဲ၏ အဓိက ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများ၏ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်မှုကိုသာ ခံရသည်။

နန်ကုန်းယွီ ဤသို့ တွေးတောနေချိန်မှာပင် အပြာရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော တင့်တယ်လှပသည့် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ နံဘေးသို့ ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေသည်။

"ဒုတိယ ဒေါ် လေး... မောင်လေး ရှောင်ယွီကို ချီလို့ ရမလားဟင်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်၏ အကြီးဆုံးသမီးတော် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ပင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်ရှိပြီး ရှန်းကိုယ်လုပ်တော်၏ ကလေး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး အထက်တန်းအဆင့် သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ၎င်းမှာ မဆိုးလှချေ။

သူမ၏ အောက်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း ၌ နန်ကုန်းကျင်းချီ နှင့် နန်ကုန်းကျင်းလင် ဟူသော မင်းသား နှစ်ပါးနှင့် မင်းသမီး တစ်ပါးလည်း ရှိသေးပေသည်။

"ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မောင်လေးကို ချော်လဲပြီး မထိခိုက်မိစေဖို့ သတိထားဦးနော်... ဟုတ်ပြီလား..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ် အား ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းကို အကြိမ်ရေမရေတွက်နိုင်အောင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ ကို ဂရုတစိုက် လှမ်းယူလိုက်သည်။

သူမက အနံ့ခံကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီက အရမ်း မွှေးတာပဲ..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ခေါင်းခါမိသွားလေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် ဘာဖြစ်နေသနည်းဆိုတာကို သူမ မသိတော့ချေ။

သူမ နန်ကုန်းယွီ နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်တွင် သူ့ကို ပွေ့ဖက်ချင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် နန်ကုန်းယွီ ကို နန်းတော်သို့ ခေါ်လာတိုင်း နန်ကုန်းရိုရွှယ် က အမြဲရောက်လာပြီး နန်ကုန်းယွီ ကို ပွေ့ဖက်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ် သို့ နန်ကုန်းယွီ အား လာရောက်လည်ပတ်ရန် သူမ၏ အားလပ်ချိန်များကိုပင် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သူ့ကို ပွေ့ဖက်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ သူ့ကို ငေးကြည့်နေတတ်ပြီး ထိုနေရာတွင် နေ့တစ်ပိုင်းလောက် နေလေ့ရှိပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရင်းနှီးမှုမျိုးသည် အခြားသော မင်းသားများနှင့် မင်းသမီး သုံးပါးတို့နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေခဲ့လေသည်။

သူမကို ထားလိုက်ပါတော့။ မယ်တော်ကြီး ကျီကျစ်ယွီ နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူမထံမှ မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ၎င်းတို့ မရရှိနိုင်ခဲ့ကြ။

မေးလိုက်လျှင် အရမ်း ရင်းနှီးသလို ခံစားရလို့ပါ ဟုသာ ဖြေတတ်ပေသည်။

ထပ်မေးကြည့်ပြန်လျှင်လည်း နန်ကုန်းရိုရွှယ် က မဖြေနိုင်ပြန်ရာ ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် နန်ကုန်းယွီ နှင့် ရင်းနှီးခြင်းမှလွဲ၍ နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် ထူးထူးဆန်းဆန်း ပြုမူခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် မည်သူကမျှ အများကြီး မတွေးတောကြ။

နန်ကုန်းယွီ သည် သူ့ကို ပွေ့ဖက်ထားသော မိန်းမငယ်လေးအား ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူ့အပေါ် ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ရင်းနှီးနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့။

အဓိကအချက်မှာ နန်ကုန်းရိုရွှယ် က အခြားကလေးများနှင့် ရင်းနှီးကြောင်းကို သူ မကြားဖူးဘဲ သူ့တစ်ယောက်တည်းနှင့်သာ ရင်းနှီးနေခြင်းမှာ အတော်လေး ထူးဆန်းနေပေသည်။

တင့်တယ်လှပသော ဝမ်းကွဲအစ်မတစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ရင်းနှီးမှုကို ရရှိခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း နန်ကုန်းယွီ က အကြောင်းရင်းကို အသေအချာ မတွေးတတ်ခဲ့သဖြင့် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ထိုစဉ် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ရောက်လာချိန်မှာပင် အသက်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ကိုးနှစ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသော မိန်းမငယ်လေး တစ်ဦးလည်း ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

သူမက နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ဘာလို့ ရှောင်ယွီကို အမြဲတမ်း ချီထားရတာ ကြိုက်နေတာလဲ... မပင်ပန်းဘူးလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

" ချီချင်ရင် ချီလိုက်ပါ... ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးနေရတာလဲ... ပြီးတော့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် ကလေးချီတာက ပင်ပန်းလို့လား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် မျက်လုံးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်သွားပြီး အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားလေသည်။

သူမက နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ နံဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ နန်ကုန်းယွီ ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ လက်သူကြွယ်လေးကို ဆန့်ထုတ်၍ သူ၏ မျက်နှာငယ်လေးကို ထိကြည့်မိလေသည်။

ထို့နောက် သူမက ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီရဲ့ မျက်နှာလေးက အရမ်း နူးညံ့တာပဲ... ကျင်းချီ ရဲ့ မျက်နှာကို ကိုင်ရတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် နန်ကုန်းယွီ ကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီကာ လှည့်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့နော်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် အနည်းငယ် နစ်နာသွားပုံရသည်။

"အစ်မတော်... ညီမလေး ဘာလုပ်လို့လဲ..."

သူမက ရှောင်ယွီရဲ့ မျက်နှာကို ကိုင်ရုံလေးပဲကို အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ။

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမ၏ နစ်နာမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... သူ့ကို အနိုင်မကျင့်နဲ့ ပြီးရော..."

"ဟွန့်... အစ်မတော်က ညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်နေတာပဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ တစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်နေလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် အနည်းငယ် ပြုံးမိသွားလေသည်။

"သမီးတို့ နှစ်ယောက် နောက်မနေကြနဲ့တော့... ဒေါ်လေးအတွက် ရှောင်ယွီကို ကြည့်ပေးထားကြဦး... ဒေါ်လေး ဟိုဘက်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒေါ်လေး..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည်လည်း သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေရန် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သိပ်စိတ်ဝင်စားပုံ မပေါ်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က အနည်းငယ် ပြုံးကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ဧည့်သည်တွေ အားလုံးက လက်ဆောင်တွေ ပေးထားပြီးပြီဆိုတော့ သူမက အနည်းဆုံးတော့ သွားပြီး နှုတ်ဆက်သင့်ပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက မသင့်လျော်ချေ။

သေချာပေါက် ကျန်းပေ့မင်းသမီးကြီး နှင့် လက်ရှိ ကျန်းပေ့မင်းသား ၏ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက စကားစပြောရန် တောင်းဆိုနိုင်သူပင် သိပ်မရှိလှ။

သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ က မတ်တပ်ရပ်ကာ နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ရှောင်ယွီက လိမ္မာပြီး ချစ်စရာကောင်းပေမဲ့ အစ်မတော်က သူ့ကို ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေဖို့ တကယ် လိုအပ်လို့လား... ရိုရွှေ ကို အကြောင်းရင်းလေး ပြောပြပါနော်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကို မေးဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက ခိုင်းလိုက်တာလဲ..."

အခန်း ၂၆ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း

နန်ကုန်းရိုရွှေ က သူမကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ဘာလို့ အဲ့ဒီလို မေးရတာလဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"အဖေနဲ့ တခြားသူတွေကလည်း အရင်တုန်းက အလားတူ မေးခွန်းမျိုးတွေ မေးဖူးတယ်လေ... ညီမလေး ဘယ်လိုထင်လဲ..."

"ဒီလိုလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် သူမကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မတော် ဘယ်လိုဖြေလိုက်လဲဟင်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါက ရှောင်ယွီနဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ခံစားရလို့ သူ့အနားမှာ နည်းနည်းလောက် ပိုနေချင်တယ်လို့ ဖြေလိုက်တယ်... အဲ့ဒါ ဘာမှားနေလို့လဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဤအကြောင်းပြချက်မှာ အတော်လေး ယုတ္တိမတန်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အစ်မတော်က အဖေနဲ့ တခြားသူတွေကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား။

သူမက နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ရိုရွှေ ထင်တာကတော့ ကိစ္စက သိပ်မရိုးရှင်းဘူးထင်တယ်... အစ်မတော်နဲ့ ရှောင်ယွီက ဘယ်လောက်ပဲ ရင်းနှီးနေပါစေ ကျွန်မတို့ ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရပါ့မလား... ဘာလို့ အစ်မတော်က ကျွန်မတို့နဲ့ကျတော့ ဒီလောက် မရင်းနှီးသလို ဖြစ်နေရတာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

"နင်ပြောပုံအရဆိုရင် နင်က ငါတို့မရင်းနှီးဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ က အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမက ၎င်းကို လက်ခံမည် မဟုတ်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူမ ဆူပူခံရလိမ့်မည်။

သူမက ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ... အစ်မတော်က ကျွန်မတို့နဲ့လည်း ရင်းနှီးတာပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အစ်မတော်က ရှောင်ယွီအပေါ်မှာကျတော့ အရမ်းကို ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေလို့ ကျွန်မက မစဉ်းစားဘဲ လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိတာပါ..."

သူမ စကားပြောဆိုနေစဉ် ရင်ထဲတွင် မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေသည်။

'ငါတို့ ရင်းနှီးသလား မရင်းနှီးဘူးလားဆိုတာ အစ်မတော် မသိဘူးလား... ဒီလို အစ်မမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...'

သို့သော် သူမက ၎င်းကို ရင်ထဲတွင်သာ သိမ်းထားပြီး အသံထွက်၍ မပြောရဲခဲ့။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူမ အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအပြစ်ပေးမှုမျိုးကို အဖေဖြစ်စေ အမေဖြစ်စေ မည်သူကမျှ သူမကို ကူညီပေးမည် မဟုတ်ပေ။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို ဆက်လက်၍ အာရုံမစိုက်ချင်တော့ချေ။ သူမ၏ ညီမ အကြောင်းကို သူမ မသိဘဲ နေမည်လား။ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို လာမေးဖို့ မြှောက်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူမ လာမည် မဟုတ်သည်မှာ တကယ်ကိုပင်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ရိုရွှေ က အစ်မတော်ရဲ့ ညီမအရင်းလေးပါနော်... ဘာလို့ ရှောင်ယွီနဲ့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲဆိုတာ ညီမလေးကို ပြောပြပါ... ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြပါဘူးလို့ ညီမလေး ကတိပေးပါတယ်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အပြင်လူတွေကို မပြောပြဘူးဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဇနီးသည် ကိုတော့ ပြောပြမယ် မဟုတ်လား... မင်းရဲ့ ဇနီးသည် က ဘယ်သူလဲ..."

"ဇနီးသည်... ဘာ ဇနီးသည် လဲ... ပြီးတော့ ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းနေရတာလဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ က ဘာမျှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ရာ နန်ကုန်းရိုရွှယ် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမက နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဒါဆို အစ်မတော်က ရှောင်ယွီနဲ့ ရင်းနှီးနေရတဲ့ အကြောင်းရင်း တကယ် ရှိနေတာပေါ့... ဟုတ်လား... ရိုရွှေ ကို ပြောပြပါနော် အစ်မတော်..."

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမ၏ ချွဲနွဲ့မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ရိုးရှင်းစွာပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ အရင်ကတည်းက ပြောပြီးပြီ မဟုတ်လား... ရှောင်ယွီက သဘောကောင်းတယ်လို့ ထင်လို့ သူ့အနားမှာ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပိုနေချင်တာပါလို့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ က မယုံကြည်ရုံသာမက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ နန်ကုန်းယွီ ကလည်း လုံးဝ မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ နန်ကုန်းယွီ သည်လည်း အတော်လေး သိချင်နေခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တိရှား ခေါင်းဆောင် ကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့ ဘာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားရပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

"အစ်မတော်..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဆွဲယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးပြူးကြီးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ က မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီ ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မက ချွဲနွဲ့တဲ့နေရာမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ..."

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် သူမ၏ ချွဲနွဲ့မှုများကို အေးစက်စက် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ သာယာငြိမ့်ညောင်းသော အသံသည် ညင်သာစွာ လွင့်ပျံလာခဲ့လေသည်။

"ငါ ရှောင်ယွီကို ချီထားတာကို လာမရှုပ်နဲ့... တကယ်လို့နင် ရှောင်ယွီကို ငိုအောင် လုပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ နင် သိတယ်မလား..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ လက်ငယ်လေးများသည် အင်္ကျီလက်စကို အလိုအလျောက် လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

သူမက နှုတ်ခမ်း အနည်းငယ် စူလိုက်သည်။

"ဟွန့်... အစ်မတော်က မပြောပြချင်ရင်လည်း နေပါ... ဘာလို့ လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်နေရတာလဲ..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူမသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ သာယာငြိမ့်ညောင်းသော အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နင်က ဒုတိယ ဒေါ်လေး ကို ရှောင်ယွီကို ကြည့်ပေးဖို့ ကတိပေးထားခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အခု ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမလို့လား... နင် ဒီလိုလုပ်တာကို နင့်အမေသိရင် နင် အရိုက်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း အသံမထွက်ဘဲ ပြန်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"အစ်မတော်က ဘာတွေပြောနေတာလဲ... ညီမလေးက အကြောဆန့်ဖို့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရုံပါပဲ... ညီမလေး ထွက်သွားမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ညီမဖြစ်သူကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူမက နန်ကုန်းယွီ ကို ငုံ့ကြည့်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... အစ်မက နင့်အပေါ် အရမ်း ကောင်းတာပဲနော်... နင် ကြီးလာတဲ့အခါကျရင် အစ်မကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးရမယ်နော်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"အစ်မတော်... အစ်မတော် မှားနေတာ သေချာရဲ့လား... အစ်မတော်ရဲ့ အထက်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ဆိုရင် အစ်မတော်က ရှောင်ယွီကို ကာကွယ်ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က သူမကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

" ခွန်အားမကြီးရင်တောင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုလောက်တော့ ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ အစ်မတော်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတာများလား။

အကယ်၍ သူမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေ မရှိဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ စကားတွေ ပြောနေရတာလဲ။

သူမ နားမလည်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ် က အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် အကယ်၍ ရှောင်ယွီက ငါ့ကို ကာကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒုတိယ ဒေါ်လေး က ငါ့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကာကွယ်ပေးမယ် မဟုတ်ဘူးလား... ရှောင်ယွီရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကရော အဲ့ဒီလို လုပ်ပေးမယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေ က နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ခိုအောင်းနေသော နန်ကုန်းယွီ သည် အံ့သြမှုနှင့် သံသယဖြစ်မှုတို့ကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ယနေ့ နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေသည်ဟု သူ အဘယ်ကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။ သူမသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးချေ။

နန်ကုန်းယွီ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ကာ သံသယဖြစ်နေသော်လည်း အဓိကအချက်ကို ခဏတာမျှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့။

ထို့ပြင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က နန်ကုန်းရိုရွှေ အား ရှင်းပြမှုမှာ ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားရသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် တခြားရည်ရွယ်ချက်အချို့ဖြင့် သူ့အနီးသို့ တမင်တကာ ချဉ်းကပ်လာပုံရသော်လည်း သူမ အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေသနည်းဆိုတာကို မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် နန်ကုန်းရိုရွှယ် နှင့်ပတ်သက်၍ သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိကြောင်း သူမက မည်သို့ သိရှိနေသနည်း။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား။

ဒါမှမဟုတ် စနစ် လား။

ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်းများ ရှိနေသေးလား။

နန်ကုန်းယွီ ၏ စိတ်ထဲတွင် မှန်းဆချက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ၎င်းတို့ကို သူ အတည်မပြုနိုင်သလို မည်သို့ အတည်ပြုရမည်ကိုလည်း မသိရှိခဲ့။

သူ၏ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အမည်မသိ လောကကြီးကို အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်က နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ မျက်လုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

သူ့အတွက် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ တစ်ခုမျှ သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရ။ သူမသည် တကယ်ကို ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

သူ မြင်တွေ့ရသမျှမှာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မြတ်နိုးယုယမှုများသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြား မတတ်နိုင်ခဲ့။

မကြာမီမှာပင် နန်ကုန်းယွီ အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အနည်းငယ် အိပ်ချိန်များခြင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းပုံ မပေါ်။

သူ အိပ်ပျော်နေစဉ် အန္တရာယ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ မကြောက်ရွံ့ခဲ့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှဲဒိုးချမ်း က သူ့ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ နံဘေးတွင် အသင့်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် သူသည် အသက်တစ်လသာရှိသေးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ် ကျရောက်လာမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူ အိပ်သည်ဖြစ်စေ မအိပ်သည်ဖြစ်စေ ကြီးမားသော ခြားနားချက် ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှာ ချင်းယို ဧကရာဇ်နန်းတော် ဖြစ်သောကြောင့် လုံခြုံရေးမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အာမခံချက် ရှိပြီးဖြစ်ရာ ထိုအကြောင်းကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

သူ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဆက်လက် ပွေ့ချီထားကာ သူ့ကို ပို၍ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေရန် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကိုပင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွား‌ လေသည်။သူတို့လည်း ငယ်ရွယ်ကြသေးသည်ပဲကို... အစ်မတော်က ဘာလို့ ၎င်းတို့ကို ဒီလောက်တောင် ကောင်းကောင်း မဆက်ဆံရတာလဲ။

သို့သော် သူမက ဤအကြောင်းကို ရင်ထဲတွင်သာ တွေးတောခဲ့ပြီး အသံထွက်၍ ပြောဆိုမည် မဟုတ်။