← Chapters

အခန်း (၆၃၅-၆၃၆)

Vol. 32 Ch. 635-636

အခန်း (၆၃၅-၆၃၆)

Vol. 32 Ch. 635-636

အပိုင်း (၆၃၅) ရွှေကျီးကန်း သားရဲ

"ဂျိန်း"

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးသံများက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်တုန်ခါနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးအလင်းရောင်များကြားတွင် ရွှေရောင်၊ အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် စသည့် အရောင်အသွေးစုံလင်သော လျှပ်စီးတန်းများ လင်းလက်သွားသည်။

မိုးကြိုးများက မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် ယှက်နွယ်ပြေးလွှားနေပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီးများက နားကွဲမတတ် ဆူညံနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာကာ ကမ္ဘာပျက်မည့်နေ့ ရောက်ရှိလာသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

လင်းယွမ်က ခေါင်းမော့ကာ ကျောက်ခိုင်နှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်သွားကြသည်။

ကျောက်ခိုင်က "ဒီတိမ်တိုက်တွေရဲ့ အထက်မှာ... တကယ်တမ်း ဘာတွေရှိနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လို သက်ရှိမျိုးကများ... ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်တွေကို ဖြတ်သမ်းနိုင်မှာလဲ"

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုသန္ဓေပြောင်း ငှက်များကို ပြေးမြင်လိုက်မိသည်။

လျှပ်ကာငှက်မွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ငှက်မျိုးမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် သက်ရှိက ထပ်တူကျနေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ကို မှန်းဆရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

"မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတဲ့အဆင့်ရောက်ပြီဆိုတော့ ငါ... ဒီမိုးကြိုးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား မသိဘူး"

လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံတွင် ရေခဲချပ်ဝတ် အကာအကွယ် ရှိသော်လည်း ၎င်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုသာဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးဒဏ်ခံနိုင်ရည်မှာ လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးများ၏ အပစ်ခံရပါက အလွန်အန္တရာယ် များပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မိုးကြိုးဒဏ်ခံနိုင်ရည် မြင့်မားသည့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ တစ်ခုကိုသာ ပေါင်းစည်းနိုင်ပါက ဤအဆုံးအစမဲ့ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိမ်တိုက်အထက်ရှိ အခြေအနေကို သွားရောက်လေ့လာကြည့်နိုင်ပေမည်။

"လာပြီဟေ့"

"ကျန့်ကုန်း... သတိထား"

ကောင်းကင်ထက်တွင် အဏုမြူဒိုင်နိုဆောအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ဖုန်းကျန့်ကုန်းနှင့် ဧရာမ သစ်ပင်လူသား ကျန်းယွီကျန်းတို့က ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုလေဝဲကတော့ကြီး ရုတ်တရက် ဧရာမအက်ကွဲကြောင်းကြီးအဖြစ် ဟသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ဘေးသို့ ကွဲထွက်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ဧရာမ ခြေသည်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုခြေသည်းသည် လင်းယုန်ခြေသည်းနှင့် တူသော်လည်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်လျှင် ခြေသည်းတစ်ဖက်တည်းပင် အရှည် (၁၆) ပေခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

လင်းယွမ်တို့လူစု မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ သတ္တဝါများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသည့်တိုင် အမြင့် (၆၅) ပေခန့်သာ ရှိသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်မိစ္ဆာကောင်မှန်း မသိရသော ဤသန္ဓေပြောင်းသားရဲသည် ခြေသည်းတစ်ဖက်တည်းနှင့်ပင် (၁၆) ပေအထိ ကြီးမားနေခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဆိုလျှင် မည်မျှပင် ကြီးမားနေမည်နည်း။

မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ်နှင့် ကျောက်ခိုင်တို့က ၎င်းမည်မျှကြီးမားကြောင်းကို သိလိုက်ရတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုတ်ပြဲသွားပြီး ခြေသည်းပိုင်ရှင်၏ ဦးခေါင်းက တိမ်တိုက်များထဲမှ ဦးစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ရွှေရောင် နှုတ်သီးရှည်ကြီး ပါရှိသော ဧရာမ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေ၏။

၎င်း၏ နှုတ်သီးမှာ ရွှေရောင်တောက်နေပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ငှက်မွေးများ မရှိဘဲ ရွှေရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ခေါင်းတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ ဧရာမ မျက်လုံးကြီးနှစ်လုံးက ၎င်းကို ဒီဂရီ ၃၆၀ ပတ်လည် မြင်ကွင်းအား ကြည့်ရှုနိုင်စေသည်။

၎င်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ပတ္တမြားကဲ့သို့ အနီရောင် အသားပိုလုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

၎င်းက တိမ်တိုက်များထဲမှ ဆက်တိုက် တိုးထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အနည်းဆုံး ပေ (၁၆၀) ကျော် ရှည်လျားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငှက်တစ်ကောင်နှင့်တူပြီး တောင်ပံနှစ်ဖက်နှင့် ခြေသည်းသုံးချောင်း ပါရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်နေသည်။

သို့သော် ခေါင်းပိုင်းမှလွဲ၍ လည်ပင်းအောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင် ငှက်မွေးများ ပေါက်ရောက်နေသည်။

"ရွှေကျီးကန်း သားရဲ"

ကျန်းယွီကျန်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖုန်းကျန့်ကုန်းက ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ "ကြည့်မနေနဲ့... သူ အပြည့်အဝ ထွက်မလာခင် အရင်ပြန်ရိုက်ချရအောင်" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"တက်"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အဏုမြူဒိုင်နိုဆောက ပါးစပ်ဟကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့များကို ပြင်းထန်စွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ အပြာရောင် အသက်ရှူငွေ့များက ရွှေကျီးကန်း သားရဲဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝင်တိုက်သွားသည်။

ဧရာမ သစ်ပင်လူသားကလည်း နွယ်ပင်များဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်လမ်းကြောင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ထိုလုပ်ရပ်က နွယ်ပင်ပိုက်ကွန်ကြီးကို အသုံးပြု၍ သားရဲကြီး လွတ်မြောက်မလာစေရန် ကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့ ထိမှန်သွားရာ ရုတ်တရက် ခေါင်းကယိမ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပါ ယိမ်းထိုးသွားသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ထဲသို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကြိုးတစ်စင်းက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်လာသည်။

ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နှုတ်သီးကိုဟကာ စူးရှကျယ်လောင်သော အော်သံကြီးတစ်သံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ရွှေရောင်အလင်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရွှေရောင်မီးတောက်များကြောင့် ရူးသွပ်စွာ အငွေ့ပျံ ဆူပွက်သွားကာ မိုးကြိုးအလင်းရောင်များလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုနွယ်ပင်ပိုက်ကွန်ကြီးသည်လည်း ချက်ချင်း ညှိုးနွမ်းသွားပြီး ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့များက ရွှေရောင်မီးတောက်များ၏ ဟန့်တားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းက အဏုမြူဒိုင်နိုဆောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာရာ ၎င်း၏ အမူအရာက အထင်သေးဟန် ပေါက်နေ၏။

အဏုမြူဒိုင်နိုဆော အသွင်ယူထားသော ဖုန်းကျန့်ကုန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လင်းဆိုတဲ့ကောင်... မင်း ဝင်မကူသေးဘူးလား"

"ဒီရွှေကျီးကန်း သားရဲက မီးဓာတ် သန္ဓေပြောင်းသားရဲပဲ... မင်းရဲ့ ရေခဲဓာတ်က သူ့ကို ကွက်တိ နှိမ်နင်းနိုင်တယ်"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပို၍ လေးနက်သွားသည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာမျိုးကို ဖုန်းကျန့်ကုန်း မဆိုထားနှင့်၊ သူ့ကိုယ်သူပင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေမည်။

ဤမိစ္ဆာမျိုးသည် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိမှသာ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သော မိစ္ဆာမျိုးက အမှန်တကယ် ဆင်းသက်လာပါက ကွမ်ဖူ တစ်ခုလုံးကို တကယ်ပင် အပြတ်ရှင်းလင်းသွားနိုင်ပေမည်။

"အစ်ကိုလင်း... ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ" ကျောက်ခိုင်က အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အသံကိုနှိမ့်ကာ "ငါ သွားကူလိုက်မယ်... မင်း ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်က အလျင်အမြန်ပင် "ဒါ ဘယ်ဖြစ်မလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်... စိတ်ချပါ... မင်း ဝေးဝေးရှောင်နေ... တကယ်လို့ ဒီမိစ္ဆာကို တားမရတော့ဘူးဆိုရင် မင်း ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး လူတွေကို စုစည်းပြီး တွင်းနက်အရိပ်ကျွန်း ဒါမှမဟုတ် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ပုန်းကြ"

"မီယွမ်မိုးသစ်တောနဲ့ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို စွန့်လွှတ်သင့်ရင် စွန့်လွှတ်လိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံတက်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးမြူများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားချိန်တွင် ပေ (၆၅) ခန့်သာရှိသော မြွေဖြူကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ဖုန်းကျန့်ကုန်းနှင့် ကျန်းယွီကျန်းတို့မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"မင်းဆီမှာ... ဒုတိယ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အသွင်သဏ္ဌာန် ရှိနေသေးတယ်ပေါ့"

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

မြွေဖြူကြီးက လူစကားပြောလာသည်။ "စကားများမနေကြနဲ့... သူ ပြန်တိုက်ခိုက်တော့မယ်"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ရွှေကျီးကန်း သားရဲက ပါးစပ်ကို ပြင်းထန်စွာဟကာ ရွှေရောင် မီးတောက်အလင်းတန်းတစ်ခုကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ရွှေရောင်မီးတောက်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်တိုင်ကြီးတစ်ခုအလား အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့၏ အပြာရောင်အလင်းတန်းကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခွဲဖြာပစ်လိုက်သည်။

၎င်းက လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အရာအားလုံးကို ခြေမှုန်းသွားပြီး ဖုန်းကျန့်ကုန်းကို တိုက်ရိုက် ကြိတ်ခြေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အန္တရာယ်ကြုံနေရသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းယွီကျန်းက မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းနွယ်ပင်များကို ချက်ချင်း ပစ်ထုတ်လိုက်ကာ ရှေ့တွင် ထီးပုံစံ အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ ပြန့်ကျဲကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သစ်ကိုင်းများနှင့် နွယ်ပင်များပေါ်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက် အမြောက်အမြား လောင်ကျွမ်းလာသည်။

သစ်ပင်လူသား ကျန်းယွီကျန်းက မီးစွဲနေသော သစ်ကိုင်းများကို အလျင်စလို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး မီးတောက်များ သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ကူးစက်မလာစေရန် လောင်ကျွမ်းနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို အချိန်မီ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ထီးပုံစံ အကာအကွယ် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရွှေရောင်မီးတောက်များက ဖုန်းကျန့်ကုန်းကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေသည်။

အဏုမြူဒိုင်နိုဆောသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် လွင့်ထွက်သွားပြီး နှင်းပြင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းကာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေလွှမ်းမိုးနေသော ရေပြင်ထဲသို့ ကျသွားတော့သည်။

"မင်း ဝင်မပါသေးဘူးလား"

ကျန်းယွီကျန်းက အလျင်အမြန် လောဆော်လိုက်သည်။

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ မြွေသူငယ်အိမ်များထဲမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော စိတ်စွမ်းအင်များက ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားသည်။

ထို့နောက် လူသားဆန်သော ဝမ်းမြောက်မှုမျိုး ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းစွာ အော်ဟစ်ကာ မီးတောက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တောင်ပံများကို အားကုန်ခတ်ကာ ဘေးဘက်ရှိ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

"ဂျိန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးများက ရူးသွပ်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တဖြန်းဖြန်း ကျရောက်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အနီရောင် ပတ္တမြားမှာ ဂျွတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကွဲအက်သွားသည်။

ရွှေကျီးကန်း သားရဲမှာ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လင်းယွမ် အသုံးပြုလိုက်သော စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများကြားမှ လန့်နိုးလာတော့သည်။

"အား...."

၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လှည့်ကာ အောက်ဘက်ရှိ လင်းယွမ်ဆီသို့ ပစ်ဝင်လာတော့သည်။

လင်းယွမ်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများက ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားသည်။

ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အနီရောင် ပတ္တမြား အသားပိုလုံး၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ရူးသွပ်စွာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယွီကျန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩချီးကျူးမှုများ ပေါ်လာသည်။

သူက ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရမ်းလိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သစ်ပင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းနွယ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ခြေသည်းနှစ်ဖက်ကို ရူးသွပ်စွာ ရစ်ပတ်ကာ အသေအချာ ဆွဲချည်ထားလိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်း သားရဲက ဒေါသတကြီး တောင်ပံခတ်ကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ရူးသွပ်စွာ နေရာပြောင်းရွှေ့နေသည်။

၎င်းက ကျန်းယွီကျန်းကိုပင် လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲတင်ကာ လွှင့်ပစ်လိုက်သေးသည်။

ကျန်းယွီကျန်းက ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အံကြိတ်လိုက်ပြီး သစ်ပင်လူသား၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်က ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာကာ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်မြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ နှင်းပြင်ရေခဲလွှာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ မြစ်တွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် သံမဏိကြိုးတစ်ချောင်းအလား ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ရွှေကျီးကန်း သားရဲကို အသေအချာ ဆွဲထားလိုက်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ စိတ်စွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ စိတ်အာရုံကို ထိခိုက်စေရန် မျိုးစုံသော စိတ်ယောင်ပြမှုများကို ရူးသွပ်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေခဲလွှာအောက် ရိုက်ချခံထားရသော အဏုမြူဒိုင်နိုဆောက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ပါးစပ်ကိုဟကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြာရောင် အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့များကို ရူးသွပ်စွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

အဏုမြူအသက်ရှူငွေ့များက ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

အစွမ်းထက်သော ဝင်တိုက်အားက ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ငှက်မွေးများကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး အသားစများ ချက်ချင်း စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးအမြောက်အမြား ပန်းထွက်ကျလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တပ်စခန်းဘက်ရှိ ရေခဲလွှမ်းနေသော စစ်သင်္ဘောများပေါ်တွင်...

ကျန်းဝမ်ကျင်းက အခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ပစ်"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သင်္ဘောများပေါ်မှ အမြောက်အမျိုးမျိုးက ရူးသွပ်စွာ ပစ်ခတ်လာပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

စွမ်းအင်ကျည်ဆန် တစ်ထောင်နီးပါးခန့်က ရွှေကျီးကန်း သားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဝင်တိုက်သွားသည်။

"အုန်း"

ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားအောက်တွင် သစ်ပင်လူသား၏ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များနှင့် သစ်ကိုင်းများပင် တစစီ ပေါက်ကွဲပြတ်တောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေကျီးကန်း သားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် အဆုံးအစမဲ့ ပစ်ခတ်မှုများအောက် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မီးတောက်များနှင့် ပေါက်ကွဲမှုများအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းပွင့်များမှာ အနားမကပ်နိုင်မီမှာပင် အရည်ပျော်သွားကြသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ချောက်နက် သတ္တဝါပင် ဖြစ်လင့်ကစား ယခုအချိန်တွင်မူ အရိုးများပါ ကြေမွသွားအောင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

လင်းယွမ်သည်လည်း ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် ပင်ကိုယ်အစွမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပုန်းအောင်းကာ ပေါက်ကွဲမှု နယ်ပယ်ထဲမှ နေရာရွှေ့ပြောင်း ထွက်ပြေးသွားသည်။

ဖုန်းကျန့်ကုန်းက ကျန်းယွီကျန်းကို ဖက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ရေခဲပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေခဲလွှာ ပေါက်ကွဲကွဲအက်သွားပြီး အဏုမြူဒိုင်နိုဆောနှင့် သစ်ပင်လူသားတို့ အတူတကွ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

ကျန်းယွီကျန်းက သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖုန်းကျန့်ကုန်း၏ ကျောဘက်ရှိ စုတ်ပြဲနေသော ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ဖိထားလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ လှုံ့ဆော်လာပြီး ဖုန်းကျန့်ကုန်း၏ ဒိုင်နိုဆော ကျောကုန်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ကုသပေးနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းအတွင်းမှ အရွယ်အစား သေးငယ်သော ပျံသန်းနိုင်သည့် သန္ဓေပြောင်းသားရဲ အမြောက်အမြား အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသန္ဓေပြောင်းသားရဲများထဲတွင် မည်သည့်အကောင်မှ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ မဟုတ်ကြချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ၏ လက္ခဏာ အချို့ ရှိနေသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်မူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော မိစ္ဆာများသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ ရွှေကျီးကန်း သားရဲလောက် မကြီးမားသော်လည်း အမြင့်ပေ (၄၀) ကျော်ခန့် ရှိကြသည်။

အချို့မှာ တိမ်တိုက်များကို အပြည့်အဝ မဖြတ်သန်းနိုင်မီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးများ၏ အပစ်ခံရပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြာကျသွားကြသည်။

အချို့မှာမူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ပံများကို ရူးသွပ်စွာ ခတ်ကာ မြေပြင်ဆီသို့ ပစ်ဆင်းလာကြသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စစ်တပ်စခန်းဘက်မှ သိပ်သည်းလှသော ပစ်ခတ်မှုများက ရူးသွပ်စွာ လွှမ်းခြုံလာသည်။

ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဝဲကတော့ထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော သန္ဓေပြောင်းသားရဲ အမြောက်အမြားမှာ ဤကြမ်းတမ်းလှသော ပစ်ခတ်မှုအောက်တွင် တိုက်ရိုက် အသားစများအဖြစ် ကြေမွသွားကြတော့သည်။

လင်းယွမ်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပုန်းအောင်းကာ အကြိမ်အနည်းငယ် နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက် တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို သူက စောစောစီးစီးကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံအဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် မရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန်သာ သင့်တော်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ရွှေကျီးကန်း သားရဲနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤအရာက သူလိုချင်သောအရာ မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူက လိပ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင်မြွေကို ရွေးချယ်ကာ ရွှေကျီးကန်း သားရဲကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အဝေးမှ နှောင့်ယှက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းကျန့်ကုန်း အသွင်ပြောင်းထားသော အဏုမြူဒိုင်နိုဆောကို အရှေ့တွင် ထားကာ သူနှင့် ကျန်းယွီကျန်းက အကူအညီ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းလည်း ဤအစီအစဉ်က အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ စစ်တပ်စခန်းက အစွမ်းကုန် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်တောင် သူက အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် (၆) မိုင်ခန့်အကွာ၌ ရောက်ရှိနေသော လင်းယွမ်က ကောင်းကင်ယံရှိ ပစ်ခတ်မှုများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်နေသည်။

"စစ်တပ်ရဲ့ ပစ်ခတ်နှုန်းက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေတာပဲ"

"တကယ်လို့ ဒီပစ်ခတ်မှုတွေ အကုန်လုံးက ထိုက်ယန်တောင်ကိုသာ ချိန်ရွယ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်... ထိုက်ယန်တောင်က ဘာနဲ့များ သွားတားနိုင်မှာလဲ"

"အကာအကွယ် အမျိုးအစား သင်္ကေတ အစီအရင်တွေကို... လုံလုံလောက်လောက် ထူထူထဲထဲ ချထားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တားဆီးနိုင်လောက်တယ်"

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီရွှေကျီးကန်း သားရဲရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်... တကယ်လို့ သူသာ အောင်အောင်မြင်မြင် ဝင်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့အနောက်မှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ သန္ဓေပြောင်းသားရဲ အငယ်စားလေးတွေ ပါလာမယ်ဆိုရင်... သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ"

"ဒီသန္ဓေပြောင်းသားရဲ အငယ်စားလေးတွေရဲ့ စွမ်းအားက... အခြေခံအနေနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ သားရဲတွေချည်းပဲ"

"ဒီလောက်ပမာဏဆိုတာ... ငါ အစက ထိုက်ယန်တောင်ကို ရောက်ခါစတုန်းက ကြုံခဲ့ရတဲ့ ပင်လယ်ဒီရေ လှိုင်းလုံးကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် မလျော့ဘူး"

သို့သော် ဤကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းက ဤမျှ အန္တရာယ်များနေသည်ကို စစ်တပ်၏ လက်ထဲတွင် လေပေါ်ကျွန်း ရှိနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ကြိုတင် မထွက်ခွာသွားကြသနည်း။ ဤနေရာကို အသေအလဲ ကာကွယ်နေခြင်းက အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ချန်ချုံးတောင်စသည့် တောင်ထိပ်များမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်ပေးရန်အတွက်လော။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ တစ်ခဏမျှ ပေါ်လာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စနစ်က အမှတ် (၁၂၀၀၀၀) ရရှိကြောင်း သတိပေးချက်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိသည့် ရွှေကျီးကန်း သားရဲတစ်ကောင်က သူ့အား အမှတ် (၁၂၀၀၀၀) နီးပါးကို တိုက်ရိုက် ပေးစွမ်းခဲ့ပေသည်။

"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက... အမှတ် ၁ သောင်း တန်ဖိုးရှိတယ်... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ သန္ဓေပြောင်းသားရဲတွေကျတော့ အမှတ် ၁ သိန်းအထိတောင် တန်ဖိုးရှိတာပဲ"

လင်းယွမ်က ကောင်းကင်ချောက်နက် လမ်းကြောင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာတော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၆၃၆) မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအထက်က ကမ္ဘာ

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုစိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... အဲ့ဒီ ရွှေကျီးကန်းမိစ္ဆာရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆို ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ဆိုလို့ကတော့ သေချာပေါက် သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အစွမ်းကို အရင် အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်မှ ရမယ်"

စွမ်းအင်အမြောက်များက ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေသည်ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကောင်းကင်ချောက်နက်ကြီး၏ ဝဲကတော့သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိတ်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စစ်တပ်စခန်းအတွင်းမှ ဧရာမ သန္ဓေပြောင်း ငှက်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပျံတက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ထိုးတက်သွားသည်။

စစ်တပ်စခန်းအတွင်းရှိ စွမ်းအင်အမြောက်များကလည်း ထိုငှက်ဆိုးကြီးအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် တမင်သက်သက် နေရာခွဲ၍ ပစ်ခတ်ပေးနေကြသည်။

ထိုငှက်ဆိုးကြီးက တောင်ပံများကို အဆက်မပြတ် ခတ်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဆုံးအစမဲ့ တိမ်တိုက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ငှက်ဆိုးကြီး ပျံသန်းလာရာ စစ်သင်္ဘောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖေယွမ်ဟူ"

ထိုငှက်ဆိုးကြီးသည် ဖေယွမ်ဟူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကပ်ပါးပြုခြင်း ခံရပြီးနောက် အထက်ပိုင်း အခြေအနေများကို စူးစမ်းရန် ဝဲကတော့ လမ်းကြောင်းထဲသို့ ပျံသန်းသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေခဲပြင်အောက်မှ ကျန်းယွီကျန်းနှင့် ဖုန်းကျန့်ကုန်းတို့က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆွဲ၍ ရေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အသွင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လူသားအသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အပြည့်ရှိနေပြီး ကျန်းယွီကျန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဝဲကတော့လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ထိုငှက်ဆိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း သူက "ဒီတစ်ကြိမ် စူးစမ်းတာက နည်းနည်း ပိုကြာပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... လင်း ဆိုတဲ့ကောင်ရော"

ဖုန်းကျန့်ကုန်းက ဆဲဆိုလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွီကျန်းက "ဒီကောင်လေးက အရမ်း ပါးနပ်တယ်... သူ့ဆီမှာ ဒုတိယအသွင်ပြောင်း မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ရှိနေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

"လူတစ်ယောက်က တစ်ချိန်တည်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လို့လား" ဖုန်းကျန့်ကုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယွီကျန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "သီအိုရီအရဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို နိုးထလာတဲ့အချိန်မှာပဲ... သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တွေနဲ့ အနာဂတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမယ့် လမ်းကြောင်းတွေကို သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားကြတာ"

"ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဓိက အရည်အသွေးကို သတ်မှတ်ပြီးသွားတာနဲ့... မျိုးရိုးဗီဇ အားလုံးထဲမှာ အဲ့ဒီလမ်းကြောင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေက အလျင်အမြန် ကြီးထွားများပြားလာပြီး... နောက်ဆုံး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲ တိုးတက်သွားတာပဲ"

"တကယ်လို့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ နှစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်ဆိုရင်... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတဲ့အချိန်မှာ တွေ့ရမယ့် ကြောက်မက်ဖွယ် အခက်အခဲတွေကို မပြောနဲ့ဦး... အဲ့ဒီ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ နှစ်စုံအတွက် လိုအပ်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ စွမ်းအင်တွေကိုတောင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

ဖုန်းကျန့်ကုန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ယမ်းလိုက်ပြီး "အစွမ်းတွေတောင် ပေါ်လာနေပြီပဲ... ဘယ်လောက်ပဲ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာပါစေ ကျွန်တော်ကတော့ အံ့သြနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"အဲ့ဒီကောင်လေး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

သူက ကောင်းကင်ယံသို့ ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း လင်းယွမ်ကို မတွေ့ရပေ။

ကျန်းယွီကျန်းကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"သေစမ်း... ဖေယွမ်ဟူ"

ကျန်းယွီကျန်း၏ စကားကြောင့် ဖုန်းကျန့်ကုန်း၏ မျက်နှာလည်း ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး သင်္ဘောရှိရာသို့ အရူးအမူး ပျံသန်းသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဧရာမ အခန်းကြီးတစ်ခုအတွင်း၌။

ယခုအချိန်တွင် ထိုအခန်းထဲ၌ လူအများအပြား စုဝေးနေကြသည်။

ကျန်းဝမ်ကျင်း၊ ယွိပေါ်နှင့် အခြားသူများလည်း ရှိနေကြသည်။

လူအများ ဝိုင်းရံထားသည့် အလယ်ဗဟို၌ အသက် (၃၀) ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိနေသည်။

ထိုလူငယ်က ပိန်ချုံးနေပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏ အသိစိတ်က ဤခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရှိမနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူအားလုံး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဧရာမ မျက်နှာပြင်ကြီး တစ်ခုရှိနေပြီး ထိုမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ရုပ်သံများ ဆက်တိုက် ပြသနေသည်။

"မြန်မြန်... မြန်မြန်... အားတင်းထား... မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဇုန်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မယ်" ကျန်းဝမ်ကျင်းက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ကား မိုးကြိုးများ အဟုန်ပြင်းစွာ လှိုင်းထနေသည့် တိမ်တိုက်လွှာများကို ပြသနေသည်။

တိမ်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများက ပေါက်ကွဲနေပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်း ပြင်းထန်လှသည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းက ဘယ်ညာသို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခါနေပြီး မိုးကြိုးများ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေသည်။

အရှေ့ဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပိတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝဲကတော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

အတွင်းဘက်တွင်လည်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အမြောက်အမြားက တစ်ဖက်သို့ ကူးရန် အရူးအမူး တိုးဝှေ့ ပျံသန်းနေကြသည်။

သို့သော် အများစုမှာ အပြင်သို့ မပျံသန်းနိုင်မီမှာပင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသဖြင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

"ဂျိန်း"

မြင်ကွင်းရှေ့၌ နောက်ထပ် မိုးကြိုးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။

မျက်နှာပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

မျက်စိမှိတ်ထားသော ပိန်ချုံးချုံး လူငယ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အကာအကွယ်မျှော်စင်စနစ် စပြီ"

"ဝှစ်"

ချက်ချင်းဆိုသလို မျက်နှာပြင်က ပြန်လင်းလာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင် အကာအကွယ်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။

ထိုအကာအကွယ်သည် ရွှေရောင်မျှော်စင်ငယ်လေး တစ်ခုနှင့်တူပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးကြိုးများကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။

မိုးကြိုးများက ရွှေရောင် မျှော်စင်ငယ်လေးပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေသဖြင့် ရွှေရောင်မျှော်စင်ငယ်လေးဆီမှ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားတော့မည့်ပုံပင်။

ယခုအချိန်တွင် ဝဲကတော့လမ်းကြောင်း၏ ထွက်ပေါက်နှင့်ဆိုလျှင် ပေ (၃၀၀) ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

အခြေအနေ အန္တရာယ်များနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝမ်ကျင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဖေယွမ်ဟူ... မြန်မြန် အရှိန်တင်လိုက်တော့"

"အမြင့်ဆုံး အရှိန်ပဲလေ..." ပိန်ချုံးချုံး လူငယ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ရောက်နေပြီ"

ဘေးမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယွိပေါ်က မနေနိုင်ဘဲ "ဟင်းလင်းပြင် နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ "ဟင်းလင်းပြင် နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ သင်္ကေတသာ ရှိရင် ဘာလို့ ဒီလောက် ပင်ပန်းနေတော့မလဲ... ငါ့အဖေက လင်း ဆိုတဲ့ကောင်နဲ့ ပူးပေါင်းချင်နေတာက သူ့ဆီကနေ နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ သင်္ကေတ ရဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငြင်းမနေကြနဲ့... အပြင်ရောက်တော့မယ်"

"ဝှစ်"

မျက်နှာပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မြင်ကွင်းက တိမ်တိုက်လွှာများကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်ကာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဇုန်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားပြီး ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးနှင့်အတူ အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များ လွင့်မျောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကြားတွင် ကောင်းကင်၌ လွင့်မျောနေသော ဧရာမ လေပေါ်ကျွန်းကြီးများက တရွေ့ရွေ့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ထိုလေပေါ်ကျွန်းကြီးများအထက်၌ သန္ဓေပြောင်း ငှက်အုပ်စုကြီးများက ဟိုမှသည်မှ ပျံသန်းနေကြသည်။

တိမ်ခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာအချို့၌ အလင်းရောင်များ အလင်းယိုင်သွားပြီး ရောင်စုံ သက်တံများ ပေါ်ထွက်နေသည်။

မျက်နှာပြင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံအထက်ဆီသို့ မြင်ကွင်းက ဦးတည်သွားသည်။

ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ကောင်းကင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဧရာမ ကြယ်စင်အစုအဝေးကြီးကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုကြယ်စင်အစုအဝေးကြီးမှ အဆုံးအစမဲ့ ရေစီးကြောင်းများက တသွင်သွင် စီးကျနေသော်လည်း မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခု၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ရေစီးကြောင်း အချို့သာ စိမ့်ဝင်လာပြီး အဆုံးအစမဲ့ တိမ်ခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုတိမ်ခိုးများက တဖြည်းဖြည်း များပြားလာပြီး အောက်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် နိမ့်ဆင်းလာကာ အောက်ခြေရှိ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

"ခဏနေဦး... ဘယ်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်... လေပေါ်ကျွန်းရဲ့ ဘယ်ဘက်ကို"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေ့သွားပြီး ဖေယွမ်ဟူကို လေပေါ်ကျွန်း၏ ဘယ်ဘက်သို့ မြင်ကွင်းကို လှည့်ရန် အော်ပြောလိုက်သည်။

ဖေယွမ်ဟူက မြင်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခု၌ ဧရာမ အရိုးသင်္ဘောပျံကြီး တစ်စင်းက ကောင်းကင်ယံတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သင်္ဘောပျံကြီး... တကယ်ကြီး သင်္ဘောပျံကြီးပါလား"

"မြန်မြန်... မြန်မြန် အနားကပ်ပြီး သွားကြည့်" ယွိပေါ်က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တိမ်တိုက်တွေအထက်မှာ နည်းပညာ ယဉ်ကျေးမှု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရတာပဲ... တခြားဒေသက လူတွေများ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဇုန်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ယံက လေပေါ်ကျွန်းတွေပေါ်ကို ရောက်နေပြီလား"

"မြင်ကွင်းကို ချဲ့ကြည့်လိုက်... သင်္ဘောပျံပေါ်မှာ သက်ရှိတွေ ရှိမရှိ ကြည့်ရအောင်"

ဖေယွမ်ဟူသည်လည်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မြင်ကွင်းကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့လိုက်သည်။

ထိုသင်္ဘောပျံကြီးက အလွန်ကြီးမားပြီး အရှည် ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အရိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားပြီး အပေါ်တွင်လည်း သင်္ကေတ ပုံစံများ အနှံ့အပြား ပါရှိသည်။

မြင်ကွင်းက အနားသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် သင်္ဘောပျံပေါ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်ကွင်းရှိရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်ခတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒုက္ခပဲ"

ဖေယွမ်ဟူ၏ မျက်နှာက ပျက်ယွင်းသွားပြီး မျက်လုံးများကို ကမန်းကတန်း ဖွင့်ကာ ကပ်ပါးပြုထားသော အသိစိတ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြင်ကွင်းက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြင်ကွင်းက အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ဖေယွမ်ဟူက မျက်နှာဖြူရော်စွာဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "အရမ်း ကပ်သွားလို့... ငါတို့က တစ်ဖက် သင်္ဘောပျံရဲ့ အကာအကွယ်စနစ်ထဲကို ရောက်သွားလို့ သူတို့က အလိုအလျောက် ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာပဲ"

"သောက်ကျိုးနည်းကွာ"

ယွိပေါ်က မနေနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ဒီသင်္ဘောပျံက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... ငါတို့ ကမ္ဘာမြေပေါ်က နိုင်ငံတစ်ခုခုရဲ့ အင်အားစုက တည်ဆောက်ထားတာများလား"

"ဂြိုဟ်သားတွေ ဖြစ်နိုင်လို့လား" ကျန်းဝမ်ကျင်းက ဝင်ပြောသည်။

"ဂြိုဟ်သားတွေမှာ ကမ္ဘာမြေကို လာနိုင်တဲ့ နည်းပညာတွေ ရှိနေရင်... ဒီလိုမိုးကြိုးမုန်တိုင်းကိုတောင် မဖောက်နိုင်ဘဲ နေပါ့မလား" ယွိပေါ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ငြင်းခုံနေကြစဉ် လူအားလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူအားလုံး သတိမထားမိလိုက်မီမှာပင် ရောက်လာသော ထိုသူက ပိန်ချုံးနေသော ဖေယွမ်ဟူကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက်များ တွန့်လိမ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဖေယွမ်ဟူနှင့် ထိုသူက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ယွိပေါ်နှင့် ကျန်းဝမ်ကျင်းတို့က ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က တားဆီးရန် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ပါသွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ချိန်တွင် ထိုသူက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟင်းလင်းပြင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပဲ... အဲ့ဒါ လင်းယွမ်" ကျန်းဝမ်ကျင်းက ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး သင်္ဘောအပြင်ဘက်သို့ ကမန်းကတန်း လိုက်သွားသည်။

ယွိပေါ်ကလည်း ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရေဒါစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်... အနီးအနားက ပျံသန်းနေတဲ့ အရာတွေကို ချက်ချင်း ရှာစမ်း"

ကျန်းဝမ်ကျင်း သင်္ဘောထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် အပြေးအလွှား ရောက်လာသော ကျန်းယွီကျန်းနှင့် ဖုန်းကျန့်ကုန်းတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံသွားသည်။

တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင် ကျန်းဝမ်ကျင်းက "အဖေ... ဦးလေးဖုန်း... ဖေယွမ်ဟူကို လင်း ဆိုတဲ့ကောင် ပြန်ပေးဆွဲသွားပြီ" ဟု စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွီကျန်းက မျက်နှာပျက်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဖုန်းကျန့်ကုန်း၏ မျက်နှာကလည်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လင်း ဆိုတဲ့ကောင်... ထွက်ခဲ့စမ်း"

ကျန်းယွီကျန်းက သူ့ကို တားလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... ပြောစရာရှိရင် အပြင်ထွက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းကြတာပေါ့"

"ခုနက ကောင်းကင်ချောက်နက်ကြီးထဲက အခြေအနေကို ခင်ဗျားလည်း တွေ့ပြီးလောက်ပြီ... ရွှေကျီးကန်းမိစ္ဆာ တစ်ကောင်တည်းနဲ့တင် ဘယ်ခိုလှုံရေးစခန်းကိုမဆို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်"

"ကျွန်တော်တို့သာ ဒီမှာ စောင့်မနေဘူးဆိုရင် ချန်ချုံးတောင်၊ မီသွေ့တောင်၊ တိန့်ကုန်းတောင်နဲ့ ချန်ဖူတောင်တွေက လူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီ"

"ဖေယွမ်ဟူက ကောင်းကင်ချောက်နက်ရဲ့ အထက်ကမ္ဘာကို စူးစမ်းဖို့အတွက် အရမ်း အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေတယ်"

"သူသာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး အထဲကို မဝင်ဘူးဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့က ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမှန်တရားကို ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို ဒီရေဘေးကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကိုလင်းယွမ်... ခင်ဗျားက နားလည်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... ကိုယ်ကျိုးအတွက်နဲ့ လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့"

သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်ကား လင်းယွမ်က အပြင်ဘက်ရှိ ကျန်းယွီကျန်းနှင့် ဖုန်းကျန့်ကုန်းတို့၏ အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ပိန်ချုံးနေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုလူ၏ ပုံစံက သူ ခန့်မှန်းထားသည့် ဖေယွမ်ဟူ၏ ပုံစံနှင့် အလွန် ကွာခြားလွန်းလှသည်။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အလွန် အစွမ်းထက်သည့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ အပြင်ပန်းပုံစံအရဆိုလျှင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေပုံပေါ်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဖေယွမ်ဟူလား"

လူငယ်က ခေါင်းမော့လာပြီး လင်းယွမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်၍ သူ၏ လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ အပြာရောင် ဝတ်ရုံကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခုတင်ခင်းကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အဝတ်လှန်းစင်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး စက္ကူရုပ်လေးတစ်ရုပ်လို ပါးလျနေပုံပေါ်သည်။

"ယုံရခက်နေတယ် မဟုတ်လား... ဟက်ဟက်... စိတ်ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆုံးရှုံးသွားတာက ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို အများကြီး ထိခိုက်စေတယ်"

"မင်း ငါ့ဆီက ယူသွားတဲ့ ဒီရေပင်မဦးနှောက်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အရင်းအမြစ် တော်တော်များများ ပါသွားတာကိုး"

"အဲ့ဒီ စိတ်ဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွေက အများကြီး ကျဆင်းသွားတာပဲ"

"တပ်မှူးကျန်းကတော့ မင်းဆီကနေ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်တွေကို ပြန်ရအောင် ဆွေးနွေးပေးမယ်လို့ ပြောတာပဲ... ဒါပေမဲ့အခုကြည့်ရတာ သူ့အတွက် နည်းနည်း ခက်ခဲနေတဲ့ပုံပဲ"

လင်းယွမ်က သူ့ရှေ့ရှိ တည်ငြိမ်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလား"

"ကြောက်ရမယ်... ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ... မင်းက မီယွမ်မိုးသစ်တောထဲက နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေအတွက် လာတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်ရော မင်း ဘာရမှာမို့လို့လဲ"

"ငါ သေသွားတာနဲ့ မီယွမ်မိုးသစ်တောရဲ့ နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေက... ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ဆိုတာ မင်းလည်း သိမှာပါ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မှန်တယ်"

ဖေယွမ်ဟူက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို အလွယ်တကူ သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား"

သူ့ရှေ့ရှိ လူက အလွန် ပါးနပ်ကြောင်း လင်းယွမ် ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူက "စောစောက မင်းတို့ ကောင်းကင်ချောက်နက်ကို စူးစမ်းနေတာ ငါတွေ့လိုက်တယ်... ကောင်းကင်ချောက်နက်အထက်မှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေရှိနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆက်ရန်...

All Chapters