အခန်း (၃၉-၄၀)

အခန်း ၃၉ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

သို့သော် ရှင်းမုန်း ၏ နှလုံးကွဲကြေနေမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် ၎င်းကို မမြင်ချင်သကဲ့သို့ ၊ မြင်ရက်စရာ မရှိသကဲ့သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီ... တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ မင်း အခက်အခဲ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တွေ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းတူအစ်မ တွေဆီ သွားပြီး အကူအညီ တောင်းလိုက်ပါ... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်လာခဲ့ရင် ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့..."

ဆံဖြူအဘိုးအို စကားပြောဆိုပြီးနောက် ရှင်းမုန်း ကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန် မစောင့်တော့ဘဲ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှင်းမုန်း သည် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် လူမိုက်လေး..."

ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် တောင်အောက်သို့ ကြည့်ကာ တိုးတိတ်စွာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ဝါးအိမ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ယွင်မုန်း တောင်ထွတ် ၏ အပြင်ဘက်။

ရှင်းမုန်း သည် မရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အဝေးရှိ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်းမနည်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေသည်။

သို့သော် ဆရာက သူမအတွက် စဉ်းစားပေးနေပြီး သူမကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် ၎င်းမှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ယွင်မုန်း တောင်ထွတ် ကို လေးစားစွာဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာ... ရှင်းမုန်း က ဆရာ့ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ရှင်းမုန်း က ကျင့်ကြံ ဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ပြီး ဆရာ့ရဲ့ စံနှုန်းတွေကို ပြည့်မီအောင် ကြိုးစားပြီးရင် ဆရာ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်..."

သူမ စကားပြောဆိုပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်လက်စွပ် ကို ကောက်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဤ သိုလှောင်လက်စွပ် သည် ဆရာ၏ လက်အောက်ရှိ တပည့်ရင်း တစ်ဦးသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို နှစ်ဦး လာရောက်လည်ပတ်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုပုံရသော ဤလက်စွပ်ကို ၎င်းတို့၏ လက်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားကြလေသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ် ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ ဆရာက သူမကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ကြောင်း သူမ သိလိုက်လေသည်။

ရှင်းမုန်း သည် သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုအချို့ကို ဖိနှိပ်ထားကာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ယွင်မုန်း တောင်ထွတ် ကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာကို ထာဝရ မှတ်သားထားရန် ရည်ရွယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ချင်းယိုအင်ပါယာ ၏ အတွင်းပိုင်း နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်လင်တိုက်ကြီး ၏ နေရာများစွာတွင် သက်ရှိများစွာသည် စတင်လှုပ်ရှားလာကြလေသည်။

"အခု ညီမလေး က တောင်အောက်ကို ဆင်းသွားပြီဆိုတော့ သူမ ရောက်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ကိစ္စတွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်မသွားအောင် ငါတို့ ကြည့်နေရမယ်..."

"ညီမလေး တောင်အောက်ဆင်းသွားပြီလား... ငါတို့ သွားကြည့်ကြမလား..."

"ညီမလေး..."

"ဆရာ့ဆီက သတင်းစကား တစ်ခုက ဒီလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ငါ့ကို အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းချင်နေတာများလား..."

"..."

ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး အချို့က တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောကာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ အချို့ကမူ သတင်းစကား တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကြသည်။

အချို့က တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာချင်ခဲ့ကြသော်လည်း ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ၎င်းတို့လည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

...

နန်ကုန်းယွီ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးလာချိန်တွင် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် သူ၏ နံဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ကျင့်ကြံ နေပုံရလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် ပဋိပက္ခဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ မိခင်ကို ပညာသင်ကြားခွင့်အား သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ကန့်သတ်ကာ ပုံမှန် လှုပ်ရှားမှုများတွင်ပင် မပါဝင်နိုင်အောင် သူ တကယ်ကြီး လုပ်ချင်နေတာလား။

သို့သော် သူ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက သူသည် မြောက်ပိုင်းစစ်ချီ တွင် ပါဝင်ရန် လုံလောက်သော ရင့်ကျက်မှု ရှိနေပြီဟု သူ၏ မိခင်က ထင်မှတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်ပါက သူ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

သူသည် ဤခဲယဉ်းစွာ ရရှိလာသော နွေးထွေးမှုကို မဆုံးရှုံးချင်ခဲ့သလို သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော မိခင်ကိုလည်း မဆုံးရှုံးချင်ခဲ့။

နန်ကုန်းယွီ သည် ဤကိစ္စ၏ အဓိကအချက်ကို သဘောပေါက်သွားကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သူ မြောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး တွေးတောလိုက်လေသည်။

'ဒုတိယမြောက် တပ်မှူးအဆင့် နတ်ဘုရားအရိပ်တမန်တော် ကို ငါ ဆင့်ခေါ်နိုင်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ငါ့ရဲ့ ဖခင်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်... မင်းတို့ သေမှပဲ ငါ့အမေက လက်စားချေဖို့ကို ဆက်မတွေးတော့မှာဖြစ်ပြီး ငါ့ကိုလည်း ဆက်ပြီး ထားမသွားတော့မှာ...'

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အနိုင်ကျင့်နေကြသော ဤလောကတွင် နန်ကုန်းယွီ ၏ စိတ်ဓာတ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး လူသတ်ရန် အမိန့်ပေးခြင်းအပေါ် သူ များစွာ အပြစ်ရှိသလို မခံစားရတော့ချေ။

သူ အလိုရှိသောအရာကိုသာ သူ လိုချင်ပြီး သူ့ကို တားဆီးရဲသူ မည်သူမဆို သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖိနှိပ်ထားကာ မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် မှိတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အသိစိတ်သည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်၌ အလင်းရောင် ဖန်သားပြင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

【အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း】

【အဆင့် - ၂】

【ပိုင်ရှင် - နန်ကုန်းယွီ】

【လက်ကျန် အမှတ်များ - ၃,၂၈၂,၅၇၈】

【စုစုပေါင်း အမှတ်များ - ၄,၂၉၁,၇၇၈】

【မှတ်ချက် - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များနှင့် အမှတ်များ ကို တန်ဖိုးတူညီစွာ လဲလှယ်နိုင်ပါသည်။ အမှတ် ၁ ဘီလီယံ ပြည့်ပါက တတိယအဆင့်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အဆတစ်ထောင် တိုးမြှင့်မှုများ ပါဝင်လာမည် ဖြစ်ပါသည်...】

...

လွန်ခဲ့သော ငါးလအတွင်း ထျန်းကန်း ခေါင်းဆောင် သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂.၈ သန်းကျော် ပေးပို့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကျန်းပေ့တပ်မ ထံသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ရောင်းချခြင်းနှင့် ကျန်းပေ့တပ်မ က ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ ၏ စစ်တပ်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရာမှ ရရှိသော လက်ရပစ္စည်းများ၏ ထက်ဝက်အတွက် လဲလှယ်ရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုငါးလအတွင်း သူသည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ တစ်ခုနှင့် လိုဏ်ဂူကောင်းကင် ဆေးလုံး သုံးပုလင်းကိုသာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ငါတို့ဆီမှာ အမှတ် တွေ တော်တော်လေး ကျန်နေသေးတယ်... ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ သုံးခုလောက် ထပ်ဝယ်လိုက်ဦးမယ်..."

ယခုအခါ သူ သုံးစွဲရန် အခြား အမှတ် များ မရှိတော့သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် သူ၏ ဦးစားပေးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကလည်း နည်းနေပြီဆိုတော့ ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ သုံးခုလောက် ထပ်ရှိတာကလည်း ကောင်းတာပါပဲ။

အကယ်၍ အမှတ် များ မလုံလောက်ခြင်းသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ ကို လိုချင်မည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ မှာမူ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း တွင် မရရှိနိုင်သေးချေ။

နန်ကုန်းယွီ သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ သုံးခုကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူကာ ၎င်းတို့ကို သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ ဘိုင်ဟွေ့၊ နှလုံးနှင့် တူ သွေးကြောပေါ်ရှိ လိုဏ်ဂူ သုံးခု စသည့် နေရာ သုံးနေရာတွင် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ် ခြင်ဆီ ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ် သည် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို နန်ကုန်းယွီ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်းလောက်တွင် သူ၏ တန်ထျန်း နှင့် သွေးကြောများ အပြင် လိုဏ်ဂူကောင်းကင် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင် အသစ်များကို ဖွင့်လှစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ အဝေးရှိ ဖန်သားပြင်များကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပေသည်။

"ငါ့မှာ အမှတ် တွေ သိပ်အများကြီး မရှိတော့ဘူး... အဲ့ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါ့အမေ သုံးလို့ရမယ့် ဆေးလုံး တွေ ဝယ်ပြီး သူမကို တိတ်တဆိတ် ပေးဖို့ ကြိုးစားလို့ ရနိုင်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီ က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ကို တကယ် စတင်သင်ယူတဲ့အခါကျရင် ဆေးလုံး တွေနဲ့ လက်နက်တွေကို အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း ဆီ ပြန်ရောင်းတဲ့ ကိစ္စကိုလည်း အစီအစဉ် ထဲ ထည့်ထားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူသည် ထပ်မံ ရွေ့လျားလိုက်ပြီး အခြား ဖန်သားပြင်တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"အထူးအဆင့် ဆေးလုံး နဲ့ ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး တစ်မျိုးမျိုးလောက် ပေးပါ... ဆေးနည်းစဉ် နဲ့ အရင် လေ့ကျင့်ကြည့်ကြတာပေါ့... တစ်ဆင့်ချင်းစီပေါ့..."

သူက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးနည်းစဉ် ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝယ်ယူလိုက်ကာ ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင် လေးခုကိုပါ ဝယ်ယူလိုက်ရာ အမှတ် ၂၂ မှတ်သာ ကျသင့်လေသည်။

၎င်းတို့အနက် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် မှာ နှစ်စုလျှင် အမှတ် တစ်မှတ်သာ ကျသင့်ပြီး ဆေးနည်းစဉ် က ပို၍ ဈေးကြီးပေသည်။

အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး၏ လဲလှယ်ရန် တန်ဖိုးမှာ တစ်မှတ်ခွဲသာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အကယ်၍ သူသည် ဤ ဝိညာဉ်ဆေးပင် လေးစုမှ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး အလုံး ၄၀ ကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူ အရင်းကျေမည် မဟုတ်သေး။

သို့သော် သင်က ထိပ်တန်းအဆင့် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ၁၃ လုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ပါက ၎င်းမှာ အရင်းကျေရန် လုံလောက်ပြီး အမြတ်ပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးနည်းစဉ် နှင့်အတူ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၅ ခုကိုပါ ဝယ်ယူလိုက်ရာ စုစုပေါင်း အမှတ် ၈၈ မှတ် ကျသင့်လေသည်။

ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ငါးခုအတွက် အမှတ် ရှစ်မှတ်သာ ကျသင့်ပြီး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးနည်းစဉ် မှာ အမှတ် ၈၀ ကျသင့်ရာ အထူး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း၏ ဈေးနှုန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီ သည် သူလိုအပ်သောအရာများကို ဝယ်ယူပြီးနောက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖို နှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နေရာ ရနိုင်မလားဆိုတာက မသေချာသေး။

နန်ကုန်းယွီ သည် ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် အနည်းငယ် ခခေါင်းခါလိုကာ။

"ဆေးနည်းစဉ် ကို အရင်လေ့လာကြတာပေါ့... အခုလောလောဆယ် သုံးဖို့ အဆင့် ၃ ဆေးဖို တစ်ခုကို ဝယ်လိုက်မယ်... နေရာကိစ္စကိုတော့ နောက်မှ စဉ်းစားကြတာပေါ့..."

သူက တစ်စုံတစ်ရာကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး ပထမအဆင့် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးနည်းစဉ် ကို စတင်လေ့လာကာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောဘဲနှင့်ပင် ဆေးနည်းစဉ် ၏ အကြောင်းအရာများသည် ဝိညာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် နန်ကုန်းယွီ သည် ပြန်လည်နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး ကို အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ဖော်စပ်ဖူးသကဲ့သို့ ထိုနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားခဲ့လေသည်။

သူက အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး ၏ ဆေးနည်းစဉ် ကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်သည့် နည်းလမ်းကို ထပ်မံ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး ၎င်းကို အလွတ်ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က နန်ကုန်းယွီ ကို အနည်းငယ် ခေါင်းခါသွားစေခဲ့ပြီး ထို အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ပျင်းရိသော သူ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူသည် ဤနည်းလမ်းကို အတော်လေး သဘောကျနေခဲ့လေသည်။

သူသည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖန်သားပြင်တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

အခန်း ၄၀ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားဖြစ်စေသော ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ လား

သူ၏ အရှေ့ရှိ စင်များပေါ်တွင် စီတန်းနေသော ဆေးဖို များကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီ သည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားလေသည်။

ဤ ဆေးဖို များသည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ စင်တစ်ခုလုံးတွင် ဆေးဖို အမျိုးအစား သုံးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အာနိသင်များမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆေးဖို များကို လက်နက်များကဲ့သို့ အဆင့်များ ခွဲခြားထားခြင်း မရှိသော်လည်း တူညီသော အဆင့်ရှိ ဆေးဖို များအကြား အရည်အသွေး ကွာခြားချက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဆေးဖို ၏ လဲလှယ်ရန် တန်ဖိုးမှာ ၎င်း၏ အရည်အသွေးအပေါ် မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်ပေသည်။

ဤစင်ပေါ်ရှိ ဆေးဖို အမျိုးအစား သုံးခုမှာ လဲလှယ်ရန် တန်ဖိုး အမှတ် ၁၀,၀၀၀ မှ အမှတ် ၅၀,၀၀၀ အထိ အသီးသီး ရှိကြလေသည်။

နန်ကုန်းယွီ သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သိပ်မကျေနပ်သဖြင့် အခြား စင်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း တွင် ဤကဲ့သို့သော ဖန်သားပြင် အတော်များများ ရှိပြီး ၎င်းတို့အားလုံးတွင် ပထမအဆင့်မှ နဝမအဆင့်အထိ ဆေးဖို များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

နန်ကုန်းယွီ က ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အဈေးအကြီးဆုံး နဝမအဆင့် ဆေးဖို ပင်လျှင် အမှတ် ၁ သန်းသာ ကျသင့်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မကျဉ်းမြောင်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာလို့ နည်းနည်း ဈေးပေါနေသလို ခံစားရတာလဲ..."

ကျင့်ကြံသူ များ၏ အထွေထွေဗဟုသုတ စွယ်စုံကျမ်း အရ ရွှမ်လင်တိုက်ကြီး ရှိ နဝမအဆင့် ဆေးဖို ၏ ဈေးနှုန်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီ ဝန်းကျင်တွင် ရှိသည်။

အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း က ဟာက ဘာလို့ ဒီလောက် ဈေးပေါနေရတာလဲ။

နန်ကုန်းယွီ ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပစ္စည်းအချို့ကို ပြင်ပလောကသို့ ပြန်လည်ရောင်းချချင်လာခဲ့သော်လည်း အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း တွင် စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိနေပေ၏။

အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း မှ ပစ္စည်းများကို အဓိက ပြုပြင်မွမ်းမံမှု မရှိဘဲ အခြားလူများထံသို့ ရောင်းချခြင်းမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို အမှတ် များအဖြစ် လဲလှယ်၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုအချိန်က နန်ကုန်းယွီ သည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို အဆင့်ဆင့် ပြန်လည်ရောင်းချခြင်းမှ တားဆီးရန် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

နန်ကုန်းယွီ သည် အမှတ် ၃၀၀,၀၀၀ အောက်သာ ရှိတော့သော သူ၏ အမှတ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ဆုံး အသင့်အတင့်ကောင်းမွန်သော ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖို တစ်ခုကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့လေသည်။

အဆင့်နိမ့် ဆေးဖို ကို ငါ ဝယ်ခဲ့ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆေးဆရာ အဆင့် ပိုမြင့်လာတဲ့အခါကျရင် အဲ့ဒါကို ဆက်သုံးလို့ မရတော့ဘူးဆိုတော့ ဒါက နည်းနည်း နှမြောစရာ ကောင်းတယ်လေ...

အဆင့်မြင့် ဆေးဖို ကိုတော့ အဆင့် ခြောက်ရောက်မှပဲ ဝယ်လို့ရမယ်ဆိုတော့ အဲ့ဒီနှစ်ခုကြားမှာ မကိုက်ညီတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် အလယ်မှာ ပြတ်တောက်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ သည် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည်။

"အဲ့ဒါ ရနိုင်မလား မသိဘူးနော်..."

နန်ကုန်းယွီ က သူ့ကိုယ်သူ တစ်စုံတစ်ရာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်စိမ်းပလွေ တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

၎င်းမှာ တကယ်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး သည် စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆေးဖို ၏ ပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဝိုး... တကယ် ရတာပဲ..."

နန်ကုန်းယွီ သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဖို ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး က သူ့ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သော နားလည်သဘောပေါက်မှု ခံစားချက်က သူ့ကို ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားစေခဲ့လေသည်။

"အဲ့ဒါကို တကယ်ပဲ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မှာ သုံးလို့ရပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ဆေးဖို နဲ့ ညီမျှတယ်... ငါ သိချင်တာက အဲ့ဒါက အဲ့ဒီ စစ်မှန်တဲ့ ဆေးဖို တွေနဲ့ ဘာများ ကွာခြားမလဲဆိုတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့အတွက်ကတော့ အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံး တွေကို ဖော်စပ်ဖို့ လုံလောက်လောက်ပါတယ်... နဝမအဆင့် ဆေးလုံး တွေကို ဖော်စပ်ဖို့တောင် သေချာပေါက် လုံလောက်မှာပါ..."

"စစ်မှန်တဲ့ ဆေးဖို နဲ့ ကွာခြားနေရင်တောင် ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတော့ မဖြစ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား..."

နန်ကုန်းယွီ သည် ဤအချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားချက်သည် ချက်ချင်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့လေသည်။ သူသည် ဆေးဖို နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက် မစိုးရိမ်တော့။

ဆေးဖို ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီ သည် ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ထပ်မံ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး က အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း မှာ ပေါ်လာနိုင်တာဆိုတော့ ဒီနေရာက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မှာရော အဲ့ဒါကို သုံးလို့ရမလား..."

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် သူသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး လက်သင်္ကေတများကို ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးမီးတောက် ထွက်ပေါ်မလာသဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိသွားလေသည်။

"ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူး ထင်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီ သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် ဆက်လက် မတွေးတောတော့ချေ။ ဤနေရာတွင် သူသည် အသိစိတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဆေးမီးတောက် ကို မဖန်တီးနိုင်ချေ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

သူသည် လှည့်ကာ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ၏ အသိစိတ်သည် သူ၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံ မှုကို ပြီးဆုံးသွားပြီး သူ၏ နံဘေးတွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူ နိုးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီအာ... သား ဘာစားချင်လဲ... အမေ လုပ်ပေးမယ်လေ..."

နန်ကုန်းယွီ ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ရန် လှိမ့်လိုက်လေသည်။

"အမေ လုပ်ပေးတာမှန်သမျှ ယွီအာ အကုန်စားချင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် သူ့ကို ပွေ့ချီမိသွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိသွားလေသည်။

"အို... ငါ့ရဲ့ ယွီအာ က အခုဆို အမေ့ကို ပျော်အောင်တောင် လုပ်တတ်နေပြီပဲ..."

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီ က ရှက်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲ။

သို့သော် ထို့နောက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အမေက သားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားဖြစ်စေဖို့ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တချို့ လုပ်ပေးမယ်လေ... ဘယ်လိုလဲ..."

"ဟုတ်..."

နန်ကုန်းယွီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က သူ့ကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ဆောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထိုနှစ်ဦး ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်းကျူ က ချဉ်းကပ်လာပြီး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

"ကျန်းပေ့မင်းသမီးကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မယ်တော်ကြီး က အရမ်း ကျေးဇူးတင်နေပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ ကို ပွေ့ချီကာ သူမနောက်သို့ လိုက်၍ ကျီကျစ်ယွီ ၏ နန်းဆောင် သို့ သွားခဲ့လေသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဒေါ်လေးရှန် ကို စံအိမ်၏ ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ် သို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရှိုးရှန်း နန်းဆောင် တွင် သူမနှင့် သူမ၏ သားသာ နေထိုင်ကြတော့ပေသည်။

သေချာပေါက် လျိုမင်ယွဲ့ သည်လည်း ဤ ရှိုးရှန်း နန်းဆောင် တွင် ရှိနေသော်လည်း ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ပြန်မလာခဲ့ချေ။ သူမသည် ထိုနေရာတွင် ရှားရှားပါးပါးသာ ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ကျီကျစ်ယွီ ၏ နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ သူမက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ထိုနှစ်ဦး ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ကျီကျစ်ယွီ သည် ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးပြမိလေသည်။

သူမက သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယွီအာ... ဒီကို လာခဲ့... အဖွား ကို ချီခွင့်ပြုပါဦး... ဟုတ်ပြီလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က နန်ကုန်းယွီ ကို ချက်ချင်း ကမ်းပေးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ သည်လည်း ကျီကျစ်ယွီ ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"မင်္ဂလာပါ အဖွား..."

"အို... လိမ္မာလိုက်တာ ယွီအာ..." ကျီကျစ်ယွီ က ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျီကျစ်ယွီ သည် နန်ကုန်းယွီ ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နံဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှီး... ထိုင်ပါဦး... ငါကိုယ်တော် နဲ့အတူ စားစရာ တစ်ခုခု စားကြတာပေါ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က သဘောတူလိုက်ပြီး ကျီကျစ်ယွီ ၏ နံဘေးတွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

ကျီကျစ်ယွီ က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မြေးလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဖွား က ယွီအာ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွန်အားဖြစ်စေဖို့ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်ခု ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတယ်... အဲ့ဒါက အရသာရှိရုံသာမက သိမ်မွေ့တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်လည်း ရှိတယ်... ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားဖြစ်စေတဲ့ ဆေးလုံးတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်... ယွီအာ... စမ်းစားကြည့်ပါလား..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွား..."

နန်ကုန်းယွီ က လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြီး ကလေးဆန်ကာ နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းနေပေသည်။

"ယွီအာ သဘောကျလို့ ဝမ်းသာပါတယ်..."

ကျီကျစ်ယွီ က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ နန်ကုန်းယွီ သဘောကျသည်ကို သူမ အလွန် ကျေနပ်နေပုံရပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က အလျင်အမြန် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အမေ... ယွီအာ့ကို ကျွန်မ ခွံ့ကျွေးလိုက်ပါ့မယ်... အမေ အရင် သုံးဆောင်ပါလား..."

"မလိုပါဘူး... ငါကိုယ်တော် ပဲ ခွံ့ကျွေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကျီကျစ်ယွီ က ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နံဘေးရှိ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"ယွီအာ... အဖွား ခွံ့ကျွေးမယ်လေ... ဘယ်လိုလဲ..."

နန်ကုန်းယွီ သည် သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ခေါင်းညိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းခါခြင်း မပြုဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ မျက်လုံးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ကျီကျစ်ယွီ ၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွား..."

"အို... လိမ္မာလိုက်တာ..."

ကျီကျစ်ယွီ က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်ဇွန်းကို ခပ်ယူကာ အနည်းငယ် အေးသွားစေရန် မှုတ်လိုက်ပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီ ကို ခွံ့ကျွေးလိုက်လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်းတွင် မှားယွင်းသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည်ဟု မထင်ခဲ့။

နန်ကုန်းယွီ ၏ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လူတွေ များများက နန်ကုန်းယွီ ကို ချစ်ခင်ကြဖို့ သူမ မျှော်လင့်နေပေသည်။ ၎င်းက သူမထံမှ နန်ကုန်းယွီ ၏ အာရုံစိုက်မှု အများအပြားကို လုယူသွားမည်ဆိုလျှင်တောင်မှပေါ့။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခုအခါ သူမ အမြင်ချင်ဆုံးနှင့် သူမ အပျော်ရွှင်ဆုံး မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီ သည် ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်ပန်းကန်လုံးကို စားသောက်ပြီးစီးသွားရာ ကျီကျစ်ယွီ ကို ပြုံးသွားစေခဲ့လေသည်။

"ယွီအာ က တကယ်ကို ခံတွင်းကောင်းတာပဲ... နောက်ဆိုရင် နေ့တိုင်း အဖွား ဆီ လာပြီး ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ တစ်ပန်းကန် လာစားရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ သည် အလျင်စလို မဖြေကြားဘဲ သူ၏ အကြည့်များကို သူ၏ မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ထံသို့ လှည့်လိုက်လေတော့သည်။