အခန်း (၃၃-၃၄)

အခန်း ၃၃ ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် လား

နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ လှည့်ကွက်ငယ်လေးများသည် ကျီကျစ်ယွီ နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်မြောက်မသွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် ခေါင်းခါသွားစေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် က နန်ကုန်းယွီ နှင့် ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ရင်းနှီးနေရသနည်းဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြဘဲ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကို အကြိမ်တော်တော်များများ မေးကြည့်ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း အဖြေတစ်ခုမှ မရခဲ့သောကြောင့် နောက်ထပ် ဂရုမစိုက်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျီကျစ်ယွီ က သူမကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ဝိညာဉ် သားရဲ အသားတစ်ဖတ်ကို ထည့်ပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှီး... အများကြီးစားနော်... မင်း အားမွေးဖို့ လိုတယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေကာ ဘာတွေ တွေးနေသနည်းဆိုတာကို မရှင်းလင်းချေ။

ထိုစဉ် နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်ဖတ်ကို တူဖြင့် ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည်။

"အင်း... အဖွား... ဒီက အစားအစာတွေက အရမ်း အရသာရှိတာပဲ... ရိုရွှယ် ကို နေ့တိုင်း လာစားခွင့် ပြုပါလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျီကျစ်ယွီ ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဒီ ကလေးမလေး... မင်းမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါထင်တယ်နော်..."

သူမ၏ အတွေးများကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နန်ကုန်းရိုရွှယ် ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ရိုရွှယ် က တကယ်ပြောတာပါ... ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်လုပ်စားရတာက ရိုရွှယ် ရဲ့ တစ်ရက်တာ ကျင့်ကြံ မှုနဲ့ တူညီသလောက် ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်..."

သို့သော် သူမ ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျီကျစ်ယွီ နှင့် အခြားတစ်ဦးတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

"ရိုရွှယ်... လောလောဆယ် စားတာကို ရပ်လိုက်ဦး... ထိုင်ပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အရင် သန့်စင်လိုက်ဦး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန် ကျင့်ကြံ ခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ နူးညံ့သော်လည်း ကျီကျစ်ယွီ အသုံးပြုသော ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ မှာ သူမ ကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။၎င်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များစွာ ပါဝင်ပြီး အတော်လေး ကြမ်းတမ်းလေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမ အများကြီး မစားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းကို သန့်စင်ရန် သိပ်ပြီး ပြဿနာ မရှိလှ။

သူမ အထိအခိုက်မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ ကျီကျစ်ယွီ နှင့် အခြားတစ်ဦးတို့သည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြလေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီကလေးမလေး ဒါကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရလိမ့်မယ်... ငါတို့ အရင်စားကြတာပေါ့..."

ကျီကျစ်ယွီ စကားပြောလိုက်ချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အားနာမနေခဲ့ချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ များကို စားသောက်ပြီးစီးသွားသော်လည်း နန်ကုန်းရိုရွှယ် က ကျင့်ကြံ ခြင်းကို မပြီးဆုံးသေးသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ ထိုနှစ်ဦးသည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိသွားကြလေသည်။

"ယွဲ့ရှီး... မင်းလည်း သွားပြီး ကျင့်ကြံ လိုက်ဦးလေ... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါကိုယ်တော် ကို လာပြီး အဖော်ပြုပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှီး က အမေ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌လည်း ပြင်ပ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ အတော်လေး ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ကို သန့်စင်ရန် အခွင့်အရေး မယူပါက နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်ပျော်ဆေးမှုန့် သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပေါင်းစည်းရန် ခက်ခဲစေရုံသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခြင်း မရှိသလို ပုံမှန် ကျင့်ကြံ ခြင်းကိုလည်း မတားဆီးနိုင်ချေ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် နန်ကုန်းယွီ ကို ပွေ့ချီကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း ကျီကျစ်ယွီ သည် နန်ကုန်းရိုရွှယ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိ သွားလေသည်။

သူမက ချင်းကျူ ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချင်းကျူ... မင်း ဒီမှာနေပြီး စောင့်ကြည့်ပေးထား... ဘယ်သူမှ သူ့ကို လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့..."

"ဒီအစေခံမလေး နာခံပါ့မယ်..."

ချင်းကျူ က ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျီကျစ်ယွီ က ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ သူမ၏ အိပ်ဆောင်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း အတွင်းသို့ လှည့်ဝင်သွားလေတော့သည်။

...

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် နန်ကုန်းယွီ ကို သူ၏ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ခေါ်လာပြီး ထပ်မံ အိပ်ပျော်သွားသော သူ့ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်လေသည်။

အိပ်ပျော်နေသော နန်ကုန်းယွီ ကို ကြည့်ရင်း သူမသည် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်မိ သွားလေသည်။

"ဒီအရွယ် ကလေးတွေက ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ခက်တယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ရဲ့ ယွီအာ ကတော့ ပြုစုရတာ အရမ်း လွယ်တာပဲ..."

သူမက အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒေါ်လေးရှန် ကို အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ကာ အိပ်ဆောင်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် သူမ ထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ကာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှဲဒိုးချမ်း သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံလုံ အတားအဆီး တစ်ခုကို တပ်ဆင်ရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူမသည် အရိပ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ဖျော့တော့သော အလင်းနှင့် အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

အလင်းရောင်အောက်တွင် အသေအချာ မကြည့်ပါက သူမကို သင် မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်။

နန်ကုန်းယွီ က ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အချက်အလက် များကို သူ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ထို ကျင့်စဉ်အဆင့် မှာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ မသိကြောင်း နားလည်လိုက်ပေ။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ထက် ပိုမြင့်ကြောင်းကိုသာ သူ သိထားလေသည်။

"ရှဲဒိုးချမ်း... အခု မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် က ဘာလဲ..."

နန်ကုန်းယွီ က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အလွန် ကလေးဆန်နေပေသည်။ အကယ်၍ အခြား မည်သူမျှ မရှိခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်လင်တိုက်ကြီး မှ ကလေးငယ်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံရပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် အသက် ၅ လမှ ၆ လအရွယ်တွင် ရိုးရှင်းသော စကားလုံးများကို စတင်ပြောဆိုနိုင်ကာ အသက်တစ်နှစ်အရွယ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုနိုင်ကြပေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ သည် တစ်လသာ ရှိသေးပေသည်။

ရှဲဒိုးချမ်း က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ လေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ရှဲဒိုးချမ်း က အခု ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ကို ရောက်နေပါပြီ... တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကို ရောက်မှသာ အဲ့ဒီ ကျင့်စဉ်အဆင့် အကြောင်းကို သိနိုင်တာပါ... အဲ့ဒီနောက်မှာ ဘာလာမလဲဆိုတာကိုတော့ ဘာမှ မသိပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် လား... ဒါဆို ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ပြီးရင် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် လာတာပေါ့... အဲ့ဒီနောက်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် ဘယ်လောက်တောင် ရှိဦးမလဲ မသိဘူးနော်..."

ရှဲဒိုးချမ်း က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူမ ဘာမျှ မသိခဲ့။

နန်ကုန်းယွီ က အများကြီး မတွေးတောတော့ဘဲ ရွှမ်လင်တိုက်ကြီး ၏ ကျင့်ကြံသူ လက်စွဲစာအုပ် ဒုတိယပိုင်း ကို ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။ ထိုစာအုပ်မှတစ်ဆင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် အကြောင်းကို သူ လေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူက ရှဲဒိုးချမ်း ကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ အခြား မေးစရာများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သူက ရှဲဒိုးချမ်း ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မနေ့ညက မင်း အဲ့ဒီ လူသတ်သမား နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တုန်းက သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ နဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် တွေကို ရခဲ့သေးလား..."

မနေ့ညက သူသည် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် သို့ အဆင့်တက်လှမ်း ဖို့သာ တွေးနေခဲ့သဖြင့် သူ ရုတ်တရက် သတိမရမီအထိ မေးမြန်းရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။

"သူတို့ဆီကနေ ရတနာတချို့ ယူလာခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မနေ့ညက သခင် က အဲ့ဒီအကြောင်း မမေးလို့ ကျွန်မ မနှောင့်ယှက်ရဲခဲ့တာပါ..."

ရှဲဒိုးချမ်း သည် လေးစားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာကာ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ငါးခုကို ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ယခင်က နန်ကုန်းယွီ က ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင် ကို ကျန်းပေ့တပ်မ ထံမှ လက်ရပစ္စည်း ၅၀% ယူဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ချိန်၌ ရှဲဒိုးချမ်း သည် ဤအသေးစိတ်အချက်ကို မှတ်သားထားခဲ့ပေသည်။ မနေ့ညက ထိုလူနှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းတို့ထံမှ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူမက တကယ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ က ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သော ဓားမြှောင် တစ်လက်နှင့် ဓားရှည် တစ်လက်မှလွဲ၍ ကျန် ဝိညာဉ်ရတနာ သုံးခုမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ များသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အဆင့်နိမ့်လွန်းသော ထို ဝိညာဉ်ရတနာ ငါးခုကို အနည်းငယ် အထင်သေးမိသော်လည်း သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အမှတ်များ အဖြစ် ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် သိုလှောင်လက်စွပ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် ဆင်းရဲနေကြတာလား..."

သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲတွင် အထွေထွေ ပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်သော်လည်း အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ ဂရုစိုက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းပေါင်းမှ တန်ဖိုးမှာ ၁၀၀,၀၀၀ အောက်သာ ရှိရာ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အတွက် တကယ်ကို အရှက်ရစရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောပြီးနောက် ၎င်းတွင် မှားယွင်းသောအရာ မရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခြားတစ်ဖက်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ကြားတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေရသူများ ဖြစ်ပေသည်။အရင်းအမြစ်များ ရှိလာပါက ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအားကို အရင်ဆုံး သဘာဝကျကျ မြှင့်တင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ ဘယ်အချိန် သေဆုံးမည်ဆိုတာကို ၎င်းတို့ မသိနိုင်။

ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထားကာ ၎င်းတို့ ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ဆင်းရဲနေရသနည်းဆိုတာကို နန်ကုန်းယွီ နားလည်နိုင်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် သိုလှောင်လက်စွပ် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှဲဒိုးချမ်း အား ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်... မင်း အခု သွားလို့ရပြီ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ရှဲဒိုးချမ်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အသံလုံ အတားအဆီး သည်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ အသိစိတ်သည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

သူသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ အားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး အမှတ်များ အဖြစ် လဲလှယ်လိုက်သည်။

စုစုပေါင်း အမှတ် ၉၈,၆၃၂ မှတ် ရရှိခဲ့ပေသည်။

ဤကိန်းဂဏန်းကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် ခေါင်းခါမိသွားပြီးသွားပြီး ၎င်းမှာ တကယ်ပင် ၁၀၀,၀၀၀ အောက် နည်းပါးနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာ ငါးခုကို ချက်ချင်း မရောင်းချခဲ့။

အခန်း ၃၄ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုများ

နန်ကုန်းယွီ သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်လေသည်။

စားပွဲဝိုင်းပေါ်ရှိ အနီရောင် ဂဏန်းတစ်ခုသည် ခုန်တက်သွားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။

၃၆,၀၀၀။

ဤကိန်းဂဏန်းကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် သူသည် စင်တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

သို့သော် ထိုစင်ပေါ်တွင် တူညီသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင် ရှိနေသော်လည်း လဲလှယ်ရန် တန်ဖိုးမှာ ၄၁,၀၀၀ ဖဖြစ်နေပသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ငါ ရောင်းမယ်ဆိုရင် ဝယ်ရင်းဈေးရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ရမှာပေါ့..."

သူက တစ်စုံတစ်ရာကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး အခြား ဝိညာဉ်ဆေးပင် များ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အနည်းငယ်နှင့် ဆေးလုံး များကို ထပ်မံ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ရလဒ်များအားလုံးမှာ အတူတူလောက်နီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားသကဲ့သို့ လိုဏ်ဂူကောင်းကင် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲဝိုင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ဂဏန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်သွားပြီးနောက် '၉၀' တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ ၏ မှန်းဆချက်မှာ လုံးဝ အတည်ပြုနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရောင်းချခြင်းက အမှတ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ဆုံးရှုံးစေမည် ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တတိယအဆင့်နှင့် ၎င်းအထက်ရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် များအားလုံးကို သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသောအရာများကို အခြား သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

ထို သိုလှောင်လက်စွပ် ကို စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်တွင် ဈေးနှုန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

၂၄၅,၆၈၂။

ဤကိန်းဂဏန်းကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် အများကြီး မတွေးတောတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ရောင်းချရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် သိုလှောင်လက်စွပ် နှင့် အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှတ် များသည် သူ၏ အကောင့်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကြယ်ရောင်စုံနေသော ကောင်းကင်ယံသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး နန်ကုန်းယွီ သည် ကြယ်ရောင်စုံနေသော ကောင်းကင်ယံထဲတွင် ဖန်သားပြင်များစွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပစ္စည်းမှာ တကယ်တော့ နဝမအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ၏ လက်ရှိ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း ဖြင့် သူ့တွင် အမှတ် လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ သူ့ကို ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သို့ ကျင့်ကြံ နိုင်စေမည့် ဆေးလုံး ကို ဝယ်ယူခြင်းက ပြဿနာ လုံးဝ မရှိတော့။

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းရောင် ဖန်သားပြင် တစ်ခုသည် သူ၏ အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

【အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း】 【အဆင့် - ၂】 【ပိုင်ရှင် - နန်ကုန်းယွီ】 【လက်ကျန် အမှတ်များ - ၁,၂၁၉,၁၁၄】 【စုစုပေါင်း အမှတ်များ - ၁,၂၂၅,၃၁၄】 【မှတ်ချက် - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များနှင့် အမှတ်များ ကို တန်ဖိုးတူညီစွာ လဲလှယ်နိုင်ပါသည်။ အမှတ် ၁ ဘီလီယံ ပြည့်ပါက တတိယအဆင့်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အဆတစ်ထောင် တိုးမြှင့်မှုများ ပါဝင်လာမည် ဖြစ်ပါသည်...】

...

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အလင်းရောင် ဖန်သားပြင်ကို ဖယ်ရှားရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ဝိညာဉ်ရတနာ ငါးခုကို စားပွဲဝိုင်းပေါ်တွင် တင်ရန် ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် အနီရောင် ဂဏန်းများသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွား၏။

၂၃၈,၀၀၀။

ဤကိန်းဂဏန်းကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါးခုပေါင်းတာတောင် ကြယ်လ ပလွေ တစ်ခုရဲ့ ဈေးနှုန်း တစ်ဝက်လောက်တောင် မရှိဘူးပဲ..."

သူက သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် ရောင်းချလိုက်လေသည်။

ဤအရာများသည် အလွန် အခြေခံကျလွန်းပြီး သူ့အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သိမ်းထားရန် မလိုအပ်။

လိုအပ်လာတဲ့အခါ ပိုကောင်းတာတွေကို ဝယ်ဖို့ အမှတ် တွေအဖြစ် ပြောင်းထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်... နည်းနည်း ပိုဈေးကြီးပေမဲ့လည်း တန်ပါတယ်လေ...

နန်ကုန်းယွီ သည် ဝိညာဉ်ရတနာ ငါးခုကို ရောင်းချပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းဖြူစင် ပေါ်ရှိ စာအုပ်ဆယ်အုပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဆိပ်သင့်တာကို ကာကွယ်ဖို့ဆိုရင် အဆိပ်တွေအကြောင်း အရင်နားလည်ရမယ်... ဒီနေ့ အဆိပ်ပညာ အခြေခံတွေကို အရင်စပြီး လေ့လာကြတာပေါ့..."

နန်ကုန်းယွီ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆိပ် တာအို အခြေခံစာအုပ်သည် ကျောက်စိမ်းဖြူစင် ပေါ်မှ ပျံသန်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နန်ကုန်းယွီ သည် အဆိပ်ပညာ အခြေခံများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး အဆိပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အထွေထွေ နားလည်သဘောပေါက်မှု တစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ပေသည်။

သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ ၏ အသိစိတ်သည် သူ၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။

မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် ၏ သန့်စင်နိုင်စွမ်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးသည် သူ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဖြစ်သို့ သန့်စင်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး နှစ်လုံးမှာ သူ၏ ခံနိုင်ရည်အတွင်း၌ ရှိနေပုံရသဖြင့် သူ မည်သည့်အရာမှ မှားယွင်းနေသည်ဟု မခံစားရ။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်စေသော သို့မဟုတ် အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်စေသောအရာ တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ညတာ ကျင့်ကြံ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက် သူ၏ မူလ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အပြည့်အဝနီးပါး ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လိုဏ်ဂူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ထားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ နှစ်ဆခန့် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အသစ်များကို ဆက်လက် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ နေရာလွတ် ကို ဖြည့်တင်းရန် ပြင်ပ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး မှ ထောက်ပံ့ပေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထပ်မံ သန့်စင်ရန် လိုအပ်နေပေသည်။

သို့သော် ဤသည်က ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး မှ ထောက်ပံ့ပေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေပေ၏။ သူသည် မနေ့ညက ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သောက်သုံးခဲ့သော်လည်း သူ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လိုဏ်ဂူ၏ အပြည့်အဝ ပမာဏ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မရှိ။

ဤသည်က သူ့ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည့် ဆေးလုံး သို့မဟုတ် အခြား ရတနာတစ်ခုကို သူ ရှာဖွေသင့်ပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ သည် ချက်ချင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိဘဲ ယခင်က သူ ဝယ်ယူထားသော ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး များ အားလုံးကို အရင်ဆုံး အသုံးပြုရန် စီစဉ်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး နှစ်လုံးသည် သန့်စင်သွားခဲ့ပြီး သူသည် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး သည် အထူးအဆင့် ဆေးလုံး တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် အဆိပ်အတောက်များ မဖြစ်စေဘဲ သက်ရောက်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

ထို့ပြင် အဆိပ်အတောက်များ ရှိနေလျှင်တောင်မှ မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် က သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆိပ်အတောက် ဆိုသည်မှာလည်း အထူး စွမ်းအင်တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် သည် စွမ်းအင် အားလုံးကို သန့်စင်နိုင်သည်ဟု ဆိုထားရာ ၎င်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ဆေးလုံး သောက်သုံးခြင်းက အခြေခံအုတ်မြစ် ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေသလား ဆိုသည့်အချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ...

သူသည် ဤအခြေအနေကို လုံးဝ သတိမထားမိပုံရပြီး သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မှာ ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာနေသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် ကုတင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လဲလျောင်းနေပြီး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး သုံးလုံးကို တစ်ခါတစ်ရံ သောက်သုံးနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ပြင်ပလောကတွင် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်နေပြီဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြ။

...

ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ၊ အမည်မသိ နေရာတစ်ခု။

အမည်းရောင် ပုံရိပ်အချို့သည် မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက် များအရ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့် နှင့် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် မှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်ကြပေသည်။

"အဲ့ဒီ ခွေးကောင် နန်ကုန်းအောက်ချန် က ငါတို့ရဲ့ ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တာ... သူ သေသွားရင်တောင်မှ သူ့ကို ငါ ပေးဆပ်စေရမယ်..."

ထိုအမည်းရောင် ပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကာ စကားလုံးများမှာ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဟမ့်... မင်းက ဘာတွေများ ထပ်လိုချင်နေသေးတာလဲ... မရဏစံအိမ် က လူသတ်သမား နှစ်ယောက်တောင် ဆုံးရှုံးထားပြီးပြီ... မင်းက အဲ့ဒီထဲကို လူတွေ ထပ်လွှတ်ချင်နေသေးတာလား... မရဏစံအိမ် က တော်တော်လေး ဆုံးရှုံးထားတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက မရဏစံအိမ် ရဲ့ ကိစ္စဆိုတော့ မင်း ဝင်မပါသင့်ဘူး..."

အခြား အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ပြောဆိုလိုက်ရာ ၎င်း၏ အသံမှာ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ မဟုတ်သော်လည်း ဩဇာအာဏာ ပြည့်ဝနေသဖြင့် ပထမဆုံး အမည်းရောင် ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေပြီး တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပြီ... အခု အဲ့ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူး... ချင်းယိုအင်ပါယာ က ကြီးမားတဲ့ ခြေလှမ်းတွေ လှမ်းနေပြီး မြောက်ပိုင်းစစ်ချီဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... ငါတို့လည်း ငါတို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကို လုပ်ထားသင့်တယ်..."

"ဘာတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုလို့လဲ... တကယ်လို့ သူတို့က တကယ်ပဲ စစ်စတိုက်ရဲတယ်ဆိုရင် သေရမယ့်သူတွေက သူတို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်... ချင်းယိုအင်ပါယာ က အခု အရပ်လေးမျက်နှာလုံးမှာ ရန်သူတွေ ဝိုင်းနေတာ... သူတို့က ဟန်ပြသက်သက် လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး မြောက်ပိုင်းစစ်ချီတာကို တကယ် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"မင်းတို့ ဘာသိလို့လဲ... ချင်းယိုအင်ပါယာ ကို တခြား အင်ပါယာ သုံးခုက ခြိမ်းခြောက်နေတယ်ဆိုပေမဲ့... ပေ့ချွမ်း မှာရော အင်ပါယာ နှစ်ခု ပုန်းခိုမနေဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား..."

"ဟုတ်တယ်... ငါ့အမြင်ကတော့ ဒီ အင်ပါယာ တွေက ငါတို့ အားနည်းနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ကိုလည်း ဝါးမျိုချင်နေကြမှာပဲ..."

"ကောင်းပြီ... အဲ့ဒါက အင်ပါယာ ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူတွေရဲ့ ကိစ္စပါ... ငါတို့က ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေကြားက တိုက်ပွဲတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ဖို့ လိုတယ်..."

"တကယ်ပါပဲ... ဒီနေ့ ငါလာခဲ့တာက အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ အမိန့်တော်ကို လာရောက်ပို့ဆောင်တာပါ... မင်းတို့အားလုံး အချိန်မရွေး အသင့်ပြင်ထားဖို့ အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်... အခြေအနေမဟန်ရင်ပေါ့..."

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး..."

"ငါ ပြောစရာ သိပ်မရှိပါဘူး... တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုလာရင် ငါ့ဆီကိုသာ လာခဲ့ပါ..."

...

အမည်မသိ နေရာတစ်ခု။

"ကျောက်စိမ်း... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကြားတစ်ခုထဲတွင် အေးစက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ မြူခိုးများထဲတွင် လှိုင်းထသွားစေခဲ့လေသည်။